«Όχι» της Βουλής για το νομοσχέδιο στη δυνατότητα επιστολικής ψήφου των κατοίκων του εξωτερικού στις εθνικές εκλογές

Με 158 «υπέρ», 135 «κατά» και 6 «παρών», έγινε δεκτό, επί της αρχής, το νομοσχέδιο για την καθιέρωση της επιστολικής ψήφου στις ευρωεκλογές και τα εθνικά δημοψηφίσματα.

Από το αποτέλεσμα της ονομαστικής ψηφοφορίας, που έγινε μετά από αίτημα του ΚΚΕ, προκύπτει ότι επί της αρχής το νομοσχέδιο ψηφίστηκε μόνο από τη συμπολίτευση. Καταψήφισε η αντιπολίτευση και η Πλεύση Ελευθερίας δήλωσε τελικά «παρών» επί της αρχής του νομοσχεδίου.

-Στο άρθρο 6 του νομοσχεδίου, υπέρ τάχθηκαν 164, κατά τάχθηκαν 135 βουλευτές.

-Στο άρθρο 8 του νομοσχεδίου, υπέρ τάχθηκαν 164, κατά τάχθηκαν 135 βουλευτές.

-Στο άρθρο 11 του νομοσχεδίου, υπέρ τάχθηκαν 158 βουλευτές, κατά τάχθηκαν 135 βουλευτές και 6 βουλευτές δήλωσαν «παρών».

-Στο άρθρο 13 του νομοσχεδίου, υπέρ τάχθηκαν 158 βουλευτές, κατά τάχθηκαν 135 βουλευτές και 6 βουλευτές δήλωσαν «παρών».

-Στο άρθρο 14 του νομοσχεδίου, υπέρ τάχθηκαν 164 βουλευτές, κατά τάχθηκαν 135 βουλευτές.

-Στο άρθρο 21 του νομοσχεδίου, υπέρ τάχθηκαν 158 βουλευτές, κατά τάχθηκαν 135 βουλευτές και «παρών» 6 βουλευτές.

Η τροπολογία για την καθιέρωση της επιστολικής ψήφου στις εθνικές εκλογές απορρίφθηκε, γιατί δε συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία. Υπέρ ψήφισαν 158 βουλευτές, κατά ψήφισαν 135 βουλευτές και «παρών» δήλωσαν 6 βουλευτές.

Αναλυτικά, το νομοσχέδιο που εισάγει την επίμαχη δυνατότητα ψηφίστηκε στην Ολομέλεια της Βουλής με τις ψήφους της πλειοψηφίας. Στον αντίποδα, καταψήφισαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, παρότι ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ άλλαξαν θέση από τη συζήτηση στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές μέχρι και την ψηφοφορία. Η Πλεύση Ελευθερίας δήλωσε «παρών». Συνολικά, ψήφισαν επί της Αρχής 299 βουλευτές και «κατά» του νομοσχεδίου ψήφισαν 135, ενώ έξι ψήφισαν «παρών».

Ωστόσο, η τροπολογία που εισάγει τη δυνατότητα επιστολικής ψήφου των κατοίκων του εξωτερικού και στις εθνικές εκλογές, δεν έλαβε τις απαιτούμενες από το Σύνταγμα 200 ψήφους και απορρίφθηκε. Υπέρ ψήφισε και πάλι μόνο η πλειοψηφία, «παρών» δήλωσε η Πλεύση Ελευθερίας και κατά τα υπόλοιπα κόμματα.

Όπως τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης: «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η αντιπολίτευση αρνείται συλλήβδην ένα σχέδιο νόμου, με αφορμή μια τροπολογία που κατατέθηκε στην αρχή της σχετικής συζήτησης και η οποία βελτιώνει το νομοσχέδιο. Και πώς γίνεται άραγε να συμφωνούμε με την επιστολική ψήφο στις ευρωεκλογές και να μη συμφωνούμε με την επιστολική ψήφο στις εθνικές; Δηλαδή, η φωνή των πολιτών έχει άλλη σημασία στις δύο κάλπες»;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προανήγγειλε, μάλιστα, ότι η τροπολογία για την επέκταση της ρύθμισης και στις εθνικές εκλογές θα κατατεθεί εκ νέου μετά την κάλπη των ευρωεκλογών: «Η συγκεκριμένη τροπολογία, αν απορριφθεί σήμερα, θα επανέλθει, και θα επανέλθει μετά τις ευρωεκλογές. Και μετά θα φανεί πραγματικά ποιος θέλει να δοθεί τελικά η δυνατότητα στους συμπολίτες μας που κατοικούν στο εξωτερικό να ψηφίζουν με επιστολική ψήφο και ποιος βρίσκει δικαιολογίες και προσχήματα».

Η υπουργός Εσωτερικών, Νίκη Κεραμέως, τόνισε ότι δε θα αποσυρθεί η τροπολογία και εάν δε συμπληρωθούν οι 200 ψήφοι, η κυβέρνηση θα το φέρνει ξανά και ξανά, μέχρι να δοθεί το δικαίωμα της επιστολικής ψήφου στους Έλληνες πολίτες, όπως αρμόζει και στις ευρωεκλογές και στις εθνικές εκλογές.

Η Θεοδώρα Τζάκρη κάλεσε τη Νίκη Κεραμέως να αποδεχτεί τις τέσσερις τροπολογίες του ΣΥΡΙΖΑ για τη δημιουργία ψηφιακού εκλογικού καταλόγου, τον καθορισμό 413 πρότυπων προσβάσιμων εκλογικών κέντρων σε όλη την Περιφέρεια και τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής για τη δημοκρατική νομιμοποίηση των διαδικασιών. Όπως δήλωσε: «Αυτονόητη η καταψήφιση του ν/σ, γιατί αυτό που θέλετε είναι μόνο να διχάσετε».

Το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι τορπίλισε τη συναίνεση και κάλεσε την υπουργό να αποσύρει την τροπολογία, ξεκαθαρίζοντας ότι σε διαφορετική περίπτωση θα την καταψηφίσουν, με το Μιχάλη Κατρίνη να αναφέρει πως: «Ο μόνος τρόπος να αναζητήσουμε κοινό τόπο είναι να αποσυρθεί η τροπολογία, να γίνουν οι αλλαγές που ζητάμε και να έρθει μια άρτια, ολοκληρωμένη πράξη. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος στο αδιέξοδο που δημιούργησε η κυβέρνηση. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για συναίνεση».

Λίγο πριν την ονομαστική ψηφοφορία δεν έλειψαν και οι εντάσεις. Όπως δήλωσε ο Μάκης Βορίδης: «Θα έχει φύγει ο φερετζές… Μένετε υπόλογοι, έκθετοι, μήπως εξαρχής δεν την πιστεύατε; Αν κάνω λάθος, να τηρήσετε τη στάση που είχατε εξαγγείλει. Αν δεν υπερψηφίσετε το νομοσχέδιο, θα καταλάβουμε όλοι ότι ήταν προσχηματική η στάση σας».

«Παγκόσμια πρωτοτυπία. Υπουργός που δε θα ψηφίσει το ν/σ της κυβέρνησης του, κατηγορεί την αντιπολίτευση που δε θα ψηφίσει το ν/σ!!!», απάντησε ο Παναγιώτης Δουδώνης.

Για χειραγώγηση του λαού, έκανε λόγο το ΚΚΕ, με το Νίκο Αμπατιέλο να δηλώνει: «Τακτική κυβέρνησης που περνά μέσα από την άπλετη συναίνεση που της προσφέρετε! Ώρες – ώρες, είναι σα να έχουμε συγκυβέρνηση ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ που κάποιες φορές χαλάει».

Ελληνική Λύση και Νέα Αριστερά μίλησαν για θεσμική εκτροπή. Ο Κυριάκος Βελόπουλος δήλωσε πως: «Αυτό το νομοσχέδιο φανερώνει πως η ΝΔ ετοιμάζει νοθεία, το καταψηφίζουμε και θα το αντιμετωπίσουμε».

Από το Ηράκλειο, ο Αλέξης Χαρίτσης τόνισε πως: «Επιχειρήθηκε ένα μικρό κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Χωρίς την παραμικρή διαβούλευση, χωρίς καν συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή, χωρίς καν να έχει περάσει από την επιστημονική υπηρεσία τής Βουλής, ήρθε μια τροπολογία η οποία ορίζει, ότι ο μοναδικός τρόπος διεξαγωγής της ψηφοφορίας των εθνικών εκλογών για τους απόδημους είναι η επιστολική ψήφος».

Υπέρ της απόσυρσης της τροπολογίας τάχθηκε η Πλεύση Ελευθερίας, με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να δηλώνει: «Η ψήφος μας δεν είναι ευκαιριακή, ούτε τακτικιστική».

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΠΥΛΗΣ

Το υπουργείο Εσωτερικών θα δημιουργήσει ηλεκτρονική πύλη για την εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους επιστολικής ψήφου, στην οποία οι εκλογείς θα μπορούν να υποβάλουν σχετική αίτηση έως και 40 ημέρες πριν από τη διενέργεια των εκλογών.

Στις επερχόμενες ευρωεκλογές, στις 9 Ιουνίου, οι Έλληνες πολίτες εντός και εκτός Επικράτειας, θα μπορούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα με την επιστολική ψήφο. Μετά από εκτενή συζήτηση 3 ημερών και πλέον των 44 ωρών, με τις ψήφους της ΝΔ και της Πλεύσης Ελευθερίας, η επιστολική ψήφος γίνεται Νόμος του Κράτους, χωρίς ωστόσο να επιτευχθεί η πολυπόθητη συναίνεση από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ.

ΠΗΓΗ: ZOUGLA.GR (ΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Στη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου

Ομόφωνα αποφάσισε να αντιτεθεί στη νομοθέτηση γάμου μεταξύ ομοφύλων η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία συνεδρίασε εκτάκτως την Τρίτη 23/1 υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου.
Στη συνεδρίαση, που διήρκησε περίπου πέντε ώρες, τα μέλη του Σώματος της Ιεραρχίας, σύμφωνα με το ανακοινωθέν που εξέδωσαν, αποφάσισαν, μεταξύ άλλων, να σταλούν επιστολές προς τους βουλευτές, να διαβαστεί στους ναούς στις 4 Φεβρουαρίου Εγκύκλιος με τις θέσεις της Εκκλησίας και να μοιραστεί σχετικό φυλλάδιο, ενώ θα εξουσιοδοτηθούν οι μητροπολίτες κάθε επαρχίας να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την ενημέρωση του ποιμνίου και την προάσπιση της οικογένειας.
Ο Αρχιεπίσκοπος στην αρχή της συνεδρίασης αναφέρθηκε στους λόγους που αποφάσισε να συγκαλέσει τη Σύνοδο και τόνισε την ενότητα που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των μελών της Ιεραρχίας απέναντι στο ζήτημα. Ακολούθησε αντιφώνηση από τον αντιπρόεδρο της Ιεραρχίας, μητροπολίτη Καρυστίας και Σκύρου, Σεραφείμ.
Μετά την ολοκλήρωση της έκτακτης συνεδρίασης, ο μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, Ιερόθεος, έκανε τη σχετική ενημέρωση προς τους δημοσιογράφους και διάβασε το ανακοινωθέν της Εκκλησίας της Ελλάδος για το γάμο ομοφύλων και τις θέσεις της Εκκλησίας. Αναλυτικά, η ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΓΙΑ «ΟΜΟΦΥΛΟ ΓΑΜΟ» – «ΟΜΟΦΥΛΗ ΓΟΝΕΪΚΟΤΗΤΑ»
Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας (Ι.Σ.Ι.) της Εκκλησίας της Ελλάδος συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση, σήμερα Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2024, με μοναδικό θέμα την εξαγγελθείσα νομοθέτηση γάμου και «τεκνοθεσίας» υπέρ ζευγαριών του ιδίου φύλου.
Μετά την καθιερωμένη προσευχή, η Ι.Σ.Ι. άκουσε την εισήγηση του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, επί της οποίας ακολούθησε διάλογος, και εκφράζει ομόφωνα τις θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος επί του θέματος, ως εξής:

1. Η θεολογία της Εκκλησίας για το γάμο απορρέει από την Αγία Γραφή, τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας και τη διάταξη του Μυστηρίου του Γάμου και φαίνεται καθαρά στην Ακολουθία του Μυστηρίου αυτού. Ο σκοπός του χριστιανικού γάμου είναι η δημιουργία καλής συζυγίας και οικογένειας, η ανάπτυξη παιδιών ως καρπών της εν Χριστώ αγάπης των δύο συζύγων και η σύνδεσή τους με την εκκλησιαστική ζωή. Η Εκκλησία αποδέχεται για τη σχέση άνδρα – γυναίκας και παιδιών ότι:
   α) η δυαδικότητα των φύλων και η συμπληρωματικότητά τους δεν αποτελούν κοινωνικές επινοήσεις, αλλά προέρχονται από το Θεό («… καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε…», Γένεσις 1, 27-28),
   β) η ιερότητα της ένωσης άνδρα και γυναίκας παραπέμπει στη σχέση του Χριστού και της Εκκλησίας («… ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ… τό μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν», Απ. Παύλου, Προς Εφεσίους 5, 28),
   γ) ο χριστιανικός γάμος δεν είναι απλή συμφωνία συμβίωσης, αλλά Ιερό Μυστήριο, μέσω του οποίου παρέχεται η χάρη του Θεού στη σχέση κοινωνίας άνδρα και γυναίκας με στόχο την κοινή τους πορεία προς τη θέωση – και αυτή η ευλογημένη πορεία αφορά όλα τα ζεύγη με ή χωρίς παιδιά,
   δ) ο πατέρας και η μητέρα είναι συστατικά στοιχεία της παιδικής και της ενήλικης ζωής («Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου», Έξοδος 20, 12).
2. Προφανώς η Πολιτεία νομοθετεί, αλλά αυτή η παράμετρος ούτε στερεί την ελευθερία του λόγου από την Εκκλησία, ούτε απαλλάσσει την Εκκλησία από το καθήκον ενημέρωσης του πιστού λαού, ούτε μπορεί να της υποδείξει σε τι συνίσταται η αμαρτία. Η Εκκλησία δε νομοθετεί και δε φέρει ευθύνη για τους νόμους. Αν σιωπήσει, όμως, φέρει βαρύτατη ευθύνη και αυτοκαταργείται.
3. Από το 2015 το σύμφωνο συμβίωσης παρέχει σε ζευγάρια του ιδίου φύλου όλα τα δικαιώματα και τις δυνατότητες του γάμου, με κύρια εξαίρεση τη δυνατότητα απόκτησης παιδιών με υιοθεσία ή παρένθετη κύηση. Το σύνθημα της «ισότητας στο γάμο» αποβλέπει σε ένα στόχο, στην απόκτηση παιδιών από «ομόφυλα ζευγάρια».
4. Ανακοινώθηκε ότι θα επιτρέπεται ο «ομόφυλος γάμος» και η «ομόφυλη γονεϊκότητα» μέσω υιοθεσίας και (με διάφορες διόδους) μέσω παρένθετης κύησης. Οι εμπνευστές του νομοσχεδίου και οι συνευδοκούντες σε αυτό προωθούν την κατάργηση της πατρότητας και της μητρότητας και τη μετατροπή τους σε ουδέτερη γονεϊκότητα, την εξαφάνιση των ρόλων των δύο φύλων μέσα στην οικογένεια και θέτουν πάνω από τα συμφέροντα των μελλοντικών παιδιών τις σεξουαλικές επιλογές των ομοφυλόφιλων ενηλίκων. Με βάση το νομοσχέδιο, ομοφυλόφιλοι μονογονείς θα μπορούν να επιβάλουν στο παιδί τους το σύντροφό τους ως «πατέρα 2» ή ως «μητέρα 2».
5. Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία καταδικάζει μελλοντικά παιδιά να μεγαλώσουν χωρίς πατέρα ή μητέρα σε ένα περιβάλλον σύγχυσης των γονεϊκών ρόλων. Η μονογονεϊκή οικογένεια είναι διαφορετική περίπτωση. Προκαλεί στέρηση του ενός γονέα, αλλά όχι σύγχυση των ρόλων των γονέων. Αντίθετα, η ομοφυλοφιλική συμβίωση προξενεί και τα δύο. Επιπλέον, τα παιδιά αυτά συχνά δε θα έχουν δυνατότητα γνωριμίας με τον άλλο βιολογικό γονέα τους. Δε θα έχουν επίσης το προσωπικό βίωμα της παρουσίας του άλλου φύλου (αντίθετου των «ομόφυλων γονέων» τους) μέσα σε μία ετερόφυλη σχέση. Τα παιδιά με πατέρες 1 και 2 ή με μητέρες 1 και 2 (ή και παραπάνω) θα είναι τα θύματα ενός αφύσικου μηχανισμού τεκνοθεσιών.
6. Δημοσιοποιήθηκε ότι: α) θα επιτρέπεται στα «ομόφυλα ζευγάρια» η από κοινού υιοθεσία και η υιοθεσία από τον «ομόφυλο σύζυγο» του γονέα (θα ισχύσει και για τα σημερινά παιδιά από παρένθετη κύηση), β) δε θα επιτρέπεται στην Ελλάδα η παρένθετη κύηση υπέρ «ομόφυλου ζευγαριού», αλλά αυτή θα αναγνωρίζεται, αν έγινε νόμιμα σε άλλο κράτος. Οι ρυθμίσεις αυτές θα αποτελέσουν κίνητρα για την εκμετάλλευση ευάλωτων γυναικών.
   Εάν τα προαναφερθέντα ισχύσουν, πρόκειται για ένα ναρκοθετημένο νομοσχέδιο με αντιφάσεις και τρόπους παράκαμψης των απαγορεύσεών του (μέσω κυήσεων στο εξωτερικό) και είναι πιθανή η καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων λόγω διακρίσεων, οπότε η χώρα θα αναγκασθεί να νομοθετήσει και στο έδαφός της την παρένθετη κύηση.
7. Το νομοσχέδιο καταργεί όχι μόνο κανόνες βιοηθικής, χριστιανικές αξίες και την ελληνική οικογενειακή παράδοση, αλλά ανατρέπει τα δικαιώματα μελλοντικών παιδιών και τους ρόλους των φύλων ως στοιχείων συνοχής της κοινωνίας – και αυτό αφορά τον καθένα, έστω και αν δεν αποδέχεται τη χριστιανική ηθική. Το ερώτημα που αιωρείται αναπάντητο είναι τελικά: Ποιος είναι ο ουσιαστικός λόγος αυτής της απόφασης που αλλάζει συνολικά και άρδην το θεσμό του γάμου και την ιδιότητα του γονέα και γιατί προωθείται με τόση επιμονή;
8. Η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνωρίζει μόνο το Ιερό Μυστήριο του χριστιανικού γάμου και απορρίπτει τον πολιτικό γάμο, ασχέτως φύλου. Εν προκειμένω τάσσεται κατά του πολιτικού γάμου «ομόφυλων ζευγαριών» για τον πρόσθετο λόγο ότι αυτός οδηγεί αναπόδραστα σε «ομόφυλη γονεϊκότητα» μέσω υιοθεσίας ή παρένθετης κύησης. Η νομοθέτηση αυτή συγκρούεται τόσο με τη χριστιανική ανθρωπολογία, όσο και με το καθήκον της κοινωνίας να εξασφαλίζει στα παιδιά ευημερία και σωστή ανατροφή, αλλά και με το δικαίωμα των παιδιών να έχουν πατρική και μητρική παρουσία και φροντίδα. Για όλους τους προηγούμενους λόγους και με αίσθημα ποιμαντικής ευθύνης και αγάπης, η Αγία Εκκλησία μας είναι κάθετα αντίθετη προς το προωθούμενο νομοσχέδιο.
9. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας αποφάσισε: α) τη σύνταξη σχετικής επιστολής με τις θέσεις της προς τα αξιότιμα μέλη της Βουλής των Ελλήνων, β) την ανακοίνωση των θέσεων της στους Ιερούς Ναούς την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024 και τη διάθεση σχετικού φυλλαδίου «Προς το Λαό» μέσω των Ιερών Ναών και της ιστοσελίδας της, γ) την παροχή εξουσιοδότησης προς κάθε Σεβασμιότατο Μητροπολίτη να προχωρήσει, εντός της επαρχίας του και κατά την έμφρονα ποιμαντική κρίση του, σε πρωτοβουλίες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης ως προς την επικείμενη νομοθέτηση και το θεσμό της οικογένειας.
   ΠΗΓΗ: ZOUGLA.GR

Το φύλο δεν είναι βιολογική ιδιότητα, είναι ρόλος!
Συντάκτης: Γιώργος Βενέτης*
Πηγή: slpress.gr

«Ο διαχρονικός συνολικός ελληνικός πολιτισμός αναδεικνύει το απερίγραπτο κάλλος και τη μοναδικής σημασίας σχέση ανδρός και γυναικός ως έρως προσώπων και όχι ως βιολογικών σεξιστικών αντικειμένων. Ο άνδρας και η γυναίκα αποτελούν τα δύο ήμισυ της καθόλου ανθρώπινης φύσεως και μόνο η καθολική, σωματική, ψυχική, πνευματική ένωση τού ανδρός και της γυναικός, καθιστά ολόκληρο τον άνθρωπο και δημιουργεί κοινωνία προσώπων και πολιτών ελευθέρων».

(Νικήτας Αλιμπράντης, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Θράκης)

Ανησυχία προκαλούν τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ, καθώς από το 1950 έως σήμερα παρατηρείται μια σταθερή μείωση των γεννήσεων. Από το 1951 έως και το 1960 καταγράφηκαν 1.542.000 γεννήσεις και 579.000 θάνατοι, ενώ από το 1961 έως και το 1970 οι αριθμοί ανήλθαν σε 1.532.000 και 693.000 αντίστοιχα. Από το 1971 έως και το 1980 καταγράφηκαν 1.439.000 γεννήσεις και 801.000 θάνατοι και από το 1981 έως και το 1990, 1.183.000 γεννήσεις και 907.000 θάνατοι.

Η αρνητική αυτή πορεία ακολουθείται και τις επόμενες δεκαετίες. Η τάση αυτή επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Μετά το 2010, οι γεννήσεις στη χώρα μας υπολείπονται όλο και περισσότερο των θανάτων. Θα ανέμενε κανείς ότι τα στοιχεία αυτά θα προκαλούσαν συναγερμό στο πολιτικό σύστημα. Αντίθετα, στο δημόσιο διάλογο κυριαρχεί το θέμα της κατάθεσης του νομοσχεδίου για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και την τεκνοθεσία.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αναδεικνύουν το μέγιστο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα μας και το οποίο χρήζει άμεσης αντιμετώπισης, όσο ακόμη η κατάσταση είναι αναστρέψιμη. Για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας θα έπρεπε να καταρτισθεί ένα διακομματικό σχέδιο δράσης. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση αναγγέλλει ημίμετρα που δε λύνουν το πρόβλημα. Σε αντίθεση, υπάρχει μία ανεξήγητη σπουδή – πρεμούρα σε νομοθετήματα που πλήττουν την έννοια της παραδοσιακής οικογένειας, με τα κόμματα, εκτός ολίγων εξαιρέσεων, να πλειοδοτούν σε δικαιωματισμό. Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν κι άλλες αιτίες που γίνεται αυτό, σίγουρα είναι η επιρροή της woke κουλτούρας που μας έρχεται από την Εσπερία. Από όπου και να το εξετάσεις, πάντως, το ζήτημα όζει.

Στο πλαίσιο αυτό έχουμε τη νομιμοποίηση μεταναστών, οι οποίοι δεν έχουν καμία απολύτως διάθεση ενσωμάτωσης και πολύ περισσότερο αφομοίωσης στην ελληνική κοινωνία. Από την άλλη, την προώθηση του γάμου και της τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια. Όποιος αντιτίθεται στα ανωτέρω, με προηγούμενο τη συμφωνία των Πρεσπών, χαρακτηρίζεται de facto από τους κατ’ επάγγελμα δικαιωματιστές «ρατσιστής», «ακροδεξιός», «αναχρονιστής», «γραφικός» κ.ο.κ, ενώ όσοι συμφωνούν αυτοπροσδιορίζονται σαν δημοκράτες!

Το πολιτικό προσωπικό, κατώτερο των περιστάσεων, άγεται και φέρεται από προσωπικές ιδεοληψίες και ιδιοτέλεια, αδυνατώντας να αντιληφθεί την κρισιμότητα των προβλημάτων. Η κυβέρνηση αγνοεί την πλειοψηφία της κοινής γνώμης, που αντιτίθεται στις επιλογές της. Το πολιτικό κόστος πάντα λαμβάνεται υπόψη στις κυβερνητικές αποφάσεις, παραβλέπεται όμως, όλως περιέργως, στην περίπτωση αυτή. Δε γνωρίζουμε την αιτία.

Ο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΦΥΛΟ

Η συμβίωση δύο ανθρώπων του ιδίου φύλου καλύπτεται νομικά από το σύμφωνο συμβίωσης, που χορηγεί στα ομόφυλα ζευγάρια τα ίδια δικαιώματα με αυτά του γάμου, με δύο εξαιρέσεις: το δικαίωμα ληξιαρχικής προσθήκης του επωνύμου τού ενός συμβαλλόμενου μέρους στο επώνυμο του άλλου μέρους και το δικαίωμα υιοθεσίας. Βάσει του Ελληνικού Συντάγματος (άρθρο 21) αλλά και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο γάμος προβλέφθηκε ρητά μόνο μεταξύ άνδρα και γυναίκας.

Προκειμένου να γίνει λόγος για ανάγκη ίσης μεταχείρισης ή εξίσωσης μεταξύ ετερόφυλων και ομόφυλων ζευγαριών στο δικαίωμα του γάμου και της υιοθεσίας στην Ελλάδα, θα έπρεπε να προϋπάρχει νομικά μία αδικαιολόγητη ανισότητα, η οποία πρέπει να αποκατασταθεί. Ως φαίνεται, πλέον στα ομόφυλα ζευγάρια δεν αρκεί η δια του νόμου ρύθμιση και επισημοποίηση των σχέσεων τους με το σύμφωνο συμβίωσης, διατεινόμενα ότι υφίστανται δυσμενή διάκριση! Προσπαθούν να μας επιβάλλουν ότι ο διαχωρισμός με βάση το φύλο είναι κοινωνικά κατασκευασμένος και όχι βιολογικά προσδιορισμένος.

Το φύλο δηλαδή δεν αντιπροσωπεύει σύμφωνα μια σταθερή βιολογική ιδιότητα αλλά ένα «ρόλο»!

Αυτή η εμμονή τους να μεταλλαχθεί ο τύπος της βιολογικής οικογένειας ξεπερνά κάθε όριο. Ο ομόφυλος γάμος οδηγεί σε ομόφυλη γονεϊκότητα, στερώντας από τα παιδιά την έμφυτη ανάγκη τους να έχουν πατέρα και μητέρα και κατ’ επέκταση απεμπολείτε το αναφαίρετο δικαίωμά τους να μεγαλώνουν με άνδρα πατέρα και γυναίκα μητέρα, αντί υποκατάστατων λύσεων, με δύο μητέρες ή δύο πατέρες.

Ο παραλογισμός που αναπαράγεται καθημερινά από τα media και τα social media προσπαθεί να μας πείσει με ακραία προπαγάνδα, ότι ο καθένας και η καθεμιά μπορούν να αποκαλούνται μπαμπάδες και μαμάδες. Ο μοδάτος νέο-φιλελευθερισμός αγγίζει πλέον και την παραδοσιακή οικογένεια, σε μία εποχή που ο γάμος δοκιμάζεται με τις συνθήκες που επικρατούν σήμερα, σε μία υπό κρίση κοινωνία.

Πλήθος λογοτεχνικών κειμένων εξυμνούν τη σπουδαιότητα του ρόλου τού πατέρα και της μητέρας, που είναι αποτυπωμένος βαθιά στο DNA. Σε μία υγιή οικογένεια, ο πατέρας και η μητέρα είναι ιερά πρότυπα για τα παιδιά, ο χαρακτήρας των οποίων διαμορφώνεται από τις διακριτές προσωπικότητές τους. Το παιδί χρειάζεται και τη μάνα και τον πατέρα. Ιδιαίτερα η έλλειψη της μάνας, αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Ο θηλασμός επίσης δημιουργεί έναν πολύ στενό σύνδεσμο μεταξύ μητέρας και παιδιού, ο οποίος προφανώς και λείπει από την πατρική σχέση. Τα παιδιά των ομόφυλων ζευγαριών θα μεγαλώνουν με μια τραυματική έλλειψη του αντίστοιχου φύλου.

ΕΥΛΟΓΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Σε μία χρονική στιγμή που η χώρα μας αντιμετωπίζει οξύτατα προβλήματα, όπως η υπογεννητικότητα, η τουρκική απειλή, η έκρηξη της εγκληματικότητας, η ακρίβεια που εξανεμίζει το οικογενειακό εισόδημα, ο πρωθυπουργός προχωράει σε ένα νομοθέτημα μη έχοντας τη σύμφωνη γνώμη πολλών βουλευτών του με μία εμμονή που ξενίζει, κυρίως επειδή αγνοεί την εκπεφρασμένη θέληση της πλειοψηφίας στην κοινωνία.

Θα θέλαμε στο σημείο αυτό να θέσουμε ένα ερώτημα, σε όλους αυτούς που υπερθεματίζουν του νομοθετήματος. Αναρωτήθηκε άραγε κανείς, αν θα ήθελε να έχει μεγαλώσει είτε από δύο μάνες, είτε από δύο πατέρες, ή να έχει γεννηθεί από μία παρένθετη μητέρα, δηλαδή από μία γυναίκα, που πληρώνεται για να γεννήσει ένα παιδί; Θα ήθελε κανείς να του έχει συμβεί κάτι τέτοιο; Ας σκεφθούμε ένα παιδί, που κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσει ότι κυοφορήθηκε από κάποια γυναίκα που το γέννησε και πληρώθηκε γι’ αυτό. Αναλογίζεται κανείς τα συναισθήματα αυτού του παιδιού;

Ποιος θα πάρει την ευθύνη για τα δράματα που προφανώς θα προκύψουν. Οι αρχιτέκτονες του δικαιωματισμού καταστρατηγούν πρώτοι τα δικαιώματα των παιδιών, τα οποία αν ήταν ηλικιακά ώριμα να επιλέξουν πιθανώς να μην επιθυμούσαν να έχουν δύο γονείς του ιδίου φύλου. Η κατ’ αυτόν τον τρόπο υιοθεσία τέκνων, παραβλέπει το συμφέρον του παιδιού. Του επιβάλλεται ένα οικογενειακό περιβάλλον το οποίο ενδεχομένως δε θα ήθελε να βιώσει.

Δεν ισχυριζόμαστε ότι όλες οι παραδοσιακές οικογένειες είναι ιδανικές. Αυτό όμως δεν απαξιώνει την παραδοσιακή οικογένεια. Οι αιτιάσεις των δικαιωματιστών είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Προβάλλουν υποθετικά σενάρια, επιδιώκοντας να πλήξουν την αποκαλούμενη «πυρηνική οικογένεια». Το αν ένα παιδί έμεινε ορφανό ή χώρισαν οι γονείς του και μεγαλώνει με τον πατέρα ή την μητέρα του ή έχει υποστεί οποιαδήποτε είδους ενδοοικογενειακή βία, δεν απαξιώνει ούτε ακυρώνει τη σημασία της παραδοσιακής οικογένειας. Όλες αυτές οι ανορθολογικές θεωρίες έχουν στόχο τη στρέβλωση της πραγματικότητας.

Η ευθύνη των βουλευτών είναι τεράστια. Σε τέτοια θέματα δεν υπάρχει κομματική ταυτότητα και κομματική πειθαρχία. Η αγάπη και η αγωνία για το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας δεν μπαίνει σε κομματικά πλαίσια. Η ψήφιση του νομοθετήματος θα επηρεάσει τη μελλοντική κοινωνία, μπορεί να αφορά έναν πολύ μικρό αριθμό πολιτών, αλλά πιθανόν να λειτουργήσει σα βατήρας για την περαιτέρω επέλαση της woke κουλτούρας. Δυστυχώς, διαφαίνεται ότι μετά από τις «Πρέσπες της Μακεδονίας», θα πάμε στις «Πρέσπες του Αιγαίου» και στις «Πρέσπες της Οικογένειας»…

*Ο Γιώργος Βενέτης σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες. Είναι και απόφοιτος του Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου Paul Valery Montpellier III – Arts et Lettres-Langues et Sciences Humaines. Ομιλεί Γαλλικά και Αγγλικά. Στα ενδιαφέροντά του είναι η Γεωπολιτική και η Ιστορία.

Ως την 31^η Ιανουαρίου θα βρίσκεται στο στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης το νομοσχέδιο του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου, με τίτλο: «Ισότητα στον πολιτικό γάμο, τροποποίηση του Αστικού Κώδικα και άλλες διατάξεις».

Όπως σημειώνεται στο σχετικό συνοδευτικό κείμενο, «το προτεινόμενο σχέδιο νόμου θεσμοθετεί στην ελληνική έννομη τάξη το γάμο μεταξύ δύο προσώπων ανεξάρτητα από το φύλο τους, προκειμένου να επιτευχθούν η ισότητα στο γάμο και η νομική προστασία οικογενειών. Η θεσμοθέτηση της ισότητας στο γάμο δημιουργεί και ισότητα στα δικαιώματα παιδιών ομόφυλων ζευγαριών που ήδη υπάρχουν».

Εξ άλλου, προστίθεται, «η προβλεπόμενη επέκταση του δικαιώματος σύναψης γάμου αποτελεί ένα αποφασιστικό βήμα προς την κατεύθυνση της εμπέδωσης της ισότητας και της άρσης του κοινωνικού αποκλεισμού και των διακρίσεων σε βάρος των ομόφυλων ζευγαριών και εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της δημιουργίας μιας κοινωνίας χωρίς διακρίσεις. Έτσι η χώρα μας προστίθεται στο μακρύ κατάλογο των χωρών που αναγνωρίζουν την ισότητα στο γάμο, από μακρού χρόνου…».

Επιπροσθέτως, «το σχέδιο νόμου, η σύνταξη του οποίου βασίστηκε και στη νομοθετική πρακτική που ακολουθήθηκε σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν ήδη καθιερώσει την ισότητα στο γάμο (Γαλλία, Γερμανία κ.ά.), στοχεύει με δεκατρία μόλις άρθρα και με ελάχιστες παρεμβάσεις στον Αστικό Κώδικα και τη λοιπή νομοθεσία, να κατοχυρώσει τη δυνατότητα των ομόφυλων ζευγαριών να συνάπτουν γάμο, συμπεριλαμβάνοντας όλες τις απαραίτητες σχετικές μεταβατικές διατάξεις που συνδέονται με αυτόν, καθώς και ρυθμίσεις σχέσεων συγγένειας με στοιχεία αλλοδαπότητας. Επίσης, γίνονται οι αναγκαίες παρεμβάσεις για ίση πρόσβαση των ομόφυλων ζευγαριών σε δικαιώματα της εργατικής νομοθεσίας».

Τέλος, το νομοσχέδιο «ενισχύει την προστασία από διακρίσεις, επεκτείνοντας την αρχή της ίσης μεταχείρισης και στους τομείς της κοινωνικής προστασίας, της εκπαίδευσης και της πρόσβασης στην παροχή υπηρεσιών».

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
«ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΘΕΟΥ»

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, στην ενημέρωση του Υπουργικού Συμβουλίου, νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, όσον αφορά το νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια, σημείωσε ότι «είναι ένα σημαντικό βήμα με το οποίο επιδιώκεται η ισοτιμία όλων των πολιτών, όπως την προσδιόρισα και στην αρχή. Κυρίως, όμως, επιδιώκεται η προστασία των παιδιών των ομόφυλων γονέων που ήδη υπάρχουν. Τα παιδιά αυτά πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με όλα τα άλλα παιδιά.

Θέλω να θυμίσω ότι μιλάμε για κάτι το οποίο ισχύει ήδη σε 36 χώρες, σε πέντε ηπείρους, χωρίς πουθενά να φαίνεται ότι έβλαψε την κοινωνική συνοχή και την κυβερνητική αρμονία. Και θέλω να εκφράσω και την ικανοποίησή μου, ότι όλο αυτό το διάστημα αυτή η μεταρρύθμιση συζητήθηκε νηφάλια και χωρίς ακρότητες μέσα στην ελληνική κοινωνία. Συζητήθηκε και στο εσωτερικό των κομμάτων και είμαι πολύ ικανοποιημένος, γιατί και η παράταξή μας κατέκτησε αυτή τη διαδικασία της ώριμης διαβούλευσης, αντί του ισοπεδωτικού μέτρου της κομματικής πειθαρχίας. Σε αυτόν το διάλογο ακούστηκαν όλες οι απόψεις και σέβομαι όλες τις απόψεις. Ακούστηκαν οι απόψεις της παράδοσης, της εξέλιξης, αλλά και της δικής μας πλευράς, που πιστεύω ότι εντάσσει την παράδοση στην εξέλιξη. Ακούστηκαν όμως και φωνές που δεν είχαν ακουστεί μέχρι σήμερα, κυρίως των ομόφυλων γονέων, που θα μπορούν επιτέλους να κοιμούνται ήσυχοι το βράδυ, απαλλαγμένοι από το φόβο ότι αν τους συμβεί κάτι, το παιδί τους δε θα καταλήξει στον άλλο γονέα αλλά θα βρεθεί σε κάποιο ίδρυμα. Και είναι επίσης πολύ σημαντικό, ότι στα πλαίσια αυτού του δημόσιου διαλόγου εξηγήθηκε, πιστεύω λεπτομερώς, τι δεν κάνει το νομοσχέδιο: δε μεταβάλλει το ισχύον πλαίσιο της παρένθετης κύησης, δεν το επεκτείνει ουσιαστικά στα ομόφυλα ζευγάρια και αποκλείει τους χαρακτηρισμούς «Γονέας 1» και «Γονέας 2». Γιατί -θέλω να το τονίσω- η Ελλάδα δε θα γίνει ένα εργαστήρι πολιτικών που δεν εφαρμόζονται παρά μόνο σε ελάχιστες χώρες του κόσμου. Με λίγα λόγια, η νέα ρύθμιση προσθέτει δικαιώματα σε μερικούς, χωρίς, όμως, να αφαιρεί κανένα δικαίωμα από τους πολλούς. Είναι κάτι που απαιτεί, άλλωστε, και η ευαισθησία της Δημοκρατίας μας, στην οποία δεν επιτρέπεται να υπάρχουν πολίτες δύο κατηγοριών και σίγουρα δεν επιτρέπεται να υπάρχουν «παιδιά ενός κατώτερου θεού».

Ένα θέμα, λοιπόν, ισότητας, δεν προσφέρεται, θα το ξαναπώ, για διχαστικές προκλήσεις και σίγουρα δεν προσφέρεται και για υπερβολικές μεγεθύνσεις. Κι έτσι υποδέχομαι και τις θέσεις της Εκκλησίας, τις οποίες σέβομαι απόλυτα. Άλλωστε, αυτή η κυβέρνηση έχει δώσει πολλές πρακτικές λύσεις σε ανάγκες του κλήρου που εκκρεμούσαν εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, εδώ θέλω να είμαι σαφής: αναφερόμαστε σε επιλογές της Πολιτείας. Όχι σε θεολογικές πεποιθήσεις. Και παλαιότερα, άλλωστε, με την Εκκλησία είχαμε διαφορετικές οπτικές για τον πολιτικό γάμο, για την καύση των νεκρών, για το θέμα των ταυτοτήτων. Η ζωή, ωστόσο, απέδειξε, ότι οι αλλαγές αυτές ήταν ώριμες. Δεν έβλαψαν ούτε την κοινωνία, δεν έβλαψαν ούτε τελικά τη συνεργασία Πολιτείας και Εκκλησίας και είμαι σίγουρος ότι έτσι θα γίνει και τώρα».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ολόκληρο το σχέδιο νόμου δημοσιεύεται ΕΔΩ: http://www.opengov.gr/ypep/?p=848