Αναγνωρισμένη επιστήμονας εναντίον τής «ανοησίας» για την «κλιματική κρίση»
Ψεύτικοι πόλεμοι, ψεύτικες θεωρίες…
Μία από τις πιο σεβαστές επιστήμονες του κλίματος στον κόσμο ασκεί έντονη κριτική στην πράσινη ατζέντα και διαφωνεί με την υπερβολή πως η Γη αντιμετωπίζει μια «κρίση» λόγω της «υπερθέρμανσης του πλανήτη»,όπως άλλωστε και νομπελίστες φυσικοί!
Η Judith A. Curry (φωτ.) είναι Αμερικανίδα κλιματολόγος και πρώην πρόεδρος του School of Earth and Atmospheric Sciences στο Georgia Institute of Technology. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τυφώνες, τηλεπισκόπηση, ατμοσφαιρική μοντελοποίηση, πολικά κλίματα, αλληλεπιδράσεις αέρα-θαλάσσης, κλιματικά μοντέλα και τη χρήση μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων για ατμοσφαιρική έρευνα.
Ήταν μέλος της Επιτροπής Ερευνών για το Κλίμα του Εθνικού Ερευνητικού Συμβουλίου, δημοσίευσε πάνω από εκατό επιστημονικές εργασίες και συν-επιμελήθηκε πολλά σημαντικά έργα. Η Curry αποσύρθηκε από τον ακαδημαϊκό χώρο το 2017 σε ηλικία 63 ετών, λόγω του δημόσιου σκεπτικισμού της για την υποτιθέμενη κλιματική αλλαγή.
Εδώ είναι μερικοί από τους ισχυρισμούς της σε πρόσφατη συνέντευξη, οι οποίοι έρχονται σε σύγκρουση με τη θεωρία της κλιματικής κρίσης και την τρομοκρατία, κατά πολλούς, ορισμένων μέσων ενημέρωσης:
◘ Οι θάνατοι που σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες έχουν μειωθεί στο 97% τον περασμένο αιώνα.
◘ Οι θάνατοι που σχετίζονται με το κλίμα μειώνονται, λόγω καλύτερης τεχνολογίας.
◘ Τα επιχειρήματα για τη φερόμενη αλλαγή του κλίματος χρησιμοποιούνται για να αγνοηθούν τα πραγματικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν, όπως η φτώχεια, ο τρόπος ζωής, η κακή διακυβέρνηση, η κακή χρήση γης, ο κακός σχεδιασμός της πόλης και πολλά άλλα.
◘ Οι διεθνιστές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή, αποφάσισαν να ξεκινήσουν έναν πόλεμο κατά των πετρελαϊκών εταιρειών και του καπιταλισμού, βάζοντας την πολιτική σκοπιμότητα υπεράνω της επιστήμης!
Όπως δήλωσε σε απόσπασμα που θα δείτε: «Ακόμα και η “IPCC” – η αναφορά αξιολόγησης κλίματος του ΟΗΕ, η πιο αξιόπιστη, η βάση της φυσικής επιστήμης – δε χρησιμοποιούν τη λέξη “κίνδυνος”. Χρησιμοποιούν “λόγους ανησυχίας”. Και αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να το περιγράψεις! Ναι, κάθε είδους κλιματική αλλαγή, είτε είναι φυσική αιτία ή ανθρώπινη αιτία, είναι ένα συνεχιζόμενο αδιέξοδο που πρέπει να κατανοήσουμε, πρέπει να προσαρμοστούμε και να προσπαθήσουμε να διαχειριστούμε τις επιπτώσεις. Πώς φτάσαμε στο σημείο να πιστεύουμε ότι, πρόκειται να αποτρέψουμε την κακοκαιρία από το να συμβεί, με την εξάλειψη των ορυκτών καυσίμων, είναι σχεδόν το πιο ανόητο και παράλογο πράγμα που μπορώ να φανταστώ. Και όλος ο κόσμος είναι παγιδευμένος σε αυτή την ανοησία».
Ειλικρινά δε γνωρίζω, αν η «κλήση προς απολογία» ως υπόπτων τέλεσης αξιόποινης πράξης ολόκληρης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των «Σπαρτιατών», πλην του επικεφαλής της (!), είναι συνεπής με το γράμμα της εκλογικής νομοθεσίας, που έχει γίνει κανονικό λαστέξ από τις τροπολογίες της μαύρης νύχτας και του ποδαριού των κυβερνήσεων Μητσοτάκη. Προφανώς και θα είναι.
Αυτό που γνωρίζω σίγουρα είναι ότι οι νόμοι, εκτός από τα συμφέροντα των πολιτών, πρέπει να υπηρετούν και τη λογική. Και ο νόμος που απαγόρευσε την κάθοδο στις βουλευτικές εκλογές του Ηλία Κασιδιάρη, αλλά του επέτρεψε να κατέβει υποψήφιος για δήμαρχος της Αθήνας, δεν υπηρετεί καμία λογική. Αντίθετα, μυρίζει βρόμικη πολιτική συναλλαγή. Όμως και το νέο επεισόδιο στο σίριαλ «Σπαρτιάτες» ανταγωνίζεται σε ελαφρότητα τα προηγούμενα. Και επίσης κυριαρχείται από παραλογισμό.
Γιατί δεν είναι δυνατόν να εγκαλούνται για εξαπάτηση του εκλογικού σώματος άνθρωποι που κυκλοφορούσαν στα εκλογικά τους κέντρα με φωτογραφίες του Κασιδιάρη και εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους για τη στήριξή του, ενώ την ίδια ώρα ο ίδιος ο έγκλειστος του Δομοκού με δηλώσεις του στα social media εξέφραζε απροκάλυπτα τη στήριξή του προς το συγκεκριμένο κόμμα.
Μα, σοβαρά τώρα; Είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι και ο τελευταίος ψηφοφόρος που έριξε στην κάλπη «Σπαρτιάτες» δεν ήξερε ότι ψήφιζε… και Κασιδιάρη; Για να μη σας πω ότι πρωτίστως αυτόν ψήφιζε! Όπως αποδείχτηκε και από την εκλογική του επίδοση για το Δήμο της Αθήνας, που καταγράφηκε διπλάσια από εκείνη των «Σπαρτιατών» στη συγκεκριμένη Περιφέρεια.
Συνεπώς δεν υπάρχει θέμα εξαπάτησης του εκλογικού σώματος και η σχετική προκαταρκτική έρευνα της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου ως προς το συγκεκριμένο πλημμεληματικό αδίκημα, βάσει μάλιστα της «μαρτυρίας» του αρχηγού των «Σπαρτιατών», ενός ευκαιριακού γυρολόγου της πολιτικής που «είδε φως και μπήκε», στερείται – κατά την ταπεινή μου γνώμη – κάθε ουσίας.
Για τα χρήματα και την πιθανή νομή τους μη με ρωτήσετε, θα σας γελάσω. Πιθανόν εκεί μέσα να υπήρχαν κάποια λαμόγια που προσέβλεπαν στην οικειοποίηση της κρατικής επιδότησης. Σίγουρα, όμως, από μια τέτοια έρευνα δε θα εξαιρούσα τον ίδιο τον… Στίγκα. Για να εξηγούμεθα…
Όσο για τον «υπαρχηγό» που θα γινόταν… αρχηγός με «πραξικόπημα» κατ’ εντολήν του Κασιδιάρη, βάσει πάντα της κατάθεσης Στίγκα, ένα έχω να σας πω: Τυχαίνει και έχω γνωρίσει τον επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των «Σπαρτιατών» Χάρη Κατσιβαρδά, ένα μαχόμενο δικηγόρο που, πριν πολιτευθεί, αρθρογραφούσε και στη «δημοκρατία». Δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν μιλούσε με τον έγκλειστο – και πολύ πιθανόν να το έκανε. Μπορώ όμως να σας πω, ότι ο συγκεκριμένος (σε αντίθεση με τον Κασιδιάρη) έχει σχέση με το ναζισμό όσο και ο Φάντης με το ρετσινόλαδο…
Επομένως τα πράγματα είναι αρκετά μπερδεμένα. Και δε φτάνει η μαρτυρία του Στίγκα, που κατά κυριολεξία άλλα λέει τη μια και άλλα την επομένη, για να στοιχειοθετήσει πειστικά επιλήψιμες πράξεις. Όσο για την «εξαπάτηση του εκλογικού σώματος», θα έλεγα ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δε θα έπρεπε να μιλάμε για σχοινί… Γιατί τότε, πριν από τους «Σπαρτιάτες», θα όφειλαν να είχαν παραπεμφθεί ως ύποπτοι κάποιοι άλλοι, που υπόσχονταν λεφτά εξ ουρανού ή να σκίσουν τα Μνημόνια, αλλά και αυτοί που εκλέγονται με την παραταξιακή σημαία ενός κόμματος και τελικά βρίσκονται να εφαρμόζουν πιστά πολιτικές διαφορετικών ιδεολογικών χώρων.
Εξαπάτηση δεν είναι κι αυτό; Και μάλιστα καραμπινάτη. Σε μια ανάλυση κοινής λογικής, η πρωτοβουλία της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου (που προφανώς από αυστηρά νομική πλευρά είναι άρτια στοιχειοθετημένη) δε στέκει. Αλλά είπαμε, ότι ο νόμος δεν ταυτίζεται πάντα με την κοινή λογική.
Το ζήτημα είναι ότι η νομική πρωτοβουλία πυροδοτεί συνέπειες που μπορεί να αποδειχθούν πολιτικά προβληματικές. Ανοίγει καταρχάς το δρόμο για λήψη (πρωτοφανών) πειθαρχικών μέτρων εις βάρος των 11 βουλευτών, από τον επιρρεπή σε θεσμικά ατοπήματα πρόεδρο της Βουλής, έπειτα από την αυθαίρετη και αντικαταστατική αλλαγή του κανονισμού που επέβαλε πραξικοπηματικά. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο.
Το σημαντικό είναι ότι η κλήση των «Σπαρτιατών» σε απολογία για ενδεχόμενη εξαπάτηση του εκλογικού σώματος, ενισχύει την εκκρεμούσα ενώπιον του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου ένσταση, με αντικείμενο την έκπτωση των εκλεγμένων βουλευτών, αλλά και τον αποκλεισμό ολόκληρου του κόμματος από την εκλογική διαδικασία. Κάπου εκεί αρχίζουν και τα δύσκολα.
Πώς θα αποφασίσει το ίδιο δικαστήριο την πλήρωση των εδρών που θα αδειάσουν; Λογικά, πρέπει να επαναληφθούν οι εκλογές, αν όχι σε όλη την επικράτεια, τουλάχιστον στις 12 επίμαχες Περιφέρειες. Αυτό, όμως, είναι κάτι που επιδιώκει να αποφύγει πάση θυσία η κυβέρνηση. Θα πιέσει, λοιπόν, το δικαστήριο για πρώτη φορά στα χρονικά, να κατανείμει τις έδρες αναλογικά, βάσει της εκλογικής δύναμης των κομμάτων, για να λάβει τη μερίδα του λέοντος; Μετά τα νομοθετικά πραξικοπήματα, θα ζήσουμε και τέτοιου μεγέθους θεσμική εκτροπή; Και όλα αυτά για τους «Σπαρτιάτες» και τον Κασιδιάρη; Η χώρα δεν έχει άλλα προβλήματα;
Πράσινη χελώνα στο Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο της Αυστραλίας στις 13 Ιουλίου 2021
Τα περιοδικά υποστηρίζουν ότι «τα οικοσυστήματα ωθούνται στο χείλος του γκρεμού με κίνδυνο να καταρρεύσει η λειτουργία της φύσης»
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: NAVEEN ATHRAPPULLY ΠΗΓΗ: EPOCH TIMES
Περισσότερα από 200 περιοδικά υγείας δημοσίευσαν ταυτόχρονα ένα κύριο άρθρο, που καλεί τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) να κηρύξει την «κρίση του κλίματος και της φύσης» ως παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία, ακόμη και όταν πολλοί επιστήμονες αμφισβητούν την προπαγάνδα των οικολόγων.
«Ο κόσμος ανταποκρίνεται σήμερα στην κλιματική κρίση και στην κρίση της φύσης σαν να πρόκειται για ξεχωριστές προκλήσεις. Αυτό είναι ένα επικίνδυνο λάθος», αναφέρει το κύριο άρθρο της 25ης Οκτωβρίου, όπως δημοσιεύθηκε στο British Medical Journal (BMJ). «Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θα πρέπει να ανακηρύξει την αδιαίρετη κρίση του κλίματος και της φύσης ως παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία». Το κύριο άρθρο υποστήριξε, ότι η κλιματική αλλαγή πρόκειται να «ξεπεράσει την αποψίλωση των δασών και άλλες αλλαγές στις χρήσεις γης ως ο κύριος παράγοντας απώλειας της φύσης».
Η «αδιαίρετη πλανητική κρίση» θα οδηγήσει σε ελλείψεις γης, στέγης, τροφίμων και νερού, επιδεινώνοντας έτσι τη φτώχεια και οδηγώντας σε μαζική μετανάστευση και συγκρούσεις, αναφέρεται.
«Η άνοδος της θερμοκρασίας, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η ατμοσφαιρική ρύπανση και η εξάπλωση μολυσματικών ασθενειών, είναι μερικές από τις σημαντικότερες απειλές για την υγεία που επιδεινώνονται από την κλιματική αλλαγή».
Επιπλέον, η έκθεση υποστήριξε ότι (α) η ρύπανση έχει βλάψει την ποιότητα των υδάτων και έχει προκαλέσει αύξηση των ασθενειών που μεταδίδονται με το νερό, (β) έχει σημειωθεί «εντυπωσιακή απώλεια» της γενετικής ποικιλότητας στα συστήματα διατροφής, η οποία απειλεί την πρόσβαση σε καλή διατροφή, και (γ) χιλιάδες είδη έρχονται σε στενή επαφή λόγω των αλλαγών στη χρήση της γης, αυξάνοντας την ανταλλαγή παθογόνων μικρό-οργανισμών και ανοίγοντας το δρόμο για την εμφάνιση νέων ασθενειών και πανδημιών.
Το Δεκέμβριο του περασμένου έτους, η Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών του ΟΗΕ για τη βιοποικιλότητα (Conference of the Parties – COP) συμφώνησε για την αποτελεσματική διατήρηση και διαχείριση τουλάχιστον του 30% της γης, των παράκτιων περιοχών και των ωκεανών του πλανήτη έως το 2030. Ωστόσο, «πολλές δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στις COP δεν έχουν τηρηθεί», αναφέρεται στο κύριο άρθρο.
«Αυτό επέτρεψε στα οικοσυστήματα να ωθηθούν ακόμη περισσότερο στο χείλος του γκρεμού, αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο να φτάσουμε σε “σημεία καμπής” – διαταραχές στη λειτουργία της φύσης», αναφέρεται. «Εάν αυτά τα γεγονότα συνέβαιναν, οι επιπτώσεις στην υγεία θα ήταν παγκοσμίως καταστροφικές».
«Οι τρεις προϋποθέσεις για να κηρύξει ο ΠΟΥ μια κατάσταση, ως κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία διεθνούς ενδιαφέροντος, είναι ότι είναι σοβαρή, ξαφνική, ασυνήθιστη ή απροσδόκητη, έχει επιπτώσεις στη δημόσια υγεία πέραν των εθνικών συνόρων του πληγέντος κράτους και μπορεί να απαιτήσει άμεση διεθνή δράση. Η κλιματική αλλαγή φαίνεται να πληροί όλες αυτές τις προϋποθέσεις».
Εκτός από το BMJ, άλλες εκδόσεις που συγκαταλέγονται στα 200 περιοδικά που δημοσιεύουν το κύριο άρθρο περιλαμβάνουν τα The Lancet, JAMA, The National Medical Journal of India, MJA και East African Medical Journal.
Το κύριο άρθρο έρχεται, καθώς περισσότεροι από 1.800 επιστήμονες και επαγγελματίες από όλο τον κόσμο υπέγραψαν πρόσφατα μια κοινή Παγκόσμια Διακήρυξη για το Κλίμα (World Climate Declaration) στην οποία δηλώνεται ότι «δεν υπάρχει έκτακτη ανάγκη για το κλίμα». Η διακήρυξη δημοσιεύθηκε από την Παγκόσμια Ομάδα Πληροφοριών για το Κλίμα (Global Climate Intelligence Group – CLINTEL), ένα ανεξάρτητο ίδρυμα που δραστηριοποιείται στον τομέα της κλιματικής αλλαγής και της πολιτικής.
Στη διακήρυξη επισημαίνεται, ότι το κλίμα της Γης ποικίλλει από τότε που υπάρχει, με τον πλανήτη να βιώνει διάφορες ψυχρές και θερμές φάσεις. Η Μικρή Εποχή των Παγετώνων έληξε μόλις το 1850, ανέφεραν. «Ως εκ τούτου, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τώρα βιώνουμε μια περίοδο θέρμανσης».
Η δήλωση διέψευσε την ιδέα ότι το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) βλάπτει το περιβάλλον. Το διοξείδιο του άνθρακα είναι «απαραίτητο» για όλη τη ζωή στη γη και είναι «ευνοϊκό» για τη φύση. Το επιπλέον CO2 έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της παγκόσμιας βιομάζας των φυτών, ενώ παράλληλα ενισχύει τις αποδόσεις των καλλιεργειών παγκοσμίως, αναφέρεται.
ΑΝΘΙΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
Οι ισχυρισμοί ότι η κλιματική αλλαγή βλάπτει το περιβάλλον, έχουν αμφισβητηθεί από πολλούς εμπειρογνώμονες. Σε ένα άρθρο της 29ης Σεπτεμβρίου στο CLINTEL, η Τζόαν Νόβα (Joanne Nova), πτυχιούχος Μοριακής Βιολογίας, επισήμανε ότι ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος της Αυστραλίας – το μεγαλύτερο σύστημα υφάλων στον κόσμο – έχει δει τώρα «δύο χρόνια με ρεκόρ υψηλής κάλυψης κοραλλιών».
Οι κινδυνολόγοι της κλιματικής αλλαγής συνήθιζαν να επισημαίνουν τη μείωση της κάλυψης των κοραλλιών, ως ένδειξη περιβαλλοντικής ζημίας που προκαλείται από την αλλαγή του κλίματος.
Το 2012, η κάλυψη των κοραλλιών στο Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο ήταν τόσο φτωχή, που ήταν λιγότερη από το ήμισυ των πρόσφατων αριθμών. Αλλά από τότε, ο ύφαλος έχει αυξηθεί ραγδαία, παρά τους ισχυρισμούς περί αύξησης του CO2, υποτιθέμενων θερμότερων ωκεανών και ανόδου της στάθμης της θάλασσας.
Ένα άλλο αφήγημα που διαδίδεται από τους κινδυνολόγους, είναι ότι η κλιματική αλλαγή προκαλεί το λιώσιμο των πάγων στη Γροιλανδία. Σε ένα άρθρο του CLINTEL στις 3 Ιουλίου, ο φιλοξενούμενος συγγραφέας Γιόργκεν Κάινικε (Jorgen Keinicke) επεσήμανε, ότι οι θερμοκρασίες στη Γροιλανδία έφτασαν στο μέγιστο το 2010, ενώ η μαζική απώλεια πάγου κορυφώθηκε το 2011/2012.
«Το λιώσιμο κατά την επόμενη δεκαετή περίοδο είναι αξιοσημείωτα χαμηλότερο από εκείνο της προηγούμενης δεκαετίας», ανέφερε. «Από το 2010, στη Γροιλανδία επικρατεί πιο κρύο και η ετήσια απώλεια μάζας έχει αντίστοιχα μειωθεί. Η NASA δείχνει ότι η ταχύτητα ανόδου της στάθμης της θάλασσας είναι επίσης χαμηλότερη από το 2016».
Επιπλέον, ο ισχυρισμός του κύριου άρθρου του BMJ ότι υπάρχει «κρίση της φύσης» και «απώλεια της φύσης» είναι ύποπτος, δεδομένου ότι τα στοιχεία της NASA δείχνουν ότι η πράσινη κάλυψη του πλανήτη έχει στην πραγματικότητα αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες.
Σε μια ανάρτηση του Απριλίου 2019, η NASA ανέφερε ότι «ο κόσμος είναι κυριολεκτικά ένα πιο πράσινο μέρος από ό,τι ήταν πριν από 20 χρόνια», επικαλούμενη στοιχεία από τη δορυφορική της επιτήρηση.
«Το “πρασίνισμα” του πλανήτη τις τελευταίες δύο δεκαετίες αντιπροσωπεύει μια αύξηση της φυλλικής επιφάνειας των φυτών και των δέντρων, που ισοδυναμεί με την έκταση που καλύπτουν όλα τα τροπικά δάση του Αμαζονίου. Υπάρχουν τώρα περισσότερα από δύο εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια επιπλέον πράσινης φυλλικής επιφάνειας ετησίως, σε σύγκριση με τις αρχές της δεκαετίας του 2000 – μια αύξηση 5%», αναφέρεται.
Οι αλλαγές του χρόνου διακόπτουν το εσωτερικό μας «ρολόι του σώματος»
Από την Γκιζέλα Χέλφερ*
Η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, για να εκμεταλλευτεί τις μεγαλύτερες ώρες της ημέρας και να εξοικονομήσει ενέργεια. Ενώ αυτό έκανε τη διαφορά όταν βασιζόμασταν σε μεγάλο βαθμό στην ενέργεια από άνθρακα, σήμερα τα οφέλη αμφισβητούνται. Στην πραγματικότητα, αναδυόμενες έρευνες δείχνουν, ότι η μετακίνηση των ρολογιών δύο φορές το χρόνο έχει αρνητικές επιπτώσεις, ιδιαίτερα στην υγεία μας.
Ο λόγος που οι αλλαγές του χρόνου μάς επηρεάζουν τόσο πολύ, είναι λόγω του εσωτερικού βιολογικού «ρολογιού» του σώματός μας. Αυτό το ρολόι ελέγχει τις βασικές φυσιολογικές λειτουργίες μας, όπως όταν αισθανόμαστε πεινασμένοι και όταν αισθανόμαστε κουρασμένοι. Αυτός ο ρυθμός είναι γνωστός ως κιρκαδικός ρυθμός μας και διαρκεί περίπου 24 ώρες.
Το σώμα δεν μπορεί να κάνει τα πάντα ταυτόχρονα, έτσι κάθε λειτουργία στο σώμα έχει μια συγκεκριμένη ώρα που λειτουργεί καλύτερα. Για παράδειγμα, ακόμη και πριν ξυπνήσουμε το πρωί, το εσωτερικό μας ρολόι προετοιμάζει το σώμα μας για το ξύπνημα. Διακόπτει την παραγωγή της ορμόνης ύπνου μελατονίνης από την επίφυση και αρχίζει να απελευθερώνει κορτιζόλη, μια ορμόνη που ρυθμίζει το μεταβολισμό. Η αναπνοή μας γίνεται επίσης ταχύτερη, η αρτηριακή μας πίεση αυξάνεται, η καρδιά μας χτυπά πιο γρήγορα και η θερμοκρασία του σώματός μας αυξάνεται ελαφρώς. Όλα αυτά διέπονται από το εσωτερικό βιολογικό μας ρολόι.
Το κύριο ρολόι μας βρίσκεται σε ένα τμήμα του εγκεφάλου που ονομάζεται υποθάλαμος. Ενώ όλοι οι ιστοί και τα όργανα του σώματος έχουν το δικό τους ρολόι (γνωστό ως περιφερειακά ρολόγια), το κύριο ρολόι του εγκεφάλου συγχρονίζει τα περιφερειακά ρολόγια, διασφαλίζοντας ότι όλοι οι ιστοί συνεργάζονται αρμονικά τη σωστή ώρα της ημέρας. Αλλά δύο φορές το χρόνο, αυτός ο ρυθμός διαταράσσεται όταν αλλάζει η ώρα, πράγμα που σημαίνει ότι το κύριο ρολόι και όλα τα περιφερειακά ρολόγια τίθενται εκτός συγχρονισμού.
Δεδομένου ότι ο ρυθμός μας δεν είναι ακριβώς 24 ώρες, επαναφέρεται καθημερινά χρησιμοποιώντας ρυθμικές ενδείξεις από το περιβάλλον. Το πιο σταθερό περιβαλλοντικό σύνθημα είναι το φως. Το φως ελέγχει φυσικά αυτούς τους κιρκαδικούς ρυθμούς και κάθε πρωί το κύριο ρολόι μας είναι συντονισμένο με τον έξω κόσμο.
Στη συνέχεια, το κύριο ρολόι λέει στα περιφερειακά ρολόγια στα όργανα και τους ιστούς την ώρα, μέσω της έκκρισης ορμονών και της δραστηριότητας των νευρικών κυττάρων. Όταν αλλάζουμε τεχνητά και απότομα τους καθημερινούς μας ρυθμούς, το κύριο ρολόι μετατοπίζεται γρηγορότερα από τα περιφερειακά ρολόγια και αυτός είναι ο λόγος που αισθανόμαστε αδιαθεσία. Τα περιφερειακά ρολόγια μας εξακολουθούν να λειτουργούν στην παλιά εποχή και βιώνουμε jetlag.
Μπορεί να χρειαστούν αρκετές ημέρες ή εβδομάδες για να προσαρμοστεί το σώμα μας στην αλλαγή της ώρας και για τους ιστούς και τα όργανά μας να λειτουργήσουν ξανά αρμονικά. Και, ανάλογα με το αν είστε φυσικό πρωινό άτομο ή… κουκουβάγια, η αλλαγή ώρας την άνοιξη και το φθινόπωρο μπορεί να σας επηρεάσει διαφορετικά.
Οι νυχτερινές κουκουβάγιες τείνουν να δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στην αλλαγή της ώρας της άνοιξης, ενώ οι πρωινές κουκουβάγιες τείνουν να επηρεάζονται περισσότερο από την αλλαγή της φθινοπωρινής ώρας. Μερικοί άνθρωποι είναι ακόμη εντελώς ανίκανοι να προσαρμοστούν στην αλλαγή της ώρας.
Ενώ οποιαδήποτε διαταραχή στον κιρκάδιο ρυθμό μας μπορεί να επηρεάσει την ευημερία μας, υπάρχουν ακόμα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε το σώμα μας να προσαρμοστεί καλύτερα στη νέα εποχή:
1] Διατηρήστε τον ύπνο σας κανονικό πριν και μετά την αλλαγή των ρολογιών. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διατηρείτε την ώρα που ξυπνάτε το πρωί τακτική. Αυτό συμβαίνει επειδή το σώμα απελευθερώνει κορτιζόλη το πρωί για να σας κάνει πιο προσεκτικούς. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας θα κουράζεστε όλο και περισσότερο καθώς μειώνονται τα επίπεδα κορτιζόλης και αυτό θα περιορίσει την επίδραση της αλλαγής ώρας στον ύπνο σας.
2] Σταδιακά μεταφέρετε το σώμα σας στη νέα ώρα, αλλάζοντας το πρόγραμμα ύπνου σας αργά σε μια εβδομάδα περίπου. Η αλλαγή της ώρας ύπνου σας 10-15 λεπτά νωρίτερα ή αργότερα κάθε μέρα, βοηθά το σώμα σας να προσαρμοστεί απαλά στο νέο πρόγραμμα και διευκολύνει το jetlag.
3] Πάρτε λίγο πρωινό φως του ήλιου. Το πρωινό φως βοηθά το σώμα σας να προσαρμοστεί γρηγορότερα και συγχρονίζει το ρολόι του σώματός σας γρηγορότερα – ενώ το βραδινό φως καθυστερεί το ρολόι σας. Το πρωινό φως θα αυξήσει επίσης τη διάθεση και την εγρήγορσή σας κατά τη διάρκεια της ημέρας και θα σας βοηθήσει να κοιμηθείτε καλύτερα τη νύχτα.
4] Αποφύγετε το έντονο φως το βράδυ. Αυτό περιλαμβάνει μπλε φως από κινητά τηλέφωνα, tablet και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές. Το μπλε φως μπορεί να καθυστερήσει την απελευθέρωση της ορμόνης του ύπνου μελατονίνης και να επαναφέρει το εσωτερικό ρολόι σε ακόμη μεταγενέστερο χρονοδιάγραμμα. Ένα σκοτεινό περιβάλλον είναι καλύτερο την ώρα του ύπνου.
5] Διατηρήστε το μοτίβο διατροφής σας κανονικό. Άλλες περιβαλλοντικές ενδείξεις, όπως το φαγητό, μπορούν επίσης να συγχρονίσουν το ρολόι του σώματός σας. Η έρευνα δείχνει ότι η έκθεση στο φως και τα τρόφιμα στη σωστή ώρα, μπορούν να βοηθήσουν τα κύρια και περιφερειακά ρολόγια σας να αλλάξουν με την ίδια ταχύτητα. Διατηρήστε τις ώρες των γευμάτων συνεπείς και αποφύγετε τα γεύματα αργά το βράδυ.
Μετά από πανευρωπαϊκή διαβούλευση, το Μάρτιο του 2019 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της κατάργησης της θερινής ώρας – επομένως αυτή μπορεί να είναι μια από τις τελευταίες φορές που πολλοί Ευρωπαίοι αναγνώστες πρέπει να ανησυχούν για την προσαρμογή των εσωτερικών ρολογιών τους μετά από μια αλλαγή ώρας. Ενώ τα κράτη μέλη θα αποφασίσουν εάν θα υιοθετήσουν μόνιμα τη χειμερινή ώρα (από το φθινόπωρο έως την άνοιξη) ή τη θερινή ώρα (από την άνοιξη έως το φθινόπωρο), οι επιστήμονες τάσσονται υπέρ της τήρησης της χειμερινής ώρας, καθώς τότε είναι που το φως του ήλιου ταιριάζει περισσότερο όταν πηγαίνουμε στη δουλειά, στο σχολείο και κοινωνικοποιούμαστε.
Το Σάββατο 28/10 ανήμερα της επετείου του ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΟΧΙ, για άλλη μια χρονιά το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο έδωσε φόρο τιμής στην ημέρα της 28ης Οκτωβρίου, διοργανώνοντας κατάθεση στεφάνων στο κενοτάφιο του Λαβάλ.
Για άλλη μια φορά κατέθεσαν στεφάνια πολιτικοί από τα τρία κυβερνητικά επίπεδα. Δε δίστασαν δε να προβάλουν την κατάθεση στα προσωπικά τους κοινωνικά δίκτυα, παίρνοντας φωτογραφίες με αξιωματούχους του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου και ιδιαίτερα με τον πρόεδρο του -επί έτη- Δρ. Θεόδωρο Χαλάτση. Αυτή τη φορά δε, παραβρέθηκαν και αξιωματούχοι του νυν διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, όπως διακρίνονται στη φωτογραφία [σελίδα 8].
Η προσέλευση και συμμετοχή των πολιτικών, καθώς και η συμμετοχή αξιωματούχων της ΕΚΜΜ, δίνει την απόλυτη αποδοχή της ύπαρξης και αναγνώρισης του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου.
Επιπλέον φέτος, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, στο γεύμα που έγινε την Κυριακή 29 Οκτωβρίου στο Ελληνικό Κοινοτικό Κέντρο, προσφώνησαν τον πρόεδρο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου Δρ. Θεόδωρο Χαλάτση, μαζί με τον πρόεδρο του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ, Γιάννη Θεοδοσόπουλο. Επίσης, στο κοκτέιλ πριν το γεύμα, είδαμε τον Δρ. Χαλάτση σε μια φιλική συνομιλία με τη Γενική Πρόξενο της Ελλάδας του Μόντρεαλ, Κατερίνα Βαρβαρήγου.
ΠΡΩΤΟΚΛΑΣΑΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ
Το συμβουλευτικό σώμα του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου απαρτίζεται από αξιόλογα άτομα με πλούσια βιογραφικά. Μεταξύ άλλων: Ελένη Μπακοπάνου [πρώην ομοσπονδιακή βουλευτής], Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος [Πρώην πρέσβης στον Καναδά και Πρέσβης επί Τιμή], Δρ. Μαρία Νεγρεπόντη – Δελιβάνη [Πρώτη γυναίκα Έλλην πρύτανης, εκλεγμένη τρεις φορές στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας], Δρ. Κυριάκος Μαντζωρίνης [Οικονομολόγος], Δρ. Ιωάννης Μάζης [καθηγητής Γεωγραφικής οικονομίας – οικονομικών], Πάνα Μέρτσαντ [Γερουσιαστής], Στέλιος Παπαθεμελής [πρώην υπουργός Βόρειας Ελλάδας και Δημόσιας Τάξης], Παναγιώτης Σγουρίδης [πρώην υφυπουργός και Αντιπρόεδρος στην Ελληνική Βουλή], Δημήτριος Σμυρνιός [Δικηγόρος και πρόεδρος του συμβουλίου της ΕΚΜΜ], Δημήτρης Σούδας [πρώην σύμβουλος του πρωθυπουργού Steven Harper και επίτιμος πρόξενος της Κύπρου στο Τορόντο], Ιωάννης Τσούρας [Διευθυντής Ιδιαίτερου Γραφείου Αρχιεπισκόπου Αθηνών & πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου] και ο Φραγκούλης Φράγκος [απόστρατος στρατηγός, επίτιμος αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού και πρώην υπηρεσιακός Υπουργός Εθνικής Άμυνας].
Η λίστα των ατόμων που είναι στο συμβουλευτικό του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου είναι πολύ μεγάλη για να δημοσιευθεί. Τα άτομα αυτά περιβάλαν το κογκρέσο με τις γνώσεις τους στα Εθνικά μας θέματα, διότι πιστεύουν ότι το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο επιτελεί έργο σε αυτόν τον τομέα.
Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΟΥ ΚΟΓΚΡΕΣΟΥ
Για την ιστορία, το βρίσκω σωστό σε αυτό το σημείο, να γυρίσουμε πίσω στην ιστορία της παροικίας στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, όπου με πρωτοβουλία του πρώην προέδρου της κοινότητας Μόντρεαλ, Αδριανού Μαρή, δημιουργήθηκε το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο. Την ίδια περίπου χρονιά, στην Επαρχία του Οντάριο δημιουργήθηκε η Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων και Σωματείων. Επομένως, ήταν αναπόφευκτη η δημιουργία του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ.
Η «πυραμίδα» είχε ως εξής: Στα επαρχιακά κογκρέσα και ομοσπονδίες θα ψήφιζαν οι εκπρόσωποι συλλόγων και σωματείων τής εκάστοτε επαρχίας, καθώς και οι ελληνικές κοινότητες της κάθε επαρχίας. Το δε συμβούλιο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου απαρτιζόταν από τους εκάστοτε προέδρους των επαρχιακών κογκρέσων και ομοσπονδιών, οι οποίοι συμμετείχαν αυτομάτως ως μέλη, καθώς και οι εκάστοτε πρόεδροι των κοινοτήτων Μόντρεαλ, Τορόντο και Βανκούβερ. Από αυτούς εκλεγόταν το εκτελεστικό.
Το Ελληνοκαναδικό κογκρέσο είχε ως αρμοδιότητα τα Εθνικά θέματα προς την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση, ενώ τα επαρχιακά κογκρέσα είχαν αρμοδιότητες για θέματα της επαρχίας τους.
Αν θυμάστε, όσοι θυμάστε, τα συλλαλητήρια για τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ το 1992 και το 2007 διοργάνωσε το Ελληνοκαναδικό κογκρέσο, με πρόεδρο το 1992 τον Βασίλη Κατσαμπάνη και το 2007 το Δημήτριο Μανωλάκο. Ενώ το επαρχιακό, με συνεργασία το Ιταλικό και Εβραϊκό κογκρέσο επί προεδρίας Σωτήρη Αντύπα, δούλεψαν μαζί το 1995, κατά του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία του Κεμπέκ.
Τα χρόνια πέρασαν και τα κογκρέσα «έμπλεξαν τα μπούτια τους». Ξέχασαν τις αρμοδιότητες τους και εισχώρησαν το ένα κογκρέσο στα «χωράφια» του άλλου.
Ως παράδειγμα, επί προεδρίας του δραστήριου αείμνηστου Πήτερ Γεωργακάκου, έγιναν εκδηλώσεις για τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Ήταν όλες πετυχημένες σε προσέλευση κόσμου και οργάνωση. Ο Γεωργακάκος και το συμβούλιο του «αναγκάστηκαν» να εισχωρήσουν στις αρμοδιότητες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου λόγω της απόλυτης αδράνειας που είχε. Εκείνη την εποχή ο πρόεδρος του παραιτήθηκε, όταν διορίστηκε ως δικαστής μετανάστευσης στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.
Κάποιος έπρεπε να κάνει κάτι για την ενημέρωση των ξένων για το ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ. Και αυτό έπραξε ο αείμνηστος Γεωργακάκος – «καταπατώντας» τα χωράφια και τις αρμοδιότητες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου.
Από εκείνη τη στιγμή ζούμε ένα μπέρδεμα στις αρμοδιότητες μεταξύ του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου σε σχέση με αυτά των Επαρχιών. Δε θα αναφερθώ στα δικαστήρια και στα άσκοπα χρηματικά ποσά, που σίγουρα θα έπιαναν τόπο αλλού.
Όμως πρέπει να ξέρουμε όλοι, ότι το σημερινό Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο δεν είναι αυτό που δημιούργησε ο αείμνηστος Αδριανός Μαρής και οι συνεργάτες του. Άλλαξε το καταστατικό του που επισημοποιήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2015 με αριθμό πιστοποιητικού της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης 123292-4.
Σύμφωνα με το καταστατικό του «ανανεωμένου» Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει μέλος του, εφόσον είναι αποδεκτός από το εκτελεστικό συμβούλιο.
Εντούτοις, το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο μια και δέχεται μεμονωμένα άτομα ως μέλη, δεν είναι ποια τριτοβάθμια οργάνωση. Αυτό όμως δεν αποτρέπει να υπερασπίζεται τα Εθνικά μας θέματα στην Καναδική επικράτεια.
Επιπλέον, η αντιπαράθεση που έχει το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ, και που όπως είπα ξοδευτήκαν αδίκως δεκάδες χιλιάδες δολάρια, δεν έπρεπε να γίνει. Διότι με το Νέο Καταστατικό, το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο δημιούργησε τα δικά του επαρχιακά παραρτήματα απαρτιζόμενα από τα μέλη του.
Τώρα, πόσο αντιπροσωπευτικό είναι, αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Πάντως ως τώρα σε όλες τις εκδηλώσεις που διοργάνωσε, συμμετέχουν οι εκπρόσωποι όλων των κυβερνητικών επιπέδων των δήμων, των επαρχιών και της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης, οι οποίοι με την παρουσία τους «αυτομάτως» αποδέχονται το «νέο» Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο.
Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα. Από την άλλη μεριά, οι αντιφωνούντες και νοσταλγοί του «παλαιού» Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, μπορούν κάλλιστα (αν το επιθυμούν) να δημιουργήσουν άλλον παν-καναδικό οργανισμό, με το προηγούμενο οργανωτικό σχήμα «ομπρέλας» που υπήρχε.
Αλλά επ’ αυτού… αμφιβάλω. Διότι ήδη έχουμε πρόβλημα αποχής στην παροικία μας. Πρόσφατο παράδειγμα το «πλήθος» κόσμου που παραβρέθηκε στο τιμητικό δείπνο της Κυριακής 29/10. Εκτός αν η αποχή τής ημέρας αυτής, ήθελε να δώσει ένα άλλο μήνυμα…
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-39 published November 3rd, 2023. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Η ισραηλινό – παλαιστινιακή σύγκρουση αναζωπυρώθηκε για άλλη μια φορά στις 7 Οκτωβρίου 2023 μετά από μια αιφνιδιαστική επίθεση που εξαπέλυσε η Χαμάς κατά του Ισραήλ. Σε αντίποινα, το Ισραήλ διέταξε αεροπορικές επιδρομές και «πλήρη πολιορκία» της Λωρίδας της Γάζας, του παλαιστινιακού θύλακα που διαχειρίζεται η Χαμάς. Πρόκειται για ένα νέο θανατηφόρο επεισόδιο σε μια σύγκρουση που έχει τις ρίζες της βαθιά στα μέσα του 20ου αιώνα. Το FRANCE 24 παρακολουθεί την ιστορία του.
1947: Χιλιάδες Ευρωπαίοι Εβραίοι μετανάστες, πολλοί από τους οποίους είναι επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος, επιβιβάζονται σε ένα πλοίο – το οποίο ονομάστηκε Έξοδος 1947 – με προορισμό την τότε ελεγχόμενη από τους Βρετανούς Παλαιστίνη. Κατευθυνόμενοι προς τη «γη της επαγγελίας», αναχαιτίζονται από πλοία του βρετανικού ναυτικού και στέλνονται πίσω στην Ευρώπη. Καλύπτεται ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης, το περιστατικό πυροδοτεί διεθνή οργή και διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στο να πείσει το Ηνωμένο Βασίλειο ότι είναι απαραίτητη μια λύση με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ για την επίλυση της κρίσης στην Παλαιστίνη. Μια ειδική επιτροπή του ΟΗΕ προτείνει ένα σχέδιο διχοτόμησης που δίνει το 56,47% της Παλαιστίνης για ένα εβραϊκό κράτος και το 44,53% για ένα αραβικό κράτος. Οι Παλαιστίνιοι εκπρόσωποι απορρίπτουν το σχέδιο αλλά οι Εβραίοι ομόλογοί τους το αποδέχονται. Στις 29 Νοεμβρίου, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ εγκρίνει το σχέδιο, με 33 χώρες να ψηφίζουν υπέρ της διχοτόμησης, 13 να ψηφίζουν κατά και 10 αποχές.
1948-49: Στις 14 Μαΐου, ο Ντέιβιντ Μπεν-Γκουριόν, ο πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ, διαβάζει δημόσια τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Η δήλωση, η οποία θα τεθεί σε ισχύ την επόμενη μέρα, έρχεται μια ημέρα πριν από τη λήξη της βρετανικής εντολής στην Παλαιστίνη. Το εβραϊκό κράτος παίρνει τον έλεγχο του 77% του εδάφους της Εντολής της Παλαιστίνης, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Για τους Παλαιστίνιους, αυτή η ημερομηνία σηματοδοτεί τη «Νάκμπα», την καταστροφή που προαναγγέλλει το μεταγενέστερο εκτοπισμό και την απομάκρυνσή τους. Καθώς εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι, ακούγοντας τη λέξη για σφαγές σε χωριά όπως το Ντιρ Γιασίν, φεύγουν προς την Αίγυπτο, το Λίβανο και την επικράτεια της Ιορδανίας, οι στρατοί της Αιγύπτου, της Συρίας, του Λιβάνου, της Ιορδανίας και του Ιράκ επιτίθενται στο Ισραήλ, ξεκινώντας τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948. Οι αραβικοί στρατοί αποκρούονται, κηρύσσεται κατάπαυση του πυρός και χαράσσονται νέα σύνορα – πιο ευνοϊκά για το Ισραήλ. Η Ιορδανία παίρνει τον έλεγχο της Δυτικής Όχθης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, ενώ η Αίγυπτος ελέγχει τη Λωρίδα της Γάζας.
1956: Ο Δεύτερος Αραβο-Ισραηλινός Πόλεμος, ή η Κρίση του Σουέζ, λαμβάνει χώρα, αφού η Αίγυπτος εθνικοποιεί τη Διώρυγα του Σουέζ. Σε απάντηση το Ισραήλ, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία σχηματίζουν συμμαχία και το Ισραήλ καταλαμβάνει τη Λωρίδα της Γάζας και τη χερσόνησο του Σινά. Ο ισραηλινός στρατός αποσύρει τελικά τα στρατεύματά του, υπό την πίεση των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ.
1959: Ο Γιάσερ Αραφάτ ιδρύει την παλαιστινιακή οργάνωση Φατάχ στη Γάζα και στο Κουβέιτ. Αργότερα γίνεται το κύριο συστατικό της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO).
1964: Δημιουργείται η PLO.
1967: Ο Τρίτος Αραβο-Ισραηλινός Πόλεμος, ή ο Πόλεμος των Έξι Ημερών, μεταξύ του Ισραήλ και των Αράβων γειτόνων του, έχει ως αποτέλεσμα μια δραματική επανασχεδίαση του χάρτη της Μέσης Ανατολής. Το Ισραήλ καταλαμβάνει τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, τη Λωρίδα της Γάζας, τη χερσόνησο του Σινά και τα υψώματα του Γκολάν.
1973: Στις 6 Οκτωβρίου, κατά τη διάρκεια της εβραϊκής γιορτής του Γιομ Κιπούρ, ο αιγυπτιακός και ο συριακός στρατός εξαπολύουν επιθέσεις κατά του Ισραήλ, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός νέου περιφερειακού πολέμου. Ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ, ο οποίος τελειώνει 19 ημέρες αργότερα με το Ισραήλ να απωθεί τους αραβικούς στρατούς, έχει ως αποτέλεσμα μεγάλες απώλειες από όλες τις πλευρές – τουλάχιστον αρκετές χιλιάδες θανάτους.
1979: Σφραγίζεται ειρηνευτική συμφωνία Ισραήλ-Αιγύπτου στην Ουάσιγκτον μετά τις Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ που υπογράφηκαν το 1978 από τον Αιγύπτιο Πρόεδρο Ανουάρ Σαντάτ και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μεναχέμ Μπεγκίν. Σύμφωνα με τους όρους αυτής της συμφωνίας, η Αίγυπτος ανακτά τη χερσόνησο του Σινά, την οποία είχε χάσει μετά τον πόλεμο των έξι ημερών. Ο Σαντάτ γίνεται ο πρώτος Άραβας ηγέτης που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ.
1982: Υπό τον υπουργό Άμυνας Αριέλ Σαρόν, ισραηλινά στρατεύματα εισβάλλουν στο γειτονικό Λίβανο σε μια αμφιλεγόμενη στρατιωτική αποστολή που ονομάζεται «Επιχείρηση Ειρήνη της Γαλιλαίας». Στόχος της επιχείρησης είναι να εξαφανιστούν οι βάσεις των Παλαιστινίων ανταρτών στο νότιο Λίβανο. Αλλά τα ισραηλινά στρατεύματα φτάνουν μέχρι την πρωτεύουσα του Λιβάνου, τη Βηρυτό. Η επακόλουθη δρομολόγηση της PLO υπό τον Αραφάτ αφήνει τους παλαιστινιακούς προσφυγικούς καταυλισμούς στο Λίβανο ουσιαστικά ανυπεράσπιστους. Από τις 16 έως τις 18 Σεπτεμβρίου, Λιβανέζοι χριστιανοί φαλαγγιστές πολιτοφύλακες – με δεσμούς με το Ισραήλ – εισέρχονται στα στρατόπεδα Sabra και Shatilla στη Βηρυτό, εξαπολύοντας μια βάναυση σφαγή που συγκλονίζει τη διεθνή κοινότητα. Οι σφαγές, το αντικείμενο μιας ισραηλινής έρευνας που καλείται ευρέως Επιτροπή Kahane, θα κοστίσουν στη συνέχεια στο Σαρόν τη δουλειά του ως υπουργός Άμυνας.
1987: Εξεγέρσεις σε στρατόπεδα παλαιστινιακών προσφύγων στη Γάζα εξαπλώθηκαν στη Δυτική Όχθη, σηματοδοτώντας την έναρξη της Πρώτης Παλαιστινιακής Ιντιφάντα («εξέγερση» στα αραβικά). Με το παρατσούκλι «πόλεμος των πετρών», η Πρώτη Ιντιφάντα διαρκεί μέχρι το 1993, κοστίζοντας περισσότερες από 1.000 ζωές Παλαιστινίων. Η εικόνα των Παλαιστινίων διαδηλωτών που πετούν πέτρες εναντίον της στρατιωτικής ισχύος του Ισραήλ έρχεται να συμβολίσει τον παλαιστινιακό αγώνα. Ήταν επίσης κατά τη διάρκεια αυτής της εξέγερσης που γεννήθηκε η Χαμάς, επηρεασμένη από την ιδεολογία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας της Αιγύπτου. Από την αρχή, το ισλαμιστικό κίνημα ευνοεί τον ένοπλο αγώνα και απορρίπτει κάθε νομιμότητα ενός ισραηλινού κράτους.
1993: Μετά από μήνες ξέφρενων μυστικών διαπραγματεύσεων, ο Γιάσερ Αραφάτ και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Γιτζάκ Ράμπιν υπογράφουν τις Συμφωνίες του Όσλο. Οι συμφωνίες προβλέπουν τη δημιουργία της Παλαιστινιακής Αρχής, η οποία αποκτά το διοικητικό έλεγχο της Δυτικής Όχθης και της Γάζας. Στις 13 Σεπτεμβρίου στο γκαζόν του Λευκού Οίκου, ο Αραφάτ και ο Ράμπιν ανταλλάσσουν μια ιστορική χειραψία, παρουσία του προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον. Την εκδήλωση παρακολουθούν πάνω από 400 εκατομμύρια τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο.
1995: Στις 4 Νοεμβρίου, ο Ράμπιν δολοφονείται από έναν Εβραίο ακροδεξιό εξτρεμιστή, σε μια ειρηνευτική συγκέντρωση στο Τελ Αβίβ.
1996: Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου εκλέγεται πρωθυπουργός για πρώτη φορά.
2000: Στις 28 Σεπτεμβρίου, ο Σαρόν προκαλεί τους Παλαιστίνιους κάνοντας μια περιοδεία στην τοποθεσία Al-Aqsa/Temple Mount της Ιερουσαλήμ ως αρχηγός του δεξιού κόμματος Likud, πυροδοτώντας τη Δεύτερη Ιντιφάντα, γνωστή και ως Al-Aqsa Intifada. Διήρκεσε μέχρι το 2005, με απώλειες 3.000 Παλαιστίνιους και 1.000 Ισραηλινούς που σκοτώθηκαν σε διάστημα πέντε ετών.
2001: Ο Σαρόν εκλέγεται πρωθυπουργός του Ισραήλ και διακόπτει την επαφή με τον Αραφάτ, ο οποίος στη συνέχεια περιορίζεται στο συγκρότημα του στη Ραμάλα.
2002: Η ισραηλινή κυβέρνηση ξεκινά την Επιχείρηση Αμυντική Ασπίδα – την κατασκευή ενός τείχους για να χωρίσει το Ισραήλ από τη Δυτική Όχθη. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κάνει λόγο για πρώτη φορά για συνύπαρξη μεταξύ των δύο κρατών Ισραήλ και Παλαιστίνης. Ο ισραηλινός στρατός άρει την πολιορκία της Ραμάλα.
2004: Στις 22 Μαρτίου, ο Σεΐχης Αχμέντ Γιασίν, ο παραπληγικός συνιδρυτής και πνευματικός ηγέτης της Χαμάς, σκοτώνεται σε χτύπημα ισραηλινού ελικοπτέρου. Οκτώ μήνες αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου, ο πρόεδρος της PLO Αραφάτ πεθαίνει σε νοσοκομείο του Παρισιού μετά από παρατεταμένη ασθένεια. Ο θάνατος του Αραφάτ έχει γίνει αντικείμενο διαμάχης. Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι πέθανε από φυσικά αίτια, ενώ άλλοι είναι ανοιχτοί στο ενδεχόμενο να δηλητηριάστηκε χρησιμοποιώντας πολώνιο 210.
2005: Ο Μαχμούντ Αμπάς εκλέγεται πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής. Μετά από 38 χρόνια κατοχής, το Ισραήλ αποχωρεί από τη Γάζα.
2006: Στις 4 Ιανουαρίου, ο πρωθυπουργός Σαρόν παθαίνει εγκεφαλικό και πέφτει σε κώμα, στο οποίο μένει μέχρι το θάνατό του το 2014. Ο Εχούντ Ολμέρτ αναλαμβάνει πρωθυπουργός και επικεφαλής του νεοϊδρυθέντος κεντρώου κόμματος του Σαρόν, του Καντίμα. Η Χαμάς σαρώνει τις βουλευτικές εκλογές στα Παλαιστινιακά Εδάφη, με αποτέλεσμα οι ΗΠΑ και η ΕΕ να παγώσουν την άμεση βοήθεια προς την παλαιστινιακή κυβέρνηση. Η λιβανέζικη ισλαμική φονταμενταλιστική οργάνωση Χεζμπολάχ εξαπολύει επιθέσεις με ρουκέτες στο Ισραήλ και αιχμαλωτίζει δύο Ισραηλινούς στρατιώτες. Το Ισραήλ αντεπιτίθεται με δύναμη και πολλοί άμαχοι, κυρίως Λιβανέζοι, σκοτώνονται. Ο πόλεμος, που θεωρείται ευρέως ως αποτυχία στο Ισραήλ, οδήγησε σε αυξανόμενες εκκλήσεις προς τον Όλμερτ να παραιτηθεί.
2007: Μετά από μήνες εσωτερικών στρατιωτικών συγκρούσεων μεταξύ των δυνάμεων της Χαμάς και της Φατάχ, η Χαμάς καταλαμβάνει τον έλεγχο της Γάζας.
2008: Στις 27 Δεκεμβρίου, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) εξαπέλυσαν αιφνιδιαστική επίθεση στη Γάζα, σκοτώνοντας περισσότερους από 200 ανθρώπους σε μια μέρα. Λίγο αργότερα, ο Ισραηλινός Στρατός ακολουθεί μια χερσαία εισβολή δύο εβδομάδων στη Γάζα. Μια έκθεση του ΟΗΕ κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι τόσο το Ισραήλ όσο και η Χαμάς διέπραξαν εγκλήματα πολέμου κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.
2011: Στις 27 Μαρτίου, το Ισραήλ αναπτύσσει ένα αντιπυραυλικό αμυντικό σύστημα που ονομάζεται Iron Dome, το οποίο επιτρέπει στη χώρα να αναχαιτίζει πυραύλους μικρού βεληνεκούς που εκτοξεύονται τακτικά από τη Γάζα.
2012: Οι ισραηλινές δυνάμεις σκοτώνουν τον κορυφαίο διοικητή της Χαμάς, Ahmed al-Jaabari, σε αεροπορική επιδρομή στις 14 Νοεμβρίου και ακολούθησαν περισσότερα πλήγματα κατά τη διάρκεια μιας οκταήμερης εκστρατείας, κατά την οποία η Χαμάς αντεπιτίθεται εκτοξεύοντας ρουκέτες στην Ιερουσαλήμ για πρώτη φορά. Περισσότεροι από 130 Παλαιστίνιοι καθώς και πέντε Ισραηλινοί σκοτώνονται.
2014: Τον Ιούνιο, τρεις Ισραηλινοί έφηβοι απάγονται και δολοφονούνται κοντά στην πόλη της Χεβρώνας στη Δυτική Όχθη. Οι ισραηλινές αρχές κατηγορούν τη Χαμάς για το περιστατικό και στις 8 Ιουλίου εξαπολύουν πολλαπλές αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα, προκαλώντας ανταλλαγή πυραύλων με τη Χαμάς σε διάστημα επτά εβδομάδων. Οι ισραηλινές πυραυλικές επιθέσεις έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο περισσότερων από 2.200 Παλαιστίνιων στη Γάζα.
2018: Στις 30 Μαρτίου, δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι συγκεντρώνονται κοντά στα ισραηλινά σύνορα στη Λωρίδα της Γάζας, για να διαμαρτυρηθούν για τον αποκλεισμό του θύλακα από το Ισραήλ. Οι διαδηλώσεις συνεχίζονται για αρκετούς μήνες. Τουλάχιστον 189 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 6.000 τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των διαδηλώσεων, από τα τέλη Μαρτίου έως τα τέλη Δεκεμβρίου 2018, σύμφωνα με την Ανεξάρτητη Διεθνή Επιτροπή Έρευνας που εξουσιοδοτήθηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.
2021: Παλαιστίνιοι πιστοί συγκρούονται με την ισραηλινή αστυνομία το Μάιο στο συγκρότημα του τζαμιού Al-Aqsa της Ιερουσαλήμ μετά από εβδομάδες αυξανόμενης έντασης. Η Χαμάς εξαπολύει ένα μπαράζ ρουκετών στο Ισραήλ, αφού ζητά από τις ισραηλινές δυνάμεις να αποσυρθούν από το συγκρότημα. Το Ισραήλ απαντά με αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα, πυροδοτώντας μια σύγκρουση 11 ημερών, με αποτέλεσμα το θάνατο περισσότερων από 200 ανθρώπων.
2022: Το Ισραήλ σφυροκοπά τη Γάζα με αεροπορικές επιδρομές στις 5 Αυγούστου, σκοτώνοντας έναν ανώτερο μαχητή της οργάνωσης Ισλαμική Τζιχάντ και πυροδοτώντας αντίποινα ρουκέτες από τον παλαιστινιακό θύλακα. Τουλάχιστον 40 Παλαιστίνιοι σκοτώνονται στις τρεις ημέρες των μαχών που ακολουθούν.
Στις 7 Οκτωβρίου 2023, η Χαμάς πραγματοποιεί μια άνευ προηγουμένου, πολύπλευρη αιφνιδιαστική επίθεση στο Ισραήλ, με μαχητές να διεισδύουν στα βαριά οχυρωμένα σύνορα της Γάζας σε διάφορες τοποθεσίες από αέρα, ξηρά και θάλασσα. Οι ισραηλινές δυνάμεις απαντούν με αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα και στρατιωτικές ενισχύσεις στα σύνορα.
Η ΠΗΓΗ ΕΔΩ: www.france24.com/en/middle–east/20231011-from-1947-to-2023-retracing–the–complex–and–tragic–israeli–palestinian–conflict
Ιστορική παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού για Ισραήλ, ελληνοτουρκικά και γερμανικές αποζημιώσεις ◘ «Δε διαπραγματευόμαστε εθνική κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα με την Τουρκία!»
Ηχηρά μηνύματα και προειδοποιήσεις σε διάφορες… κατευθύνσεις, ακόμα και προς το… Μέγαρο Μαξίμου, απέστειλε την Τρίτη 24/10 ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην παρουσίαση του ανατρεπτικού βιβλίου του Γιώργου Χαρβαλιά «Γιαβόλ! Αίμα, Λήθη», στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.
Στην πρώτη του παρέμβαση μετά από την απομάκρυνση του από τη Βουλή, ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε για το κρίσιμο ζήτημα των κατοχικών αποζημιώσεων, τη φλεγόμενη κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα αναφέρθηκε στο Κυπριακό και έστειλε μήνυμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη για τη στάση του απέναντι στην Τουρκία.
«Η αποπληρωμή του κατοχικού δανείου δεν παραγράφηκε ποτέ, η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε ποτέ από αυτήν. Κανένα νομικό στοιχείο δεν απάλλαξε τη Γερμανία από τις υποχρεώσεις αυτές, τις οποίες είχε αναγνωρίσει επισήμως από το 1965» τόνισε στην αρχή της ομιλίας του ο Κ. Καραμανλής και αναφέρθηκε στον αγώνα του Προκόπη Παυλόπουλου για τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο. Ο Κώστας Καραμανλής επανέλαβε τα λόγια του: «Οι απαιτήσεις της Ελλάδας έναντι της Γερμανίας είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες».
ΒΟΛΕΣ ΠΡΟΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΕ
Ο Κ. Καραμανλής αναφέρθηκε με ευθείες βολές στο ρόλο της ΕΕ: «Η ένταση στη διεθνή σκηνή αυξάνεται. Όλο και περισσότερα κράτη προβάλλουν απαιτήσεις, ακόμη και εδαφικές, να διεκδικούν μεγαλύτερο ρόλο, να αμφισβητούν συνθήκες και συμφωνίες. Σε αυτή τη δύσκολη και διαρκώς επιδεινούμενη συγκυρία, ο ρόλος της Ευρώπης θα έπρεπε να είναι κομβικός, σημείωσε, αλλά, όπως είπε, περιορίζεται σε ρόλο κομπάρσου. Δυσκολεύεται ή και αποφεύγει να πάρει αποφάσεις» τόνισε και ανέφερε ως παράδειγμα τη διαχείριση της χρηματοπιστωτικής κρίσης: «Αντί η ΕΕ να αναζητήσει κοινή πολιτική διαχείριση της παγκόσμιας κρίσης, πολιτική με αμοιβαιοποίηση των κινδύνων μέσω κοινού δανεισμού, οι εύρωστες οικονομίες του Βορρά με την προεξάρχουσα Γερμανία επέβαλαν σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία, προτάσσοντας το στενό εθνικό συμφέρον έναντι του πραγματικού ορθολογισμού, των κοινών ευρωπαϊκών συμφερόντων και αναγκών, εμπλέκοντας το ΔΝΤ στα της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Με ειδική ενεργειακή σχέση με τη Ρωσία, προνομιακή σχέση με την Κίνα και ελάχιστες στρατιωτικές δαπάνες, η Γερμανία και οι συν αυτοί εξυπηρέτησαν το συμφέρον τους» δήλωσε και πρόσθεσε: «Προφανώς και η χώρα είχε χρόνιες αδυναμίες και θα έπρεπε με ευθύνη όλων μας να έχει προχωρήσει στις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές και την ταχύτερη δημοσιονομική εξυγίανση. Οι Γερμανοί επωφελήθηκαν από την κρίση αλλά υπονόμευσαν την κοινή ευρωπαϊκή προοπτική. Το τίμημα ήταν βαρύτατο για τη χώρα μας. Ενοχοποιήθηκε, συκοφαντήθηκε, χρησιμοποιήθηκε για παραδειγματισμό άλλων, που λόγω μεγέθους ήταν λιγότερο ευάλωτοι. Της επιβλήθηκαν προγράμματα κυρίως τιμωρητικού περιεχομένου και όλα αυτά με τεράστιο κοινωνικό κόστος και απώλεια σχεδόν του 30% του ΑΕΠ, πράγμα που μόνο σε παρατεταμένο πόλεμο μπορεί να συμβεί» σημείωσε ο πρώην πρωθυπουργός.
«ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ
ΤΟΥΣ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥΣ»
Σε μια ιστορική παρέμβαση του Κ. Καραμανλή για το Ισραήλ, ο ίδιος αναφέρθηκε στο δικαίωμα του κράτους για νόμιμη άμυνα, πάντα με τους κανόνες του πολέμου για τους αμάχους και τόνισε την ανάγκη να βρεθεί άμεση λύση με την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους. «Το Ισραήλ να σταματήσει τους εποικισμούς» τόνισε στην ομιλία του ο πρώην πρωθυπουργός.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΕΙΣΒΟΛΗ
ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Αναφερόμενος στις αναθεωρητικές βλέψεις της Τουρκίας, τόνισε: «Η Τουρκία έχει εδώ και μισό αιώνα εισβάλλει και παρανόμως κατέχει σχεδόν το ήμισυ ευρωπαϊκής χώρας. Ταυτόχρονα, απειλεί με πόλεμο άλλη ευρωπαϊκή χώρα σε περίπτωση που η τελευταία ασκήσει τα από το διεθνές δίκαιο απορρέοντα δικαιώματα της. Αυξάνει διαρκώς τις αξιώσεις μεταξύ άλλων και εδαφικές. Συμπεριφορά που απορρέει από τη βαθιά ριζωμένη αντίληψη του τουρκικού κράτους».
«Σφάλουν σύμμαχοι και εταίροι, ή ακόμα χειρότερα εν γνώση τους υποκρίνονται, όταν στο όνομα της συγκράτησης της Τουρκίας στο δυτικό στρατόπεδο υποχωρούν στις απαιτήσεις της. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό παίρνει τη μορφή συστάσεων και πιέσεων προς την Ελλάδα και την Κύπρο, να υποκύψουν στις αξιώσεις της. Ακόμα χειρότερα, όταν πρόκειται για μέλη της ΕΕ, αφού με τη στάση τους αυτή, βάναυσα παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο, το ευρωπαϊκό κεκτημένο και την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της ΕΕ».
«ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ,
ΟΥΤΕ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΟΥΤΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΝΤΑΙ»
«Πλάνες και αυταπάτες στα εθνικά θέματα, ούτε επιτρέπονται ούτε συγχωρούνται. Προς την Τουρκία αλλά και σε όσους ευνοούν μια συμβιβαστική λύση πακέτου επί όλων των θεμάτων που μονομερώς έχει αυτή εγείρει, οι καθαρές εξηγήσεις και η αποφασιστικότητα είναι η μόνη και μοναδική απάντηση» δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός και καταχειροκροτήθηκε στην κατάμεστη αίθουσα.
«Μια και μοναδική είναι η διαφορά της Ελλάδας με την Τουρκία. Η οριοθέτηση της ΑΟΖ και συνακόλουθα της υφαλοκρηπίδας, που επιλύεται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας. Και το αυτονόητο δικαίωμα αμυντικής θωράκισης των νησιών έναντι εμφανούς απειλής, δεν είναι αντικείμενα διαπραγμάτευσης, συμβιβασμού ή υποχώρησης» σημείωσε και τόνισε: «Υποχωρήσεις σε ηγεμονικές βλέψεις και παροτρύνσεις τρίτων ή ασαφή μηνύματα που ενδέχεται να αντιληφθούν ως διάθεση ενδοτισμού, απλώς θαμπώνουν την πραγματικότητα και οδηγούν σε μεγαλύτερη ένταση ή και ανοιχτή κρίση» τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός, στέλνοντας προειδοποιητικά μηνύματα στον Κυριάκο Μητσοτάκη που ασκεί μυστική διπλωματία με τον Ερντογάν, κάνοντας λόγο για… «συμφωνίες».
Η οικονομική εικόνα του Καναδά αντιμετωπίζει δυσκολίες, με προκλήσεις που πηγάζουν από τη μείωση του πραγματικού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ), την επιβράδυνση των καταναλωτικών δαπανών και τις ανησυχίες σχετικά με την προσιτότητα της στέγασης. Η πρόσφατη έρευνα του Conference Board of Canada αναδεικνύει την πολύπλοκη δυναμική που επηρεάζει την οικονομία της χώρας.
ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΕΠ ΚΑΙ
ΤΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
Η πρόσφατη πτώση του πραγματικού ΑΕΠ κατά το δεύτερο τρίμηνο του έτους, προκαλεί ανησυχία. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι αναμένονται ακόμη δύο τρίμηνα πτώσης, με μια ελαφριά ανάκαμψη να προβλέπεται μόνο στο πρώτο τρίμηνο του 2024. Η συνολική πρόβλεψη για την αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ το 2023 κυμαίνεται στο ελάχιστο 0,9%, με μια μικρή βελτίωση που αναμένεται να φτάσει το 0,6% το 2024. Ένα σημαντικό στοιχείο που συμβάλλει στην αργή αύξηση, είναι η δραματική επιβράδυνση των καταναλωτικών δαπανών.
Ο Ted Mallett, Διευθυντής Οικονομικού Προγραμματισμού στο Conference Board of Canada, επισημαίνει ότι οι καταναλωτικές δαπάνες έχουν επιβραδυνθεί σημαντικά. Αυτή η επιβράδυνση είναι πιο έντονη μεταξύ εκείνων που είναι υπερδανεισμένοι. Αναμένεται ότι η αύξηση του κόστους δανεισμού θα επηρεάσει επιπλέον τους καναδούς καταναλωτές, με τα επιτόκια να παίρνουν ένα επιπλέον 2% από το διαθέσιμο εισόδημα σε λιγότερο από 18 μήνες.
ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΚΑΙ ΑΥΞΗΣΗ ΜΙΣΘΩΝ
Η αγορά εργασίας του Καναδά βιώνει ένα φαινόμενο ψύξης, που επηρεάζεται από μια σταδιακή μείωση των ποσοστών κενών θέσεων εργασίας και την επιβράδυνση των καταναλωτικών δαπανών. Η αντισταθμιστική επίδραση που προσφέρουν οι υψηλοί ρυθμοί κενών θέσεων εργασίας και οι ανθεκτικές καταναλωτικές δαπάνες των καταναλωτών έχουν εξασθενίσει, ανοίγοντας το δρόμο για μια ισχυρότερη μετάδοση της νομισματικής πολιτικής στην αγορά εργασίας. Παρά την κάποια κολλητικότητα προς τα κάτω, προβλέπεται ότι η αύξηση των μισθών θα επιβραδυνθεί περαιτέρω, λόγω της διεύρυνσης της προσφοράς εργασίας και της υφιστάμενης αδυναμίας της ζήτησης εργασίας.
ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ
ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Η ανησυχία για την προσιτότητα και τη διαθεσιμότητα της στέγασης απασχολεί πολλούς Καναδούς, και αυτό το θέμα ενδέχεται να γίνει το «θέμα ψηφοφορίας» στις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές, αν και αυτές απέχουν περίπου δύο χρόνια. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αντιδρά επιτέλους με την κατάργηση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (GST) στην κατασκευή κατοικιών που κατασκευάζονται ειδικά για ενοικίαση, ενώ οι επαρχιακοί πολιτικοί προσφέρουν τις δικές τους λύσεις. Συνολικά, η παράδοση νέων κατοικιών φαίνεται σαν μια επιπλέον πρόκληση, μπροστά στις αυξανόμενες εθνικές ανάγκες για κατοικίες.
ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Σε παγκόσμια κλίμακα, η κορυφαία πληθωριστική αύξηση έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της στις περισσότερες μείζονες οικονομίες, καθώς οι προμηθευτικές τιμές σοκ που σχετίζονται με την πανδημία και τον πόλεμο στην Ουκρανία έχουν υποχωρήσει. Η παγκόσμια ανάπτυξη του ΑΕΠ αναμένεται να είναι 2,3% το 2023. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την προοπτική της παγκόσμιας οικονομίας συνδέονται με τις προοπτικές του πληθωρισμού και των επιτοκίων. Η βασική άποψη του Conference Board of Canada είναι ότι οι κυριότερες κεντρικές τράπεζες του κόσμου δε θα χρειαστεί να αυξήσουν σημαντικά τα επιτόκια πέραν των τρεχουσών επιπέδων.
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ
Η οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών συνεχίζει να υπερτερεί των προσδοκιών, παρά την πολύ περιοριστική νομισματική πολιτική. Οι επιπτώσεις των έντεκα επιθετικών αυξήσεων επιτοκίων από το Μάρτιο του 2022 αρχίζουν να φαίνονται. Παρά το γεγονός ότι παραμένει πάνω από το στόχο, η πληθωριστική τάση κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Το Conference Board of Canada προβλέπει ότι η οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ θα επιβραδυνθεί το πρώτο εξάμηνο του επόμενου έτους, αλλά δεν προβλέπεται ύφεση, καθώς το πραγματικό ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί κατά 2,1% φέτος και κατά 1,2% το 2024.
Ο Καναδάς πλοηγείτε σε ένα προκλητικό οικονομικό περιβάλλον, με επιβραδυνόμενη ανάπτυξη, ανησυχίες σχετικά με τη στέγαση και μια αδρανούσα αγορά εργασίας. Οι καθοριστικές αποφάσεις των πολιτικών θα πρέπει να ισορροπούν μεταξύ των μέτρων στο βραχυπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα για την αντιμετώπιση των άμεσων προκλήσεων και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για το μακροπρόθεσμο. Καθώς η χώρα αντιμετωπίζει αυτά τα θέματα, οι παγκόσμιες οικονομικές δυναμικές και η οικονομική απόδοση των ΗΠΑ θα διαδραματίσουν εξίσου σημαντικό ρόλο, στο να διαμορφώσουν την οικονομική πορεία του Καναδά τα επόμενα χρόνια.
Το παρόν άρθρο περιέχει σκέψεις μελετητών της ιστορίας για το φαινόμενο του φανατισμού. Στην αρχαία Ρώμη, fanοtici (θρησκόληπτοι) καλούνταν οι προσερχόμενοι στο βωμό της θεάς του πολέμου Bellona και καταλαμβανόμενοι από ένθεη μανία, προέβαιναν σε διάφορες φρικαλεότητες μπροστά στους διερχόμενους θεατές, διαπερνώντας τα μέλη του σώματός τους με ξίφη ή αποσπώντας τεμάχια των σαρκών τους προς τιμή της θεάς, χωρίς ωστόσο να λείπουν και οι μεταξύ τους απατεώνες.
Βαθμηδόν όμως η λέξη, αναφερόμενη σε θρησκευτικές στάσεις και πρακτικές, προσέλαβε τη σημασία της προς ικανοποίηση κατά των αλλόπιστων ή αντιπάλων υπέρμετρης εκδικητικότητας, ο δε θρησκευτικός αυτός φανατισμός έγινε αιτία πολλών κακουργημάτων (ανθρωποθυσίες, όργια βίας, καταδιώξεις, κ.α.)
Πολλές φορές όμως ο θρησκευτικός φανατισμός είχε ως αιτία την ικανοποίηση και εξυπηρέτηση ατομικών συμφερόντων και με επιτήδεια εκμετάλλευση της άγνοιας και αμάθειας του πλήθους, υποκίνησε αυτό σε φρικτά εγκλήματα κατά των αντιπάλων. Βασικό στοιχείο υποκίνησης και υλοποίησης του φανατισμού ως ιδέας και στόχων, είναι η εκάστοτε εκδηλούμενη προπαγάνδα.
Φανατισμός γενικά, είναι η τυφλή και αποκλειστική πίστη σε μια ιδέα και η προσπάθεια επιβολής των ιδεών ενός ατόμου ή μιας ιδεολογίας και στους άλλους.
Ο φανατικός δεν ανέχεται αντίθετες απόψεις και είναι πρόθυμος να χρησιμοποιήσει βία για να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του. Ο φανατισμός μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος στις πολιτικές, εθνικιστικές, θρησκευτικές ιδεολογίες, ή ακόμη και στην υποστήριξη αθλητικών ομάδων. Το σημαντικότερο όμως πεδίο όπου εκδηλώνεται, είναι οι θρησκευτικές ιδέες, όπως συμβαίνει σε χώρες κυρίως της Μέσης Ανατολής, Ινδίας, Βόρειας Ιρλανδίας κ.α.
Θα πρέπει να διακριθεί ο θρησκευτικός φανατισμός από την αγωνιστικότητα για την αληθινή πίστη και να επισημανθεί, ότι σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται οι θρησκευτικές ιδέες για να φανατιστούν τα πλήθη, με σκοπούς καθαρά πολιτικούς.
Τα κυριότερα είδη του φανατισμού είναι: ο εθνικιστικός φανατισμός, ο πολιτικός, ο φυλετικός και ο θρησκευτικός.
Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, ο θρησκευτικός φανατισμός εμφανίστηκε με αμείωτη ένταση σε αμέτρητες φάσεις της ιστορίας. Οι διωγμοί κατά των χριστιανών στην αρχαία Ρώμη αλλά και οι βίαιες συγκρούσεις στο εσωτερικό του Χριστιανισμού με τις αιρέσεις λίγο αργότερα, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Στο Μεσαίωνα έχουμε τους διωγμούς βυζαντινών αυτοκρατόρων κατά αιρετικών, τους διωγμούς του Ισλάμ κατά των χριστιανών της Μέσης Ανατολής και αργότερα των Βαλκανίων.
Πριν από την πτώση του Βυζαντίου έχουμε τις Σταυροφορίες των Δυτικών χριστιανών κατά των ορθοδόξων χριστιανών και μουσουλμάνων, με τις γνωστές επιδιώξεις της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, αλλά και τον αντισημιτισμό αργότερα που αναπτύχθηκε σε όλη τη Δυτική Ευρώπη και Βόρεια Αμερική.
Από τις χειρότερες ενδείξεις θρησκευτικού φανατισμού, με πολιτικά κυρίως αίτια, υπήρξαν οι θρησκευτικοί πόλεμοι μεταξύ Προτεσταντών και Ρωμαιοκαθολικών στην Ευρώπη από το 16ο έως το 18ο αιώνα.
Θα κλείσω με ένα χαρακτηριστικό γνωμικό του Γερμανού φιλόσοφου Φρίντριχ Νίτσε. «Ο φανατισμός είναι η μόνη μορφή που μπορεί να διαπνέει τους μισαλλόδοξους και τους αδύναμους»…
