Ενώ υποτίθεται ότι συνεχίζεται το «μορατόριουμ» στις προκλήσεις που μονομερώς προβαίνει διαχρονικά η Τουρκία κατά της Ελλάδας, η Άγκυρα προβαίνει στις εξής ενέργειες:
α. Εισβάλλει σε ελεύθερο κυρίαρχο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο χωριό Πύλα της Λάρνακας,
β. Διεξάγει κοινή διακλαδική άσκηση με τις «ένοπλες δυνάμεις» του ψευδοκράτους, υπό την επωνυμία «Άσκηση Φουρτούνα της Μεσογείου 2023 / Ήρωας Λοχαγός Τσενγκίζ Τοπέλ» (Şehit Yüzbaşı Cengiz Topel Akdeniz Fırtınası Tatbikatı-23), με τη συμμετοχή τμημάτων και των τριών κλάδων των ενόπλων δυνάμεων,
γ. Εξασφαλίζει την έκδοση παράνομης NAVTEX, με την «ευγενική χορηγία» του Βερολίνου, με την οποία δεσμεύει περιοχή της ανατολικής Μεσογείου που «μπαίνει» σε οριοθετημένη ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας, κρατώντας έτσι ζωντανό το τουρκολυβικό μνημόνιο και τη «Γαλάζια Πατρίδα», και
δ. Συνεχίζει την επιθετική της πολιτική με την οργανωμένη αποστολή από το έδαφος και τις ακτές της χιλιάδων αλλοδαπών, οι οποίοι εισέρχονται στην Ελλάδα παράνομα.
Και όλα αυτά γίνονται, γιατί προφανέστατα όταν συμφωνήθηκαν οι όροι του μορατόριουμ, τα θέματα αυτά δεν τέθηκαν ως όροι και προϋποθέσεις από ελληνικής πλευράς.
Ασχέτως του τι έγινε κατά τη διαδικασία καθορισμού των όρων του μορατόριουμ, υπάρχει ένα ζήτημα που αφορά την εθνική ασφάλεια και σχετίζεται με το θέμα της συνεχιζόμενης παράνομης εισόδου αλλοδαπών από την Τουρκία στην Ελλάδα. Η πρόσφατη δολοφονία έξι Τούρκων υπηκόων κουρδικής καταγωγής στη Λούτσα, που αφορά πόλεμο συμμοριών που έχει βγει από τα σύνορα της γείτονος, μας υποχρεώνει να καταθέσουμε τα εξής:
»Πρώτον, στην Τουρκία η δράση των συμμοριών είναι απολύτως ελεγχόμενη από τους μηχανισμούς του τουρκικού κράτους, όπως και τα έσοδα.
» Δεύτερον, το μεγαλύτερο μέρος των συμμοριών ελέγχεται από τις παρακρατικές – παραστρατιωτικές οργανώσεις των Γκρίζων Λύκων, που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του βαθέως κράτους.
» Τρίτον, η ΜΙΤ, υπηρεσία πληροφοριών της Τουρκίας, κατά παράδοση, από τη δεκαετία του 1980, χρησιμοποιεί τα μέλη των συμμοριών του κοινού ποινικού δικαίου που ανήκουν και στους Γκρίζους Λύκους, σε επιχειρήσεις στο εξωτερικό (περιπτώσεις Αλαατίν Τσακιτζί, Αμπντουλλάχ Τσατλί).
» Τέταρτον, ο Αμπντουλλάχ Ντ. που συνελήφθη στο αεροδρόμιο, ενώ «κάρφωσε» στους εκτελεστές τούς έξι Κούρδους που συμμετείχαν σε συμμορία με Κούρδο αρχηγό που διαφεύγει στο εξωτερικό, διωκόμενος από τις συμμορίες που ελέγχονται από τους Γκρίζους Λύκους, ανήκε στην ΜΙΤ και φέρεται να εξασφάλισε πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, ως διωκόμενος γκιουλενιστής.
» Πέμπτον, ο Αμπντουλλάχ Ντ. που διαμένει μόνιμα στη Μυτιλήνη, ως «πολιτικός πρόσφυγας», εμπλέκεται σε διάφορα θέματα που σχετίζονται με τη διακίνηση μεταναστών και πολλών άλλων. Μάλιστα, ο εν λόγω κύριος έκανε ταξιδάκια και στη Χίο.
» Έκτον, εξ όσων πληροφορούμαι, στα τρία νησιά του βορείου Αιγαίου, συνεχίζουν να είναι εγκατεστημένοι Τούρκοι αξιωματικοί της Αστυνομίας, σύνδεσμοι με τις ελληνικές Αρχές, για την επιστροφή αλλοδαπών των οποίων οι αιτήσεις για χορήγηση ασύλου δεν εγκρίνονται. Πέραν του ότι η Τουρκία δε δέχεται επιστροφές, οι αστυνομικοί αυτοί κάνουν άλλες… δουλειές, που σχετίζονται με την εθνική μας ασφάλεια.
Συμπέρασμα: Η Ελλάδα θα πρέπει να ελέγξει μία προς μία τις χορηγήσεις ασύλου που έχουν λάβει Τούρκοι υπήκοοι, είτε πρόκειται για γκιουλενιστές είτε πρόκειται για Κούρδους, και να εντοπίσει τα άτομα εκείνα που εξασφάλισαν άσυλο χωρίς να δικαιούνται. Το πώς εξασφάλισαν το άσυλο, είναι αλλουνού «παπά» ευαγγέλιο. Το καίριο είναι να εντοπιστούν όλοι αυτοί και να γίνουν τα δέοντα. Τρόπος υπάρχει και μάλιστα πολύ εύκολος. Αρκεί το κράτος και η κυβέρνηση να αντιληφθούν το μέγεθος της απειλής που συνιστά αυτή η κατάσταση στην εθνική ασφάλεια της χώρας. Η δολοφονία των έξι Κούρδων και η σύλληψη του «πρώην» στελέχους της ΜΙΤ, είναι ένα ηχηρό καμπανάκι. Πάμε να ξεχωρίσουμε την ήρα απ’ το στάρι. Πάμε.
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής
Εάν το FBI δεν είχε «μπλοκάρει» τα στοιχεία για δωροδοκία, δε θα ήταν σήμερα πρόεδρος των ΗΠΑ ■ Εμπόδια συναντά η ποινική έρευνα για τον Αμερικανό πρόεδρο
Ξαφνικά ο αμερικανικός Τύπος, ακόμη και τμήμα των εντύπων που υποστηρίζουν τους Ρεπουμπλικάνους, όπως το National Review, είναι κατά της διεξαγωγής ακροάσεων, με σκοπό την παραπομπή του προέδρου των ΗΠΑ Joe Biden για διαφθορά, μία διαδικασία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποπομπή του 80χρονου πολιτικού. Πάντως, παρά τις αντιρρήσεις, ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων ξεκαθάρισε ωστόσο, πως αυτές οι ακροάσεις θα διεξαχθούν.
Σύμφωνα με αυτούς που αντιδρούν, μία παραπομπή του Biden ισοδυναμεί με πράξη εκδίκησης για τις διώξεις του Donald Trump, δηλητηριάζει το πολιτικό κλίμα στις ΗΠΑ και γενικότερα οι εν λόγω ακροάσεις θα μειώσουν και δε θα βελτιώσουν τις πιθανότητες των Ρεπουμπλικάνων για εκλογική νίκη το 2024.Όπως ισχυρίζονται οι ίδιες φωνές, η Γερουσία των Δημοκρατικών δε θα ψήφιζε ποτέ για παραπομπή του Biden και έτσι θα μειωνόταν οι πιθανότητες των Ρεπουμπλικάνων για νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2024.
Ο ΠΙΟ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ
Ωστόσο, τα πραγματικά γεγονότα είναι ακλόνητα. Ο Biden είναι ο πιο διεφθαρμένος πρόεδρος στην αμερικανική ιστορία. Όλοι αναγνωρίζουν, ότι βάσει των στοιχείων που δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 20 Ιουλίου, στην καλύτερη των περιπτώσεων για τον Biden διαπιστώνεται «σοβαρά ανησυχητική συμπεριφορά μέσω τραπεζικών αρχείων, διαφόρων άλλων εγγράφων και καταθέσεων μαρτύρων».
Αυτό που αποκαλύφθηκε είναι ότι η οικογένεια Biden και οι συνεργάτες της εισέπραξαν εκατομμύρια δολάρια από ξένες οντότητες που διοχετεύτηκαν μέσω διαφόρων εταιρειών – κελυφών. Το «προϊόν προς πώληση» ήταν η πρόσβαση και επιρροή του τότε αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Joe Biden.
Δεν υπήρχαν άλλα προϊόντα ή υπηρεσίες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να δικαιολογήσουν τα σχετικά ποσά. Ωστόσο, κάποιοι θεώρησαν ότι ήταν απλώς «σοβαρά ανησυχητική συμπεριφορά» αντί για σοκαριστική.
Η ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ
Μην ξεχνάμε ότι είναι η πρώτη περίπτωση προέδρου ή αντιπροέδρου των ΗΠΑ που ζήτησε χρήματα και στη συνέχεια διέπραξε δωροδοκία, ξοδεύοντας ένα δισεκατομμύριο δολάρια από τα χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων. Ο τότε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Joe Biden, δωροδόκησε την κυβέρνηση της Ουκρανίας με ένα δισεκατομμύριο δολάρια, προκειμένου να σταματήσει η ποινική έρευνα για τα πρωτοφανή σκάνδαλα του γιου του Hunter. Αξίζει να σημειωθεί, ότι τα στοιχεία που είχαν βρεθεί στο φορητό υπολογιστή του Hunter Biden είναι συντριπτικά και επιβεβαιώνουν την τεράστια διαφθορά.
Διαφθορά είναι επίσης το γεγονός, πως το FBI παρόλο που είχε στα χέρια του τις αποδείξεις από το Δεκέμβριο 2019, ένα χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2020, τις μπλόκαρε. Μάλιστα, Αμερικανοί αξιωματούχοι έκαναν τότε λόγο για ρωσική παραπληροφόρηση και χακάρισμα. Εάν το FBI είχε ερευνήσει τις πληροφορίες, αντί να τις αποκρύψει ο Joe Biden, σχεδόν σίγουρα δε θα ήταν σήμερα ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
«Η αποτυχία στην παραπομπή του Bill Clinton το 1998-1999 είχε δημιουργήσει ένα υψηλό προηγούμενο για τις παραπομπές των προέδρων», ισχυρίζονται πολλά αμερικανικά μέσα, που θέλουν να αποφύγουν μία ανάλογη διαδικασία για τον Biden.
Ο Joe Biden αυτή τη στιγμή ως πρόεδρος εφαρμόζει τις ίδιες πολιτικές, που έκανε όταν δωροδόκησε τον ηγέτη της ουκρανικής εταιρείας Burisma – της εταιρείας που είχε προσλάβει το γιο τού Biden ως επικεφαλής της στην Ουάσιγκτον.
Κανένας νόμος δε λέει ότι εάν ένα άτομο αλλάξει την τρέχουσα εργασία του/της, αυτό απαλλάσσει το άτομο από το να ερευνηθεί και να καταδικαστεί για δωροδοκία, που είχε ξεκινήσει κατά τη διάρκεια προηγούμενης απασχόλησης, σημειώνει πολύ σωστά ο έγκυρος αναλυτής Eric Zeusse.
Πρέπει να τονιστεί, ότι στις ακροάσεις για μία υπόθεση παραπομπής οι ανακριτές εξουσιοδοτούνται να έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση σε αρχεία από ότι οι προηγούμενοι ερευνητές για ίδια θέματα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους, γιατί αυτές οι ακροάσεις θα είναι ιστορικές. Είναι η κορυφαία έρευνα δωροδοκίας σε ολόκληρη την ιστορία των ΗΠΑ.
Ο BIDEN ΠΛΗΡΩΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ
Η ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΟΥ
Ήδη, έχουν δημοσιοποιηθεί αρκετά ισχυρά στοιχεία, που δείχνουν πέρα από κάθε εύλογη αμφιβολία, ότι ο Biden διέπραξε δωροδοκία με χρήματα των Αμερικανών πολιτών. Το 2019 το ABC News παρέθεσε μία σειρά από ακλόνητα στοιχεία τόσο για τον Joe Biden, όσο και για τον Hunter και τις επιχειρηματικές τους συναλλαγές.
Και τώρα τεκμηριώνεται οριστικά ότι και οι δύο έλεγαν ψέματα γι’ αυτό, και ότι καθένας από τους δύο δωροδόκησε την κυβέρνηση της Ουκρανίας, προκειμένου να αποπέμψει τον Viktor Shokin, τον Ουκρανό ερευνητή που ερευνούσε την υπόθεση της Burisma.
Παρά τους επαναλαμβανόμενους ισχυρισμούς του Joe Biden ότι ήταν κατά της διαφθοράς όταν απαιτούσε από τον τότε πρόεδρο της Ουκρανίας Poroshenko να απολύσει τον Shokin επειδή δεν ερεύνησε την Burisma, η πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο: Απαιτούσε να απολυθεί ο Shokin επειδή ερευνούσε την Burisma.
Ωστόσο, οι δωροδοκίες του Biden δεν αποτελούν τις χειρότερες ενέργειές του. Για παράδειγμα, από τις 14 Σεπτεμβρίου, η Εθνική Επιτροπή των Δημοκρατικών του Biden άλλαξε τους κανόνες για τις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος του 2024, έτσι ώστε, για παράδειγμα, ο Kennedy Jr. – ο υποψήφιος του κόμματος για την Προεδρία που έχει τη μεγαλύτερη δημοφιλία. Η τροποποίηση των κανονισμών είναι εξόφθαλμα μεροληπτική, προκειμένου να χάσει ψήφους ο Kennedy. Όπως λέει ο ίδιος, θα πρέπει να κερδίσει σχεδόν το 80% όλων των πολιτειών για να επικρατήσει του Biden.
ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΣΥΣΚΟΤΙΣΗΣ ΑΠΟ HUNTER BIDEN
Εν τω μεταξύ, ο Hunter Biden μήνυσε έναν πρώην βοηθό του Trump στο Λευκό Οίκο, επειδή δημοσίευσε το περιεχόμενο του διαβόητου «φορητού υπολογιστή από την κόλαση», το οποίο περιέχει κάθε είδους αποδεικτικά στοιχεία κατά της οικογένειας, μαζί με προσωπικές φωτογραφίες, email και μηνύματα κειμένου, μεταξύ του πρώτου γιου και των συνεργατών του.
Πρόκειται για τον ίδιο υπολογιστή που αποδεικνύει ότι ο Hunter Biden εκμεταλλεύτηκε τη θέση του πατέρα του ως τότε αντιπρόεδρος για προσωπικό όφελος.
Η νομική ομάδα του Hunter Biden μήνυσε τον Garrett Ziegler, ο οποίος διαχειρίζεται τον ιστότοπο Marco Polo. Η μήνυση 13 σελίδων ισχυρίζεται, ότι ο Ziegler και άλλοι παραβίασαν τους ομοσπονδιακούς νόμους και τους νόμους περί απορρήτου της Καλιφόρνια με «πρόσβαση, παραποίηση, χειραγώγηση, τροποποίηση, αντιγραφή και καταστροφή δεδομένων υπολογιστή» που συγκεντρώθηκαν από τον υποτιθέμενο φορητό υπολογιστή και το iPhone αποθήκευσης cloud του Hunter Biden, χωρίς συγκατάθεση.
Η μήνυση περιγράφει πώς ο Ziegler και οι ανώνυμοι κατηγορούμενοι φέρονται να απέκτησαν ευαίσθητο υλικό εισβάλλοντας σε κρυπτογραφημένα δεδομένα στις συσκευές του Hunter Biden και ανεβάζοντάς τα στον ιστότοπο του Ziegler, όπου παραμένουν δημόσια.
Στη μήνυση, οι δικηγόροι του Biden ισχυρίζονται ότι οι κατηγορούμενοι έχουν αρνηθεί τα αιτήματα «να σταματήσουν την παράνομη δραστηριότητά τους» και να επιστρέψουν προσωπικά δεδομένα που ανήκουν στο γιο του προέδρου.
«Εκτός από τους πολυάριθμους πολιτειακούς και ομοσπονδιακούς νόμους και κανονισμούς που προστατεύουν τους συντάκτες όπως εγώ και η ομάδα μου στο Marco Polo, δεν ξεχνάμε ότι ο γιος του Joe κατέθεσε αυτή τη μήνυση μια μέρα μετά από μια λεγόμενη Έρευνα Παραπομπής. Ο γιος του προέδρου είναι ντροπή για το μεγάλο έθνος μας», δήλωσε ο Ziegler.
Η σκληρή αλήθεια για τα «ελληνοτουρκικά» (Μέρος Β’)
Του Σάββα Καλεντερίδη*
Στο προηγούμενο άρθρο παρουσιάσαμε πραγματικά δεδομένα από τις μείζονες κρίσεις των Χόρα, Σισμίκ και Ιμίων, που όλες -με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ- οδήγησαν την Ελλάδα σε συνομιλίες με την Τουρκία, οι οποίες, μάλιστα, κατέληξαν σε ισάριθμες επονείδιστες συμφωνίες για τη χώρα μας.
Μάλιστα, για να μην έχουμε αμφιβολία για το «επονείδιστες», το 1987 αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βουλιαγμένης, γνωστή ως Συμφωνία Παπούλια – Γιλμάζ, ο νεαρός τότε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας – με καταγωγή από το Μεσοχώρι (Kaptanpaşa) του Ριζαίου – επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Άγκυρα και είπε θριαμβολογώντας: «Με τη συμφωνία που υπογράψαμε, βάλαμε πόδι στο Αιγαίο». Για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, οι αρμόδιες υπηρεσίες κατέγραψαν τη συνομιλία.
Άρα, να εξηγήσουμε το «μοντέλο» που χρησιμοποιήθηκε και στις τρεις περιπτώσεις, πρώτα εμφανίστηκε η ελληνοτουρκική κρίση ή «κρίση», αφού δημιουργήθηκε σκηνικό και ο φόβος του πολέμου στην κοινή γνώμη, ακολούθησε η αμερικανική μεσολάβηση, για να καταλήξουμε σε συνομιλίες, που οδήγησαν στην υπογραφή των τριών συμφωνιών που περιγράψαμε στο προηγούμενο άρθρο μας: Βέρνης, Βουλιαγμένης και Μαδρίτης.
Μετά τα Ίμια και τη Μαδρίτη ακολούθησε η κρίση με την υπόθεση Οτζαλάν, τον Ιανουάριο του 1999, οι φονικοί σεισμοί στην Τουρκία, τον Αύγουστο του 1999, η παροχή βοήθειας από την Ελλάδα, ο σεισμός στην Πάρνηθα, το Σεπτέμβριο του ιδίου έτους, για να ακολουθήσει και πάλι διαδικασία «προσέγγισης» των δύο χωρών.
Η προσέγγιση αυτή οδήγησε στο Ελσίνκι, όπου η Ελλάδα έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή της στο κείμενο των συμπερασμάτων, το οποίο αναφέρει σχετικά με την Τουρκία και τις υπόλοιπες υποψήφιες χώρες προς ένταξη στην ΕΕ (παράγραφος 4) τα εξής:
«Η ΕΕ παροτρύνει τα υποψήφια κράτη να καταβάλουν κάθε προσπάθεια για την επίλυση κάθε εκκρεμούς συνοριακής διαφοράς και άλλων συναφών θεμάτων». Καλεί δε «να φέρουν τη διαφορά ενώπιον του “Διεθνούς Δικαστηρίου”» και επισημαίνει ότι «το αργότερο στα τέλη του 2004, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα επανεξετάσει την κατάσταση ως προς κάθε εκκρεμή διαφορά»…
Αυτό οδήγησε Ελλάδα και Τουρκία το Μάρτιο του 2002 να συμφωνήσουν «σε μια διαδικασία εμπιστευτικών Διερευνητικών Επαφών, με σκοπό να διερευνηθεί εάν και κατά πόσο υπάρχει κοινό έδαφος και συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έναρξη διαπραγματεύσεων, που θα μπορούσαν ενδεχομένως να καταλήξουν σε συμφωνία για την υφαλοκρηπίδα. Οι εν λόγω Διερευνητικές Επαφές είχαν διακοπεί το 2016 με υπαιτιότητα της Τουρκίας. Μετά την αποκλιμάκωση που ακολούθησε τις εντάσεις του δεύτερου μισού του 2020, που είχαν προκληθεί από την Τουρκία, οι Διερευνητικές Επαφές ξεκίνησαν εκ νέου τον Ιανουάριο του 2021. Έχουν ήδη πραγματοποιηθεί 62 γύροι», όπως μας ενημερώνει από την επίσημη ιστοσελίδα του το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.
Στη συνέχεια το ΥΠΕΞ μάς ενημερώνει ότι «σε περίπτωση που διαφανεί ότι δεν καθίσταται δυνατή η εξεύρεση κοινού εδάφους εντός εύλογου χρόνου, η πάγια θέση της Ελλάδας, η οποία συνάδει απολύτως με το διεθνές δίκαιο και έχει τεθεί και ως κριτήριο στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, είναι η παραπομπή του ζητήματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ), προκειμένου να μη διαιωνισθεί η διαφορά. Δεδομένου, όμως, ότι η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει τη γενική υποχρεωτική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, απαιτείται ειδική συμφωνία (συνυποσχετικό) που θα αποτελέσει τη νομική βάση για τη δικαιοδοσία του ΔΔΧ».
Και είμαστε ακριβώς εδώ. Η Τουρκία, αντί να συμφωνήσει να βρεθεί «κοινό έδαφος», για να γίνουν όσα αναφέρει το ΥΠΕΞ, έπραξε τα εξής:
○ Πρώτον, στις 2 Σεπτεμβρίου 2019, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά τη διάρκεια επίσημης τελετής ορκωμοσίας στο Τουρκικό Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας στην Κωνσταντινούπολη, φωτογραφήθηκε με… καμάρι μπροστά στο χάρτη της Γαλάζιας Πατρίδας, ένα δόγμα νέμεται την ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα του μισού Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου, μη αναγνωρίζοντας κανένα δικαίωμα στα νησιά σε ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης. Σημειώνεται ότι ακολούθησαν μεγάλες αεροναυτικές ασκήσεις με το ίδιο όνομα και δηλώσεις του Ερντογάν και κάθε υπευθύνου, ότι «Η Τουρκία θα προστατέψει με κάθε μέσον τα δικαιώματά της στη Γαλάζια Πατρίδα».
○ Δεύτερον, τα τέλη Νοεμβρίου 2019, παραβιάζοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπέγραψε με το Λίβυο ομόλογό του, Φαγέζ αλ Σάρατζ, το τουρκολυβικό μνημόνιο, το οποίο δεν αναγνωρίζει δικαιώματα ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας όχι μόνο στο Καστελόριζο αλλά και στην Κρήτη, το πέμπτο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, παρά μόνο αιγιαλίτιδα ζώνη 6 νμ.
○ Τρίτον, την Καθαρά Δευτέρα του 2020 πραγματοποίησε μια καλά σχεδιασμένη από την τουρκική κυβέρνηση και υποστηριζόμενη από το κράτος επιχείρηση εισβολής στο ελληνικό έδαφος, χρησιμοποιώντας αλλοδαπούς, τους οποίους βοηθούσαν και υποστήριζαν εμφανώς η τουρκική στρατοχωροφυλακή, η αστυνομία και η ΜΙΤ.
○ Τέταρτον, αμφισβήτησε ευθέως τα εν δυνάμει και με βάση το διεθνές δίκαιο κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο, στέλνοντας το καλοκαίρι του 2020 το ερευνητικό σκάφος Oruç Reis (Ορούτς Ρέις), συνοδευόμενο από 25 πολεμικά πλοία, στην περιοχή μεταξύ Καστελόριζου – Ρόδου – Κρήτης, όπου επί τρεις ολόκληρους μήνες διεξήγαγε έρευνες στη με βάση το διεθνές δίκαιο ελληνική (μη οριοθετημένη) ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα. Ήταν τότε που το Ορούτς Ρέις έφθασε στα 6 νμ από το Καστελόριζο και ο νυν υπουργός Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτης δήλωσε ότι «η κόκκινη γραμμή της Ελλάδας είναι τα 6 νμ», δίνοντας ξεκάθαρα το μήνυμα ότι για την Ελλάδα τα κυριαρχικά της δικαιώματα δεν είναι «κόκκινη γραμμή»… άρα, μπάτε σκύλοι αλέστε…
○ Πέμπτον, τη 13η Ιουλίου 2021, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ, Φεριντούν Σινιρλίογλου, έστειλε επιστολή στο Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, με την οποία αποκαλύπτει τις αναθεωρητικές προθέσεις της Τουρκίας. Εργαλειοποιεί την αποστρατιωτικοποίηση που διατείνεται ότι δεν τηρεί η Ελλάδα, υπογραμμίζει την παραβίαση, επισημαίνει ότι η συγκέντρωση στρατού στα νησιά, τα οποία διατείνεται ότι αποτελούν απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας και καταλήγει ότι «η τήρηση της αποστρατιωτικοποίησης ήταν όρος –που δεν ήταν– για την παραχώρηση της κυριαρχίας και ότι η μη τήρησή του θέτει σε αμφισβήτηση την κυριαρχία των νησιών και όποιες διεκδικήσεις θαλασσίων ζωνών απορρέουν εξ αυτής της κυριαρχίας».
○ Έκτον, τον Οκτώβριο του 2022 Τουρκία και Λιβύη υπέγραψαν δύο μνημόνια συνεργασίας για τους υδρογονάνθρακες και τα σχετικά πρωτόκολλα, για τα οποία ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δήλωσε ότι «η συμφωνία για τους υδρογονάνθρακες που μόλις υπογράψαμε στοχεύει στη συνεργασία με τουρκικές και λιβυκές εταιρείες, όπως η εξερεύνηση και η γεώτρηση, με αμοιβαία συνεννόηση και στη στεριά και στη θάλασσα και στις ζώνες θαλάσσιας δικαιοδοσίας μας με win win κατανόηση», δήλωσε. Για να γίνει αντιληπτό, μόλις πριν από 11 μήνες, η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία με την οποία «ισχυροποιεί» το πρώτο τουρκολυβικό μνημόνιο, ενώ εγγράφει υποθήκες και για την ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης.
Υπάρχουν και άλλα ΓΕΓΟΝΟΤΑ, αλλά αρκούμαστε σ’ αυτά.
Ενώ λοιπόν έχουν συμβεί αυτά, η Ελλάδα σύρεται σε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, με αφορμή και πάλι τους σεισμούς στην Τουρκία και το δυστύχημα στα Τέμπη, χωρίς η Τουρκία να έχει δείξει οποιαδήποτε διάθεση να αποστεί από τις προαναφερθείσες διεκδικήσεις της εις βάρος της Ελλάδας, και ακριβώς με την ίδια «συνταγή» με τις προηγούμενες, με μόνη τη διαφορά ότι τώρα οι τουρκικές διεκδικήσεις έχουν αναβαθμιστεί, όπως έχει αναβαθμιστεί και ο πολιτικός διάλογος.
Για να μην ξεχνιόμαστε, και στη Βουλιαγμένη οι Παπούλιας – Γιλμάζ είχαν συμφωνήσει σε διάλογο, ΜΟΕ και θετική ατζέντα και είδαμε πού φθάσαμε σήμερα. Τώρα, ο κύριος Γεραπετρίτης συμφώνησε και σε πολιτικό διάλογο, τον οποίον, μάλιστα, ο κ. Φιντάν θέλει να είναι «χωρίς όρους και προϋποθέσεις».
Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, χωρίς χαρακτηρισμούς και σχόλια. Και όσοι προσπαθούν να την παρουσιάσουν διαφορετικά, προσοχή να μην πέσουν πάνω της, γιατί είπαμε ότι είναι… σκληρή.
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής
Το εσωτερικό του εξωφύλλου και η πρώτη σελίδα απεικονίζονται με ελάφια, φύλλα σφενδάμου και νιφάδες χιονιού
Η Οτάβα ξόδεψε τουλάχιστον 284 εκατομμύρια δολάρια για να επαναλάβει τα σχέδια του καναδικού διαβατηρίου. Η Υπηρεσία Μετανάστευσης, Προσφύγων και Ιθαγένειας του Καναδά (IRCC) δημοσίευσε το ποσό που δαπανήθηκε, απαντώντας σε ερώτηση της συντηρητικής βουλευτού της Αλμπέρτα, Μισέλ Ρέμπελ Γκάρνερ.
«Ποιοι είναι οι καλλιτέχνες και οι εταιρείες που χρησιμοποιήθηκαν για να σχεδιάσουν και να απεικονίσουν το νέο διαβατήριο και πόσο πληρώθηκε ο καθένας για τη δουλειά του;» ρώτησε.
Η κυβέρνηση απάντησε ότι ήταν η Canadian Bank Note Company [εταιρία που έχει αναλάβει την έκδοση χαρτονομισμάτων του Καναδά από το 1935] που κέρδισε τη σύμβαση που ξεκίνησε, σε μια ανταγωνιστική διαδικασία προμηθειών για την παροχή αυτής της λύσης. Η εταιρεία ήταν υπεύθυνη για ανάπτυξη υποδειγμάτων για το νέο διαβατήριο.
Το κοινοβουλευτικό έγγραφο αποκαλύπτει επίσης, ότι το έργο οδήγησε σε υπερβάσεις κόστους, με ένα νομοσχέδιο 76% υψηλότερο από το αναμενόμενο. Αρχικά, το Υπουργείο Οικονομικών ενέκρινε προϋπολογισμό 161 εκατομμυρίων δολαρίων για τη δημιουργία του διαβατηρίου ΣΥΝΟΛΙΚΑ και όχι ΜΟΝΟ για το σχεδιασμό…
Κατά τη διάρκεια της περιόδου ερωτήσεων την Τετάρτη 20/9, οι Συντηρητικοί κατήγγειλαν το θέμα στο Κοινοβούλιο ως μία περίπτωση εντελώς «τρελής» δαπάνης.
«Είναι σπάταλο και δεν έχει νόημα. Μπορεί ο υπουργός να δεσμευτεί ότι δε θα… κάψει τα χρήματα των Καναδών στη φωτιά;», τόνισε ο Pierre Paul-Hus, βουλευτής των Συντηρητικών στην περιοχή Charlesbourg-Haute-Saint-Charles του Κεμπέκ και εκπρόσωπος του κόμματος στο Κεμπέκ.
Ο νέος υπουργός Εξυπηρέτησης του Πολίτη, Terry Beech, απέφυγε να δώσει απαντήσεις επί της ουσίας για το θέμα, απαντώντας σε άλλο… μήκος κύματος: «Η συσσώρευση διαβατηρίων έχει εξαλειφθεί εντελώς, […] οι εκτυπωτές είναι τώρα πέντε φορές ταχύτεροι, μπορείτε να ελέγξετε την αίτηση διαβατηρίου σας online και σύντομα θα μπορείτε επίσης να ανανεώσετε το διαβατήριό σας online», είπε…
Όταν έφτασαν στη συνεδρίαση της ομάδας των Φιλελεύθερων το πρωί, πολλοί βουλευτές και υπουργοί τόνισαν τα χαρακτηριστικά ασφαλείας του νέου διαβατηρίου, παρά το γεγονός ότι οι δημοσιογράφοι επανέλαβαν ότι δαπανήθηκε ένα τέταρτο του δισεκατομμυρίου για οπτικό σχεδιασμό.
«Ο πρωταρχικός στόχος είναι να καταστεί το διαβατήριο ασφαλές. Γνωρίζουμε ότι είναι ένα απολύτως απαραίτητο εργαλείο για να ταξιδέψουμε με ασφάλεια σε όλο τον κόσμο, έτσι ώστε η υπηκοότητα που έχουμε να αναγνωρίζεται ανεξάρτητα από το πού πηγαίνουμε στον πλανήτη» σημείωσε με τη σειρά του ο Jean-Yves Duclos, Υπουργός Δημοσίων Υπηρεσιών και Δημοσίων Συμβάσεων.
«Ο στόχος ήταν το διαβατήριο να είναι στην αιχμή της τεχνολογίας», υποστήριξε επίσης ο εκπρόσωπος των Φιλελεύθερων στο Κεμπέκ, Πάμπλο Ροντρίγκεζ.«Αυτός είναι ο στόχος», επαναλάμβανε αδιάκοπα, επιταχύνοντας το ρυθμό, αφού τον επιβράδυνε, για να πάρει τον παλμό των ερωτήσεων. Ο συνάδελφός του υπουργός Μετανάστευσης, Μαρκ Μίλερ, σταμάτησε μπροστά στις κάμερες, αλλά δεν απάντησε στους πολλούς δημοσιογράφους που προσπάθησαν να μάθουν αν τα χρήματα αυτά δαπανήθηκαν σωστά.
ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ
ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΦΩΝΕΣ
Στην ερώτησή της για το Order Paper, η βουλευτής Rempel Garner ρώτησε επίσης, ποιος υποστήριξε την απομάκρυνση επιφανών Καναδών, όπως ο Terry Fox και η Nellie McClung, όπως και την απουσία στο σχεδιασμό του διαβατηρίου του μνημείου Vimy Ridge και της πόλης του Κεμπέκ.
Το υπουργείο απάντησε ότι οι έρευνες διεξήχθησαν σε γενικά θέματα για το σχεδιασμό του νέου διαβατηρίου και όχι για τη συμπερίληψη εικόνων ή αναπαραστάσεων συγκεκριμένων προσώπων ή γεγονότων.
Η κυβέρνηση παρουσίασε το νέο διαβατήριο το Μάιο. Αυτό περιλαμβάνει βελτιωμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας. Τα προσωπικά στοιχεία των κατόχων διαβατηρίων θα είναι πλέον χαραγμένα με λέιζερ αντί για μελάνι, καθιστώντας το έγγραφο πιο ανθεκτικό και δύσκολο να πλαστογραφηθεί.
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-33 published September 22nd, 2023. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA, September 22nd, 2023, volume 17-33.
Στην είσοδο του αεροδρομίου, την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου, ο ανυποψίαστος ταξιδιώτης θα ερχόταν αντιμέτωπος με κλάξον, γκρίνιες και αρκετές βρισιές, καθώς μία ατέρμονη σειρά αυτοκινήτων προχωρούσε σταδιακά στο δρόμο προς τα τερματικά.
Η αδιέξοδος αποδείχθηκε υπερβολικά δύσκολη να την αντέξουν μερικοί αγχώδεις ταξιδιώτες. Περισσότεροι από δέκα από αυτούς εγκατέλειψαν τα ταξί τους, περπατώντας για εκατοντάδες μέτρα κατά μήκος της κυκλοφορίας, κρατώντας τις αποσκευές τους, σε απεγνωσμένες προσπάθειες να προλάβουν την πτήση τους – ή απλά για να αποφύγουν την αναμονή. Οι ταξιδιώτες κινούνταν μεταξύ των οχημάτων στο δρόμο που ξεκινούσε από τον αυτοκινητόδρομο, όπου δεν υπήρχε πεζοδρόμιο.
Η Εταιρεία Μεταφορών του Μόντρεαλ (STM) προσπάθησε να βρει διαδρομές ανακατεύθυνσης για το αεροδρομιακό λεωφορείο. Η εταιρεία που διαχειρίζεται την τοποθεσία, από την πλευρά της, άνοιξε περισσότερους δωρεάν χώρους στάθμευσης και πρόσθεσε προσωπικό ελέγχου κυκλοφορίας. Μέχρι στιγμής, όμως, φαίνεται ότι τίποτα δεν έχει καταφέρει να ανακουφίσει τα αδιέξοδα που φέρνουν τους οδηγούς σε πλήρη απόγνωση.
Σε συνέντευξή του σε τοπικά ΜΜΕ ο οδηγός της Uber, Φαντί Ιστανμπούλι, ανέφερε ότι χρειαζόταν συχνά 30 λεπτά για να διανύσει τα δύο χιλιόμετρα που χωρίζουν την έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο από την περιοχή των επιβατών την ώρα αιχμής. Σε παρόμοια αναφορά ο Στάνλεϊ Μπαστιάν, που εργάζεται ως οδηγός εδώ και πολλά χρόνια και οδηγεί αυτή τη στιγμή λιμουζίνα, τόνισε ότι η πρόσφατη οδική συμφόρηση είναι η χειρότερη που έχει δει στο διεθνές αεροδρόμιο του Μόντρεαλ, που βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα δυτικά του κέντρου της πόλης.
«Ποτέ δεν έχω δει κάτι τέτοιο σε 27 χρόνια», είπε, επισημαίνοντας ότι οι πεζοί στο μαρτυρικό δρόμο της εξόδου είναι πλέον καθημερινό θέαμα. «Ο κυκλοφοριακός συνωστισμός», συνέχισε, «δε σταματά ποτέ και φαίνεται ότι κανείς δεν κάνει τίποτα». Ο κ. Μπαστιάν υποστηρίζει ότι η ροή της κυκλοφορίας χειροτερεύει εδώ και περίπου ένα χρόνο, καθώς η αεροπορική κίνηση αυξήθηκε σημαντικά μετά την κρίση που σχετίζεται με την πανδημία του COVID-19.
Σε μια ανακοίνωση, η εταιρεία που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο Μόντρεαλ – Τρουντό επαναλαμβάνει τη χείριστη κατάσταση, επισημαίνοντας ότι παρατηρείται μεγάλη αύξηση των ταξιδιών από την αρχή του καλοκαιριού.
Τα Αεροδρόμια του Μόντρεαλ δεν έχουν ακόμη δημοσιεύσει τα αποτελέσματα του Ιουλίου και Αυγούστου 2023, αλλά καταγράφηκαν 5,3 εκατομμύρια επιβάτες στο αεροδρόμιο από Απρίλιο έως Ιούνιο, ποσοστό 6,1% υψηλότερο από το ίδιο τρίμηνο του 2019 και μία απίστευτη αύξηση της τάξεως του 32,9% σε σχέση με το 2022.
Η εταιρεία έχει λάβει διάφορα μέτρα για την αντιμετώπιση των κυκλοφοριακών συμφορήσεων φέτος: έχει αυξήσει τον αριθμό του προσωπικού ελέγχου κυκλοφορίας σε μια περιοχή, έχει ανοίξει ένα τρίτο δωρεάν πάρκινγκ, έχει αλλάξει τη διαδρομή του λεωφορείου που χρησιμοποιούν οι υπάλληλοι του αεροδρομίου, για να αποφύγουν την περιοχή των επιβατών, και έχει μετακινήσει την περιοχή παραλαβής της υπηρεσίας Uber.
Τα Αεροδρόμια του Μόντρεαλ προσδοκούν επίσης ότι το νέο τους πάρκινγκ, που βρίσκεται υπό κατασκευή, θα μειώσει ακόμη περισσότερο την πίεση στις περιοχές παραλαβής και παράδοσης. Μέχρι τότε, ενθαρρύνει τους ταξιδιώτες και τους οδηγούς να σχεδιάσουν προσεκτικά τα ταξίδια τους, ελέγχοντας τις οδικές συνθήκες και τη ροή της κυκλοφορίας πριν αναχωρήσουν για το αεροδρόμιο.
Η πρόβλεψη της αύξησης του χρόνου ταξιδιού ωστόσο, δεν αποτέλεσε λύση στη δυσαρέσκεια του Μπεν Μποροβιέσκι και της Τζούντιθ Ντάρκιν, τουριστών από το Ηνωμένο Βασίλειο, που ήταν ανάμεσα στους ταξιδιώτες που εγκατέλειψαν τα ταξί τους στην έξοδο του αυτοκινητοδρόμου, την Πέμπτη 7/11. Ήταν πρόθυμοι να είναι νωρίς για την πτήση τους, αλλά ανυπομονούσαν να φτάσουν στο αεροδρόμιο μετά από αναμονή που υποστήριζαν ότι διήρκεσε 30 λεπτά στον αυτοκινητόδρομο. «Είδαμε ότι αυτό θα συμβεί και γι’ αυτό το λόγο προγραμματίσαμε το χρονοδιάγραμμά μας αναλόγως», είπε ο κ. Μποροβιέσκι. «Αλλά αυτό σήμαινε ότι περάσαμε λιγότερο χρόνο στο Μόντρεαλ από ό,τι ελπίζαμε. Είναι λίγο τρελό. Συνήθως προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς για να πάμε στο αεροδρόμιο, αλλά αυτό φαινόταν ότι θα διαρκέσει ακόμη περισσότερο» λέει σε χαρακτηριστικό σχόλιο της η Βρεττανή τουρίστας, Τζούντιθ Ντάρκιν.
Αντίθετα με την ομώνυμη ονομασία του γνωστού αεροπλάνου της Boeing, η λεωφορειακή γραμμή 747 που συνδέει το κέντρο του Μόντρεαλ με το αεροδρόμιο αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα κυκλοφορίας όπως κάθε άλλο όχημα που κατευθύνεται προς το Μόντρεαλ – Τρουντό.
Σε ανακοίνωσή της, η STM αναγνώρισε ότι και αυτή αντιμετώπισε την προβληματική κατάσταση στη διαδρομή προς το αεροδρόμιο τους τελευταίους μήνες. Η αρχή έχει εφαρμόσει ανακατευθύνσεις για τη γραμμή 747 σε συνεργασία με τα Αεροδρόμια του Μόντρεαλ, έτσι ώστε τα λεωφορεία να μπορούν να αποφύγουν τα χειρότερα των κυκλοφοριακών συμφορήσεων.
Ωστόσο, οι οδηγοί ΙΧ και οι οδηγοί ταξί δεν έχουν αυτή την πολυτέλεια. Ο κ. Μπαστιέν δήλωσε, ότι πολλές από τις συνήθεις διαδρομές του είναι πλέον τακτικά φραγμένες. Χωρίς επιλογές και χωρίς λύση στον ορίζοντα, ο οδηγός ταξί Sahouane Radouane παραδέχθηκε ότι σκέφτεται να βρει μια άλλη δουλειά. «Είναι μια καταστροφή», είπε. «Έχουμε κουραστεί να δουλεύουμε σε αυτή την κατάσταση».
Έκθεση κόλαφος του Fraser Institute για το κλείσιμο των σχολείων λόγω COVID-19
Η πρόσφατη μελέτη του Fraser Institute αποκαλύπτει τη σκληρή πραγματικότητα των κλεισιμάτων σχολείων λόγω COVID-19 σε ολόκληρο τον Καναδά. Διαρκώντας από το 2020 έως το 2022, αυτά τα κλεισίματα επέβαλαν διαρκή κόστη στα παιδιά, παρά τις αρχικές ενδείξεις που έδειχναν ότι τα μέτρα αυτά πιθανόν να μην ήταν τόσο ωφέλιμα όσο αρχικά λεγόταν.
Η έκθεση με τίτλο «Η Ξεχασμένη Δημογραφία: Αξιολόγηση των Πιθανών Οφελών και Σοβαρών Κοστών των Κλεισιμάτων Σχολείων COVID-19 στα Καναδικά Παιδιά», αναδεικνύει το βαθύ αντίκτυπο που έχουν αυτά τα κλεισίματα στην εκπαίδευση και την ψυχολογική ευημερία των νέων του Καναδά.
Όταν η πανδημία COVID-19 χτύπησε αρχικά το 2020, η άμεση αντίδραση ήταν να ανασταλούν οι κοινωνικές δραστηριότητες, να κλείσουν τα σχολεία και να απαγορευτεί η λειτουργία των επιχειρήσεων. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, προέκυψαν δεδομένα σχετικά με τη μετάδοση του ιού και τους πραγματικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι διάφορες ηλικιακές ομάδες. Αυτά τα στοιχεία έκαναν όλο και πιο σαφές, ότι τα κλεισίματα σχολείων ενδέχεται να μην είναι απαραίτητα και να έχουν ανεπιθύμητες αρνητικές συνέπειες, ιδίως για τα παιδιά.
Ένα από τα πιο ενδεικτικά αποτελέσματα της μελέτης είναι η παρατεταμένη διάρκεια των κλεισιμάτων των σχολείων. Σε ολόκληρο τον Καναδά, τα σχολεία τάξεων Κ-12 παρέμειναν κλειστά για τουλάχιστον 10 έως 27 εβδομάδες, αντιστοιχώντας σε 135 ημέρες σχολείου, ανάλογα με την επαρχία. Κάποια σχολεία παρέμειναν ακόμη κλειστά μέχρι το 2022. Αυτή η παρατεταμένη περίοδος διακοπής της εκπαίδευσης έχει αναμφίβολα προκαλέσει ζημία στην ακαδημαϊκή πρόοδο των νέων στον Καναδά.
Επιπλέον, η ψυχική υγεία των Καναδών μαθητών έχει επηρεαστεί βαθιά από αυτά τα κλεισίματα.
Έρευνα που αναφέρεται στη μελέτη, δείχνει ότι το 64% των Καναδών ηλικίας 15-24 ανέφεραν αυτοαναφερόμενη κακή ψυχική υγεία κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ένα ποσοστό υψηλότερο από οποιαδήποτε άλλη δημογραφική ομάδα. Η απομόνωση και οι διακοπές που προκλήθηκαν από τα κλεισίματα συνέβαλαν αναμφισβήτητα σε αυτή την ανησυχητική αύξηση των προβλημάτων ψυχικής υγείας μεταξύ των νέων μας. Η επίδραση στην απώλεια μάθησης είναι ένα άλλο ανησυχητικό στοιχείο των κλεισιμάτων των σχολείων. Αρχικά δεδομένα από τεστ έχουν δείξει μείωση της επίδοσης των μαθητών μετά τα κλεισίματα, κάτι που μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για την εκπαίδευσή τους και τις επαγγελματικές τους προοπτικές. Οι μαθητές που έχασαν σημαντική διδασκαλία στην τάξη κατά την περίοδο αυτή μπορεί να αντιμετωπίσουν δυσκολίες στην αναπλήρωσή της, με πιθανό αποτέλεσμα τη διατήρηση των ανισοτήτων στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα.
Επιπλέον, η μελέτη υπογραμμίζει την επιδείνωση της ανισότητας που προκύπτει από τα κλεισίματα των σχολείων. Όταν τα σχολεία κλείνουν, οι μαθητές χάνουν σημαντικά έτη βασικής εκπαίδευσης, με πιθανό αποτέλεσμα τη μείωση των εσόδων τους κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Αυτό μπορεί να χειροτερέψει ανισότητες σε ευάλωτες ομάδες, όπως είναι τα κορίτσια, οι εθνοτικές μειονότητες και τα παιδιά με αναπηρίες, ενδυναμώνοντας τις υπάρχουσες ανισότητες στον Καναδικό εκπαιδευτικό χώρο.
Ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία που τονίζονται στην έκθεση είναι, ότι τα παιδιά αντιμετώπιζαν μικρότερους κινδύνους υγείας από την COVID-19 σε σύγκριση με τις παλαιότερες ηλικιακές ομάδες. Παρόλο που η προστασία της υγείας και της ασφάλειας των μαθητών και των εκπαιδευτικών είναι πρωταρχικής σημασίας, η μελέτη υπονοεί ότι οι πολιτικοί δε χρησιμοποίησαν τις πλέον ακριβείς και ενημερωμένες πληροφορίες κατά τη λήψη αποφάσεων για το κλείσιμο των σχολείων.
Όπως δηλώνει η Paige MacPherson, αναπληρώτρια διευθύντρια της πολιτικής εκπαίδευσης στο Fraser Institute και συγγραφέας της μελέτης, «δε θα μάθουμε το σύνολο της ζημίας που προκλήθηκε από τα κλεισίματα των σχολείων για κάποιο διάστημα, αλλά είναι σαφές ότι οι κυβερνήσεις δε χρησιμοποίησαν τις καλύτερες πληροφορίες που είχαν στη διάθεσή τους όταν αποφάσισαν να κλείσουν τα σχολεία, και τα παιδιά έχουν ήδη υποστεί και θα συνεχίσουν να πληρώνουν το τίμημα».
Το Fraser Institute είναι ένα φιλελεύθερο – συντηρητικό Καναδικό ινστιτούτο δημόσιας πολιτικής και εγγεγραμμένο φιλανθρωπικό ίδρυμα. Το ινστιτούτο περιγράφεται ως ανεξάρτητο και μη κομματικό. Έχει την έδρα του στο Βανκούβερ, με επιπλέον γραφεία σε Κάλγκαρι, Τορόντο και Μόντρεαλ. Το ινστιτούτο έχει σχέσεις με ένα παγκόσμιο δίκτυο ινστιτούτων σκέψης σε 87 χώρες, συμπεριλαμβανομένων 80 μέσω του Δικτύου Οικονομικής Ελευθερίας.
Σύμφωνα με τον Ιανουάριο του 2020 Δείκτη Παγκόσμιων Ιδρυμάτων Σκέψης (Πρόγραμμα Ιδρυμάτων Σκέψης και Πολιτικής, Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας), το Fraser βρίσκεται στη θέση 14 (από 8.200) στα «Κορυφαία Ιδρύματα Παγκοσμίως» και στη θέση 1 στα «Κορυφαία Ιδρύματα Σκέψης στο Μεξικό και τον Καναδά».
H επιδείνωση της συχνότητας των ακραίων θερμοκρασιακών επεισοδίων στο Κεμπέκ αποτελεί σοβαρή απειλή για την ευημερία και τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα των μαθητών.
Αναγκαιότητα για την ευημερία των μαθητών η προσαρμογή των σχολείων του Κεμπέκ στην ακραία ζέστη
Καθώς οι καύσωνες στο Κεμπέκ συνεχίζουν να εντείνονται και να επεκτείνονται πέρα από τους θερινούς μήνες, εμπειρογνώμονες σήμαναν τον κώδωνα του κινδύνου για την επείγουσα ανάγκη των σχολείων να εφαρμόσουν λύσεις που θα διασφαλίζουν την ευημερία των μαθητών.
Οι αφύσικες θερμοκρασίες δεν είναι μια εφάπαξ εμφάνιση το 2023, προειδοποιεί ο Charles Bonhomme, εκπρόσωπος του Ιδρύματος David Suzuki· προβλέπεται ότι θα γίνουν όλο και πιο συχνές τα επόμενα χρόνια. Η Andréanne Brazeau, αναλύτρια κλιματικών πολιτικών στο Équiterre, ενισχύει αυτή την ανησυχία, υπογραμμίζοντας την απροβλεψιμότητα αυτών των ακραίων θερμοκρασιακών διακυμάνσεων. Καθώς το πρόβλημα της ακραίας ζέστης είναι πλέον επίκαιρο, είναι κρίσιμο να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και άμεσα.
Φέτος, το Κεμπέκ βιώνει μια θερμοκηπιακή επιδημία, που υπενθυμίζει πόσο απροετοίμαστα είναι πολλά σχολεία για να αντιμετωπίσουν τέτοιες συνθήκες. Τα περισσότερα από αυτά τα εκπαιδευτικά ιδρύματα κτίστηκαν πριν από περίπου 50 χρόνια, και οι παλαιότερες σχεδιαστικές τους λύσεις δεν προβλέπουν επαρκή αερισμό και κλιματισμό. Συχνά περιλαμβάνουν αυλές με σκυρόδεμα, που επιδεινώνουν το πρόβλημα της ζέστης.
Παρόλο που τα παιδιά είναι λιγότερο ευαίσθητα στις αρνητικές επιπτώσεις της ακραίας ζέστης σε σχέση με τους ενήλικες, η παρατεταμένη έκθεση σε αυτήν μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση, εκδηλοποιώντας συμπτώματα όπως πυρετός, ναυτία και κόπωση. Επιπλέον, οι υπερθερμασμένες αίθουσες διδασκαλίας μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ικανότητα των μαθητών να επικεντρωθούν και να μάθουν αποτελεσματικά, με αποτέλεσμα να υποσκάπτονται οι εκπαιδευτικοί στόχοι.
Η Δρ. Mélissa Généreux, ειδική στη δημόσια υγεία και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Σέρμπρουκ, υπογραμμίζει το ψυχολογικό κόστος της υπερβολικής ζέστης στις αίθουσες διδασκαλίας. Επισημαίνει ότι, καθώς οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν στις αίθουσες διδασκαλίας, η ευημερία και η ψυχολογική υγεία των μαθητών επηρεάζονται αναλογικά περισσότερο. Το κλείσιμο των σχολείων κατά τη διάρκεια των καυσώνων δεν είναι μια βιώσιμη λύση. Αντίθετα, η Δρ. Généreux υποστηρίζει την υιοθέτηση προληπτικών μέτρων για τον περιορισμό της υπερθέρμανσης και την εφαρμογή αποτελεσματικών συστημάτων παρακολούθησης.
Υπάρχουν διάφορες στρατηγικές που είναι διαθέσιμες για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της ακραίας ζέστης στα σχολεία. Αυτές περιλαμβάνουν τη βελτίωση των συστημάτων αερισμού, τη χρήση κουρτινών ή παντζουριών στα παράθυρα για να αποκλείσουν την άμεση ηλιακή ακτινοβολία, την εισαγωγή πράσινων στεγών για τη μείωση της απορρόφησης θερμότητας και τη δυνατότητα διεξαγωγής μαθημάτων στον υπαίθριο χώρο ή διαδικτυακά, όταν οι εσωτερικές συνθήκες είναι ανυπόφορες. Ωστόσο, η πιο αποτελεσματική και άμεση λύση είναι η εγκατάσταση συστημάτων κλιματισμού.
Σε αντίθεση με τις προσδοκίες, το Υπουργείο Εκπαίδευσης του Κεμπέκ δε διαθέτει πλήρεις πληροφορίες σχετικά με το ποσοστό των σχολείων στην επαρχία που είναι εξοπλισμένα με κλιματισμό. Αυτό το κενό πληροφόρησης υπογραμμίζει την ανάγκη για μια πιο λεπτομερή εκτίμηση της κατάστασης της σχολικής υποδομής και την επείγουσα αντιμετώπιση των ακραίων θερμοκρασιών.
Ο Υπουργός Εκπαίδευσης, Bernard Drainville, έχει διευκρινίσει ότι ο κλιματισμός δεν ήταν η προτιμώμενη επιλογή της κυβέρνησης για την κατασκευή νέων σχολείων, προτιμώντας μηχανικά συστήματα αερισμού σε 150 πρόσφατα έργα. Ενώ αυτά τα συστήματα προσφέρουν ένα επίπεδο άνεσης, μπορεί να είναι ανεπαρκή για την αντιμετώπιση της αύξησης των θερμοκρασιών που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή.
Για να αντιμετωπιστεί το επείγον πρόβλημα της ακραίας ζέστης στα σχολεία, είναι απαραίτητες σαφείς και τυποποιημένες κατευθυντήριες γραμμές. Η Δρ. Généreux υπογραμμίζει τη σημασία τού να καθοριστεί τι σημαίνει «πολύ ζεστό» για τα σχολεία. Η σαφήνεια σε αυτό το θέμα είναι ουσιώδης για τον προσδιορισμό πότε πρέπει να κλείνουν τα σχολεία ή ποια εναλλακτικά μέτρα πρέπει να λαμβάνονται. Ένα αφιερωμένο εργαστήριο που βασίζεται στην επιστημονική έρευνα μπορεί να βοηθήσει στην καθιέρωση τυποποιημένων κατευθυντήριων γραμμών που μπορούν να εφαρμοστούν ομοιόμορφα σε όλα τα σχολεία του Κεμπέκ.
Εκδήλωση τιμής και μνήμης στα Αμιρά της Βιάννου για την 80η επέτειο του Ολοκαυτώματος – καταστροφής των χωριών της Βιάννου και της Ιεράπετρας
Στ. Αρναουτάκης: «Οι μνήμες διατηρούνται ισχυρές και η σημαία της δικαίωσης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος της Βιάννου δε θα υποσταλεί μέχρι την τελική δικαίωση»
Στα πανανθρώπινα και διαχρονικά μηνύματα των 461 εκτελεσθέντων Πατριωτών της Βιάννου και χωριών της Ιεράπετρας, τα ονόματα των οποίων βρίσκονται στο πάνθεον των ηρώων, αναφέρεται στο μήνυμα του ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης που συμμετείχε [Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2023] στα Αμιρά της Βιάννου, στο μνημόσυνο τιμής και μνήμης στους ήρωες του Ολοκαυτώματος.
Ο Περιφερειάρχης, οι εκπρόσωποι του Ελληνικού Κοινοβουλίου, της Αυτοδιοίκησης, του Στρατού, των Σωμάτων Ασφαλείας, Αντιστασιακών οργανώσεων, Ένωσης θυμάτων, θεσμικοί εκπρόσωποι και πολίτες, απέτησαν φόρο τιμής στη μνήμη των πεσόντων πατριωτών, στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν η Περιφέρεια Κρήτης – Π.Ε. Ηρακλείου, ο Δήμος Βιάννου και η Ένωση Θυμάτων.
Στη δήλωση του ο Περιφερειάρχης επισημαίνει ότι η θυσία της Βιάννου αποτελεί για όλους μας μεγάλη παρακαταθήκη, ένα σπουδαίο ιστορικό κεκτημένο, καθώς όσο η μνήμη των θυμάτων παραμένει αιώνια, τόσο θα παραμένει ζωντανή και η αποστροφή μας στη φρίκη του πολέμου.
Ειδικότερα, στη δήλωση του ο κ. Αρναουτάκης αναφέρει: «Η σημερινή ημέρα είναι ημέρα τιμής και μνήμης των ηρώων – θυμάτων ενός ολοκληρωτικού Ολοκαυτώματος, εδώ στα χωριά της Βιάννου, το Σεπτέμβρη του 1943. Αυτός ο τόπος είναι γεμάτος μνημεία ηρώων, σε κάθε χωριό και κάθε γειτονιά, γιατί οι αγωνιστές απέναντι στις δυνάμεις του ολοκληρωτισμού δε συμβιβάστηκαν με την καταπίεση και την υποδούλωση. Οι εκδηλώσεις μνήμης για την 80η Επέτειο του Ολοκαυτώματος, αποτελούν ελάχιστο φόρο τιμής και χρέος να υπερασπιζόμαστε τις διαχρονικές αξίες του Έθνους, απέναντι σε κάθε εχθρό. Το Ολοκαύτωμα και η καταστροφή των χωριών της Βιάννου και της Ιεράπετρας έχει τη δική του ξεχωριστή σελίδα στην Ιστορία του τόπου μας και στους αγώνες του λαού μας. Η θυσία της Βιάννου αποτελεί για όλους μας μεγάλη παρακαταθήκη. Ένα σπουδαίο ιστορικό κεκτημένο, καθώς όσο η μνήμη των θυμάτων παραμένει αιώνια, τόσο θα παραμένει ζωντανή και η αποστροφή μας στη φρίκη του πολέμου. Το μήνυμα της θυσίας τους είναι πανανθρώπινο και διαχρονικό. Τα ονόματά τους βρίσκονται στο πάνθεον των ηρώων».
ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΕΦΑΝΩΝ
Το πρωί τελέστηκε Δοξολογία – Τρισάγιο στον Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων στο πανδημοτικό Ηρώων στη θέση Σελί Αμιρών, προεξάρχοντος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου κ.κ. Γεράσιμου.
Στο ιστορικό του Ολοκαυτώματος αναφέρθηκε ο Αριστομένης Α. Συγγελάκης, Πρόεδρος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δ. Βιάννου και της Διοικούσας Επιτροπής του Μουσείου Ολοκαυτώματος Βιάννου.
Στη συνέχεια ακολούθησε Προσκλητήριο Νεκρών, κατάθεση στεφάνων, από τους εκπροσώπους του Ελληνικού Κοινοβουλίου, τον Υφυπουργό Μάξιμο Σενετάκη, τους Βουλευτές Ηρακλείου Κωνσταντίνο Κεφαλογιάννη, Χάρη Μαμουλάκη, Ελένη Βατσινά, Φραγκίσκο Παρασύρη, Μανόλη Συντιχάκη και Κατερίνα Σπυριδάκη (βουλευτής Λασιθίου), τον Περιφερειάρχη Κρήτης, το Δήμαρχο Βιάννου, τον εκπρόσωπο του Δήμου Ηρακλείου, το Δήμαρχο Μαλεβιζίου, τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς Ηρακλείου, τους εκπροσώπους των Αστυνομικών, Λιμενικών, Πυροσβεστικών Αρχών, των κομμάτων, φορέων, των Ενώσεων Αποστράτων, Εφέδρων Αξιωματικών, της Ένωσης Θυμάτων Βιάννου – Ιεράπετρας, της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δαμάστας, της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Σοκαρά, του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, του σωματείου αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης «Ομάδες Μπαντουβάδων», του πολιτιστικού συλλόγου Καλής Συκιάς «Ο Τσιλίβλικας».
Ακολούθησε ο ύμνος της Βιάννου από τη Μικτή Χορωδία της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου, υπό τη διεύθυνση της μαέστρου Λένας Χατζηγεωργίου, τήρηση ενός λεπτού σιγής και η ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.
Πάντα φταίνε οι άλλοι; Τι είναι αυτό που φταίει όταν κάτι πάει στραβά; Σύμφωνα με κοινωνιολογικές μελέτες, πολλοί άνθρωποι κατηγορούν τους άλλους για διάφορους λόγους. Ένας κοινός λόγος είναι για να προστατεύσουν την αυτοεκτίμησή τους. Όταν κάνουν ένα λάθος ή αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους, μπορεί να αισθάνονται ντροπή ή αμηχανία. Για να αποφύγουν να αισθάνονται άσχημα για τον εαυτό τους, είναι ευκολότερο να κατηγορήσουν τους άλλους, παρά να αναλάβουν την ευθύνη για τις πράξεις και τις λανθασμένες αποφάσεις τους.
Ένας άλλος λόγος που οι άνθρωποι κατηγορούν τους άλλους είναι για να αποφύγουν τις συνέπειες. Όταν κάνουμε κάτι λάθος, μπορεί να αντιμετωπίσουμε κριτική ή τιμωρία. Για να αποφύγουμε τέτοια αποτελέσματα, μπορεί να κατηγορήσουμε τους άλλους για να αποσπάσουν την προσοχή από εμάς. Αυτή μπορεί να είναι μία προσωρινή λύση, όμως δε λύνει το υποκείμενο πρόβλημα.
Πολλές φορές οι άνθρωποι μπορεί να κατηγορούν άλλους ανθρώπους από συνήθεια. Η ενοχοποίηση μπορεί να είναι ένας τρόπος που χρησιμοποιούν τα άτομα αυτά για να αντιμετωπίσουν το άγχος ή τις δύσκολες καταστάσεις. Η συμπεριφορά αυτή μπορεί να έχει επιβλαβείς επιπτώσεις στις σχέσεις μας με τους άλλους.
Το να κατηγορούμε άλλους, μπορεί επίσης να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχική μας υγεία. Αυτό που συμβαίνει όταν συνεχίζουμε να κατηγορούμε τους άλλους, μπορεί να οδηγήσει σε σύγκρουση με τους συνανθρώπους μας. Κατηγορώντας τους άλλους για τα προβλήματά μας, δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις πράξεις μας και αυτό μπορεί να βλάψει την εμπιστοσύνη και το σεβασμό στις σχέσεις μας, με αποτέλεσμα σύζυγοι, συνάδελφοι και φίλοι να απομακρύνονται ο ένας από τον άλλον.
Εξάλλου, όταν κατηγορούμε συνέχεια τους άλλους, μάς εμποδίζει να αναπτυχθούμε και να μάθουμε από τα λάθη μας. Το να κατηγορείς άλλους μπορεί να οδηγήσει σε αρνητικά συναισθήματα, όπως απογοήτευση, θυμό και αγανάκτηση. Αυτά τα συναισθήματα μπορεί να είναι επιζήμια για την ψυχική μας υγεία και την ευημερία μας.
Ακόμη, όταν δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις πράξεις μας και εξαρτόμαστε από άλλους, μπορεί να οδηγήσει σε μία αίσθηση αδυναμίας.
Οι κυβερνήσεις και οι άνθρωποι στην κορυφή, είναι οι πρωταρχικοί στόχοι. Τα αντιπολιτευόμενα Μέσα Ενημέρωσης π.χ. επιρρίπτουν τις ευθύνες στους κυβερνώντες για τα πάντα. Στην Ελλάδα φερ’ ειπείν, μέρος του τύπου καθιστά την κυβέρνηση Μητσοτάκη υπεύθυνη για όλα, ακόμη και για όσα αρνητικά συμβαίνουν στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Για την οικονομική κρίση, την εγκληματικότητα, το προσφυγικό, ακόμη και για τις φυσικές καταστροφές! Ωστόσο, η ίδια μερίδα του Τύπου έπλεκε το εγκώμιο της κυβέρνησης Τσίπρα όταν ήταν στην εξουσία για ιδεολογικούς, αλλά πιότερο για συμφεροντολογικούς λόγους…
Στον Καναδά, για την πανδημία, το ενεργειακό, το υψηλό κόστος ζωής, την ακριβή στέγαση, «φταίει» η κυβέρνηση Τρουντό. Εκείνοι που ποτέ δε «φταίνε», είναι εκείνοι που επέλεξαν να ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους…
