Να ποιοι έκριναν τις τύχες της ΕΕ την τελευταία πενταετία ◙ «Τελευταίος τροχός της αμάξης» η Ελλάδα

Η πενταετής θητεία αυτού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που πλησιάζει σιγά-σιγά στο τέλος της, ξεκίνησε με 751 εκλεγμένους Ευρωβουλευτές από 28 χώρες, αλλά θα κλείσει με μόλις 705, από 27 κράτη – μέλη (λόγω Brexit).
Το POLITICO έψαξε τα αρχεία ψηφοφοριών, τα νομοθετικά αρχεία και τα έγγραφα του Κοινοβουλίου και παρουσίασε με αριθμούς, το ποιος ήταν πίσω από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα τελευταία πέντε χρόνια. Ακόμα και χωρίς πόλεμο, μια κρίση ακρίβειας, μια παγκόσμια πανδημία και μια «εμπόλεμη» κατάσταση, έναντι της νομοθεσίας για την Πράσινη Συμφωνία, η παρακολούθηση της σύναψης συμφωνιών περισσότερων από 700 νομοθετών που εκπροσωπούν δεκάδες εθνικά κόμματα σε επτά πολιτικές ομάδες – μεγάλο μέρος των οποίων συμβαίνει κεκλεισμένων των θυρών – είναι ένας πραγματικός πονοκέφαλος.
Ποιοι λοιπόν έκριναν τις τύχες των λαών της Ευρώπης αυτή την πενταετία;
Αν ψάχνετε βέβαια για την Ελλάδα… αδίκως το κάνετε. Ελάχιστα εμφανίζεται στα στατιστικά του Politico, γεγονός που προκαλεί θλίψη. Ως συνήθως, η χώρα μας είναι ο «φτωχός συγγενής» και ο τελευταίος τροχός της αμάξης σε οτιδήποτε σημαντικό συμβαίνει… Την ίδια στιγμή, ο λαοπρόβλητος ηγέτης, φέρεται να ετοιμάζεται για Βρυξέλλες…
Οι ισχυροί ρυθμιστές: Όπως διαπιστώνει το Politico, οι συντηρητικοί και οι σοσιαλδημοκράτες ήταν (και είναι) οι μεγαλύτερες ομάδες του Κοινοβουλίου, αλλά καμία ομάδα δεν έχει κερδίσει περισσότερες ψήφους από τους φιλελεύθερους «kingmakers, του Renew Europe. Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι Ευρωβουλευτές του Renew κέρδισαν το 91% των ψηφοφοριών στις οποίες συμμετείχαν. Αυτό το ποσοστό είναι ελάχιστα μεγαλύτερο από αυτό των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, οι οποίοι κέρδισαν σχεδόν στο 90% των περιπτώσεων.
Η ήρεμη δύναμη: Οι Ευρωβουλευτές του Λουξεμβούργου είχαν μια καλή πενταετία, καθώς οι ψήφοι των έξι Ευρωβουλευτών του υποστηρίχθηκαν από την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου πιο συχνά από οποιαδήποτε άλλη χώρα: Κατά μέσο όρο, οι Λουξεμβούργιοι ήταν στη νικήτρια πλευρά σε σχεδόν το 90% των ψήφων.
Κανείς δε διαφώνησε με τις αποφάσεις του Κοινοβουλίου περισσότερο από τους Ευρωβουλευτές από το Ηνωμένο Βασίλειο – σχεδόν οι μισοί από αυτούς εκπροσωπούσαν άλλωστε το Κόμμα του Brexit – για το μικρό χρονικό διάστημα που ήταν εκεί.
Οι επιλαχόντες μετά το Brexit ήταν Ευρωβουλευτές από την Ουγγαρία και την Πολωνία, οι οποίοι ήταν στη λάθος πλευρά της πλειοψηφίας του Κοινοβουλίου, στο 24% των περιπτώσεων.
Κατά συρροή… χαμένοι: Κανένα κόμμα δε βρέθηκε τόσο σταθερά στη χαμένη πλευρά των ψήφων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όσο η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD).
Οι πιο… πολυάσχολοι: Σε απόλυτους αριθμούς, Ευρωβουλευτές από τις μεγαλύτερες χώρες του μπλοκ – Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Πολωνία και Ρουμανία – ηγήθηκαν των διαπραγματεύσεων για περισσότερα κείμενα που περνούσαν από το Κοινοβούλιο από τους μικρότερους γείτονές τους. Αλλά όταν συγκρίνονται με τους αριθμούς των εθνικών Ευρωβουλευτών, νομοθέτες από τη Φινλανδία και το Λουξεμβούργο εμφανίστηκαν ως ισχυροί «διαμεσολαβητές»!
Οι «μεταγραφές» αναμόρφωσαν το ευρωκοινοβούλιο: Το Κοινοβούλιο που τώρα πλησιάζει προς το τέλος του, δε μοιάζει καθόλου με αυτό που εξελέγη το 2019 και το Brexit είναι μόνο ένας λόγος γι’ αυτό. Οι Ευρωβουλευτές που παραιτήθηκαν από την πολιτική τους ομάδα και εντάχθηκαν σε μια άλλη, κράτησαν το Κοινοβούλιο σε μια σχεδόν σταθερή κατάσταση ροής.
Σύμφωνα με μια συνοπτική έκθεση του Κοινοβουλίου στα μέσα Ιανουαρίου 2024, η αντιμεταναστευτική ταυτότητα δέχτηκε το μεγαλύτερο χτύπημα, χάνοντας 19 Ευρωβουλευτές από άλλες ομάδες (αν και οι περισσότεροι από αυτούς που άλλαξαν παρέμειναν αδέσμευτοι). Ενώ το Renew Europe δέχθηκε Ευρωβουλευτές που κάθονταν προηγουμένως αριστερά και δεξιά του στο ημικύκλιο (σ.σ. το σχήμα των εδράνων της Ευρωβουλής), οι συντηρητικοί νομοθέτες κινήθηκαν σε μεγάλο βαθμό προς το κέντρο, ενώ οι νέοι βουλευτές του ΕΛΚ – πολλοί από τους οποίους προέρχονταν από το ECR ή το ID – το έχουν στρέψει (ελαφρώς) προς τα δεξιά.
Η παράταξη των 11 ατόμων από το κόμμα Fidesz του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, που αποχώρησε από το ΕΛΚ το 2021, προκάλεσε τη μεγαλύτερη αναταραχή. Αλλά οι ευρωνομοθέτες της Ιταλίας, έχουν ξεπεράσει κάθε άλλη χώρα.
Η envi στο «εδωλιο»: Ρωτά το Politico: Τι συμβαίνει όταν μια νέα Πράσινη Συμφωνία και μια παγκόσμια πανδημία συμβαίνουν κατά την ίδια περίοδο; Και απαντά: Μια πολύ, πολύ απασχολημένη Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων (ENVI). Η επιτροπή αυτή (σ.σ. η μεγαλύτερη επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου με 88 μέλη) ήταν υπεύθυνη για έναν τεράστιο αριθμό νομοθετικών νομοσχεδίων. Νομοθέτες από τη μεγαλύτερη ομάδα του Κοινοβουλίου, το ΕΛΚ, πρωτοστάτησαν στις εργασίες για τους περισσότερους νομοθετικούς φακέλους στο Κοινοβούλιο. Στην ENVI, όμως, είχαν αντίπαλο τους Πράσινους.
Ισότητα των φύλων… σχεδόν: Περίπου το 60% των βουλευτών σε αυτό το Κοινοβούλιο ήταν άνδρες. Σε ορισμένους τομείς πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εποπτεύονται από τις επιτροπές περιβάλλοντος, εσωτερικής αγοράς και μεταφορών, οι ρόλοι τού επικεφαλής νομοθέτη κατανεμήθηκαν εξίσου, λίγο πολύ, μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αλλά οι εργασίες για θέματα της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων και διεθνούς εμπορίου κυριαρχούνταν από άνδρες, ενώ οι γυναίκες ήταν πιο ενεργές σε θέματα απασχόλησης και κοινωνικών υποθέσεων, αιτημάτων – και δικαιωμάτων των γυναικών.
ΠΗΓΗ: NEWSBREAK.GR

Το ΔΝΤ κάλεσε τις κυβερνήσεις παντού να επιδείξουν δημοσιονομικό περιορισμό στη μεγαλύτερη εκλογική χρονιά στον κόσμο

Ρεπορτάζ: HANNA ZIADY
[CNN BUSINESS]

Το υψηλό και διαρκώς αυξανόμενο επίπεδο του δημόσιου χρέους των ΗΠΑ κινδυνεύει να αυξήσει το κόστος δανεισμού σε όλο τον κόσμο και να υπονομεύσει την παγκόσμια χρηματοπιστωτική σταθερότητα, προειδοποίησε προ ημερών το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Το ΔΝΤ δήλωσε ότι οι αυξημένες κρατικές δαπάνες, το αυξανόμενο δημόσιο χρέος και τα αυξημένα επιτόκια στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνέβαλαν σε υψηλές και ασταθείς αποδόσεις – ή επιτόκια – των ομολόγων, αυξάνοντας τον κίνδυνο υψηλότερων επιτοκίων αλλού.

Η ανάλυσή του οργανισμού διαπίστωσε, ότι η άνοδος των αποδόσεων των μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ σχετίζεται με παρόμοιες αυξήσεις στις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων σε άλλες προηγμένες και αναπτυσσόμενες οικονομίες, με τις τελευταίες να υφίστανται επίσης αναταράξεις στις συναλλαγματικές ισοτιμίες.

«Η χαλαρή δημοσιονομική πολιτική στις Ηνωμένες Πολιτείες ασκεί ανοδική πίεση στα παγκόσμια επιτόκια και στο δολάριο», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Vitor Gaspar, διευθυντής του τμήματος δημοσιονομικών υποθέσεων του ΔΝΤ. «Αυξάνει το κόστος χρηματοδότησης στον υπόλοιπο κόσμο, επιδεινώνοντας έτσι τις υπάρχουσες αδυναμίες και κινδύνους».

Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε μία εβδομάδα, που το ΔΝΤ εκτοξεύει βολές προς την αμερικανική κυβέρνηση. Την προηγούμενη εβδομάδα ανέφερε ότι οι δημόσιες δαπάνες και ο δανεισμός συμβάλλουν στην υπερθέρμανση της οικονομίας των ΗΠΑ, καθιστώντας δυσκολότερο για την Ομοσπονδιακή Τράπεζα να νικήσει τον πληθωρισμό. Τα υψηλότερα επιτόκια καθιστούν πιο δαπανηρή για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις την εξυπηρέτηση των δανείων τους, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε χρεοκοπίες που προκαλούν ζημίες σε τράπεζες και άλλους δανειστές, αυξάνοντας την οικονομική αστάθεια.

Η προειδοποίηση του ΔΝΤ ενισχύει τις ανησυχίες για τις ευρύτερες συνέπειες του αυξανόμενου χρέους του αμερικανικού δημοσίου, το οποίο το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών εκτιμά σε σχεδόν 35 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Την Τρίτη 16 Απριλίου, οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων άγγιξαν νέα υψηλά για το έτος, αφού ο πρόεδρος της Fed, Jerome Powell, σημείωσε ότι τα επίσημα επιτόκια θα μπορούσαν να παραμείνουν υψηλά για λίγο ακόμη, λόγω του επίμονου πληθωρισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι τιμές καταναλωτή στις ΗΠΑ έχουν ενισχυθεί από τις κρατικές δαπάνες που τροφοδοτούνται από χρέη – συμπεριλαμβανομένων των μέτρων τόνωσης της περιόδου της πανδημίας. Η χαλαρή δημοσιονομική πολιτική των ΗΠΑ, εκτός από την αύξηση του ήδη μεγάλου χρέους της χώρας, θα μπορούσε να καταστήσει πιο δύσκολο το «τελευταίο μίλι» για την επιστροφή του πληθωρισμού στο στόχο της Fed, δήλωσε το ΔΝΤ.

Ο οργανισμός έδρα την Ουάσιγκτον ανησυχεί επίσης ότι, εάν ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ παραμείνει υψηλός, θα μπορούσε να πετσοκόψει τις ελπίδες των επενδυτών για μειώσεις επιτοκίων, οδηγώντας σε ξεπούλημα χρηματο-οικονομικών περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων μετοχών και κρατικών ομολόγων σε όλο τον κόσμο. Μια επακόλουθη πτώση της τιμής των ομολόγων θα ανέβαζε τις αποδόσεις τους.

«Σε αυτό το σενάριο, οι χρηματο-οικονομικές συνθήκες θα είναι σε γενικές γραμμές αυστηρότερες», έγραψε ο Tobias Adrian, διευθυντής του τμήματος νομισματικών και κεφαλαιαγορών του ΔΝΤ σε ένα blog που αφορά την Έκθεση Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας του οργανισμού. «Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι δανειολήπτες θα δυσκολευόντουσαν να εξυπηρετήσουν το χρέος τους, δεδομένων των υψηλότερων αποδόσεων των ομολόγων», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τον Gaspar, το πρόβλημα θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα οξύ σε χώρες χαμηλών εισοδημάτων, όπου οι περιορισμοί στα δημόσια οικονομικά είναι «ιδιαίτερα σοβαροί». «Τα υψηλά και ασταθή επιτόκια επιδεινώνουν την κατάσταση», είπε.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ

ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ

Υπάρχουν όμως κίνδυνοι και για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, οι επενδυτές απαιτούν υψηλότερες αποδόσεις προκειμένου να συνεχίζουν να κατέχουν αμερικανικά ομόλογα, κάτι που αντανακλά τις ανησυχίες τους σχετικά με τη διατήρηση του πληθωρισμού εκτός ορίων, την αβέβαιη μελλοντική πορεία της νομισματικής πολιτικής και την πρόσθετη αύξηση χρέους στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου.

«Το ασφάλιστρο κινδύνου για το δημόσιο χρέος (των ΗΠΑ) έχει αυξηθεί τον τελευταίο καιρό και μπορεί να παραμείνει υψηλό σε ένα πλαίσιο στο οποίο τα επίπεδα του χρέους θα είναι αυξημένα», δήλωσε στους δημοσιογράφους την προηγούμενη εβδομάδα ο επικεφαλής οικονομολόγος του οργανισμού Pierre-Olivier Gourinchas.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν η Fed μειώσει τα επιτόκια αργότερα αυτό το έτος – το κεντρικό σενάριο του ΔΝΤ – το κόστος χρηματοδότησης της κυβέρνησης των ΗΠΑ μπορεί να μη μειωθεί με τον ίδιο τρόπο, πρόσθεσε.

Αυτό θα ασκούσε περαιτέρω πίεση στα οικονομικά της κυβέρνησης, αφήνοντας λιγότερα χρήματα για τις δημόσιες υπηρεσίες ή για την απορρόφηση μελλοντικών δυσμενών κραδασμών στην οικονομία, όπως χρηματο-οικονομικές καταρρεύσεις, πανδημίες ή πόλεμοι.

Το κόστος των τόκων της αμερικανικής κυβέρνησης εκτινάχθηκε στα 659 δισεκατομμύρια δολάρια το οικονομικό έτος 2023, το οποίο έληξε στις 30 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών. Αυτό είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό που ήταν το οικονομικό έτος 2020.

Και σύμφωνα με την Επιτροπή για έναν Υπεύθυνο Ομοσπονδιακό Προϋπολογισμό, το οικονομικό έτος 2023, η κυβέρνηση δαπάνησε περισσότερα για να εξυπηρετήσει το χρέος της από ό,τι για κάθε ένα από τον τομέα των κατοικιών, των μεταφορών ή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Το ΔΝΤ αναμένει ότι το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ θα συνεχίσει να αυξάνεται, βοηθώντας το δημόσιο χρέος παγκοσμίως να πλησιάσει το 100% (από 93% πέρυσι) του παγκόσμιου Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος έως το 2029. Ο οργανισμός κάλεσε τις κυβερνήσεις παντού να επιδείξουν «δημοσιονομικό περιορισμό» στη «μεγαλύτερη εκλογική χρονιά στον κόσμο». 

«Η ιστορία δείχνει ότι οι κυβερνήσεις τείνουν να ξοδεύουν περισσότερα και να φορολογούν λιγότερο κατά τη διάρκεια των εκλογικών ετών», ανέφερε.