Οι Επαρχίες προειδοποιούν για σοβαρές συνέπειες, εάν η Οτάβα δεν ανανεώσει τη χρηματοδότηση 1,2 δις δολαρίων ετησίως
Ένα νέο μέτωπο ανοίγει στη μακρόχρονη συζήτηση για τη χρηματοδότηση του καναδικού συστήματος υγείας, αυτή τη φορά με άμεσο αντίκτυπο σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας, αντιμετώπισης εξαρτήσεων και φροντίδας στο σπίτι.
Οι υπουργοί Υγείας των επαρχιών και των αυτόχθονων εθνών, ζητούν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να διασφαλίσει τη συνέχιση χρηματοδότησης ύψους 1,2 δισ. δολαρίων ετησίως, η οποία προβλέπεται να λήξει στις 31 Μαρτίου 2027. Σε κοινή ανακοίνωση, μετά από συνάντηση υπουργών Υγείας και Οικονομικών, οι επαρχίες και τα αυτόχθονα έθνη προειδοποίησαν ότι η απώλεια των χρημάτων θα μπορούσε να έχει σημαντικές συνέπειες, τόσο για τους ασθενείς όσο και για εργαζομένους στο χώρο της υγείας.
Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή αφορά υπηρεσίες που συχνά βρίσκονται έξω από το παραδοσιακό μοντέλο νοσοκομειακής και ιατρικής περίθαλψης. Η χρηματοδότηση υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, υπηρεσίες ψυχικής υγείας και εξαρτήσεων, καθώς και κατ’ οίκο και κοινοτική φροντίδα. Οι υπηρεσίες αυτές αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία, σε μια χώρα με γηράσκοντα πληθυσμό και αυξημένη ζήτηση για φροντίδα εκτός νοσοκομείων.
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΡΙΟ
ΤΗΣ 31ης ΜΑΡΤΙΟΥ
Σύμφωνα με την κοινή ανακοίνωση των επαρχιακών και αυτόχθονων εθνών κυβερνήσεων, η ετήσια ομοσπονδιακή χρηματοδότηση των 1,2 δισ. δολαρίων αποτελεί την πρώτη, από μια σειρά πηγών χρηματοδότησης της υγείας, που πρόκειται να λήξουν τα επόμενα χρόνια. Οι υπουργοί ζητούν σαφή απάντηση από την Οτάβα πριν από τον επόμενο ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, ώστε οι επαρχίες να γνωρίζουν εάν μπορούν να συνεχίσουν να σχεδιάζουν τις υπηρεσίες τους με τα συγκεκριμένα χρήματα.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο λογιστικό. Προγράμματα υγείας χρειάζονται προσωπικό, εγκαταστάσεις και πολυετή σχεδιασμό. Η αβεβαιότητα σχετικά με τη χρηματοδότησή τους μπορεί να δυσκολεύσει την πρόσληψη εργαζομένων και τη συνέχιση υπηρεσιών που έχουν ήδη δημιουργηθεί.
Οι επαρχίες υποστηρίζουν, ότι οι επενδύσεις της τελευταίας δεκαετίας έχουν βοηθήσει στην αντιμετώπιση της αυξανόμενης ζήτησης για υπηρεσίες ψυχικής υγείας, εξαρτήσεων, αποκατάστασης και φροντίδας στην κοινότητα.
Η Canadian Mental Health Association υποστηρίζει επίσης τη συνέχιση της ειδικής χρηματοδότησης. Επισημαίνει ότι πολλές κοινοτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας, όπως ψυχοθεραπεία, προγράμματα για νέους, υπηρεσίες παρέμβασης σε κρίσεις και υποστήριξη για εξαρτήσεις, δεν καλύπτονται με τον ίδιο τρόπο όπως οι ιατρικές και νοσοκομειακές υπηρεσίες του δημόσιου συστήματος.
ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ
Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
Η άλλη πλευρά της συζήτησης αφορά την κατ’ οίκο και κοινοτική φροντίδα. Για έναν ηλικιωμένο που μπορεί να παραμείνει στο σπίτι του με λίγες ώρες βοήθειας την εβδομάδα, η ύπαρξη μιας τέτοιας υπηρεσίας μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στην ανεξάρτητη διαβίωση και την ανάγκη εισαγωγής σε ίδρυμα μακροχρόνιας φροντίδας.
Μπορεί επίσης να μειώσει την πίεση στα νοσοκομεία. Όταν ένας ασθενής δεν μπορεί να επιστρέψει με ασφάλεια στο σπίτι επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμες υπηρεσίες υποστήριξης, μπορεί να παραμένει σε νοσοκομειακή κλίνη, παρότι δε χρειάζεται πλέον οξεία νοσοκομειακή περίθαλψη. Αυτό περιορίζει με τη σειρά του τις διαθέσιμες κλίνες για άλλους ασθενείς.
Για τις οικογένειες, το ζήτημα έχει ακόμη μία διάσταση. Όταν οι δημόσιες υπηρεσίες δεν επαρκούν, μεγάλο μέρος της φροντίδας μεταφέρεται στους συγγενείς. Παιδιά ηλικιωμένων γονέων, σύζυγοι και άλλοι συγγενείς καλούνται συχνά να καλύψουν το κενό, με επιπτώσεις στην εργασία, στο εισόδημα και στην προσωπική τους ζωή.
Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΙΚΟΝΑ
ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ
Η σημερινή διαμάχη αποτελεί μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης συζήτησης, για το ποιος πρέπει να πληρώνει το αυξανόμενο κόστος της υγείας στον Καναδά. Στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό του 2023 είχαν προβλεφθεί σχεδόν 200 δισ. δολάρια σε διάστημα δέκα ετών για την ενίσχυση των συστημάτων υγείας. Μέρος της χρηματοδότησης αυτής διοχετεύθηκε μέσω συμφωνιών με τις επαρχίες και τα εδάφη. Συνολικά 4,8 δισ. δολάρια προβλέφθηκαν σε διάστημα τεσσάρων ετών για βελτιώσεις στην κατ’ οίκο και κοινοτική φροντίδα και στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και εξαρτήσεων. Η συγκεκριμένη χρηματοδότηση ολοκληρώνεται το Μάρτιο του 2027.
Υπάρχουν και άλλες προσωρινές χρηματοδοτήσεις. Τρία δισ. δολάρια είχαν προβλεφθεί για τη βελτίωση της ασφάλειας στη μακροχρόνια φροντίδα, ενώ 1,7 δισ. δολάρια προορίζονται για την υποστήριξη των μισθών εργαζομένων προσωπικής φροντίδας έως το 2028. Οι υπουργοί των επαρχιών ζητούν επίσης από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να διατηρήσει τουλάχιστον στο 5% τον ετήσιο ρυθμό αύξησης του Canada Health Transfer μετά τις 31 Μαρτίου 2028.
ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ: ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΗ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ
Η ημερομηνία λήξης μιας κυβερνητικής συμφωνίας δε σημαίνει, φυσικά, ότι την ίδια ημέρα εξαφανίζεται και η ανάγκη για τις υπηρεσίες που χρηματοδοτεί. Αυτό αποτελεί ίσως το βασικό επιχείρημα των επαρχιών. Η ζήτηση για υπηρεσίες ψυχικής υγείας και αντιμετώπισης εξαρτήσεων παραμένει υψηλή. Το ίδιο ισχύει για την ανάγκη παροχής περισσότερης φροντίδας στους ηλικιωμένους στο σπίτι και στην κοινότητα.
Οι επαρχίες υποστηρίζουν, ότι η διακοπή της ειδικής χρηματοδότησης θα δημιουργούσε ένα απότομο οικονομικό κενό, ακριβώς τη στιγμή που τα συστήματα υγείας εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ελλείψεις προσωπικού και μεγάλη ζήτηση υπηρεσιών.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι επαρχίες έχουν εδώ και δεκαετίες διαφορετικές απόψεις, για το ύψος και τον τρόπο χρηματοδότησης της υγείας. Οι επαρχίες διαχειρίζονται τα συστήματα περίθαλψης, αλλά σημαντικό μέρος των χρημάτων προέρχεται από την Οτάβα. Αυτή τη φορά όμως, η συζήτηση έχει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα.
Η 31η Μαρτίου 2027 απέχει μόλις λίγους μήνες. Και πίσω από τη διαμάχη των κυβερνήσεων βρίσκεται ένα πολύ απλούστερο ερώτημα για τους πολίτες: εάν μια υπηρεσία ψυχικής υγείας, αντιμετώπισης εξάρτησης ή φροντίδας στο σπίτι υπάρχει σήμερα χάρη σε αυτή τη χρηματοδότηση, θα εξακολουθεί να υπάρχει και μετά το Μάρτιο; Οι υπουργοί Υγείας των επαρχιών και των αυτόχθονων εθνών ζητούν από την Οτάβα να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα πριν φτάσει η ημερομηνία λήξης.
