Ο καναδός πρωθυπουργός ανακοίνωσε νέα σύνοδο κορυφής στο Τορόντο

Ο πρωθυπουργός του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ, ανακοίνωσε την Παρασκευή 17 Απριλίου μια νέα «Σύνοδο Κορυφής για τις Επενδύσεις του Καναδά» που θα προσκαλέσει επενδυτές, διευθύνοντες συμβούλους και ηγέτες επιχειρήσεων στο Τορόντο αυτό το φθινόπωρο.

Το Γραφείο του Πρωθυπουργού ανέφερε σε δελτίο Τύπου, ότι στόχος της συνόδου κορυφής είναι να απελευθερώσει επενδύσεις 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων τα επόμενα πέντε χρόνια για την προώθηση έργων οικοδόμησης εθνών. Αυτό έρχεται μετά από μια χρονιά για τον πρωθυπουργό, που ο ίδιος ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, πραγματοποιώντας αρκετές συναντήσεις με διεθνείς επενδυτές και επιχειρήσεις, σε μια προσπάθεια να αυξήσει το ενδιαφέρον για την τοποθέτηση χρημάτων στην καναδική οικονομία.

Ο Carney υποστήριξε τα δυνατά σημεία του Καναδά ως παραγωγού ενέργειας με εργατικό δυναμικό υψηλής μόρφωσης, λέγοντας ότι ο Καναδάς έχει αυτό που θέλει ο κόσμος. Στόχος της συνόδου κορυφής είναι η ανάπτυξη των επιχειρήσεων, το ξεκλείδωμα ευκαιριών απασχόλησης και η οικοδόμηση μιας ισχυρότερης οικονομίας, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Αυτό έρχεται μετά από μια δεκαετία μείωσης των διεθνών επενδύσεων στον Καναδά.

Μια πρόσφατη έκθεση της RBC αναφέρει, ότι πέρυσι ήταν η πρώτη χρονιά του Καναδά που προσέλκυσε περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε άμεσες ξένες επενδύσεις από το 2015.

Περισσότερα από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια σε ξένες επενδύσεις βγήκαν από την καναδική οικονομία μεταξύ 2015 και 2024, αυτό που η έκθεση αποκαλεί «τη μεγαλύτερη έξοδο κεφαλαίων στην ιστορία του Καναδά».

Ωστόσο, η RBC προβλέπει, ότι ο Καναδάς θα μπορούσε να προσελκύσει πάνω από 1,8 τρισεκατομμύρια δολάρια την επόμενη δεκαετία, εάν σημειωθούν πρόοδοι σε βασικούς κλάδους. Αυτό περιλαμβάνει την κατασκευή νέων αγωγών και τερματικών σταθμών υγροποιημένου φυσικού αερίου, την επέκταση της πυρηνικής, υδροηλεκτρικής και ανανεώσιμης ενέργειας, και την ανάπτυξη, ως κρίσιμος προμηθευτής ορυκτών.

Η Καναδική Ομοσπονδία Ανεξάρτητων Επιχειρήσεων εξέδωσε μια έκθεση την προηγούμενη εβδομάδα, επισημαίνοντας έναν προβληματικό τομέα μικρών επιχειρήσεων στον Καναδά. Η CFIB λέει ότι αυτό είναι το έκτο συνεχόμενο τρίμηνο που παρακολουθούν περισσότερες μικρές επιχειρήσεις να κλείνουν παρά να ανοίγουν.

Το Γραφείο του Πρωθυπουργού λέει ότι η σύνοδος κορυφής θα φιλοξενηθεί στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου σε συνεργασία με το Συμβούλιο Επενδύσεων Συνταξιοδοτικού Σχεδίου του Καναδά και το Συμβούλιο Επενδύσεων Συντάξεων του Δημόσιου Τομέα.

Η ανακοίνωση έρχεται, καθώς ο Καναδάς αντιμετωπίζει συνεχείς οικονομικές διαταραχές λόγω του πολέμου στο Ιράν, που εκτινάσσει τις τιμές του φυσικού αερίου και τους δασμούς που επιβάλλονται από τις ΗΠΑ.

Θρίαμβος στο Terrebonne και ανατροπή του πολιτικού χάρτη του Καναδά

Μια νύχτα που θα καταγραφεί ως καμπή στην καναδική πολιτική ιστορία έζησε ο Καναδάς στις 13 Απριλίου 2026. Ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ και το Φιλελεύθερο Κόμμα, πέτυχαν αυτό που μέχρι πριν από ένα χρόνο πολλοί αναλυτές θεωρούσαν αδύνατο: με σαρωτική νίκη και στις τρεις ομοσπονδιακές επαναληπτικές εκλογές, όχι μόνο κατέρριψαν ένα διαχρονικό κυρίαρχο προπύργιο του κυριαρχικού κινήματος στο Κεμπέκ, αλλά εξασφάλισαν και αυτοδύναμη πλειοψηφία στη Βουλή των Κοινοτήτων.

Το επίκεντρο αυτής της ιστορικής νίκης ήταν η περιφέρεια Terrebonne, όπου η αποκαλούμενη «επιχείρηση αποπλάνησης» του πρωθυπουργού και της υποψήφιάς του, Tatiana Auguste, απέδωσε τελικά καρπούς. Παρά την έντονη και οργανωμένη αντεπίθεση του Bloc Québécois, οι Φιλελεύθεροι επικράτησαν στην Terrebonne για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο, σηματοδοτώντας με σαφήνεια την πτώση ενός  «κάστρου».

Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ TERREBONNE ΚΡΑΤΗΣΕ

ΩΣ ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ

Η αναμέτρηση στην Terrebonne ήταν εξαντλητική και ιδιαιτέρως φορτισμένη. Το 2025, η Τατιάνα Auguste είχε κερδίσει την έδρα με διαφορά μόλις μίας ψήφου, όμως το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά ακύρωσε το αποτέλεσμα το Φεβρουάριο του 2026 λόγω παρατυπιών στις επιστολικές ψήφους. Η επαναληπτική εκλογή είχε πλέον χαρακτήρα καθαρής εντολής.

Με διαφορά 731 ψήφων, η Auguste συγκέντρωσε 48,4%, επικρατώντας της υποψήφιας του Bloc, Nathalie Sinclair-Desgagné, που έλαβε 46,8%. Το τελικό αποτέλεσμα επιβεβαιώθηκε μόλις στις 12:15 τα ξημερώματα, έπειτα από μια δραματική νύχτα, κατά την οποία το προβάδισμα άλλαξε δεκάδες φορές καθώς καταμετρούνταν τα εκλογικά τμήματα.

Στα κεντρικά γραφεία της φιλελεύθερης εκστρατείας, το κλίμα ήταν εκρηκτικό. Εθελοντές, βουλευτές και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς, μόλις «κλείδωσε» η νίκη. Μεταξύ αυτών, οι υπουργοί της καναδικής κυβέρνησης Melanie Joly, Joël Lightbound και Marjorie Michel. Με το αποτέλεσμα της βραδιάς,  οι Φιλελεύθεροι κατέκτησαν μια έδρα που δεν είχε εκλέξει φιλελεύθερο βουλευτή από το 1984. Για σχεδόν τρεις δεκαετίες – από το 1993 έως το 2025 – το Terrebonne θεωρούνταν ασφαλές έδαφος για το Bloc Québécois. Μέχρι εκείνη τη νύχτα…

«Είμαι έτοιμη. Πιάνουμε δουλειά», δήλωσε συγκινημένη η Auguste στην ομιλία της. «Θα εργάζομαι κάθε μέρα ώστε η φωνή μου στο Terrebonne να ακούγεται καθαρά και δυνατά στην Οτάβα».

«ΤΡΙΠΛΟ ΣΤΕΜΜΑ»

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΚ ΚΑΡΝΕΪ

Ενώ τα βλέμματα ήταν στραμμένα στα αποτελέσματα στην περιοχή του Κεμπέκ, ο φιλελεύθερος μηχανισμός αποδείχθηκε εξίσου ισχυρός στο Οντάριο. Το κόμμα διατήρησε δύο κρίσιμες έδρες στο Τορόντο, ολοκληρώνοντας ένα πολιτικό «τριπλό στέμμα» που (μαζί με το Terrebonne) ανέβασε τον αριθμό των εδρών στις 174, ξεπερνώντας – κατά δύο έδρες μάλιστα – το «μαγικό όριο» των 172 για κυβέρνηση πλειοψηφίας!

➥ University–Rosedale: Στην έδρα που κατείχε παλαιότερα η Κρίστια Φρίλαντ, η φιλελεύθερη υποψήφια Danielle Martin, γνωστή για την καριέρα της ως γιατρός και στέλεχος στον τομέα της υγείας, σημείωσε συντριπτική νίκη με ποσοστό άνω του 63%. Το αποτέλεσμα ανακοινώθηκε νωρίς το βράδυ, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά ριζωμένη φιλελεύθερη κυριαρχία στο κέντρο του Τορόντο.

➥ Scarborough–Southwest: Η περιφέρεια αυτή ανέδειξε με εμφατικό τρόπο τη μετατόπιση των πολιτικών συσχετισμών. Η Doly Begum, πρώην αναπληρώτρια αρχηγός του επαρχιακού NDP, η οποία είχε μεταπηδήσει στους Φιλελεύθερους, επικράτησε άνετα. Η νίκη της εδραίωσε ακόμη περισσότερο τη φιλελεύθερη κυριαρχία στο ευρύτερο Τορόντο και αποτέλεσε προσωπικό πλήγμα για τη νέα ηγεσία του NDP.

ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

Οι επαναληπτικές εκλογές θεωρήθηκαν ευρέως ως «τεστ του πρώτου έτους» για την ηγεσία του Μαρκ Κάρνεϊ. Από την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Κάρνεϊ πρόβαλε την εικόνα μιας σταθερής, τεχνοκρατικής ηγεσίας για τις «μεσαίες δυνάμεις» σε ένα ασταθές παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι αυτό το πραγματιστικό προφίλ βρήκε ανταπόκριση σε ψηφοφόρους που διαφορετικά θα στρέφονταν προς την αντιπολίτευση.

Αντίθετα, η βραδιά εξελίχθηκε σε «πολύ κρύο ντους» για τους αντίπαλους αρχηγούς. Οι Συντηρητικοί του Pierre Polievre υπέστησαν βαριά ήττα στο Terrebonne. Συγκεκριμένα, η υποψήφιά τους, Andrienne Charles, περιορίστηκε στο 3,3%, καταγράφοντας πτώση 15 μονάδων σε σχέση με προηγούμενες αναμετρήσεις. Το γεγονός ότι ο Polievre δεν επισκέφθηκε καν την περιφέρεια κατά την προεκλογική περίοδο προκάλεσε άμεσα ερωτήματα, για τη στρατηγική και τη δυναμική του κόμματος στο προαστιακό Κεμπέκ.

Για το NDP, η εικόνα ήταν εξίσου απογοητευτική. Υπό τον νεοεκλεγέντα αρχηγό Avi Louis, το κόμμα σχεδόν… εξαφανίστηκε από τον εκλογικό χάρτη. Στο Terrebonne, ο υποψήφιος Maxime Beaudoin συγκέντρωσε μόλις 0,5%.

Οι «Φιλελεύθεροι του Κάρνεϊ» κατάφεραν να αποσπάσουν τόσο στελέχη όσο και την εκλογική βάση του κόμματος.

ΣΥΝΟΨΗ ΤΕΛΙΚΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

➤ Terrebonne: Tatiana Auguste, φέρνοντας τέλος σε 30 χρόνια κυριαρχίας του Bloc.

➤ University–Rosedale: Danielle Martin. Διατήρηση του αστικού πυρήνα του Τορόντο.

➤ Scarborough–Southwest: Doli Begum. «Κλείδωμα» της πλειοψηφίας μέσω πολιτικής μεταγραφής.

Οι νίκες αυτές προσφέρουν στην κυβέρνηση Κάρνεϊ καθαρό πολιτικό διάδρομο για την προώθηση του νομοθετικού της έργου, χωρίς ανάγκη στήριξης από την αντιπολίτευση. Από το φιλόδοξο έργο υψηλής ταχύτητας TGV Alto, το οποίο το Bloc είχε πολεμήσει σκληρά, έως νέες εθνικές οικονομικές πολιτικές, ο πρωθυπουργός κρατά πλέον όλα τα χαρτιά στο δικό του συρτάρι!!

ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΒΕΝΖΙΝΗΣ

Ευθύς την επόμενη μέρα, ο πρωθυπουργός Mark Carney, σε συνέντευξη Τύπου, ανακοίνωσε την ακύρωση του φόρου στις βενζίνες και στα καύσιμα. Η ακύρωση αυτή θα αρχίσει τη Δευτέρα 20 Απριλίου 2026 και θα κρατήσει ως τις 7 Σεπτεμβρίου 2026. Σκοπός αυτού του μέτρου είναι να μειωθεί η τιμή της βενζίνης περίπου 10 σεντς και 4 σεντς το πετρέλαιο.

Ο πρωθυπουργός εξήγησε ότι το μέτρο αυτό ήταν αναγκαίο, λόγω της κατάστασης στον περσικό κόλπο, η οποία αύξησε στα ύψη την τιμή της βενζίνης.

Η εύθραυστη εκεχειρία που ακολούθησε τη σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και Ιράν, δεν επηρεάζει μόνο τις γεωπολιτικές ισορροπίες της Μέσης Ανατολής. Δημιουργεί, παράλληλα, ένα νέο ενεργειακό τοπίο, που ενδέχεται να επηρεάσει σημαντικά την παγκόσμια αγορά καυσίμων, προσφέροντας στον Καναδά μια απροσδόκητη ευκαιρία να ενισχύσει τη θέση του ως αξιόπιστου προμηθευτή πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Τα τελευταία γεγονότα κατέδειξαν πόσο εύθραυστη παραμένει η ενεργειακή ασφάλεια πολλών κρατών. Η διακοπή ή ο περιορισμός της ροής καυσίμων από τον Περσικό Κόλπο είχε άμεσο αντίκτυπο στις διεθνείς τιμές, ενώ οι αγορές αντέδρασαν με έντονη ανησυχία, φοβούμενες μια παρατεταμένη ενεργειακή κρίση. Αν και η προσωρινή κατάπαυση του πυρός απομάκρυνε τον κίνδυνο μιας άμεσης κλιμάκωσης, οι συνέπειες της σύγκρουσης συνεχίζουν να γίνονται αισθητές.

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ

ΧΑΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Οι χώρες που εξαρτώνται περισσότερο από εισαγόμενα καύσιμα είναι εκείνες που αισθάνονται ήδη το μεγαλύτερο βάρος των εξελίξεων. Στην Ασία, η Νότια Κορέα θεωρείται από τις πιο εκτεθειμένες οικονομίες, ενώ στην Ευρώπη η Ιταλία συγκαταλέγεται στις χώρες που αναμένεται να αντιμετωπίσουν σημαντική αύξηση του ενεργειακού κόστους.

Σε περίπτωση που οι τιμές παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι επιπτώσεις θα είναι αισθητές σε κάθε πτυχή της οικονομίας: από την ηλεκτρική ενέργεια έως τις μεταφορές και τη βιομηχανία. Ήδη, σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες έχουν εμφανιστεί διαμαρτυρίες πολιτών, λόγω των αυξημένων τιμών καυσίμων, ενώ σε λιμάνια και αυτοκινητοδρόμους καταγράφηκαν κινητοποιήσεις που προκάλεσαν καθυστερήσεις στις μεταφορές.

Η πολιτική ένταση δεν περιορίζεται μόνο στο οικονομικό επίπεδο. Η δυσαρέσκεια ηγετών ευρωπαϊκών και ασιατικών κρατών απέναντι στις αποφάσεις που οδήγησαν στη σύγκρουση, αντανακλά την ανησυχία για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η αστάθεια στις αγορές ενέργειας για εκατομμύρια οικογένειες.

Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αναδεικνύονται μετά από τέτοιες συγκρούσεις, είναι ότι η επανεκκίνηση της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου δε γίνεται άμεσα. Η διαδικασία διακοπής λειτουργίας ενός κοιτάσματος και η επανέναρξή του, δεν είναι απλή υπόθεση.

Όταν η παραγωγή σταματά, μπορεί να εισχωρήσει νερό στα φρεάτια ή να δημιουργηθούν επικαθίσεις, που δυσχεραίνουν τη ροή του πετρελαίου. Παράλληλα, μειώνεται η πίεση των κοιτασμάτων, γεγονός που καθιστά την αποκατάσταση της κανονικής παραγωγής ιδιαίτερα απαιτητική. Σε εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, η διαδικασία είναι ακόμη πιο περίπλοκη, ιδίως όταν έχουν υποστεί ζημιές βασικές υποδομές.

Ειδικότερα στο Κατάρ, όπου βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο, εκτιμάται ότι η πλήρης αποκατάσταση της παραγωγής ενδέχεται να διαρκέσει αρκετά χρόνια. Αυτή η καθυστέρηση δημιουργεί ένα κενό στην παγκόσμια προσφορά, το οποίο αναζητούν ήδη άλλοι παραγωγοί να καλύψουν.

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

Σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας, ο Καναδάς εμφανίζεται ως ένας από τους πιθανούς ωφελημένους. Η σταθερότητα του πολιτικού του συστήματος και η γεωγραφική του απόσταση από περιοχές έντασης, τον καθιστούν ελκυστικό προμηθευτή για χώρες που αναζητούν ασφαλείς και αξιόπιστες ενεργειακές πηγές.

Η λειτουργία νέων εγκαταστάσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου στη δυτική ακτή της χώρας, όπως στο Κιτιμάτ της Βρετανικής Κολομβίας, προσφέρει τη δυνατότητα απευθείας εξαγωγών προς τις αγορές της Ασίας. Οι θαλάσσιες διαδρομές από τον Καναδά προς τον Ειρηνικό δεν επηρεάζονται από γεωπολιτικές εντάσεις, όπως αυτές που απειλούν τις μεταφορές μέσω του Στενού του Ορμούζ.

Αναλυτές εκτιμούν, ότι η μείωση της παγκόσμιας προσφοράς φυσικού αερίου κατά μερικά ποσοστιαία σημεία, μπορεί να αυξήσει το ενδιαφέρον για επενδύσεις σε καναδικές ενεργειακές υποδομές. Σε βάθος χρόνου, αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας και των εξαγωγών της χώρας.

ΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ

ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ

Ένα από τα κρίσιμα σημεία της κρίσης παραμένει το Στενό του Ορμούζ, από όπου διέρχεται σημαντικό ποσοστό των παγκόσμιων ενεργειακών μεταφορών. Η αβεβαιότητα σχετικά με την ασφάλεια των πλοίων στην περιοχή, αποτελεί βασικό παράγοντα που επηρεάζει τις διεθνείς τιμές.

Η απειλή επιβολής διοδίων ή άλλων περιορισμών στη διέλευση των δεξαμενόπλοιων, δημιουργεί πρόσθετους κινδύνους για τις διεθνείς μεταφορές. Οποιαδήποτε καθυστέρηση ή αύξηση κόστους σε αυτό το στρατηγικό πέρασμα, μπορεί να έχει άμεσο αντίκτυπο στις τιμές της ενέργειας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Παράλληλα, η πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ κρατών, σχετικά με τη διαχείριση του περάσματος, ενισχύει την αβεβαιότητα για το μέλλον των θαλάσσιων εμπορικών διαδρομών.

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΣΕ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

Η σημερινή ενεργειακή κρίση αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα: την ανάγκη ύπαρξης αξιόπιστων και σταθερών εμπορικών οδών. Όσο οι διεθνείς εντάσεις αυξάνονται, τόσο περισσότερο οι χώρες στρέφονται σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας και νέους προμηθευτές.

Για τον Καναδά, η συγκυρία αυτή μπορεί να αποτελέσει καθοριστική στιγμή. Η δυνατότητα να αναδειχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο δεν εξαρτάται μόνο από τις επενδύσεις, αλλά και από τη διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας που τον χαρακτηρίζει.

Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν, ότι κανείς δεν πρέπει να πανηγυρίζει για τις ευκαιρίες που δημιουργούνται από μια σύγκρουση. Η αστάθεια στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά, ενδέχεται να οδηγήσει σε μακροχρόνιες συνέπειες για την οικονομία και την ασφάλεια πολλών κρατών.

Το βέβαιο είναι ότι η πρόσφατη κρίση υπενθυμίζει, πως η ενέργεια παραμένει ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που διαμορφώνουν τη διεθνή πολιτική. Και καθώς ο κόσμος προσπαθεί να προσαρμοστεί σε ένα ολοένα πιο ασταθές περιβάλλον, η αναζήτηση ασφαλών και αξιόπιστων πηγών ενέργειας αναμένεται να καθορίσει τις εξελίξεις των επόμενων ετών.