Home Blog Page 196

Κανένα εθνικό σχέδιο για τις πυρκαγιές

0
Κανένα εθνικό σχέδιο για τις πυρκαγιές

Η Οttawa δεν έχει σχέδια για εθνική δύναμη κατάσβεσης δασικών πυρκαγιών,
ακόμα και όταν οι ειδικοί προειδοποιούν ότι είναι πολύ αναγκαία

Ο Καναδάς θα έπρεπε να εξετάσει τη δημιουργία μιας εθνικής δύναμης κατάσβεσης πυρκαγιών, που θα μπορούσε να αναπτυχθεί γρήγορα οπουδήποτε οι επαρχίες ή τα έθνη των αυτοχθόνων ζητήσουν βοήθεια, σύμφωνα με δύο επιστήμονες από τη Βρετανική Κολομβία.

Η ιδέα προτάθηκε την περασμένη εβδομάδα από έναν ειδικό σε θέματα πυρκαγιών στο Πανεπιστήμιο Thompson Rivers στο Kamloops της Βρετανικής Κολομβίας περίπου 171 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Kelowna – ο οποίος υποστήριξε ότι αυτή τη στιγμή χρειάζεται πολύ χρόνος για να έρθει βοήθεια εκτός επαρχίας ή από άλλες χώρες.

«Η στρατιωτική δύναμη έχει κληθεί αρκετές φορές», είπε ο καθηγητής Μike Flannigan, ο οποίος είναι Κάτοχος Έρευνας Καινοτομίας της Β.Κ. για Υπηρεσίες Πρόβλεψης, Διαχείρισης Έκτακτων Καταστάσεων και Επιστήμης της Πυρκαγιάς.

«Δεν πιστεύω ότι αυτό είναι βιώσιμο για εμάς να χρησιμοποιούμε τον Καναδικό στρατό κάθε χρόνο. Αν είχαμε μια εκπαιδευμένη εθνική δύναμη, θα μπορούσαμε να τη χρησιμοποιήσουμε προληπτικά αντί για αντιδραστικά όπως συνήθως κάνουμε τώρα».

Ωστόσο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ανέφερε ότι η ιδέα αυτή δε βρίσκεται στο τραπέζι, τουλάχιστον όχι ακόμα, και ότι η κατάσβεση πυρκαγιών εμπίπτει στις εξουσίες των επαρχιών και των εδαφών – ενώ η Οτάβα επικεντρώνεται στη χρηματοδότηση, την εκπαίδευση, τον εξοπλισμό και την έρευνα.

«Δεν υπάρχει συγκεκριμένη συζήτηση για μια εθνική δύναμη» δήλωσε ο Michael Norton, διευθυντής του Καναδικού Δασικού Κέντρου του Υπουργείου Φυσικών Πόρων του Καναδά, σε τεχνική ενημέρωση σε δημοσιογράφους την Παρασκευή 11 Αυγούστου στο North Vancouver.

«Το σύστημα μας για την κατάσβεση βασίζεται κυρίως στην επαρχιακή και εδαφική ευθύνη για τα δημόσια εδάφη. Δε θέλω να μεταφέρω ότι τίποτα δεν είναι εκτός του τραπεζιού… Κάθε ιδέα μπορεί να εμφανιστεί ως εφικτή και επιθυμητή από τις διάφορες δικαιοδοσίες».

Είπε ότι θα γίνει ανασκόπηση με τις επαρχίες και τα έθνη των αυτοχθόνων για τα μαθήματα που έχουν αντληθεί από τη φετινή σεζόν πυρκαγιών όταν αυτή τελειώσει.

Ο Καναδάς αναφέρει τη χειρότερη σεζόν πυρκαγιών που έχει καταγραφεί – και ακόμα υπάρχουν περισσότερες να ακολουθήσουν αυτό το φθινόπωρο. Ωστόσο, παρότι ο Flannigan συμφώνησε ότι η κατάσβεση της πυρκαγιάς θα ήταν συνήθως αρμοδιότητα της επαρχίας, «βρισκόμαστε σε άγνωστα νερά», δήλωσε. Αυτό συμβαίνει, διότι η φετινή ρεκόρ σεζόν πυρκαγιών έχει δει περίπου 134.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα καμένα, έξι φορές χειρότερα από το μέσο όρο των τελευταίων δέκα ετών κατά μέσο όρο. Αυτό είναι σχεδόν διπλάσιο από το προηγούμενο ρεκόρ των 76.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων που κάηκαν το 1989.

«Αυτή τη στιγμή ξοδεύουμε 1 δισ. δολάρια [ετησίως]… το 2023 θα υπερβεί το 1 δις, αυτό μπορώ να το πω τώρα» είπε ο Flannigan. «Και αυτό θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο με το χρόνο, καθώς βλέπουμε όλο και περισσότερες πυρκαγιές».

Ο Harjit Sajjan, υπουργός έκτακτης ανάγκης του Καναδά, είπε ότι η χώρα έχει ήδη «επαρκείς πόρους για να διαχειριστεί τις πυρκαγιές».

«Κατανοώ πόσο σημαντικό είναι να διαθέτουμε τις απαραίτητες δυνατότητες για να αντιμετωπίσουμε πυρκαγιές που γίνονται όλο και πιο συχνές, απρόβλεπτες και έντονες» είπε ο Sajjan, προσθέτοντας ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις του Καναδά παραμένουν έτοιμες να αναπτυχθούν όταν το ζητήσουν οι επαρχίες.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ

Ένας άλλος ειδικός σε θέματα πυρκαγιών αμφισβητεί εάν μια ομάδα ανταπόκρισης σε πυρκαγιά θα αντιμετώπιζε το πραγματικό πρόβλημα των πυρκαγιών – την πρόληψη των χειρότερων κινδύνων αφαιρώντας καύσιμες ύλες κοντά σε κοινότητες.

Ο οικολόγος και σύμβουλος για δασικές πυρκαγιές, Robert Gray, δήλωσε, ότι προτιμά να δει αυτή την προσέγγιση και επαινεί την έμφαση της Οτάβας στις προσπάθειες πρόληψης της φωτιάς σε επίπεδο ιθαγενών και κοινοτικών προσπαθειών.

«Θα έπρεπε να επικεντρωθούμε στην ανταπόκριση» είπε ο Gray, στο Kimberley, B.C. – περίπου 168 χιλιόμετρα δυτικά των συνόρων με την Αλμπέρτα. «Όλοι μάς μας λένε ότι πρέπει να μετατρέψουμε την προσέγγισή μας στην πρόληψη και τον περιορισμό. Χρειάζονται περισσότεροι άνθρωποι για να κάνουν αυτή την προληπτική εργασία αφαιρώντας καύσιμες ύλες, προετοιμάζοντας τις κοινότητες και τις υποδομές, ώστε να μπορούν να επιβιώσουν και να αντιστέκονται στη φωτιά».

Ο Υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Jonathan Wilkinson, ανακοίνωσε περισσότερη χρηματοδότηση για την πρόληψη των πυρκαγιών και είπε ότι το φυσικό φαινόμενο συμβαίνει περισσότερο λόγω της αλλαγής του κλίματος.

Είπε ότι, αντίθετα με τις ΗΠΑ, που έχει δεκάδες χιλιάδες προσωπικού ήδη διασκορπισμένο σε όλη τη χώρα, να αναλάβει η Οτάβα τέτοιο ρόλο «θα ήταν λίγο πιο δύσκολο». Το Καναδικό διαυπηρεσιακό Δασικό Κέντρο (CIFFC) βοηθά προς το παρόν τις επαρχίες να συντονίσουν την ανταπόκριση σε πυρκαγιές, την εκπαίδευση και την αλληλεγγύη. Τα κλιματικά μοντέλα «δείχνουν όχι τόσο καλά» καθώς η Β.Κ. αντιμετωπίζει το καλοκαίρι των πυρκαγιών και της ξηρασίας, λένε οι αξιωματούχοι.

Ένας εκπρόσωπος είπε ότι το κέντρο «ελπίζει ότι όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι μετά από αυτή τη σεζόν πυρκαγιών» αλλά δεν μπορούσε να σχολιάσει συγκεκριμένες προτάσεις.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ

Η ιδέα μιας νέας εθνικής δύναμης κατάσβεσης πυρκαγιών έχει λάβει υποστήριξη από άλλον επιστήμονα, το βιολόγο Richard Cannings.

Το Μέλος του Κοινοβουλίου για τη Νότια Οκαναγκάν – Δυτική Κουτενέι, είπε ότι θέλει η Οτάβα να εξετάσει προσεκτικά την πρόταση του Flannigan.

Αυτό θα φέρει τον Καναδά στην ίδια γραμμή με παρόμοιες χώρες που επηρεάζονται από τη φωτιά, όπως η Αυστραλία. Ο Cannings είπε ότι μια τέτοια πρωτοβουλία μπορεί να μειώσει το χρηματοπιστωτικό και το προσωπικό άγχος στις περιφερειακές υπηρεσίες κατάσβεσης πυρκαγιών και να αυξήσει την αποτελεσματικότητα με την οποία οι επαρχίες μπορούν να ανταποκριθούν γρήγορα σε νέες πυρκαγιές.

«Θα ήταν καλύτερα να εκπαιδεύσουμε μια εθνική δύναμη και να την τοποθετήσουμε στο σωστό μέρος στη σωστή στιγμή… μια πολιτική δύναμη που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε σε ολόκληρη τη χώρα»./ © CBC

Το Μείζων Μόντρεαλ ενδέχεται να χάσει στάσεις λεωφορείων

0

Το Μείζων Μόντρεαλ ενδέχεται να χάσει στάσεις λεωφορείων

Η Περιφερειακή Μητροπολιτική Αρχή Μεταφορών σχεδιάζει να τερματίσει την ενοικίαση των πλατφορμών στον τερματικό της στο κέντρο της πόλης, κοντά στον Κεντρικό Σταθμό

Μετά το τέλος της δεσμευμένης λωρίδας στη γέφυρα Samuel-De Champlain, πόλεις που βρίσκονται έξω από το Greater Montreal ενδέχεται να χάσουν τη στάση του λεωφορείου στο κέντρο της πόλης. Η Περιφερειακή Μητροπολιτική Αρχή Μεταφορών (ARTM) σχεδιάζει να τερματίσει την ενοικίαση των πλατφορμών του τερματικού σταθμού της που βρίσκονται κοντά στον Κεντρικό Σταθμό από το Σεπτέμβριο του 2024.

«Δεν έχουμε ακόμη καθορίσει τι θα γίνει με τον τερματικό σταθμό του Downtown. Δε λέμε ότι το Σεπτέμβριο του 2024, δε θα χρησιμοποιείται πλέον. Τούτου λεχθέντος, δεν μπορούμε να δεσμευτούμε σε αυτό μακροπρόθεσμα. Πρέπει να αξιολογήσουμε σε τι θα χρησιμοποιηθεί, υπό ποιες συνθήκες και πως. Το σίγουρο είναι ότι ούτε εμείς θα μπορέσουμε να το διατηρήσουμε σε πλήρη απόδοση. Είναι θέμα καλής διαχείρισης», εξήγησε ο διευθυντής δημοσίων υποθέσεων του ARTM, Simon Charbonneau.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, είχε αποκαλυφθεί ότι η δεσμευμένη λωρίδα στη γέφυρα Samuel-De Champlain θα αποσυρόταν από τις 25 Αυγούστου, τέσσερις εβδομάδες μετά την έναρξη λειτουργίας του REM. Τα λεωφορεία που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν την υποδομή θα πρέπει τώρα να ταξιδεύουν στις ίδιες λωρίδες με τους αυτοκινητιστές. Πόλεις όπως το Saint-Jean-sur-Richelieu κατήγγειλαν τότε ότι «πιάστηκαν στον ύπνο».

Ωστόσο, τώρα θα μπορούσαν να προστεθούν άλλα εμπόδια. Η τρέχουσα συμφωνία για τη χρήση προβλήτας στον τερματικό σταθμό του κέντρου της πόλης θα λήξει το Σεπτέμβριο του 2024. Αυτό σημαίνει ότι εάν δεν ανανεωθεί αυτή η συμφωνία, πόλεις όπως το Saint-Jean-sur-Richelieu, το Bromont ή το Sherbrooke, που δεν αποτελούν μέρος του ARTM, αλλά χρησιμοποιούν τις υποδομές μεταφορών του Μόντρεαλ, θα πρέπει να κάνουν μια επιλογή. Είτε θα συνδεθούν στη συνέχεια στο REM και θα σταματήσουν με τη σειρά τους να προσφέρουν ένα ταξίδι στο κέντρο της πόλης με λεωφορείο, είτε θα βρουν μια διαδρομή με το ARTM ή την πόλη του Μόντρεαλ, για να αφήσουν τους χρήστες τους αλλού ή στο δρόμο.

Χωρίς να το λέει ξεκάθαρα, το ARTM φαίνεται να ελπίζει να συνδέσει αυτούς τους δήμους με το REM, αργά ή γρήγορα. «Μπορείς να το δεις σαν ποτάμι ή τον κορμό ενός δέντρου με τα κλαδιά του. Όσο πιο εκτεταμένα είναι τα κλαδιά, τόσο καλύτερο είναι το κάλυμμα της σκιάς. Το ίδιο συμβαίνει και με μια υπηρεσία μεταφοράς. Όσο περισσότερο μεγιστοποιούμε τα αποτελέσματα αυτού σε τοπικό επίπεδο, τόσο αυξάνουμε τις δυνατότητές του», διευκρινίζει ο Simon Charbonneau.

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ

Σε όσους κατηγορούν την ARTM ότι θέλει να κάνει το REM κερδοφόρο πάση θυσία, ο Simon Charbonneau απαντά ότι αυτό δεν ισχύει. «Δεν είναι καθόλου αυτό. Αντίθετα, το σύστημα αυτό το πληρώνουμε με επιβατικό χιλιόμετρο, οπότε όσο περισσότεροι το χρησιμοποιούν, τόσο αυξάνεται ο λογαριασμός για εμάς».

Στην περίπτωση της δεσμευμένης λωρίδας στη γέφυρα Samuel-De Champlain, υποστηρίζει ότι είχε προγραμματιστεί ότι θα τελείωνε «λίγο μετά» την έναρξη λειτουργίας του REM, ιδίως για οικονομικούς λόγους – η διατήρηση αυτής της λωρίδας είχε κόστος – αλλά παραπάνω όλα για «θέμα δικαιοσύνης».

«Οι δήμοι απέναντί ​​μας, γεγονός παραμένει ότι σε αντίθεση με όλους τους δήμους της επικράτειας, δε συμβάλλουν στη χρηματοδότηση της δημόσιας συγκοινωνίας, αν και οι χρήστες τους τη χρησιμοποιούν. Χρησιμοποιούν δηλαδή το μετρό, το τρένο, το λεωφορείο, αλλά δε συμβάλλουν στη χρηματοδότησή του από δημοτικούς φόρους», εξηγεί ο εκπρόσωπος του οργανισμού.

Κατά γενικό κανόνα, τα έσοδα του ARTM χωρίζονται σε τρία: το ένα τρίτο προέρχεται από τέλη χρήσης, ένα άλλο τρίτο από το δημόσιο και ένα τελευταίο τρίτο από τους δήμους, τα οποία αφαιρούνται από τους δημοτικούς φόρους. Όσο περισσότερο μια πόλη χρησιμοποιεί ένα μέσο μεταφοράς, τόσο υψηλότερος είναι ο λογαριασμός της.

«ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ REM»

Σύμφωνα με τον Jean-Philippe Meloche, καθηγητή στη Σχολή Πολεοδομίας και Αρχιτεκτονικής Τοπίου στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, είναι φυσιολογικό για το ARTM να θέλει να προχωρήσει με αυτόν τον τρόπο. «Από την αρχή, η REM απαίτησε μονοπωλιακά χαρακτηριστικά στη διαδρομή της», υποστηρίζει.

Ο ειδικός σε θέματα κινητικότητας αναμένει επομένως αρκετοί δήμοι που βρίσκονται εκτός του Μεγάλου Μόντρεαλ να συνδεθούν στο REM «αν μια μέρα τα λεωφορεία τους δεν έχουν πλέον πραγματικά χώρο».

«Διαφορετικά, θα πρέπει να κάνουμε αποσπασματικές διαπραγματεύσεις και να προσπαθήσουμε να δούμε πώς μπορούμε να τους κάνουμε χώρο», καταλήγει ο ειδικός.

Η επίπτωση της πανδημίας στις οδικές συνήθειες στο Κεμπέκ

0
Η επίπτωση της πανδημίας στις οδικές συνήθειες στο Κεμπέκ

Η πανδημία COVID-19 άφησε ανεξίτηλο σημάδι σε κάθε πτυχή της ζωής μας, και ακόμα και οι οδικές συνήθειες μας δε γλίτωσαν από την επίδρασή της. Καθώς οι κάτοικοι του Κεμπέκ περιηγούνταν στα ταραγμένα κύματα των απαγορεύσεων, των περιορισμών και της αβεβαιότητας, οι συμπεριφορές τους πίσω από το τιμόνι υπέστησαν σημαντική μεταστροφή. Ωστόσο, αυτή η μεταστροφή δεν ήταν για το καλύτερο, καθώς εμφανίστηκε μια ανησυχητική τάση αύξησης θανατηφόρων ατυχημάτων και σοβαρών τραυματισμών από το χρόνο της επιστροφής στην κανονικότητα. Ειδικοί εκφράζουν συναγερμό για τη μείωση της προσοχής μεταξύ των οδηγών, ζωγραφίζοντας ένα σκοτεινό πλάνο για την κατάσταση της οδικής ασφάλειας.

Ο Μαρτίν Λαβαλιέρ, καθηγητής κινησιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στο Σικουτιμί (UQAC) και ειδικός στην οδική ασφάλεια, ρίχνει φως στο ζήτημα. Ο Λαβαλιέρ σημειώνει, ότι ορισμένοι οδηγοί συνεχίζουν να διατηρούν τις κακές συνήθειες οδήγησης που απέκτησαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ειδικά την τάση για υπέρβαση των ταχυτήτων. Αλλά αυτή η ανησυχητική τάση μπορεί να επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες, όπως το στρες στην εργασία, το άγχος και οι προσωπικές ανησυχίες. Ο Λαβαλιέρ υποδεικνύει ότι αυτή η αυξημένη πίεση και απόσπαση οδηγούν σε σημαντική αύξηση της παραμόρφωσης της οδήγησης, καθώς οι οδηγοί αισθάνονται πιο κουρασμένοι και λιγότερο εστιασμένοι στο δρόμο.

Οι στατιστικές για τα οδικά τραγικά ατυχήματα του 2022 ήταν αρκετά ανησυχητικές, ώστε να επιστρέψουν πίσω την πρόοδο κατά δέκα χρόνια, και δυστυχώς το 2023 φαίνεται ότι ακολουθεί μια παρόμοια ανησυχητική πορεία. Ενώ οι ακριβείς αριθμοί από τη SAAQ για τον Ιούλιο και τις αρχές του Αυγούστου είναι ακόμα προς διευκρίνιση, η προοπτική δε φαίνεται ενθαρρυντική. Οι δρόμοι έχουν δει δεκάδες θανατηφόρα ατυχήματα, με περισσότερα από είκοσι να συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των εβδομάδων οδικών κατασκευών – ένα ανησυχητικό σημάδι που απαιτεί προσοχή.

Από τον Ιανουάριο έως την Τρίτη 8 Αυγούστου, η Αστυνομία της Επαρχίας Κεμπέκ, η SQ, ανακοίνωσε έναν εκπληκτικό αριθμό 177 θανατηφόρων συγκρούσεων με 195 θανάτους. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε, ότι αυτοί οι αριθμοί δεν περιλαμβάνουν δεδομένα από πόλεις με τις δικές τους δημοτικές αστυνομικές δυνάμεις. Η σκοτεινή πραγματικότητα που ζωγραφίζεται από αυτά τα στατιστικά στοιχεία επικυρώνεται από τη Λοχαγό Αν Ματιέ της επαρχιακής αστυνομίας, που επισημαίνει ότι οι άνθρωποι πλέον αναλαμβάνουν μεγαλύτερο κίνδυνο, πιστεύοντας αδίκως ότι είναι άτρωτοι σε συγκρούσεις. Επισημαίνει ότι τα περισσότερα ατυχήματα οφείλονται σε κακές αποφάσεις των οδηγών.

Καθώς η σοβαρή κατάσταση ξετυλίγεται, ερευνητές που ανατέθηκαν από την SAAQ εξετάζουν τους πολύπλοκους παράγοντες που προκάλεσαν αυτή την ανησυχητική αλλαγή στη συμπεριφορά των οδηγών. Οι απαγορεύσεις, οι υγειονομικοί περιορισμοί, η διαδικτυακή εργασία – αυτές οι αλλαγές έχουν παίξει αναμφίβολα ρόλο στον τρόπο που οι κάτοικοι του Κεμπέκ προσεγγίζουν την οδήγηση. Επιπλέον, η περίοδος της πανδημίας έχει δει μια έκρηξη στην ψυχολογική δυσφορία λόγω της επικρατούσας αβεβαιότητας. Ο Μαξίμ Μπρο, ο διευθυντής έρευνας για την οδική ασφάλεια της SAAQ, επισημαίνει τη σημασία της πλήρους κατανόησης της κατάστασης. Οι ερευνητές αφιερώνονται στην αποκωδικοποίηση του περίπλοκου δικτύου επιρροών και συμπεριφορών που έχουν διαμορφώσει αυτή τη νέα πραγματικότητα.

Ενώ η ταχύτητα και το αλκοόλ έχουν ιστορικά κατακτήσει την κορυφή της λίστας των αιτίων των ατυχημάτων, το περασμένο έτος έδειξε μείωση στη διάδοσή τους. Ωστόσο, μία ανησυχητική άνοδος της απόσπασης, της κόπωσης και των επικίνδυνων συμπεριφορών, έχει έρθει στο προσκήνιο. Ο Μαξίμ Μπρο υπογραμμίζει, ότι η απόσπαση υπερβαίνει κατά πολύ τα κινητά τηλέφωνα, αντίθετα με τη δημοφιλή πεποίθηση. Περιλαμβάνει μια σειρά ενεργειών, η μη παρακολούθηση του δρόμου, η αλλαγή ραδιοφωνικών σταθμών, συνομιλία με τους επιβάτες και η ονειροπόληση. Επιπλέον, ο Μπρο υπογραμμίζει το αυξανόμενο πρόβλημα της κόπωσης του οδηγού, σημειώνοντας ότι αυτό συμβάλλει στη μείωση της οδικής ασφάλειας.

Προστίθενται στη λίστα των ανησυχιών οι ανεύθυνες συμπεριφορές που έχουν γίνει πιο συνηθισμένες – η μη τήρηση των προτεραιοτήτων, το tailgating (οδήγηση κοντά σε άλλα οχήματα), η παραβίαση των κόκκινων φαναριών και ακόμα και το αντικανονικό προσπέρασμα σε επικίνδυνες συνθήκες.

Καθώς το Κεμπέκ συνεχίζει να αντιμετωπίζει αυτή την ανησυχητική τάση, γίνεται ζωτικής σημασίας η κυβέρνηση, οι αστυνομικές αρχές και η κοινωνία συνολικά να αντιμετωπίσουν το ζήτημα με αποφασιστικότητα. Η οδική ασφάλεια δεν είναι μόνο θέμα ατομικής ευθύνης αλλά αποτελεί συλλογική προσπάθεια που πρέπει να διατηρηθεί για την ευημερία όλων των κατοίκων.

πηγή Journal de Montréal

Περί Πολιτικού Μάρκετινγκ…

Με αφορμή τη νέα διαφημιστική εκστρατεία των Συντηρητικών, από ενδιαφέρον έψαξα και βρήκα εμπεριστατωμένες στρατηγικές έρευνες σχεδιασμού και επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται στις πολιτικές εκστρατείες. Το λεγόμενο Πολιτικό Μάρκετινγκ, σύμφωνα με την πολιτική ορολογία.

Το Πολιτικό Μάρκετινγκ λοιπόν, γεννήθηκε στα μέσα του 20ού αιώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συγκεκριμένα, το 1952 ο στρατηγός Dwight Eisenhower έγινε ο πρώτος προεδρικός υποψήφιος που χρησιμοποίησε τις υπηρεσίες ενός διαφημιστικού γραφείου για να διεξάγει την πολιτική του εκστρατεία. Χρόνια αργότερα, οι εκλογικές εκστρατείες ήρθαν στην τηλεόραση με τη μορφή πολιτικών συζητήσεων των υποψηφίων, όπως αυτές που διεξήχθησαν από τον John Kennedy και τον Richard Nixon το1960.

Έκτοτε, άρχισαν να χρησιμοποιούνται άλλες πολιτικές στρατηγικής Μάρκετινγκ.

Τη δεκαετία του ‘80 ο Ronald Reagan χρησιμοποίησε για τις ομιλίες του το πρωτοεμφανιζόμενο βίντεο, ενώ ο George Bush ήταν ο πρώτος υποψήφιος που στράφηκε σε συμβούλους εικόνας για να ενισχύσει το εκλογικό του προφίλ.

Με το πέρασμα των χρόνων, η πολιτική επικοινωνία έχει αλλάξει σημαντικά και δεν ακολουθεί πλέον τις παραδοσιακές νόρμες. Οι επικοινωνιακές δεξιότητες, οι τεχνικές και τα εργαλεία που χρησιμοποιούν τα κόμματα και οι πολιτικοί, έχουν περάσει στην εποχή του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μία εποχή που χαρακτηρίζεται από μεγάλες αλλαγές στο χώρο του πολιτικού και επικοινωνιακού ανταγωνισμού.

Σε αυτή τη νέα εποχή, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει το Πολιτικό Μάρκετινγκ.

Στο σύγχρονο πολιτικό τοπίο, το Μάρκετινγκ προσφέρει στα πολιτικά κόμματα και στους πολιτικούς αμέτρητες ευκαιρίες να συνδεθούν με μέλη, υποστηρικτές, φίλους και πιθανούς ψηφοφόρους, για να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη. Επίσης, υπάρχουν εργαλεία διαθέσιμα για τη συλλογή δεδομένων σχετικά με τους ψηφοφόρους που μπορούν να συντελέσουν στη διαμόρφωση εκστρατειών με διαδραστικό περιεχόμενο και στη δημιουργία στοχευμένων μηνυμάτων για συγκεκριμένα τμήματα του πληθυσμού.

Αυτή η νέα κατάσταση επηρεάζει τη στρατηγική Μάρκετινγκ τόσο των κομμάτων όσο και των ίδιων των πολιτικών και απαιτεί ευέλικτη προσαρμογή στο δυναμικό ψηφιακό περιβάλλον. Το Πολιτικό Μάρκετινγκ μπορεί να βοηθήσει τους πολιτικούς στην υλοποίηση της αποστολής τους.

Έχει διαπιστωθεί ότι οι πολιτικοί στρέφονται ολοένα και περισσότερο σε εξωπολιτικούς ειδήμονες και επικοινωνιακούς συμβούλους ώστε να διασφαλίσουν την εκλογική επιτυχία.

Αυτό, όπως πιστεύουν, το πετυχαίνουν καλύτερα με τη χρήση του Πολιτικού Μάρκετινγκ μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία δημιουργούν νέους τρόπους για την εμπορική προώθηση πολιτικών εκστρατειών και καινούργιους «ηλεκτρονικούς χώρους» για την αλληλοεπίδραση των υποψηφίων και των ψηφοφόρων.

Ένα επιτυχημένο Πολιτικό Μάρκετινγκ σημαίνει και ευρεία χρήση των μέσων ενημέρωσης, ως  βασική προτεραιότητα της επικοινωνιακής στρατηγικής των πολιτικών. Η αύξηση της επιρροής των Social Media έχει δημιουργήσει μία ανάγκη για ανασύσταση της καθιερωμένης εκλογικής τακτικής. Αυτό ωστόσο δε σημαίνει πως τα κοινωνικά δίκτυα είναι αυτά που οδηγούν σε θετικά εκλογικά αποτελέσματα. Οι θέσεις μου στο θέμα άλλωστε είναι γνωστές. Οι λόγοι απαντούν περισσότερο σε ένα συνονθύλευα πολιτικών, κοινωνικών και ιστορικών χαρακτηριστικών της δυτικής κοινωνίας…

Θα φέρουν οι υποχωρήσεις Μητσοτάκη «συνεκτική εκμετάλλευση»;

0
Θα φέρουν οι υποχωρήσεις Μητσοτάκη «συνεκτική εκμετάλλευση»;

Σε προηγούμενα άρθρα έχω εξηγήσει, ότι το Διεθνές Δικαστήριο είναι πρακτικά αδύνατον να οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ Ελλάδας και Τουρκίας σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που οι δύο χώρες συνυπέγραφαν σχετικό συνυποσχετικό για παραπομπή στη Χάγη. Είναι πρακτικά αδύνατον, επειδή η θάλασσα οριοθετείται με βάση την ξηρά και επειδή η Τουρκία αμφισβητεί με τη θεωρία περί «γκρίζων ζωνών» την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Η «συνεκτική εκμετάλλευση» είναι ένας τρόπος για να παρακαμφθεί το εμπόδιο.

Σταύρος Λυγερός*
© slpress.gr

Θεωρητικά, θα μπορούσε η Άγκυρα να εγκαταλείψει τη μονομερή επεκτατική της αυτή διεκδίκηση, αλλά μόνο θεωρητικά. Οι Τούρκοι εργάζονται συστηματικά τον τελευταίο μισό αιώνα για να οικοδομήσουν τη δέσμη μονομερών επεκτατικών διεκδικήσεών τους σε βάρος της Ελλάδας και δεν πρόκειται ποτέ να παραιτηθούν από αυτές, χωρίς να εξασφαλίσουν σοβαρά ανταλλάγματα.

Αφού, λοιπόν, η Άγκυρα συνεχίζει να θεωρεί, πως ένας μεγάλος αριθμός ελληνικών νησίδων (κατοικημένων και βραχονησίδων) είναι «τουρκικές υπό ελληνική κατοχή», η οριοθέτηση με βάση την αρχή της μέσης γραμμής – έστω και τροποποιημένης ώστε να δίνει περισσότερη υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ στην Τουρκία – είναι πρακτικά αδύνατη. Ιδανικά, οι Τούρκοι θα ήθελαν να «σβήσουν» τα νησιά και να οριοθετήσουν με βάση τις ακτογραμμές της Μικράς Ασίας και της ηπειρωτικής Ελλάδας. Είναι προφανές, όμως, ότι η Αθήνα δεν πρόκειται ποτέ να δεχθεί να αυτοκτονήσει.

Κατόπιν αυτών, πώς είναι δυνατόν να γίνει παραπομπή στη Χάγη; Κι όμως είναι. Το Διεθνές Δικαστήριο θα βρισκόταν πράγματι σε αδιέξοδο, εάν οι δύο χώρες τού ζητούσαν να οριοθετήσει με βάση το Διεθνές Δίκαιο, δηλαδή με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, ενδεχομένως τροποποιημένης με βάση την αρχή της αναλογικότητας. Δε θα βρισκόταν, όμως, σε κανένα αδιέξοδο, εάν οι δύο χώρες με το συνυποσχετικό τού ζητούσαν να επικυρώσει με απόφασή του οριοθέτηση, η οποία έχει συμφωνηθεί από Αθήνα και Άγκυρα και η οποία συμφωνία έχει αποτυπωθεί στο συνυποσχετικό. Υπογραμμίζουμε πως, εάν οι δύο χώρες συμφωνούν, το Δικαστήριο δεν έχει κανένα πρόβλημα να βάλει τη σφραγίδα του, ακόμα κι αν η συμφωνία είναι εκτός Διεθνούς Δικαίου.

«ΣΥΝΕΚΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ»

Δεν πρόκειται για μία υπόθεση. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά των άτυπων διερευνητικών επαφών του 2002-03 (επικεφαλής οι πρέσβεις Αναστάσιος Σκοπελίτης και Ουγούρ Ζιγιάλ επί κυβέρνησης Σημίτη με υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου) στο τραπέζι είχαν πέσει συγκεκριμένες προτάσεις για την παράκαμψη του εμποδίου των «γκρίζων ζωνών». Η τουρκική πλευρά είχε προτείνει και η ελληνική είχε συζητήσει τη λεγόμενη «συνεκτική εκμετάλλευση».

Τί σημαίνει αυτή; Η Άγκυρα ήταν διατεθειμένη να αναγνωρίσει ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου (όχι πλήρη επήρεια και χωρίς να αναγνωρίσει σε επίπεδο αρχών ότι τα νησιά δικαιούνται υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ), εάν η Αθήνα τής παραχωρούσε ένα 23% της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου (δε συζητούσαν τότε για Ανατολική Μεσόγειο).

Συγκεκριμένα, οι Τούρκοι είχαν θέσει ως όρο να τους δοθεί ενιαία κι όχι διάσπαρτη υφαλοκρηπίδα στο βόρειο Αιγαίο, στην περιοχή που ορίζεται (εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων) από το Άγιον Όρος και τη Σιθωνία, τη Σκύρο, τη βραχονησίδα Καλόγεροι (δυτικά της Χίου), τον Άγιο Ευστράτιο και τη Λέσβο. Ας σημειωθεί, ότι στη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν εκτεταμένα διεθνή ύδατα και επιπροσθέτως εκεί υπάρχουν τα όποια κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο, σύμφωνα με τις υπάρχουσες ενδείξεις. Εναλλακτικά, οι Τούρκοι είχαν προτείνει συνεκμετάλλευση με προκαθορισμένα ποσοστά, αρχίζοντας από μισά-μισά!

Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, οι δύο πλευρές διαπραγματεύονταν όχι τη μέθοδο οριοθέτησης, αλλά το χάρτη της οριοθέτησης, με σκοπό να ζητήσουν από το Διεθνές Δικαστήριο να βάλει απλώς τη σφραγίδα του. Με τη σφραγίδα της Χάγης η συμφωνία θα περνούσε ευκολότερα στην ελληνική κοινή γνώμη. Όπως επίσης προκύπτει από τα πρακτικά, η Άγκυρα ζητούσε από την Αθήνα να συνυπογράψει ένα συνυποσχετικό για να παρακαμφθούν τα δικαιώματα, τα οποία παρέχει το Διεθνές Δίκαιο στην Ελλάδα!

«ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ»

Η ελληνική πλευρά είχε αποδεχθεί ως βάση διαπραγμάτευσης τις προαναφερθείσες τουρκικές προτάσεις, προκειμένου να παραπεμφθεί η «διαφορά» στη Χάγη. Την άνοιξη του 2003, όμως, στον 27ο γύρο των άτυπων διερευνητικών επαφών, προέκυψε το εμπόδιο των «γκρίζων ζωνών», το οποίο μέχρι τότε είχε παρακαμφθεί με τον τρόπο που περιγράψαμε. Πριν συνεχίσουμε, είναι χρήσιμο να υπογραμμιστεί ότι μέχρι τότε, η Ελλάδα δε ζητούσε γενικά οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Ζητούσε οριοθέτηση στη θαλάσσια προέκταση της συνοριακής γραμμής στον Έβρο και στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου και των μικρασιατικών παραλίων.

Η διεκδίκηση της Άγκυρας για τουρκική υφαλοκρηπίδα δυτικά των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου, άλλαζε ποιοτικά τα δεδομένα. Όχι μόνο για οικονομικούς (επειδή εκεί βρίσκονταν κοιτάσματα σύμφωνα με τις ενδείξεις), αλλά και για γεωπολιτικούς λόγους. Πάγιος στόχος των Τούρκων ήταν να εγκλωβίσει τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου σε τουρκική υφαλοκρηπίδα, εγγράφοντας υποθήκη για μελλοντικές διεκδικήσεις. Κατά συνέπεια, και μόνο το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά είχε συζητήσει τέτοιες προτάσεις, στο πλαίσιο διαμόρφωσης σχεδίου συνυποσχετικού, συνιστούσε μεγάλη υποχώρηση.

Το πιο επικίνδυνο, όμως, ήταν, πως αναφερόταν ρητά σ’ αυτό ότι οι δύο πλευρές συναινούσαν να επιλυθούν από το Διεθνές Δικαστήριο και τα «παρεμπίπτοντα ζητήματα». Όταν ο Σκοπελίτης είχε ζητήσει να καθορισθούν τα «παρεμπίπτοντα ζητήματα», ο Ζιγιάλ είχε αποφύγει να τα κατονομάσει, δηλώνοντας ότι η Άγκυρα θα έχει δικαίωμα να θέσει όποιο ζήτημα θέλει, προφανώς και «γκρίζες ζώνες» και αποστρατιωτικοποίηση των νησιών.

Και μάλιστα είχε ξεκαθαρίσει, ότι θα διατηρήσει ακέραιες τις θέσεις της, ακόμα κι αν το Δικαστήριο έκρινε μη «παρεμπίπτοντα» τα ζητήματα που θα έθετε η τουρκική πλευρά και αρνιόταν να τα κρίνει. Ας σημειωθεί, ότι ο Ζιγιάλ άφηνε να εννοηθεί, χωρίς όμως να δεσμεύεται, ότι αν η Άγκυρα έπαιρνε αυτά που ζητούσε σε υφαλοκρηπίδα δε θα έπαιζε σ’ εκείνη τη φάση δυνατά το χαρτί των «γκρίζων ζωνών».

ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΕΥΡΟΥΣ
ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ

Ένα ζήτημα που κατά έναν τρόπο συνδέεται με την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ ήταν τα χωρικά ύδατα. Συνδέεται, διότι είναι σκόπιμο να έχουν επεκταθεί τα χωρικά ύδατα πριν την οριοθέτηση, επειδή μετά το δικαίωμα επέκτασης μπορεί να αμφισβητηθεί. Ο Σκοπελίτης το είχε θέσει από νωρίς, αλλά ο συνομιλητής του είχε αρνηθεί να το συζητήσει, επικαλούμενος την απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης ότι η επέκταση αποτελεί αιτία πολέμου.

Παρόλα αυτά, η ελληνική πλευρά είχε ρίξει στο τραπέζι διάφορες προτάσεις, κοινός παρονομαστής των οποίων ήταν το εύρος των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο να ποικίλλει από 6-8 μέχρι 12 μίλια. Σε λίγες περιοχές, κυρίως στο βορειοδυτικό Αιγαίο και στην ανατολική Πελοπόννησο, όπου η επέκταση δεν επηρεάζει τις τουρκικές διεκδικήσεις, θα επεκτείνονταν με τη σιωπηρή συναίνεση των Τούρκων στα 12 μίλια.

Στο νότιο και στο ανατολικό Αιγαίο, όμως, όπου η επέκταση επηρεάζει και την υφαλοκρηπίδα και το εύρος του διεθνούς εναερίου χώρου που χρησιμοποιούν τα τουρκικά μαχητικά, τα ελληνικά χωρικά ύδατα θα παρέμεναν στα έξι μίλια, ή το πολύ σε μερικές περιοχές του κεντρικού Αιγαίου στα οκτώ μίλια, χωρίς δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, η φόρμουλα εκείνη είχε αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά η τουρκική πλευρά είχε αποφύγει να δεσμευτεί.

Έδωσα μεγάλη έμφαση στο τι διαπραγματεύονταν το 2003, επειδή – σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες – στον επικείμενο κύκλο διμερούς διαπραγμάτευσης, οι δύο πλευρές θα ξαναπιάσουν το νήμα από εκεί που το είχαν αφήσει πριν 20 χρόνια. Το υλικό που είχε συγκεντρωθεί σ’ εκείνες τις διαπραγματεύσεις θα είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό το πλαίσιο της νέας ελληνοτουρκικής διαπραγμάτευσης. Θα είναι τα ίδια προβλήματα που θα μπουν στο τραπέζι, αν και τώρα η οριοθέτηση θα αφορά και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η τουρκική επιδίωξη, όμως, στην Ανατολική Μεσόγειο, ουσιαστικά είναι να μηδενίσει την ελληνική υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ ανατολικά του μεσημβρινού που διέρχεται από τη Ρόδο και να υπάρξει μοιρασιά των κυριαρχικών δικαιωμάτων που παραχωρεί το διεθνές δίκαιο στην Ελλάδα στα δυτικά του ίδιου μεσημβρινού. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο μπορεί να γίνει αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά θα αλλάξει μόνο εάν η Άγκυρα εξασφαλίσει τον κορμό όσων επιδιώκει σ’ εκείνη την περιοχή.

*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.

Ο ιός COVID ήταν κατασκευασμένος για τον έλεγχο και τη μείωση του πληθυσμού!

0
Ο ιός COVID ήταν κατασκευασμένος για τον έλεγχο και τη μείωση του πληθυσμού!

Ο σκοτεινός ρόλος του Dr Kristian Andersen: «Ναι, συγκαλύψαμε την εργαστηριακή προέλευση του ιού!»

Την κατασκευή του ιού για την επιβολή των εμβολίων ελέγχου και μείωσης του πληθυσμού με την εκούσια ή ακούσια συμμετοχή των πολιτικών ηγετών της Δύσης και της Κίνας, έρχονται να αποδεχθούν επιστήμονες υψηλού προφίλ στις ΗΠΑ που εμπλέκονται στη διαμάχη για την προέλευση της Covid-19.

Από τον Cassidy Morrison
© Dailymail.Com*

Αυτοί οι επιστήμονες παραδέχθηκαν δημοσίως, ότι η απόφαση να υποβαθμιστεί η θεωρία της εργαστηριακής διαρροής του ιού ήταν πολιτική. Εσωτερικές επικοινωνίες της εφαρμογής Slack που ήρθαν στην κατοχή μίας υποεπιτροπής της αμερικανικής Βουλής που διερευνά τις πρώτες ημέρες της πανδημίας, έδειξαν πως οι επιστήμονες που συνέγραψαν μια εργασία η οποία απέρριπτε την ιδέα ενός εργαστηριακού ατυχήματος φοβόντουσαν αντίποινα από την κινεζική κυβέρνηση.

Ο Dr Andrew Rambaut, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, ήταν συν-συγγραφέας του ερευνητικού άρθρου του Nature Medicine του Μαρτίου 2020 με τίτλο «The Proximal Origin of SARS-CoV-2», το οποίο, μεταξύ των άλλων, προσδιόριζε τους πιστούς της θεωρίας της εργαστηριακής διαρροής του κορωνοϊού ως θεωρητικούς συνωμοσίας και ρατσιστές.

Τα ιδιωτικά μηνύματα στο Slack έδειξαν, ότι ο Dr Andrew Rambaut φοβόταν, ότι ρίχνοντας την ευθύνη στην Κίνα «ακόμη και για τυχαία απελευθέρωση» του ιού, θα προκαλούσε ένα γεωπολιτικό «σόου» και έτσι ήταν «ικανοποιημένος με το ότι το απέδιδε σε φυσική διαδικασία».

Ένας από τους ερωτηθέντες σε αυτό το μήνυμα ήταν και ο Δανός βιολόγος Dr Kristian Andersen, ένας εξελικτικός βιολόγος και επίσης συν-συγγραφέας της εργασίας, ο οποίος απάντησε στον Dr Rambaut λέγοντας του ότι «συμφωνεί απόλυτα πως αυτό είναι ένα πολύ λογικό συμπέρασμα», προσθέτοντας: «Αν και μισώ όταν η πολιτική διοχετεύεται στην επιστήμη – αλλά είναι αδύνατο να μην το κάνει, ειδικά δεδομένων των συνθηκών».

Το περιβόητο έγγραφο της προέλευσης της Covid-19 ανατέθηκε εν μέρει από τον Dr Anthony Fauci, ο οποίος ήταν τότε επικεφαλής της εθνικής ερευνητικής υπηρεσίας των ΗΠΑ που χρηματοδοτούσε την έρευνα για επικίνδυνους ιούς στο εργαστήριο στη Γουχάν της Κίνας.

Την Τρίτη 11 Ιουλίου 2023, οι Ρεπουμπλικάνοι της υποεπιτροπής της αμερικανικής Βουλής εξέτασαν δύο επιστήμονες – γιατρούς που βρέθηκαν στο επίκεντρο της διαμάχης, για το αν ο κορωνοϊός προήλθε από τη φύση ή από ένα εργαστήριο στη Γουχάν. Ανέφεραν τις πρόσφατα αποκαλυφθείσες επικοινωνίες μεταξύ επιστημόνων στις αρχές του 2020 ως απόδειξη συγκάλυψης – κάτι που οι επιστήμονες διέψευσαν έντονα.

Σε μία έκθεση που κυκλοφόρησε την Τρίτη 11/7/2023 πριν από την ακρόαση στη Βουλή, οι Ρεπουμπλικάνοι επεσήμαναν τις μυριάδες προσπάθειες των επιστημόνων που διερεύνησαν την προέλευση της Covid και αυτό που ανέφεραν «ισοδυναμεί με κατάφωρη συντριβή φωνών που υποστήριξαν τη διεξαγωγή μίας πιο σοβαρής έρευνας της θεωρίας, ότι ο ιός διέρρευσε από το Ινστιτούτο Ιολογίας της Γουχάν».

Οι μάρτυρες στη Βουλή, ο Dr Kristian Andersen και ο Dr Robert Garry, συνέγραψαν την έκθεση του Φεβρουαρίου 2020 «The Proximal Origin of SARS-CoV-2», η οποία δημοσιεύτηκε λίγες μέρες μετά από μια τηλεδιάσκεψη στην οποία κορυφαίοι επιστήμονες, συμπεριλαμβανομένων των Dr Anthony Fauci και Dr Francis Collins, «κουκούλωσαν» μηνύματα από ιολόγους σχετικά με την πιθανότητα πτυχές του ιού να ήταν ανθρωπογενείς.

Τα εσωτερικά μηνύματα στο Slack δείχνουν ότι ακόμη και ο Dr Andersen εξέτασε το επιχείρημα ότι η γονιδιωματική σύνθεση του ιού υποδήλωνε ανθρώπινη παραβίαση, αν και άλλαξε το αφήγημα του τέσσερις ημέρες μόλις αργότερα, στις 4 Φεβρουαρίου 2020, όπως αποδεικνύεται από ένα e-mail που έστειλε ο ίδιος σε μια διαφορετική ομάδα επιστημόνων, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα Right to Know.

Στο μήνυμα, ο Andersen έγραφε: «Οι κύριες θεωρίες που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή σχετίζονται με τη θεωρία ότι ο ιός κατασκευάστηκε κατά κάποιο τρόπο με πρόθεση και αυτό αποδεδειγμένα δεν ισχύει».

Ο ίδιος είπε επίσης σε μια σειρά δημοσίων απαντήσεων του που υπογράμμισε η υποεπιτροπή: «Αν και το μισώ όταν η πολιτική εμπλέκεται στην επιστήμη – αλλά είναι αδύνατο να μη γίνει, ειδικά δεδομένων των συνθηκών. Θα πρέπει να είμαστε ευαίσθητοι ως προς αυτό». Μάλιστα, τον Andersen σχολίασε ο Dr Wenstrup επειδή χαμογέλασε, ενώ τον ρωτούσαν για τη συμμετοχή του. «Χαμογέλασε όσο μπορείς Dr Andersen, χαμογέλασε όσο μπορείς».

Οι Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες της Βουλής των Αντιπροσώπων, συνήθως επιθετικοί όσον αφορά την Κίνα, ανέφεραν επίσης κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ότι αυτό που αντιλαμβάνονται είναι ότι οι επιστήμονες ήταν πολύ προσεκτικοί και συμβιβαστικοί με την εξουσία του κομμουνιστικού κόμματος. Μία τέτοια νομοθέτης, η Ελληνοαμερικανίδα βουλευτής της Νέας Υόρκης, Nicole Malliotakis, σχολίασε το ενοχοποιητικό μήνυμα του Dr Andrew Rambaut στο Slack, λέγοντας: «Η ανησυχία του ήταν μήπως εξοργίσει την Κίνα, αυτή ήταν η κύρια ανησυχία του. «Κάτι συνέβη εδώ [στο σύντομο διάστημα μεταξύ της πρώτης επαφής του Dr Fauci με τον Dr Andersen στις αρχές του 2020]. Οι πολιτικοί μπορεί να κάνουν κωλοτούμπες. Οι επιστήμονες δεν τις κάνουν μέσα σε 72 ώρες».

Ωστόσο, ο Dr Andersen και ο Dr Garry διέψευσαν αυτή τη δήλωση λέγοντας ότι δεν έκαναν κωλοτούμπα, αλλά έμαθαν νέες πληροφορίες για τον ιό και τροποποίησαν τον ισχυρισμό τους, ακολουθώντας μία συνηθισμένη τακτική της επιστημονικής μεθόδου.

Οι προσπάθειες των Ρεπουμπλικάνων να καταλάβουν από πού ακριβώς προήλθε ο ιός, είτε από την υγρή αγορά της Γουχάν που πωλούσε ζώα μολυσμένα με τον ιό, είτε από το κοντινό Ινστιτούτο Ιολογίας, αποκάλυψαν την εσωτερική λειτουργία των επιστημονικών αρχών στις ΗΠΑ, όπως των Dr Fauci και Dr Collins, που ονομάστηκαν από τους Ρεπουμπλικάνους στην καθομιλουμένη ως «τα αγόρια της Bethesda».

Το θέμα έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό πολιτικό, μετά από χρόνια χαρακτηρισμού ορισμένων επιστημόνων, συμπεριλαμβανομένων των Δρ Fauci και Dr Collins στο επίκεντρο της συζήτησης, ως ανοιχτά προκατειλημμένων υπέρ των θεωριών που υποστηρίζονται από πολλούς Δημοκρατικούς και εδραιωμένους στην κυβέρνηση επιστήμονες. Αυτό περιλαμβάνει τη θεωρία, ότι η Covid-19 πιθανότατα μεταδόθηκε από έναν ενδιάμεσο ξενιστή ζώων πριν μολύνει ανθρώπους.

*https://www.dailymail.co.uk/health/article-12288649/Scientists-center-Covid-lab-leak-cover-feared-s-China.html

Μικρή αύξηση της ανεργίας τον Ιούλιο

0
Μικρή αύξηση της ανεργίας τον Ιούλιο

Στο Κεμπέκ το χαμηλότερο ποσοστό • Αύξηση του ποσοστού ανεργίας στον Καναδά για 3ο συνεχόμενο μήνα  

Το ποσοστό ανεργίας στον Καναδά αυξήθηκε στο 5,5% τον Ιούλιο του 2023 από 5,4% τον προηγούμενο μήνα, ευθυγραμμιζόμενο με τις προσδοκίες της αγοράς, σηματοδοτώντας την τρίτη διαδοχική αύξηση σε επίπεδα που παρατηρήθηκαν τελευταία φορά τον Ιανουάριο του 2022, για να αντικατοπτρίζει κάποια χαλάρωση στην καναδική αγορά εργασίας. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε για τρεις συνεχόμενους μήνες από τους πρώτους μήνες της πανδημίας COVID-19.

Ωστόσο, το ποσοστό παρέμεινε σταθερά κάτω από τα προ πανδημίας επίπεδα, διατηρώντας την πιθανότητα η BoC να αυξήσει τα επιτόκια το Σεπτέμβριο. Η ανεργία αυξήθηκε κατά 28 χιλιάδες άτομα σε 1.116.800, με αξιοσημείωτες αυξήσεις να παρατηρούνται για τις νέες και τις γυναίκες βασικής ηλικίας. Επιπλέον, το 53,6% του άνεργου καναδικού πληθυσμού ήταν εκτός εργατικού δυναμικού τον προηγούμενο μήνα, ενώ μόνο το 38,7% του εργατικού δυναμικού του Ιουνίου έχασε τη δουλειά του. Εν τω μεταξύ, καθαρές 6.400 θέσεις εργασίας αφαιρέθηκαν από την καναδική οικονομία, εκπλήσσοντας τις αγορές που ανέμεναν αύξηση 21.100, με μείωση της απασχόλησης κατά 27.500 σε τομείς παραγωγής αγαθών, που αντισταθμίζουν την αύξηση κατά 21.200 στους τομείς παραγωγής υπηρεσιών. 

Ειδικότερα, σε ότι έχει να κάνει με τις ηλικιακές κατηγορίες ανδρών και γυναικών, η απασχόληση μειώθηκε μεταξύ των ανδρών ηλικίας 25 έως 54 ετών (-27.000 / -0,4%) και αυξήθηκε μεταξύ των νέων ανδρών ηλικίας 15 έως 24 ετών (+13.000 / +0,9%). Υπήρξε μικρή διακύμανση στην απασχόληση μεταξύ των νέων και των γυναικών βασικής ηλικίας, καθώς και μεταξύ ανδρών και γυναικών ηλικίας 55 ετών και άνω.

Υπήρχαν λιγότερα άτομα που απασχολούνταν στις κατασκευές (-45.000 / -2,8%), δημόσια διοίκηση (-17.000 / -1,4%), πληροφόρηση, πολιτισμός και αναψυχή (-16.000 / -1,8%), καθώς και στις μεταφορές και την αποθήκευση (-14.000 / -1,3%).

Η απασχόληση αυξήθηκε στην υγειονομική περίθαλψη και την κοινωνική πρόνοια (+25.000 / +0,9%), τις εκπαιδευτικές υπηρεσίες (+19.000 / +1,3%), τα χρηματο-οικονομικά, τις ασφάλειες, τα ακίνητα, τις ενοικιάσεις και τη χρηματοδοτική μίσθωση (+15.000 / +1,1%) και τη γεωργία (+12.000 / +4,6%).

Η απασχόληση αυξήθηκε στην Αλμπέρτα (+12.000 / +0,5%), στο New Brunswick (+4.200 / +1,1%) και στο Νησί του Πρίγκιπα Εδουάρδου (+1.500 / +1,7%), ενώ μειώθηκε στη Μανιτόμπα (-6.400 / -0,9%) και στο Σασκάτσουαν (-5.700 / -1,0%). Όλες οι άλλες επαρχίες σημείωσαν μικρή αλλαγή τον Ιούλιο.

Σε ετήσια βάση, το μέσο ωρομίσθιο αυξήθηκε κατά 5% τον Ιούλιο, μετά από αυξήσεις 4,2% τον Ιούνιο και 5,1% το Μάιο. Οι συνολικές ώρες εργασίας παρέμειναν σχεδόν αμετάβλητες τον Ιούλιο και αυξήθηκαν κατά 2,1% σε ετήσια βάση.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΤΟΣΟ ΜΕΤΑΞΥ

ΑΝΔΡΩΝ ΟΣΟ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Σε ετήσια βάση, το μέσο ωρομίσθιο αυξήθηκε κατά 5% (+1,59 δολάρια στα 33,24 δολάρια) τον Ιούλιο, μετά από αυξήσεις 4,2% τον Ιούνιο και 5,1% το Μάιο (μη εποχικά προσαρμοσμένο). Οι μισθοί αυξήθηκαν με παρόμοιο ρυθμό για τους άνδρες βασικής ηλικίας (+5% στα 38,72 δολάρια) και τις γυναίκες βασικής ηλικίας (+5% στα 33,98 δολάρια) κατά τη διάρκεια της περιόδου των 12 μηνών. Οι μισθοί για όλους τους εργαζόμενους αυξήθηκαν με ελαφρώς ταχύτερο ρυθμό για τους υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης (+5,2% στα 34,95 δολάρια) από ό,τι για εκείνους που εργάζονται με μερική απασχόληση (+4,7% στα 23,50 δολάρια).

ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ

Η απασχόληση αυξήθηκε στην Αλμπέρτα, το Νιου Μπράνσγουικ και το Νησί του Πρίγκιπα Εδουάρδου τον Ιούλιο, ενώ μειώθηκε στη Μανιτόμπα και το Σασκάτσουαν. Υπήρξε μικρή αλλαγή στις άλλες επαρχίες.

Στην Αλμπέρτα, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 12.000 (+0,5%) τον Ιούλιο. Σε σύγκριση με τον Ιούλιο του 2022, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 83.000 (+3,5%), με σχεδόν τα τρία τέταρτα της αύξησης να σημειώνονται τους πρώτους επτά μήνες του 2023. Με περισσότερους ανθρώπους να αναζητούν εργασία, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 6,1% τον Ιούλιο. Τα ποσοστά ανεργίας στις μητροπολιτικές περιοχές του Κάλγκαρι (6,3%) και του Έντμοντον (6%) ήταν στο ίδιο επίπεδο με το επαρχιακό ποσοστό (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών).

Η απασχόληση στο New Brunswick αυξήθηκε κατά 4.200 (+1,1%) τον Ιούλιο, το πρώτο αξιοσημείωτο κέρδος από το Φεβρουάριο του 2023. Το ποσοστό ανεργίας μεταβλήθηκε ελάχιστα στο 6,2% τον Ιούλιο, ενώ το ποσοστό συμμετοχής αυξήθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 60,4%.

Η απασχόληση αυξήθηκε επίσης στο νησί του Πρίγκιπα Εδουάρδου (+1.500 / +1,7%) τον Ιούλιο, αντισταθμίζοντας εν μέρει τις απώλειες του Ιουνίου. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία άλλαξε ελάχιστα στο 8,1%.

Στη Μανιτόμπα, η απασχόληση μειώθηκε κατά 6.400 (-0,9%) τον Ιούλιο, η πρώτη μείωση από τον Απρίλιο του 2023 και το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες για να φτάσει το 4,9%. Στη CMA του Winnipeg, το ποσοστό ανεργίας ήταν 4,9% τον Ιούλιο (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών).

Το Σασκάτσουαν σημείωσε την πρώτη μείωση της απασχόλησης (-5.700 / -1%) από το Μάρτιο του 2023 και το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 5,1%.

Μετά από σωρευτικά κέρδη συνολικού ύψους 236.000 (+3,1%) από το Σεπτέμβριο του 2022 έως τον Ιούνιο του 2023, η απασχόληση στο Οντάριο παρέμεινε σταθερή τον Ιούλιο. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία άλλαξε ελάχιστα στο 5,6%.

Στο Κεμπέκ, η απασχόληση άλλαξε ελάχιστα για έκτο συνεχόμενο μήνα τον Ιούλιο. Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε σταθερό στο 4,5%. Σε ετήσια βάση, η απασχόληση στην επαρχία αυξήθηκε κατά 100.000 (+2,3%), ως αποτέλεσμα των κερδών κυρίως το δεύτερο εξάμηνο του 2022.

Το ποσοστό ανεργίας στις 10 επαρχίες του Καναδά τον Ιούλιο έχει ως εξής (σε παρένθεση ο Ιούνιος): Newfoundland and Labrador 8,7% (8,8%) / Prince Edward Island 8,1% (8,2%) / Nova Scotia 7,7% (6,4%) / New Brunswick 6,2% (6,4%) / Quebec 4,5% (4,4%) / Ontario 5,6% (5,7%) / Manitoba 4,9% (4,3%) / Saskatchewan 5,1% (4,7%) / Alberta 6,1% (5,7%) / British Columbia 5,4% (5,6%).

Εκκένωση της μεγαλύτερης πόλης στα Βορειοδυτικά Εδάφη!

0

Εκκένωση της μεγαλύτερης πόλης στα Βορειοδυτικά Εδάφη!

Οι κάτοικοι της Γέλοουναϊφ διατάχθηκαν την Τετάρτη 16/8 να απομακρυνθούν κατεπειγόντως από αυτήν ως την Παρασκευή 18/8, καθώς η μεγαλύτερη πόλη στα Βορειοδυτικά Εδάφη του Καναδά απειλείται εξαιτίας της εξάπλωσης δασικών πυρκαγιών, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές.

«Δυστυχώς, η κατάσταση ως προς τις δασικές πυρκαγιές πήρε τροπή προς το χειρότερο (…) δυτικά της Γέλοουναϊφ» και πλέον εγείρεται «αληθινή απειλή» για τους πολίτες, τόνισε ο Σέιν Τόμσον, υπουργός Περιβάλλοντος στα Βορειοδυτικά Εδάφη, διατάσσοντας την εκκένωση της πόλης 20.000 κατοίκων ως το μεσημέρι της Παρασκευής 18 Αυγούστου.

Σχεδόν 168.000 άνθρωποι έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν εσπευσμένα τα σπίτια τους στον Καναδά από την έναρξη της φετινής περιόδου των πυρκαγιών, που έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ, και αυτές τις μέρες μαίνονται στα Βορειοδυτικά Εδάφη, περιοχή με επιφάνεια διπλάσια από αυτή της μητροπολιτικής Γαλλίας, όπου καταμετρώνται 230 ενεργά μέτωπα.

Καθώς απέχουν το ένα από το άλλο εκατοντάδες χιλιόμετρα, ήταν «ιδιαίτερα δύσκολο» να εκκενωθούν διά χερσαίων οδών χωριά, εξήγησε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ο Μάικ Γουέστγουικ, αξιωματούχος, καθώς αναπτύχθηκαν μονάδες των ένοπλων δυνάμεων για να διευκολύνουν την εσπευσμένη απομάκρυνση κατοίκων με αεροπορικά μέσα.

Καθώς οι φλόγες κινούνται με ταχύτητα, το τοπικό υπουργείο Περιβάλλοντος έδωσε εντολή το βράδυ της Τετάρτης 16/8, οι κάτοικοι της Γέλοουναϊφ να φύγουν με όποιο τρόπο μπορούν – οδικώς ή αεροπορικώς.

Η πόλη «δεν αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο (…) όμως αν δε βρέξει, η φωτιά ενδέχεται να φθάσει στα περίχωρά της το σαββατοκύριακο», τόνισε ο κ. Τόμσον κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. «Αν παραμείνετε ως το σαββατοκύριακο ρισκάρετε να θέσετε σε κίνδυνο τους εαυτούς σας και άλλους, πρόσθεσε.

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Ο καναδός πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό ανέφερε την Τετάρτη 16/8, πως οι ένοπλες δυνάμεις παραμένουν επί ποδός για να προσφέρουν βοήθεια στους κατοίκους των Βορειοδυτικών Εδαφών. «Θα συνεχίσουμε να σας παρέχουμε όποιους πόρους χρειαστεί» και να «βοηθάμε όπως μπορούμε», τόνισε μέσω του «X» (του πρώην Twitter).

Κάτοικος κοινότητας περίπου 2.250 κατοίκων που έλαβαν διαταγή να την εκκενώσουν, ο Τζόρνταν Εβόι, 28 ετών, ήλπιζε να μπορέσει να φθάσει με το αυτοκίνητό του στην Αλμπέρτα, αλλά μεγάλη πυρκαγιά τον ανάγκασε να αλλάξει δρόμο και να φύγει με στρατιωτικό αεροσκάφος.

«Δεν μπορούσα να δω τίποτα μπροστά μου (…) Δεν υπήρχε πλέον δίκτυο, επομένως δεν είχα κανένα τρόπο να ξέρω που βρίσκομαι, κάτι που μου προκαλούσε ακόμη μεγαλύτερη αγωνία», εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο. Ο κ. Εβόι φοβόταν πως τα ελαστικά του αυτοκινήτου του θα «έλιωναν». «Οι φλόγες καταβρόχθιζαν το δρόμο, ήταν η πιο τρομακτική στιγμή της ζωής μου».

Εξάλλου, η γειτονική επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας, η οποία επίσης δοκιμάστηκε σκληρά φέτος από τις δασικές πυρκαγιές, καταγράφει θερμοκρασίες πάνω από 40° Κελσίου, για πρώτη φορά φέτος στην Καναδά, ενημέρωσε την Τρίτη 15/8 το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Στην πόλη Λίτον η θερμοκρασία έφθασε τη Δευτέρα 14/8 τους 41,4 βαθμούς [δύο χρόνια αφότου είχε σαρωθεί από τις φλόγες], ενώ τις ημέρες που ακολούθησαν το «θόλο ζέστης» άνευ προηγουμένου, ο υδράργυρος έδειχνε το ιστορικό 49,6° Κελσίου.

Ο Καναδάς, ο οποίος λόγω της γεωγραφικής θέσης του βιώνει αύξηση της θερμοκρασίας ταχύτερα από τον υπόλοιπο πλανήτη, πλήττεται τα τελευταία χρόνια από ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα, την ένταση και τη συχνότητα των οποίων επαυξάνει η κλιματική αλλαγή.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με στρατιωτικά αεροσκάφη εκκενώνονται περιοχές του Καναδά

0
Με στρατιωτικά αεροσκάφη εκκενώνονται περιοχές του Καναδά

Οι απομακρύνσεις κατοίκων από αέρος συνεχίζονται σε απομονωμένες κοινότητες του καναδικού Bορρά, που απειλούνται από τις δασικές πυρκαγιές, οι οποίες «καταπίνουν» δρόμους, ωθώντας τα Βορειοδυτικά Εδάφη να κηρύξουν κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Σχεδόν 168.000 άνθρωποι χρειάστηκε να απομακρυνθούν από τα σπίτια τους στον Καναδά αφότου ξεκίνησαν οι πυρκαγιές που καταρρίπτουν κάθε ρεκόρ. Στα Βορειοδυτικά Εδάφη, που καταμετρούν περισσότερες από 230 ενεργές πυρκαγιές, περίπου το 15% του πληθυσμού έχει απομακρυνθεί μέχρι στιγμής, δηλ. περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι, σύμφωνα με τις αρχές.

Με εκατοντάδες χιλιόμετρα να χωρίζουν το ένα από το άλλο, τα χωριά αυτά είναι «ιδιαίτερα δύσκολο» να εκκενωθούν διά ξηράς, εξηγεί ο Μάικ Γουέστγουικ, της πυροσβεστικής υπηρεσίας, διευκρινίζοντας πως ένα απόσπασμα 120 στρατιωτών αναπτύχθηκε την Τρίτη 15/8 προκειμένου να διευκολύνει τις αεροπορικές εκκενώσεις.

Κάτοικος μιας κοινότητας περίπου 2.250 ανθρώπων οι οποίοι βρίσκονται τώρα υπό εντολή εκκένωσης, ο Τζόρνταν Έβοϊ, 28 ετών, ήλπιζε να εγκαταλείψει την κατοικία του με αυτοκίνητο για να καταφύγει στη γειτονική περιφέρεια Αλμπέρτα, όμως μια σημαντική δασική πυρκαγιά τον ανάγκασε τη Δευτέρα 14/8 να αλλάξει γνώμη και να διαφύγει με στρατιωτικό αεροπλάνο.

«Δεν μπορούσα να δω τίποτα μπροστά μου (…) Δεν υπήρχε πλέον δίκτυο, άρα κανένας τρόπος να ξέρω πού βρισκόμουν, ήταν ακόμη περισσότερο αγωνιώδες», λέει στο AFP.

Ο Έβοϊ φοβόταν πως τα ελαστικά του φορτηγού του θα «έλιωναν» από τη ζέστη. «Ο αυτοκινητόδρομος είχε καταβροχθιστεί από τις φλόγες, ήταν η πιο τρομακτική στιγμή στη ζωή μου», είπε ακόμη.

Μετά την περιφερειακή πρωτεύουσα Γελοουνάιφ, το βράδυ της Δευτέρας 14/8, η οποία απειλείτο από πυρκαγιά που έφθασε 20 χιλιόμετρα από την είσοδο της πόλης, ήταν η σειρά των αρχών των Βορειοδυτικών Εδαφών (TNO) να κηρύξουν κατάσταση έκτακτης ανάγκης το βράδυ της Τρίτης 15/8.

«Η κατάσταση εξελίσσεται ραγδαία και οι ανάγκες επί του εδάφους αλλάζουν γρήγορα», ανέφερε η κυβέρνηση σε ανακοίνωση. «Είμαστε σε κατάσταση κρίσης και η κυβέρνησή μας χρησιμοποιεί όλα τα μέσα [που έχει] στη διάθεσή της», δήλωσε η περιφερειακή υπουργός Περιβάλλοντος, Σέιν Τόμσον, υπογραμμίζοντας πως αυτό επιτρέπει στην τοπική κυβέρνηση να «έχει πρόσβαση σε πόρους και να τους αναπτύξει».

«Ραγίζει η καρδιά μου όταν σκέπτομαι τους ανθρώπους στα TNO που αγωνίζονται με τις καταστροφικές δασικές πυρκαγιές», δήλωσε από την πλευρά του ο Καναδός πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό στο δίκτυο X (πρώην Twitter).

Η γειτονική επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας, η οποία έχει επίσης πληγεί από τις δασικές πυρκαγιές, κατέγραψε θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών Κελσίου, για πρώτη φορά φέτος στον Καναδά, δήλωσε την Τρίτη 15/8 στο AFP το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Στην πόλη Λίτον ο υδράργυρος έφθασε τη Δευτέρα 14/8 τους 41,4 βαθμούς Κελσίου, δύο χρόνια αφότου οι πυρκαγιές έσπειραν τον όλεθρο έπειτα από έναν πρωτόγνωρο «θόλο ζέστης» με 49,6 βαθμούς Κελσίου, ιστορικό ρεκόρ για τον Καναδά.

Ο Καναδάς, που λόγω της γεωγραφικής του θέσης, θερμαίνεται πιο γρήγορα από τον υπόλοιπο πλανήτη, βρίσκεται αντιμέτωπος τα τελευταία χρόνια με ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα, η ένταση και η συχνότητα των οποίων αυξάνονται εξαιτίας της κλιματικής υπερθέρμανσης.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εκτοξεύονται οι πτωχεύσεις στη Γερμανία εν μέσω ύφεσης

0
Εκτοξεύονται οι πτωχεύσεις στη Γερμανία εν μέσω ύφεσης

Ο αριθμός των εταιρικών πτωχεύσεων στη Γερμανία αυξήθηκε σημαντικά τον Ιούλιο, σχεδόν ένα τέταρτο παραπάνω από τις αιτήσεις πτώχευσης του ίδιου μήνα πέρυσι, ανακοίνωσε την Παρασκευή 11 Αυγούστου η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία.

Ο αριθμός των εταιρικών πτωχεύσεων στη Γερμανία ήταν κατά 23,8% υψηλότερος τον Ιούλιο του 2023 σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2022, ενώ αυξάνονται σταθερά από τον Αύγουστο του 2022. Επιπλέον, ο αριθμός των μεγαλύτερων επιχειρήσεων που ανακοίνωσαν το κλείσιμό τους το πρώτο εξάμηνο του 2023 αυξήθηκε επίσης κατά 12,4% σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη.

Η έξαρση των πτωχεύσεων είναι μόνο η τελευταία από τις πολλές ενδείξεις, ότι η κατάσταση της γερμανικής οικονομίας φαίνεται όλο και πιο ζοφερή. Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η Γερμανία είναι η μόνη μεγάλη οικονομία στην οποία το ΑΕΠ αναμένεται να συρρικνωθεί το 2023, ενώ ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός στο 6,2%.

Τη Δευτέρα 7/8, η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία της Γερμανίας ανακοίνωσε ότι η βιομηχανική παραγωγή κατέρρευσε κατά 1,5% τον Ιούνιο σε σύγκριση με το Μάιο, προκαλώντας περαιτέρω ανησυχίες στους αναλυτές για την κατάσταση της γερμανικής οικονομίας. Οι παρατηρητές έχουν ήδη κάνει παραλληλισμούς με τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν η χώρα αναφερόταν ως ο «άρρωστος της Ευρώπης» λόγω των υποτονικών οικονομικών επιδόσεών της.

«Εάν η κυβέρνηση δε λάβει αποφασιστικά μέτρα, η Γερμανία είναι πιθανό να παραμείνει στον πάτο του πίνακα ανάπτυξης της ευρωζώνης», δήλωσε στο Reuters ο Ραλφ Σόλβεεν, οικονομολόγος της Commerzbank.

Η Γερμανία έχει πληγεί ιδιαίτερα από τον πόλεμο στην Ουκρανία λόγω της μεγάλης εξάρτησής της από τις ρωσικές εισαγωγές ενέργειας. Ωστόσο, υπάρχουν και διαρθρωτικοί λόγοι για την οικονομική της ύφεση, ιδίως η υπερβολική εξάρτησή της από τις εξαγωγές, η έλλειψη επενδύσεων και η έλλειψη εργατικού δυναμικού.

Η γερμανική κυβέρνηση, ωστόσο, πρέπει να δώσει σήμα εμπιστοσύνης στη γερμανική οικονομία και να υποβαθμίσει τους φόβους για μια επερχόμενη οικονομική κρίση, με τον υπουργό Οικονομίας Ρόμπερτ Χάμπεκ να ποντάρει στις ιδιωτικές επενδύσεις που θα σώσουν την κατάσταση. «Επί του παρόντος, περίπου δύο δωδεκάδες εταιρείες σχεδιάζουν μεγάλες επενδύσεις στη Γερμανία, με συνολικό όγκο επενδύσεων περίπου 80 δισ. ευρώ», δήλωσε σε συνέντευξή του στο Funke Media Group την Τρίτη 8/8.

Ωστόσο, η Γερμανία δεν είναι η μόνη χώρα της ΕΕ που αγωνίζεται σήμερα με αφερεγγυότητες. Στη Γαλλία, ο αριθμός των επιχειρηματικών πτωχεύσεων αυξήθηκε κατά 35% το φετινό δεύτερο τρίμηνο σε σύγκριση με την ίδια περίοδο πέρυσι, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να εξαφανιστούν 55.000 θέσεις εργασίας.

ΑΠΟ OLIVER NOYAN
© EURACTIV.COM
 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΑΠΟ 
ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΕΛΕΚΑΝΑΚΗ