Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία για την κακοποίηση των ηλικιωμένων. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, 1 στα 10 άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών έχουν δεχτεί κάποια μορφή κακοποίησης, ενώ το 90% των περιπτώσεων της κακοποίησης ασκούνται από άτομα του οικογενειακού περιβάλλοντος.
Ο όρος «κακοποίηση ηλικιωμένων» χρησιμοποιείται για να περιγράψει την καταχρηστική συμπεριφορά ή την έλλειψη φροντίδας, που έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση βλάβης ή δυσφορίας σε ένα ηλικιωμένο άτομο.
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει χιλιάδες μελέτες και αναλύσεις γύρω από το ευαίσθητο θέμα της κακοποίησης των ατόμων της τρίτης ηλικίας, που μπορεί να συμβεί σε όλα τα είδη σχέσεων: Μεταξύ των γενεών της οικογένειας, με συντρόφους και σε σχέσεις, όπως αυτές που αφορούν φροντιστές, επαγγελματίες, γείτονες, κλπ.
Κοινωνιολόγοι, κοινωνικοί επιστήμονες και κοινωνικοί λειτουργοί συμφωνούν, πως η κακοποίηση ηλικιωμένων μπορεί να είναι δύσκολο να αναγνωριστεί και μπορεί να φαίνεται διαφορετική κάθε φορά. ‘Ένα άτομο που βιώνει κακοποίηση μπορεί να αποτραβηχτεί, να γίνει ανήσυχο, φοβισμένο ή καταθλιπτικό, συχνά απρόθυμο να ζητήσει βοήθεια, επειδή ανησυχεί για τις συνέπειες.
Η κακοποίηση ηλικιωμένων μπορεί να λάβει διάφορες μορφές: ψυχολογική, οικονομική, σωματική ή σεξουαλική. Κάθε ηλικιωμένος μπορεί να υποστεί κακοποίηση. Αυτό περιλαμβάνει άτομα όλων των φύλων και εθνοτήτων και από όλες τις κοινωνικές τάξεις. Οι ηλικιωμένοι που είναι απομονωμένοι ή που χρειάζονται κάποια βοήθεια στις καθημερινές τους εργασίες, μπορεί να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο και δυστυχώς η κακοποίηση γίνεται συνήθως από κάποιον που εμπιστεύεται ο ηλικιωμένος.
Η κακοποίηση ηλικιωμένων διαπράττεται συνήθως από μέλη της οικογένειας και συχνά περιλαμβάνει εξαναγκαστικό έλεγχο, καθώς ο δράστης κρύβει την κακοποίησή του πίσω από το πρόσχημα της οικογενειακής φροντίδας και ευθύνης.
Στον Καναδά, η γενική κοινωνική έρευνα δείχνει ότι περίπου το 10% των ηλικιωμένων είναι θύματα κακοποίησης κάθε χρόνο. Το 2020 η αστυνομία κατέγραψε 15.157 κακοποιητικές και χειριστικές συμπεριφορές, ποσοστό που αντιπροσωπεύει το 4% των συνολικών κακοποιήσεων.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο της κακοποίησης και αμέλειας κατά της ευάλωτης ομάδας των ηλικιωμένων αποτελεί μείζον κοινωνικό πρόβλημα. Το μέγεθος και η φύση τού προβλήματος παραμένουν άγνωστα, δεδομένου ότι υπάρχει μεγάλη έλλειψη δεδομένων για το μέγεθος του προβλήματος, ενώ η ταχεία γήρανση του πληθυσμού οδηγεί σε όξυνση του φαινομένου.
Το φαινόμενο της κακοποίησης ηλικιωμένων σε όλο τον κόσμο παίρνει μεγάλες διαστάσεις, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες από αυτούς υφίστανται σωματική βία, απειλούνται, καθυβρίζονται, καταπιέζονται, προκειμένου να αλλάξουν τις διαθήκες τους, υφαρπάζονται οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί και «βιάζονται».
Οι ηλικιωμένοι είναι ευπρόσβλητοι στην κακομεταχείριση στο χώρο τους ή σε άλλο περιβάλλον. Ιδιαίτερα πλησιάζοντας στο τέλος της ζωής τους, παρουσιάζουν αδυναμία και προβλήματα υγείας και αυτό τους καθιστά ευάλωτους και τους μειώνει την ικανότητα να είναι λειτουργικοί στην καθημερινότητά τους, αυξάνοντας το βαθμό εξάρτησής τους από άλλα άτομα. Η 15η Ιουνίου καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Κακοποίησης των Ηλικιωμένων.
Η Τράπεζα του Καναδά μειώνει το βασικό επιτόκιο στο 4,75%
Πιθανές περισσότερες περικοπές
Η Τράπεζα του Καναδά μείωσε το βασικό της επιτόκιο στο 4,75%, την πρώτη μείωση από το Μάρτιο του 2020, σηματοδοτώντας μια αλλαγή στη νομισματική πολιτική λόγω της μείωσης του πληθωρισμού. Ο διοικητής της τράπεζας, Tiff Macklem [φωτ.] ανέφερε ότι θα μπορούσαν να ακολουθήσουν πρόσθετες μειώσεις επιτοκίων, εάν ο πληθωρισμός συνεχίσει να μειώνεται.
Μετατόπιση Νομισματικής Πολιτικής: Στις παρατηρήσεις του, ο Macklem σημείωσε ότι η περιοριστική νομισματική πολιτική της τράπεζας δεν είναι πλέον απαραίτητη. «Έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο στην καταπολέμηση του πληθωρισμού και η εμπιστοσύνη μας για την επίτευξη του στόχου του 2% για τον πληθωρισμό έχει αυξηθεί», είπε.
Οικονομικοί Δείκτες: Οι οικονομολόγοι περίμεναν αυτή την κίνηση, καθώς τα πρόσφατα στοιχεία έδειξαν ότι ο πληθωρισμός ευθυγραμμίζεται περισσότερο με το στόχο του 2% της τράπεζας, αγγίζοντας το 2,7% τον Απρίλιο. Επιπλέον, ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ για το πρώτο τρίμηνο ήταν χαμηλότερος από το αναμενόμενο στο 1,7%, υποστηρίζοντας περαιτέρω την απόφαση για μείωση των επιτοκίων.
Επιπτώσεις στις μεγάλες τράπεζες: Μετά την απόφαση της Τράπεζας του Καναδά, μεγάλες τράπεζες όπως η RBC, η Scotiabank, η BMO, η TD Bank και η CIBC, μείωσαν τα αρχικά επιτόκια δανεισμού τους στο 6,95% από 7,20%.
Προσεκτική προσέγγιση: Ο Μάκλεμ τόνισε μια προσεκτική προσέγγιση, δηλώνοντας ότι οι αποφάσεις θα λαμβάνονται «μία συνάντηση τη φορά». Διαβεβαίωσε τους Καναδούς ότι θα μπορούσαν να αναμένονται περισσότερες περικοπές, εάν ο πληθωρισμός συνεχίσει την πτωτική του τάση και η εμπιστοσύνη για την επίτευξη του στόχου παραμένει ισχυρή. Ωστόσο, προειδοποίησε να μη μειωθούν τα επιτόκια πολύ γρήγορα, για να αποφευχθεί η διακύβευση της προόδου.
Γνώμες εμπειρογνωμόνων: Ο Royce Mendes της Desjardins, τόνισε τη σημασία αυτής της μείωσης των επιτοκίων, σημειώνοντας ότι η Τράπεζα του Καναδά είναι η πρώτη μεταξύ των κεντρικών τραπεζών της G7 που το κάνει. Προειδοποίησε ότι η διατήρηση των υψηλών επιτοκίων για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα μπορούσε να έχει προκαλέσει μια περιττή ύφεση, αλλά αναμένει ένα σταδιακό κύκλο μείωσης των επιτοκίων για να αποτρέψει την οικονομική ύφεση.
Ο οικονομολόγος της CIBC, Andrew Grantham, αναμένει περαιτέρω περικοπές, προβλέποντας μείωση κατά 25 μονάδες βάσης στην επόμενη συνεδρίαση του Ιουλίου, με πρόσθετες περικοπές πιθανές πριν από το τέλος του έτους.
Ο Tu Nguyen της RSM Canada επανέλαβε αυτά τα συναισθήματα, υποδεικνύοντας ότι αυτή η μείωση επιτοκίων ξεκινά μια σταδιακή διαδικασία που θα εκτυλιχθεί τον επόμενο ενάμιση χρόνο, οδηγώντας δυνητικά σε πλήρη οικονομική ανάκαμψη έως το 2025.
Προσωπικός αντίκτυπος: Για άτομα όπως ο Joseph Hopkinson, σύμβουλος πωλήσεων στο Τορόντο, αυτή η μείωση των επιτοκίων φέρνει σημαντική ανακούφιση. Οι πληρωμές στεγαστικών δανείων του Χόπκινσον είχαν εκτοξευθεί από 3.600 δολάρια σε 5.793 δολάρια από τότε που αγόρασε το σπίτι του το 2022. Σημείωσε ότι η μείωση του επιτοκίου θα εξοικονομούσε στην οικογένειά του περίπου 142 δολάρια το μήνα, που ισοδυναμεί με είδη παντοπωλείου μιας εβδομάδας.
Συνολικά, η μείωση των επιτοκίων της Τράπεζας του Καναδά είναι μια σημαντική κίνηση, που δείχνει την προσεκτική προσέγγιση της τράπεζας στην επίτευξη οικονομικής σταθερότητας, ενώ ταυτόχρονα παρέχει ελπίδα για περαιτέρω βελτιώσεις στο οικονομικό τοπίο του Καναδά. Επιπλέον, περαιτέρω μειώσεις θα βοηθήσουν άμεσα στην καθημερινότητα των Καναδών, μειώνοντας το κόστος δανεισμού και δίνοντας ώθηση στην αγοραστική τους δύναμη. Αυτό θα επιτρέψει στις οικογένειες να διαχειριστούν καλύτερα τα οικονομικά τους, να ξοδέψουν περισσότερα σε βασικές ανάγκες και να βελτιώσουν τη συνολική ποιότητα ζωής τους.
ΜΟΝΤΡΕΑΛ: Συγνώμη για το χάος με τα εστιατόρια ζητά η Πλαντ μετά το φιάσκο της F1
Η δήμαρχος του Μόντρεαλ Valérie Plante [φωτ.] υπερασπίστηκε την απόφαση της πυροσβεστικής να κλείσει ορισμένα εστιατόρια στο κέντρο της πόλης κατά την έναρξη του Grand Prix, το Σαββατοκύριακο 8/9 Ιουνίου, αλλά ζήτησε συγγνώμη για τον τρόπο με τον οποίο εκτελέστηκε και το χάος που προέκυψε.
«Δεν πρέπει ποτέ να τσιγκουνευόμαστε τα ζητήματα ασφαλείας», δήλωσε η Πλαντ κατά τη διάρκεια ειδησεογραφικής συζήτησης την Κυριακή 9 Ιουνίου, τονίζοντας ότι οι πυροσβέστες έχουν καθήκον να επέμβουν εάν δεν τηρηθούν τα μέτρα ασφαλείας. «Αυτό που με ανησυχεί πολύ είναι ο τρόπος που συνέβη», πρόσθεσε. «Λυπάμαι που οδήγησε σε χάος στην Peel Street».
Την Παρασκευή 7 Ιουνίου, οι αξιωματικοί της πυροπροστασίας έδωσαν οδηγίες σε πολλές επιχειρήσεις να κλείσουν τα πολυσύχναστα παρτέρια τους, αφού δεν κατάφεραν να αφαιρέσουν τις τέντες που είχαν τοποθετηθεί, οι οποίες θεωρήθηκαν επικίνδυνες για πυρκαγιά.
Η Sandra Ferreira, ιδιοκτήτρια του Ferreira Café, έλαβε ένα σημαντικό πρόστιμο της τάξεως των $1.326. Σημείωσε ότι οι ιδιοκτήτες μπαρ και εστιατορίων στην Peel Street είχαν την εντύπωση ότι είχαν «ειδική άδεια» για τις σκηνές.
Σύμφωνα με τον Guy Lapointe, επικεφαλής τμήματος της πυροσβεστικής υπηρεσίας του Μόντρεαλ, οι ιδιοκτήτες εστιατορίων ενημερώθηκαν πριν από μια εβδομάδα ότι οι τέντες τους δε συμμορφώνονταν με τους κανονισμούς πυροπροστασίας, καθώς δεν απείχαν τουλάχιστον τρία μέτρα από το κτίριο. Αν και οι ταράτσες τελικά άνοιξαν ξανά, οι ιδιοκτήτες εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για το χειρισμό της κατάστασης από την πυροσβεστική.
Σε συνέντευξή της στα ΜΜΕ τη Δευτέρα 10 Ιουνίου, η Φερέιρα επέκρινε το χρόνο της επιθεώρησης, δηλώνοντας ότι ήταν «πραγματικά σκληρός» και είχε ως αποτέλεσμα την εκτιμώμενη απώλεια δεκάδων χιλιάδων δολαρίων σε έσοδα.
Ο Lapointe, ανέφερε ότι ένας πράκτορας έπρεπε να ελέγξει τη συμμόρφωση των ταρατσών νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, αλλά αυτό δε συνέβη. Διευκρίνισε ότι η επιχείρηση της Παρασκευής δεν ήταν για να καταστραφούν οι σκηνές αλλά για να διασφαλιστεί ότι τηρούνται οι κανόνες χωρητικότητας στην οδό Peel.
«Το Σαββατοκύριακο του Grand Prix, ένα από τα προβλήματα που έχουμε είναι ότι τα εστιατόρια και τα μπαρ δε σέβονται τα επίπεδα χωρητικότητας για τον αριθμό των ατόμων μέσα και στην ταράτσα», είπε ο Lapointe, προσθέτοντας ότι το κλείσιμο μιας ταράτσας είναι πάντα το τελευταίο δυνατό μέτρο. «Κανείς δεν ήθελε να πάει όπως έγινε αυτό το Σαββατοκύριακο».
«ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ»
Η Plante ανακοίνωσε ότι θα διεξαχθεί διοικητική έρευνα, για να συζητηθεί ο χειρισμός της κατάστασης και να καθοριστεί ένα χρονοδιάγραμμα των γεγονότων μέχρι την Παρασκευή. «Προς το παρόν, έχω κυρίως την εντύπωση ότι υπήρχε μεγάλο πρόβλημα επικοινωνίας», δήλωσε.
Ο Lapointe εξέφρασε επίσης την ανάγκη να μάθει, γιατί δεν πραγματοποιήθηκε δεύτερος έλεγχος πριν από την Παρασκευή και πώς μπορεί να βελτιωθεί η επικοινωνία για να αποφευχθούν παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον. Εν τω μεταξύ, η αντιπολίτευση στο δημαρχείο καλεί σε μια σύνοδο ολομέλειας για να παράσχει «δημόσια διαφάνεια σε αυτήν την επαίσχυντη και απαράδεκτη κατάσταση για τους εστιάτορες του Μόντρεαλ».
«Τα γεγονότα της Παρασκευής το απόγευμα συγκλόνισαν έντονα τον πληθυσμό του Μόντρεαλ και αμαύρωσαν την εικόνα της μητρόπολης», ανέφεραν αξιωματούχοι του Ensemble Montréal σε δήλωση τη Δευτέρα 10/6.
Εκτός από την έρευνα, η δήμαρχος Plante είπε ότι θα ζητήσει συνάντηση με την πυροσβεστική υπηρεσία, το δήμο Ville-Marie και τους ιδιοκτήτες εστιατορίων αυτή την εβδομάδα, για να συζητήσουν περαιτέρω την κατάσταση. «Αποκλείεται να συμβεί ξανά μια κατάσταση όπως αυτή», υποστήριξε η Plante. Η Φερέιρα ανέφερε τη Δευτέρα 10/6 ότι δεν έχει υπάρξει ακόμη επικοινωνία γι’ αυτή τη συνάντηση.
Η συνάντηση γονέων του ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ με αξιωματούχους της κοινότητας
Του Αντώνη Χουντάλα
[Ειδική συνεργασία]
Την Πέμπτη 6 Ιουνίου παραβρέθηκα στη συνάντηση της διευθύντριας των σχολείων Σωκράτης-Δημοσθένης, Γεωργίας Τσάκαλη, με τους γονείς των μαθητών, που διεξήχθη στο σχολείο Δημοσθένης, για να πληροφορηθώ «ιδίοις όμμασι και ώτα» της κατάστασης.
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΓΟΝΟΜΕΤΡΟ
Στη συνάντηση που χρονομετρήθηκε να διαρκέσει απαρέγκλιτα μία ώρα, παρέστη και η γραμματέας εκπαίδευσης Ελένη Καρτερή (που δεν παρενέβη) και η γραμματέας κοινωνικών υπηρεσιών Βίκη Μπάφη (που παρενέβη πολλάκις, αλήθεια τι δουλειά είχε σε αυτή τη συνάντηση;). Παρούσα ήταν και η νέα αρμόδια λογιστικών υποθέσεων της ΕΚΜΜ Κατερίνα Δημοπούλου, που τυγχάνει να είναι και γονέας μαθητών στα σχολεία της κοινότητας. Από την πλευρά των γονέων, αξιοπρόσεκτη ήταν η παρουσία της Κίας Νικολάου (μέλος του Δ/Σ και πρώην μέλος της ομάδας αναγέννηση). Η Κία Νικολάου έχει κατηγορηθεί πως έχει πρωτοστατήσει στις κινητοποιήσεις των γονέων.
ΜΑΘΗΜΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗΣ
Για όσους δε γνωρίζετε, τα σχολεία αντιμετωπίζουν σημαντικό λειτουργικό έλλειμα. Στον ισοσκελισμένο (και το τονίζω) προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2023/24 που ψηφίσθηκε από τη Γενική Συνέλευση μόλις τέσσερις μήνες πριν τη λήξη του οικονομικού έτους για τα σχολεία Σωκράτης – Δημοσθένης (με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει), προβλέπονταν έσοδα $11.592.857 και έξοδα $13.139.120 ήτοι ένα λειτουργικό έλλειμα $1.546.263 (δεν είμαι λογιστής, αν κάνω λάθος δέχομαι διόρθωση).
Άρα, η δυσμενής οικονομική κατάσταση των σχολείων δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία και σύμφωνα με τον προϋπολογισμό είναι αντιμετωπίσιμη καθώς είναι ισοσκελισμένος.
Η ΑΝΟΙΞΗ ΗΡΘΕ ΜΕ ΑΝΤΑΡΕΣ
Το τελευταίο διάστημα προέκυψε σοβαρό ζήτημα αναδιάρθρωσης της λειτουργίας των σχολείων, με τους γονείς να εκφράζουν την ανησυχία τους και να ζητούν εξηγήσεις. Δημιουργήθηκε ένταση, καθότι η επικοινωνία ήταν προβληματική (και σύμφωνα με την κα Τσάκαλη σε πολλές περιπτώσεις εντελώς απαράδεκτη), εντείνοντας περεταίρω την κατάσταση.
Η κύρια αγωνία των γονέων είναι η σύμπτυξη των τάξεων σε αίθουσες διδασκαλίας που θα αριθμούν πάνω από 30 μαθητές. Από την πλευρά της, η κα Τσάκαλη αιτιολόγησε την προοπτική (και όχι απόφαση, καθότι μένει να εγκριθεί από το Δ/Σ) προβάλλοντας οικονομικά επιχειρήματα.
Η κα Τσάκαλη υποστήριξε ότι αυτό δε θα επηρεάσει τις επιδόσεις των μαθητών, δεδομένης της στήριξης που θα έχουν και της ποιότητας και πείρας των εκπαιδευτικών (σημαντικός λόγος των δαπανών λόγω συλλογικών συμβάσεων αξιοκρατίας κ.τ.λ.).
Οι γονείς από την πλευρά τους, πιστεύουν πως μπορούν να βρεθούν άλλες διέξοδοι, όπως αύξηση διδάκτρων, αύξηση αριθμού μαθητών, κόστος λεωφορείων κτλ.
Το θέμα των διδάκτρων είχε διαφορετικές εκδοχές, καθότι η διεύθυνση των σχολείων θεωρεί πως η αύξηση θα είναι αποτρεπτικός παράγοντας στις εγγραφές, ενώ η θέση των γονέων διίσταται (άλλοι γονείς θεωρούν ότι πληρώνουν αρκετά και άλλοι να είναι πρόθυμοι να πληρώσουν παραπάνω δίδακτρα).
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΥΣΩΝΕΣ
Ποια θα είναι η κατάληξη; Τρία τα σενάρια:
◙ Σενάριο 1 (το αισιόδοξο και προφανώς ουτοπικό, αφού δεν το είδαμε στα δύο πρώτα χρόνια αυτής της διοίκησης παρά τις εξαγγελίες και προσπάθειες): Να έχουμε περισσότερες εγγραφές και περισσότερα έσοδα στα ταμεία γενικώς της ΕΚΜΜ.
◙ Σενάριο 2 (το πιο πιθανό): Να περάσουν οι προτάσεις για ρυθμίσεις και να συνεχίσουν προσωρινά τα σχολεία να πορεύονται με μια πιθανή μείωση στις εγγραφές.
◙ Σενάριο 3 (το απεχθές): Είτε λόγω μείωσης των εγγραφών, είτε λόγω ανυπέρβλητων εξόδων ή και του συνδυασμού των δύο, η ΕΚΜΜ να χρεοκοπήσει (ακούστηκε ότι αυτό θα συμβεί σε ένα με δύο χρόνια, πέραν των επισημάνσεων της εξ. επιτροπής), να χάσει τα σχολεία και λόγο ύπαρξής της και να καταλήξει στα χέρια της αρχιεπισκοπής…
Σημειώνω, πως στην περίπτωση που η ΕΚΜΜ περιέλθει στη διαχείριση της αρχιεπισκοπής, θα χάσει τον αστικό χαρακτήρα της και δε θα μπορεί ν´ απορροφά τα κονδύλια του υπ. παιδείας που καλύπτουν μεγάλο μέρος των δαπανών των σχολείων που τ´ αποκαλούμε ελληνικά αλλά προσέξτε:
Για το υπουργείο παιδείας του Κεμπέκτα σχολεία Σωκράτης – Δημοσθένης είναι σχολεία πλήρους γαλλόφωνης εκπαίδευσης με τη δυνατότητα να διδάσκονται επιπρόσθετα τα ελληνικά και αγγλικά. Ως προς αυτό να σημειώσω, πως η όλη συνάντηση γονέων – διεύθυνσης διεξήχθη κατά κόρον στα γαλλικά, μ´ εξαίρεση μία μητέρα προερχόμενη από Ελλάδα. Η αποκλειστική χρήση των γαλλικών στην ΕΚΜΜ (πρελούδιο του αύριο) δεν περιορίζεται εδώ.
Σχεδόν όλες οι αναρτήσεις των δραστηριοτήτων των σχολείων Σωκράτης – Δημοσθένης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνονται επίσης στα γαλλικά και μόνο. Η γραμματέας εκπαίδευσης Ελένη Καρτερή στις παρεμβάσεις της στις συνεδριάσεις του Δ/Σ επιλέγει να εκφράζεται στα γαλλικά ενώ έχει δείξει πως γνωρίζει πολύ καλά ελληνικά.
ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΔΙΧΩΣ ΑΥΡΙΟ
Αν δε θέλουμε να γίνουμε Ποσειδωνιάτες του Καβάφη* έχουμε χρέος απέναντι στους προγόνους και απογόνους να στηρίξουμε με κάθε τρόπο και έμπρακτα την ΕΚΜΜ (ναι, εκεί που η μύγα τρώει σίδερο και το κουνούπι ατσάλι) και να μη βαυκαλιζόμαστε σε οργανισμούς που ούτε νοίκι ούτε καν γραμματόσημα πληρώνουν. Το αύριο είναι παρών.
*Οι Ποσειδωνιάται ήταν κάτοικοι της Ποσειδωνίας, ελληνικής αποικίας της σημερινής Κάτω Ιταλίας (τότε Μεγάλης Ελλάδος), που ιδρύθηκε τον 6ο π.Χ. αιώνα. Ξέχασαν τόσους αιώνας ανακατεμένοι με Τυρρηνούς και με Λατίνους, κι άλλους ξένους την ελληνική γλώσσα και το μόνο που τους έμενε προγονικό ήταν μια ελληνική γιορτή.
Γονέας δύο παιδιών στα σχολεία Σωκράτης – Δημοσθένης κάνει ερωτήσεις κατά τη διάρκεια της Τακτικής Συνεδρίασης του Δ.Σ. της ΕΚΜΜ την Τρίτη 11 Ιουνίου η οποία ήταν επεισοδιακή και ολοκληρώθηκε λίγο μετά τα μεσάνυχτα…
Όπως θα διαβάσετε στη σελίδα 6, οι γονείς των παραρτημάτων του Λαβάλ ΣΩΚΡΑΤΗΣ-ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ είναι πολύ δυσαρεστημένοι και ενοχλημένοι από τις αποφάσεις που πρόκειται να πάρει η Κοινότητα και η διεύθυνση των σχολείων, όσον αφορά την αύξηση των μαθητών στις τάξεις. Όπως γίνεται πάντα, όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, οι γονείς παρουσιάζονται «φάντης μπαστούνι» στις συνεδριάσεις της Κοινότητας. Για την ιστορία, εδώ και πολλά χρόνια, οι τότε γονείς κατάφεραν και να εκλεγούν ως διοίκηση στην Κοινότητα. Την Τρίτη 11 Ιουνίου, μια εικοσαριά γονέων παρουσιάστηκε στη μηνιαία συνεδρίαση του διοικητικού Συμβουλίου, με σκοπό να θέσουν τις ερωτήσεις τους για το φλέγον θέμα της αύξησης του αριθμού των μαθητών. Η συνεδρίαση άρχισε κατά τις 8:30 και οι γονείς περίμεναν λίγα λεπτά πριν τα μεσάνυκτα για να ακουστούν «απευθείας» στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και προπαντός στον πρόεδρο της Κοινότητας. Απ’ ότι έδειξαν τα πράγματα, η όλη… αναμπουμπούλα, έγινε λόγω έλλειψης επικοινωνίας μεταξύ γονέων και διοίκησης, ή μάλλον… μεταξύ διοίκησης και γονέων, διότι οι γονείς είναι οι πελάτες και η Κοινότητα ο «μαγαζάτορας». Όσοι έχετε μαγαζί – επιχείρηση ξέρετε, ότι η επικοινωνία με τους πελάτες είναι ο καλύτερος τρόπος εξυπηρέτησης. Αυτό απ’ ότι ακούσαμε από τους γονείς, δεν έγινε. Δεν πάρθηκε η γνώμη των πελατών – γονέων το τι πρόκειται να γίνει. Φυσικά, με τη «βοήθεια» των κοινωνικών δικτύων, το θέμα έγινε «σπασμένο τηλέφωνο» και μεγάλωσε ως πρόβλημα. Ακόμα έγιναν άγριες και προσωπικές επιθέσεις προς τη Γενική διευθύντρια, Γεωργία Τσάκαλη. Οι γονείς που ήρθαν στη συνεδρίαση ήταν αρκετά ήπιοι και διψούσαν για ενημέρωση. Ρωτούσαν αν υπάρχει σχέδιο για το μέλλον των σχολείων. Ο νυν προσωρινός Εκτελεστικός διευθυντής της Κοινότητας και επί σχεδόν 30 χρόνια πρώην Γενικός διευθυντής των Σχολείων, Χρήστος Αδαμόπουλος, διευκρίνισε ότι υπήρξαν περιπτώσεις στο παρελθόν, που μερικές τάξεις είχαν 35 παιδιά. «Είχαμε πάντα μια επιτροπή στα σχολεία που ανταλλάζαμε τακτικά γνώμες και όποτε χρειαζόταν φέρναμε το θέμα στο διοικητικό συμβούλιο» είπε. Σύμφωνα με τον κ. Αδαμόπουλο, ο μικρός αριθμός μαθητών στις τάξεις δημιουργεί ένα έλλειμα ύψους σχεδόν ενός εκατομμύριου. Πρόσθεσε δε, ότι τα σχολεία της Κοινότητας προσφέρουν την εβδομάδα 1.700 λεπτά διδασκαλίας, ήτοι 200 λεπτά παραπάνω από τα άλλα σχολεία, και αυτό κοστίζει. Τέλος, αναρωτήθηκε αν έγινε αρκετή ενημέρωση στους γονείς.
ΤΣΟΥΚΑΣ: «ΕΙΜΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΣ» Στα αιτήματα των γονέων για καλύτερη ενημέρωση και προπαντός για καλύτερο σχεδιασμό για το μέλλον των σχολείων, ο πρόεδρος της κοινότητας Δρ. Τσούκας τόνισε ότι είναι διαθέσιμος όποτε θέλουν οι γονείς να τους συναντήσει και να τους ακούσει. Αυτό και μόνο κάλμαρε την ολομέλεια των γονέων και ηρέμησαν τα πνεύματα.
ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ 16 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ Μια και γνώριζα ότι η κυβέρνηση απαιτεί, όπως το έργο στο Λαβάλ τελειώσει στις 31 Μαρτίου 2026, ρώτησα τον πρόεδρο ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα της κατασκευής. Στην απάντηση του ο πρόεδρος Τσούκας τόνισε, ότι πήραν παράταση για άλλα δύο χρόνια, ήτοι ως το Μάρτιο του 2028. Επιπλέον, ανέφερε ότι όλο το έργο, σύμφωνα με πληροφορίες και εγγυήσεις που πήρε από τους πολιτικούς μηχανικούς, δε θα ξεπεράσει τα 16 εκατομμύρια δολάρια.
Η ΩΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Την όλη «πικρή» αλήθεια της οικονομικής κατάστασης της Κοινότητας τη διευκρίνισε ο ταμίας Νίκος Φούντας: «Κάθε χρόνο η Κοινότητα έχει έλλειμα 2 εκατομμύρια δολάρια», τόνισε. «Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί», συμπλήρωσε. Φυσικά και όχι. Εδώ πρέπει να προσθέσουμε, ότι το ταμείο της Κοινότητας επιβαρύνθηκε από την υποχρεωτική κυβερνητική αναδρομική αύξηση 17% στις απολαβές των δασκάλων. Ο πρόεδρος Τσούκας είναι πολύ αισιόδοξος. Πιστεύει ότι με τις διασυνδέσεις και γνωριμίες που έχει, τόσο στους επιχειρηματίες, όσο και τράπεζες και ιδρύματα στην Ελλάδα, θα καταφέρει να επουλώσει τα οικονομικά της Κοινότητας. «Είμαστε σε καλό δρόμο», τόνισε. Θα δείξει…
ΤΑ ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ Πανικός έχει πιάσει τις διοικήσεις των κορυφαίων ερευνητικών πανεπιστημίων του Καναδά με το προτεινόμενο νομοσχέδιο C-70 που μελετάται επί του παρόντος από μια επιτροπή της Καναδικής βουλής. Το νομοσχέδιο προβλέπει όπως γίνει πλήρης διαφάνεια οποιασδήποτε ξένης επιρροής στις έρευνες και συνεργασίες των πανεπιστημίων. Τα πανεπιστήμια προειδοποιούν, ότι ένα προτεινόμενο μητρώο διαφάνειας ξένης επιρροής θα μπορούσε να έχει μια ακούσια «ψυχρή επίδραση» στις διεθνείς συνεργασίες, πράγμα που σημαίνει ότι ο Καναδάς θα χάσει σημαντικές ευκαιρίες στην κορύφωση των τομέων. Τη Δευτέρα 10 Ιουνίου, τα μέλη της κοινοβουλευτικής επιτροπής ξεκίνησαν τις εργασίες του νομοσχεδίου C-70 κατά των ξένων παρεμβάσεων, μετά από μόλις μια εβδομάδα ακροάσεων. Το νομοσχέδιο αναγνωρίζει, ότι τα κράτη και άλλες ξένες οντότητες ενδέχεται να παρεμβαίνουν για την προώθηση πολιτικών στόχων και μπορούν να προσλαμβάνουν άτομα για να ενεργούν για λογαριασμό τους, χωρίς να αποκαλύπτουν αυτές τις διασυνδέσεις. Η νομοθεσία θα εισαγάγει νέες ποινικές διατάξεις κατά της «κρυφής ή παραπλανητικής» συμπεριφοράς, θα επιτρέπει την κοινή χρήση ευαίσθητων πληροφοριών με επιχειρήσεις και άλλους εκτός κυβέρνησης και θα δημιουργεί ένα μητρώο ξένων επιρροών για την παροχή διαφάνειας. Οι απόκρυφες συμφωνίες ή δραστηριότητες με ξένο εντολέα – μια εξουσία, κράτος, οντότητα ή οικονομική οντότητα – θα μπορούσε να οδηγήσει σε οικονομικές κυρώσεις ή ακόμη και ποινικές κυρώσεις. Η ένωση των Πανεπιστημίων ανησυχεί για την πιθανή χρήση του μητρώου ως εργαλείου για την κυβέρνηση, για την παρακολούθηση της διεθνούς δέσμευσης διαφόρων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων κρατικών ή κρατικών χρηματοδοτούμενων ξένων ραδιοτηλεοπτικών φορέων, ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και φιλανθρωπικών οργανώσεων.
Σε μια σημαντική νομοθετική κίνηση, ο υπουργός Οικονομίας και Ενέργειας του Κεμπέκ, Pierre Fitzgibbon [φωτ.], εισήγαγε ένα νέο νομοσχέδιο, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας κατά τις ώρες αιχμής από το 2026.
Αυτή η πρωτοβουλία, μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και την ενίσχυση της παραγωγής ενέργειας, πυροδότησε εκτεταμένες συζητήσεις και μικτές αντιδράσεις σε όλη την επαρχία.
ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΗΜΕΡΗΣΙΕΣ ΤΙΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Η προτεινόμενη νομοθεσία, γνωστή ως Bill 69, στοχεύει να εισαγάγει μεταβλητές ημερήσιες τιμές, ως μέσο για την αποθάρρυνση της υπερβολικής χρήσης ηλεκτρικής ενέργειας. Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο, η Hydro-Québec θα έχει την εξουσία να χρεώνει διαφορετικές χρεώσεις ανάλογα με την ώρα της ημέρας, ενθαρρύνοντας τους καταναλωτές να μετατοπίσουν την κατανάλωση ενέργειας σε περιόδους εκτός αιχμής. Αυτή η προσέγγιση αναμένεται να εξοικονομήσει μεταξύ 2.000 και 4.000 μεγαβάτ ενέργειας ετησίως, που ισοδυναμεί με την παραγωγή δύο μεγάλων υδροηλεκτρικών φραγμάτων, που διαφορετικά θα έπρεπε να κατασκευαστούν.
«Θα ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να σώσουν την εξουσία με ένα καρότο, όχι με ένα ραβδί», δήλωσε ο Φιτζγκίμπον κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. Τόνισε τη σημασία της μείωσης της κατανάλωσης κατά τις περιόδους αιχμής για να διασφαλιστεί ένα βιώσιμο ενεργειακό μέλλον για το Κεμπέκ. Η νομοθεσία διευκρινίζει, ότι η ανεξάρτητη Régie de l’énergie θα ορίσει αυτούς τους μεταβλητούς συντελεστές από την 1η Απριλίου 2026.
ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΟΙΚΙΣΤΙΚΩΝ
ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΑΝΗΣΥΧΙΩΝ
Μία από τις βασικές πτυχές του νομοσχεδίου 69 είναι ο αντίκτυπός του στους οικιακούς και βιομηχανικούς καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας. Ενώ τα οικιακά επιτόκια θα συνεχίσουν να περιορίζονται με αύξηση 3% έως το 2026, οι βιομηχανικοί πελάτες δεν καλύπτονται από αυτό το ανώτατο όριο. Αυτό έχει προκαλέσει ανησυχίες στους μεγάλους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας, που φοβούνται υψηλότερο κόστος και μειωμένη ανταγωνιστικότητα.
Για να μετριαστεί η πιθανή αντίδραση από οικιακούς χρήστες, το νομοσχέδιο περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας, που έχει σχεδιαστεί για να αντισταθμίσει τυχόν σημαντικές αυξήσεις των επιτοκίων μετά το 2026. Αυτή η πρωτοβουλία είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς οι επόμενες επαρχιακές εκλογές είναι επίσης προγραμματισμένες για εκείνο το έτος, καθιστώντας την οικονομική προσιτότητα της ενέργειας δυνητικά κομβικό ζήτημα.
ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΜΙΑΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ
ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Πέρα από τις άμεσες αλλαγές στις δομές των επιτοκίων, το νομοσχέδιο του Fitzgibbon επιδιώκει να ξεκινήσει έναν ευρύτερο δημόσιο διάλογο για το ενεργειακό μέλλον του Κεμπέκ. Η επαρχία στοχεύει να γίνει ουδέτερη ως προς τον άνθρακα έως το 2050, κάτι που απαιτεί σημαντική αύξηση της παραγωγής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και μείωση της εξάρτησης από ορυκτά καύσιμα. Η κυβέρνηση διερευνά διάφορες επιλογές, συμπεριλαμβανομένων νέων υδροηλεκτρικών φραγμάτων, αιολικών πάρκων και έργων ηλιακής ενέργειας, για να επιτύχει αυτούς τους φιλόδοξους στόχους.
«Θέλουμε να έχουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πόρων, ένα σχέδιο που το Κεμπέκ δε χρειάστηκε ποτέ να παράγει, δεδομένου ότι είχαμε πλεονάσματα και κανείς δεν ανησυχούσε πραγματικά», εξήγησε ο Fitzgibbon. Αυτή η περιεκτική προσέγγιση θα περιλαμβάνει συζητήσεις για το μέλλον του έργου Churchill Falls, το οποίο παρέχει επί του παρόντος περίπου το 15% της ενέργειας του Κεμπέκ. Η αρχική συμφωνία με το Newfoundland και το Labrador πρόκειται να λήξει το 2041 και βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για την εξασφάλιση πρόσθετης ενέργειας από αυτήν την πηγή.
ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΓΚΡΙΣΕΩΝ ΕΡΓΩΝ ΚΑΙ
ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Για να αντιμετωπιστεί η αναμενόμενη κρίση ρεύματος, το νομοσχέδιο προτείνει διάφορα μέτρα για τον εξορθολογισμό των εγκρίσεων έργων και την ενθάρρυνση της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Η Hydro-Québec δε θα απαιτείται πλέον να εκδίδει προσκλήσεις υποβολής προσφορών για συμβάσεις προμήθειας και ορισμένα έργα θα παρακάμψουν εντελώς τη διαδικασία έγκρισης του Régie. Οι ιδιωτικοί παραγωγοί βιομηχανικής ενέργειας θα έχουν επίσης τη δυνατότητα να διανέμουν την πλεονάζουσα ενέργειά τους απευθείας σε άλλους πελάτες στην ίδια περιοχή, μειώνοντας τη ζήτηση στο δημόσιο δίκτυο.
Η νομοθεσία επανεξετάζει επίσης την έννοια των ιδιωτικών μίνι σταθμών παραγωγής, όπως τα δημοτικά φράγματα και τα φράγματα αυτοχθόνων κοινοτήτων. Αυξάνοντας τη μέγιστη νόμιμη ικανότητα παραγωγής στα 100 μεγαβάτ, το νομοσχέδιο στοχεύει να αναζωογονήσει αυτά τα έργα μικρής κλίμακας και να διαφοροποιήσει περαιτέρω το ενεργειακό χαρτοφυλάκιο του Κεμπέκ.
ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΑΠΟ
ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ
Η εισαγωγή του νομοσχεδίου 69 έχει προκαλέσει μια σειρά απαντήσεων από διαφορετικούς ενδιαφερόμενους φορείς. Η Καναδική Ομοσπονδία Ανεξάρτητων Επιχειρήσεων (CFIB) εξέφρασε ανησυχίες για την πιθανή οικονομική επιβάρυνση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, προειδοποιώντας ότι οι υψηλότεροι βιομηχανικοί συντελεστές θα μπορούσαν να βλάψουν την ανταγωνιστικότητά τους και να επιβαρύνουν τα δημόσια οικονομικά.
Από την άλλη πλευρά, οι Κατασκευαστές και Εξαγωγείς του Κεμπέκ χαιρέτησαν το νομοσχέδιο, επαινώντας τη μακροπρόθεσμη προσέγγισή του στη διαχείριση και τον προγραμματισμό ενέργειας. Πιστεύουν ότι ο εκσυγχρονισμός του ρυθμιστικού πλαισίου θα τοποθετήσει το Κεμπέκ ως ηγέτη στη βιώσιμη παραγωγή ενέργειας.
Περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως η Greenpeace, έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με την πιθανότητα αυξημένης ιδιωτικοποίησης της ενέργειας, η οποία, όπως υποστηρίζουν, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την προστασία του περιβάλλοντος και τη δίκαιη κατανομή των πόρων.
ΕΝΑ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΙΟ ΠΡΑΣΙΝΟ,
ΠΙΟ ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ ΚΕΜΠΕΚ
Παρά τις ανάμικτες αντιδράσεις, ο υπουργός Fitzgibbon παραμένει αισιόδοξος για τα μακροπρόθεσμα οφέλη των προτεινόμενων αλλαγών. «Είναι φιλόδοξο, αλλά το κάνουμε για τις μελλοντικές γενιές», είπε σε ένα προωθητικό βίντεο. «Το κάνουμε για τον πλανήτη μας. Το κάνουμε για ένα πιο ευημερούν Κεμπέκ, ένα πιο πράσινο Κεμπέκ, ένα πιο περήφανο Κεμπέκ».
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 18-23 published June 14th, 2024. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Γιατί οι αραβικές χώρες εγκατέλειψαν τους Παλαιστίνιους
Γράφει ο Γιώργος Βενέτης* Πηγή: slpress.gr
Oι Παλαιστίνιοι έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους ακόμα και από αρκετές αραβικές κυβερνήσεις, οι οποίες μπορεί να επικρίνουν το Ισραήλ για τη δολοφονία αμάχων στη Γάζα, αλλά πέρα από τις δηλώσεις, έχουν αφήσει τους Παλαιστίνιους στη μοίρα τους.
Σε αντίθεση με τη στάση των κυβερνήσεων, υπήρξαν μεγάλες διαδηλώσεις με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων σε όλη τη Βόρεια Αφρική και τη Δυτική Ασία, σε ένδειξη αλληλεγγύης στην αντίσταση του παλαιστινιακού λαού και ενάντια στο γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα. Όμως, οι μεγάλες διαδηλώσεις αλληλεγγύης τρομάζουν τις άρχουσες ελίτ των αραβικών κρατών, που βλέπουν ως επικίνδυνα αποσταθεροποιητικό παράγοντα το Παλαιστινιακό ζήτημα, με αποτέλεσμα, η Ιορδανία, η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία, να καταστέλλουν το φιλοπαλαιστινιακό ακτιβισμό στις χώρες τους. Γενικά, τα αραβικά αυταρχικά καθεστώτα θεωρούν ότι απειλούνται από τον ακτιβισμό των πολιτών τους, ανεξάρτητα από τα αίτιά του. Υπό το φόβο αυτό, θέλουν να ελέγξουν τα σχετικά κινήματα, για να αποτραπεί να εξελιχθούν σε κινήματα που θα αμφισβητήσουν τα καθεστώτα τους.
Τα αραβικά καθεστώτα βλέπουν ως απειλή οποιοδήποτε είδος λαϊκής κινητοποίησης ή ακτιβισμού, είτε στο διαδίκτυο, είτε στους δρόμους. Γι’ αυτό δε συμπαθούν τον παλαιστινιακό εθνικισμό, επειδή αποτελεί πηγή λαϊκής κινητοποίησης στον αραβικό κόσμο. Φοβούνται ότι οι διαμαρτυρίες αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους, θα μπορούσαν να επεκταθούν σε διαδηλώσεις κατά της ευρύτερης πολιτικής που αυτά ακολουθούν.
Ως αποτέλεσμα, κυριαρχεί μία σύγχυση στις αραβικές ηγεσίες: Από τη μια πλευρά, πρέπει να ικανοποιηθεί το λαϊκό αίσθημα, κάνοντας – κυρίως – συμβολικές χειρονομίες για την υποστήριξη της παλαιστινιακής υπόθεσης. Από την άλλη, κανένα αραβικό κράτος δε θέλει να έρθει σε σύγκρουση με το Ισραήλ. Αυτή η παθητική στάση των αραβικών καθεστώτων έχει συνέπειες και στις σχέσεις τους με τις ΗΠΑ, στις οποίες βασίζονται για ασφάλεια και ορισμένα εξ’ αυτών και για κρίσιμη οικονομική βοήθεια.
ΡΩΓΜΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Με ενεργές τις εσωτερικές πιέσεις που δέχονται και με τον πόλεμο στη Γάζα να επιμένει, τα καθεστώτα αυτά προβάλλουν το αίτημα για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα. Δεν πρόκειται τόσο για την επιβίωση των Παλαιστίνιων, όσο για τη διατήρηση της σταθερότητας, της νομιμότητας, ακόμη και της επιβίωσής τους. Αυτό που προέχει για τους Άραβες ηγέτες είναι η προστασία των καθεστώτων τους, καθώς όσο περισσότερο συνεχίζεται ο πόλεμος, θα τίθεται το εξής ερώτημα από τους πολίτες τους: Γιατί τα αραβικά κράτη, που ξοδεύουν τεράστια χρηματικά ποσά για όπλα, δε δίνουν ούτε μία σφαίρα στην παλαιστινιακή αντίσταση;
Επιπλέον, τη δεδομένη στιγμή που υπάρχει γενικευμένη κοινωνική αντίδραση παγκοσμίως κατά του Ισραήλ και της γενοκτονίας – τουλάχιστον κατά την πλειονότητα των Αράβων και των Μουσουλμάνων – στη Γάζα, υπάρχει ένα αίσθημα ντροπής στις αραβικές κυβερνήσεις που συνεργάζονται με τη Δύση και το Ισραήλ, θάβοντας ουσιαστικά την Παλαιστινιακή υπόθεση, στο πλαίσιο των συμφωνιών ομαλοποίησης των σχέσεων με το Τελ Αβίβ.
Σύμφωνα με τη Μαρίνα Καλκούλι, ερευνήτρια του Πανεπιστημίου Columbia στο Τμήμα Μέσης Ανατολής, Νότιας Ασίας και Αφρικανικών Σπουδών, «τα περισσότερα αραβικά καθεστώτα χρησιμοποιούν εδώ και καιρό το Παλαιστινιακό ζήτημα ως διαπραγματευτικό χαρτί για να λάβουν παραχωρήσεις από το Ισραήλ και ειδικά τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις ευρωπαϊκές χώρες σε τομείς όπως της ασφάλειας, ενέργειας και των εμπορικών συμφωνιών. Ως αποτέλεσμα, αυτά τα καθεστώτα κινδυνεύουν να θεωρηθούν συνένοχοι σε αυτό που συμβαίνει στη Γάζα σήμερα».
Σύμφωνα με την Καλκούλι, «ένας ακόμη λόγος που οι διαμαρτυρίες υπέρ της Παλαιστίνης είναι ιδιαίτερα αντιπαθείς στους Άραβες ηγέτες, είναι επειδή αυτές τις έχουν εκμεταλλευτεί ιστορικά δύο δυνάμεις που αποτελούν απειλή για τα καθεστώτα τους, όπως είναι τα ισλαμιστικά και τα αριστερά κινήματα».
ΟΣΜΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ
Το Παλαιστινιακό είναι ένα θέμα που συμβολίζει έναν ευρύτερο αγώνα για ελευθερία και αξιοπρέπεια, που αγγίζει ευαίσθητες χορδές σε πολλούς Άραβες, Μουσουλμάνους και ανθρώπους του παγκόσμιου Νότου. Αυτό δημιουργεί μία ώσμωση που φοβίζει. Για παράδειγμα, τον περασμένο μήνα, εκατοντάδες πολιτικοί κρατούμενοι από το Μπαχρέιν διακήρυξαν την υποστήριξη τους στην Παλαιστίνη και κυμάτισαν παλαιστινιακές σημαίες, αφού αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από μια βασιλική χάρη.
Αυτή η αίσθηση αλληλεγγύης μεταξύ Παλαιστινίων και μη Παλαιστινίων Αράβων, δεν είναι κάτι καινούργιο. «Η ελευθερία σας είναι συνδεδεμένη με την ελευθερία μας και η ελευθερία μας είναι συνδεδεμένη με την ελευθερία σας», είχαν πει Παλαιστίνιοι κρατούμενοι στον Αμπντουλαχαντί Αλ-Καγουάτζα, έναν κρατούμενο συνείδησης του Μπαχρέιν από το 2012, ο οποίος είχε προχωρήσει σε απεργία πείνας.
Το Παλαιστινιακό είναι ένα ζήτημα δικαιοσύνης, το οποίο ερμηνεύεται από τις αραβικές μάζες και ως ένα σύμβολο αναζήτησης δικαιοσύνης σε όλους τους τομείς, που επίσης περιλαμβάνει επικρίσεις για την έλλειψη δημοκρατίας που επικρατεί στα αραβικά καθεστώτα, τα οποία αρνούνται στους πολίτες τους ακόμα και τα πιο στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα.
ΟΠΛΑ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΑΝΕΝΕΡΓΑ
Τα αραβικά κράτη έχουν τα όπλα να αντιδράσουν δυναμικά στη σφαγή των Παλαιστινίων. Εκτός από την προοπτική μιας στρατιωτικής ανταπάντησης, θα μπορούσαν να απευθύνουν έκκληση για διεθνείς κυρώσεις σε βάρος του Ισραήλ, παρόμοιες με τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία μετά την εισβολή της στην Ουκρανία.
Ένα άλλο μέτρο πίεσης θα ήταν η ριζική αναθεώρηση της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων με το Ισραήλ, μέσω της διακοπής των διπλωματικών σχέσεων με το Τελ Αβίβ, ή η μείωση των επενδύσεων των κρατικών επενδυτικών ταμείων των μοναρχιών του Κόλπου στις ΗΠΑ, ώστε οι Αμερικανοί να σταματήσουν τις παραδόσεις βομβών και πυρομαχικών στους Ισραηλινούς. Καταλυτική επίδραση θα είχε και ένα πετρελαϊκό εμπάργκο, όπως το 1973, μετά τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Όμως, δεν έκαναν τίποτα από όλα αυτά! Στον αντίποδα, κρύφτηκαν υποκριτικά πίσω από μια αόριστη υποστήριξη στην προσφυγή της Νότιας Αφρικής στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, προκειμένου να εμποδιστεί ο ισραηλινός στρατός να διαπράξει γενοκτονία στη Γάζα…
Τέλος, με τις επιθέσεις του Ισραήλ στη Ράφα να εντείνονται, τίποτε δεν εγγυάται ότι η Αίγυπτος δε θα αποδεχθεί τελικά να φιλοξενήσει τους πρόσφυγες από τη Γάζα σε μια ουδέτερη ζώνη. Θα χρειαζόταν, αναμφίβολα, οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση να δείξουν τη χρηματοπιστωτική γενναιοδωρία τους, απέναντι σε μια χώρα που στενάζει κάτω από το βάρος ενός εξωτερικού δημόσιου χρέους ύψους 165 δισεκατομμυρίων δολαρίων (από τα οποία τα 43 δισεκατομμύρια θα πρέπει να αποπληρωθούν φέτος).
Το Κάϊρο, από το οποίο λείπουν τουλάχιστον 20 δισεκατομμύρια δολάρια για να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις του, βρίσκεται σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο απαιτεί υποτίμηση της αιγυπτιακής λίρας και ιδιωτικοποιήσεις για να ανοίξει το πουγκί του. Η υποδοχή των εκτοπισμένων της Γάζας από την Αίγυπτο θα μπορούσε να το παρακινήσει, να δείξει λίγο μεγαλύτερη επιείκεια… Το διεθνές σύστημα έχει πολλά κρυφά και φανερά όπλα για να ασκήσει πίεση, εξαναγκάζοντας κυβερνήσεις να υποταχθούν στις επιδιώξεις του, εις βάρος των εθνικών τους συμφερόντων…
*Ο Γιώργος Βενέτης σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες. Είναι και απόφοιτος του Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου Paul Valery Montpellier III – Arts et Lettres-Langues et Sciences Humaines. Ομιλεί Γαλλικά και Αγγλικά. Στα ενδιαφέροντά του είναι η Γεωπολιτική και η Ιστορία.
Γιατί το πυρηνικό ντόμινο πλανιέται πάνω από την Ουκρανία
Διαπιστώνοντας οι Αμερικανοί και πίσω τους το ΝΑΤΟ, ότι το Κίεβο έχει εισέλθει σε τροχιά στρατιωτικής ήττας, καλούνται να αποφασίσουν εάν θα εμπλακούν άμεσα στον πόλεμο, ή θα παραμείνουν στη γραμμή «προσφέρουμε περισσότερα όπλα και οικονομική βοήθεια, αλλά δε στέλνουμε επισήμως στρατό στην Ουκρανία». Είναι κοινή η διαπίστωση, όμως, ότι τα περισσότερα όπλα δεν είναι ικανά να αλλάξουν την πορεία του πολέμου.
Ο ουκρανικός στρατός μπορεί να πάσχει από πυρομαχικά πυροβολικού, από μαχητικά αεροσκάφη και από συστήματα αεράμυνας, αλλά το μείζον πρόβλημά του είναι, ότι δεν είναι σε θέση να αναπληρώσει τις μεγάλες απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό. Η Ρωσία, αν και είναι πολύ προσεκτική στη διαχείριση του δικού της ανθρώπινου δυναμικού στο μέτωπο, έχει πολύ μεγαλύτερες εφεδρείες και βεβαίως πολύ πιο αποτελεσματική πολεμική βιομηχανία.
Ξεκάθαρη απάντηση στο δίλημμα της Δύσης, με το οποίο έχουμε επανειλημμένως ασχοληθεί σε προηγούμενα άρθρα, προς το παρόν δεν υπάρχει. Είναι, ωστόσο, σαφές, ότι διολισθαίνει ολοένα και περισσότερο σε μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο. Αυτό φαίνεται όχι μόνο από την παραχώρηση πυραύλων ολοένα και μεγαλύτερου βεληνεκούς (μετά τους HIMARS δόθηκαν και ATACMS), αλλά και από την έμμεση πλην σαφή παραχώρηση άδειας στο Κίεβο να πλήττει στόχους βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας.
Πριν λίγες ημέρες, μάλιστα, επλήγη από τους Ουκρανούς ρωσικό ραντάρ, το οποίο έχει αποστολή να προειδοποιεί κυρίως για πυραύλους (εννοείται και πυρηνικούς) που κατευθύνονται εναντίον της Ρωσίας από νοτιοδυτικά. Δεν είναι γνωστό πόσο χρόνο θα χρειαστεί η επισκευή του εν λόγω ραντάρ (βλέπει σε απόσταση πάνω από 6.000 χλμ. και μπορεί να εντοπίζει μέχρι και 500 επιτιθέμενους πυραύλους). Είναι προφανώς, ωστόσο, πως και μόνο το γεγονός ότι η Μόσχα χάνει, έστω και προσωρινά, ένα κομμάτι από τη στρατηγική «όρασή» της, τής προκαλεί έντονη ανησυχία. Κι όχι αδικαιολόγητα, αφού θεωρητικά την καθιστά πιο τρωτή σε πρώτο πυρηνικό πλήγμα.
«ΑΥΤΑ ΔΕ ΓΙΝΟΝΤΑΙ»
Ο αναγνώστης θα σκεφτεί ότι αυτά δε γίνονται, αλλά η πείρα του παλαιού Ψυχρού Πολέμου έχει αποδείξει, ότι το πρώτο πυρηνικό πλήγμα ήταν στο τραπέζι και είχε συζητηθεί επανειλημμένως ως επιλογή. Αυτό που δεν επέτρεψε να γίνει το βήμα ήταν η πεποίθηση και στις δύο πλευρές ότι θα οδηγούσε σε αμοιβαία ολοκληρωτική καταστροφή. Όταν, όμως, περιορίζεται η δυνατότητα της μίας πλευράς (εν προκειμένω της Ρωσίας) να εντοπίσει εγκαίρως μία πυρηνική επίθεση για να έχει το χρόνο να απαντήσει, ο πειρασμός για την άλλη πλευρά μεγαλώνει.
Αυτή, άλλωστε, είναι και η κύρια αιτία της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η Μόσχα είχε προειδοποιήσει σε όλους τους τόνους τη Δύση, ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς και δη στην Ουκρανία –εκτός των άλλων– συνιστά ζωτική απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας. Πράγματι, οι πυρηνικοί πύραυλοι του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να πλήξουν την καρδιά του ρωσικού κράτους σε μερικά λεπτά. Δε θα υπήρχε, δηλαδή, χρόνος απάντησης, και κατά συνέπεια δε θα λειτουργούσε επαρκώς η αποτροπή της αμοιβαίας καταστροφής.
Έχοντας χάσει κάθε εμπιστοσύνη στις προθέσεις των Δυτικών, η ρωσική ηγεσία υποψιάζεται ότι πίσω από τον εξοπλισμό του Κιέβου με ATACMS και σύγχρονα drones με μεγάλο βεληνεκές και υψηλή καταστροφική ικανότητα, υπάρχει –εκτός των άλλων– και η ανομολόγητη πρόθεση να πληγεί και η δυνατότητα της Ρωσίας να εντοπίζει εγκαίρως ενδεχόμενη πυρηνική επίθεση. Προφανώς, η Μόσχα δεν πιστεύει πως είναι σήμερα πολύ πιθανή μία αιφνιδιαστική πυρηνική επίθεση. Τα πράγματα, όμως, είναι πολύ πιθανόν να αλλάξουν.
ΝΑΤΟΪΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Το σενάριο να στείλει το ΝΑΤΟ 100.000 στρατό με τον πλήρη οπλισμό του στην Ουκρανία για να αποτρέψει την κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας και της συνακόλουθης ρωσικής προέλασης συζητείται ανεπισήμως από συστημικούς αναλυτές και σχολιαστές στη Δύση. Σε μία τέτοια περίπτωση, η Μόσχα θα βρεθεί σε επώδυνο δίλημμα: ή να συνεχίσει να πολεμάει στην ίδια «πίστα», αλλά από πολύ μειονεκτική θέση, ή να απαντήσει στην κλιμάκωση με κλιμάκωση.
Ας μην ξεχνάμε, ότι ο πόλεμος αυτός είναι υπαρξιακός όχι μόνο για την Ουκρανία, αλλά και για τη Ρωσία. Στην περίπτωση που αυτός ο πόλεμος πάψει να είναι πόλεμος δια αντιπροσώπου και μετεξελιχθεί σε απευθείας πόλεμο ΝΑΤΟ-Ρωσίας, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Μόσχα να θέσει τελεσίγραφο ότι θα χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά για να αποτρέψει την εμπλοκή του ΝΑΤΟ. Εάν, όμως, το ΝΑΤΟ έχει αποφασίσει να στείλει ισχυρές δυνάμεις στην Ουκρανία, δεν πρόκειται να υποχωρήσει λόγω του ρωσικού τελεσιγράφου, επειδή θα ακυρωνόταν πολιτικά το ίδιο.
Η άρνηση της Ατλαντικής Συμμαχίας, όμως, να υποχωρήσει, θα υποχρεώσει τον Πούτιν να κάνει χρήση τακτικών πυρηνικών, έστω σε μικρή κλίμακα, για να εμποδίσει τις νατοϊκές δυνάμεις. Αυτό, άλλωστε, προβλέπει και το ρωσικό πυρηνικό δόγμα. Εάν, όμως, παραβιαστεί το πυρηνικό κατώφλι, τίποτα δεν εγγυάται πως δε θα ακολουθήσει ένα πυρηνικό ντόμινο. Τότε, θα έχει και πρακτικά κρίσιμη σημασία να έχουν πληγεί από ουκρανικές επιθέσεις με ATACMS και drones ρωσικά ραντάρ ανίχνευσης εχθρικών πυρηνικών πυραύλων.
Η ΔΗΛΩΣΗ-ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΙΚΟΡΣΚΙ
Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε δήλωση του Πολωνού υπουργού Εξωτερικών Σικόρσκι. Αποκάλυψε ότι οι ΗΠΑ έχουν προειδοποιήσει τη Μόσχα ότι εάν χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά, ακόμα κι αν δεν υπάρξει ένας νεκρός από αυτά (αυτό μπορεί να συμβεί ένα οι Ρώσοι πραγματοποιήσουν μία πυρηνική έκρηξη ψηλά στην ουκρανική ατμόσφαιρα), θα πλήξουν μαζικά με κάθε διαθέσιμο συμβατικό όπλο τους όλες τις ρωσικές δυνάμεις στην Ουκρανία.
Είναι προφανές πως έχει ήδη αρχίσει -εμμέσως πλην σαφώς- ένα chicken game, ποια από τις δύο πλευρές θα κάνει πίσω. Στην πραγματικότητα, εάν αληθεύει η αποκάλυψη του Πολωνού υπουργού (δε διαψεύσθηκε), η Ουάσιγκτον επιχειρεί εκ των προτέρων να αποτρέψει δυναμική αντίδραση των Ρώσων, εάν το ΝΑΤΟ αποφασίσει να συμμετάσχει άμεσα στον πόλεμο. Σήμερα, είναι πλέον ομολογημένο ότι στέλνει με το μανδύα μισθοφόρων και εθελοντών στρατιωτικούς να χειρίζονται σύγχρονα οπλικά συστήματα, να εκπαιδεύουν Ουκρανούς και να προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες από δορυφόρους για ρωσικούς στόχους. Θα πρόκειται, όμως, για άλλο επίπεδο εμπλοκής, εάν σταλούν στην Ουκρανία μεγάλες νατοϊκές μονάδες κρούσης.
Το κλίμα στις ΗΠΑ, αλλά και στην Ευρώπη, εκφράζεται ολοένα και περισσότερο από τη δήλωση Δυτικού αξιωματούχου ότι «η παγκόσμια ασφάλεια επιβάλλει τη νίκη επί της Ρωσίας στην Ουκρανία». Είναι ακριβώς αυτό το πνεύμα, που καθιστά σχεδόν μονόδρομο την κλιμάκωση εκ μέρους της Δύσης. Δεν πρόκειται για στείρο δογματικό μιλιταρισμό. Η Δύση έχει συνείδηση πως στρατιωτική ήττα του Κιέβου ισοδυναμεί και με δική της βαρύτατη γεωπολιτική ήττα σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτός είναι ο λόγος που ωθεί Δυτικούς ηγέτες να δηλώνουν πως δε θα επιτρέψουν ρωσική νίκη στην Ουκρανία.
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
Δύσκολη η επανεκλογή φον ντερ Λάιεν στην Κομισιόν – Ρόλο «κλειδί» έχει η Μελόνι
Προκειμένου να κερδίσει άλλη μια θητεία στη διοίκηση της ΕΕ από στις Βρυξέλλες, η φον ντερ Λάιεν πρέπει να ξεπεράσει δύο σημαντικά πολιτικά εμπόδια
Δύσκολη προβλέπεται η δεύτερη θητεία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στο τιμόνι της Κομισιόν, με το Politico να αναφέρει πως πρέπει να ξεπεράσει δύο σημαντικά πολιτικά εμπόδια για να ανανεώσει τη θέση της και να λάβει τις ψήφους που απαιτούνται. Παράλληλα, σημαντικό ρόλο παίζει και η Τζόρτζια Μελόνι. «Χρειάζεται 361 ψήφους για να κρατήσει τη δουλειά της, καλή τύχη με αυτό», έχει ο τίτλος της ανάλυσης του διεθνούς μέσου.
Όπως αναφέρει το Politico, το 2019 η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν εξασφάλισε τη θέση της ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μόνο με μια ισχνή πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: 9 ψήφους. Φέτος, το «παιχνίδι» των αριθμών που απαιτείται για να εξασφαλίσει μια δεύτερη θητεία, από ένα δυνητικά πολύ πιο εχθρικό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά τις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου, φαίνεται ακόμη πιο δύσκολο. Υπάρχει πιθανότητα να μην πάρει τις ψήφους.
ΤΑ ΔΥΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΜΠΟΔΙΑ
Προκειμένου να κερδίσει άλλη μια θητεία στη διοίκηση της ΕΕ από στις Βρυξέλλες, η φον ντερ Λάιεν πρέπει να ξεπεράσει δύο σημαντικά πολιτικά εμπόδια:
• ΠΡΩΤΟΝ, πρέπει να κερδίσει την υποστήριξη της πλειοψηφίας των 27 ηγετών της ΕΕ που θα καθίσουν στο τραπέζι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κατά τη διάρκεια της μετεκλογικής συνόδου στα τέλη Ιουνίου.
• ΔΕΥΤΕΡΟΝ, πρέπει να εξασφαλίσει τουλάχιστον 361 ψήφους από 720 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για να επιβεβαιώσει την επιλογή των ηγετών κατά τη διάρκεια μιας επακόλουθης, μυστικής ψηφοφορίας στο Κοινοβούλιο.
Τα πράγματα είναι ευκολότερα στο μέτωπο του Συμβουλίου. Το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) της φον ντερ Λάιεν διαθέτει 12 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ, οι οποίοι αναμένεται να την υποστηρίξουν. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος όμως, τα πράγματα να πάνε στραβά: Ο Εμανουέλ Μακρόν θα μπορούσε να προτιμήσει άλλον υποψήφιο, ενώ ο καγκελάριος της Γερμανίας Όλαφ Σολτς προέρχεται από το σοσιαλιστικό στρατόπεδο (και είναι πιθανό να μην τη στηρίξει).
Προς το παρόν, δεν είναι το πρόβλημα της οι ηγέτες αλλά το Κοινοβούλιο.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το ΕΛΚ της φον ντερ Λάιεν θα είναι η μεγαλύτερη ενιαία ομάδα στο Κοινοβούλιο μετά τις ευρωεκλογές, με 170 έδρες. Για να δημιουργήσει πλειοψηφία ωστόσο, θα πρέπει να συνεργαστεί με τις άλλες μεγάλες κεντρώες ομάδες – τους σοσιαλιστές και τους φιλελεύθερους, μετά τις εκλογές. Αλλά και πάλι δε βγαίνουν οι αριθμοί.
Αν η Φον ντερ Λάιεν αποσπάσει τη στήριξη του ΕΛΚ, των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και της φιλελεύθερης ομάδας Renew Europe, θα συγκεντρώσει περίπου 390 ψήφους, όπως προβλέπει το Politico, άρα πάνω από το όριο των 361.
Ωστόσο, αυτό δεν είναι μια απλή υπόθεση, καθώς ειδικοί και πολιτικοί αναλυτές θεωρούν πως, ακόμη κι αν οι ηγέτες των παρατάξεων δώσουν γραμμή στους ευρωβουλευτές τους να στηρίξουν τη φον ντερ Λάιεν, πιθανώς να υπάρξουν διαρροές από τις πολιτικές ομάδες. Εκτιμάται πως είναι πιθανό ότι κάτι περισσότερο από το 10% των ευρωβουλευτών να μην τη στηρίξει ή να απέχει από την ψηφοφορία. Σύμφωνα με τους πολιτικούς γνώστες με τους οποίους μίλησε το Politico, το ποσοστό «εξέγερσης» θα είναι σχεδόν σίγουρα υψηλότερο από το 10%, ακόμη και εντός του ΕΛΚ της φον ντερ Λάιεν. Σε προηγούμενες ψηφοφορίες, οι «επαναστάτες» που αψήφησαν τη γραμμή του κόμματος ήταν μεταξύ 13% και 28%.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΟΝΙ
Στην ανανέωση της θητείας της συντηρητικής Γερμανίδας, φαίνεται πως παίζει ρόλο και η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, με την οποία «φλερτάρει». Σύμφωνα με το Politico, όσο πιο κοντά έρχεται στους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές (ECR) της Μελόνι, τόσο περισσότερες ψήφους θα χάσει από τους σοσιαλιστές και τους φιλελεύθερους.
Η υποστήριξη της Μελόνι θα είναι ζωτικής σημασίας για την υποψηφιότητά της στο Συμβούλιο, αλλά η αξία της είναι μικρότερη στο Κοινοβούλιο, όπου το κόμμα της «Αδελφοί της Ιταλίας» είναι σε τροχιά να συγκεντρώσει μόνο περίπου 23 έδρες. Αυτές οι 23 ψήφοι είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αντισταθμιστούν από την απώλεια ψήφων από τους Σοσιαλιστές, πολλοί από τους οποίους, ιδίως στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Σολτς στη Γερμανία, θα στραφούν εναντίον της φον ντερ Λάιεν λόγω της Μελόνι.
Ήδη, οι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες (S&D), η Renew Europe και οι Πράσινοι έχουν προειδοποιήσει ότι δε θα υποστηρίξουν την επανεκλογή της σε περίπτωση οποιασδήποτε συμφωνίας της με τους ακροδεξιούς συμμάχους της Μελόνι στο Ευρωκοινοβούλιο.
Από την άλλη, εάν η φον ντερ Λάιεν σταματήσει να ελπίζει στη Μελόνι, τότε θα χρειαστεί τη στήριξη τόσο του Renew Europe, όσο και των Σοσιαλιστών αλλά και των Πράσινων για να φτάσει τον απαιτούμενο αριθμό ψήφων. Ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων, Ντάνιελ Φρόιντ, δήλωσε πάντως στο Politico ότι στη φον ντερ Λάιεν «δεν αρέσει να ρισκάρει».
