Home Blog Page 155

Κεμπέκ: Η προσωρινή μετανάστευση συνεχίζει να αυξάνεται καθώς ο πληθυσμός ξεπέρασε τα 9 εκατομμύρια

0
Κεμπέκ: Η προσωρινή μετανάστευση συνεχίζει να αυξάνεται καθώς ο πληθυσμός ξεπέρασε τα 9 εκατομμύρια

Το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού που αποτελείται από μη μόνιμους κατοίκους διπλασιάστηκε μέσα σε τρία χρόνια

Ο αριθμός των προσωρινών μεταναστών συνέχισε την έντονη αύξηση του στο Κεμπέκ τον περασμένο χρόνο, καθώς γίνεται μια αυξανόμενη πηγή εντάσεων μεταξύ της επαρχιακής και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καναδά που δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη 19 Ιουνίου, υπήρχαν 597.140 μη μόνιμοι κάτοικοι στο Κεμπέκ το δεύτερο τρίμηνο του 2024, σε σύγκριση με 421.149 ένα χρόνο νωρίτερα και 295.147 το 2022. Το σύνολο έχει αυξηθεί σε κάθε τρίμηνο από το 2021 και το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού που αποτελείται από μη μόνιμους κατοίκους, έχει διπλασιαστεί σε 6,6% από 3,3% σε τρία χρόνια.
Από τους μη μόνιμους κατοίκους στο Κεμπέκ το δεύτερο τρίμηνο, το 32% ήταν αιτούντες άσυλο, το 43% ήταν με άδειες εργασίας, το 12% με άδειες σπουδών και το 9% για άδειες εργασίας και σπουδών.
Αυτά τα στοιχεία κινδυνεύουν να τροφοδοτήσουν για άλλη μια φορά συζητήσεις μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και του François Legault στο Κεμπέκ, που ζητά εδώ και αρκετούς μήνες τη μείωση του αριθμού των προσωρινών μεταναστών.
«Αυτή είναι η τάση των τελευταίων μηνών που συνεχίζει να επικρατεί», απάντησε την Τετάρτη 19/6 η υπουργός Μετανάστευσης του Κεμπέκ, Christine Fréchette. «Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, πάρα πολύ γρήγορη αύξηση του αριθμού των μη μόνιμων κατοίκων στο Κεμπέκ. Αυτό δημιουργεί υπερβολική πίεση, τόσο στη στέγαση όσο και στις δημόσιες υπηρεσίες μας. Ζητάμε να υιοθετηθεί ένα ισχυρό σχέδιο από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αφενός, για τη διανομή των αιτούντων άσυλο… και τη μείωση του αριθμού των μη μόνιμων κατοίκων», είπε.
Την Τρίτη 18 Ιουνίου, ο Legault και ο ομοσπονδιακός Υπουργός Μετανάστευσης Marc Miller αντάλλαξαν επικρίσεις, αφού ο Legault είπε ότι «δε θα υπάρξει πια στεγαστική κρίση χωρίς τη μαζική άφιξη προσωρινών μεταναστών τα τελευταία δύο χρόνια». Ο Legault κατηγόρησε ακόμη και τον Miller ότι «μεταχειρίζεται τους Κεμπεκιώτες ως ρατσιστές».
Οι ομοσπονδιακοί υπουργοί ενώθηκαν για να υπερασπιστούν το συνάδελφό τους. «Δεν άκουσα τον κ. Μίλερ να λέει ότι οι Κεμπεκιώτες είναι ρατσιστές. Δεν το είπε ποτέ. Δεν το πιστεύει», είπε ο αρμόδιος για το Κεμπέκ στην Οτάβα, Πάμπλο Ροντρίγκεζ. «Νιώθω άβολα όταν ο Premier Legault βάζει λόγια στο στόμα κάποιου που δεν τα είπε, ειδικά λόγια αυτού του περιεχομένου. Είναι σοβαρό», σημείωσε ο Ροντρίγκεζ.
Σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό υπουργό Καινοτομίας, Επιστήμης και Βιομηχανίας, François-Philippe Champagne, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εργάζεται για να εξασφαλίσει μια ισορροπία όσον αφορά την προσωρινή μετανάστευση, ενώ ο Καναδάς δε διαθέτει ανθρώπινο δυναμικό. «Νομίζω ότι τα μέτρα που λάβαμε πρόσφατα, που είδατε για παράδειγμα σε ξένους φοιτητές, είναι για να το εξισορροπήσουμε λίγο αυτό», είπε στους δημοσιογράφους. «Χρειάζεται ένα δίκαιο μέτρο. Χρειαζόμαστε ανθρώπους, γιατί στην περιοχή, ένα από τα θέματα που ακούμε είναι η έλλειψη εργατικού δυναμικού. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι που φέρνουμε στο σπίτι μας μπορούν να είναι ευπρόσδεκτοι».
Κατά τη δήλωσή του στο τέλος της συνόδου στην Οτάβα, ο ηγέτης του Bloc Québécois, Yves-François Blanchet, εξέφρασε τη λύπη του που οι επικοινωνίες ήταν τεταμένες μεταξύ των δύο επιπέδων διακυβέρνησης. «Όταν κάνεις μια συζήτηση με κάποιον και μετά αρχίζεις να υψώνεις τη φωνή σου, οι άνθρωποι δεν έρχονται πιο κοντά, απομακρύνονται. Τότε όσο πιο μακριά πηγαίνετε σε μια συζήτηση, τόσο περισσότερο λέτε άσχημα λόγια», είπε ο Blanchet.
Δε συμφώνησε με τα σχόλια του Legault, στα οποία απέδωσε το 100% της στεγαστικής κρίσης σε προσωρινούς μετανάστες, ακόμη κι αν κρίνει ότι είναι ένας «πρόσθετος παράγοντας» στο πρόβλημα.
«Δεν υπάρχει καλή επικοινωνία μεταξύ Κεμπέκ και Οτάβα όσον αφορά τη μετανάστευση. Τούτου λεχθέντος, ο κ. Τρουντό και ο κ. Λεγκό δημιούργησαν, πέτυχαν και συμμετείχαν σε μια σημαντική προσέγγιση. Ας δούμε τι θα γίνει», πρόσθεσε.

Μόντρεαλ: Ακυρώνεται η παρέλαση της ημέρας του Καναδά

0
Μόντρεαλ: Ακυρώνεται η παρέλαση της ημέρας του Καναδά

Η παρέλαση της ημέρας του Καναδά του Μόντρεαλ, μια μακρόχρονη παράδοση που γιορτάζει την εθνική εορτή της χώρας, ακυρώθηκε για το 2024, λόγω ενός συνδυασμού πολιτικών αποκλίσεων και οικονομικών εμποδίων.

Αυτή η απόφαση, που ανακοινώθηκε από το διοργανωτή Nicholas Cowen, σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή για μια εκδήλωση που αποτελεί βασικό στοιχείο των εορτασμών της πόλης από τα τέλη της δεκαετίας του 1970.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

Στη δήλωσή του, ο Cowen εξέφρασε την απογοήτευσή του για τις αυξανόμενες δυσκολίες στην εξασφάλιση των απαραίτητων αδειών και της χρηματοδότησης. Αυτές οι προκλήσεις, σημείωσε, αυξάνονται από την προηγούμενη χρονιά, με αποκορύφωμα την ακύρωση της φετινής παρέλασης. «Ένα γεγονός που είχε σκοπό να εμπνεύσει την ενότητα ματαιώθηκε από τη διαίρεση», παρατήρησε ο Κόουεν, τονίζοντας την ειρωνεία της κατάστασης.

Η περσινή παρέλαση στιγματίστηκε από αλλαγές κανόνων την τελευταία στιγμή και σχεδόν αδύνατες απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης για επιπλέον 148 εθελοντές. Αυτή η εντολή περιλάμβανε την ανάγκη για τέσσερα άτομα να παρακολουθούν κάθε όχημα στην παρέλαση για την πρόληψη ατυχημάτων. Ο Cowen περιέγραψε το σενάριο παραστατικά: «Φανταστείτε να βρίσκεστε στην κίνηση και να χρειάζεστε τέσσερα άτομα, ένα σε κάθε ελαστικό, για να διασφαλίσετε ότι κανείς δε θα πατηθεί. Συνήθως έχουμε περίπου 80 αυτοκίνητα στην παρέλαση».

Επιπλέον, οι περιορισμοί της ομοσπονδιακής κυβέρνησης απαιτούσαν την εξάλειψη ορισμένων τμημάτων παρέλασης, όπως η παραδοσιακή διανομή κομματιών κέικ στο τέλος της παρέλασης. Τα ζητήματα αυτά επιδεινώθηκαν από μια σημαντική περικοπή του προϋπολογισμού, μειώνοντας τα κεφάλαια στο επίπεδο που παρατηρήθηκε το 2013, ένα πλήγμα που επιβάρυνε περαιτέρω τη βιωσιμότητα της εκδήλωσης.

Ούτε η πόλη του Μόντρεαλ ούτε το ομοσπονδιακό Υπουργείο Κληρονομιάς απάντησαν σε αιτήματα για σχόλια, σχετικά με την κατάσταση στα ΜΜΕ, αφήνοντας αναπάντητα πολλά ερωτήματα σχετικά με το μέλλον της παρέλασης.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΕΥΡΥΤΕΡΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Το Montreal Canada Day Parade έχει πλούσια ιστορία, που χρονολογείται από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Έχει χρησιμεύσει ως μια ενωτική εκδήλωση, φέρνοντας σε επαφή διαφορετικές κοινότητες για να γιορτάσουν την εθνική ταυτότητα του Καναδά. Ωστόσο, όπως πολλές δημόσιες εκδηλώσεις, η παρέλαση δεν έμεινε απρόσβλητη από τις διακοπές που προκλήθηκαν από την πανδημία COVID-19, που οδήγησε στην ακύρωσή της από το 2020 έως το 2022.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η παρέλαση του Μόντρεαλ δεν είναι μοναδικές. Σε ολόκληρο τον Καναδά, οι διοργανωτές παρόμοιων εκδηλώσεων παλεύουν με το αυξανόμενο κόστος ασφάλειας και ασφάλισης, παράλληλα με τις αυξανόμενες δυσκολίες στην εξασφάλιση χρηματοδότησης. Αυτές οι οικονομικές πιέσεις ωθούν πολλούς να επανεξετάσουν τον τρόπο εορτασμού της εθνικής εορτής.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΟΡΤΑΣΜΟΙ ΣΤΟ ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Παρά την ακύρωση της παρέλασης, το Μόντρεαλ θα εξακολουθεί να φιλοξενεί διάφορους εορτασμούς για την Ημέρα του Καναδά. Το Παλιό Λιμάνι θα συνεχίσει να είναι το επίκεντρο των εορτασμών, διασφαλίζοντας ότι το πνεύμα της εθνικής εορτής θα διατηρηθεί στην πόλη. Αυτές οι εκδηλώσεις θα προσφέρουν εναλλακτικούς τρόπους στους κατοίκους του Μόντρεαλ να συναντηθούν και να γιορτάσουν, αν και σε διαφορετική μορφή από την παραδοσιακή παρέλαση.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΙΡΕΣΗ

Η ακύρωση της παρέλασης εγείρει ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με τις προκλήσεις της διοργάνωσης μεγάλων δημόσιων εκδηλώσεων στο σημερινό πολιτικό και οικονομικό κλίμα. Η δήλωση του Cowen ότι η ενότητα ματαιώνεται από τη διαίρεση, υπογραμμίζει ένα αυξανόμενο αίσθημα απογοήτευσης μεταξύ των διοργανωτών της εκδήλωσης. Οι αυξανόμενες απαιτήσεις για ασφάλεια και οι αυστηρές απαιτήσεις που επιβάλλονται από τις κυβερνητικές αρχές, αντικατοπτρίζουν μια ευρύτερη τάση αυξημένης προσοχής και ρύθμισης.

Συμπερασματικά, ενώ η ακύρωση της παρέλασης της ημέρας του Καναδά του Μόντρεαλ είναι μια σημαντική απώλεια για το εορταστικό τοπίο της πόλης, χρησιμεύει επίσης ως αντανάκλαση της περίπλοκης αλληλεπίδρασης μεταξύ πολιτικής, οικονομικών και δημόσιας ασφάλειας. Καθώς οι κάτοικοι του Μόντρεαλ προσαρμόζονται σε νέες μορφές εορτασμού, η ελπίδα παραμένει ότι μελλοντικές εκδηλώσεις μπορούν να ξεπεράσουν αυτές τις προκλήσεις και να συνεχίσουν να φέρνουν την κοινότητα κοντά στο πνεύμα της εθνικής ενότητας.

Μια ήττα με μήνυμα

George Guzmas
George Guzmas

Τη Δευτέρα 24 Ιουνίου, στην ομοσπονδιακή έδρα του Τορόντο, Toronto–St. Ο Paul, διεξήχθησαν επαναληπτικές εκλογές. Είναι γνωστό ότι στις περισσότερες επαναληπτικές εκλογές, οι ψηφοφόροι περνούν κάποια μηνύματα στην εκάστοτε κυβέρνηση. Έτσι έγινε και τη Δευτέρα. Ο υποψήφιος του συντηρητικού κόμματος Don Stewart πήρε 15.555 ψήφους και κέρδισε την έδρα με 42,1%, ήτοι 590 ψήφους διαφορά από τη φιλελεύθερη υποψήφια Leslie Church που πήρε 40,5%, ήτοι 14.965 ψήφοι. Περίπου 36.962 ψηφοφόροι ψήφισαν, ήτοι μόνο το 43,52%. Πολλοί πολιτικοί αναλυτές είδαν την ήττα ως δημοψήφισμα για τον Τζάστιν Τρουντό.

Ήταν η πρώτη φορά από το 1988 που οι ομοσπονδιακοί Φιλελεύθεροι χάνουν αυτή την έδρα. Την έδρα κατείχε επί 26 χρόνια η βουλευτής των Φιλελευθέρων Carolyn Bennett, η οποία αποχώρησε από την πολιτική.

ΤΟ NDP ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Επιπλέον, το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (NDP) αυτή την εβδομάδα εξαπόλυσε τη μεγαλύτερη προεκλογική διαφημιστική επίθεση από το 2015. Εκμεταλλευόμενο το καλοκαίρι, θέλει να επωφεληθεί την… αντί-δημοφιλία που έχουν οι Καναδοί για τον Τζάστιν Τρουντό, ενώ την ίδια στιγμή προειδοποιεί τους ψηφοφόρους ενάντια στον Πιερ Πολιέβρ. Ο αρχηγός του NDP θέλει να περάσει την ιδέα στους ψηφοφόρους ότι, προς το παρόν, είναι ο μόνος ηγέτης και το μόνο κόμμα, τρόπος να επιτευχθεί η αλλαγή που ζητούν.

Η ΕΔΡΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΧΡΩΜΑΤΑ

Πρόκειται για την ομοσπονδιακή έδρα LaSalle-Émard–Verdun, όπου το 1988 είχε εκλεγεί για πρώτη φορά ο πρώην πρωθυπουργός Πολ Μάρτιν, ως μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος, και κράτησε την έδρα μέχρι το 2008. Στις εκλογές του 2008, η φιλελεύθερη Lise Zarac κέρδισε την έδρα με 40,59% των ψήφων. Η Zarac ηττήθηκε το 2011 όταν η Hélène LeBlanc του NDP κέρδισε την έδρα. Το 2015 η έδρα επανήλθε στο φιλελεύθερο κόμμα με την εκλογή του Ντέιβιντ Λαμέτι, ο οποίος κέρδισε με σχεδόν 44% των ψήφων. Και επανεκλέγει στις εκλογές του 2019 παίρνοντας το 43,5% των ψήφων.

Τώρα αναμένεται, πριν τις 30 Ιουλίου, ο πρωθυπουργός να ανακοινώσει επαναληπτικές εκλογές στην έδρα LaSalle-Émard–Verdun μετά την αποχώριση του David Lametti από την πολιτική. Το παράξενο είναι, ότι ήδη στην περιοχή φαίνονται οι προεκλογικές ταμπέλες και αφίσες του υποψηφίου Craig Sauvé του κόμματος NDP, ενώ ακόμα να ανακοινωθεί ο… υποψήφιος του φιλελευθέρου κόμματος!

Καθ’ όλη την εβδομάδα ο αρχηγός του NDP, Jagmeet Singh, έκανε εκστρατεία με τον υποψήφιό του. Υπάρχουν πιθανότητες η έδρα να κερδηθεί από το NDP, μια και ο Sauvé είναι δημοτικός σύμβουλος στην ίδια περιοχή και πολύ αγαπητός. Ακόμα και το κόμμα των Πρασίνων έχουν τον υποψήφιο τους.

Το φιλελεύθερο κόμμα πρέπει να κάνει τα αδύνατα δυνατά, να παραμείνει η έδρα στη δικαιοδοσία του. Μια ακόμη ήττα, μπορεί να είναι και η «έξοδος» του Τζάστιν Τρουντό από ηγέτης του κόμματος και πρωθυπουργός. Ας σημειωθεί ότι περιμένουν αυτή την ευκαιρία πολλοί διάδοχοι…

Παρ’ όλα τα «σκοτάδια» δόθηκαν τα πριμ σε μερικούς…

Όπως πολλοί από εσάς έχετε διαπιστώσει, οι διακοπές ρεύματος της HYDRO αυξάνονται κάθε χρόνο. Θα’ λεγε κανείς, ότι υπάρχει πρόθεση ή… πλεκτάνη, για να πουληθούν περισσότερες γενικές γεννήτριες ηλεκτρικού. Το 2023 σημειώθηκαν 26.745 διακοπές στο δίκτυο της Hydro, 3.116 λιγότερες από το προηγούμενο έτος. Από την άλλη, η μέση διάρκεια των διακοπών ήταν 4 ώρες και 29 λεπτά, σε σύγκριση με 3 ώρες και 50 λεπτά το 2022. Η επιδείνωση της κατάστασης εξηγήθηκε, ιδίως από τον πάγο τον Απρίλιο και τις καταιγίδες τον Ιούλιο. Παρόλα αυτά, η Hydro πλήρωσε 37,5 εκατομμύρια δολάρια σε μπόνους για το έτος 2023, σε σύγκριση με 36,9 εκατομμύρια δολάρια για το 2022. Ωστόσο, η συνολική μέση πληρωμή ανά εργαζόμενο μειώθηκε, από 11.110 δολάρια το 2022 σε 9.796 δολάρια το 2023.

Νέα Τουρκική εισβολή στην Κύπρο;

Με αφορμή τη συνεργασία Κύπρου-Ισραήλ, η Τουρκία προειδοποιεί την Κύπρο ότι θα προβεί σε κάποιες άλλες ενέργειες αν δεν ακουστούν τα αιτήματα της. Μεταξύ άλλων, η Άγκυρα απαιτεί να σταματήσει η «παράνομη χρήση των αεροδρομίων και των λιμανιών για στρατιωτικούς σκοπούς, υπέρ του Ισραήλ». Επιπλέον, αν η Χεζμπολάχ χτυπήσει την πλευρά της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης Νότιας Κύπρου, όπως ισχυρίζεται, τότε η Τουρκία, ως εγγυήτρια, μπορεί να έχει κάτι να πει όσον αφορά την ακεραιότητα του νησιού».

Πενήντα χρόνια μετά την εισβολή του 1974, για άλλη μια φορά η Κύπρος απειλείται από την Τουρκία με το πρόσχημα εγγυήτριας δύναμης. Αλήθεια, πως η Ευρώπη θα διασφαλίσει την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου, που είναι μέλος της ευρωπαϊκής ένωσης;

Ο Καναδάς υπό διαρκή απειλή στον κυβερνοχώρο

0
Ο Καναδάς υπό διαρκή απειλή στον κυβερνοχώρο

Το εξελισσόμενο τοπίο κυβερνοασφάλειας του Καναδά: Εθνική αξιολόγηση απειλών στον κυβερνοχώρο 2023-2024

Ενόψει ενός όλο και πιο περίπλοκου ψηφιακού περιβάλλοντος, το τοπίο απειλών στον κυβερνοχώρο του Καναδά συνεχίζει να εξελίσσεται, θέτοντας σημαντικούς κινδύνους για άτομα, οργανισμούς και κρίσιμες υποδομές. Η Εθνική Αξιολόγηση Κυβερνοαπειλές του Καναδικού Κέντρου για την Ασφάλεια στον Κυβερνοχώρο 2023-2024 παρέχει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση αυτών των αναδυόμενων απειλών και υπογραμμίζει την ανάγκη για ισχυρά μέτρα κυβερνοασφάλειας.

Επισκόπηση του τοπίου με απειλές στον κυβερνοχώρο: Η αξιολόγηση υπογραμμίζει την αυξανόμενη πολυπλοκότητα των απειλών στον κυβερνοχώρο, με γνώμονα την ταχεία πρόοδο της τεχνολογίας και την αυξανόμενη εξάρτηση από ψηφιακές πλατφόρμες για βασικές υπηρεσίες. Τα βασικά ευρήματα από την έκθεση αποκαλύπτουν ότι οι κυβερνοεγκληματίες, τα έθνη-κράτη και άλλοι κακόβουλοι παράγοντες, προσαρμόζουν συνεχώς τις τακτικές τους για να εκμεταλλευτούν τα τρωτά σημεία στην υποδομή στον κυβερνοχώρο του Καναδά.

Αυξημένες Δραστηριότητες στον Κυβερνοχώρο κατά έθνη-κράτη: Οι φορείς του έθνους-κράτους προσδιορίζονται ως μερικές από τις πιο τρομερές απειλές. Αυτές οι οντότητες συχνά εμπλέκονται σε κατασκοπεία στον κυβερνοχώρο, στοχεύοντας ευαίσθητες κυβερνητικές και εταιρικές πληροφορίες για να αποκτήσουν στρατηγικό πλεονέκτημα. Η έκθεση σημειώνει, ότι το γεωπολιτικό τοπίο έχει εντείνει αυτές τις δραστηριότητες, με τις χώρες να αξιοποιούν τις ικανότητες στον κυβερνοχώρο για να επηρεάσουν τα πολιτικά αποτελέσματα και να αποκομίσουν οικονομικά οφέλη.

Ηλεκτρονικό έγκλημα και επιθέσεις Ransomware: Οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου συνεχίζουν να αποτελούν σημαντική απειλή, ιδιαίτερα μέσω επιθέσεων ransomware. Αυτές οι επιθέσεις έχουν γίνει πιο στοχευμένες και περίπλοκες, επηρεάζοντας διάφορους τομείς, όπως η υγειονομική περίθαλψη, τα οικονομικά και οι υποδομές ζωτικής σημασίας. Η αξιολόγηση δείχνει ότι οι ομάδες ransomware υιοθετούν ολοένα και περισσότερο τακτικές όπως ο διπλός εκβιασμός, όπου όχι μόνο κρυπτογραφούν δεδομένα αλλά και απειλούν να τα δημοσιοποιήσουν εάν δεν πληρωθούν λύτρα​.

Επιπτώσεις Υβριδικών Περιβαλλόντων Εργασίας: Η στροφή προς τα υβριδικά και απομακρυσμένα περιβάλλοντα εργασίας, που επιταχύνθηκε από την πανδημία COVID-19, έχει διευρύνει την επιφάνεια της απειλής. Περισσότεροι Καναδοί εργάζονται από το σπίτι, χρησιμοποιώντας προσωπικές συσκευές και οικιακά δίκτυα, τα οποία είναι συχνά λιγότερο ασφαλή από τα εταιρικά περιβάλλοντα. Αυτή η αλλαγή έχει δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για τους φορείς του κυβερνοχώρου να διεισδύσουν σε οργανωτικά δίκτυα μέσω λιγότερο ασφαλών οικιακών συστημάτων​

Τρωτά σημεία στα οικιακά δίκτυα: Η έκθεση υπογραμμίζει, ότι οι φορείς απειλών στον κυβερνοχώρο είναι πιθανό να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται τις ευπάθειες στα οικιακά δίκτυα και τις προσωπικές συσκευές. Αυτή η τάση υπογραμμίζει τη σημασία της εφαρμογής ισχυρών μέτρων ασφαλείας, όπως η χρήση εικονικών ιδιωτικών δικτύων (VPN), η τακτική ενημέρωση λογισμικού και η εκπαίδευση των εργαζομένων, σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές ασφάλειας στον κυβερνοχώρο.

Στρατηγικές για το μετριασμό των απειλών στον κυβερνοχώρο: Για την καταπολέμηση αυτών των εξελισσόμενων απειλών, το Canadian Center for Cyber ​​Security συνιστά διάφορες στρατηγικές. Αυτά περιλαμβάνουν την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, την επένδυση σε προηγμένες τεχνολογίες ασφάλειας και την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Παράλληλα, η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των ηλικιωμένων στους κινδύνους θα παίξει επίσης μεγάλο ρόλο στην ασφάλεια.

Ευαισθητοποίηση και Εκπαίδευση για την Κυβερνοασφάλεια: Η ευαισθητοποίηση σχετικά με τις απειλές για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και τις βέλτιστες πρακτικές, είναι ζωτικής σημασίας. Οι οργανισμοί ενθαρρύνονται να παρέχουν τακτικές συνεδρίες κατάρτισης για τους υπαλλήλους, για να τους βοηθήσουν να αναγνωρίσουν και να ανταποκριθούν σε πιθανές απειλές. Αυτή η προληπτική προσέγγιση μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο επιτυχημένων επιθέσεων στον κυβερνοχώρο.

Επένδυση σε προηγμένες τεχνολογίες ασφάλειας: Η επένδυση σε τεχνολογίες ασφάλειας αιχμής είναι απαραίτητη για την προστασία από εξελιγμένες απειλές στον κυβερνοχώρο. Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (AI) και της μηχανικής μάθησης (ML) μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό και την απόκριση σε απειλές σε πραγματικό χρόνο, βελτιώνοντας τη συνολική στάση ασφαλείας των οργανισμών. Επιπλέον, η εφαρμογή ελέγχου ταυτότητας πολλαπλών παραγόντων (MFA) και κρυπτογράφησης, μπορεί να προσφέρει ένα πρόσθετο επίπεδο ασφάλειας.

Συνεργασία Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα: Η συνεργασία μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα είναι ζωτικής σημασίας για την ανταλλαγή πληροφοριών και την ανάπτυξη αποτελεσματικών στρατηγικών ασφάλειας στον κυβερνοχώρο. Η έκθεση τονίζει την ανάγκη για μια συντονισμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση της περίπλοκης και δυναμικής φύσης των απειλών στον κυβερνοχώρο. Με τη συνεργασία τους, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενισχύσουν τη συλλογική τους ανθεκτικότητα έναντι των επιθέσεων στον κυβερνοχώρο.

Μελλοντικές προοπτικές: Κοιτάζοντας το μέλλον, η Εθνική Αξιολόγηση Κυβερνοαπειλής 2023-2024 προβλέπει ότι οι απειλές στον κυβερνοχώρο θα συνεχίσουν να αυξάνονται σε κλίμακα και πολυπλοκότητα. Καθώς αναδύονται νέες τεχνολογίες και επιταχύνεται ο ψηφιακός μετασχηματισμός, το τοπίο απειλών θα εξελιχθεί, απαιτώντας συνεχή προσαρμογή και επαγρύπνηση. Η αξιολόγηση απαιτεί συνεχείς προσπάθειες για την ενίσχυση των πλαισίων κυβερνοασφάλειας και την προστασία της ψηφιακής υποδομής του Καναδά.Συμπερασματικά, η Εθνική Αξιολόγηση Κυβερνοαπειλής 2023-2024 παρέχει μια κριτική ανάλυση του τρέχοντος περιβάλλοντος απειλών στον κυβερνοχώρο στον Καναδά. Εντοπίζοντας βασικές απειλές και προτείνοντας ισχυρές στρατηγικές μετριασμού, η αξιολόγηση στοχεύει να ενισχύσει την ανθεκτικότητα της χώρας στην ασφάλεια στον κυβερνοχώρο. Καθώς οι απειλές στον κυβερνοχώρο γίνονται πιο εξελιγμένες, είναι επιτακτική ανάγκη για άτομα, οργανισμούς και την κυβέρνηση να συνεργαστούν για να προστατεύσουν το ψηφιακό μέλλον του Καναδά.

Ta NEA volume 18-25

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 18-25 published June 28th, 2024.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Pierre Poilievre: «Ο Τρουντό σπέρνει διχασμό στους Καναδούς»

0
Pierre Poilievre: «Ο Τρουντό σπέρνει διχασμό στους Καναδούς»

«Θέλει να ξεχάσετε τα προβλήματα που προκάλεσε», λέει ο ηγέτης των Συντηρητικών κατά την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας του στο Κεμπέκ ◙ «Ανίκανη η Valérie Plante!»

Ο ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος Pierre Poilievre πήρε ένα προβάδισμα την περασμένη εβδομάδα στην εκστρατεία στο Κεμπέκ για τις ομοσπονδιακές εκλογές του Οκτωβρίου 2025, με μια εκδήλωση σε κλειστή αίθουσα, παρουσία άνω των 500 ατόμων. Απευθυνόμενος στην κατάμεστη αίθουσα ένθερμων υποστηρικτών των Τόρις, ο Πολιέβρ είπε ότι μια συντηρητική κυβέρνηση θα δώσει προτεραιότητα στη στεγαστική κρίση.

Και δεδομένης της δραστικής πτώσης της δημοτικότητας του Τζάστιν Τρουντό, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις, ο Πολιέβρ αναφέρθηκε στη ρητορική μίσους και τα πρόσφατα αντισημιτικά περιστατικά έξω από εβραϊκά σχολεία και συναγωγές της περιοχής του Μόντρεαλ, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «πριν από τον Justin Trudeau τα πράγματα δεν ήταν έτσι».

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΤΡΟΥΝΤΟ

Εναλλάσσοντας μεταξύ γαλλικών και αγγλικών, καθώς μιλούσε, είπε: «Ο Τζάστιν Τρουντό με μια ακραία και ριζοσπαστική ιδεολογία στοχεύει να μας διχάσει σχετικά με τη φυλή, τη θρησκεία και άλλα ζητήματα. Προσπαθεί να διαιρέσει τους ανθρώπους για τον πλούτο τους, τη θρησκεία τους και τη γλώσσα τους. Και είναι ένας πρωθυπουργός που προσπάθησε να διχάσει τους ανθρώπους για σχεδόν μια δεκαετία… Και γιατί προσπαθεί να διαιρέσει τους ανθρώπους; Γιατί θέλει να ξεχάσεις τα προβλήματα που προκάλεσε».

Όσον αφορά το θέμα της στέγασης, ο Poilièvre υποστήριξε ότι τα ενοίκια στην περιοχή του Μόντρεαλ έχουν τριπλασιαστεί τα τελευταία εννέα χρόνια, κατά μέσο όρο, από 700 δολάρια το μήνα σε περισσότερα από 2.000 δολάρια για ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου. «Τώρα οι άνθρωποι κάνουν ουρές στους δρόμους για να πάνε σε τράπεζες τροφίμων», συνέχισε, προσθέτοντας ότι «ένας στους τέσσερις Καναδούς ζει στη φτώχεια και ο κίνδυνος στους δρόμους μας φαίνεται παντού».

«ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΠΑΣΜΕΝΑ»

«Τα παιδιά πρέπει να έχουν αστυνομική συνοδεία για να πάνε σε παιδικό σταθμό. Βία με στόχο την εβραϊκή μας κοινότητα – μια κοινότητα που έζησε ειρηνικά και ήρεμα εδώ κυριολεκτικά για πάνω από έναν αιώνα, δίπλα σε γείτονες που έχουν εντελώς διαφορετικό θρησκευτικό και εθνοτικό υπόβαθρο».

Σύμφωνα με τον Poilièvre, μετά από εννέα χρόνια Trudeau, «όλα είναι σπασμένα» και «το έγκλημα, το χάος, τα ναρκωτικά και η αταξία μαίνονται εκτός ελέγχου στους δρόμους μας. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τα βασικά της ζωής. Υποσχέθηκε να βοηθήσει τη μεσαία τάξη, αλλά εννέα χρόνια αργότερα η μεσαία τάξη δεν υπάρχει πια».

Όσον αφορά την οικονομική διαχείριση της κυβέρνησης, ο Poilièvre υποσχέθηκε ότι, εάν εκλεγεί, θα αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις των ελεύθερων δαπανών και των ελλειμμάτων των Φιλελευθέρων με μια προσέγγιση «δολάριο έναντι δολαρίου», η οποία θα υποχρεώνει τα ομοσπονδιακά υπουργεία να αντιστοιχίζουν κάθε δολάριο δαπανών με ισοδύναμες αποταμιεύσεις.

«ΔΑΠΑΝΕΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΜΑΣ»

«Η προσέγγισή μας θα είναι να ξοδεύουμε εντός των δυνατοτήτων μας», είπε, συγκρίνοντας τον τρόπο με τον οποίο συνήθως διαχειρίζονται τα υπεύθυνα νοικοκυριά. «Ακριβώς έτσι, θα τους αναγκάσουμε να ψάξουν για σπατάλη και κακοδιαχείριση για να βελτιστοποιήσουν κάθε δολάριο για να κάνουν τις ίδιες συμφωνίες ή συμβιβασμούς που κάνουν οι ανύπαντρες μητέρες, οι μικρές επιχειρήσεις και οι ηλικιωμένοι κάθε μέρα».

Μεταξύ άλλων, ο Poilièvre επιτέθηκε επίσης στη δήμαρχο του Μόντρεαλ, Valérie Plante, κατηγορώντας την υπερβολική γραφειοκρατία σε δημοτικό επίπεδο για την παρεμπόδιση της κατασκευής κατοικιών και την αύξηση των τιμών, ενώ την αποκάλεσε «ανίκανη».

«Όταν θα είμαι πρωθυπουργός, δε θα παίρνουμε πλέον τα χρήματά σας και δε θα τα δίνουμε σε ανίκανους δημάρχους», είπε. Σημείωσε επίσης, ότι μια συντηρητική κυβέρνηση θα υποχρέωνε τους δήμους να επιτρέψουν την κατασκευή 15% περισσότερων οικιστικών μονάδων, ως προϋπόθεση για να μπορέσουν να λάβουν ομοσπονδιακή χρηματοδότηση.

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ LAVAL-LES ÎLES Ο ΜΕΡΑΚΟΣ

Στην πολιτική συγκέντρωση των Συντηρητικών, το Newsfirst Multimedia είχε την ευκαιρία να μιλήσει με έναν από τους ελπιδοφόρους που αγωνίζονται επί του παρόντος για να είναι υποψήφιοι του Συντηρητικού Κόμματος στην έδρα του Laval (Laval-Les Îles).

«Η δημοκρατία είναι το πιο ισχυρό εργαλείο που έχουν δημιουργήσει ποτέ οι άνθρωποι», δήλωσε ο Κωνσταντίνος Μεράκος, κάτοικος του Λαβάλ και δικηγόρος του δικηγορικού γραφείου Bergman & Associates με έδρα το Μόντρεαλ.

«Όταν οι άνθρωποι περνούν δύσκολες στιγμές, είτε οικονομικές είτε για τα ανθρώπινα δικαιώματα, προσέρχονται να ψηφίσουν», πρόσθεσε. «Έτσι, ελπίζω ότι όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες και βλέπουν άλλους να υποφέρουν και το έθνος είναι διχασμένο, θα χρησιμοποιήσουν το δημοκρατικό τους δικαίωμα για να εκφράσουν τις ανησυχίες τους και να επιφέρουν αλλαγή», σημείωσε ο κ. Μεράκος, υποψήφιος ελληνικής καταγωγής με τους Συντηρητικούς.

Με όχημα τη Νέα Δεξιά οι Ευρωπαίοι αμφισβητούν τη νεοφιλελεύθερη συναίνεση

0
Με όχημα τη Νέα Δεξιά οι Ευρωπαίοι αμφισβητούν τη νεοφιλελεύθερη συναίνεση

Γράφει ο
Σταύρος Λυγερός

Oι ευρωεκλογές σηματοδοτούν μία αλλαγή πολιτικών συσχετισμών και κυρίως τραβάνε περαιτέρω το χαλί στην κυρίαρχη μέχρι πρότινος νέο-φιλελεύθερη συναίνεση. Η αμφισβήτηση της πολιτικής ηγεμονίας, τού μάλλον συμπληρωματικού παρά ανταγωνιστικού δίπολου, νέο-φιλελεύθερη Κεντροδεξιά – νέο-φιλελεύθερη Κεντροαριστερά, έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια με διακυμάνσεις να κλιμακώνεται στη Γηραιά Ήπειρο, τροφοδοτώντας εξ αντιδιαστολής τη Νέα Δεξιά.

Πριν σημειώσει εκλογικούς θριάμβους η Νέα Δεξιά, ηχηρά ονόματα του ευρώ-ιερατείου έχουν υποχρεωθεί εδώ και πολλά χρόνια να ομολογήσουν ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας». Όταν ο Γιούνκερ ήταν πρόεδρος της Κομισιόν, ο Τουσκ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο Ντράγκι επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και η Λαγκάρντ επικεφαλής του ΔΝΤ, είχαν μιλήσει – με τον έναν ή τον άλλο τρόπο – για την ανάγκη μίας νέας πορείας. Όπως σωστά, άλλωστε, είχε πει ο Τουσκ: «Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε τις συζητήσεις με μία μακάρια πεποίθηση ότι τίποτα δεν είναι λάθος, ότι τα πάντα είναι εντάξει».

Θα περίμενε κανείς μετά από τέτοιου είδους δηλώσεις, την ανάληψη δραστικών πολιτικών πρωτοβουλιών εκ μέρους των υπό αμφισβήτηση και εκλογικά απειλούμενων συστημικών δυνάμεων του νέο-φιλελεύθερου Κέντρου. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν έκαναν τίποτα το ουσιαστικό, επιβεβαιώνοντας το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι».

Για την ακρίβεια, η κατάληξη του αναστοχασμού για το μέλλον της ΕΕ, που είχε εγκαινιασθεί στη σύνοδο κορυφής της Μπρατισλάβας, ήταν η απόφαση για ΕΕ πολλών ταχυτήτων, η οποία, βεβαίως, δεν έλυσε το πρόβλημα. Αντιθέτως, ο πόλεμος στην Ουκρανία ενέτεινε την κρίση της Ένωσης. Έτσι, δεν πρέπει να προκαλούν έκπληξη τα τωρινά αποτελέσματα των ευρωεκλογών, πρωτίστως η σαρωτική νίκη της Λεπέν.

Το Brexit ήταν ένα πρόδρομο μήνυμα αυτών που ακολούθησαν. Δεν επρόκειτο απλά και μόνο για την εκδήλωση του παραδοσιακού βρετανικού ευρώ-σκεπτικισμού. Ήταν η κορυφή του ευρωπαϊκού παγόβουνου. Και το παγόβουνο ήταν η ραγδαία άνοδος της αντί-συστημικής ψήφου σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γηραιάς Ηπείρου. Έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, η κρίση της Ευρώπης δεν είναι απλώς το άθροισμα των επιμέρους κρίσεων. Η ταυτόχρονη έκθεση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος σε παράλληλες κρίσεις (οικονομική, ενεργειακή, πληθωρισμός, πόλεμος στην Ουκρανία) έβγαλε με δύναμη στην επιφάνεια τις ασυμμετρίες και τις αντιφάσεις του, με αποτέλεσμα η ΕΕ να αντιμετωπίζει σήμερα υπαρξιακή κρίση, η οποία αναπόφευκτα θα αποτυπωνόταν στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.

Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Στη Γαλλία, ο Μακρόν επανεξελέγη προ ετών πρόεδρος, μόνο λόγω του εκλογικού μετώπου στο δεύτερο γύρο όλων των αντί-ακροδεξιών πολιτικών δυνάμεων, με τη λογική του μικρότερου κακού. Όπως αποδεικνύεται από την τωρινή σαρωτική νίκη της Λεπέν, όμως, οι νίκες που στηρίζονται στο «αντί» είναι πύρρειες. Όπως φάνηκε από όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, ούτε η Γερμανία δε γλίτωσε από το δικό της κύμα ιδιότυπης αντισυστημικής ψήφου. Η ακροδεξιά και αντί-ευρωπαϊκή AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) αναδεικνύεται δεύτερο κόμμα, πάνω από το κυβερνών Σοσιαλδημοκρατικό.

Εκεί, όμως, που η αντισυστημική ψήφος εκδηλώθηκε με σαρωτικό τρόπο, είναι η Ιταλία. Μετά την ήττα του κεντροαριστερού φιλελεύθερου Ρέντσι στο δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου 2016, οι εκλογές είχαν αναδείξει νικητές τα αντί-συστημικά κόμματα «Κίνημα των 5 Αστέρων» (ασαφώς κεντροαριστερό) και Λέγκα (Νέα Δεξιά). Όταν, μάλιστα, οι Ιταλοί θεώρησαν ότι η Λέγκα του Σαλβίνι δεν ήταν επαρκώς αντισυστημική, ανέδειξαν πρώτο κόμμα το μέχρι τότε περιθωριακό κόμμα «Αδελφοί της Ιταλίας», με αποτέλεσμα σήμερα να είναι πρωθυπουργός η πρόεδρός του Μελόνι.

Ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία είχε επιβεβαιώσει, ότι το στρατηγικό πλεονέκτημα των συστημικών της νέο-φιλελεύθερης συναίνεσης, είναι ότι οι συνιστώσες τους μπορούν να συμμαχούν και να αθροίζουν τις εκλογικές και πολιτικές δυνάμεις τους. Αντιθέτως, λόγω των υφιστάμενων ιδεολογικών διαφορών στον άξονα Αριστερά-Δεξιά, δεν ισχύει το ίδιο για τις αντί-συστημικές δυνάμεις. Από την άλλη πλευρά, όμως, η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν μπορεί για πολύ χρόνο να παρακάμπτεται με τερτίπια του πολιτικού συστήματος. Το έδειξαν τώρα οι γαλλικές κάλπες.

Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ ΕΠΕΛΑΥΝΕΙ

Με την καθυπόταξη της κυβέρνησης Τσίπρα το 2015, το ευρώ-ιερατείο κατάφερε ένα πολιτικό πλήγμα στις αριστερόστροφες δυνάμεις που τότε έπαιρναν κεφάλι στη νότια Ευρώπη. Έτσι, π.χ. η πολιτική δυναμική των Ποδέμος ανακόπηκε, ενώ όπου τα σοσιαλιστικά κόμματα βρέθηκαν στην εξουσία επέλεξαν να τα βρουν με το ευρώ-ιερατείο. Με άλλα λόγια, τα κόμματα εξουσίας με αριστερό πρόσημο, μόνο με το ένα πόδι και μάλλον καταχρηστικά μπορούν να χαρακτηρισθούν αντί-συστημικά.

Δεν ισχύει το ίδιο για τα κόμματα της Νέας Δεξιάς, που οι νέο-φιλελεύθεροι, αλλά και αριστεροί, τα χαρακτηρίζουν λαϊκίστικα, εθνικιστικά, ξενοφοβικά, ακροδεξιά και ενίοτε φασιστικά. Τα κόμματα αυτά κερδίζουν έδαφος, ακριβώς επειδή επιβεβαιώνουν τον αντί-συστημικό χαρακτήρα τους, επιλέγοντας την έμπρακτη αμφισβήτηση του ευρώ-ιερατείου ή τουλάχιστον τη διαφοροποίηση από τις νέο-φιλελεύθερες και δικαιωματιστικές πολιτικές του. Αυτός είναι ο λόγος που στις ευρωεκλογές σημείωσαν νίκες και αλλάζουν τους συσχετισμούς δυνάμεων και το χάρτη στο Ευρωκοινοβούλιο.

Η ΕΕ θυμίζει ολοένα και περισσότερο κινούμενη άμμο, με αποτέλεσμα οι αντιθέσεις στους κόλπους της να οξύνονται. Οι αποκλίνουσες τάσεις εκ των πραγμάτων περιπλέκουν την κατάσταση, δυσκολεύουν την ανεύρεση εποικοδομητικών συμβιβασμών και δυσχεραίνουν τη γερμανική ηγεμονία. Ειδικά σε μία περίοδο που η Γερμανία είναι αντιμέτωπη με τη δική της οικονομική και πολιτική κρίση, αλλά και με τις μείζονες προκλήσεις που έχει εγείρει ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Αιτία για τη σοβούσα πολιτική κρίση είναι το γεγονός, ότι η οικονομική τάξη πραγμάτων που έχει επιβάλει το δίδυμο νέο-φιλελευθερισμός – δικαιωματισμός, πλήττει τις σταθερές του βίου εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων. Με άλλα λόγια, η Χριστιανοδημοκρατία και η Σοσιαλδημοκρατία, έχοντας εγκαταλείψει προ πολλού το Κοινωνικό Κράτος και υπηρετώντας την προαναφερθείσα δίδυμη «θρησκεία», δεν μπορούν να εξασφαλίσουν στα μικρομεσαία στρώματα την ευημερία, η οποία ήταν το υπόβαθρο της δικής τους παραδοσιακής πολιτικής ηγεμονίας.

Σύνοδος Κορυφής για την Ειρήνη στην Ουκρανία

0
Σύνοδος Κορυφής για την Ειρήνη στην Ουκρανία

Χωρίς ευρεία συναίνεση το τελικό ανακοινωθέν

Αν και η ειρηνευτική σύνοδος κορυφής για την Ουκρανία (Κυριακή 16 Ιουνίου) έβαλε τις βάσεις για έναν οδικό χάρτη για την ειρήνη, πολλές βασικές χώρες του Παγκόσμιου Νότου – μεταξύ των οποίων η Σαουδική Αραβία, το Μεξικό, η Ινδία, η Βραζιλία, η Νότια Αφρική και η Ινδονησία – δεν υπέγραψαν την τελική δήλωση.

Περίπου 100 χώρες και οργανώσεις συμμετείχαν στη διήμερη σύνοδο κορυφής στο αλπικό θέρετρο Buergenstock στην Ελβετία, προκειμένου να βρεθεί συναίνεση για τον τρόπο τερματισμού του πολέμου της Ρωσίας με την Ουκρανία. Οι δυτικοί σύμμαχοι του Κιέβου προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τη σύνοδο κορυφής για να κερδίσουν μια σύσσωμη καταδίκη της εισβολής, επικαλούμενοι τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ για τη διασφάλιση της ουκρανικής εδαφικής ακεραιότητας και φυσικά απορρίπτοντας τις απαιτήσεις του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, για τμήματα της Ουκρανίας, ως βασική προϋπόθεση για να επιτευχθεί η ειρήνη.

ΕΔΑΦΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ

Στο τελικό κοινό ανακοινωθέν της συνόδου κορυφής, το οποίο υπέγραψαν 80 χώρες και τέσσερις διεθνείς οργανισμοί, «ο σεβασμός της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας (…) μπορεί και θα χρησιμεύσει ως βάση για την επίτευξη μιας συνολικής, δίκαιης και διαρκούς ειρήνης στην Ουκρανία». Αναφέρεται επίσης στην εισβολή της Ρωσίας ως «πόλεμο», ένα χαρακτηρισμό που η Μόσχα απορρίπτει από την αρχή.

«Πιστεύουμε ότι η επίτευξη της ειρήνης απαιτεί τη συμμετοχή και το διάλογο μεταξύ όλων των μερών. Ως εκ τούτου, αποφασίσαμε να αναλάβουμε συγκεκριμένα βήματα (…) με περαιτέρω εμπλοκή των εκπροσώπων όλων των μερών», αναφέρεται στην κοινή δήλωση.

Τρία από τα δέκα σημεία της ειρηνευτικής φόρμουλας που πρότεινε η Ουκρανία συζητήθηκαν στην ειρηνευτική σύνοδο. Αυτά ήταν η πυρηνική ασφάλεια, η επισιτιστική ασφάλεια και η ανταλλαγή κρατουμένων, όπως καταλήγει η τελική δήλωση. Οι υπογράφοντες ζήτησαν την επιστροφή του πυρηνικού εργοστασίου της Ζαπορίζια στον ουκρανικό έλεγχο, την ελευθερία της χώρας να εξάγει τρόφιμα από όλα τα λιμάνια της, ζήτησαν επιτακτικά την πλήρη ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου και την επιστροφή των ουκρανικών παιδιών που έχουν συλληφθεί από τη Ρωσία.

«Δίνοντας τις θέσεις εκκίνησης, είναι επίτευγμα ότι αυτή η σύνοδος κορυφής μπόρεσε να πραγματοποιηθεί σε τόσο υψηλό επίπεδο», δήλωσε η Ελβετίδα πρόεδρος Viola Amherd μετά τις συνομιλίες. Μιλώντας σε δημοσιογράφους μετά το τέλος των συνομιλιών, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Volodymyr Zelenskyy δήλωσε, ότι η υποστήριξη των υπογραφόντων αποδεικνύει ότι το κράτος του διεθνούς δικαίου μπορεί να αποκατασταθεί. «Ελπίζω ότι μπορούμε να επιτύχουμε αποτελέσματα το συντομότερο δυνατό», δήλωσε ο Zelenskyy. «Θα αποδείξουμε σε όλους στον κόσμο ότι ο Χάρτης του ΟΗΕ μπορεί να αποκατασταθεί σε πλήρη αποτελεσματικότητα».

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΝΟΤΟΥ

Ουκρανοί αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν επίσης ότι κανένα άλλο ειρηνευτικό σχέδιο, ούτε καν το ρωσικό, δε συζητήθηκε στη σύνοδο κορυφής. Όμως, παρά τα ισχυρά μηνύματα υπέρ της Ουκρανίας, οι συνομιλίες αποκάλυψαν τη διάσπαση μεταξύ των δυτικών δυνάμεων και των μη δυτικών χωρών για μια μελλοντική ειρηνευτική διευθέτηση. Αξίζει να σημειωθεί, ότι από τον κατάλογο των υπογραφόντων του κοινού ανακοινωθέντος, αν και παρόντες στη σύνοδο κορυφής, απουσίαζαν η Αρμενία, η Βραζιλία, η Κολομβία, η Αγία Έδρα, η Ινδία, η Ινδονησία, η Λιβύη, το Μεξικό, η Σαουδική Αραβία, η Νότια Αφρική, η Ταϊλάνδη και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

«Οι χώρες που δεν ήρθαν στη σύνοδο κορυφής βλέπουν τι συμβαίνει – η Ουκρανία χτίζει μια συναίνεση γύρω από την ειρηνευτική φόρμουλα και αυτό μας επιτρέπει να κάνουμε τεράστια βήματα προς την κατεύθυνση μιας δίκαιης ειρήνης, αλλά όχι πάση θυσία», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Dmytro Kuleba, στους δημοσιογράφους, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής.

Ερωτηθείς σχετικά με το πρόβλημα της έλλειψης υποστήριξης του ειρηνευτικού σχεδίου της Ουκρανίας από βασικούς παίκτες του Παγκόσμιου Νότου, ο Kuleba δήλωσε ότι «κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να λέει αυτό που σκέφτεται».

«Αλλά το γεγονός ότι αυτή η χώρα είναι εδώ, το γεγονός ότι προσχωρεί στη δήλωση και το γεγονός ότι προσφέρει τις υπηρεσίες της για να βοηθήσει να προχωρήσει η διαδικασία που ξεκίνησε σε αυτή τη σύνοδο κορυφής, μιλάει για ένα πολύ απλό πράγμα – ότι αυτές οι χώρες στέκονται στο πλευρό της Ουκρανίας και στέκονται στο διεθνές δίκαιο», δήλωσε ο Kuleba.

Ένα τέτοιο παράδειγμα ήταν η Σαουδική Αραβία και «το γεγονός ότι βρίσκεται εδώ δείχνει ότι είναι δεσμευμένη στην ειρηνευτική διαδικασία – το Ριάντ είναι στο παιχνίδι», δήλωσε ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών.

Η απόφαση των συμμετεχόντων που δεν υπέγραψαν την τελική διακήρυξη δεν πρέπει να θεωρηθεί ως ένα «απόλυτο όχι», δήλωσαν διπλωμάτες με γνώση των συζητήσεων, προσθέτοντας ότι πιστεύουν ότι υπάρχει περιθώριο στη συνάντηση παρακολούθησης να συμμετάσχουν ακόμη.

Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Jake Sullivan, δήλωσε στους δημοσιογράφους, ότι «θα χρειαστεί δουλειά» για να επεκταθεί η ευρεία συναίνεση πέρα από εκείνους που υπέγραψαν την τελική δήλωση. Επεσήμανε επίσης τη «διχασμένη οθόνη» μεταξύ της ειρηνευτικής συνόδου κορυφής του Σαββατοκύριακου για την Ουκρανία και των όρων κατάπαυσης του πυρός που δημοσιοποίησε η Ρωσία πριν από τις συνομιλίες. «Θα χρειαστούν τα φώτα της δημοσιότητας από τη διεθνή κοινότητα, όχι μόνο από φωνές από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Ευρώπη, αλλά και από ασυνήθιστες φωνές, για να πούμε ότι αυτό που έκανε η Ρωσία εδώ είναι κάτι παραπάνω από καταδικαστέο και πρέπει να αλλάξει», είπε.

ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας δήλωσε στους δημοσιογράφους, ότι οι εργασίες θα συνεχιστούν τώρα σε ειδικές ομάδες εργασίας και ότι μόλις τα «σχέδια δράσης για την ειρήνη» είναι έτοιμα, θα ανοίξει ο δρόμος για μια δεύτερη σύνοδο κορυφής. «Συμφωνήσαμε να αρχίσουμε να εργαζόμαστε σε ειδικές ομάδες μετά τη σύνοδο κορυφής πάνω σε συγκεκριμένες ιδέες, προτάσεις και εξελίξεις που μπορούν να αποκαταστήσουν την ασφάλεια σε διάφορες πτυχές», δήλωσε ο Zelenskyy.

«Όταν τα σχέδια δράσης για την ειρήνη θα είναι έτοιμα και όταν θα έχει εκπονηθεί κάθε βήμα, θα ανοίξει ο δρόμος για τη δεύτερη ειρηνευτική σύνοδο κορυφής», είπε, προσθέτοντας ότι «οι εργασίες για την επόμενη σύνοδο κορυφής πρέπει να διαρκέσουν μήνες, όχι χρόνια». Σε μια ρητή κριτική στο αντίπαλο ειρηνευτικό σχέδιο του Πεκίνου, ο Zelenskyy είπε επίσης ότι θα πρέπει να κοινοποιήσει τις προτάσεις του στην Ουκρανία απευθείας, αντί να το κάνει μέσω των μέσων ενημέρωσης.

Ο Ελβετός υπουργός Εξωτερικών, Ignazio Cassis, δήλωσε ότι μια τέτοια επόμενη σύνοδος κορυφής θα μπορούσε ενδεχομένως να γίνει πριν από τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ το Νοέμβριο. Το Κίεβο ελπίζει ότι η Σαουδική Αραβία θα μπορούσε να φιλοξενήσει την επόμενη ειρηνευτική σύνοδο κορυφής, καθώς είναι πιθανό να μπορέσει να πείσει την Κίνα να συμμετάσχει, διατηρώντας παράλληλα καλές σχέσεις με τη Ρωσία. «Αυτή είναι η ιδέα – ότι η επόμενη σύνοδος κορυφής θα πρέπει να σημαίνει το τέλος του πολέμου – και φυσικά, χρειαζόμαστε την άλλη πλευρά [τη Ρωσία] να είναι στο τραπέζι», δήλωσε ο Kuleba.

«Καταλαβαίνουμε απόλυτα ότι θα έρθει μια στιγμή που θα είναι απαραίτητο να μιλήσουμε με τη Ρωσία», δήλωσε ο Kuleba στους δημοσιογράφους. «Αλλά η θέση μας είναι πολύ ξεκάθαρη: Δε θα επιτρέψουμε στη Ρωσία να μιλάει στη γλώσσα των τελεσίγραφων, όπως μιλάει τώρα».

Γιατί γίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία

0
Γιατί γίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία

Του Σάββα Καλεντερίδη

Η υπόθεση «πόλεμος στην Ουκρανία» ασφαλώς δεν ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 2022. Ο «σπόρος» έπεσε στο Βουκουρέστι το 2008, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με το σημείο υπ’ αριθμόν 23 της Διακήρυξης των ηγεσιών των χωρών μελών της Συμμαχίας που είχαν πάρει μέρος σε εκείνη τη σύνοδο στις 3 Απριλίου 2008, όπου αναφέρονταν τα εξής: «Το ΝΑΤΟ καλωσορίζει τις ευρωατλαντικές φιλοδοξίες της Ουκρανίας και της Γεωργίας για ένταξη στον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Συμφωνήσαμε σήμερα ότι αυτές οι χώρες θα γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ. Το ενταξιακό σχέδιο δράσης – MAP είναι το επόμενο βήμα για την Ουκρανία και τη Γεωργία στο δρόμο τους προς την ένταξη».

Εκεί στο Βουκουρέστι, όπου ήταν παρών και ο Πούτιν για να συμμετάσχει στο Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ρωσίας, είχε τότε προειδοποιήσει πως κάθε περαιτέρω επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς θα αντιμετωπιζόταν από τη Μόσχα ως «άμεση απειλή». Μάλιστα, στη διάρκεια της ομιλίας του, αναφερόμενος στην Ουκρανία, είχε πει ότι υπάρχουν περιοχές της όπου ζουν μόνο Ρώσοι, πως το «περίπλοκο» κράτος της Ουκρανίας στη σημερινή του μορφή συστάθηκε κατά τη σοβιετική περίοδο, παίρνοντας εδάφη από άλλες χώρες, και πως το κράτος αυτό μπορεί να βρεθεί «στο χείλος της ύπαρξής του» εάν περιπλακεί περαιτέρω η κατάσταση λόγω των «νατοϊκών προβλημάτων» κ.ά. Το ίδιο χρονικό διάστημα ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ προειδοποιούσε: «Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποτρέψουμε την ένταξη της Γεωργίας και της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ».

Ακολούθησε η «πορτοκαλί» επανάσταση στην Ουκρανία, η ανατροπή Γιανουκόβιτς, η προσάρτηση της Κριμαίας και η αυτονόμηση του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ, η υπογραφή των συμφωνιών Μινσκ 1 και Μινσκ 2, οι ανταλλαγές πυρών μεταξύ ουκρανικού στρατού και αυτονομιστών, και τελικά η εισβολή της Ρωσίας στις 24 Φεβρουαρίου 2022, και ο πόλεμος που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Φυσικά, υπάρχουν πολλές πτυχές που οδήγησαν Ρωσία και ΗΠΑ σ’ αυτήν τη σύγκρουση, γιατί στην ουσία αυτές οι δύο χώρες συγκρούονται και οι λοιποί εμπλεκόμενοι, ένθεν κακείθεν, είναι απλά οι «χρήσιμοι ηλίθιοι», όμως μια πτυχή μάς την περιγράφει, θα λέγαμε με κυνισμό, ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής της Νότιας Καρολίνας, Λίντσεϊ Όλιν Γκράχαμ, σε συνέντευξη που έδωσε στη δημοσιογράφο Μάργκαρετ Μπρέναν στον τηλεοπτικό σταθμό του CBS.

Αφού είχε προηγηθεί μια αναφορά του γερουσιαστή για την ανάγκη κατάσχεσης των 300 δισ. δολαρίων παγωμένων περιουσιακών στοιχείων της Ρωσίας, είπε τα εξής:

Λίντσεϊ Γκράχαμ: Λοιπόν, το θέμα είναι αν θα βοηθήσουμε την Ουκρανία ή όχι. Είναι τώρα καιρός να τους δώσουμε τα F-16, να τους αφήσουμε να πετάξουν τα αεροπλάνα, να τους δώσουμε πυροβολικό μεγάλης εμβέλειας για να χτυπήσουν στόχους εντός της Ρωσίας. Κυνηγήστε τα περιουσιακά στοιχεία του Πούτιν, όπου κι αν βρίσκονται, σε όλο τον κόσμο. Περάστε στην επίθεση. Νομίζω ότι αυτό το καλοκαίρι η Ουκρανία θα ανακτήσει στρατιωτική δυναμική. Όλα όσα κάναμε με την Ουκρανία ήταν αργά. Ήμασταν αναποφάσιστοι. Αλλά αν αναζητούσαμε τα περιουσιακά στοιχεία που έχει ο Πούτιν σε όλο τον κόσμο, αν πάρουμε τα χρήματά του που έχουν κλαπεί από το ρωσικό λαό και βοηθήσουμε τα θύματα στην Ουκρανία, νομίζω ότι αυτό θα έκανε πολλά για να τερματιστεί αυτός ο πόλεμος.

Μάργκαρετ Μπρέναν: Ο Ρεπουμπλικάνος συνάδελφός σας, ο γερουσιαστής Tommy Tuberville, μόλις την περασμένη εβδομάδα είπε στην εκπομπή του Steve Bannon ότι ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι είναι δικτάτορας και κατέχει τη θέση του αντισυνταγματικά. Και είπε κάτι και για τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

[Αρχή αναπαραγωγής ηχογράφησης] Tommy Tuberville: Δε θέλει την Ουκρανία. Δε θέλει την Ευρώπη. Διάολε, [ο Πούτιν] έχει αρκετή δική του γη. Θέλει απλώς να βεβαιωθεί ότι δεν έχει όπλα των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ουκρανία στραμμένα προς τη Μόσχα. [Τέλος αναπαραγωγής ηχογράφησης]

Μάργκαρετ Μπρέναν: Αυτά είπε για τη Ρωσία. Είναι γερουσιαστής, κι αναρωτιέμαι αν αυτές οι παρατηρήσεις από το συνάδελφό σας γερουσιαστή αντιπροσωπεύουν το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.

Λίντσεϊ Γκράχαμ: Όχι, αντιπροσωπεύει αυτόν και μόνο αυτόν. Αν αφιερώσετε 15 λεπτά μελετώντας τον Πούτιν και το τι θέλει, θα διαπιστώσετε ότι θέλει να ξαναδημιουργήσει τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Δεν πρόκειται να σταματήσει στην Ουκρανία. Γιορτάσαμε την 80ή επέτειο της D-Day στη Νορμανδία. Εκείνος ο πόλεμος ήταν μια αποτυχία. Ήταν ο περιττός πόλεμος που περιέγραψε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Είχαμε μια ντουζίνα ευκαιρίες να σταματήσουμε τον Χίτλερ. Και τώρα δεν πρόκειται για την επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς. Δεν πρόκειται για τους αμερικανικούς πυραύλους στην Ουκρανία. Πρόκειται για ένα μεγαλομανή που θέλει να δημιουργήσει τη Ρωσική Αυτοκρατορία με τη δύναμη των όπλων. Αν δεν τον σταματήσεις, πάει και η Ταϊβάν. Άρα ήμασταν πολύ αργοί στο να βοηθήσουμε την Ουκρανία. Άρα, η ανάλυση του γερουσιαστή Tuberville αγνοεί πραγματικά αυτό που έχει στο νου του ο Πούτιν. Είναι ένας ακραίος, νομίζω, στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Μου αρέσει προσωπικά. Τι έκανε όμως ο Τραμπ για να δοθούν τα 60 δισ. δολάρια και να δοθούν τα όπλα στην Ουκρανία; Δημιούργησε ένα σύστημα δανεισμού για τα κεφάλαια αυτά.

Υπάρχουν κρίσιμα ορυκτά αξίας 10 έως 12 τρισ. δολαρίων στην Ουκρανία. Θα μπορούσε να είναι η πλουσιότερη χώρα σε όλη την Ευρώπη. Δε θέλω να δώσω αυτά τα χρήματα και αυτά τα περιουσιακά στοιχεία στον Πούτιν για να τα μοιραστεί με την Κίνα. Εάν βοηθήσουμε την Ουκρανία τώρα, μπορεί να γίνει ο καλύτερος επιχειρηματικός εταίρος που έχουμε ονειρευτεί. Τα 10-12 τρισ. δολάρια κρίσιμων ορυκτών περιουσιακών στοιχείων θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από την Ουκρανία και τη Δύση, όχι να δοθούν στον Πούτιν και την Κίνα. Αυτό είναι πολύ μεγάλο θέμα, το πώς τελειώνει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Ας τους βοηθήσουμε να κερδίσουν έναν πόλεμο που δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε. Ας βρούμε μια λύση σε αυτόν τον πόλεμο. Η Ουκρανία είναι σαν να κάθεται σε ένα χρυσωρυχείο. Το να δώσουμε στον Πούτιν 10 ή 12 τρισ. δολάρια για κρίσιμα ορυκτά που θα μοιραστεί με την Κίνα, είναι γελοίο.

Να σημειώσουμε ότι τα στοιχεία αυτά δεν είναι του γερουσιαστή που έδωσε τη συνέντευξη, είναι στοιχεία του αμερικανικού κράτους και έτσι πρέπει να τα αξιολογήσουμε. Ασφαλώς τα 10-12 τρισ. δεν είναι η αποκλειστική αιτία του πολέμου, θεωρούμε όμως ότι είναι μια σημαντική πτυχή.

Κατά τα άλλα, η Ελλάδα θα δώσει την επόμενη πενταετία από 1 έως 2 δισ. ευρώ στην Ουκρανία. Ψίχουλα…

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ Εθνικισμός, πατριωτισμός στο μπλέντερ ενός Αγίου…

Έφτασε και πάλι η Εθνική γιορτή της αμφιλεγόμενης Επαρχίας μας. Ο χαρακτηρισμός βέβαια δεν είναι τυχαίος, αφού το Κεμπέκ παρότι σήμερα απολαμβάνει μία σχετική πολιτική ηρεμία, εξακολουθεί να συμπεριλαμβάνεται στις αμφιλεγόμενες περιοχές του κόσμου, όπως η Κριμαία, η Καταλονία, η Νότια Οσσετία, η Βόρεια Κύπρος, για να αναφέρω μόνο μερικές, με κοινό χαρακτηριστικό την αυτοδιάθεση.

Σε μια χώρα όπως ο Καναδάς, όπου τα βασικά προβλήματα μπορούμε να πούμε είναι κατά κάποιο τρόπο λυμένα, το γαλλόφωνο Κεμπέκ ήρθε πριν από μισό αιώνα να ταράξει τα νερά, τού κατά τ’ άλλα, εξαιρετικά οργανωμένου και δομημένου Καναδικού κράτους.

Στην άλλοτε Belle Province λοιπόν, με την αχανέστατη έκταση σιτοβολώνων, εύφορων πεδιάδων και πάγων, μια μερίδα κατοίκων έφεραν στο προσκήνιο ένα σχέδιο απόσχισης και ανεξαρτητοποίησης.

Για την ιστορία, το Κεμπέκ αρχίζει να αποκτά γαλλική χροιά πριν 500 σχεδόν χρόνια, όταν ο Γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ ξεκίνησε να δημιουργεί τις πρώτες γαλλικές αποικίες. Το 1608 ο Γάλλος Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν ιδρύει την Πόλη του Κεμπέκ και δύο αιώνες αργότερα, λίγο πριν ξεσπάσει η Αμερικανική Επανάσταση, οι Γαλλικές αποικίες πέφτουν στα χέρια των Βρετανών. Οι Βρετανοί από τη Γηραιά Αλβιώνα, με το φόβο μήπως οι Γάλλοι επαναστατήσουν με τους Αγγλοσάξονες αποίκους, παραχώρησαν στους Κεμπεκουά αυτονομία.

Τους επέτρεψαν να χρησιμοποιούν το φεουδαρχικό σύστημα ως σύστημα διοργάνωσης και αυτοδιοίκησης, το Γαλλικό Αστικό Κώδικα ως άσκηση του νόμου και του δικαίου, επίσημη γλώσσα τη γαλλική και ως θρήσκευμα το χριστιανικό καθολικό δόγμα.

Το 1841, μετά τις εξεγέρσεις των αγγλόφωνων και των γαλλόφωνων κοινοτήτων, οι Βρετανοί ένωσαν τις κτήσεις τους με τις γαλλικές αποικίες και δημιούργησαν το «The Dominion of Canada». Γεγονός είναι πως οι γαλλόφωνες κοινότητες ήταν πάντοτε παραγκωνισμένες και περιθωριοποιημένες από τους αγγλόφωνους κατοίκους του Καναδά, με αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι δύο κοινότητες να έρθουν σε ρήξη, λόγω της άρνησης των γαλλόφωνων να πάρουν μέρος στον πόλεμο.

Η Καναδική κυβέρνηση για να εξομαλύνει την κατάσταση στο εσωτερικό της ενδοχώρας καθιέρωσε τη γαλλική γλώσσα ισότιμη της αγγλικής στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα νοσοκομεία, τις αυτοδιοικήσεις και τις πινακίδες, κάνοντας έτσι ένα μεγάλο βήμα για την έννοια της κοινής Καναδικής συνείδησης.

To Κεμπέκ εξακολουθεί να έχει δικό του Σύνταγμα, λόγω του ότι δεν έχει υπογράψει το Καναδικό, και οι αποφάσεις για την εκπαίδευση, την ασφάλεια, την υγεία και την αυτοδιοίκηση παίρνονται από την Εθνοσυνέλευση.

Να υπενθυμίσουμε ότι οι κάτοικοι του Κεμπέκ έχουν απορρίψει δύο φορές την απόσχιση στα δύο δημοψηφίσματα τα οποία έλαβαν μέρος τα έτη 1980 και 1995.

Αυτά εν συντομία, για την ιστορία της Επαρχίας μας ή του Έθνους, κατ’ άλλους….

Στις 24 Ιουνίου θα γιορτάσουμε την Εθνική γιορτή του Κεμπέκ, που συμπίπτει με τη γιορτή του προστάτη και πολιούχου Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.

Bonne Fête Québec!