Πέρασαν 50 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που η Τουρκία, επωφελούμενη από το πραξικόπημα της 15^ης Ιουλίου κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και ως εγγυήτρια δύναμη, εισέβαλε στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 1974, έχοντας ως και σήμερα υπό κατοχή το 37% περίπου του νησιού.

Το 1983, χάρις την απόλυτη σιγή των μεγάλων δυνάμεων, η Τουρκία ανενόχλητα δημιούργησε στο υπό κατοχή έδαφος τής Κύπρου ένα Τουρκοκυπριακό Ψευδοκράτος. Ευτυχώς ως τώρα, αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία. Αλλά ποιος ξέρει στο μέλλον πόσα κράτη θα το αναγνωρίσουν. 

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ… 

Ως παράδειγμα αναγνώρισης, το 2004, ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης αναβάθμισε την εκπροσώπηση του Ψευδοκράτους, αναγνωρίζοντας το ως «μωαμεθανική κοινότητα». Το Ψευδοκράτος κάνει μεγάλες προσπάθειες για να δημιουργήσει διπλωματικές σχέσεις με άλλες χώρες. Το 2008 άνοιξε Γραφείο Τουρισμού και Εμπορίου στο Κατάρ, το οποίο πολλές φορές «έσωσε» το νόμισμα της Τουρκίας. Αλλά δεν είναι η μόνη χώρα που υπάρχει αντιπροσωπία του Ψευδοκράτους. Ως τώρα το ψευδοκράτος – με τη βοήθεια της μαμάς Τουρκίας – έχει ανοίξει εμπορικά/τουριστικά γραφεία αντιπροσωπίας σε όλον τον κόσμο. Μεταξύ αυτών: Τορόντο, Βανκούβερ, Ουάσιγκτον, Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, Λονδίνο, Βρυξέλλες, Μπακού, Ισλαμαμπάντ, Άμπου-Ντάμπι, Μόναχο, Κολωνία, Βαυαρία, Βερολίνο, Σάλτσμπουργκ, Σίδνεϋ, Μελβούρνη, Παρίσι, Ρώμη και Βουδαπέστη. 

Δε θα ήταν αδιανόητο στο μέλλον τα γραφεία αυτά να μετατραπούν σε πρεσβείες και προξενεία του ψευδοκράτους, καθώς με το πέρασμα του χρόνου, ορισμένα κράτη για δικά τους συμφέροντα θα αναγνωρίσουν επίσημα το ψευδοκράτος. Εδώ θα πρέπει να μάθετε, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέβαλε 259 εκατομμύρια ευρώ για οικονομική βοήθεια και για μέτρα για την ενίσχυση του εμπορίου του Ψευδοκράτους… 

Και δεν είναι μόνο αυτή η βοήθεια που δέχτηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση το Ψευδοκράτος. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης έδωσε καθεστώς παρατηρητή στους εκπροσώπους του Ψευδοκράτους, παρόλο που η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί την περιοχή του Ψευδοκράτους τουρκική κατοχή. 

Συγκεκριμένα από το 2004, οι εκπρόσωποι του Ψευδοκράτους συμμετέχουν ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής, χωρίς να έχουν δικαίωμα ψήφου. Επίσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση άνοιξε ένα γραφείο υπηρεσιών στη Λευκωσία εξυπηρετώντας και το Ψευδοκράτος. 

ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΓΚΙΟΥΣΜΑΣ 

Στην έκδοση του Ιουλίου 1974, της ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ, ο αείμνηστος πατέρας μου Στυλιανός είχε ως πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο: ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΑΛΛΑ… 

Θα ήταν παράλειψη να μην αναδημοσιεύσω αποσπάσματα απ’ αυτό το άρθρο του. Είναι μια ανάλυση του θέματος – όπως ήξερε να κάνει πάντοτε στα άρθρα του. Αλλά επίσης, ορισμένα αποσπάσματα είναι ακόμα επίκαιρα ή θα τα ζήσουμε στο μέλλον. 

«Επροδόθει για πολλοστή φορά η Ελλάδα από τους… μεγάλους συμμάχους της. Επροδόθει με θύμα τον άμαχο και απροστάτευτο Ελληνοκυπριακό πληθυσμό. 

Οι Άγγλοι μας επρόδωσαν εκ προθέσεως. Οι Αμερικάνοι συνέπραξαν στην προδοσία εκ προμελέτης. 

Βλέπετε οι Μεγάλοι, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν ενεργούν πολλές φορές από συμφώνου. Καθένας τους προσπαθεί για πάρτη του και μπερδεύονται.  

Έτσι δημιουργούν νέους λαβύρινθους, που είναι μετά δύσκολο να βρουν τον μίτο της Αριάδνης, που θα τους οδηγήσει στην διασφάλιση των Συμμαχιών και Συμφωνιών και στην περιφρούρησή τής… τιμής των υπογραφών τους. 

Η Αγγλία στο Κυπριακό πολιτικό κουμκάν, είχε δημιουργήσει προ ετών, ένα ιδιόμορφο τζόκεϊ, την Τουρκία, που τη μεταχειρίζεται όπως και οπόταν θέλει. Και φαίνεται, ήλθε και πάλι η ώρα να χρησιμοποιήσει το βολικό και θαυματουργό τούτο χαρτί της για πείσμα της Αμερικής. 

Έδωσε πράσινο φως στην Τουρκία για έναν απλό περίπατο της πάνω στην Κύπρο, έτσι, για να σφυγμομετρήσει, ίσως και να προλάβει, τις διχοτομιστικές επί του Κυπριακού διαθέσεις της Αμερικής. 

Και η Αμερική; Αυτή παρασύρθηκε στο παιχνίδι και το’ παιξε αλλιώς. Έπαιξε και έχασε παταγωδώς. Βοήθησε άθελα της τα σχέδια της Αγγλίας. Αστόχησε στη διαλογή του πρωτοπαλίκαρου. Βρήκε τον Σαμψών, τον… ήρωα, τον… ενωτικό, να ανατρέψει τον Μακάριο έστω και με τις πιο τραγικές συνέπειες. Και με τη βοήθεια αμερικανοκίνητων αξιωματικών, πέτυχε ο Σαμψών την ανατροπή του Μακαρίου. Μόνο που δεν κατόρθωσε να τον δολοφονήσει. 

Κι’ έπειτα; Ο… λεβέντης,  … ήρωας, και προπάντων ο ενωτικός Σαμψών, αντί να κηρύξει «επαναστατικώ δικαίω» την ένωση, της οποίας ήταν υπέρμαχος τόσα χρόνια, μόλις στρογγυλοκάθισε στην Προεδρική καρέκλα, διαλάλησε πως θα συνέχιζε την πολιτική, εσωτερική και εξωτερική του Μακαρίου. Προς τι λοιπόν ο καυγάς; Προς τι το άδικο αδελφικό αιματοκύλισμα; 

Διότι, ο ρόλος του Σαμψών ήταν άλλος. Ρόλος αχαρής και προδοτικός. Είχε εντολή να δημιουργήσει με την ανατροπή του Μακαρίου τις ταραχές και ανησυχίες εκείνες, πάνω στις οποίες οι Τούρκοι -έτοιμοι από το Φεβρουάριο- θα στήριζαν αμέσως τη δικαιολογία να ορμήσουν στο Νησί, με το πρόσχημα της «Ειρήνης επί της Κυπριακής γης» και ασφάλειας των δικών τους. Ο απλούς περίπατος έγινε επίθεση κατά μέτωπον, για να συνεχίσει λόγω ορέξεως και εκτός προγράμματος – στο σπαραγμό του ανύποπτου και άμαχου ελληνικού πληθυσμού της Μεγαλονήσου. Έτσι οι Αμερικανοί απέτυχαν βλέποντες να διασαλεύεται η Ειρήνη στην Ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, πράγμα που δεν το επιθυμούσαν να συμβεί εμφανέστατα. 

Τα όσα επακολούθησαν είναι γνωστά. Η Ελλάδα, με τη διπλή αυτή προδοσία των Αγγλοαμερικανών, αντιμετώπιζε τώρα απρόβλεπτες εξελίξεις για το γόητρο και την ασφάλεια της Χώρας λόγω του Κυπριακού. 

ΣΥΣΣΩΜΗ ΚΡΑΥΓΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ 

Εκείνο τον Ιούλιο του 1974, σημειώθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της παροικίας μας, μια πανπαροικιακή κραυγή κατά της Τουρκικής εισβολής. Δημιουργήθηκε τότε η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΥΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ.  

Πάνω από 15 χιλιάδες συμπάροικοι εκείνο τον Ιούλη της εποχής προέβησαν σε μια μεγαλειώδη διαμαρτυρία στο Μόντρεαλ. Υπήρξαν πολλοί που είχαν βγάλει αεροπορικό εισιτήριο για υπηρετήσουν εθελοντές στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις που βρισκόντουσαν σε πλήρη ετοιμότητα για να αντιμετωπίσουν μια πιθανή επίθεση στην Ελλάδα από τους Τούρκους. 

Η διαμαρτυρία δε σταμάτησε εκεί. Δημιουργήθηκε η ΠΑΝΚΑΝΑΔΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ η οποία εξέλεξε ως πρόεδρο τον αείμνηστο δικηγόρο Ευάγγελο Χατζή. 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ «ΠΑΡΩΝ» ΣΤΗΝ ΟΤΤΑΒΑ 

Με πλήρη συντονισμό και με την άμεση συμπαράσταση όλων των κοινοτήτων, σωματείων και συλλόγων της παροικίας, καθώς και του κλήρου, ένας όχλος 20 χιλιάδων συμπάροικων πατριωτών κατέκλεισε τον αυλόγυρο της Βουλής του Καναδά. Ο καιρός δεν ήταν καθόλου ευνοϊκός, όπως και στο συλλαλητήριο για τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ το Φεβρουάριο του ‘92. Οι συμμετέχοντες όμως αψήφησαν τις καιρικές συνθήκες, την κακοκαιρία και τις βροχές. Στην ομιλία του, ο Πρόεδρος της ΠΑΝΚΑΝΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ δικηγόρος Ευάγγελος Χατζής, καλούσε την Καναδική κυβέρνηση να ψηφίσει ΥΠΕΡ των Ελληνοκυπριακών αιτημάτων. 

ΕΡΩΤΗΜΑ 

Για να συνεχίσει ο πατριωτικός παλμός της παροικίας μας θα πρέπει οι γονείς και οι παππούδες να γαλουχήσουν τα μικρά παιδιά για τους αγώνες της παροικίας μας για την πατρίδα Ελλάδα. Η απορία μου είναι, αν οι μαθητές των Ελληνικών σχολείων μαθαίνουν για τις ιστορικές αυτές σελίδες και τους αγώνες της παροικίας μας. Αν όχι, ποτέ δεν είναι αργά να μάθουν για να νιώσουν περήφανοι το τι έπραξαν οι προηγούμενες γενιές. Με αυτό τον τρόπο θα πάρουν παραδείγματα για να δώσουν και αυτά το ΠΑΡΩΝ όταν τους χρειάζεται η Ελλάδα.  

Γιώργος Στυλ. Γκιούσμας

Γράφει ο
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ*

Μέγιστο μάθημα για τα οικονομικά πανεπιστήμια αποτελεί η πραγματικότητα για το κόστος και τα κέρδη των επιχειρήσεων το 2021 και το 2022, που πυροδότησαν τον πληθωρισμό έως το 9,6% με τις αυξήσεις – ρεκόρ δεκαετιών. Δεν έγινε το ίδιο το 2023 και το 2024 με τη σημαντική πτωτική τους εξέλιξη.

Επιτρέψτε μου να σχολιάσω και σήμερα τη δήλωση του νέου υπουργού Ανάπτυξης, ότι πρέπει οι «παίκτες της αγοράς να βάλουν πλάτη» για να αντιμετωπιστεί η ακρίβεια. Όσοι διδάσκουν οικονομικά, σίγουρα δε θα κατάλαβαν τί σημαίνει αυτή η «απαίτηση» ενός υπουργού, που είναι αρμόδιος για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού. Οι οικονομικοί νόμοι λένε, ότι τα κέρδη των επιχειρήσεων συνδέονται άμεσα με το κόστος παραγωγής, δηλαδή τους μισθούς, το κόστος των ενδιάμεσων αγαθών και το κόστος πάγιου κεφαλαίου, για τα οποία συνήθως υπεύθυνο είναι το ίδιο το κράτος!

Δηλαδή, οι μισθοί και τα κέρδη προσδιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τον πληθωρισμό. Από την άλλη μεριά, στόχος των επιχειρήσεων είναι να διαμορφώνουν το επιθυμητό κέρδος τους καθορίζοντας τις τιμές των αγαθών και υπηρεσιών που παράγουν σε ένα επίπεδο υψηλότερο του κόστους, προκειμένου να επιτύχουν αμοιβή επί του κεφαλαίου τους. Δηλαδή, επιδιώκουν να έχουν ένα λογικό περιθώριο κέρδους! Όταν αυξάνεται το κόστος παραγωγής από εξωγενείς παράγοντες, το οποίο οι επιχειρήσεις μπορούν είτε να το απορροφήσουν, μειώνοντας έτσι το περιθώριο κέρδους τους (κομμάτι δύσκολο!), είτε να το μετακυλήσουν στους καταναλωτές, δημιουργώντας έτσι – εφόσον οι συνθήκες στην αγορά και το… κράτος το επιτρέπουν – υψηλότερα περιθώρια κέρδους.

ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Κι εδώ εντοπίζονται τα διαρθρωτικά προβλήματα στο χώρο της πραγματικής οικονομίας και του ανταγωνισμού, τα οποία σχετίζονται με το μικρό μέγεθος της ελληνικής οικονομίας, σε σύγκριση με άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ. Πρόκειται για παράγοντες που δημιουργούν έλλειψη ανταγωνισμού και ευνοούν τη διεύρυνση των περιθωρίων κέρδους, όταν οι οικονομικές συνθήκες το επιτρέπουν.

Για να μην κουράζω τους αναγνώστες με δείκτες και όρους και το πώς υπολογίζονται τα κέρδη και τα περιθώρια κέρδους, αναφέρω, όπως προκύπτει από τη μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος, ότι οι δύο δείκτες παρουσίασαν έντονα ανοδική μεταβολή τα έτη 2021 και 2022, φθάνοντας τις ιστορικά υψηλότερες τιμές τους, λόγω κυρίως της… αυξημένης κατανάλωσης και του υψηλού κόστους παραγωγής, εξαιτίας κυρίως της ενέργειας και των εισαγόμενων ενδιάμεσων αγαθών. Όλα αυτά συνετέλεσαν σε ισχυρές αυξήσεις τιμών και συνεπώς σε αύξηση των περιθωρίων κέρδους, λόγω των διαταραχών και στην πλευρά της προσφοράς και της ζήτησης. Απίστευτο κι όμως αληθινό!

ΜΕΤΑΚΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ

ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία της παραπάνω μελέτης, το περιθώριο κέρδους στο σύνολο της οικονομίας το 2022 παρουσίασε μεταβολή κατά 9%, έναντι 4% το 2021 και -6,1% το 2019. Το ρεκόρ περιθωρίου κέρδους σημειώθηκε το 2022 σε κλάδους που έχουν την υψηλότερη συμβολή στο ΑΕΠ, όπως στη βιομηχανία (19,5% έναντι 6,5% το 2021), στις εμπορικές και άλλες επιχειρήσεις (17%, έναντι 11,1% το 2021) και στις κατασκευές (12,4%, έναντι 3,6% το 2021), γεγονός που αντανακλά και στην εκτόξευση του πληθωρισμού στο 9,6%, έναντι 1,2% το 2021! Μετακύλιση του κόστους στην κατανάλωση!

Και ιδού, τώρα, πώς λειτουργούν οι φιλέκδικοι οικονομικοί νόμοι: Tα υψηλά (ρεκόρ των τελευταίων δεκαετιών) περιθώρια κέρδους των ετών 2021 και 2022 στο βιομηχανικό τομέα θα μπορούσε, σύμφωνα με τη μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος, να αποδοθεί στο υψηλό ενεργειακό κόστος, το οποίο φαίνεται ότι όχι μόνο μετακυλίστηκε στις τελικές τιμές αλλά και ότι οι τελευταίες αυξήθηκαν πολύ παραπάνω, σε συνδυασμό με την αυξημένη ζήτηση που επικράτησε τη συγκεκριμένη περίοδο.

Όσον αφορά τον τομέα των υπηρεσιών, ο θετικός ρυθμός μεταβολής των περιθωρίων κέρδους τα έτη 2021 και 2022 μπορεί να θεωρηθεί ως αποτέλεσμα της ανάκαμψης της οικονομίας, μετά το πρώτο κύμα της πανδημίας του COVID-19, γεγονός το οποίο συνετέλεσε σε αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, που οδήγησε σε μείωση του κόστους εργασίας. Επίσης, στη μείωση του κόστους εργασίας συνέβαλε ο σχετικά χαμηλός ρυθμός αύξησης των αμοιβών ανά απασχολούμενο, μέχρι και το πρώτο εξάμηνο του 2022, συγκριτικά με τα υψηλά επίπεδα πληθωρισμού που σημειώθηκαν την ίδια περίοδο. Από το 2023 όμως μειώνεται το κόστος και τα περιθώρια κέρδους, αλλά…

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Επισημαίνω όλα αυτά για να υπογραμμίσω, ότι ήδη από τα πρώτα τρίμηνα του 2023 (ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο ένα τρίτο περίπου εκείνου του 2022) η εξέλιξη των ρυθμών μεταβολής περιθωρίων κέρδους στους τομείς της βιομηχανίας και των υπηρεσιών παρουσιάζει έντονα πτωτική τάση. Συνεπώς, αν λειτουργούσε σωστά η οικονομία και γρηγορούσαν οι θεματοφύλακές της (υπουργείο Ανάπτυξης και φορείς χάραξης της δημοσιονομικής και… φορολογικής πολιτικής!) θα έπρεπε και οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό να είχαν μειωθεί, όπως και εντονότερα ο πληθωρισμός, ο οποίος το Μάϊο διαμορφώθηκε στο 2,4%, έναντι 3,5% το 2023, αλλά με μεταβολή του (πληθωριστικού) ονομαστικού ΑΕΠ μόνο κατά 5% περίπου, έναντι 13% το 2022 και 7% περίπου το 2023!

Συνελόντι ειπείν, όπως μάς έλεγαν οι αείμνηστοι καθηγητές Πολιτικής Οικονομίας και Δημοσιονομικής Πολιτικής, όλα αυτά που λέει ο κ. Θεοδωρικάκος για την «πάταξη της αισχροκέρδειας» είναι απλώς… οδοντόκρεμες, καθώς, όπως επισημαίνει και η Τράπεζα της Ελλάδος, «οι παράγοντες που δημιουργούν έλλειψη ανταγωνισμού και ευνοούν τη διεύρυνση των περιθωρίων κέρδους είναι η σχετικά μικρή κλίμακα μεγέθους της ελληνικής οικονομίας, όσον αφορά την αγορά προϊόντων και η υστέρηση της εφαρμογής επαρκών διαρθρωτικών αλλαγών στην εν λόγω αγορά, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της οικονομικής προσαρμογής».

Για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και τη σταδιακή εξομάλυνση του ρυθμού ανόδου των τιμών, πρέπει, πέρα από την εφαρμοζόμενη αυστηρή νομισματική πολιτική, να συμβάλει το κράτος με περιορισμό της διασταλτικής δημοσιονομικής και φορολογικής πολιτικής (ΦΠΑ), με εξασθένηση της υπερβάλλουσας ζήτησης με παροχές και επιδόματα σε… εκατομμύρια «ευάλωτους» και, κυρίως, με την προώθηση των πραγματικών μεταρρυθμίσεων. Είπαμε! Πριν, λοιπόν, να «παίζει εν ου παικτοίς» με τους «παίκτες της αγοράς» για βοήθεια, ας κάνει μια συζήτηση με τον κ. Στουρνάρα…*Ο Δημήτρης Λ. Στεργίου είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας πολλών βιβλίων (13 οικονομικά, τέσσερα ιστορικά-λαογραφικά και κάποια ακόμα υπό έκδοση). Γεννήθηκε στην Παλαιομάνινα Αιτωλοακαρνανίας από αγρότες γονείς. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο της Παλαιομάνινας και, στη συνέχεια, ως μαθητής της Παλαμαϊκής Σχολής του Μεσολογγίου, διακρίθηκε για τις άριστες επιδόσεις του. Αποφοίτησε πρώτος και εισήχθη δεύτερος στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με υποτροφία. Συνέχισε τις σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανε

Για πρώτη φορά στα 50 χρόνια της Μεταπολίτευσης η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, βιώνουν ταυτόχρονα σοβαρές αναταράξεις στο εσωτερικό τους, δίχως να μπορεί κανείς να προβλέψει τις μεσομακροπρόθεσμες εξελίξεις

Αν και παραδοσιακά οι ευρωεκλογές δεν προσφέρονται για την εξαγωγή σοβαρών πολιτικών συμπερασμάτων, στην Ελλάδα η 9^η Ιουνίου τείνει να αναγορευτεί στην ημερομηνία ορόσημο, οπότε και άνοιξε ο ασκός του Αιόλου και για τα τρία μεγαλύτερα σε εκλογική επιρροή κόμματα της χώρας.

Κι αυτό διότι, ούτε στη Νέα Δημοκρατία, ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε στο ΠΑΣΟΚ, μπορούν να θεωρήσουν εαυτούς νικητές της εκλογικής μάχης, αφού:

• Η Νέα Δημοκρατία πέτυχε μία πύρρειο νίκη ερχόμενη μεν πρώτη σε ποσοστά (28,31%), χάνοντας ωστόσο 12 και πλέον μονάδες από τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου του ‘23 και σχεδόν ένα εκατομμύριο ψηφοφόρους σε μόλις ένα χρόνο.

• Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να εισπράξει έστω ένα στοιχειώδες πολιτικό κέρδος από τη φθορά του κυβερνόντος κόμματος και έμεινε στα ρηχά του 14,92% απέχοντας σχεδόν 9 μονάδες από τα ποσοστά των ευρωεκλογών του 2019 και περίπου 3 μονάδες από τις εθνικές κάλπες του Ιουνίου του 2023.

• Το ΠΑΣΟΚ απέτυχε παταγωδώς να κατακτήσει το μεγάλο του στόχο να αναδειχτεί δεύτερο κόμμα και αντί αυτού, ο Νίκος Ανδρουλάκης είδε την πλάτη του Στέφανου Κασσελάκη, με τους ψηφοφόρους να δίνουν στο Κίνημα το πενιχρότατο 12,79%.

ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ Η ΓΚΡΙΝΙΑ

Αυτές οι χαμηλές πτήσεις αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία του βέρτιγκο, στο οποίο στροβιλίζονται επικίνδυνα όλες αυτές τις ημέρες και οι τρεις πολιτικοί σχηματισμοί. Αρκεί μία διαγώνια ματιά στα ρεπορτάζ του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου για να αντιληφθεί κάποιος, ότι η γκρίνια διατρέχει οριζόντια τη Ν.Δ., τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, αγγίζοντας ευθέως τις ηγεσίες τους.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα εμφανίζεται να το έχει το ΠΑΣΟΚ, όπου ο πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης αμφισβητείται από περισσότερους του ενός δελφίνους, κι όπως περιγράφεται αναλυτικά σε ρεπορτάζ της εφημερίδας «Η ΑΠΟΨΗ», το πιθανότερο είναι ότι το φθινόπωρο και μέσω της εσωκομματικής κάλπης θα γίνει το τελικό ξεκαθάρισμα.

Αντίστοιχες σε ένταση είναι οι αναταράξεις και στην Κουμουνδούρου, έπειτα από τις αναφορές του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανου Κασσελάκη, για χάος στα οικονομικά του κόμματος και για ύπαρξη «μαύρου χρήματος, που έφεραν την αντίδραση 89 στελεχών –βουλευτών και μελών της Κεντρικής Επιτροπής– που απαιτούν αλλαγές στον ΣΥΡΙΖΑ, επιφυλάσσοντας ταυτόχρονα ένα μεγαλοπρεπές άδειασμα στον αρχηγό τους αναφορικά με το «μαύρο» χρήμα και το κλείσιμο της ιστορικής «Αυγής».

Στη Ν.Δ., τέλος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κάνει καιρό να ξεχάσει την τελευταία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, καθώς για πρώτη φορά στα εννέα χρόνια της αρχηγίας του βρέθηκε απολογούμενος στους βουλευτές της παράταξης, οι οποίοι μεταξύ πολλών άλλων του επεσήμαναν σε έντονο ύφος, ότι χάθηκε ο ιδεολογικός προσανατολισμός του κόμματος, ότι η διεύρυνση της Ν.Δ. προς το κέντρο μετάλλαξε τον αξιακό κώδικα της παράταξης και φυσικά, ότι κάποιες αποφάσεις ενόχλησαν την ψυχή των νεοδημοκρατών.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΤΙ;

Όλα τα παραπάνω συνθέτουν μια πολιτική συνθήκη που αναμφίβολα δεν έχει ιστορικό προηγούμενο, τουλάχιστον στα 50 χρόνια της Μεταπολίτευσης. Το κυριότερο; Δεν έχει έναν εύκολα προβλέψιμο ορίζοντα σχετικά με το τι θα «γεννήσει» αυτή η συνθήκη για το μέλλον του εγχώριου πολιτικού συστήματος. Απόδειξη ότι ουδείς μπορεί αυτή τη στιγμή να προβλέψει με σιγουριά τι θα γίνει, για παράδειγμα, το φθινόπωρο στο ΠΑΣΟΚ. Θα έχει καινούργιο αρχηγό, κι αν ναι, τι δυναμική θα του προσδώσει η αλλαγή;

Εξίσου απρόβλεπτη και η όποια εξέλιξη στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς είναι εξαιρετικά αμφίβολο ποιοι, υπό ποιους αστερίσκους και μέχρι πότε, θα αντέξουν τα «άλλα κόλπα» του Κασσελάκη. Πολλώ δε μάλλον, δεν μπορεί να προβλεφθεί αν αυτοί που θα κουνήσουν μαντίλι θα πάνε να συναντήσουν τους μέχρι πρότινος συντρόφους τους στη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, αν θα… ροβολήσουν στο όμορο ΠΑΣΟΚ ή αν όλοι μαζί παρέα οι φευγάτοι και μη από την Κουμουνδούρου και τη Χαριλάου Τρικούπη, θα επιχειρήσουν να στήσουν ένα «πληθυντικό» κεντροαριστερό σχηματισμό στα πρότυπα της σύμπραξης που έκαναν τα κόμματα του προοδευτικού τόξου στη Γαλλία.

Από το κάδρο του απρόβλεπτου των όποιων εξελίξεων δεν μπορεί να εξαιρεθεί ούτε η Νέα Δημοκρατία, έστω κι αν τα δικά της προβλήματα δεν έχουν το μέγεθος και την οξύτητα αυτών που βιώνουν η Κουμουνδούρου και η Χαριλάου Τρικούπη. Εκτός πια αν μπορεί κάποιος –που δεν μπορεί…– να διαβεβαιώσει, ότι λ.χ. ο Κυρ. Μητσοτάκης θα εξαντλήσει το υπόλοιπο της «γαλάζιας» τετραετίας δίχως να υποκύψει στον πειρασμό του εκλογικού σεναρίου «4+2+4» που τον θέλει να αποπειράται να στήσει ξανά εθνικές κάλπες μέχρι του χρόνου, ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορέσει να εξασφαλίσει σχετικά αναίμακτα ακόμη μία –την τρίτη στη σειρά– πρωθυπουργική θητεία. Αν, τελικά, για κάτι μπορεί να υπάρχει μια βεβαιότητα, αυτό είναι ότι δεν πρόκειται να πλήξουμε…

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης*

Οι Τούρκοι δεν προλαβαίνουν να συνέλθουν από τις εκπλήξεις που τους επιφυλάσσει η ελληνική πλευρά – διαδέχονται η μία την άλλη.

• Μετά την… αφωνία για το Κυπριακό και την απουσία διεθνών συνεδρίων και εμβληματικών εκδηλώσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό που θα προβάλλουν το θέμα της Κύπρου με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τη βάρβαρη εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή,

• μετά την αφωνία του ελληνικού ΥΠΕΞ για την ένταξη του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» στη διδακτέα ύλη των βιβλίων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης,

• μετά την υπαναχώρηση στο θέμα της προαναγγελθείσας από τον ερίτιμο κ. Σκυλακάκη έκτασης που θα καταλαμβάνει το θαλάσσιο πάρκο στο Αιγαίο, λόγω της αντίδρασης του τουρκικού ΥΠΕΞ, το οποίο έθεσε και πάλι το θέμα της αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά που περιλαμβάνονταν στο ανακοινωθέν θαλάσσιο πάρκο,

• μετά τη χαλαρότατη αντίδραση στην ευθεία αμφισβήτηση – για πρώτη φορά – των θαλάσσιων συνόρων που έχουν ρυθμιστεί με το Πρωτόκολλο του 1926 στις εκβολές του Έβρου,

• μετά τη συνέντευξη που έδωσε στο προπαγανδιστικό εργαλείο του τουρκικού βαθέως κράτους, το πρακτορείο Anadolu, ο ερίτιμος κύριος Γιαννόπουλος, διευθύνων σύμβουλος του Enterprise Greece που εποπτεύεται από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, με την οποία στην κυριολεξία έβγαλε στο… σφυρί την ενεργειακή πραμάτεια της Ελλάδας, καλώντας Τούρκους επιχειρηματίες να αγοράσουν μπιρ παρά έργα και υποδομές του ενεργειακού τομέα, προαναγγέλλοντας μάλιστα βήματα για συνεργασία στο Αιγαίο,

• μετά από όλες τις παραπάνω εκπλήξεις – και πόσες άλλες δε γνωρίζουμε – ήλθε και η κοινή κάθοδος για θέσεις στον ΟΑΣΕ με την Τουρκία, εξέλιξη που δεν εξέπληξε μόνο τους Τούρκους, αλλά και το σύνολο της διεθνούς κοινότητας των διπλωματών και των πολιτικών.

Με βάση δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου – έχουμε την… τύχη από εκεί να μαθαίνουμε τα «κατορθώματα» του ελληνικού ΥΠΕΞ, το οποίο εκ των υστέρων και μέσω διπλωματικών πηγών έδωσε την επιβεβαίωση –, η Ελλάδα θα στηρίξει την υποψηφιότητα του ακραίου εθνικιστή Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του γενικού γραμματέα του ΟΑΣΕ, και η Τουρκία θα στηρίξει την υποψηφιότητα της ερίτιμου Μαρίας Τελαλιάν για τη θέση της διευθύντριας του Γραφείου Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων του ΟΑΣΕ (ODHIR), το οποίο καταγράφει τις παραβιάσεις του κράτους δικαίου, των δημοκρατικών αρχών, των ανθρώπινων και μειονοτικών δικαιωμάτων.

Όσοι ενδιαφέρονται να μάθουν ποια είναι και τι πρεσβεύει η ερίτιμος κυρία Τελαλιάν, ας ρωτήσουν τον κύριο Δένδια, ο οποίος επί των ημερών του την εξεδίωξε από το υπουργείο Εξωτερικών, για να βρει καταφύγιο στο Μαξίμου, δίπλα στον πρωθυπουργό, ερίτιμο κύριο Κυριάκο Μητσοτάκη.

Επί της ουσίας, η Ελλάδα προτείνει για τη θέση του γενικού γραμματέα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) – που είναι ο μεγαλύτερος διακρατικός οργανισμός για τη διαφύλαξη της ασφάλειας στον πλανήτη μας, με πεδίο ευθύνης τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία του Τύπου, τη δίκαιη και ελεύθερη διεξαγωγή εκλογών καθώς και τον έλεγχο της διάδοσης όπλων –, έναν ανθέλληνα, από τους ιθύνοντες νόες κατάληψης ολόκληρης της Κύπρου, σημαίνον στέλεχος του τουρκικού βαθέως κράτους, το οποίο αντί-στρατεύεται και παραβιάζει τις αρχές για τις οποίες ιδρύθηκε ο ΟΑΣΕ.

Δηλαδή, η Ελλάδα υποστηρίζει την Τουρκία να καταλάβει διά του Σινιρλίογλου την ανώτατη θέση στον ΟΑΣΕ, ενώ η ίδια είναι παράγοντας αστάθειας στην περιοχή, αφού:

• έχει εισβάλει στην Κύπρο και συνεχίζει να την κατέχει παρανόμως από το 1974 και να διαπράττει εγκλήματα πολέμου, μη λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ,

• έχει εισβάλει στη Συρία και κατέχει παρανόμως εδάφη,

• έχει εισβάλει στο Ν. Κουρδιστάν – Β. Ιράκ και κατέχει παρανόμως εδάφη,

• απειλεί την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας εμπράκτως με επιθετικές ασκήσεις, διαβήματα αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας και δηλώσεις ανωτάτων στελεχών, του ιδίου του Ερντογάν συμπεριλαμβανομένου.

Επίσης, η Τουρκία είναι βουτηγμένη σε πολύ σοβαρές παραβάσεις μέχρι το λαιμό και στους τέσσερις τομείς αρμοδιότητας του ΟΑΣΕ.

Ανθρώπινα Δικαιώματα: Η προκλητική περιφρόνηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων ο στραγγαλισμός των θρησκευτικών και εκπαιδευτικών ελευθεριών, η φυλάκιση χιλιάδων πολιτικών, επιχειρηματιών, δικηγόρων, απλών πολιτών και καλλιτεχνών, η περιφρόνηση εφαρμογής εκατοντάδων αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για αδικαιολόγητες φυλακίσεις ή «καταδίκες», είναι μερικά από τα παραδείγματα που κανονικά έπρεπε να οδηγήσουν στην αποβολή της Τουρκίας από τον ΟΑΣΕ. Η διεκδίκηση της θέσης του γενικού γραμματέα, πέρα από επίδειξη θράσους, αποτελεί κίνηση αθώωσής της από τα εγκλήματα που διαπράττει, με συνήγορο υπεράσπισης την Ελλάδα.

Ελευθερία του Τύπου: Η Τουρκία βρίσκεται μονίμως στις κορυφαίες θέσεις των ετήσιων εκθέσεων της οργάνωσης «Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα» με τους περισσότερους φυλακισμένους δημοσιογράφους στον κόσμο. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους.

Δίκαιη και ελεύθερη διεξαγωγή εκλογών: Στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν δεν ψηφίζουν μόνο τα δένδρα – όπως γινόταν κάποτε στην Ελλάδα –, ψηφίζουν και οι… πέτρες. Ας καλέσει ο ΟΑΣΕ τους Κούρδους πολιτικούς να τους ενημερώσουν σχετικά.

Το παράνομο εμπόριο όπλων: Η Τουρκία από το 2011 εξοπλίζει παρανόμως τους λιποτάκτες του στρατού της Συρίας, το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος, τα παρακλάδια της Αλ Κάιντα στη Συρία και μισθοφόρους τζιχαντιστές που χρησιμοποιεί στη Λιβύη, τη Συρία, το Ν. Κουρδιστάν – Β. Ιράκ, το Ναγκόρνο Καραμπάχ…

Αλήθεια, δε μας λένε και εμάς τι «πίνουν» εκεί στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Μαξίμου και είχαν τέτοια έμπνευση;

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής