Σοκ από τον ΟΟΣΑ: «Η Ελλάδα είναι η τέταρτη πιο ακριβή χώρα του πλανήτη στα τρόφιμα»!
Γκρεμίζεται το αφήγημα της κυβέρνησης περί μείωσης τιμών και ότι αποδίδουν τα μέτρα για την αποκλιμάκωση της ακρίβειας
Η Ελλάδα έχει έναν από τους υψηλότερους πληθωρισμούς στα τρόφιμα σε όλες τις χώρες του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), που σημαίνει ότι η ακρίβεια κυριολεκτικά «τσακίζει» τους Έλληνες.
Ο πληθωρισμός διαμορφώνεται στο 6,7%, με την Ελλάδα να έχει την 4η χειρότερη επίδοση μεταξύ των χωρών που ελέγχει ο οργανισμός. Εάν συνυπολογιστεί ότι η Ελλάδα έχει και από τους πιο χαμηλούς μισθούς στην ΕΕ τότε η ακρίβεια των τροφίμων καθίσταται απαγορευτική για την επιβίωση των Ελλήνων πολιτών! Πρόκειται για στοιχεία ενός ακόμα διεθνούς οργανισμού που γκρεμίζουν το αφήγημα της κυβέρνησης περί μείωσης τιμών και ότι αποδίδουν τα μέτρα που έχει ενεργοποιήσει για την αποκλιμάκωση της ακρίβειας κυρίως στα τρόφιμα.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, ο πληθωρισμός στα τρόφιμα στη χώρα μας διαμορφώθηκε το Φεβρουάριο στο 6,7%, από το 8,3% τον Ιανουάριο του 2024. Παρά τη μείωση του πληθωρισμού στην ενέργεια (2,1% το Φεβρουάριο και 5,7% τον Ιανουάριο), ο γενικός δείκτης πληθωρισμού μειώθηκε ελαφρώς, από το 3,1% τον πρώτο μήνα του 2024 στο 2,9%. Την ίδια ώρα, στις χώρες που παρακολουθεί ο ΟΟΣΑ ο συνολικός πληθωρισμός παρέμεινε αμετάβλητος στο 5,7%.
Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, ο βασικός πληθωρισμός μειώθηκε στα 3/4 των χωρών του ΟΟΣΑ, με τη μεγαλύτερη μηνιαία πτώση να καταγράφεται στην Πολωνία και τη Σουηδία και τη μεγαλύτερη άνοδο στην Τουρκία. Ο συνολικός πληθωρισμός ήταν κάτω του 2% σε επτά χώρες του ΟΟΣΑ και παρέμεινε αρνητικός στην Κόστα Ρίκα.
Ο πληθωρισμός των τροφίμων συνέχισε να μειώνεται για 15ο συνεχόμενο μήνα, φτάνοντας στο 5,3% το Φεβρουάριο, από 6,3% τον Ιανουάριο, και αυξήθηκε μόνο σε τέσσερις χώρες του ΟΟΣΑ. Ο πληθωρισμός των τροφίμων του ΟΟΣΑ ήταν χαμηλότερος από τον ονομαστικό πληθωρισμό για πρώτη φορά από το Νοέμβριο του 2021.
Ο πληθωρισμός της ενέργειας του ΟΟΣΑ αυξήθηκε, αλλά παρέμεινε μετρίως αρνητικός, στο -0,5% το Φεβρουάριο, παρά τον ισχυρό ενεργειακό πληθωρισμό στην Τουρκία και την Κολομβία.
Ο βασικός πληθωρισμός του ΟΟΣΑ (πληθωρισμός μείον τα τρόφιμα και την ενέργεια) συνέχισε να μειώνεται, αλλά παρέμεινε υψηλός στο 6,4%, ανακλώντας τις σταθερές τιμές των υπηρεσιών.
Στη ζώνη του ευρώ, ο ετήσιος πληθωρισμός, όπως μετράτε με τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΕνΔΤΚ), μειώθηκε στο 2,6% το Φεβρουάριο, σε σύγκριση με το 2,8% τον Ιανουάριο.
Η μείωση του πληθωρισμού των τροφίμων ήταν περίπου διπλάσια από αυτήν του ΟΟΣΑ, ενώ ο πυρήνας μειώθηκε με ρυθμό παρόμοιο με αυτόν του ΟΟΣΑ.
Το Μάρτιο του 2024, η προκαταρκτική εκτίμηση της Eurostat έδειξε άλλη μια πτώση στη ζώνη του ευρώ (στο 2,4%) και στο δομικό πληθωρισμό (στο 2,9% από 3,1% το Φεβρουάριο), με επιβράδυνση της πτώσης των τιμών της ενέργειας.
Επιχείρηση γοητείας από ΝΔ σε τρεις ομάδες ψηφοφόρων
Το διπλό αφήγημα του Μητσοτάκη μετά το Συνέδριο ◘ Ο πρωθυπουργός έκανε σαφή την αντίθεση της Κεντροδεξιάς με το λαϊκισμό, αλλά και το διχασμό, λέγοντας ότι και τους δύο τούς έχει πληρώσει ακριβά η χώρα μας στο παρελθόν ◘ Απευθύνθηκε σε τρεις κατηγορίες ψηφοφόρων
Η ολοκλήρωση του 15ουΣυνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας που έγινε σε πανηγυρικό κλίμα με τις ομιλίες του προέδρου της Κύπρου, Νίκου Χριστοδουλίδη, της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, αποτέλεσε ουσιαστικά και την επίσημη έναρξη του προεκλογικού αγώνα για το κυβερνών κόμμα, τον οποίο κήρυξε με την ομιλία του ο πρωθυπουργός.
Μετά την εισαγωγική του ομιλία στο άνοιγμα του Συνεδρίου, όπου κυριάρχησαν οι αναφορές στα 50 χρόνια που κλείνει η Νέα Δημοκρατία φέτος, αλλά υπήρξαν και αναφορές στην επικαιρότητα, ειδικά στη γυναικοκτονία των Αγίων Αναργύρων, το Μεταναστευτικό, την οικονομία και το μετασχηματισμό του κράτους, ο κ. Μητσοτάκης στην ομιλία – επίλογο του Συνεδρίου περιέγραψε τα κρίσιμα διακυβεύματα για Ελλάδα και Ευρώπη, που κρίνονται στις κάλπες της 9ης Ιουνίου, τα οποία στήριξε σε δύο πυλώνες, για να τα απευθύνει κυρίως σε τρία ακροατήρια.
Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ
Πρώτος πυλώνας ήταν ο ευρωπαϊκός. Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ύφανε ένα καμβά επιχειρημάτων που συνθέτουν το πολιτικό αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας με το οποίο θα επιχειρήσει να μεγιστοποιήσει το εκλογικό της αποτέλεσμα στις 9 Ιουνίου.
Σε αυτό τον καμβά περιλαμβάνονται επιχειρήματα που αφορούν στην εξέλιξη της Ευρώπης και τη συμβολή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος σε αυτήν, στην ισχύ της Νέας Δημοκρατίας στο εσωτερικό του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (άλλωστε παρόντες ήταν τόσο ο πρόεδρος του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ, όσο και η κεντροδεξιά πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, που χειροκροτούσαν ένθερμα).
Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης περιέλαβε στο προεκλογικό του αφήγημα την ιστορική συμβολή της ΝΔ στην ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας, από το 1979 με την είσοδο της χώρας στην ευρωπαϊκή οικογένεια έως τις μέρες μας που πρωταγωνιστούμε στις ευρωπαϊκές εξελίξεις, είτε με την πρόταση του ίδιου για αγορά εμβολίων για πανευρωπαϊκή χρήση επί κορωνοϊού, είτε για την επιβολή πλαφόν στη χονδρική αγορά φυσικού αερίου στην ενεργειακή κρίση, είτε τώρα, με την πρόταση του πρωθυπουργού για ευρώ-ομόλογο που θα χρησιμεύσει στην κοινή ευρωπαϊκή άμυνα.
Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έκανε ξεχωριστή αναφορά στη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης, κάτι που φαίνεται ότι θα αποτελέσει μια από τις αιχμές του δόρατος της προεκλογικής εκστρατείας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος σε όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ. Κατέληξε δε, λέγοντας, ότι η Ευρώπη χρειάζεται τρία πράγματα που αρχίζουν από άλφα: «ανταγωνιστική οικονομία, αυτοδύναμη άμυνα, αλλά και αγροτική πολιτική, με προοπτική και προσαρμοστικότητα».
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ
Ο δεύτερος πυλώνας ήταν ο ελληνικός και αφορά στην υπεράσπιση της πενταετούς διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία. Ο κ. Μητσοτάκης αναγνώρισε λάθη και καθυστερήσεις, ωστόσο ανέδειξε τη θετική πλευρά της διακυβέρνησης, μιλώντας κυρίως για την οικονομία, την παιδεία, την υγεία, το κοινωνικό κράτος και την αναμόρφωση του Δημοσίου. Έκανε σαφή την αντίθεση της Κεντροδεξιάς με το λαϊκισμό, αλλά και το διχασμό, λέγοντας ότι και τους δύο τούς έχει πληρώσει ακριβά η χώρα μας στο παρελθόν.
ΑΦΗΓΗΜΑ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ
Ο κ. Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία απευθύνουν αυτό το αφήγημα, το οποίο θα ακούσουμε πολλές φορές σε διαφορετικές εκδοχές το επόμενο δίμηνο, κυρίως σε τρεις κατηγορίες πολιτών.
◄Πρώτον, σε όσους ανήκουν στην Κεντροδεξιά, είναι πολίτες που κατά κανόνα ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία, αλλά για διάφορους λόγους τείνουν προς την αποχή ή τη χαλαρή ψήφο, είτε για να «δώσουν ένα μάθημα» στην κυβέρνηση, είτε γιατί θεωρούν ότι οι ευρωεκλογές, αφού δε βγάζουν ή ρίχνουν κυβερνήσεις, προσφέρονται για δοκιμαστική ψήφο σε μικρότερα κόμματα.
◄Δεύτερον, σε Κεντρώους πολίτες οι οποίοι βλέπουν συγκεκριμένες αρρυθμίες της κυβέρνησης και τώρα έχουν περισσότερες επιλογές στην κάλπη, εκτός του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, όπως π.χ. τους «Δημοκράτες» του Ανδρέα Λοβέρδου.
◄Και τρίτον, σε παραδοσιακούς δεξιούς ψηφοφόρους οι οποίοι ήδη ενισχύουν λαϊκίστικα κόμματα της Δεξιάς (κυρίως την Ελληνική Λύση και δευτερευόντως τη Νίκη) σε βάρος της Νέας Δημοκρατίας.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκλεισε το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και από την επόμενη μέρα ξεκίνησε τις περιοδείες του ανά την Ελλάδα ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου.
Αύξηση 10% «βλέπει» η TUI ◘ «Έκρηξη» κίνησης στο πρώτο δίμηνο του έτους
Κατακαλόκαιρο θυμίζει το κέντρο της Αθήνας, όπου η πλημμύρα των ξένων επισκεπτών είναι εντυπωσιακή, ωστόσο τα στοιχεία από όλα τα αεροδρόμια της χώρας μαρτυρούν ότι η εικόνα αυτή δεν περιορίζεται στην πρωτεύουσα. Την ώρα που, σύμφωνα με το Eurocontrol, η Ευρώπη «ψάχνει» ακόμα τις προ Covid επιδόσεις, με το μέσο ημερήσιο αριθμό πτήσεων να υπολείπεται του 2019 κατά περίπου 2.000, η Ελλάδα ετοιμάζεται για νέο ρεκόρ αφίξεων και κατ’ επέκταση, εισπράξεων. Τα νεότερα στοιχεία από το Airdata Tracker έχουν δύο σημαντικές ειδήσεις: αφενός επιβεβαιώνουν την αύξηση των αεροπορικών αφίξεων για τη θερινή σεζόν, αφετέρου ενισχύουν την εικόνα ότι η σεζόν δε σταματάει, πλέον, τον Αύγουστο ή το Σεπτέμβριο, αλλά «τραβάει» τουλάχιστον ως τον Οκτώβριο. Ξεκινώντας από τον όγκο των προσδοκώμενων αφίξεων, ως τώρα καταγράφεται αύξηση 10,2% των προγραμματισμένων αεροπορικών θέσεων για τη θερινή σεζόν. Πριν πέσουν στη σύστημα οι κρατήσεις του Μαρτίου, τα στοιχεία δείχνουν αύξηση 53,6% από τη Βρετανία, 25% από την Ολλανδία, 3,9% από την Ιταλία, 2,4% από τη Γερμανία και 2,3% από τις ΗΠΑ. Ειδικά για τους Αμερικανούς επισκέπτες, φαίνεται ότι αντί για τους καλοκαιρινούς μήνες με τις υψηλές θερμοκρασίες, προτιμούν την άνοιξη, κι αυτό επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, που έδειξαν αύξηση 260,2% στον αριθμό των επισκεπτών από τις ΗΠΑ και 63,6% των αντίστοιχων εισπράξεων. Μοναδική «παραφωνία» από τις μεγάλες, παραδοσιακές αγορές για την Ελλάδα, είναι η Γαλλία, που παρουσιάζει μείωση των αεροπορικών κρατήσεων κατά 3,1% για τους καλοκαιρινούς μήνες. Ωστόσο, και αυτό έχει την εξήγηση του, αν λάβει κανείς υπόψιν ότι φέτος το καλοκαίρι το Παρίσι φιλοξενεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτό δε σημαίνει, πάντως, ότι δε θα δούμε φέτος Γάλλους στην Ελλάδα. Τουναντίον. Από τα στοιχεία του Airdata Tracker προκύπτει αύξηση των αεροπορικών θέσεων από τη Γαλλία κατά 9% κι αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι Γάλλοι έχουν προγραμματίσει τουρισμό στην Ελλάδα, είτε για την άνοιξη είτε για το φθινόπωρο.
Η ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ Και πάμε τώρα στο δεύτερο μεγάλο στοίχημα για τον ελληνικό τουρισμό, την επιμήκυνση της σεζόν, στοίχημα που δείχνει να κερδίζεται χρόνο με το χρόνο. Τα στοιχεία μιλάνε μόνα τους. Αν και το δίμηνο Ιουλίου – Αυγούστου παραμένει «καυτό», το μερίδιο των υπόλοιπων μηνών έχει αυξηθεί. Για παράδειγμα, ο Μάιος έχει το 12,2% των προγραμματισμένων αεροπορικών θέσεων, σημειώνοντας αύξηση 15,7% σε σύγκριση με πέρσι, ενώ ο Οκτώβριος έχει το 10,6% της «πίτας», με αύξηση 9,3%, δηλαδή μεγαλύτερη από αυτήν του Ιουλίου! Είναι ενδεικτικό ότι τον Οκτώβριο, μόνο από Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Ιταλία και Γαλλία, έχουμε περίπου 1,8 εκατομμύρια προγραμματισμένες αεροπορικές θέσεις! Το γερό ξεκίνημα της φετινής σεζόν επιβεβαίωσαν τα στοιχεία της ΥΠΑ, που έδειξαν αύξηση της επιβατικής κίνησης κατά 12,2%, σε σχέση με το πρώτο δίμηνο του 2023, ενώ κάνοντας απολογισμό τριμήνου η Aegean έδωσε αύξηση κίνησης 11% τόσο στο δίκτυο εσωτερικού όσο και στο δίκτυο εξωτερικού. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η αύξηση στην επιβατική κίνηση εξωτερικού ξεπερνά το 27% για την Αθήνα και το 32% για τη Θεσσαλονίκη, εάν συγκριθεί με την αντίστοιχη περίοδο το 2019.
Ολική έκλειψη Ηλίου: Μαγικές εικόνες και… πλανητικό σόου στον ουρανό
Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι στη Βόρεια Αμερική και ορισμένοι σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης είχαν την τύχη να θαυμάσουν την ολική έκλειψη Ηλίου
Οι ΗΠΑ, το Μεξικό, ο Καναδάς και ελάχιστα η Βόρεια Ευρώπη, έζησαν τη Δευτέρα 8 Απριλίου 2024 για λίγα λεπτά, το σπάνιο φαινόμενο της ολικής έκλειψης Ηλίου. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο, καθώς μία γενιά θα το πετύχει ίσως και μία φορά στη ζωή της. Η πρώτη δημοφιλής τοποθεσία παρατήρησης του σπάνιου φαινομένου ήταν το μεξικανικό θέρετρο Μασατλάν στις ακτές του Ειρηνικού. Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν κατά μήκος του παραλιακού δρόμου φορώντας ειδικά γυαλιά. Οι παρευρισκόμενοι περίμεναν υπομονετικά σε ξαπλώστρες, υπό τους ήχους ορχήστρας που έπαιζε τη μουσική από την ταινία «Star Wars». Άπαντες ξέσπασαν σε χειροκροτήματα κατά την κορύφωση του φαινομένου. Ταξίδι 10 ωρών έκανε η 43χρονη Λούρδες Κόρο με το αυτοκίνητο για να φθάσει στο Μασατλάν και να παρατηρήσει την εντυπωσιακή ηλιακή έκλειψη. «Η τελευταία που είχα δει ήταν σε ηλικία 9 ετών», είπε. Από τα νοτιοανατολικά του Μεξικού στο Τέξας και από εκεί με πορεία βορειοανατολική ως το Μέιν και εν συνεχεία τον Καναδά, πάνω από 31.000.000 κάτοικοι, αλλά και περίπου 5 εκατ. επισκέπτες, είδαν από ένα έως και τέσσερα λεπτά (ανάλογα με την περιοχή) το φεγγάρι να καλύπτει την επιφάνεια του Ήλιου. Στην Ιντιάνα, το φαινόμενο έγινε ορατό για πρώτη φορά μετά από 800 χρόνια, υπολογίζουν οι επιστήμονες. Σε αρκετές περιοχές, η συννεφιά χάλασε τα σχέδια των επισκεπτών, ενώ άλλοι αψήφησαν το κρύο και κάθισαν να απολαύσουν το φαινόμενο, υπό τους ήχους του «Total Eclipse of the Heart», της Μπόνι Τάιλερ, το οποίο είχε την τιμητική του, όπως αναφέρει το ABC. Η ολική έκλειψη Ηλίου ήταν ορατή στις ΗΠΑ για πολύ μεγαλύτερο διάστημα σε σύγκριση με εκείνη του 2017. Η μέγιστη διάρκεια έφθασε κατά τόπους τα 4 λεπτά και 28 δευτερόλεπτα, ενώ πριν από επτά χρόνια ήταν 2 λεπτά και 42 δευτερόλεπτα. Η ηλιακή έκλειψη ήταν ορατή σε 15 Πολιτείες των ΗΠΑ, από το Τέξας μέχρι το Μέιν, πριν λάβουν σειρά να την απολαύσουν οι κάτοικοι του Ανατολικού Καναδά. Μικρές αγροτικές πόλεις -όπως το Αντβάνς του Μισούρι, με πληθυσμό περίπου 1.300 κατοίκων- δέχθηκαν χιλιάδες επισκέπτες. Ο Τιμ και η Γκουέν Βουρστ ταξίδεψαν εκεί από το Κάνσας, έχοντας συμβουλευτεί τις προβλέψεις μετεωρολόγων. Στο Τέξας, οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές, λόγω της συννεφιάς που επικρατούσε. Οι Αρχές των ΗΠΑ είχαν προειδοποιήσει όσους θα θαύμαζαν το φαινόμενο να φορέσουν ειδικά γυαλιά πριν στρέψουν το βλέμμα στον ουρανό, καθώς ελλόχευε ο κίνδυνος να προκληθεί βλάβη στα μάτια. Τον Αύγουστο του 2026 αναμένεται η επόμενη ολική έκλειψη Ηλίου, η οποία θα είναι ορατή κυρίως σε Ισλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και περιοχές της Ρωσίας.
ΤΟ ΣΠΑΝΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΟΛΙΚΗΣ ΕΚΛΕΙΨΗΣ ΗΛΙΟΥ Οι ηλιακές εκλείψεις δεν είναι τόσο σπάνιες, καθώς συμβαίνουν περίπου δύο έως τέσσερις ετησίως. Ωστόσο, η πιθανότητα ολικής έκλειψης Ηλίου είναι πολύ πιο σπάνια. Η Γη είναι μεγάλη και το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από ωκεανούς. Τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν να τη δουν. Ήταν η πρώτη ηλιακή έκλειψη αυτόν τον αιώνα που ήταν ορατή και στις τρεις χώρες της Βόρειας Αμερικής, δηλαδή ΗΠΑ, Καναδάς και Μεξικό. Πρόκειται για κάτι σπάνιο, που όσοι την παρακολούθησαν δε θα το βιώσουν ξανά στη ζωή τους. Πηγή: iefimerida.gr
Εν μέσω αυξανόμενης αντίστασης, ο ΠΟΥ εντείνει την πίεση προς τα μέλη για την υπογραφή της συνθήκης για την πανδημία
«Απορρίπτουμε επισήμως τον ΠΟΥ και οποιονδήποτε από αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς», δήλωσε ο κυβερνήτης της Φλόριντα, Ρον ΝτεΣάντις
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: KEVIN STOCKLIN*
ΠΗΓΗ: EPOCH TIMES
Καθώς πλησιάζει η προθεσμία για την υπογραφή από τα 194 κράτη-μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) συμφωνιών που παρέχουν ευρείες νέες εξουσίες σε αυτή τη θυγατρική του ΟΗΕ, οι υποστηρικτές του εντείνουν την πίεση προς τις χώρες-μέλη να προσχωρήσουν, παρά την αυξανόμενη αντίσταση στη συμφωνία.
Στις 20 Μαρτίου, ο πρεσβευτής του ΠΟΥ και πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Γκόρντον Μπράουν, χαιρέτισε την εκστρατεία ενός «πανθέου 100 και πλέον παγκόσμιων ηγετών» που προτρέπει τα κράτη-μέλη να υπογράψουν.
«Σήμερα πραγματοποιείται μια παρέμβαση υψηλής ισχύος από 23 πρώην προέδρους κρατών, 22 πρώην πρωθυπουργούς, έναν πρώην γενικό γραμματέα του ΟΗΕ και 3 νομπελίστες, προκειμένου να πιέσουν για μια επείγουσα συμφωνία από τους διεθνείς διαπραγματευτές για μια συμφωνία για την πανδημία, στο πλαίσιο του καταστατικού του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ώστε να ενισχυθεί η συλλογική ετοιμότητα και η αντίδραση του κόσμου σε μελλοντικές πανδημίες», αναφέρεται σε δελτίο Τύπου από το γραφείο του Γκόρντον και της Σάρα Μπράουν.
Ο πρέσβης του ΠΟΥ κάλεσε επίσης σε παγκόσμια δράση για την «έκθεση των εκστρατειών παραπληροφόρησης των ψευδών ειδήσεων από οπαδούς θεωριών συνωμοσίας που προσπαθούν να «τορπιλίσουν» τη διεθνή συμφωνία για τη Συμφωνία για την Πανδημία».
Το διακύβευμα είναι μια νέα παγκόσμια ιατρική συνθήκη, καθώς και τροποποιήσεις στους υφιστάμενους Διεθνείς Κανονισμούς Υγείας (International Health Regulations-IHRs), οι οποίες μαζί θα καταστήσουν τον ΠΟΥ την κεντρική αρχή κατά τη διάρκεια πανδημιών και άλλων κρίσεων υγείας που κηρύσσονται από τον ΠΟΥ, ενώ παράλληλα θα στείλουν δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε αυτή τη θυγατρική του ΟΗΕ. Οι επικριτές λένε ότι ο ΠΟΥ απέφυγε επιμελώς να αποκαλέσει τη συμφωνία συνθήκη, επειδή οι συνθήκες συνήθως απαιτούν έγκριση από τα εθνικά νομοθετικά σώματα, και στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών από τα δύο τρίτα της Γερουσίας.
Αντ’ αυτού, αυτό που έχει θεωρηθεί ως συμφωνία για την πανδημία ή συμφωνία για την πανδημία, μαζί με τις τροποποιήσεις των IHRs, έχει προγραμματιστεί να εγκριθεί στη Γενεύη της Ελβετίας, κατά την ετήσια συνεδρίαση της Παγκόσμιας Συνέλευσης για την Υγεία στις 27 Μαΐου – 1 Ιουνίου.
Bottom of Form
Στις 18 Μαρτίου, περισσότεροι από 80 υπουργοί και εκκλησιαστικές οργανώσεις πρόσθεσαν τη φωνή τους στο «πάνθεον», λέγοντας στους αντιπροσώπους των χωρών μελών ότι «η επίτευξη μιας συμφωνίας που διασφαλίζει ότι όλοι, παντού, θα μπορούν να επωφεληθούν από την επιστημονική πρόοδο» αποτελεί ηθική υποχρέωση.
Συνδέοντας την υπογραφή των συμφωνιών του ΠΟΥ με τα θρησκευτικά ημερολόγια, η επιστολή τους ανέφερε ότι η συγκέντρωση των αντιπροσώπων του ΠΟΥ «ξεκινάει καθώς οι μουσουλμάνοι παρατηρούν τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού… όταν ξεκινάει η δεύτερη εβδομάδα των διαπραγματεύσεων, οι ινδουιστές θα γιορτάσουν το Χόλι… οι χριστιανοί θα τηρούν τη Σαρακοστή και θα ολοκληρώσετε τη Μεγάλη Παρασκευή… το κείμενο της Συμφωνίας για την Πανδημία θα οριστικοποιηθεί κατά τη διάρκεια του Πάσχα… και η Συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί στην Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας αμέσως μετά τον εορτασμό της Βεσάκ από τους βουδιστές».
ΠΟΣΗ ΙΣΧΥ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ Ο ΠΟΥ;
Παρά τις προσπάθειες αυτές, ωστόσο, ορισμένοι εξακολουθούν να έχουν αμφιβολίες. Μία από τις κύριες ανησυχίες που έχουν εκφράσει οι επικριτές είναι ότι οι χώρες θα εκχωρήσουν εξουσία στον ΠΟΥ, μόλις ο οργανισμός αυτός κηρύξει «κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία». Οι υποστηρικτές του ΠΟΥ, ωστόσο, λένε ότι οι ανησυχίες αυτές είναι αβάσιμες και ότι η έκφρασή τους θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη διαδικασία έγκρισης. «Η συμφωνία τίθεται σε κίνδυνο από μια εκστρατεία παραπληροφόρησης μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που κατηγορεί ψευδώς τον ΠΟΥ», δήλωσε ο κ. Μπράουν. «Καμία χώρα δε θα εκχωρήσει καμία κυριαρχία και καμία χώρα δε θα δει τους εθνικούς της νόμους να παραμερίζονται», δήλωσε. «Ήρθε η ώρα οι χώρες να εκθέσουν την εκστρατεία παραπληροφόρησης με ψευδείς ειδήσεις από θεωρητικούς συνωμοσίας για να «τορπιλίσουν» μια αναγκαία συμφωνία».
Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το Associated Press (AP) εξέδωσε μια «επαλήθευση δεδομένων» το Φεβρουάριο του 2023, δηλώνοντας ότι η ιδέα ότι τα κράτη-μέλη θα χάσουν την κυριαρχία τους ήταν «ψευδής». Το AP επικαλέστηκε το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ (Health and Human Services-HHS), το οποίο διαπραγματεύεται επί του παρόντος τη συμφωνία για λογαριασμό της Αμερικής, το οποίο δήλωσε: «Είναι ψευδής ο ισχυρισμός ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει τώρα ή θα έχει, χάρη σε αυτές τις δραστηριότητες, οποιαδήποτε εξουσία να κατευθύνει την πολιτική υγείας των ΗΠΑ ή τις εθνικές δράσεις αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών υγείας».
Το AP επικαλέστηκε επίσης μια διάψευση από τον καθηγητή νομικής του Πανεπιστημίου Georgetown, Λόρενς Γκόστιν, ο οποίος βοήθησε στη σύνταξη της συνθήκης ως διευθυντής του Κέντρου Συνεργασίας του ΠΟΥ για το Εθνικό και Παγκόσμιο Δίκαιο Υγείας του πανεπιστημίου. Ο κ. Γκόστιν δήλωσε στο AP ότι η συνθήκη χρησιμοποιεί όρους όπως «θα έπρεπε», υποδεικνύοντας προτάσεις, αντί για «πρέπει», για να υπογραμμίσει ότι ο ΠΟΥ παραμένει συμβουλευτικό και όχι εξουσιαστικό όργανο.
Ωστόσο, η γλώσσα στο προσχέδιο της συνθήκης της 13ης Μαρτίου φαίνεται να είναι υποχρεωτική, αναφέροντας σε όλο το έγγραφο ότι «τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να […]» και «τα συμβαλλόμενα μέρη θα […]», με τη λέξη «θα» να χρησιμοποιείται περισσότερες από 160 φορές.
Επιπλέον, οι τροποποιήσεις της IHR αναφέρουν ότι τα κράτη-μέλη «αναγνωρίζουν τον ΠΟΥ ως την καθοδηγητική και συντονιστική αρχή της διεθνούς αντίδρασης στη δημόσια υγεία κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης ανάγκης διεθνούς ενδιαφέροντος για τη δημόσια υγεία και αναλαμβάνουν την υποχρέωση να ακολουθούν τις συστάσεις του ΠΟΥ κατά τη διεθνή δράση τους στον τομέα της δημόσιας υγείας».
Άλλοι τομείς που προκαλούν ανησυχία, όσον αφορά την κυριαρχία, περιλαμβάνουν την οδηγία ότι τα «υγειονομικά μέτρα» που προβλέπονται από τον ΠΟΥ «πρέπει να αρχίσουν και να ολοκληρωθούν χωρίς καθυστέρηση από όλα τα μέλη» και ότι «τα κράτη-μέλη λαμβάνουν επίσης μέτρα για να διασφαλίσουν ότι οι μη κρατικοί φορείς που δραστηριοποιούνται στα αντίστοιχα εδάφη τους συμμορφώνονται με τα μέτρα αυτά». Επιπλέον, αφαιρέθηκαν οι αναφορές ότι τα έγγραφα είναι «μη δεσμευτικά» για τα κράτη-μέλη.
«Προσπαθούν να παρουσιάσουν ότι πρόκειται για μια ήπια συμφωνία που δε θα επηρεάσει πραγματικά κανέναν και επομένως δε χρειάζεται να πάει στα εθνικά νομοθετικά σώματα», δήλωσε στους Epoch Times ο Δρ Ντέιβιντ Μπελ, ιατρός δημόσιας υγείας, ο οποίος στο παρελθόν εργαζόταν με τον ΠΟΥ σε θέματα διάγνωσης μολυσματικών ασθενειών. Ο Δρ Μπελ παρακολουθεί την πρόοδο των συμφωνιών με κριτική ματιά.
Οι υποστηρικτές των συμφωνιών έχουν επίσης ισχυριστεί ότι, ανεξάρτητα από το τι λένε τα έγγραφα, η συνθήκη και οι τροποποιήσεις της IHR είναι άνευ σημασίας, επειδή ο ΠΟΥ δε θα έχει καμία εξουσία να επιβάλει οποιαδήποτε από τις οδηγίες ή συστάσεις του και δεν μπορεί να επιβάλει αποκλεισμούς κυκλοφορίας ή καραντίνες στα κράτη-μέλη. Ωστόσο, μια αίτηση του 2022 που υπογράφεται από 15 γενικούς εισαγγελείς των πολιτειών υποστηρίζει, ότι το HHS θα μπορούσε να έχει τέτοια εξουσία μόλις ο ΠΟΥ κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία.
Οι πολιτειακοί γενικοί εισαγγελείς έγραψαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για μια απόφαση του HHS στις 19 Ιανουαρίου 2017, «μία ημέρα πριν λήξει η δεύτερη θητεία του προέδρου [Μπαράκ] Ομπάμα», να δώσει στο γενικό διευθυντή του ΠΟΥ την εξουσία να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας εντός των Ηνωμένων Πολιτειών.
«Το να επιτρέπεται σε ένα διεθνή οργανισμό να καθορίζει πότε υπάρχει κατάσταση έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες επιτρέπει αναγκαστικά στον οργανισμό αυτό να χρησιμοποιεί αστυνομικές εξουσίες που δε δόθηκαν ούτε σε αυτόν ούτε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση από τις Πολιτείες», δήλωσαν οι εισαγγελείς, κάνοντας λόγο για «ακραία παραβίαση τόσο της κρατικής όσο και της ομοσπονδιακής κυριαρχίας».
Κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης υγειονομικής ανάγκης, έγραψαν οι εισαγγελείς των πολιτειών, «το HHS μπορεί να προβλέπει τη σύλληψη και εξέταση ατόμων σε ορισμένες πολιτείες που έχουν μολυνθεί. Κατόπιν σύστασης του Υπουργού Υγείας, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί επίσης να εγκρίνει την κράτηση ατόμων υπό ορισμένες συνθήκες».
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ
ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ Η ΛΥΣΗ;
Μια άλλη ανησυχία, λένε οι επικριτές, είναι ότι η διαδικασία υπογραφής νέων εξουσιών στον ΠΟΥ έχει επισπευσθεί άσκοπα και έχει αποφύγει τις δημόσιες συζητήσεις και τις αντιπαραθέσεις που θα έπρεπε να αποτελούν μέρος της διαδικασίας όταν οι χώρες συνάπτουν συνθήκες.
Σύμφωνα με μια έκθεση μιας ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου του Leeds στο Ηνωμένο Βασίλειο, την οποία συνυπογράφει ο Δρ Μπελ, «ο κίνδυνος πανδημίας χαρακτηρίζεται ως “υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα” και χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τις προτεινόμενες τροποποιήσεις των Διεθνών Κανονισμών Υγείας και μια νέα νομικά δεσμευτική συμφωνία για την πανδημία».
Ωστόσο, η έκθεση υποστηρίζει ότι, με βάση τα ίδια τα στοιχεία του ΠΟΥ, τα στοιχεία δεν υποστηρίζουν την επείγουσα ανάγκη ή τα οφέλη από την ανάθεση περισσότερων εξουσιών στον ΠΟΥ. Αυτό που ο ΠΟΥ ισχυρίζεται ότι είναι μια κλιμακούμενη συχνότητα πανδημιών, μπορεί να εξηγηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη βελτίωση των διαγνωστικών δοκιμών τις τελευταίες δεκαετίες, λένε οι συντάκτες, και η προτεινόμενη λύση της συγκεντροποίησης της αντιμετώπισης των πανδημιών εντός του ΠΟΥ δε δικαιολογείται από αντικειμενικά γεγονότα.
«Απαιτούν από τις χώρες να συμμορφωθούν επειδή λένε ότι, κατά τη διάρκεια του COVID, οι χώρες δεν ενήργησαν αρκετά γρήγορα, και ως εκ τούτου πρέπει να τους πούμε τι πρέπει να κάνουν», δήλωσε ο Δρ Μπελ. Αλλά ο ΠΟΥ δεν έχει εξηγήσει πώς, αν είχε την εξουσία που ζητά τώρα, θα είχε σώσει περισσότερες ζωές. «Το όλο αφήγημα, περί της ανάγκης αυτού, δεν υποστηρίζεται από κανένα αποδεικτικό στοιχείο που προβάλλουν», είπε.
Πολλοί πολιτικοί αναλυτές έχουν υποστηρίξει, ότι οι ενέργειες του ΠΟΥ κατά τη διάρκεια του COVID-19 δε βοήθησαν ιδιαίτερα το κοινό και μπορεί ακόμη και να επιδείνωσαν την κρίση.
«Ο ΠΟΥ θα έπρεπε να έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη-μέλη κατά τη διάρκεια μιας παγκόσμιας πανδημίας, αλλά αντ’ αυτού έδειξε ότι δεν μπορούσε και δεν ήθελε να μοιραστεί πληροφορίες εγκαίρως και με ακρίβεια», έγραψαν οι πολιτειακοί γενικοί εισαγγελείς στην αίτησή τους. «Αντί να αναφέρει πληροφορίες για τη δημόσια υγεία, ο ΠΟΥ επέλεξε να επαναλάβει την κινεζική προπαγάνδα σχετικά με το COVID».
Οι συμφωνίες του ΠΟΥ απαιτούν επίσης την καταβολή δισεκατομμυρίων δολαρίων στον ΠΟΥ από τα κράτη-μέλη για να μπορέσει να εκτελέσει τα νέα του καθήκοντα. «Αυτή η ατζέντα υποστηρίζεται από πρωτοφανή ετήσια οικονομικά αιτήματα», αναφέρει η έκθεση του Πανεπιστημίου Leeds, συμπεριλαμβανομένων 36 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε νέες εισφορές μελών και επιπλέον 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων γι’ αυτό που ο ΠΟΥ αποκαλεί παρεμβάσεις «One Health» («Μία Υγεία»).
Η «One Health», όπως ορίζεται στην Πανδημική Συμφωνία, είναι «μια ολοκληρωμένη, ενοποιητική προσέγγιση που αποσκοπεί στη βιώσιμη ισορροπία και τη βελτιστοποίηση της υγείας των ανθρώπων, των ζώων και των οικοσυστημάτων». Η προσέγγιση «One Health» θα μπορούσε να επεκτείνει αποτελεσματικά την εξουσία των υγειονομικών υπαλλήλων σε τομείς όπως η γεωργία, η ρύπανση και η κλιματική αλλαγή.
ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ
Σε απάντηση στη συνθήκη για την πανδημία, αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ έχουν λάβει μέτρα για να διασφαλίσουν ότι η κρατική εξουσία δε θα αντικατασταθεί από τις συμφωνίες του ΠΟΥ. Το Μάιο του 2023, η Φλόριντα ψήφισε νόμο σύμφωνα με τον οποίο οι αξιωματούχοι υγείας των πολιτειών «δεν μπορούν να υιοθετήσουν, να εφαρμόσουν ή να επιβάλουν τις πολιτικές ή τις κατευθυντήριες γραμμές ενός διεθνούς οργανισμού υγείας για τη δημόσια υγεία, εκτός εάν εξουσιοδοτούνται να το πράξουν βάσει νόμου, κανόνα ή εκτελεστικής εντολής της πολιτείας που εκδίδεται από τον κυβερνήτη».
«Με αυτό το νομοσχέδιο απορρίπτουμε επίσημα τον ΠΟΥ και οποιονδήποτε από αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς», δήλωσε ο κυβερνήτης Ρον ΝτεΣάντις.
Το Μάρτιο, η πολιτειακή γερουσία της Λουϊζιάνα ενέκρινε ομόφωνα νομοσχέδιο που ανέφερε ότι «ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, τα Ηνωμένα Έθνη και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δεν έχουν καμία δικαιοδοσία ή εξουσία εντός της πολιτείας της Λουϊζιάνα». Το εν λόγω νομοσχέδιο μεταφέρθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της πολιτείας για την εξέτασή του.
Οι νομοθέτες του Τενεσί επεξεργάζονται επί του παρόντος νομοθεσία για να δώσουν στους πολίτες τη δυνατότητα να «ακυρώνουν» εντολές που έρχονται σε σύγκρουση με τα συνταγματικά τους δικαιώματα. Η δημόσια υποστήριξη για τη νομοθεσία αυτή αυξάνεται, λένε οι ειδικοί.
«Η ακύρωση είναι ουσιαστικά η εναντίωση σε έναν αντισυνταγματικό νόμο, κανόνα, κανονισμό ή εκτελεστική εντολή», δήλωσε στους Epoch Times η Κάρεν Μπράκεν, ιδρύτρια της οργάνωσης Tennessee Citizens for State Sovereignty (Πολίτες του Τενεσί για την Πολιτειακή Κυριαρχία). «Είμαστε μια ομάδα που αγωνίζεται για την αποκατάσταση της κρατικής κυριαρχίας, ελπίζουμε να την αποκαταστήσουμε σε κάθε πολιτεία, αλλά ξεκινάμε με το Τενεσί».
Ενόψει της συνεδρίασης της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας τον επόμενο μήνα, οι επικριτές λένε ότι εκτός από την παράκαμψη της νομοθετικής έγκρισης από τα κράτη-μέλη, ο ΠΟΥ μπορεί να παραβιάζει τις δικές του διαδικασίες για να υπογράψει τα έγγραφα αυτή την άνοιξη. Ορισμένοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι ο ΠΟΥ μπορεί να φύγει από τη σύνοδο της Γενεύης χωρίς συμφωνία.
«Φαίνεται πολύ πιθανό ότι δε θα μπορέσουν να συμφωνήσουν, σίγουρα για τη συμφωνία για την πανδημία και πιθανώς για τον IHR, πριν από την προθεσμία», δήλωσε ο Δρ Μπελ. Οι χώρες δεν είχαν το χρόνο να εκτιμήσουν πώς οι συμφωνίες θα επηρεάσουν τους προϋπολογισμούς, τους πόρους και τα συστήματα υγείας τους ή το βαθμό στον οποίο είναι σε θέση να συμμορφωθούν με τους όρους, είπε.
Η Δρ Μέριλ Νας, γιατρός που έχει ασκήσει κριτική στον ΠΟΥ, δήλωσε ότι αρκετές χώρες, όπως η Νέα Ζηλανδία, η Σλοβακία και η Ολλανδία, έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με τις συμφωνίες. Και μπορεί να έχουν γίνει πάρα πολλές περικοπές για να εγκριθεί η νέα συμφωνία για την υγεία αυτή την άνοιξη, είπε.
Το καταστατικό του ΠΟΥ «είναι πολύ συγκεκριμένο σχετικά με τα είδη των κανονισμών που μπορεί να εκδώσει ο ΠΟΥ και είναι περιορισμένα», δήλωσε η Δρ Νας στους Epoch Times. «Αυτό που έχει μπει στις τροπολογίες [των IHR] υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που επιτρέπεται να εκδώσουν ως κανονισμούς και θα έπρεπε να εκδοθεί ως συνθήκη».
*Ο Kevin Stocklin είναι οικονομικός δημοσιογράφος, παραγωγός ταινιών και πρώην τραπεζίτης της Wall Street. Έγραψε και έκανε την παραγωγή του «We All Fall Down: The American Mortgage Crisis», ένα ντοκιμαντέρ του 2008 για την κατάρρευση του συστήματος χρηματοδότησης των ενυπόθηκων δανείων. Το πιο πρόσφατο ντοκιμαντέρ του είναι το «The Shadow State», μια έρευνα για τη βιομηχανία ESG.
Η Τουρκία άλλη μια φορά είναι σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Ο Ερντογάν, αποδυναμωμένος πολιτικά, καλείται να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις, που θα επηρεάσουν την πορεία της χώρας την επόμενη περίοδο.
Όσον αφορά το εσωτερικό μέτωπο, πέραν των εμφανών πολιτικών αντιπάλων, ο Ερντογάν βρίσκεται στην κυριολεξία στρυμωγμένος ανάμεσα, από τη μία, στα στελέχη του κόμματός του που έχουν την άποψη ότι η Τουρκία πρέπει να ακολουθήσει μια μεταρρυθμιστική πολιτική για να ξεπεράσει τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει στην οικονομία, στο Κουρδικό και αυτά που δημιουργεί ο ασαφής γεωπολιτικός προσανατολισμός της χώρας, και, από την άλλη, στους παρακρατικούς – παραστρατιωτικούς μηχανισμούς του βαθέως κράτους. Να σημειώσουμε ότι οι μηχανισμοί αυτοί είναι οι του Κινήματος Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ), χάρη στους οποίους βρίσκεται στην εξουσία. Είναι τα στελέχη της οργάνωσης Εργενεκόν, τα οποία από τη φυλακή βρέθηκαν να υποστηρίζουν τον Ερντογάν και να έχουν ενσωματωθεί στο ερντογανικό σύστημα εξουσίας και, τέλος, είναι οι λεγόμενοι ευρασιατιστές, πολιτικοί και στρατιωτικοί, που επιδιώκουν την αλλαγή του γεωπολιτικού προσανατολισμού της Τουρκίας και τη στροφή της προς την Ευρασία.
Αυτός ο διχασμός έγινε εμφανής στην περίπτωση της εκλογής δημάρχου στο μητροπολιτικό δήμο του Βαν, με πληθυσμό άνω του 1.000.000. Το ιστορικό δείχνει τη σύγκρουση που υπάρχει στο ερντογανικό σύστημα εξουσίας. Ο Αμπντουλάζ Ζεϊντάν ήταν υποψήφιος με το κόμμα DEM, που αποτελεί νόμιμη πολιτική έκφραση του κουρδικού κινήματος. Εδώ και μήνες η εκλογική επιτροπή έκρινε ότι είναι κατάλληλος ως υποψήφιος. Την Παρασκευή 29 Μαρτίου, πέντε λεπτά προτού κλείσουν οι υπηρεσίες, το υπουργείο Δικαιοσύνης γνωστοποίησε στην εκλογική επιτροπή του νομού Βαν ότι ο Ζεϊντάν δεν έχει δικαίωμα να συμμετάσχει στις εκλογές ως υποψήφιος. Η απόφαση αυτή δεν κοινοποιήθηκε στον ενδιαφερόμενο, ο οποίος ούτως ή άλλως δεν μπορούσε σε πέντε λεπτά να υποβάλει ένσταση, και η επιτροπή την επομένη των εκλογών έδωσε το έγγραφο νομιμοποίησης (Mazbata) στον Αμπντουλαχάτ Αρβάς, που είχε συγκεντρώσει το 27% των ψήφων, αντί στον Ζεϊντάν, που είχε λάβει το 55,5%.
Μόλις έγινε γνωστή η απόφαση αυτή, ο κόσμος βγήκε στους δρόμους, ενώ σύσσωμη η αντιπολίτευση, πλην των κομμάτων που παραμένουν στο πλευρό του Ερντογάν, καταδίκασαν την ενέργεια αυτή. Όμως, η καταδίκη της απόφασης αυτής δε σταμάτησε στην αντιπολίτευση. Αρκετοί εν ενεργεία αλλά και πρώην βουλευτές του ΑΚΡ τάχθηκαν φανερά κατά της απόφασης με δημόσιες δηλώσεις και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αμέσως μετά ο σύμβουλος του Ερντογάν Mehmet Uçum εκτόξευσε απειλές εναντίον εκείνων που άσκησαν κριτική στην απόφαση για αποκλεισμό του Ζεϊντάν.
Την επόμενη ημέρα η ανώτατη εκλογική επιτροπή αποφάσισε να δοθεί η Mazbata στον Ζεϊντάν, με βάση απόφαση του 5ου Κακουργιοδικείου του Ντιγιάρμπακιρ, που του απέδιδε το δικαίωμα της εκλογής. Αφού ο Ζεϊντάν νομιμοποιήθηκε ως δήμαρχος του Βαν, την επόμενη ημέρα το συμβούλιο δικαστών και εισαγγελέων διέταξε δικαστική έρευνα εις βάρος του 5ου Κακουργιοδικείου του Ντιγιάρμπακιρ, που αποφάσισε να αποδώσει το δικαίωμα εκλογής στον Ζεϊντάν.
Τα παραπάνω τι δείχνουν; Στο κόμμα, στο προεδρικό μέγαρο και στο κράτος, υπάρχουν δύο τάσεις. Η μία που λέει ότι η Τουρκία πρέπει να συνεχίσει το άνοιγμα στη Δύση, για να εξασφαλίσει τα απαραίτητα κεφάλαια και επενδύσεις που θα της επιτρέψουν να λύσει τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα, που αποτέλεσαν την κύρια αιτία της ήττας, και η άλλη που λέει, ότι η Τουρκία δεν πρέπει να κάνει καμία υποχώρηση και να χρησιμοποιήσει πολιτική σκληρής καταστολής στο Κουρδικό, η οποία πολιτική, όμως, θα θέσει σε κίνδυνο το εγχείρημα της εξομάλυνσης των σχέσεων με τη Δύση.
Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά τη σύσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας, που συνήλθε την Πέμπτη 4 Απριλίου, τα τρία τέταρτα της ανακοίνωσης αναφέρονται στο Κουρδικό και στην αποφασιστικότητα της Τουρκίας να συνθλίψει το ΡΚΚ και τις λοιπές κουρδικές οργανώσεις στην Τουρκία, στο Ιράκ, στη Συρία και την Ευρώπη, ενώ δεν υπάρχει καμία αναφορά στην Ελλάδα και την Κύπρο, κάτι που είναι πρωτοφανές, ειδικά για την Κύπρο και τα «δικαιώματα της Τουρκίας και της ΤΔΒΚ στην ανατολική Μεσόγειο».
Το περιεχόμενο της ανακοίνωσης, αλλά και το πάγωμα της συμμετοχής της Τουρκίας στη Συνθήκη για τις Συμβατικές Δυνάμεις στην Ευρώπη (CFE) δείχνει και τις προτεραιότητες της Τουρκίας, γεγονός που μας επιτρέπει να πούμε ότι η κατάσταση σχετικής ηρεμίας που παρατηρείται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τουλάχιστον στο πεδίο, το επόμενο διάστημα και όσο το Κουρδικό παραμείνει μείζον πρόβλημα για την Άγκυρα, θα συνεχιστεί.
Φυσικά, εδώ υπάρχει μια αντίφαση. Πώς είναι δυνατόν η Τουρκία να χρησιμοποιήσει πολιτική καταστολής (σφαγή) κατά των Κούρδων και να κρατήσει ταυτοχρόνως ανοιχτή την πόρτα με τη Δύση;
Η Άγκυρα κάνει αυτούς τους υπολογισμούς επειδή θεωρεί ότι και η Δύση επιθυμεί την Τουρκία στραμμένη προς την Ουάσιγκτον, το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, παρά προς τη Μόσχα, και ακριβώς επειδή το επιθυμεί, θα δεχτεί να θυσιαστούν άλλη μια φορά οι Κούρδοι, προς χάριν των γεωπολιτικών συμφερόντων της Δύσης.
Αυτή είναι η μοίρα των «φτωχών και των αδυνάτων», όπως πολύ καλά το γνωρίζει η Ελλάδα, αφού το ένιωσε στο πετσί της το 1919-1923 αλλά και το 1974 στην Κύπρο, της οποίας η κατοχή συνεχίζεται μέχρι σήμερα, χωρίς να απασχολεί και πολύ τους κ.κ. Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη και την κυρία Παπαδοπούλου, αν κρίνουμε από τις δημόσιες δηλώσεις τους.
Για την Ουκρανία βασιλικότεροι του βασιλέως, για την Κύπρο… αιδήμων σιωπή.
Όσον αφορά τα σχέδια και τους υπολογισμούς των μεν και των δε για τους Κούρδους, υπάρχει μια παράμετρος, που δεν είναι εύκολο να μετρηθεί και να υπολογιστεί εκ των προτέρων. Η αγωνιστικότητα και η αποφασιστικότητα του κουρδικού λαού να διεκδικήσει τα δικαιώματά του, που τα είδαν να γίνονται θυσία γεωπολιτικών συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων αλλεπάλληλες φορές τους δύο τελευταίους αιώνες.
*Ο Σάββας Καλεντερίδης είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής
Σύμφωνα με Έκθεση της RBC: Η οικονομική προσιτότητα των κατοικιών είναι απίθανο να βελτιωθεί σύντομα
Ο Καναδάς πρέπει να αυξήσει την προσφορά κατοικιών «όπως ποτέ άλλοτε», να ενεργήσει «γρήγορα και δυναμικά» για να αντιμετωπίσει τη στεγαστική κρίση, σύμφωνα με νέα έκθεση της RBC
Μια νέα έκθεση της RBC Economics με τίτλο «The Great Rebuild» ρίχνει φως στις πιθανές λύσεις για την κρίση προσφοράς και οικονομικής προσιτότητας που αντιμετωπίζει η αγορά κατοικίας του Καναδά. Μέχρι το 2030, περισσότερα από τα μισά – ένα εκατομμύριο από 1,9 εκατομμύρια – νέα νοικοκυριά δε θα μπορούν να αντέξουν οικονομικά ένα σπίτι, σύμφωνα με την έκθεση. «Αν δε δράσουμε αρκετά γρήγορα και σθεναρά, θα υπάρξει τρομερό άγχος σε ορισμένους τύπους κατοικιών», ιδιαίτερα στην ενοικίαση κατοικιών, δήλωσε ο Robert Hogue, επικεφαλής οικονομολόγος στην RBC και συν-συγγραφέας της έκθεσης. «Το βλέπουμε ήδη σήμερα με εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά κενών θέσεων ενοικίασης. Είναι εξαιρετικά αγχωτικό για πολλούς Καναδούς».
ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΩΣ ΕΔΩ; Ιστορικά υπερθερμασμένες αγορές, μια τέλεια πανδημική καταιγίδα χαμηλών επιτοκίων και κρατικής βοήθειας και τα ραγδαία επίπεδα μετανάστευσης, τα οποία τροφοδότησαν τη ζήτηση, έχουν ωθήσει τις τιμές των κατοικιών σε υψηλά ρεκόρ. Η επιθετική εκστρατεία της Τράπεζας του Καναδά κατά τη διάρκεια της πανδημίας για τον περιορισμό του αυξανόμενου πληθωρισμού με την αύξηση των επιτοκίων, συνέτριψε περαιτέρω την κατασκευή νέων κατοικιών και την οικονομική προσιτότητα. Η έναρξη της στέγασης στον Καναδά μειώθηκε το 2022 και το 2023 κατά 11% ή 31.000 μονάδες, εκτιμά η RBC στην έκθεσή της. Ακόμη και αν οι κεντρικοί τραπεζίτες αρχίσουν να μειώνουν τα επιτόκια στα μέσα του έτους, σύμφωνα με τις προβλέψεις των οικονομολόγων, οι περικοπές από μόνες τους δε θα είναι αρκετές για να μετριάσουν ουσιαστικά το υψηλό κόστος ιδιοκτησίας, σύμφωνα με την RBC. «Θα αντιστρέψει μόνο εν μέρει μόνο ένα μικρό μέρος αυτής της αύξησης στο κόστος ιδιοκτησίας που είδαμε κατά τη διάρκεια της πανδημίας», είπε ο Hogue. «Είμαστε ακόμα πολύ μακριά από το σημείο που ήμασταν πριν από την πανδημία». Ο Hogue δικαιώθηκε για την πρόγνωσή του ότι το επιτόκιο θα παραμείνει στο 5%, κάτι που ανακοίνωσε επίσημα την Τετάρτη 10 Απριλίου και η Τράπεζα του Καναδά. Η RBC προβλέπει ότι το κόστος ιδιοκτησίας ως ποσοστό του εισοδήματος των νοικοκυριών θα μπορούσε οριακά να μειωθεί στο 56,4% από 60%, καθώς τα επιτόκια αναμένεται να μειωθούν έως και το 3% το 2025. Οι νέες πολιτικές για τον περιορισμό της μετανάστευσης που εφαρμόστηκαν πρόσφατα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του ανώτατου ορίου στον αριθμό των ξένων φοιτητών , θα επιβραδύνουν τη ζήτηση στέγης, σύμφωνα με την έκθεση RBC, καθώς ο Καναδάς θα συνεχίσει να έχει σημαντική αύξηση στον πληθυσμό, προσθέτοντας 3,6 εκατομμύρια κατοίκους έως το 2030 (από τα επίπεδα του 2023). «Τα μέτρα για την επιβράδυνση της πληθυσμιακής αύξησης θα δώσουν την ευκαιρία στην πλευρά της προσφοράς να καλύψει τη διαφορά τώρα», δήλωσε ο Hogue. Αλλά «δεν είναι τελειωμένη συμφωνία», πρόσθεσε. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Καναδάς θα πρέπει να επικεντρώσει τις προσπάθειες στην κατασκευή περισσότερων κατοικιών, καθώς ο ρυθμός κατασκευής θα πρέπει να διπλασιαστεί σχεδόν, για να καλύψει την αναμενόμενη ζήτηση. «Ο Καναδάς πρέπει να αυξήσει το στεγαστικό του απόθεμα όπως ποτέ άλλοτε, ειδικά στο προσιτό άκρο του φάσματος στην ενοικίαση και την κοινωνική στέγαση», αναφέρει η έκθεση.
ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΓΗΡΑΝΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ Όμως, όπως δείχνει η έκθεση, αυτό δεν είναι απλό κατόρθωμα. Ο κατασκευαστικός τομέας αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη εργατικού δυναμικού με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά κενών θέσεων εργασίας μεταξύ των καναδικών βιομηχανιών. Πολλά από αυτά έχουν να κάνουν με το γηράσκον εργατικό δυναμικό. Η RBC προβλέπει ότι ο αριθμός των εργαζομένων στις κατασκευές θα πρέπει να αυξηθεί κατά περισσότερους από 500.000 από τώρα έως το 2030 για να καλύψει τη ζήτηση για στέγαση. Η έκθεση σημείωσε την προσέλκυση περισσότερων μεταναστών με κατασκευαστικές δεξιότητες, που υπο-εκπροσωπούνται στον κλάδο, την αύξηση των εγγραφών σε εμπορικές σχολές και τη βελτίωση των ποσοστών διατήρησης εργαζομένων ως πιθανές λύσεις για την κρίση εργασίας. Η κατασκευαστική βιομηχανία του Καναδά πρέπει επίσης να είναι πιο αποτελεσματική, σύμφωνα με την έκθεση, σύμφωνα με την οποία χρειάζονται περισσότεροι εργαζόμενοι για να χτιστεί ένα σπίτι σήμερα από ό,τι πριν από 20 χρόνια. Μεγαλύτερη σκοπιμότητα μπορεί να επιτευχθεί με την υιοθέτηση προκατασκευασμένων κατοικιών και την εισαγωγή ενός καταλόγου προεγκεκριμένων σχεδίων κτιρίων, για κατοικίες σε προσιτές τιμές. Οι κατασκευαστές θα πρέπει επίσης να αναζητήσουν οικονομικά αποδοτικά υλικά, καθώς και να βελτιστοποιήσουν τη χρήση της γης, ανέφερε η έκθεση. Για το σκοπό αυτό, οι επαρχιακές και τοπικές κυβερνήσεις πρέπει να εξορθολογίσουν τις εγκρίσεις έργων και να διευκολύνουν τους περιορισμούς της χωροταξίας. Μέχρι πρόσφατα, το Τορόντο είχε το 69% της οικιστικής του έκτασης να προορίζεται για μονοκατοικίες και ημι-ανεξάρτητες κατοικίες. Αλλά ο τύπος στέγασης που χρειάζεται είναι κυρίως ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και φοιτητικές κατοικίες. «Είμαι αισιόδοξος ότι μπορεί να σημειωθεί πρόοδος και θα μπορούσε να γίνει σχετικά γρήγορα, εάν όλοι οι εμπλεκόμενοι σηκώσουν τα μανίκια τους –ή τα μανίκια μας– και τα καταφέρουμε», είπε ο Hogue, προσθέτοντας ότι όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, οι παράγοντες της κατασκευαστικής βιομηχανίας και οι δανειστές, όπως οι μεγάλες τράπεζες, πρέπει να είναι μέρος της λύσης.
Η Woke κουλτούρα, όπως παλαιότερα η κουλτούρα του ροκ, της ποπ, των χίπις κ.λπ., σημαίνει διαφορετικές συμπεριφορές, νέες τάσεις και προϊόντα, και διαφημιστικές καμπάνιες, που σύμφωνα με τους εμπνευστές της πρέπει να ταιριάζουν στις «σύγχρονες» απόψεις. Κάθε καινούργια γενιά προβάλλει τις προτιμήσεις της, οι οποίες εξαρτώνται από το πώς βλέπει τον κόσμο και ποιες αλλαγές ζητάει. Η μεταπολεμική δεκαετία του 1950 π.χ. θεωρείται συχνά ως χρυσή εποχή, μια εποχή ευτυχίας και ευημερίας. Είναι η δεκαετία μιας ανθρωπότητας που γεννιέται ξανά μέσα από τις στάχτες της. Ο κόσμος έχει ανάγκη να ελπίσει και η νέα ευμάρεια της ανοικοδόμησης και η κουλτούρα μιας νέας απελευθέρωσης, σπέρνουν παντού την αισιοδοξία. Οι αξίες της οικογένειας καθόριζαν τον τρόπο της ζωής και τις σκέψεις των ανθρώπων. Η δεκαετία του 1960 ήταν η δεκαετία των εξεγέρσεων και των πραξικοπημάτων. Ωστόσο, οι ανθρώπινες αξίες δεν αλλοιώθηκαν και η οικογένεια, παρά το ότι οι άνδρες εξακολουθούσαν να έχουν την απόλυτη κυριαρχία, δε διαταράχτηκε. Τη δεκαετία του 1970 εμφανίζεται στις ΗΠΑ το κίνημα των χίπις, μια αντικουλτούρα που υποστήριζε πιο ελεύθερες απόψεις και την οποία χαρακτήριζε η αντικοινωνική συμπεριφορά. Ο προάγγελος, θα μπορούσαμε να πούμε, του σημερινού εξοστρακισμού. Η δεκαετία του 1980 θεωρείται μία από τις παραγωγικότερες δεκαετίες, πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά και καταναλωτικά. Η ανθρωπότητα πέρασε σε μία καινούργια εποχή, πλαστής ωστόσο ευδαιμονίας, που η ανεμελιά και η καλοπέραση ήταν στο κέντρο της ζωής των ανθρώπων. Η δεκαετία του 1990 χαρακτηρίστηκε από την καθιέρωση του πολυπολιτισμού, που συνεχίστηκε και τη δεκαετία του 2000. Με την πτώση του παγκόσμιου κομμουνισμού, υπήρξε μία μετατόπιση προς τα δεξιά, η οποία εδραίωσε την ποικιλομορφία των πολιτισμών και των ατόμων να συνυπάρχουν. Ο 21ος αιώνας χαρακτηρίζεται ουσιαστικά από τη μαζική μετατόπιση πληθυσμών. Η υπογεννητική Ευρώπη, εν όψει της έλλειψης εργατικών χεριών, απορροφά εκατομμύρια μετανάστες διαφορετικών πολιτισμών και θρησκειών, με αποτέλεσμα να ελλοχεύει ο κίνδυνος διαμόρφωσης μιας «πανευρωπαϊκής» και απρόσωπης κουλτούρας, που σιγά-σιγά αρχίζει να ισοπεδώνει τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες κάθε ξεχωριστού λαού, με τις όποιες συνέπειες. Ουσιαστικές επιπτώσεις παρατηρούνται και στην ποιότητα ζωής των πολιτισμών, όπως η διαμόρφωση καταναλωτικών και εμπορικών προτύπων ζωής, καθώς και η αναβίωση μισαλλόδοξων θεωριών και πρακτικών, όπως ο ρατσισμός και ο εθνικισμός, ως αντίδραση στην επικείμενη αλλοίωση της εθνικής ταυτότητας. Στις μέρες μας τείνει να επικρατήσει παγκοσμίως η κουλτούρα Woke, η οποία σημαδεύει το λεγόμενο κίνημα των «δικαιωματιστών» που, μεταξύ άλλων, λανσάρει προϊόντα «άκρως απαραίτητα» για τις δήθεν περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες: μουσουλμανικές μαντίλες, transexual κούκλες, προϊόντα ομορφιάς για άφυλους κ.λπ. Και οι κυρίαρχοι κολοσσοί και – υποχρεωτικά – ένθερμοι οπαδοί της Woke ατζέντας, Google, Facebook, Microsoft, Amazon, κ.ά. ασχολούνται πλέον σοβαρά με την εθνοτική καταγωγή των καταναλωτών, τη σεξουαλικότητα και τα υποτιθέμενα ταξικά τους προνόμια, για να μην υποστούν τυχόν μποϊκοτάζ. Και η ζωή τραβάει την… κατηφόρα!
Η Health Canada πουλάει για… παλιοσίδερα αναπνευστήρες COVID-19 αξίας 170 εκατομμυρίων δολαρίων!
…και δόσεις εμβολίων αξίας 1,5 δις$ στα σκουπίδια!
Οι αναπνευστήρες COVID-19 που αγοράστηκαν βάσει σύμβασης 169,5 εκατομμυρίων δολαρίων από την υπηρεσία υγείας του Καναδά, πωλήθηκαν ως παλιοσίδερα, σύμφωνα με κυβερνητικά αρχεία.
Νέα εξαρτήματα αναπνευστήρων σε μη ανοιγμένα χαρτοκιβώτια αποστολής που φέρουν την επωνυμία Canadian Emergency Ventilators δημοπρατήθηκαν κατά τη διάρκεια μιας τρίμηνης περιόδου που έληξε το Φεβρουάριο του 2023, σύμφωνα με αρχεία που έλαβε το Blacklock’s Reporter. Οι αναπνευστήρες αγοράστηκαν από την Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας του Καναδά βάσει σύμβασης αποκλειστικής προέλευσης.
Τα εξαρτήματα τού αναπνευστήρα πωλήθηκαν για μόλις 6 δολάρια το κουτί από μια αποθήκη στο Concord, Ont. από την GC Surplus. Οι καναδικοί αναπνευστήρες έκτακτης ανάγκης καταχωρήθηκαν ως «παλιοσίδερα».
«Οι καναδικές εταιρείες ανταποκρίνονται στο κάλεσμα», δήλωσε ο πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό το 2020, όταν επαίνεσε την StarFish Medical, κατασκευαστή καναδικών αναπνευστήρων έκτακτης ανάγκης. «Αυτό είναι ακριβώς το είδος της καινοτόμου και συνεργατικής σκέψης που χρειαζόμαστε».
Κατά την έναρξη της πανδημίας COVID-19, οι χώρες έσπευσαν να εξασφαλίσουν αρκετούς αναπνευστήρες για να βοηθήσουν όσους αντιμετωπίζουν επιπλοκές στην υγεία από τον αναπνευστικό ιό. Ωστόσο, η εισαγωγή εμβολίων COVID-19, σε συνδυασμό με την ανακάλυψη ότι οι ηλικιωμένοι ασθενείς δεν τα πήγαιναν καλά στους αναπνευστήρες, σήμαινε ότι η χρήση τους μειώθηκε στα τέλη του 2020.
Τον Ιούνιο του 2022, περισσότεροι από 40.000 αναπνευστήρες που είχε παραγγείλει η κυβέρνηση νωρίτερα στην πανδημία παρέμεναν αχρησιμοποίητοι στο ομοσπονδιακό απόθεμα έκτακτης ανάγκης. Λίγο περισσότεροι από 2.000 από αυτούς είχαν αναπτυχθεί στον Καναδά ή στο εξωτερικό.
22.600 $ ΑΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΑ
Το Υπουργείο Δημοσίων Έργων δεν είπε πόσα πλήρωσε για τις συσκευές και ανέφερε σε δήλωσή του ότι δεν παρέλαβε όλους τους αναπνευστήρες που παρήγγειλε, σύμφωνα με την Blacklock’s. Ένας εκπρόσωπος πρόσθεσε, ότι ενώ η αρχική αξία της σύμβασης ήταν 15.820.000 δολάρια, δε θα αποκαλύψει την τιμή ανά μονάδα ή το συνολικό αριθμό που αγοράστηκε για να «προστατεύσει το εμπορικό απόρρητο».
Το 2020, η επιτροπή δεοντολογίας της Καναδικής Βουλής ενημερώθηκε, ότι η σύμβαση ύψους 169,5 εκατομμυρίων δολαρίων επιτρέπει στην κυβέρνηση να αποκτήσει 7.500 συσκευές, το ισοδύναμο των 22.600 δολαρίων ανά μονάδα. Σε συνεδρίαση της επιτροπής βιομηχανίας το 2020, ο αντιπρόεδρος της StarFish, John Walmsley, δήλωσε ότι «δεν ήταν φθηνή επιχείρηση».
«Προκειμένου να παραδώσουμε γρήγορα ένα ασφαλές προϊόν, έχουμε πληρώσει για απρόβλεπτα που δε χρειαζόμασταν απαραίτητα», δήλωσε ο κ. Walmsley. «Έχουμε προσαρμοσμένα κατεργασμένα εξαρτήματα στον Καναδά αντί να παραγγέλνουμε έτοιμα εξαρτήματα από το εξωτερικό, αλλά έπρεπε ακόμα να προμηθευτούμε ορισμένα βασικά εξαρτήματα διεθνώς».
Ο κ. Walmsley είπε επίσης, ότι η εταιρεία ανέθεσε σε «πάνω από 30 μηχανικούς σχεδιασμού» να επιταχύνουν την ανάπτυξη των αναπνευστήρων. Η StarFish Medical ανέφερε σε δήλωσή της το 2021 ότι τα μηχανήματα ήταν «απολύτως εξαιρετικά».
«Η StarFish Medical σχεδίασε έναν αναπνευστήρα πιστοποιημένο από τη Health Canada σε έξι μήνες, συνήθως μια πολυετή προσπάθεια», ανέφερε.
ΕΜΒΟΛΙΑ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ
Οι ομοσπονδιακές αρχές λαμβάνουν νέα εμβόλια για τον COVID καθώς λήγουν εμβόλια αξίας 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων και πάνε στα σκουπίδια. Συνολικά 52,9 εκατομμύρια δόσεις είχαν πεταχτεί μέχρι τις 24 Νοεμβρίου.
«Καθώς εγκρίθηκαν επιπλέον εμβόλια για χρήση στον Καναδά, οι κατασκευαστές αύξησαν την παραγωγική ικανότητα και η ζήτηση από τους Καναδούς μειώθηκε», ανέφερε το σημείωμα της 6ης Δεκεμβρίου για τον υπουργό Υγείας Mark Holland.
«Η συνολική σπατάλη αυξήθηκε. Επιπλέον, καθώς νέα σκευάσματα έχουν εγκριθεί για χρήση για την αντιμετώπιση παραλλαγών που προκαλούν ανησυχία, η σπατάλη παλαιότερων σκευασμάτων έχει αυξηθεί. Ο Γενικός Ελεγκτής σε μια έκθεση του 2022 υπολόγισε ότι τα εμβόλια στοίχισαν στους φορολογούμενους περίπου 30 δολάρια ανά δόση, που αντιπροσωπεύει ζημία μέχρι σήμερα 1,59 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι δόσεις δεν περιλάμβαναν εμβόλια που χορηγήθηκαν σε διεθνείς φιλανθρωπικές οργανώσεις. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η κυβέρνηση του Καναδά έχει δωρίσει το ισοδύναμο άνω των 201 εκατομμυρίων δόσεων», ανέφερε το σημείωμα, το οποίο επιβεβαίωσε ότι η Δημόσια Υγεία συνεχίζει να λαμβάνει εμβόλια για τον COVID στο πλαίσιο συμβάσεων που είχε υπογράψει προηγουμένως.
«Ο Οργανισμός Δημόσιας Υγείας δε σκοπεύει να προμηθευτεί επιπλέον εμβόλια για τον COVID-19 μόλις ολοκληρωθούν οι σταθερές συμβατικές παραδόσεις, στο πλαίσιο των υφιστάμενων Συμφωνιών Προκαταρκτικής Αγοράς στο τέλος του ημερολογιακού έτους 2024», αναφέρεται στο σημείωμα.
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 18-14 published April 12th, 2024. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA, April 12th, 2024, volume 18-14.
