Home Blog Page 17

Διεθνής Διαφάνεια: Κέρδισε άλλες τρεις θέσεις η Ελλάδα στον πίνακα για την καταπολέμηση φαινομένων διαφθοράς, είναι πλέον 56η ανάμεσα σε 182 χώρες

Ta NEA
-
0
Διεθνής Διαφάνεια: Κέρδισε άλλες τρεις θέσεις η Ελλάδα στον πίνακα για την καταπολέμηση φαινομένων διαφθοράς, είναι πλέον 56η ανάμεσα σε 182 χώρες

Σε διάστημα επτά ετών, η χώρα μας  έχει βελτιώσει την κατάταξή της κατά 11 θέσεις ◙ Το 2010, η Ελλάδα ήταν μόλις 85η στην κατάταξη ◙ Μεγάλη πτώση για την Τουρκία

Βελτίωση της θέσης της Ελλάδας στην καταπολέμηση φαινομένων διαφθοράς, σε περιβάλλον παγκόσμιας διολίσθησης, καταγράφει η Διεθνής Διαφάνεια (Transparency International) στην ετήσια έκθεσή της, που καλύπτει το 2025.
Η Ελλάδα κατατάχθηκε 56η ανάμεσα στις 182 χώρες που αξιολογήθηκαν, κερδίζοντας τρεις θέσεις σε σχέση με την περσινή μέτρηση, και κατάφερε να βελτιώσει τη βαθμολογία της κατά μία μονάδα, φτάνοντας στο 50 με άριστα το 100.

Σε σχέση με την περίοδο της οικονομικής κρίσης, η πρόοδος που έχει καταγραφεί είναι μεγαλύτερη. Το 2018 η Ελλάδα είχε υποχωρήσει στους 45 βαθμούς, καταλαμβάνοντας την 67η θέση παγκοσμίως, που σημαίνει ότι σε διάστημα επταετίας έχει βελτιώσει την κατάταξή της κατά 11 θέσεις. Το 2010, η Ελλάδα ήταν 85η στον κατάταξη και είχε βαθμολογηθεί με 3,5 στα 10.
Η άνοδος της Ελλάδας έρχεται σε αντίθεση με τις αρνητικές διεθνείς εξελίξεις, όπως καταγράφονται. Ενδεικτικό είναι πως το 2025 ο παγκόσμιος μέσος όρος υποχώρησε σε χαμηλό δεκαετίας, πέφτοντας στο 42. Επιδείνωση σημειώθηκε και στην κορυφή, καθώς τέσσερις από τις δέκα πρώτες χώρες έχασαν βαθμούς σε σχέση με το 2024, πέντε έμειναν στάσιμες και μόνο μία βελτίωσε την επίδοσή της.
Οι αυξανόμενες προκλήσεις στην αντιμετώπιση της διαφθοράς παγκοσμίως καθίστανται σαφείς και από το γεγονός ότι, όπως επισημαίνουν οι συντάκτες της έκθεσης, από το 2012 έως το 2025, 50 χώρες υπέστησαν βαθιά πτώση στη βαθμολογία τους. Στην κατηγορία αυτή συγκαταλέγεται η Τουρκία, η οποία είχε 49 μονάδες στις 100 πριν από δεκατέσσερα χρόνια, όμως στην έκθεση για το 2025 έλαβε μόλις 31, γεγονός που την τοποθετεί στην 124η θέση, μαζί με τον Νίγηρα, το Ουζμπεκιστάν και τη Μογγολία.
Στην πρώτη θέση, για όγδοη συνεχόμενη χρονιά, βρίσκεται η Δανία (89/100), δεύτερη έρχεται η Φινλανδία (88/100) και τρίτη η Σιγκαπούρη (84/100). Ουραγοί είναι χώρες που βιώνουν παρατεταμένη αστάθεια και εσωτερικές συγκρούσεις: το Νότιο Σουδάν (9/100), η Σομαλία (9/100) και η Βενεζουέλα (10/100).
Κυβερνητικά στελέχη παραδέχτηκαν ότι ακόμα απομένει δρόμος έως ότου να επιτευχθούν όλοι οι στόχοι, όμως σημειώνουν, μεταξύ άλλων, τη νομοθέτηση του νέου δικαστικού χάρτη, «που έχει μειώσει στο μισό το χρόνο που απαιτείται για την πρωτοβάθμια έκδοση αποφάσεων», το κτηριακό πρόγραμμα ύψους 550 εκατομμυρίων ευρώ για ανέγερση και αναβάθμιση δικαστικών μεγάρων και την ψηφιοποίηση διαδικασιών.
Τόνισαν, επίσης, την πρόοδο στη νομοθετική διαδικασία, με όλα τα νομοσχέδια να τίθενται σε δημόσια διαβούλευση το 2024 και «την κατάργηση fast track διαδικασιών που οδηγούν σε φαινόμενα κακονομίας». Ως αποτέλεσμα, την τελευταία τετραετία η Ελλάδα έχει μειώσει τις συστάσεις της Κομισιόν σε 4 από 7 και ήταν ένα από τα 12 κράτη – μέλη που σημείωσαν πρόοδο σε όλες τις συστάσεις στη νεότερη έκθεση.
Στον αντίποδα βέβαια, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, παρά τη βελτίωση, ότι σε καλύτερη θέση αυτή τη στιγμή από την Ελλάδα, είναι κράτη όπως η Κόστα Ρίκα (56/100), η Ρουάντα (58/100) και η Μποτσουάνα (58/100).

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΙΡΑΝ: Η δίνη του πολέμου και ο Καναδάς

Michael Tellides
-
0
ΙΡΑΝ: Η δίνη του πολέμου και ο Καναδάς

Ο πόλεμος που ξέσπασε στο Ιράν δεν είναι απλώς άλλη μια περιφερειακή σύρραξη· είναι μια γεωπολιτική «βόμβα» που απειλεί να αλλάξει το χάρτη της Μέσης Ανατολής. Με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις να κλιμακώνονται, η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, μία σύγκρουση που εμπλέκει πυρηνικές φιλοδοξίες, στρατηγικά περάσματα και το μέλλον εκατομμυρίων ανθρώπων.

Η είδηση του πολέμου αποτελεί μια πραγματικότητα, που αγγίζει άμεσα την κοινωνία μας. Γιατί όμως μας αφορά τόσο έντονα; Ο Καναδάς φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες και πιο δραστήριες ιρανικές κοινότητες παγκοσμίως. Ο πόλεμος στο Ιράν μεταφράζεται σε αγωνία για την τύχη συγγενών, σε πορείες διαμαρτυρίας και σε ένα βαθύ διχασμό για το μέλλον της πατρίδας τους. Η τοπική μας κοινωνία καλείται να γίνει το στήριγμα για χιλιάδες συμπολίτες μας, που βλέπουν τη χώρα τους να φλέγεται.

Η επίσημη θέση του Καναδά παραμένει προσηλωμένη στην ανθρωπιστική υποστήριξη και τη διπλωματία. Παρά τις τεταμένες σχέσεις, η χώρα μας παραδοσιακά προσπαθεί να ανοίξει διαύλους για την αποστολή ιατροφαρμακευτικού υλικού και την προστασία των αμάχων. Σε τοπικό επίπεδο, βλέπουμε ήδη την κινητοποίηση των κοινοτικών οργανώσεων που συγκεντρώνουν πόρους, αποδεικνύοντας ότι η αλληλεγγύη δε γνωρίζει σύνορα, ακόμα και όταν οι πολιτικές ηγεσίες βρίσκονται σε πλήρη ρήξη.

Το Ιράν αποτελεί παραδοσιακά ένα πεδίο έντονου πληροφοριακού πολέμου. Σήμερα, μέσω των ειδησεογραφικών πρακτορείων, γινόμαστε μάρτυρες μιας καταιγίδας πληροφοριών. Τα ΜΜΕ δίνουν φωνή στους πολίτες του Ιράν, επιτρέποντάς μας να δούμε την αλήθεια πέρα από την κρατική προπαγάνδα. Ταυτόχρονα, οι αλγόριθμοι συχνά αναπαράγουν βίντεο και ειδήσεις αμφιβόλου εγκυρότητας, που μπορούν να προκαλέσουν φανατισμό και ένταση, ακόμα και ανάμεσα σε εμάς εδώ στον Καναδά.

Η ανάγκη για κριτική σκέψη είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

Γιατί όμως τώρα; Η σύγκρουση στο Ιράν υποκινείται από ένα συνδυασμό παραγόντων. Τον έλεγχο των πηγών ενέργειας, τη γεωπολιτική κυριαρχία στον Περσικό Κόλπο και την επιβίωση καθεστώτων. Συχνά, ο πόλεμος παρουσιάζεται ως «αναγκαίο κακό» ή θρησκευτικό καθήκον, ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετεί τις επιδιώξεις των λίγων που κερδίζουν από την αστάθεια.

Μπορεί ίσως κάποιοι να αναρωτηθούν: Είναι οι πόλεμοι, όπως αυτός στο Ιράν, ο τρόπος της φύσης να ελέγξει τον υπερπληθυσμό; Η απάντηση ίσως κρύβεται στην ίδια την εμπειρία μας. Αν ο πόλεμος ήταν αναπόφευκτος για την επιβίωση του είδους, δε θα μπορούσαμε να ζούμε ειρηνικά εδώ, μοιραζόμενοι πόρους και ευκαιρίες. Ο πόλεμος στο Ιράν, σε καμία περίπτωση δεν είναι «πρόνοια της φύσης», είναι η αποτυχία των ανθρώπων να βρουν κοινό έδαφος και να διαχειριστούν δίκαια τον πλούτο της γης.

Εμείς ως Καναδοί πολίτες, παρακολουθούμε τις εξελίξεις στο Ιράν με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Η ευθύνη μας είναι να στηρίξουμε την ανθρωπιστική προσπάθεια και να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας απέναντι στην παραπληροφόρηση.

Ο πόλεμος μπορεί να είναι μακριά, αλλά η δίνη του είναι ήδη εδώ…

Τεχνητή νοημοσύνη της Anthropic χρησιμοποίησε το Πεντάγωνο για την επίθεση στο Ιράν

Ta NEA
-
0
Τεχνητή νοημοσύνη της Anthropic χρησιμοποίησε το Πεντάγωνο για την επίθεση στο Ιράν

Η Wall Street Journal αποκάλυψε πως το Πεντάγωνο αξιοποίησε μηχανή AI της Anthropic για ταυτοποίηση στόχων και προσομείωση μαχών – Σε ρήξη βρίσκεται η εταιρεία με την κυβερνηση Τραμπ τους τελευταίους μήνες για τον τρόπο χρήσης της μηχανής

Σε μια αντιφατική εξέλιξη, μόλις λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα τερματίσει τη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας Anthropic, οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν την ίδια τεχνολογία στη σημαντική αεροπορική επιδρομή κατά του Ιράν, σύμφωνα με δημοσίευμα της The Wall Street Journal και αναφορές διεθνών μέσων.
Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται η εφημερίδα, η αμερικανική Κεντρική Διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων στη Μέση Ανατολή (U.S. Central Command) χρησιμοποίησε το εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης Claude, της τεχνολογικής εταιρείας Anthropic, για ανάλυση πληροφοριών, ταυτοποίηση στόχων και προσομοιώσεις σεναρίων μάχης κατά τη διάρκεια της επιχείρησης στο Ιράν, παρά την κυβερνητική οδηγία για απόσυρση.
Η χρήση του Claude σε τόσο υψηλού επιπέδου στρατιωτικές επιχειρήσεις, που ακολουθεί προηγούμενη αξιοποίησή του σε αποστολή για τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, αναδεικνύει το βάθος ενσωμάτωσης των εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης στις αμερικανικές επιχειρησιακές ικανότητες, προκαλώντας παράλληλα ερωτήματα για την πολιτική εφαρμογής τους.
Η διαμάχη μεταξύ της κυβέρνησης των ΗΠΑ και της Anthropic έχει κλιμακωθεί εδώ και μήνες, με το Πεντάγωνο και την εταιρεία να διαφωνούν για το πώς θα πρέπει να χρησιμοποιούνται τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης σε στρατιωτικά περιβάλλοντα. Η εταιρεία αρνήθηκε να επιτρέψει πλήρη πρόσβαση στο μοντέλο για μαζικές επιτήρησης πολιτών ή αυτόνομα συστήματα όπλων, οδηγώντας την κυβέρνηση σε σκληρότερη στάση.
Σημειώνεται ότι την Παρασκευή 27/2, ο Τραμπ διέταξε όλες τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τεχνολογία της Anthropic, χαρακτηρίζοντας την εταιρεία «κίνδυνο για την αλυσίδα εφοδιασμού» και καθορίζοντας περίοδο έξι μηνών για σταδιακή απόσυρση.
Η απόφαση αυτή ακολούθησε έντονες διαπραγματεύσεις με το Πεντάγωνο, κατά τις οποίες οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ πίεζαν για ευρύτερη στρατιωτική χρήση του Claude χωρίς περιορισμούς. H Anthropic, αντιθέτως, επέμεινε στις ηθικές και τεχνικές εγγυήσεις που είχε θέσει, οδηγούμενη τελικά σε ρήξη.

© ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Ηγέτης του Ιράν εξελέγη ο μεγαλύτερος γιος του – Μοτζτάμπα Χοσεϊνί

Ta NEA
-
0
Ηγέτης του Ιράν εξελέγη ο μεγαλύτερος γιος του – Μοτζτάμπα Χοσεϊνί

Παρά το γεγονός ότι τις προηγούμενες ημέρες κυκλοφορούσαν έντονες φήμες πως ήταν και ο ίδιος νεκρός

Ο Μοτζτάμπα Χοσεϊνί Χαμενεΐ, πρωτότοκος γιος του δολοφονημένου Αλί Χαμενεΐ, εξελέγη νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, παρά το γεγονός ότι τις προηγούμενες ημέρες κυκλοφορούσαν έντονες φήμες πως ήταν και ο ίδιος νεκρός. Σύμφωνα με το δίκτυο Iran International, η εκλογή του Ιρανού κληρικού και πολιτικού στην κορυφή της ιεραρχίας της χώρας πραγματοποιήθηκε υπό την έντονη πίεση του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC).

Η εξέλιξη αυτή βάζει τέλος στη σύγχυση που επικράτησε, όταν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες τον έφεραν ως θύμα της ίδιας επίθεσης στην οποία φέρεται να έχασαν τη ζωή τους ο πατέρας του και ένας από τους αδελφούς του.

Όπως επισημαίνει το CNN, ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ αποτελούσε επί χρόνια μια ισχυρή προσωπικότητα στο παρασκήνιο της Τεχεράνης. Η επιρροή του βασίζεται στους εξαιρετικά στενούς δεσμούς που έχει αναπτύξει τόσο με τους Φρουρούς της Επανάστασης όσο και με την παραστρατιωτική οργάνωση Μπασίτζ, γεγονός που τον καθιστά τον εκλεκτό των δυνάμεων ασφαλείας για την επόμενη ημέρα του καθεστώτος.

ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΩΜΑ 88 ΚΛΗΡΙΚΩΝ

Η διαδικασία επιλογής του διαδόχου του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ ορίζεται ρητά από το Σύνταγμα του Ιράν και εμπίπτει στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Συνέλευσης των Ειδικών (Assembly of Leadership Experts).

Πρόκειται για το ίδιο σώμα, αποτελούμενο από 88 κληρικούς, το οποίο είχε αναδείξει τον Χαμενεΐ στο ύπατο αξίωμα της χώρας το 1989. Σύμφωνα με το καταστατικό πλαίσιο της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η Συνέλευση φέρει τη θεσμική ευθύνη για τον ορισμό του επόμενου Ανώτατου Ηγέτη, διασφαλίζοντας τη συνέχεια της θρησκευτικής και πολιτικής ηγεσίας.

© ΕΘΝΟΣ

Ta NEA volume 20-09

NEA Staff
-
0
Ta NEA volume 20-09

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-09 published March 6th, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Click here to read the paper.

Πως οι ΗΠΑ μετατρέπονται από μποξέρ σε μαχητές δρόμου!

Ta NEA
-
0
Πως οι ΗΠΑ μετατρέπονται από μποξέρ σε μαχητές δρόμου!

Γράφει ο Κώστας Γρίβας*
© slpress.gr

Το ουσιαστικότερο ερώτημα που τίθεται, δεν είναι απλώς αν οι ΗΠΑ επιδίωξαν να σταματήσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Είναι αν αυτό ήταν πράγματι ο κεντρικός και αποκλειστικός στόχος τους. Η επίθεση και η αποδόμηση της διπλωματίας μοιάζει ως η αρχή ενός νέου αμερικανικού δόγματος εφαρμογής στρατιωτικής ισχύος, που παραπέμπει σε street fighter.

Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη όταν εκδηλώθηκε η αμερικανική – ισραηλινή επίθεση. Δεν είχε καταστεί σαφές ότι η διπλωματική οδός είχε εξαντληθεί, ούτε ότι το Ιράν δε θα μπορούσε, υπό πίεση και ανταλλάγματα, να αποδεχθεί ένα αυστηρό καθεστώς επιτήρησης και περιορισμών. Εάν πράγματι η οριστική και αμετάκλητη παύση του πυρηνικού προγράμματος ήταν το ζητούμενο, τότε θα ανέμενε κανείς μια διαφορετική στρατηγική και όχι συμπεριφορά street fighter.

Σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, προκαλεί εντύπωση ότι δεν επιχειρήθηκε – τουλάχιστον εμφανώς – μια συντονισμένη στρατηγική περικύκλωσης του Ιράν από τις υπόλοιπες πυρηνικές δυνάμεις, κυρίως τη Ρωσία και την Κίνα. Συχνά υιοθετείται η απλουστευτική άποψη, ότι Μόσχα και Πεκίνο είναι σύμμαχοι της Τεχεράνης και άρα θα τη στήριζαν άνευ όρων. Μια τέτοια προσέγγιση, όμως, αγνοεί την πολυπλοκότητα των διεθνών σχέσεων και τη λογική του πυρηνικού ολιγοπωλίου.

Οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα συγκροτούν τον πυρήνα της παγκόσμιας πυρηνικής ιεραρχίας. Η ισχύς τους δεν είναι μόνο ποσοτική, αλλά και θεσμική – κανονιστική. Μια πυρηνικοποίηση του Ιράν θα εγκυμονούσε σοβαρό κίνδυνο πυρηνικού πληθωρισμού. Η Σαουδική Αραβία, η οποία εδώ και δεκαετίες έχει αποκτήσει από την Κίνα βαλλιστικούς πυραύλους υψηλών επιδόσεων και διατηρεί στενές σχέσεις με το Πακιστάν, θα δεχόταν ισχυρότατη πίεση να αποκτήσει πυρηνική δυνατότητα.

Η Τουρκία περιμένει εναγωνίως αυτήν την ευκαιρία, ενώ η Αίγυπτος και ενδεχομένως άλλες περιφερειακές δυνάμεις θα επανεξέταζαν τις στρατηγικές τους επιλογές. Στην Ασία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα θα μπορούσαν να κινηθούν προς ανάλογη κατεύθυνση. Ένα τέτοιο σενάριο δεν εξυπηρετεί ούτε τα μακροπρόθεσμα κινεζικά συμφέροντα, ούτε τη ρωσική στρατηγική αυτοαντίληψη ως πυρηνικής υπερδύναμης.

Ένα πληθωριστικό πυρηνικό σύστημα θα απομείωνε την αποκλειστικότητα της ισχύος τους και στην περίπτωση της Κίνας θα απομείωνε δραματικά τις ικανότητες υλοποίησης περιφερειακής ηγεμονίας. Στη δε περίπτωση της Ρωσίας, είναι πολύ πιθανό ότι θα ενεργοποιούσε σκέψεις για πυρηνικοποίηση της Ευρώπης, στερώντας τη Μόσχα από έναν αποφασιστικό παράγοντα άσκησης πιέσεων στη Δυτική Ευρώπη. 

ΗΠΑ: ΑΠΟ ΜΠΟΞΕΡ STREET FIGHTER

Υπό αυτή τη λογική, θα μπορούσε να είχε διαμορφωθεί ένας άτυπος συνασπισμός των μεγάλων πυρηνικών δυνάμεων με στόχο την άσκηση συνδυασμένης πίεσης προς το Ιράν. Από τη μία θα είχαμε προσφορά εγγυήσεων ασφαλείας και οικονομικών ανταλλαγμάτων και από την άλλη, σαφείς και αξιόπιστες απειλές συνεπειών. Μια τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε στην Τεχεράνη να συναινέσει χωρίς να εμφανιστεί ως ηττημένη, ενώ ταυτόχρονα θα ενίσχυε τη διεθνή νομιμοποίηση ενδεχόμενης αυστηρότερης δράσης σε περίπτωση άρνησης. Ωστόσο, δε φαίνεται να επιχειρήθηκε σοβαρά μια τέτοια στρατηγική.

Το γεγονός αυτό μας επιτρέπει να υποθέσουμε, ότι η αμερικανική στόχευση ενδέχεται να υπερέβαινε το πρόβλημα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος καθαυτό. Ενδεχομένως βρισκόμαστε ενώπιον μιας ευρύτερης μεταβολής στη φιλοσοφία χρήσης της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος. Μιας μετάβασης από το μοντέλο της κανονιστικής ηγεμονίας – όπου η ισχύς υποτίθεται ότι ασκείται εντός πλαισίου θεσμών, πρωτοκόλλων και προβλεψιμότητας – σε ένα μοντέλο πιο απρόβλεπτης και αποδεσμευμένης ισχύος.

Η ταυτόχρονη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων και στρατιωτικών ενεργειών, η στοχοποίηση ηγεσιών εν μέσω διπλωματικών διεργασιών και η κατεδάφιση άγραφων κανόνων, δημιουργούν την εικόνα μιας δύναμης που δεν αυτοπεριορίζεται. Από «μποξέρ» που αγωνίζεται με συγκεκριμένους κανόνες, η υπερδύναμη εμφανίζεται σαν street fighter που χρησιμοποιεί κάθε μέσο, ακόμη και βρώμικο. Η απρόβλεπτη συμπεριφορά μπορεί πράγματι να λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής: Αυξάνει το κόστος στρατηγικού σχεδιασμού του αντιπάλου και ενισχύει την ψυχολογική πίεση.

Ωστόσο, αυτή η στρατηγική έχει σοβαρές παρενέργειες. Η ισχύς των ΗΠΑ δε βασίστηκε ιστορικά μόνο στη στρατιωτική τους υπεροχή, αλλά και στην αξιοπιστία τους ως πυλώνα ενός διεθνούς κανονιστικού πλαισίου. Η αποδόμηση της διπλωματικής παράδοσης – εν προκειμένω της αρχής ότι δεν πλήττουμε τον αντίπαλο ενώ διαπραγματευόμαστε μαζί του – διαβρώνει την εμπιστοσύνη. Σε ένα πυρηνικό περιβάλλον, η εμπιστοσύνη δεν είναι ηθική κατηγορία, είναι μηχανισμός σταθερότητας.

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ

Η εμπειρία της επίθεσης στο καθεστώς Καντάφι στη Λιβύη στο παρελθόν, λειτούργησε ήδη ως αρνητικό προηγούμενο. Η Λιβύη είχε εγκαταλείψει το πρόγραμμα όπλων μαζικής καταστροφής για να επανενταχθεί στη διεθνή κοινότητα, αλλά κατέρρευσε έπειτα από δυτική στρατιωτική επέμβαση. Αντιθέτως, η Βόρεια Κορέα, έχοντας αποκτήσει πυρηνικά όπλα, απέφυγε παρόμοια μοίρα. Το μήνυμα που εισέπραξαν πολλοί διεθνείς δρώντες, μεταξύ των οποίων και το Ιράν, ήταν σαφές: Η πυρηνική αποτροπή αποτελεί εγγύηση επιβίωσης. Είτε αυτή η ανάγνωση είναι πλήρως ακριβής είτε όχι, η αντίληψη έχει στρατηγικό βάρος.

Η αξιοπιστία στις διεθνείς σχέσεις έχει δύο όψεις. Είναι η αξιοπιστία της απειλής και η αξιοπιστία της δέσμευσης. Όταν ενισχύεται υπέρμετρα η πρώτη, η δεύτερη μπορεί να υπονομευθεί. Εάν οι δρώντες στο διεθνές σύστημα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι οι κανόνες μπορούν να ανασταλούν κατά το δοκούν, τότε κάθε διαπραγμάτευση καθίσταται παιχνίδι παγίδευσης. Σε έναν κόσμο με πυρηνικά όπλα, η αυξημένη καχυποψία συνεπάγεται μικρότερα περιθώρια απόφασης και υψηλότερο κίνδυνο παρερμηνείας.

Το πρόβλημα, συνεπώς, δεν είναι μόνο ιρανικό. Είναι συστημικό. Αν η διεθνής τάξη μεταβεί από κανονιστική ηγεμονία σε καθεστώς απρόβλεπτης ισχύος, τότε αυξάνεται η ρευστότητα και μαζί της αυξάνεται και η επικινδυνότητα. Οι κανόνες δεν είναι απλώς ρομαντικά κατάλοιπα ενός παρελθόντος, είναι εργαλεία διαχείρισης κινδύνου. Ακόμη και οι ισχυροί έχουν συμφέρον να λειτουργούν εντός προβλέψιμου πλαισίου.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι, αν η σημερινή στάση των ΗΠΑ συνιστά παροδική τακτική αναπροσαρμογή ή βαθύτερη μεταβολή στρατηγικής κουλτούρας. Εάν πρόκειται για το δεύτερο, τότε εισερχόμαστε σε περίοδο αυξημένης αστάθειας. Η απελευθέρωση από τους κανόνες μπορεί να προσφέρει βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα, αλλά μακροπρόθεσμα ενδέχεται να διαβρώσει το ίδιο το θεμέλιο της αμερικανικής ηγεμονίας.

Σε έναν κόσμο όπου τα πυρηνικά όπλα συνυπάρχουν με τη διάβρωση των πρωτοκόλλων, η ανάγκη επαναβεβαίωσης κανόνων δεν αποτελεί ηθική πολυτέλεια, αλλά στρατηγική αναγκαιότητα. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν, αλλά να διατηρηθεί μια διεθνής τάξη, όπου η ισχύς συνυπάρχει με την προβλεψιμότητα. Διότι όταν το παιχνίδι της ισχύος παύει να διέπεται από κανόνες, το ρίσκο δεν κατανέμεται ισομερώς, διαχέεται ανεξέλεγκτα. Και σε ένα πυρηνικό σύστημα, η ανεξέλεγκτη διάχυση ρίσκου είναι το πιο επικίνδυνο σενάριο από όλα.

*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, διευθυντής του Τομέα Θεωρίας και Ανάλυσης Πολέμου στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πώς απαντά η κυβέρνηση στην πίεση από τα δεξιά

Ta NEA
-
0
Πώς απαντά η κυβέρνηση στην πίεση από τα δεξιά

Δεν θέλει να αφήσει χώρο στην αντιπολίτευση στο κέντρο αλλά την ίδια στιγμή επιδιώκει την προσέγγιση απογοητευμένων ψηφοφόρων που ενδεχομένως κοιτάνε προς τα δεξιά

Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν πως σχεδόν ο ένας στους επτά ψηφοφόρους θα μπορούσε να στραφεί σε κόμματα στα δεξιά της Ν.Δ. οι «γαλάζιοι» επιχειρούν να επαναπροσεγγίσουν ένα παραδοσιακό κοινό. Στο πλαίσιο αυτό προτάσσουν μια ατζέντα που ενδιαφέρει το συγκεκριμένο ακροατήριο και είναι ενδεικτικό, πως θέματα που σχετίζονται με την ασφάλεια βρέθηκαν την Τετάρτη 25/2 στο επίκεντρο του προσυνεδρίου της Ν.Δ. στην Αλεξανδρούπολη.

Από το Μαξίμου εστιάζουν σε μια σειρά κινήσεων που γίνονται για την αμυντική θωράκιση της χώρας, το μεταναστευτικό, σε θέματα που σχετίζονται με την ασφάλεια των πολιτών κ.α. Από το προσυνέδριο της Ν.Δ. ο Κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε, πως ο φράχτης θα καλύψει ολόκληρο τον Εβρο «έτσι ώστε να είμαστε μονίμως ασφαλείς έναντι οποιασδήποτε απειλής», λεγοντας πως θα προστεθούν «περισσότεροι άνθρωποι, αλλά και καλύτερος συντονισμός και τεχνικά μέσα».

Μάλιστα δεν είναι τυχαίο, πως το θέμα του δεύτερου προσυνεδρίου της Ν.Δ. – στο δρόμο προς το συνέδριο του κόμματος που θα γίνει από τις 15 ως 17 Μαΐου 2026 – ήταν η ασφάλεια. Το λόγο πήραν οι υπουργοί Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Μετανάστευσης, Θάνος Πλεύρης, και Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Γιάννης Κεφαλογιάννης, που αναφέρθηκαν σε μια σειρά κινήσεων που δρομολογούνται.

Παράλληλα, το βλέμμα είναι στραμμένο στη Βόρεια Ελλάδα, όπου κόμματα που κινούνται στα δεξιά της Ν.Δ. καταγράφουν υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας και το επόμενο διάστημα θα πυκνώνουν οι «γαλάζιες» περιοδείες. Ο πρωθυπουργός πραγματοποίησε επίσκεψη στον Έβρο – που δοκιμάστηκε από τις πλημμύρες τις τελευταίες ημέρες (πλημμύρισαν τουλάχιστον 150.000 στρέμματα!!) – δίνοντας έμφαση σε μία σειρά έργων που θα υλοποιηθούν.

Από το «γαλάζιο» στρατόπεδο δε θέλουν να υπάρξουν διαρροές προς τα δεξιά και δεν είναι τυχαίο πως έχουν επανειλημμένα τοποθετηθεί αιχμηρά για «πατριώτες του καναπέ», που ασκούν κριτική χωρίς να καταθέτουν προτάσεις. Με κυβερνητικά στελέχη να ρίχνουν το βάρος σε μία σειρά κινήσεων που έχουν δρομολογηθεί, λέγοντας «έχουμε μεριμνήσει για την αναβάθμιση της διπλωματικής ισχύος και της επιρροής της Ελλάδας, την ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης των ενόπλων δυνάμεων και τη μετατροπή της Ελλάδας σε κομβικό παίκτη στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης».

ΤΑ ΠΥΡΑ ΣΑΜΑΡΑ

Αποφασισμένος να συνεχίσει να ασκεί σε υψηλούς τόνους κριτική στους χειρισμούς της κυβέρνησης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, είναι ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Σε γραπτή δήλωσή του ανέφερε πως «όπως αποκαλύφθηκε, στη σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και της κοινοπραξίας της Chevron για έρευνα και εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης, προστέθηκαν την τελευταία στιγμή όροι που υποδηλώνουν, εμμέσως πλην σαφώς, τη δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων».

Δεύτερον, σημείωσε πως «ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ευθέως, ότι στην Κάσο υπήρξε παρεμπόδιση των ερευνών από την Τουρκία, και ότι οι έρευνες λόγω Τουρκίας, προσέξτε, ΔΕΝ ολοκληρώθηκαν» και συμπλήρωσε «ρωτάω λοιπόν, καθαρά: Λέει ψέματα η Κύπρος; Αυτά δε λέγονται “ήρεμα νερά”…».

Από την κυβέρνηση δε θέλουν πάντως να αφήσουν αναπάντητα τα βέλη του πρώην πρωθυπουργού, ιδιαίτερα σε μία περίοδο που ποντάρουν στις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί στο ενεργειακό. Μάλιστα, κυβερνητικές πηγές μιλούσαν χαρακτηριστικά για «τις συνήθεις εκτός πραγματικότητος τοποθετήσεις».

Όπως έλεγαν «σχετικά με τη σύμβαση με την εταιρεία Chevron, ο οποιοσδήποτε γνωρίζει ότι κυριαρχικά δικαιώματα δε χάνονται μέσω συμφωνιών με ιδιωτικές εταιρείες». Σχετικά με την ερευνητική δραστηριότητα του πλοίου Ievoli Relume για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου, παρέπεμπαν στην ανακοίνωση της 24ης Ιουλίου 2024 του ίδιου του φορέα υλοποίησης του έργου ΑΔΜΗΕ.

Να σημειωθεί εδώ, πως οι πρόσφατες συμφωνίες με τη σύμπραξη Chevron και HelleniQ Energy θα παρουσιαστούν από την ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο υπουργικό συμβούλιο. Και αναμένονται με ενδιαφέρον τα μηνύματα που θα εκπέμψει στην εισαγωγική τοποθέτηση ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΟ

«ΓΑΛΑΖΙΟ» ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ

Στο εσωτερικό της Ν.Δ. υπάρχουν φωνές που τάσσονται υπέρ μιας στενότερης σύνδεσης με τις «ρίζες» του κόμματος, σε μια προσπάθεια σύσφιξης των σχέσεων με ένα παραδοσιακό κοινό. Τις προηγούμενες μέρες η τοποθέτηση του Νίκου Δένδια για τις δημοσκοπήσεις και για το «DNA» της παράταξης αλλά και η απάντηση που ήρθε από «γαλάζιους», όπως για παράδειγμα ο Μακάριος Λαζαρίδης, συζητήθηκε στα πολιτικά… πηγαδάκια.

Από την κυβέρνηση δε θέλουν να σταματήσουν τα ανοίγματα σε ένα κεντρώο ακροατήριο, που εκτιμάται πως συνέβαλε στις εκλογικές νίκες του 2019 και του 2023. Ωστόσο, την ίδια στιγμή θέλουν να έρθουν πιο κοντά σε ένα δεξιόστροφο κοινό, με γνωστά ονόματα του κόμματος, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, να κοιτάνε πρωτίστως προς το συγκεκριμένο ακροατήριο.

Πρόκειται για μια δύσκολη άσκηση ισορροπίας για το κυβερνών κόμμα, καθώς δε θέλει να αφήσει χώρο στην αντιπολίτευση στο κέντρο αλλά την ίδια στιγμή επιδιώκει την προσέγγιση απογοητευμένων ψηφοφόρων που ενδεχομένως κοιτάνε προς τα δεξιά.

© Κατερίνα Κοκκαλιάρη
(για το ethnos.gr)

Τίτλοι τέλους για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Μιλάνο-Κορτίνα

Ta NEA
-
0
Τίτλοι τέλους για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Μιλάνο-Κορτίνα

Συνολικά 116 αγωνίσματα μεταλλίων διεξήχθησαν σε οκτώ ολυμπιακά αθλήματα και 16 αγωνιστικές κατηγορίες, σε 17 ημέρες διοργάνωσης

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες Μιλάνο-Κορτίνα ολοκληρώθηκαν την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου, καθώς οι δίδυμες ολυμπιακές φλόγες στις συνδιοργανώτριες πόλεις, το Μιλάνο και την Κορτίνα ντ’Αμπέτσο, έσβησαν στη διάρκεια της τελετής λήξης μέσα στην αρχαία Αρένα της Βερόνας, περίπου στο μέσο της απόστασης ανάμεσα στις διάσπαρτες ορεινές, κοιλαδικές και αστικές εγκαταστάσεις, γεγονός που τους κατέστησε τους πιο γεωγραφικά εκτεταμένους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες που έχουν διοργανωθεί ποτέ.

Ανακηρύσσοντας τη λήξη των Αγώνων του 2026, η πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Κίρστυ Κόβεντρυ, δήλωσε προς τους τοπικούς διοργανωτές ότι παρέδωσαν ένα νέο είδος χειμερινών αγώνων και έθεσαν ένα νέο, πολύ υψηλό πρότυπο για το μέλλον.

Οι επόμενοι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες θα διεξαχθούν στη γειτονική Γαλλία, η οποία παρέλαβε την ολυμπιακή σημαία στην επίσημη τελετή παράδοσης – παραλαβής νωρίτερα κατά τη διάρκεια της τελετής. Ακολουθώντας το ίδιο αποκεντρωμένο μοντέλο, οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 2030 θα φιλοξενήσουν αγωνίσματα στις Άλπεις και στη Νίκαια, στη Μεσόγειο, ενώ οι αγώνες ταχύτητας στο πατινάζ θα διεξαχθούν είτε στην Ιταλία είτε στην Ολλανδία.

Συνολικά 116 αγωνίσματα μεταλλίων διεξήχθησαν σε οκτώ ολυμπιακά αθλήματα και 16 αγωνιστικές κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης εμφάνισης της ορειβατικής σκι φέτος, στη διάρκεια 17 ημερών αγωνιστικής δράσης. Με τα τελευταία αγωνίσματα να ολοκληρώνονται μόλις λίγες ώρες πριν από την τελετή, τα μετάλλια στο ανδρικό και γυναικείο αγώνισμα σκι αντοχής 50 χιλιομέτρων με μαζική εκκίνηση, απονεμήθηκαν από την Κόβεντρυ μέσα στην Αρένα.

Η διοργανώτρια Ιταλία κατέκτησε την υψηλότερη συγκομιδή μεταλλίων που έχει σημειώσει ποτέ σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, με 30 μετάλλια -10 χρυσά, έξι αργυρά και 14 χάλκινα- συντρίβοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 20 μεταλλίων που είχε καταγράψει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λιλεχάμερ το 1994.

Ο Τζοβάνι Μαλαγκό, πρόεδρος του Ιδρύματος Μιλάνο-Κορτίνα, είπε στους Ιταλούς αθλητές που κάθονταν πίσω του φορώντας κορδέλες με την επιγραφή «Italia» ότι η εξαιρετική τους απόδοση ένωσε τους Ιταλούς παντού και διαδραμάτισε θεμελιώδη ρόλο στην επιτυχία των Αγώνων.

Περίπου 12.000 θεατές ενώθηκαν με αθλητές και αξιωματούχους στην τελετή λήξης, η οποία ήταν σαφώς πιο «οικεία» σε σχέση με την τελετή έναρξης, που είχε πρωταγωνιστές τη Μαράια Κάρεϋ και τον Αντρέα Μποτσέλι στο ποδοσφαιρικό στάδιο Σαν Σίρο του Μιλάνου και την οποία παρακολούθησαν περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι.

Οι Αγώνες Μιλάνο-Κορτίνα κάλυψαν έκταση 22.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα αθλήματα πάγου στο Μιλάνο έως το δίαθλο στο Άντερσελβα, στα σύνορα με την Αυστρία, το σνόουμπορντ και την ανδρική κατάβαση στο Βαλτελίνα, στα σύνορα με την Ελβετία, το σκι αντοχής στη Βαλ ντι Φιέμε βόρεια της Βερόνας και τη γυναικεία κατάβαση, το κέρλινγκ και τα αγωνίσματα χιονοδρομικής/επί πάγου κατάβασης στη συνδιοργανώτρια Κορτίνα ντ’Αμπέτσο.

Η αυλαία έπεσε με το σβήσιμο της ολυμπιακής φλόγας στους δύο βωμούς σε Μιλάνο και Κορτίνα, σε απευθείας σύνδεση με τη Βερόνα. Στη θέση των πυροτεχνημάτων -που απαγορεύονται στην πόλη για να μην ενοχλούνται τα ζώα- επιλέχθηκε μία εντυπωσιακή παράσταση με φώτα.

Η τελετή έναρξης των Παραολυμπιακών Αγώνων Μιλάνο-Κορτίνα θα πραγματοποιηθεί επίσης στην Αρένα της Βερόνας, στις 6 Μαρτίου και οι Αγώνες θα διαρκέσουν έως τις 15 Μαρτίου.

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ

ΤΩΝ 20 ΠΡΩΤΩΝ ΧΩΡΩΝ

1] Νορβηγία: 18 Χρυσά, 12 Αργυρά, 11 Χάλκινα: Σύνολο 41
2] Ηνωμένες Πολιτείες: 13-12-9: 33
3] Ολλανδία: 10-7-3: 20
4] Ιταλία: 10-6-14: 30
5] Γερμανία: 8-10-8: 26
6] Γαλλία: 8-9-6: 23
7] Σουηδία: 8-6-4: 18
8] Ελβετία: 6-9-8: 23
9] Αυστρία: 5-8-5: 18
10] Ιαπωνία: 5-7-12: 24
11] Καναδάς: 5-7-9: 21
12] Κίνα: 5-4-6: 15
13] Νότια Κορέα: 3-4-3: 10
14] Αυστραλία: 3-2-1: 6
15] Μεγάλη Βρετανία: 3-1-1: 5
16] Τσεχία: 2-2-1: 5
17] Σλοβενία: 2-1-1: 4
18] Ισπανία: 1-0-2: 3
19] Βραζιλία: 1-0-0: 1
20] Καζακστάν: 1-0-0: 1

Πηγή: The Associated Press

Εκατό ημέρες στο δημαρχείο του Μόντρεαλ

Dimitris Ilias
-
0
Εκατό ημέρες στο δημαρχείο του Μόντρεαλ

Η Soraya Martinez Ferrada υπερασπίζεται τις επιλογές της, αναγνωρίζει τα λάθη και θέτει τον τόνο της νέας διοίκησης

Συμπληρώνοντας εκατό ημέρες στο τιμόνι της μεγαλύτερης πόλης του Κεμπέκ, η δήμαρχος του Μόντρεαλ, Soraya Martinez Ferrada, αποτιμά έναν πρώτο, πυκνό κύκλο διακυβέρνησης, με έντονες προκλήσεις, υψηλές προσδοκίες και αναπόφευκτες τριβές.

Σε εκτενή συνέντευξή της στα ΜΜΕ, η νέα δήμαρχος δεν κρύβει ούτε την υπερηφάνεια της για όσα θεωρεί επιτεύγματα ούτε την αυτοκριτική της για σημεία όπου η πόλη δεν ανταποκρίθηκε όπως θα ήθελαν οι πολίτες.

Κατά την προεκλογική περίοδο του φθινοπώρου, η Martinez Ferrada είχε δεσμευτεί να υλοποιήσει δέκα συγκεκριμένες υποσχέσεις μέσα στις πρώτες εκατό ημέρες της θητείας της, με άξονες την αντιμετώπιση της έλλειψης στέγης, τον πολιτισμό και τη βελτίωση βασικών δημοτικών υπηρεσιών. Όπως σημειώνει σήμερα, η πλειονότητα αυτών των δεσμεύσεων έχει υλοποιηθεί. Εκείνο όμως που, όπως λέει, ελπίζει να έχουν αντιληφθεί οι Μοντρεαλέρ, είναι κάτι λιγότερο μετρήσιμο. «Θέλαμε να δείξουμε ότι πρόκειται για μια νέα διοίκηση. Αλλάξαμε την πορεία του πλοίου», δηλώνει χαρακτηριστικά.

ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΣΤΕΓΗΣ

Χωρίς δισταγμό, η δήμαρχος αναφέρει ως μεγαλύτερο επίτευγμα των πρώτων μηνών την κινητοποίηση της πόλης απέναντι στην κρίση της αστεγίας. Το φετινό χειμώνα, η δημοτική αρχή προχώρησε στο άνοιγμα περισσότερων από 500 θέσεων σε κέντρα θέρμανσης και επείγοντα καταλύματα, σε μια προσπάθεια να προστατευθούν οι πιο ευάλωτοι από τις ακραίες καιρικές συνθήκες.

«Έπρεπε να διασφαλίσουμε ότι άνθρωποι δε θα πέθαιναν από το κρύο και αυτό κάναμε», σημειώνει η Martinez Ferrada. Αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι η προσωρινή προστασία δεν αρκεί. «Το επόμενο βήμα είναι να βγάλουμε τους ανθρώπους από το δρόμο και να τους οδηγήσουμε σε μόνιμη στέγαση. Πρέπει να είμαστε εξίσου συγκεντρωμένοι σε αυτό, όσο ήμασταν στο να τους προστατεύσουμε από το κρύο».

Η προσέγγιση αυτή έχει τύχει θετικών σχολίων από φορείς πρώτης γραμμής, οι οποίοι κάνουν λόγο για σαφή πολιτική βούληση και καλύτερο συντονισμό. Παράλληλα, η ίδια γνωρίζει ότι η κρίση της στέγης δε λύνεται σε εκατό ημέρες, αλλά απαιτεί μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και συνεργασία με την επαρχιακή και ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

ΤΟ «ΑΓΚΑΘΙ» ΤΟΥ ΑΠΟΧΙΟΝΙΣΜΟΥ

Αν υπάρχει ένα σημείο που η δήμαρχος αναγνωρίζει ανοιχτά ως αδύναμο κρίκο, αυτό είναι οι επιχειρήσεις αποχιονισμού. Μια έντονη χιονόπτωση στα μέσα Ιανουαρίου προκάλεσε σοβαρά προβλήματα, με καθυστερήσεις στον καθαρισμό και την αλατόστρωση δρόμων, αλλά και δεκάδες λεωφορεία να ακινητοποιούνται στο κέντρο της πόλης, πίσω από οχήματα που γλιστρούσαν σε επικίνδυνες αρτηρίες.

Για μια διοίκηση που εξελέγη με κεντρικό σύνθημα τη βελτίωση των άμεσων υπηρεσιών προς τους πολίτες, το επεισόδιο αυτό λειτούργησε ως πρώιμο τεστ αντοχής. «Νομίζω ότι ο κόσμος περίμενε να τα πάμε καλύτερα από την πρώτη στιγμή», παραδέχεται η Martinez Ferrada. «Δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει τα πράγματα διαφορετικά, αλλά ίσως να μπορούσαμε να είχαμε επικοινωνήσει καλύτερα».

ΚΡΙΤΙΚΗ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Οι πρώτοι τρεισήμισι μήνες της νέας δημαρχίας δεν πέρασαν χωρίς αντιδράσεις. Την ίδια εβδομάδα της συνέντευξης, δύο διαφορετικές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν έξω από το δημαρχείο. Οργανώσεις στέγασης διαμαρτυρήθηκαν για τις αλλαγές στον κανονισμό μικτής ανάπτυξης, υποστηρίζοντας ότι παραμελείται η κοινωνική κατοικία. Παράλληλα, οι δημοτικοί υπάλληλοι γραφείου καταγγέλλουν την πρόθεση της διοίκησης να περικόψει 1.000 θέσεις εργασίας, εκ των οποίων οι 250 εντός του 2026.

Επιπλέον, σχεδόν κάθε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου συνοδεύεται από παρεμβάσεις ποδηλατών, που ανησυχούν ότι ο πολυσυζητημένος έλεγχος του δικτύου ποδηλατοδρόμων μπορεί να οδηγήσει στην κατάργηση υφιστάμενων λωρίδων. Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, το κόμμα Projet Montréal κατηγορεί τη διοίκηση ότι ο πρώτος της προϋπολογισμός αναβάλλει αναγκαία έργα και περικόπτει επενδύσεις σε αθλητισμό, πράσινους χώρους και συμμετοχικές διαδικασίες.

Η Martinez Ferrada δηλώνει ότι περίμενε την κριτική και υπερασπίζεται τις επιλογές της. «Το επέλεξα αυτό», λέει, θυμίζοντας ότι άφησε την ομοσπονδιακή πολιτική για να διεκδικήσει τη δημαρχία. Οι περικοπές στο προσωπικό, εξηγεί, είναι επώδυνες αλλά αναγκαίες, δεδομένων των στενών δημοσιονομικών περιθωρίων.

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΣ

ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΓΓΥΤΗΤΑ

Όσον αφορά τον προϋπολογισμό του 2026, η δήμαρχος τον χαρακτηρίζει «μεταβατικό». Προαναγγέλλει ότι η ομάδα της θα παρουσιάσει εντός του έτους τον προϋπολογισμό του 2027, με πιο ξεκάθαρες κατευθύνσεις. «Ξέραμε ότι δεν ήταν τέλειος. Θέλαμε όμως να δείξουμε πραγματικές δεσμεύσεις σε ορισμένα θέματα και αυτό κάναμε», σημειώνει.

Η νέα δήμαρχος παραδέχεται επίσης, ότι χρειάστηκαν μόλις λίγες ημέρες για να συνειδητοποιήσει το διαφορετικό επίπεδο προβολής που συνοδεύει το αξίωμα. Της αρέσει, ωστόσο, το γεγονός, ότι πολλοί πολίτες την προσφωνούν με το μικρό της όνομα, Soraya, κάτι που, όπως λέει, αντικατοπτρίζει την εγγύτητα της δημοτικής πολιτικής.

Ως πρώτη δήμαρχος λατινοαμερικανικής καταγωγής στο Μόντρεαλ, μιλά συχνά για τη σημασία της εκπροσώπησης και δε διστάζει να δείχνει και τις πιο ανθρώπινες πλευρές της. Όταν το αυτοκίνητό της υπέστη δύο σκασμένα λάστιχα πέφτοντας σε λακκούβες, ανάρτησε βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκφράζοντας, όπως πολλοί Μοντρεαλέρ, αγανάκτηση για την κατάσταση των δρόμων.

«Οι κυβερνήσεις είναι άνθρωποι», λέει. «Δεν είναι κάτι απρόσωπο». Η ειλικρίνειά της, πιστεύει, έχει βρει ανταπόκριση. «Δεν ψάχνω τρόπο διαφυγής. Προσπαθώ να βρω τρόπο να διορθώσω τα πράγματα».

Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν, αν η νέα πορεία που περιγράφει η Soraya Martinez Ferrada θα μεταφραστεί σε απτά αποτελέσματα για μια πόλη που παρακολουθεί, κρίνει και, όπως πάντα, απαιτεί.

Ο Legault αμφισβητεί την πρωτιά του PQ και προειδοποιεί για νέο δημοψήφισμα

Dimitris Ilias
-
0
Ο Legault αμφισβητεί την πρωτιά του PQ και προειδοποιεί για νέο δημοψήφισμα

«Μόλις οι Κεμπεκουά συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει, τα ποσοστά θα πέσουν»

Σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αβεβαιότητας στο Κεμπέκ, ο πρωθυπουργός της επαρχίας, François Legault, επιχειρεί να ανακτήσει τον έλεγχο του δημόσιου αφηγήματος, την ώρα που τα δημοσκοπικά δεδομένα δείχνουν την κυβέρνησή του να υποχωρεί δραματικά. Μετά από επτά χρόνια στην εξουσία, ο ηγέτης της Coalition Avenir Québec βρίσκεται αντιμέτωπος με αριθμούς που προμηνύουν εκλογική ήττα, ακόμη και πολιτική εξαΰλωση του κόμματός του.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε αυτή την εβδομάδα στα ΜΜΕ, ο Legault επανέλαβε ότι σκοπεύει να παραμείνει στην ηγεσία του κόμματος και να το οδηγήσει στις επόμενες εκλογές. Παράλληλα, όμως, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της συζήτησης στο βασικό του αντίπαλο, τον ηγέτη του Parti Québécois, Paul St-Pierre Plamondon, και κυρίως στη δέσμευση του PQ να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία εντός της πρώτης θητείας του, εφόσον εκλεγεί.

«ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ»

Παρά τις δυσοίωνες δημοσκοπήσεις, ο Legault εμφανίστηκε βέβαιος ότι θα επικρατήσει στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2026. «Πιστεύω ότι θα κερδίσουμε. Οι Κεμπεκουά θα επιλέξουν την ομάδα του François Legault», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι οι πολίτες δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει τι πραγματικά διακυβεύεται.

Υπερασπιζόμενος τον κυβερνητικό του απολογισμό, παραδέχθηκε ότι έπειτα από επτά χρόνια εξουσίας είναι αναπόφευκτο να έχουν ληφθεί αποφάσεις που προκάλεσαν δυσαρέσκεια. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο φιάσκο του ψηφιακού συστήματος SAAQclic, στο αμφιλεγόμενο παιχνίδι προετοιμασίας του NHL στο Κεμπέκ Σίτι και στην αποτυχία του μεγάλου επενδυτικού σχεδίου της Northvolt για εργοστάσιο μπαταριών.

Παρά τα λάθη, ο πρωθυπουργός επέμεινε ότι το κόμμα του παραμένει η μόνη σοβαρή εναλλακτική διακυβέρνησης, ιδίως σε σύγκριση με τους Φιλελεύθερους του Κεμπέκ, τους οποίους κατηγόρησε για κακή ιστορική διαχείριση της προστασίας της γαλλικής γλώσσας. Σύμφωνα με τον ίδιο, η επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα καταλήξει τελικά σε μία μονομαχία μεταξύ CAQ και Φιλελευθέρων, παρά τη σημερινή δημοσκοπική κυριαρχία του PQ.

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ PQ ΚΑΙ

ΤΑ ΣΚΛΗΡΑ ΝΟΥΜΕΡΑ

Τα δεδομένα, ωστόσο, δεν ευνοούν προς το παρόν τον Legault. Η τελευταία δημοσκόπηση της Léger δίνει στο Parti Québécois ποσοστό 39% στην πρόθεση ψήφου, με τους Φιλελεύθερους του Κεμπέκ στο 21% και το CAQ να κατρακυλά στο 18%. Ακόμη πιο ανησυχητικό για τον πρωθυπουργό είναι το γεγονός, ότι το κόμμα του έχει χάσει τρεις συνεχόμενες αναπληρωματικές εκλογές, από ένα PQ που διαθέτει μόλις έξι βουλευτές στην Εθνοσυνέλευση.

Σύμφωνα με τις προβολές της ιστοσελίδας Qc125, το CAQ κινδυνεύει να μην εκλέξει ούτε έναν βουλευτή στις επόμενες εκλογές, ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα φάνταζε αδιανόητο. Ο Legault, πάντως, απορρίπτει κατηγορηματικά αυτή την προοπτική. «Δεν πιστεύω σε αυτό το σενάριο», δήλωσε, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η δημοσκοπική πρωτιά του PQ δε θα διαρκέσει.

ΤΟ «ΦΑΝΤΑΣΜΑ» ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

Κατά τον πρωθυπουργό, το κλειδί βρίσκεται στη λέξη «δημοψήφισμα». Όπως υποστηρίζει, μόλις οι Κεμπεκουά συνειδητοποιήσουν ότι ο Paul St-Pierre Plamondon συνδέεται άμεσα με την επαναφορά της συζήτησης για την ανεξαρτησία, η στήριξη προς το PQ θα μειωθεί αισθητά.

«Ο κόσμος θα καταλάβει ότι ο Paul St-Pierre Plamondon είναι συνώνυμος με ένα δημοψήφισμα και εμείς δεν το θέλουμε», είπε ο Legault, ο οποίος υπήρξε στο παρελθόν υπουργός σε κυβέρνηση του PQ. Για τον ίδιο, ένα δημοψήφισμα δεν είναι απλώς ένα πολιτικό στοίχημα, αλλά ένας σοβαρός οικονομικός κίνδυνος.

Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, μία εκλογική νίκη του PQ θα σήμαινε τέσσερα χρόνια αβεβαιότητας, με τις επιχειρήσεις και τις αγορές να προεξοφλούν ένα πιθανό δημοψήφισμα. «Η οικονομική αβεβαιότητα θα ξεκινούσε από την πρώτη ημέρα της θητείας του», υποστήριξε. «Η οικονομία του Κεμπέκ θα υπέφερε για τέσσερα χρόνια και στο τέλος θα καταλήγαμε σε ένα “ΟΧΙ”».

ΓΛΩΣΣΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ

Όταν ρωτήθηκε αν θα τάσσονταν υπέρ του “Ναι” ή του “Όχι” σε περίπτωση δημοψηφίσματος, ο Legault απέφυγε να απαντήσει ευθέως. Με χαμόγελο, περιορίστηκε να πει ότι δε θέλει δημοψήφισμα. Αναγνώρισε ότι μία τέτοια διαδικασία θα μπορούσε να ενισχύσει τη γαλλική γλώσσα στο Κεμπέκ, αλλά, όπως είπε, θα είχε σοβαρό τίμημα για την οικονομία και, τελικά, θα οδηγούσε σε ήττα.

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει το κεντρικό πολιτικό δίλημμα που διατρέχει την κοινωνία του Κεμπέκ εδώ και δεκαετίες. Από τη μία πλευρά, η προστασία της γλώσσας και της ταυτότητας. Από την άλλη, ο φόβος της οικονομικής αστάθειας και της απομόνωσης.

ΕΝΑ ΓΝΩΡΙΜΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝOΚΑΝΑΔΟΥΣ

Για τους ελληνoκαναδούς του Μόντρεαλ, πολλοί από τους οποίους παρακολουθούν με ιδιαίτερη προσοχή τις πολιτικές εξελίξεις στο Κεμπέκ, η συζήτηση αυτή δεν είναι καινούργια. Θυμίζει παλαιότερες εποχές δημοψηφισμάτων και έντονων διχασμών, με επιπτώσεις που ξεπερνούσαν τα στενά όρια της πολιτικής.

Το αν η προειδοποίηση του Legault θα πείσει τους ψηφοφόρους ή αν το PQ θα διατηρήσει την ορμή του, μένει να φανεί. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι το ζήτημα του δημοψηφίσματος επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο, μετατρέποντας τις επόμενες εκλογές σε μια από τις πιο κρίσιμες αναμετρήσεις στην πρόσφατη ιστορία του Κεμπέκ.

1...161718...421Page 17 of 421