Sunday, February 22, 2026
spot_img
spot_img
Home Blog Page 91

Πολιτικές αναταράξεις

0

Η διαγραφή Σαμαρά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη έρχεται σε μια περίοδο που το πολιτικό σκηνικό μοιάζει ρευστό, λίγο μετά την επανεκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη, την πλήρη συρρίκνωση του ΣΥΡΙΖΑ και την καταγραφή τάσεων του εκλογικού σώματος, που δείχνουν να ενισχύουν τα κόμματα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας

Για το αν είναι λάθος η κίνηση του πρωθυπουργού να διαγράψει τον Αντώνη Σαμαρά αυτή την περίοδο, με δεδομένες τις απόψεις του κυρίως στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, αρκεί κάποιος να ρίξει μια ματιά στην τελευταία δημοσκόπηση της GPO. Οι χαμηλές πτήσεις όλων των κομμάτων και πρωτίστως των παραδοσιακών ή πρώην μεγάλων με κυβερνητική θητεία, αναδεικνύει, αυτή τη φορά με τρόπο δραματικό, την απαξίωση του πολιτικού συστήματος και την κρίση ηγεσίας, με την έννοια της απουσίας ηγετών που θα μπορούσαν να εμπνεύσουν ένα νέο εθνικό και κοινωνικό όραμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ με την αποχώρηση Κασσελάκη και την ίδρυση από μέρους του ενός νέου, αριστερού όπως λέει, κόμματος, δείχνει να έχει πάρει μια μη αναστρέψιμη πορεία εξαΰλωσης. Πάνω απ’ όλα όμως, με απολεσθείσα την ταυτότητά του.
Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βγήκε ενισχυμένο από τις εσωκομματικές εκλογές, αλλά φαίνεται να έκανε ένα… γύρο-γύρω από τον εαυτό του, επιλέγοντας τελικά για αρχηγό, τον ίδιο -τον Νίκο Ανδρουλάκη- που είχε αμφισβητήσει ως μη ικανό να δώσει προωθητική ώθηση στο κόμμα.
Η Νέα Αριστερά της καθαρότητας έδειξε πως δεν μπορεί να μετουσιώσει σε λαϊκή απήχηση την ιδεολογική σταθερότητά της.
Ο χώρος της δεξιάς έχει κατακερματιστεί, με την Αφροδίτη Λατινοπούλου και τη Φωνή Λογικής να παρεμβάλλεται ανάμεσα στη ΝΔ και την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, με φυσιογνωμία που παραπέμπει στην ευρωπαϊκή ακροδεξιά.
Τη Νίκη, παρά τους έντονους κλυδωνισμούς να αντέχει, και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, με ασαφές στίγμα, να αποσπά ψήφους απ’ όλο το πολιτικό φάσμα.
Η δημιουργία πολλαπλών κομμάτων και κομματιδίων δεν αποτελεί το αποκορύφωμα της Δημοκρατίας, καθώς κανένα από αυτά δεν πείθει για την ιδεολογική καθαρότητά του και τη συνεκτική πολιτική του, δε φέρει πίσω του οργανωμένους ψηφοφόρους και στηρίζεται στο αρχηγικό μοντέλο, που μπορεί να άγεται και να φέρεται για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας.
Ο λαϊκισμός και ο εθνικισμός που χαρακτηρίζουν πολλά από αυτά τα κόμματα, δεν υπακούουν σε κάποιες σταθερές αξίες και πολύ εύκολα ενδέχεται να αρθούν προς όφελος της πορείας καθενός ξεχωριστά των κομμάτων. Μόνο κάποιες πολιτικές προσωπικότητες, ιδίως πρώην πρωθυπουργοί -ακόμη και ο Αλέξης Τσίπρας- ακολουθούν μια σταθερή σοβαρή πορεία με οριοθετημένες τις κοινωνικές, εθνικές και πολιτικές τους απόψεις.
Ανάμεσά τους ο Αντώνης Σαμαράς, που είτε συμφωνείς είτε όχι μαζί του, δεν μπορείς παρά να παραδεχτείς πως παντού όπου παρευρίσκεται υποστηρίζει τις ίδιες θέσεις, τις ίδιες αξίες.
Η ΝΔ, μετά την οδυνηρή εκλογική πτώση της στις ευρωεκλογές, μάχεται να πείσει, πως μπορεί να μειώσει την ακρίβεια και να βελτιώσει την καθημερινότητα, επιδιώκοντας παράλληλα να κλείσει (πώς;) το εθνικό πρόβλημα (ελληνοτουρκικά) με τρόπο που αμφισβητείται. Όμως, κρίνεται για τον τρόπο που ασκεί την πολιτική της, κυρίως με το πώς εφαρμόζει το φιλελεύθερο πρόγραμμά της με την αύξηση των κρατικών εσόδων, που όμως δεν αντανακλούν την κοινωνική ευημερία. Οι ερωτήσεις βουλευτών της προς υπουργούς για το πώς αντιμετωπίζουν σειρά προβλημάτων, του αγροτικού συμπεριλαμβανομένου, αναδεικνύει πως κάτι δεν πηγαίνει καλά στο εσωτερικό του.
Αυτή την ώρα, λοιπόν, που το εκλογικό σώμα απέχει από τα πολιτικά πεπραγμένα πλήρως απογοητευμένο, ο πρωθυπουργός επέλεξε να φέρει την κρίση εντός του κόμματός του, γεγονός που υποδηλώνει πως είναι η ανησυχία του πως η ΝΔ οδεύει προς την απώλεια της εξουσίας που τον οδηγεί σε ανάλογες επιλογές.
© iapopsi.gr

Τέλος εποχής για τον ΣΥΡΙΖΑ και λίγα (αλλά καλά) προνόμια για το ΠΑΣΟΚ

0

Πώς αλλάζει το πολιτικό τοπίο μετά την ανεξαρτητοποίηση Τζάκρη και Πούλου ◘ Με τον ΣΥΡΙΖΑ να αριθμεί 29 βουλευτές, αξιωματική αντιπολίτευση γίνεται το ΠΑΣΟΚ με 31 βουλευτές

Αλλαγές στην κοινοβουλευτική διαδικασία φέρνει η απώλεια της θέσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την ανεξαρτητοποίησης της Θεοδώρας Τζάκρη και της Γιώτας Πούλου, που αναμένεται να ενταχθούν στο κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη.
Με τον ΣΥΡΙΖΑ να αριθμεί 29 βουλευτές, αξιωματική αντιπολίτευση γίνεται το ΠΑΣΟΚ με 31 βουλευτές. Η εξέλιξη αυτή φέρνει λίγα αλλά… καλά προνόμια στη Χαριλάου Τρικούπη. Συγκεκριμένα, ο Νίκος Ανδρουλάκης ως αρχηγός του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος θα μιλάει μετά τον Πρωθυπουργό ή τον εισηγητή της πλειοψηφίας στη Βουλή.

ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΗΝ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Το κόμμα θα μετακομίσει σε μεγαλύτερα γραφεία στη Βουλή και θα του δοθεί η δυνατότητα να προσλάβει πρόσθετους υπαλλήλους, καθώς ο ενισχυμένος θεσμικός του ρόλος συνεπάγεται και αυξημένες ανάγκες. Παράλληλα, αναμένεται να αλλάξει η σύσταση των διαρκών επιτροπών, ώστε να αντανακλά τις δυνάμεις των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Αντιθέτως, τα μέλη της Διάσκεψης των Προέδρων θα μείνουν ίδια, καθώς η σύνθεση είναι προκαθορισμένη και δεν υπάρχει αναλογικότητα.

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ
ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
Αλλαγές δε θα δούμε στους αντιπροέδρους της Βουλής, γιατί αποχωρούν μόνο με πρόταση μομφής ή αν φύγουν από την ΚΟ με την οποία εξελέγησαν. Ούτε η κομματική χρηματοδότηση θα αλλάξει, διότι το ύψος της καθορίζεται από το αποτέλεσμα των εκλογών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΔΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗ
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟ 2012
Ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση για πρώτη φορά από τις εκλογές του 2012, που έφεραν τεκτονικές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό. Μετά το κατακρήμνισμα του κόμματος στις εκλογές του 2023 και την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα, δρομολογήθηκαν τέσσερις κοινοβουλευτικές διασπάσεις. Η πρώτη ήρθε το Νοέμβρη του 2023 με την αποχώρηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου και της Πέτη Πέρκα. Ακολούθησε η αποχώρηση των 6+6, που ίδρυσαν από κοινού με τα στελέχη της Ομπρέλας τη Νέα Αριστερά. Η τρίτη διάσπαση ήρθε το Νοέμβριο του 2024, μετά το επεισοδιακό συνέδριο στο Gazi Live και τον αποκλεισμό της υποψηφιότητας του Στέφανου Κασσελάκη, οπότε ανεξαρτητοποιήθηκαν οι Πέτρος Παππάς, Αλέξανδρος Αυλωνίτης, Κυριακή Μάλαμα και Ραλλία Χρηστίδου.

ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ
ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ
Η Κουμουνδούρου στην ανακοίνωση που εξέδωσε έκανε λόγο για θεσμική εκτροπή, στρέφοντας ταυτόχρονα τα πυρά της κατά των αποχωρησάντων. «Για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας νοθεύεται και παραβιάζεται κατάφωρα η βούληση του ελληνικού λαού για αξιωματική αντιπολίτευση, όπως εκφράστηκε στις εθνικές εκλογές. Η στέρηση αυτού του ρόλου από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι μια καθαρή θεσμική εκτροπή».
«Υλοποιείται από κάποιον που προσπαθεί μάταια να καταστρέψει αυτό που θεωρούσε ως προσωπικό περιουσιακό του στοιχείο. Αποφασίζοντας ο ίδιος, και καλώντας όσους τον ακολουθούν, να παραδώσουν στο ΠΑΣΟΚ την εντολή για αξιωματική αντιπολίτευση που έδωσαν οι Έλληνες πολίτες στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι προφανές ότι η επιτυχία του ντιμπέιτ τους ενόχλησε και για αυτό διάλεξαν την επόμενη ημέρα για να κάνουν πρεμιέρα της κακοστημένης παράστασής τους».
Τέλος, ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ απευθύνεται «στην ομάδα των πρόθυμων να εκτελέσουν τα σχέδια της διαπλοκής, του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου και της ΝΔ», λέγοντας ότι «επιδεικνύει σήμερα μια στάση απόλυτης πολιτικής και προσωπικής αναξιοπρέπειας και ατιμίας. Να είναι βέβαιοι ότι θα μείνουν στην Ιστορία, με τα πιο μελανά χρώματα. Ο αριστερός, προοδευτικός, δημοκρατικός κόσμος, έχει και μνήμη και κρίση. Η θεσμική εκτροπή θα τον πεισμώσει ακόμα περισσότερο. Και θα δώσει την απάντηση που τους αξίζει, στα αθύρματα της διαπλοκής και των παραθεσμικών κέντρων, με τη δυναμική και μαζική του παρουσία στις κάλπες της Κυριακής».

Οικονομικά… ζόρια για το 29% περίπου των Καναδών

0

Πάνω από τους μισούς είναι ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους

Σχεδόν 3 στους 10 Καναδούς ηλικίας 15 ετών και άνω – ποσοστό 28,8% – που ζούσαν σε ένα νοικοκυριό, είχαν δυσκολευτεί να καλύψουν τις οικονομικές τους ανάγκες (άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο) τις τελευταίες πέντε εβδομάδες – όσον αφορά τη μεταφορά, τη στέγαση, τη διατροφή, το ρουχισμό και άλλα απαραίτητα έξοδα.
Αυτό το ποσοστό ήταν χαμηλότερο από τον Οκτώβριο του 2023 (33,1%) και τον Οκτώβριο του 2022 (35,5%), αν και εξακολουθεί να είναι υψηλότερο από το ποσοστό που καταγράφηκε τον Οκτώβριο του 2020 (20,4%) κατά το πρώτο έτος της πανδημίας COVID-19.
Συνεχίζοντας το μοτίβο που παρατηρήθηκε τον Οκτώβριο του 2022 και του 2023, οι κάτοικοι του Κεμπέκ ήταν λιγότερο πιθανό να ζήσουν σε ένα νοικοκυριό που αντιμετωπίζει δυσκολία να καλύψει τις οικονομικές του ανάγκες (22,3%) τον Οκτώβριο του 2024. Από την άλλη, τα ποσοστά των ανθρώπων που ζουν σε νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες στο Οντάριο ήταν 31,7% και την Αλμπέρτα 31,3% – πάνω από τον καναδικό μέσο όρο.
Οι άνθρωποι που ζουν σε ενοικιαζόμενη κατοικία ήταν πιο πιθανό να βρίσκονται σε νοικοκυριό που δυσκολεύτηκε (λίγο ή πολύ) να καλύψει τις οικονομικές του ανάγκες (39,2%) σε σύγκριση με εκείνους που ζούσαν σε κατοικία που ανήκε σε μέλος του νοικοκυριού (24,3%).
Οι μετανάστες ήταν επίσης πιο πιθανό να βρίσκονται σε νοικοκυριά που αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσκολίες. Τον Οκτώβριο, μεταξύ των μεταναστών που είχαν φτάσει στον Καναδά τα προηγούμενα 10 χρόνια, λίγο περισσότεροι από 4 στους 10 (41,2%) ζούσαν σε νοικοκυριό που αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες. Για τους πιο καθιερωμένους μετανάστες (βρίσκονται στον Καναδά πάνω από 10 χρόνια), το ποσοστό αυτό ήταν λίγο πάνω από 3 στους 10 (31,2%), ενώ ήταν περίπου το ένα τέταρτο (25,8%) για τους ανθρώπους που γεννήθηκαν στον Καναδά.

ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 6 ΣΤΟΥΣ 10 ΚΑΝΑΔΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ
Τα επίπεδα ικανοποίησης από την εργασία μπορεί να αντικατοπτρίζουν τις διαφορές στα χαρακτηριστικά της εργασίας και τις συνθήκες εργασίας, καθώς και τη συμβατότητα ενός ατόμου με την εργασία του. Η ικανοποίηση από την εργασία μπορεί να επηρεάσει την ευημερία και την παραγωγικότητα των εργαζομένων και αποτελεί μέρος του πλαισίου ποιότητας ζωής του Καναδά.
Τον Οκτώβριο του 2024, η Έρευνα Εργατικού Δυναμικού του Καναδά ζήτησε από τους απασχολούμενους Καναδούς ηλικίας 15 έως 69 ετών, να αξιολογήσουν το επίπεδο ικανοποίησης από την εργασία τους σε κλίμακα από το 0 έως το 10. Λίγο περισσότεροι από 6 στους 10 εργαζόμενους (61,3%) ανέφεραν ότι ήταν πολύ ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους. Δηλαδή, βαθμολόγησαν την ικανοποίηση από την εργασία τους με 8, 9 ή 10 στα 10. Αυτό μειώθηκε κατά 0,9 ποσοστιαίες μονάδες από τον Οκτώβριο του 2023 (62,2%).
Οι νέοι ηλικίας 15 έως 24 ετών ήταν λιγότερο πιθανό να είναι πολύ ικανοποιημένοι με την εργασία τους (55,3%), ενώ οι εργαζόμενοι ηλικίας 55 έως 69 ετών ήταν πιο πιθανό να είναι πολύ ικανοποιημένοι (68,1%). Περίπου 6 στους 10 (60,5%) άνδρες και γυναίκες βασικής ηλικίας ήταν πολύ ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους.
Τον Οκτώβριο, οι αυτοαπασχολούμενοι ήταν πιο πιθανό να είναι πολύ ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους (70%) σε σύγκριση τόσο με τους υπαλλήλους του δημόσιου τομέα (60,2%) όσο και με τους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα (60,1%).
Οι εργαζόμενοι στη γεωργία ήταν μεταξύ των πιο πιθανό να είναι πολύ ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους (71,8%), ενώ εκείνοι στις υπηρεσίες στέγασης και εστίασης (50,4%) και στο λιανικό εμπόριο (53,9%) ήταν λιγότερο πιθανό να είναι πολύ ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους, σε σύγκριση με το μέσο όρο για όλους τους εργαζόμενους.

Η στρατηγική των δύο μονομάχων

0

Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης ετοιμάζονται για τη συνάντηση που αναμένεται το επόμενο διάστημα στο Μαξίμου ◘ Η «συναίνεση» στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στην αναθεώρηση του Συντάγματος

Γράφει ο δημοσιογράφος
Μιχάλης Κωτσάκος
© iapopsi.gr

Λίγες ημέρες πριν συναντηθούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Νίκος Ανδρουλάκης, οι εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπουν αυτό το ραντεβού σε μία θεσμική επαφή πρωθυπουργού και αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στο Μαξίμου θεωρούν ως δεδομένο την αλλαγή στην Κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων, με τον ΣΥΡΙΖΑ να χάνει κι άλλους βουλευτές το επόμενο διάστημα, ενώ δεν αποκλείουν και προσχωρήσεις στο ΠΑΣΟΚ βουλευτών είτε απ’ ευθείας από τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε από τη δεξαμενή των ανεξάρτητων βουλευτών. Και παρά τις διαβεβαιώσεις του κ. Ανδρουλάκη ότι δεν τον ενδιαφέρουν οι μεταγραφές, στο Μαξίμου θεωρούν ότι αυτές οι μεταγραφές μπορούν να γίνουν σε δεύτερο χρόνο και όχι τώρα που είναι νωπή άλλη μία διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ.
Πλέον στο Μαξίμου διαβάζοντας και τις δημοσκοπήσεις αναγνωρίζουν ως αντίπαλο το ΠΑΣΟΚ, το οποίο μπορεί να μην κάνει άλματα, όμως ενισχύεται σταδιακά. Και αυτή η ενίσχυση δεν είναι μόνο στις δημοσκοπήσεις, αλλά και στην κοινωνία. Για παράδειγμα, δεν ξεπερνούν έτσι απλά ότι στα συνδικάτα το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο διατηρεί τις δυνάμεις του, αλλά δείχνει μία δυναμική, όπως έγινε και στις εκλογές των δασκάλων.
Πέραν όμως από την αντιπαλότητα που θα αναπτυχθεί στη Βουλή μεταξύ των δύο παραδοσιακών κομμάτων, στην κυβέρνηση είναι υποχρεωμένοι να συζητούν με το ΠΑΣΟΚ για μία σειρά ζητήματα, όπως αυτό του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και της συνταγματικής αναθεώρησης. Κάτι που φάνηκε και από το τηλεφώνημα που έκανε ο πρωθυπουργός στο Νίκο Ανδρουλάκη το βράδυ της νίκης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στις εσωκομματικές εκλογές. Κι όπως έχει διαρρεύσει το Μαξίμου, ο κ. Μητσοτάκης είπε προς το Νίκο Ανδρουλάκη «πιστεύω ότι πρέπει να τα λέμε». Μία φράση προφητική, καθώς όλοι έβλεπαν ότι έρχεται… τσουνάμι για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Στην κυβέρνηση γνωρίζουν ότι οι κοινοβουλευτικές μάχες με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ δε θα είναι απλές, όμως την ίδια ώρα θεωρούν πως πρέπει να υπάρξει ένας δίαυλος επικοινωνίας όπως γίνονταν παλιά με όλους τους πρωθυπουργούς και τους αρχηγούς της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας δεν υπήρχαν στην εποχή που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πρωταγωνιστικό ρόλο από το 2012 έως το 2023. Τόσο το δίδυμο Σαμαρά-Τσίπρα, όσο και αυτό Μητσοτάκη-Τσίπρα, δεν είχαν καμία επαφή.
Μάλιστα στα μηνύματα προς τη Χαριλάου Τρικούπη από το Μαξίμου επισημάνθηκε, ότι ακόμη και στην πιο σκληρή πολιτική κόντρα, αυτή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με τον Ανδρέα Παπανδρέου, οι δύο πολιτικοί ηγέτες ποτέ δεν έπαψαν να διατηρούν ανοιχτούς τους δίαυλους επικοινωνίας.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Ένα από τα θέματα που θα κληθούν να συζητήσουν οι κ.κ. Μητσοτάκης – Ανδρουλάκης είναι ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, καθώς είναι κοινό μυστικό ότι δε θα προταθεί εκ νέου η Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας επιμένει για ένα πρόσωπο από την ευρύτερη «γαλάζια» παράταξη, ενώ όλες οι πληροφορίες από τη Χαριλάου Τρικούπη συγκλίνουν, ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει πρόσωπο που δε θα προέρχεται από την Κεντροαριστερά. Μάλιστα όπως αναφέρουν συνεργάτες του κ. Ανδρουλάκη, αυτό θα επισημάνει στην επικείμενη συνάντηση με τον πρωθυπουργό. Μάλιστα στο Μαξίμου υπάρχει η εκτίμηση, ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης είτε θα προτείνει το Νίκο Κωνσταντόπουλο, είτε θα στηρίξει τον πρώην πρόεδρο του Συνασπισμού, εάν τον προτείνει η κόρη του και πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου. Κάπως έτσι εξηγούν στο πρωθυπουργικό μέγαρο την καλή χημεία που φαίνεται να υπάρχει μεταξύ του Νίκου Ανδρουλάκη και της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Αυτό που ανησυχεί το Μαξίμου είναι ότι μία πιθανή υποψηφιότητα του κ. Κωνσταντόπουλου δεν είναι ότι καλύτερο για την κυβέρνηση. Διότι αναμένουν να τον ψηφίσουν, πέραν της Πλεύσης Ελευθερίας και του ΠΑΣΟΚ, και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά, όπως επίσης και το νέο κόμμα Κασσελάκη, το οποίο λογικά θα έχει συσταθεί μέχρι τις ψηφοφορίες για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αυτό το ιδιότυπο κεντροαριστερό «μέτωπο» είναι κάτι που θέλει να αποφύγει το Μαξίμου και γι’ αυτό ο κ. Μητσοτάκης θα προσπαθήσει να βρει άκρη με το Νίκο Ανδρουλάκη.
Στο κυβερνητικό επιτελείο επισημαίνουν, ότι ο Πρωθυπουργός έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει, σηκώνοντας το τηλέφωνο, συγχαίροντας τον κ. Ανδρουλάκη και ζητώντας μία συνάντηση μαζί του.
«Ο διάλογος είναι απαραίτητος, είναι ο εν δυνάμει αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης – τουλάχιστον δημοσκοπικά – και πρέπει να αποδείξει ο ίδιος ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να εμφανιστεί ως αξιόπιστη πολιτική δύναμη, την ώρα μάλιστα που επιχειρεί να κάνει ένα ριμπάουντ» ανέφεραν συνεργάτες του πρωθυπουργού.
Στο ερώτημα εάν θα υπάρχει ατζέντα σε αυτό το ραντεβού, κυβερνητικές πηγές απαντούν αρνητικά, σημειώνοντας ωστόσο ότι ο κ. Μητσοτάκης είναι πρόθυμος να συζητήσει όλα τα μείζονα θέματα.
«Δεν κουράζομαι να επαναλαμβάνω ότι στη δημοκρατία μπορεί να είμαστε αντίπαλοι, αλλά δεν είμαστε εχθροί» επανέλαβε στη συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο κ. Μητσοτάκης, κάνοντας πράξη τη ρήση του Νικολό Μακιαβέλι «κράτα τους φίλους σου κοντά και τους εχθρούς πιο κοντά».

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Με βάση τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα, το να υπάρξει αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές φαντάζει ως όνειρο θερινής νυκτός. Ναι μεν η στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας είναι να διεκδικήσει την αυτοδυναμία της στις εκλογές του 2027, όμως για παν ενδεχόμενο αναζητά και πιθανές συμμαχίες για το μέλλον.
Κάποιοι λένε πως μπορεί να είναι το ΠΑΣΟΚ, παρά το γεγονός ότι σε όλους τους τόνους και ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης, αλλά και οι άλλοι υποψήφιοι για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ το έχουν αποκλείσει, εν τούτοις οι κύκλοι της Νέας Δημοκρατίας θα επιμείνουν. Και αυτό διότι εκτιμούν πως εάν πιέσουν σε αυτό τον τομέα το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να προκληθούν εσωκομματικές διενέξεις. Επίσης με αυτές τις διαρροές ότι «μπορεί να υπάρξει μία νέα συνεργασία της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ» μπορεί να ανακόψουν όλες τις επαφές της Χαριλάου Τρικούπη με τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Ανεξάρτητα από αυτά τα επικοινωνιακά τερτίπια, η στρατηγική του κυβερνώντος κόμματος είναι αυτοδυναμία. Στο Μαξίμου αναμφίβολα υπάρχει ο προβληματισμός με τη δημοσκοπική άνθιση του ΠΑΣΟΚ και προσέχουν και τις αναλύσεις των δημοσκόπων, όπως του Δημήτρη Μαύρου, οποίος επισήμανε ότι «το ΠΑΣΟΚ αποκτά θέαση εξουσίας και φαίνεται πως ο κ. Ανδρουλάκης έχει κάρμα». Όλα δείχνουν ότι το παλιό δίπολο αναβιώνει, μέσα σε ένα κατακερματισμένο σκηνικό στα αριστερά.
Ήδη στο κυβερνητικό στρατόπεδο επανέρχεται εκ νέου η πιθανότητα να υπάρξει συζήτηση για την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Δηλαδή να αλλάξει το όριο εισόδου στη Βουλή και αντί το 3% να ισχύσει το 5%. Για να περάσει το νομοσχέδιο θα πρέπει να υπάρξουν 200 θετικές ψήφοι για να ισχύσει στις επόμενες εκλογές. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να υπάρξει, καθώς και το ΠΑΣΟΚ έχει ταχθεί εναντίον της αλλαγής του εκλογικού νόμου, ενώ όλα τα μικρά κόμματα δε θα ψηφίσουν μία αλλαγή ορίου, καθώς εάν την αποδεχθούν είναι σαν να πυροβολούν τα πόδια τους. Επίσης, μία αλλαγή μπορεί να οδηγήσει τα μικρότερα κόμματα δεξιότερα της δεξιάς να παραμερίσουν τις διαφωνίες τους και να προχωρήσουν με κοινή περπατησιά. Κάτι που μπορεί ξαφνικά να δημιουργήσει έναν 3ο πόλο από το πουθενά.

Κεμπέκ: «Καταιγίδα»στην Εθνοσυνέλευση

0

Το Québec Solidaire Στηρίζει τον Haroun Bouazzi
ενάντια στις Κατηγορίες για Ρατσισμό

Ο βουλευτής Haroun Bouazzi [φωτ.], εκπρόσωπος της εκλογικής περιφέρειας Maurice-Richard στο Μόντρεαλ, βρίσκεται στο επίκεντρο μίας έντονης πολιτικής διαμάχης, μετά από δηλώσεις που έκανε σχετικά με την αρνητική απεικόνιση πολιτιστικών και εθνοτικών μειονοτήτων στο δημόσιο λόγο που εκφέρεται στην Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ.
Τα σχόλιά του προκάλεσαν οργισμένες αντιδράσεις από συναδέλφους του, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι ο Bouazzi ουσιαστικά κατηγόρησε τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης ως ρατσιστές. Αυτές οι δηλώσεις άνοιξαν μια έντονη συζήτηση που δε φαίνεται να λήγει σύντομα.

ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ BOUAZZI
ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ
Κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε εκδήλωση που διοργανώθηκε από τη Fondation Club Avenir, μια κοινότητα που ασχολείται με την υποστήριξη μεταναστών, ο Bouazzi δήλωσε: «Ο Θεός ξέρει πόσο συχνά το βλέπω αυτό στην Εθνοσυνέλευση: την κατασκευή του “άλλου”, αυτού που είναι Βορειοαφρικανός, Μουσουλμάνος, Μαύρος ή Ιθαγενής, και του οποίου η κουλτούρα, από τη φύση της, θεωρείται επικίνδυνη ή κατώτερη».
Η δήλωση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από μέλη άλλων κομμάτων, συμπεριλαμβανομένων του Coalition Avenir Québec (CAQ) και του Parti Québécois (PQ). Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι με τα λόγια του υπονόμευσε την ακεραιότητα του θεσμού και των μελών του. Υπήρξαν μάλιστα εκκλήσεις για επιβολή κυρώσεων, με ορισμένους να ζητούν από την Québec Solidaire να τον αποδοκιμάσει δημοσίως.
Ο Bouazzi, ωστόσο, επέμεινε ότι ποτέ δε χαρακτήρισε κάποιον ρατσιστή και τόνισε ότι τα σχόλιά του αφορούσαν συγκεκριμένες συμπεριφορές και όχι άτομα. Επιπλέον, ανέφερε ότι τα σχόλιά του στόχευαν στο να αναδείξουν πώς οι μειονότητες συχνά παρουσιάζονται αρνητικά στις πολιτικές συζητήσεις.

Η ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΠΟ ΤΟ
QUEBEC SOLIDAIRE
Παρά τις πιέσεις, το Québec Solidaire στάθηκε στο πλευρό του Bouazzi. Κατά τη διάρκεια του ετήσιου πολιτικού συνεδρίου τού κόμματος, μέλη της QS υιοθέτησαν κατά πλειοψηφία ένα επείγον ψήφισμα στήριξης προς τον βουλευτή. Το ψήφισμα καταδίκασε τόσο τις απειλές όσο και την «εκστρατεία δυσφήμισης» εναντίον του Bouazzi, ενώ επαναβεβαίωσε τη δέσμευση του κόμματος για την καταπολέμηση του συστημικού ρατσισμού.
Ο συν-εκπρόσωπος του κόμματος, Gabriel Nadeau-Dubois, δήλωσε ότι ο Bouazzi δε θα ζητήσει συγγνώμη και τόνισε: «Ζούμε σε μια κοινωνία όπου η ελευθερία της έκφρασης είναι θεμελιώδης. Το κόμμα δε θεωρεί ότι ο Bouazzi ξεπέρασε τα όρια».
Επιπλέον, το ψήφισμα κατήγγειλε τη χρήση των μεταναστών ως αποδιοπομπαίων τράγων στις πολιτικές συζητήσεις, γύρω από ζητήματα όπως η κρίση στέγασης, η απασχόληση και η βιωσιμότητα της γαλλικής γλώσσας.

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ
ΑΛΛΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
Οι αντιδράσεις από τα άλλα κόμματα δεν άργησαν να έρθουν. Ο Υπουργός Υγείας, Christian Dubé, και ο Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών, Lionel Carmant, αρνήθηκαν τους ισχυρισμούς του Bouazzi ότι χρησιμοποιούν τη μετανάστευση ως αιτία για προβλήματα, όπως οι καθυστερήσεις στις χειρουργικές επεμβάσεις και οι δυσλειτουργίες του συστήματος παιδικής προστασίας.
Ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ, François Legault, είχε επίσης συνδέσει στο παρελθόν την αύξηση του αριθμού μεταναστών με την κρίση στέγασης. Τέτοιου είδους δηλώσεις, σύμφωνα με την QS, είναι ενδεικτικές της αρνητικής αφήγησης που συχνά ακολουθείται στις πολιτικές συζητήσεις.
Ο βουλευτής του Parti Québécois, Pascal Bérubé, αντέδρασε έντονα, γράφοντας στα κοινωνικά δίκτυα: «Όχι μόνο το Québec Solidaire δεν καταδικάζει τις δηλώσεις του Bouazzi, αλλά τον στηρίζει περισσότερο από ποτέ, και εκείνος δηλώνει “ενεργοποιημένος” από τη στήριξη».

Ο BOUAZZI ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ
ΤΟ ΚΟΜΜΑ
Ο ίδιος ο Bouazzi, σε ανάρτησή του στο X (πρώην Twitter), ευχαρίστησε τα μέλη της QS για τη στήριξή τους: «Είμαι συγκινημένος και εμπνευσμένος από τη στήριξη που έλαβα. Η αλληλεγγύη αυτή μου δίνει τη δύναμη να συνεχίσω τον αγώνα μου».
Η διαμάχη γύρω από τις δηλώσεις του Bouazzi αναμένεται να συνεχιστεί, με τα πολιτικά κόμματα να επαναφέρουν το ζήτημα στην Εθνοσυνέλευση τις επόμενες ημέρες. Το περιστατικό αναδεικνύει τις βαθιές διαιρέσεις στην πολιτική σκηνή του Κεμπέκ, ιδιαίτερα σε ζητήματα που αφορούν την αντιμετώπιση των μειονοτήτων και τη χρήση της μετανάστευσης στις πολιτικές συζητήσεις.

Φυσάει από δεξιά ο άνεμος…

0

Γράφει ο δημοσιογράφος
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ*

Χθες ακόμα, όλοι έλεγαν ότι ο Τραμπ είναι απρόβλεπτος. Επειδή αν εξηγούσαν τι θέλει θα διαφήμιζαν την πολιτική του. Τώρα το επαναλαμβάνουν λιγότεροι και λιγότερο συχνά, γιατί αν επιμείνουν κινδυνεύουν να θεωρηθούν χοντροκέφαλοι.
Αν και στην περίπτωση, η σύναξη των BRICS, πολυάριθμη και συμπαγής, προεξάρχοντος του Πούτιν, είχε ήδη στείλει το μήνυμα ότι φυσάει από αλλού ο άνεμος. Αλλαγές τα ιερατεία δεν τις θέλουν και νομίζουν ότι αφού δεν τις θέλουν δε θα γίνουν. Κάνουν λάθος. Απλοποιώντας θα έλεγα ότι η τυφλότητα των καθεστωτικών ελίτ, σε ΗΠΑ και Ευρώπη, ήταν δεδομένη και αποκαλυπτική επειδή: α) είχαν προ πολλού πάρει τα μηνύματα π.χ. από την άνοδο των (δήθεν) ακροδεξιών με ονοματεπώνυμο Λεπέν, Μελόνι, AfD κ.λπ. και β) από την προφανή αδυναμία και ατολμία τους να αντιδράσουν. Όταν σου χτυπάνε την πόρτα και κάνεις τον κουφό, οι πιθανότητες να σου σπάσουν την πόρτα μεγαλώνουν.
Η κατηγορούμενη σαν φασίστρια Μελόνι έγινε πρωθυπουργός, οι άλλοι Ευρωπαίοι το κατάπιαν αμάσητο. Αν έλεγαν ψέματα (ότι είναι φασίστρια) δε θα τους πιστεύουν όπως το βοσκό με το λύκο. Αν είναι φασίστρια τότε αυτή είναι απλώς νερόβραστη, ενώ οι κατήγοροι τα έχουν κάνει επάνω τους. Ποιος πιστεύει και ακολουθεί αυτούς που λερώνουν τα βρακιά τους; Μετά την Μελόνι καταρρέει ο Σολτς. Η Λεπέν στην αναμονή. Οι καθεστωτικοί βάζουν «μέσον» εισαγγελέα που ζητάει να αποκλειστεί η Λεπέν από τις εκλογές!
Ο Τραμπ κατανοεί, φαίνεται, ότι έχει αποτύχει η προσπάθεια των ΗΠΑ να μετατρέψουν τη Ρωσία σε «επαρχιακή» Δύναμη. Θέλει να συγκεντρωθεί στην κινέζικη απειλή. Άργησε, χωρίς να φταίει. Κίνα, Ρωσία, προσεκτικές και σταθερές, BRICS με αυξανόμενη αυτοπεποίθηση, όπου όσοι δεν έχουν ενταχθεί στριμώχνονται στην πόρτα ποιος θα τα καταφέρει να μπει πρώτος. Μερικοί ταυτίζουν τις ΗΠΑ με μπαμπούλα που τρώει τα παιδάκια. Φαίνεται αδύνατον να πεισθούν να συνεργαστούν μαζί τους εναντίον της Κίνας και Ρωσίας. Οι Αμερικανοί είχαν πείσει τον εαυτό τους ότι μπορούν να τα βγάλουν πέρα ταυτόχρονα με δύο πολέμους. Με τέτοια Κίνα και τέτοια Ρωσία δεν μπορούν. Το μεγάλο πρόβλημα των ΗΠΑ είναι ότι έχει κλονιστεί η αξιοπιστία τους. Οι Ευρωπαίοι, οι ελίτ, ακολουθούν τον ελληνικό δρόμο, της υποταγής άνευ όρων.

ΣΤΟ ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΚΟ
Στο Μεσανατολικό, το Ισραήλ, έχει δεν έχει δίκιο, επικρατεί στρατιωτικά, αλλά η ζημιά που έκανε στον εαυτό του με την τόση βαναυσότητα είναι αδιόρθωτη, ώστε το επιχείρημα περί αντισημιτισμού να εκπίπτει από μόνο του. Αργά ή γρήγορα το Ισραήλ θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση, επειδή η κατάσταση εκτρέφει και αναδεικνύει ηγεσίες Παλαιστινίων, όχι αλάνθαστες, αλλά αντίστοιχες με τις ανάγκες της εκάστοτε συγκυρίας. Η σημερινή ηγεσία του Ισραήλ έπληξε την ασπίδα που προστάτευε τους Εβραίους διεθνώς, δηλαδή την ιδιότητα του θύματος. Αυτή η απώλεια δεν ισοφαρίζεται όσο και αν «νικήσουν» εκεί πέρα.
Όλα αυτά, με κερασάκι στην τούρτα τη φτωχοποίηση στις ΗΠΑ, δίχασαν τον κόσμο από τις κορυφές ως τις λαϊκές τάξεις. Με διχασμένη κοινωνία είναι μάλλον αδύνατον να κερδίσεις σθεναρούς και αυτάρκεις αντιπάλους, όπως η Κίνα και η Ρωσία, ούτε με διπλωματία ούτε με πόλεμο.
Είναι άγνωστο αν ο Τραμπ καταφέρει να μειώσει τις εντάσεις στο κοινωνικό επίπεδο. Θα δούμε τα όρια μιας, ας πούμε, «δεξιάς Επανάστασης». Φαίνεται, όμως, ότι θα συνεχίσει την πολιτική των «Δημοκρατικών», να φτωχύνει η Ευρώπη για να σωθεί η Αμερική. Το έκανε και η Ρώμη απομυζώντας τις επαρχίες και στο τέλος κατέρρευσε. Το έκανε και η Αγγλική Αυτοκρατορία και βρέθηκε με Ινδό πρωθυπουργό.
Είναι εντελώς αδιάφορο αν και ποια άποψη έχει το αθηναϊκό κατεστημένο – ασήμαντο και ανυπόληπτο διεθνώς. Η κοινή γνώμη έχει εξουδετερωθεί στο μέγιστο βαθμό, τα κόμματα είναι σκιές σε θέατρο σκιών. Διεθνώς, η πτώση του δε θα κάνει περισσότερο θόρυβο από το πούπουλο ενός σπουργιτιού.

*Ο Απόστολος Αποστολόπουλος είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη με μικρασιατική παιδεία, από τη μητέρα του. Ο παππούς και ο πατέρας του ήταν επίσης δημοσιογράφοι. Σπούδασε κοινωνιολογία στο Παρίσι, στα χρόνια της δικτατορίας. Ξεκίνησε δημοσιογραφία στην Αυγή και, μεταδικτατορικά, σε εφημερίδες, περιοδικά και στο δημοτικό ραδιόφωνο 9,84. Από το 1974 ως το 2000 ήταν ως παρουσιαστής του Δελτίου Ειδήσεων στην ΕΡΤ, ρεπόρτερ και αρχισυντάκτης.

SOS για την υπέρ-συγκέντρωση πληθυσμού

0

Το 20% του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδας «στριμώχνεται» στο 2,8% της έκτασής της ◘ Σε 66 Δημοτικές Ενότητες από τις 1.036, διαμένει το 50,1% του συνολικού μόνιμου πληθυσμού της χώρας!

Εξαιρετικά άνιση είναι η κατανομή του πληθυσμού στον ελλαδικό χώρο, όπως αποτυπώνεται στα πρώτα συμπεράσματα που αναφέρονται στο πρόσφατο ψηφιακό δελτίο του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ), με θέμα «Η εξαιρετικά άνιση κατανομή του πληθυσμού στον ελλαδικό χώρο».
Όπως μεταφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ βάσει των στοιχείων, ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας που ανέρχεται στην πρόσφατη απογραφή σε 10,482 εκατομμύρια, είναι εξαιρετικά άνισα κατανεμημένος στον ελλαδικό χώρο, καθώς οι δύο πολυπληθέστερες Περιφερειακές Ενότητες (ΠΕ), αυτές της Θεσσαλονίκης και του Κεντρικού Τομέα Αθηνών, συγκεντρώνουν 2,09 εκατομμύρια, δηλαδή το 20% του συνολικού πληθυσμού, ενώ καταλαμβάνουν μόλις το 2,8% της έκτασης της Ελλάδας.
Οι 10 δε πολυπληθέστερες από τις 74 ΠΕ – οι 6 εκ των οποίων βρίσκονται στην Περιφέρεια Αττικής – συγκεντρώνουν το 53% του πληθυσμού στο 12,8% της έκτασης της χώρας μας, ενώ στον αντίποδα, οι 10 με το λιγότερο πληθυσμό (που είναι όλες νησιώτικες) συγκεντρώνουν μόνο το 0,86% του πληθυσμού μας (89,9 χιλ.) στο 2,1% της επιφάνειας.
Ο συγγραφέας του άρθρου αυτού, ο καθηγητής Βασίλης Παππάς (ιδρυτικό μέλος του ΙΔΕΜ), αναλύοντας τα δεδομένα της τελευταίας απογραφής, αναδεικνύει την ανισοκατανομή του πληθυσμού μας, μια ανισοκατανομή που είναι ακόμη εντονότερη, αν εξετάσουμε την κατανομή του σε «χαμηλότερα» των Περιφερειακών Ενοτήτων επίπεδα (Δήμους και Δημοτικές Ενότητες).
Σε επίπεδο π.χ. των Δήμων (332 ενότητες) ο κ. Παππάς σημειώνει ότι στους 10 πολυπληθέστερους από αυτούς (Αθηναίων, Θεσσαλονίκης, Πατρέων, Ηρακλείου, Πειραιώς, Λαρισαίων, Βόλου, Περιστερίου, Ρόδου και Ιωαννιτών) βρίσκεται συγκεντρωμένο το 21% του συνολικού πληθυσμού (2,2 εκατομμύρια), ενώ οι 10 ολιγοπληθέστεροι (Τήλου, Φολεγάνδρου, Μεγίστης, Χάλκης, Η.Ν. Ψαρών, Ανάφης, Αγίου Ευστρατίου, Σικίνου, Αγαθονησίου και Γαύδου) συγκεντρώνουν συνολικά μόλις 4,1 χιλ. κατοίκους (0,04% του συνολικού πληθυσμού).
Το φαινόμενο της πληθυσμιακής ανισοκατανομής καταγράφεται ακόμα πιο έντονα, όταν αλλάξουμε κλίμακα και εξετάσουμε τις Δημοτικές Ενότητες, σημειώνει ο κ. Παππάς, καθώς μόνο 8 από τις υφιστάμενες 1.036 έχουν μόνιμο πληθυσμό που υπερβαίνει τις 100.000 (Αθηναίων, Θεσσαλονίκης, Πατρέων, Πειραιώς, Ηρακλείου, Λαρισαίων, Περιστερίου και Αχαρνών) με τις μισές να βρίσκονται στην Περιφέρεια Αττικής, 66 δε Δημοτικές Ενότητες που βρίσκονται σχεδόν όλες στην Περιφέρεια Αττικής, στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης ή αποτελούν ακόμη μέρος των πρωτευουσών αρκετών Περιφερειακών Ενοτήτων, συγκεντρώνουν το 50,1% του συνολικού πληθυσμού το 2021 (5,25 εκατομμύρια) στο 4,3% της επιφάνειας.
Ταυτόχρονα, το 80% του μόνιμου πληθυσμού μας το 2021 (8,39 εκατομμύρια) συγκεντρώνεται σε 277 Δημοτικές Ενότητες που καλύπτουν το 25,2% της συνολικής έκτασης, ένα ποσοστό που μειώθηκε στο μισό ανάμεσα στο 1951 και το 2021, καθώς στην πρώτη μεταπολεμική απογραφή, 8 στους 10 κατοίκους διέμεναν στο 55,5% της επιφάνειας.
Ανισοκατανομή όμως, όπως αναφέρει ο συγγραφέας του άρθρου, χαρακτηρίζει και το εσωτερικό πολλών Περιφερειακών Ενοτήτων (ΠΕ), καθώς ο πληθυσμός της πολυπληθέστερης Κοινότητας σε κάθε μιας από αυτές, είναι συχνά δυσανάλογα «μεγάλος».
Από την ανάλυση δε των δεδομένων προκύπτει ότι:
i) σε 6 Περιφερειακές Ενότητες (Πατρέων, Λαρισαίων, Ξάνθης, Κομοτηνής, Δράμας και Τρικκαίων) η πολυπληθέστερη Δημοτική Κοινότητα κάθε φορά συγκεντρώνει πάνω από το 50% του πληθυσμού της αντίστοιχης ΠΕ, ενώ ταυτόχρονα καταλαμβάνει λιγότερο από το 3% της έκτασής της,
ii) σε 31 Περιφερειακές Ενότητες η πολυπληθέστερη ΔΚ συγκεντρώνει το 20% έως 49,6% του πληθυσμού, στο 0,31-4,72% της έκτασης της ΠΕ στην οποία ανήκει,
iii) οι νησιώτικες ΠΕ διαθέτουν διαφορετικά μοτίβα που εξαρτώνται από το μέγεθος και το χαρακτήρα του κάθε νησιού, και, τέλος,
iv) οι ΔΚ των μεγάλων αστικών συμπλεγμάτων της Αττικής και της Θεσσαλονίκης παρουσιάζουν διαφορετική εικόνα, γιατί οι ΠΕ στις οποίες ανήκουν είναι κυρίως αστικές με μεγάλες πληθυσμιακές συγκεντρώσεις.

ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ
ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ
Μιλώντας δε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο, ο κ. Βασίλης Παππάς αναφέρει, ότι δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι το 80% του πληθυσμού μας διαμένει πλέον σε μόνο 710 από τους 13.589 οικισμούς της χώρας μας, και ότι, η εξαιρετικά άνιση αυτή κατανομή στο χώρο, αποτέλεσμα του μεταπολεμικού μοντέλου ανάπτυξης και της απουσίας χωροταξικού σχεδιασμού, συνοδεύεται και από την άνιση χωρική κατανομή του εργατικού δυναμικού, των οικονομικών δραστηριοτήτων και του παραγομένου πλούτου.
Επισημαίνει δε ότι αυτό δημιουργεί, εκτός των άλλων, σοβαρά προβλήματα στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας και στην εδαφική της συνοχή, ενώ, όπως συνδυάζεται και με μια προβληματική κατανομή του πληθυσμού ανά ηλικία (αυξημένη γήρανση), έχει ήδη επηρεάσει και το δημογραφικό δυναμισμό πολλών περιοχών με μικρές πληθυσμιακές πυκνότητες.
Σε αυτές έχουμε συνήθως κάθε χρόνο υψηλές αναλογίες θανάτων ανά γέννηση και συνεχή μείωση του πληθυσμού, γεγονός που εγείρει βάσιμες αμφιβολίες ως προς τη δυνατότητα αποφυγής της δημογραφικής τους κατάρρευσης.

Ta NEA volume 18-42

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 18-42 published November 22nd, 2024.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Τι σημαίνει για την ελληνική οικονομία η εκλογή του Τραμπ

0

Μία άνοδος του αμερικανικού νομίσματος έναντι του ευρώ θα αυξήσει το κόστος πολλών εισαγόμενων προϊόντων – μαζί και του πετρελαίου

Ένα ιστορικό ρεκόρ 131 ετών έσπασε ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επιστρέφει πανηγυρικά στο Λευκό Οίκο. Είναι ο δεύτερος πρόεδρος που επανεκλέγεται, χωρίς να ανανεώνει τη θητεία του, δηλαδή να έχει μεσολαβήσει τουλάχιστον μία εκλογική ήττα.
«Κλειδί» για την εκλογή Τραμπ αποτέλεσε το μέτωπο της οικονομίας, καθώς οι Αμερικανοί βιώνουν κι αυτοί έναν υψηλό πληθωρισμό, που επηρεάζει το διαθέσιμο εισόδημά τους και το κόστος ζωής. Γι’ αυτό το λόγο, στην προεκλογική του εκστρατεία ο Τραμπ είχε εξαγγείλει σειρά από μειώσεις φόρων, με τις μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές από την εποχή του Ρέιγκαν, προτείνοντας τη μείωση των φορολογικών συντελεστών και την απλοποίηση του φορολογικού συστήματος.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ
Ο Τραμπ έχει μιλήσει για μείωση του εταιρικού φορολογικού συντελεστή στο 15% για τις επιχειρήσεις που παράγουν προϊόντα εντός των ΗΠΑ, από τον τρέχοντα συντελεστή του 21%. Αυτή η κίνηση εκτιμάται ότι θα ευνοήσει σημαντικά όσες ελληνικές εταιρίες δραστηριοποιούνται ήδη στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ έχει εκφράσει την πρόθεσή του να επεκτείνει την πίστωση φόρου για παιδιά (Child Tax Credit-CTC). Συγκεκριμένα, έχει προτείνει την αύξηση του CTC στα 5.000 δολάρια ανά παιδί, χωρίς εισοδηματικά όρια. Επιπλέον, έχει δεσμευτεί να μονιμοποιήσει τις φορολογικές περικοπές του 2017, οι οποίες περιλαμβάνουν αυξήσεις στην πίστωση φόρου για παιδιά. Παράλληλα, προτείνει την απαλλαγή των φιλοδωρημάτων από τη φορολογία, με στόχο την ενίσχυση των εισοδημάτων των εργαζομένων στον τομέα των υπηρεσιών.
«Σημαία» στις προεκλογικές εξαγγελίες του Τραμπ είναι η επιβολή δασμών έως 200% στα εισαγόμενα προϊόντα, με στόχο την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Συγκεκριμένα, ο Τραμπ έχει εκφράσει την πρόθεσή του να επιβάλει δασμούς 10% στις εισαγωγές προϊόντων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με στόχο τη μείωση του εμπορικού ελλείμματος των ΗΠΑ. Παράλληλα, θα επεκτείνει την επιβολή δασμών κατά 60% στα εισαγόμενα κινεζικά προϊόντα, όπως είχε πράξει και κατά την πρώτη του θητεία στο Λευκό Οίκο.
Οι παραπάνω δασμοί αναμένεται να πλήξουν τις εξαγωγικές επιχειρήσεις της Ελλάδας, ωστόσο αναλυτές εκτιμούν ότι ο αντίκτυπος για τη χώρα μας θα είναι περιορισμένος.

ΠΛΗΓΜΑ
Με τον Τραμπ να ισχυρίζεται ότι οι δασμοί θα ενισχύσουν την αμερικανική μεταποίηση, το μεγαλύτερο πλήγμα αναμένεται να έχει η Γερμανία, η οποία έχει μεγαλύτερη έκθεση σε αυτόν τον τομέα. Πάντως, αναλύσεις τοποθετούν τις ενδεχόμενες επιπτώσεις στην Ευρώπη στο 0,5% ή ακόμα και στο 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ.
Παράλληλα, ανησυχία προκαλεί η ενδυνάμωση του δολαρίου έναντι του ευρώ, που πλησιάζει την ισοτιμία 1 προς 1, κάτι που είχε συμβεί ξανά το 2022 με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Μία παρατεταμένη άνοδος του αμερικανικού νομίσματος έναντι του ευρώ θα αυξήσει το κόστος πολλών εισαγόμενων προϊόντων στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου και του πετρελαίου, καθώς όλες οι συναλλαγές πραγματοποιούνται με βάση το αμερικανικό νόμισμα.
Ωστόσο, θα ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεων, λόγω του φθηνότερου ευρώ. Ρόλο-κλειδί στα παραπάνω θα αποτελέσουν και οι επόμενες αποφάσεις της Fed για τα επιτόκια, ενώ ήδη προγραμματίζεται η μείωσή τους κατά 0,25%.
Πηγή: Εφημερίδα Δημοκρατία

Τα προνόμια της αξιωματικής αντιπολίτευσης και η «μάχη» ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ για τη δεύτερη θέση

0

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έχανε πανηγυρικά από τη Νέα Δημοκρατία εκλέγοντας μόλις 47 βουλευτές πριν από περίπου ένα χρόνο κανείς δε φανταζόταν τι θα ακολουθούσε

Του Αντώνη Αντζολέτου
Πηγή: skai.gr

Ιστορικές είναι οι στιγμές στη Βουλή με το θεσμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης για πρώτη φορά να αλλάζει πιθανότατα χέρια το επόμενο διάστημα.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έχανε πανηγυρικά από τη Νέα Δημοκρατία εκλέγοντας μόλις 47 βουλευτές πριν από περίπου ένα χρόνο, κανείς δε φανταζόταν τι θα ακολουθούσε. Τι θα χάσει η Κουμουνδούρου αν εκπέσει από το αξίωμα που κατέχει στη Βουλή ως δεύτερο κόμμα; Καταρχάς, το γόητρο της. Το «τραύμα» που θα αφήσει αυτή η απώλεια πολύ δύσκολα θα μπορέσει να επουλωθεί και ακόμα και η αλλαγή γραφείων που θα ακολουθήσει αναμένεται να κοστίσει χωροταξικά, αλλά κυρίως συναισθηματικά, στον ΣΥΡΙΖΑ και στους βουλευτές του.
Ο Αλέξης Τσίπρας από το 2012 και μετά οδήγησε το κόμμα του δύο φορές στην κυβέρνηση και τέσσερις φορές στην αξιωματική αντιπολίτευση. Μια τέτοια αρνητική εξέλιξη δύσκολα δε θα συνοδευτεί και από συρρίκνωση των ποσοστών του, ανεξαρτήτως από το νέο κόμμα που ήδη ετοιμάζει ο Στέφανος Κασσελάκης.
Το μήνυμα προς την κοινωνία θα είναι ξεκάθαρο, καθώς πάντα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι αυτό που έχει κυβερνητική προοπτική. Ουσιαστικά θα είναι ένα γεγονός που θα δώσει ακόμα μια ώθηση στο ΠΑΣΟΚ και θα τραβήξει ακόμα πιο πίσω τον ΣΥΡΙΖΑ, που από το 2023 δέχεται μόνο ηχηρά πολιτικά «χαστούκια».
Όσον αφορά το «γράμμα του νόμου» και του κανονισμού της Βουλής, μόνο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει δικαίωμα να ζητήσει κατά τη διάρκεια μιας κοινοβουλευτικής συνόδου τη διεξαγωγή δύο συζητήσεων προ ημερησίας διατάξεως σε επίπεδο αρχηγών. Το τρίτο και το τέταρτο κόμμα μπορούν να αιτηθούν από μία.
Ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι το πρόσωπο που παγίως συγκρούεται με τον πρωθυπουργό στις κρίσιμες συζητήσεις, κερδίζοντας «πόντους» από τη εικόνα που βγαίνει προς τα έξω. Παίρνει το λόγο αμέσως μετά τον πρόεδρο της κυβέρνησης και έχει μεγαλύτερο χρόνο στις συζητήσεις, υπό την ανοχή του προεδρείου. Είναι ο τέταρτος πολιτειακός παράγοντας μετά τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της Βουλής.
Καταλύτης των εξελίξεων φαίνεται πως θα είναι το επόμενο διάστημα η επίσημη αναγγελία του κόμματος του Στέφανου Κασσελάκη. Αυτό δεν αποκλείεται να γίνει ακόμα και στα τέλη του μήνα. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν αποφασίσει να τηρήσουν στάση αναμονής, γνωρίζουν καλά πως θα κληθούν να αποφασίσουν τι θα πράξουν.
Πιέσεις δέχονται από πολλά στελέχη της Κουμουνδούρου τα οποία αφήνουν να εννοηθεί πως το θέμα του πόθεν έσχες του Στέφανου Κασσελάκη έχει πολλές «ουρές» και ενδεχομένως προκαλέσει προβλήματα στους σχεδιασμούς του νέου φορέα.
Ουσιαστικά χτυπούν ένα καμπανάκι, πως φεύγοντας από τον ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο θα φέρουν ένα ιστορικό βάρος ρίχνοντάς τον από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά και οι ίδιοι μπορεί να βρεθούν στο «κενό».
Στον Ταύρο πάντως, πέρα από το γεγονός πως ψάχνουν για νέα γραφεία, δεν ακούν τις διάφορες «σειρήνες» και έχουν «φουλάρει» τις μηχανές, προκειμένου να ετοιμαστεί το συντομότερο δυνατόν η διακήρυξη του κόμματος.