Δε χρειάζονται πλέον νοσηλεία, αλλά δεν μπορούν να επιστρέψουν στο σπίτι ◙ 30 από αυτούς βρίσκονται μόνο στο Jewish General Hospital του Μόντρεαλ
Σε 726 κλίνες νοσοκομείων του Κεμπέκ βρίσκονται σήμερα άνθρωποι που δε χρειάζονται πλέον νοσηλεία. Οι γιατροί τούς έχουν δώσει εξιτήριο από ιατρικής πλευράς, αλλά δεν μπορούν να επιστρέψουν με ασφάλεια στο σπίτι και δεν υπάρχει ακόμη διαθέσιμη θέση σε μονάδα μακροχρόνιας φροντίδας CHSLD. Έτσι παραμένουν στο νοσοκομείο — όχι επειδή είναι ο κατάλληλος χώρος γι’ αυτούς, αλλά επειδή το σύστημα δεν έχει πού αλλού να τους στείλει.
Τα στοιχεία, τα οποία εξασφάλισε η Canadian Press μέσω αιτήματος πρόσβασης στην πληροφορία και δημοσιεύθηκαν στις 3 Σεπτεμβρίου, αποτυπώνουν μια πίεση που αυξάνεται χρόνο με το χρόνο.
Στις 3 Αυγούστου υπήρχαν 726 ασθενείς σε αυτή την κατάσταση. Το οικονομικό έτος 2023-2024 ήταν 568. Έκτοτε, σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, προστίθενται περίπου 50 άτομα κάθε χρόνο. Η μεγάλη πλειονότητα έχει ήδη περιμένει περισσότερο από επτά ημέρες.
ΤΡΙΑΝΤΑ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΣΤΟ JEWISH GENERAL
Το πρόβλημα δε βρίσκεται σε κάποια μακρινή περιοχή. Στο Jewish General Hospital του Μόντρεαλ, 30 ασθενείς καταλάμβαναν νοσοκομειακές κλίνες περιμένοντας θέση σε CHSLD. Πρόκειται για έναν αριθμό που αφορά άμεσα την πόλη και ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους και τις οικογένειές τους. Κάθε κλίνη που παραμένει δεσμευμένη με αυτόν τον τρόπο δεν είναι διαθέσιμη για έναν ασθενή που φθάνει στα επείγοντα, χρειάζεται χειρουργείο ή πρέπει να εισαχθεί για οξεία θεραπεία. Σε άλλα νοσοκομεία η κατάσταση είναι ακόμη βαρύτερη.
ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΠΙΤΙ
Για έναν ηλικιωμένο που έχει ολοκληρώσει τη θεραπεία του, η παραμονή σε νοσοκομειακό θάλαμο δεν είναι ουδέτερη λύση. Το νοσοκομείο είναι οργανωμένο για οξεία φροντίδα, εξετάσεις και επείγουσες παρεμβάσεις — όχι για μια αξιοπρεπή καθημερινότητα εβδομάδων ή μηνών. Ο ασθενής μπορεί να μένει πολλές ώρες στο κρεβάτι, να χάνει την αυτονομία του και να βρίσκεται μακριά από τις συνήθειες και τα προσωπικά του αντικείμενα. Η οικογένεια, στο μεταξύ, ζει σε συνεχή αβεβαιότητα, χωρίς να γνωρίζει πότε και πού θα γίνει η μεταφορά.
Η ΛΥΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
Οι οργανώσεις προστασίας ασθενών και οι φορείς κοινωνικής οικονομίας που προσφέρουν κατ’ οίκον υπηρεσίες, επιμένουν ότι ένα μέρος της πίεσης μπορεί να αποτραπεί. Όταν ένας ηλικιωμένος δέχεται τακτικές επισκέψεις, βοήθεια με την προσωπική φροντίδα, τα γεύματα, τη φαρμακευτική αγωγή και τις καθημερινές ανάγκες, μπορεί να παραμείνει περισσότερο στο σπίτι και να αποφύγει μια επιδείνωση που θα τον οδηγήσει στα επείγοντα.
Η κατ’ οίκον φροντίδα δεν αντικαθιστά το CHSLD για κάποιον που χρειάζεται συνεχή επίβλεψη. Μπορεί όμως να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την ιδρυματοποίηση για πολλούς άλλους. Μπορεί επίσης να επιτρέψει σε έναν ασθενή να φύγει νωρίτερα από το νοσοκομείο, εφόσον υπάρχει πραγματικό δίκτυο στήριξης και όχι η σιωπηρή προσδοκία, ότι ένας εξαντλημένος σύζυγος ή ένα ενήλικο παιδί θα αναλάβει μόνο του όλο το βάρος.
ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΚΕΝΟ
Πίσω από τον αριθμό 726 βρίσκονται οικογένειες που προσπαθούν να πάρουν αποφάσεις χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα. Συχνά πρέπει να επισκέπτονται καθημερινά το νοσοκομείο, να μιλούν με κοινωνικούς λειτουργούς, να αξιολογούν μονάδες και να αποφασίζουν αν μπορούν να δεχθούν μια θέση μακριά από τη γειτονιά τους.
Η συζήτηση δεν μπορεί επομένως να περιοριστεί στο πόσες κλίνες «μπλοκάρονται». Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι εμπόδιο στη λειτουργία των νοσοκομείων. Είναι ασθενείς που το σύστημα έχει αφήσει ανάμεσα σε δύο υπηρεσίες: πολύ καλά για να χρειάζονται νοσηλεία, αλλά πολύ ευάλωτοι για να επιστρέψουν μόνοι στο σπίτι.
ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ
Με τον αριθμό να αυξάνεται σταθερά, η προσωρινή διαχείριση δεν αρκεί. Η Santé Québec και η επαρχιακή κυβέρνηση χρειάζεται να δημοσιοποιούν συστηματικά τον αριθμό των ασθενών που περιμένουν, τη διάρκεια της αναμονής και τις διαφορές ανά περιοχή. Χρειάζεται επίσης συγκεκριμένο σχέδιο για νέες θέσεις, στελέχωση των CHSLD και ενίσχυση των CLSC και της κατ’ οίκον φροντίδας.
