Με βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων των τελευταίων ημερών, η Νέα Δημοκρατία φαίνεται να έχει κλειδώσει ποσοστό της τάξης του 42% και να έχει εξασφαλίσει μία σχετικά άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ακόμα και στην περίπτωση οκτακομματικής Βουλής.
Επίσης, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ΝΔ κερδίζει το δυναμικό κοινό, τη νεολαία δηλαδή, καθώς σύμφωνα με δημοσκόπηση της Kapa Research, η ΝΔ κερδίζει τη νέα γενιά ηλικίας 17-42 ετών με αρκετές μονάδες από τον ΣΥΡΙΖΑ. Συγκεκριμένα, λαμβάνει ποσοστό 33,6% και ο ΣΥΡΙΖΑ 20,4%.
Το μόνο που μένει να φανεί, είναι πόσες έδρες θα κερδίσει τελικά η Νέα Δημοκρατία. Θα είναι οριακή η πλειοψηφία της; Η απάντηση είναι όχι. Η Νέα Δημοκρατία θα έχει μία σχετικά άνετη πλειοψηφία, με το χειρότερο σενάριο να λέει πως οι λιγότερες έδρες που θα κερδίσει σε κάθε περίπτωση θα είναι 157.
Είναι πάρα πολλοί που έχουν ξεχάσει, ότι η Νέα Δημοκρατία με το που περνάει το όριο του 40% κερδίζει στο φουλ το μπόνους των επιπλέον εδρών, για την ακρίβεια κερδίζει 50 έδρες, όπως συνέβαινε πριν με το παλαιότερο σύστημα ενισχυμένης αναλογικής. Οι 50 έδρες της προσφέρουν την άνεση να έχει μια ισχυρή πλειοψηφία.
Σε ό,τι αφορά τη δεύτερη και την τρίτη θέση, δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον. Και ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ έχουν κλειδώσει τις θέσεις τους, δεν πρόκειται να υπάρξει κάποια θεαματική αλλαγή και επιπλέον τα δύο αυτά κόμματα δεν μπορούν να επηρεάσουν με κανένα τρόπο το εκλογικό αποτέλεσμα.
Το μόνο ενδιαφέρον πλέον βρίσκεται, στο πόσα κόμματα θα μπουν στη Βουλή. Με λίγα λόγια, τι θα γίνει με τα μικρά κόμματα.
Δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο πόση δύναμη θα έχουν τα μικρότερα δεξιά κόμματα, όπως η Ελληνική Λύση, η «Νίκη» και οι «Σπαρτιάτες», καθώς οι δημοσκοπήσεις τούς δείχνουν να κινούνται στο όριο του 3%.
Σε ό,τι αφορά την Ελληνική Λύση δεν αλλάζει κάτι, καθώς διατηρεί τις δυνάμεις της και όλα δείχνουν πως δε θα έχει κανένα πρόβλημα για να μπει στη Βουλή.
Η «Νίκη» όμως φαίνεται πως έχει ξεκινήσει να ακολουθεί αντίστροφη πορεία και αυτό γιατί ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων της ήταν «δανεικοί». Δηλαδή είχαν προέλθει από άλλο χώρο και μη έχοντας άλλη εκλογική επιλογή κατέληξαν εκεί. Συγκεκριμένα, είχαν προέλθει από την εκλογική δεξαμενή των «Ελλήνων» του Ηλία Κασιδιάρη. Από τη στιγμή όμως που ο Ηλίας Κασιδιάρης έδωσε στήριξη στο κόμμα «Σπαρτιάτες» ξεκίνησε η διοχέτευση των ψηφοφόρων αυτών προς το κόμμα αυτό.
Αμφίβολο αν θα καταφέρει η «Νίκη» να περάσει το όριο του 3% γιατί η τάση δείχνει να είναι πτωτική. Αντίθετα, οι «Σπαρτιάτες» αυξάνουν την εκλογική τους επιρροή διαρκώς, και ήδη έχουν φτάσει δημοσκοπικά το 2,2% με την τάση τους να είναι σφοδρώς ανοδική και μέχρι την Κυριακή των εκλογών να είναι πολύ πιθανό να ξεπερνούν το πολυπόθητο όριο.
Πλέον, στα κεντρικά της ΝΔ σκέφτονται αφενός να κυλήσουν ομαλά οι τελευταίες ημέρες και ήδη σκέφτονται την σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης. Τα ονόματα που διεκδικούν υπουργεία είναι: Ο Κωστής Χατζηδάκης (ίσως σε υπερυπουργείο Οικονομίας), ο Νίκος Δένδιας (στο Άμυνας), ο Κυριάκος Πιερρακάκης (στο Παιδείας), ο Νίκος Παπαθανάσης (στο Υποδομών), ο Θόδωρος Σκυλακάκης (στο Οικονομικών), ο Γιώργος Γεραπετρίτης (στο ΥΠΕΞ), η Σοφία Ζαχαράκη (κυβερνητική εκπρόσωπος), ο Θοδωρής Λιβάνιος (στο υφυπουργείο Εσωτερικών), ο Άδωνις Γεωργιάδης (στο Ενέργειας), η Λίνα Μενδώνη (στο Πολιτισμού), ο Χρήστος Σταϊκούρας, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο Τάσος Χατζηβασιλείου, θεωρείται βέβαιο ότι θα συμμετέχουν στο επόμενο υπουργικό συμβούλιο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ενδέχεται να ξαναβρεθεί σε υπουργείο. Βέβαιη θεωρείται η είσοδος στην κυβέρνηση προσώπων από την κοινωνία, δηλαδή εξωκοινοβουλευτικών.
Οργανώνει καλύτερα την υγειονομική
περίθαλψη στην επαρχία
Το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών (MSSS) δημοσίευσε την Παρασκευή 16 Ιουνίου 2023, την 14η ετήσια έκθεση για περιστατικά και ατυχήματα, που συνέβησαν στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και των κοινωνικών υπηρεσιών στο Κεμπέκ.
Αυτή η έκθεση, που προέρχεται από το Εθνικό Μητρώο Περιστατικών και Ατυχημάτων στην Υγειονομική Περίθαλψη και τις Κοινωνικές Υπηρεσίες (RNIASSSS), παρέχει πολύτιμα δεδομένα και πληροφορίες, σχετικά με την ασφάλεια και την ποιότητα της περίθαλψης που παρέχεται στην επαρχία.
Μεταξύ της 1ης Απριλίου 2021 και της 31ης Μαρτίου 2022, αναφέρθηκαν συνολικά 444.756 ατυχήματα, με τη συντριπτική πλειοψηφία του 99,77% να μην έχει σοβαρές ή μόνιμες συνέπειες. Αν και υπήρξε ελαφρά αύξηση 0,46% στο συνολικό αριθμό των καταγεγραμμένων γεγονότων, σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει σημαντική μείωση 10,22% σε σύγκριση με το 2020. Επιπλέον, το 0,12% των αναφερόμενων γεγονότων κατά την περίοδο 2021-2022 προέκυψε σε σοβαρές και μόνιμες συνέπειες, και το ίδιο ποσοστό συσχετίστηκε με θανάτους.
Είναι ζωτικής σημασίας να ενσωματωθούν αυτά τα στοιχεία, λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο της παρεχόμενης φροντίδας. Συγκεκριμένα, κατά την περίοδο αναφοράς, το Κεμπέκ αποτέλεσε χώρο για πάνω από 474.103 χειρουργικές επεμβάσεις, περισσότερες από 3,3 εκατομμύρια επισκέψεις στα επείγοντα, περίπου 5,9 εκατομμύρια ιατρικές επισκέψεις σε εγκαταστάσεις, πάνω από 208 εκατομμύρια εργαστηριακές εξετάσεις και σχεδόν 12,6 εκατομμύρια ημέρες νοσηλείας σε ασθενείς. Το τεράστιο μέγεθος αυτών των υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης, υπογραμμίζει τη σημασία της ανάλυσης ανεπιθύμητων συμβάντων στο ευρύτερο πλαίσιο της παροχής φροντίδας στην επαρχία του Κεμπέκ.
Πρωταρχικός στόχος του Εθνικού Μητρώου είναι η συγκέντρωση δεδομένων για συμβάντα και ατυχήματα, επιτρέποντας τη διεξοδική ανάλυση και τον εντοπισμό τομέων προς βελτίωση. Εντοπίζοντας τάσεις και πρότυπα, οι εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης μπορούν να αναλάβουν στοχευμένες ενέργειες για τη βελτίωση της ποιότητας και της ασφάλειας των υπηρεσιών, που προσφέρονται στο δίκτυο υγειονομικής περίθαλψης και κοινωνικών υπηρεσιών. Η δήλωση συμβάντων και ατυχημάτων συμβάλλει στην καλλιέργεια μιας κουλτούρας ασφάλειας εντός των εγκαταστάσεων, διασφαλίζοντας ότι κάθε ανεπιθύμητο συμβάν υποβάλλεται σε ενδελεχή ανάλυση και ότι εφαρμόζονται τα κατάλληλα μέτρα για την αποφυγή υποτροπής.
Αυτή η ετήσια έκθεση χρησιμεύει ως πολύτιμος πόρος για τα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης για την ανάπτυξη συγκεκριμένων μέτρων, για την απτή και βιώσιμη βελτίωση της ποιότητας και της ασφάλειας των υπηρεσιών για τους χρήστες τους. Αξιοποιώντας τα δεδομένα και τις γνώσεις που περιλαμβάνονται στην έκθεση, τα ιδρύματα μπορούν να εφαρμόσουν στοχευμένες στρατηγικές που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένους τομείς ανησυχίας και ενισχύουν περαιτέρω τη φροντίδα των ασθενών.
Τον τελευταίο χρόνο, το MSSS, σε συνεργασία με διάφορα ιδρύματα, έχει αναλάβει διαδικτυακά προγράμματα κατάρτισης για την υποστήριξη της αρχικής και διαρκούς εκπαίδευσης του προσωπικού, ιδιαίτερα στον τομέα της διαχείρισης κινδύνων. Αυτές οι εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες συμβάλλουν στη συνεχή ανάπτυξη των δεξιοτήτων και των γνώσεων των επαγγελματιών υγείας, ενισχύοντας περαιτέρω τη συνολική ασφάλεια και ποιότητα της παρεχόμενης περίθαλψης.
Αξίζει να τονιστεί, ότι το Κεμπέκ ήταν η πρώτη επαρχία στον Καναδά που εισήγαγε νομοθετικές διατάξεις και δημιούργησε ένα μητρώο αφιερωμένο στα συμβάντα και τα ατυχήματα στην παροχή περίθαλψης και υπηρεσιών. Η διαφανής αναφορά συμβάντων και ατυχημάτων, καθώς και η ετήσια δημοσίευση εθνικής έκθεσης, στοχεύουν στην ενίσχυση μιας κουλτούρας διαφάνειας μεταξύ των χρηστών του δικτύου και του γενικού πληθυσμού. Παρέχοντας προσβάσιμες πληροφορίες και προωθώντας τη λογοδοσία, αυτές οι πρωτοβουλίες ενθαρρύνουν την εμπιστοσύνη και τη δέσμευση μεταξύ των ενδιαφερομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης.
Συνολικά, η διάδοση της ετήσιας έκθεσης από το Εθνικό Μητρώο Περιστατικών και Ατυχημάτων στην Υγειονομική Περίθαλψη και τις Κοινωνικές Υπηρεσίες αντιπροσωπεύει ένα ζωτικό βήμα για την προώθηση ενός ασφαλέστερου και υψηλότερης ποιότητας συστήματος υγειονομικής περίθαλψης στο Κεμπέκ. Μέσω συνεχών προσπαθειών συλλογής δεδομένων, ανάλυσης και στοχευμένων παρεμβάσεων, η επαρχία εργάζεται ενεργά για την επίτευξη του στόχου της για παροχή υποδειγματικής φροντίδας και διασφάλιση της ευημερίας των κατοίκων της.
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-24 published June 23rd, 2023. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA, June 23rd, 2023, volume 17-24.
Εδώ και ένα χρόνο, τα μέλη της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στον Ιατρό Γιώργο Τσούκα και την ομάδα του να διοικήσει τον οργανισμό.
Με εξαίρεση τα μέλη και τους υποστηρικτές (ψηφοφόρους) της αντιπολίτευσης, η υπόλοιπη παροικία πίστευε στο πρόσωπο του πασίγνωστου, καλόκαρδου ιατρού Τσούκα, για τη δημιουργία μια νέας «Χρυσής» κοινοτικής εποχής. Όλοι είχαν μαγευτεί από το προεκλογικό πρόγραμμα της ομάδας ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ. Αλλά όπως όλοι ξέρουμε, σπάνια τα οποιαδήποτε προεκλογικά προγράμματα γίνονται πράξη. Οι παλαιοί θα θυμάστε ότι στις προεκλογικές κοινοτικές εκστρατείες της δεκαετίας 50, 60 και 70, όλοι οι συνδυασμοί πρότειναν δημιουργία κοινοτικού κέντρου. Αυτό υλοποιήθηκε το 1982, χάρις στην πυγμή του τότε αείμνηστου προέδρου, Αδριανού Μαρή.
Δε θα μπω στις λεπτομέρειες αν έπραξε η τότε διοίκηση Μαρή, καλώς ή κακώς. Πάντως είναι εκεί. Από τότε -το 1982- όλοι το καμαρώνουμε και καυχιόμαστε για το έργο αυτό, έστω κι αν οι περισσότεροι συμπάροικοι δεν έδωσαν… σέντσι στις ερανικές προσπάθειες για την κατασκευή του. Κάτι παρόμοιο έγινε και στον πρόσφατο ράδιο έρανον όπου οι συμμετέχοντες δωρητές, μικροί ή μεγάλοι, ήταν ΜΟΝΟ 321.
Αυτό σημαίνει ότι η απάθεια στην παροικία μας συνεχίζεται…
Επανερχόμενος στο πρόγραμμα της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ -σημερινής κοινοτικής διοίκησης-, όλοι ξέραμε ότι για να υλοποιηθεί χρειάζονται δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.
Τα όσα υπάρχουν στο ταμείο χάρις τις ειδικές επιχορηγήσεις της Καναδικής Κυβέρνησης, ως βοήθημα την περίοδο του COVID-19 δε φτάνουν, και επιπλέον δε νομίζω ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν βάση του εν λόγω προγράμματος. Τα λεφτά αυτά απόκτησε η πρώην διοίκηση Κριλή, χάρις στη μελετημένη δουλειά του πρώην ταμία της κοινότητας, Νίκου Φλουρή, που ανάλαβε τη διεκπεραίωση του όλου φακέλου. Ναι μεν πληρώθηκε για το δεύτερο γύρο επιχορηγήσεων -τον πρώτο τον έκανε δωρεάν- αλλά όπως είπα, έφερε τα εκατομμύρια στο ταμείο της κοινότητας.
ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΧΡΟΝΟΣ…
Στο πρώτο έτος, ως πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, ο ιατρός Τσούκας αντιμετώπισε πολλές «συμπληγάδες» και «σειρήνες» και βρήκε επίσης αντιθέσεις, ακόμα και από την ίδια του κοινοτική ομάδα.
Για πολλούς μήνες, οι σχέσεις του ταμία Γιάννη Ρουμελιώτη και της διοίκησης δεν ήταν από τις καλύτερες.
Ο ταμίας στα δημόσια διοικητικά συμβούλια δεν έκανε τις ανάλογες αναφορές και επιπλέον, ήταν αντίθετος προς τη διοίκηση. Στο τέλος παραιτήθηκε από ταμίας και ανάλαβε άλλο στέλεχος, ο κ. Νίκος Φούντας. Επιπλέον, συχνά η Γενική Γραμματέας, Παναγιώτα Τσιούτρα, δε συμφωνούσε και αντίκρουε ό,τι έκανε ο εκτελεστικός διευθυντής Ντένης Κότσορος.
Παρεμπιπτόντως, στην τελευταία γενική συνέλευση για έγκριση προϋπολογισμού, οι Γιάννης Ρουμελιώτης και Παναγιώτα Τσιούτρα, δεν ακολούθησαν τον πρόεδρο τους όταν αποχώρησε από τη γενική συνέλευση με τους συμβούλους της ομάδας του. Αυτό δείχνει «ρήγμα» μέσα στην ομάδα Αναγέννηση.
Κάτι που δεν αντιμετώπισαν οι πρώην πρόεδροι της ΕΚΜΜ Κριλής, Παγώνης, Μπαλαμπάνος και Θεοδοσόπουλος. Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο προϋπολογισμός δεν εγκρίθηκε από τα μέλη της γενικής συνέλευσης, για άλλη μια φορά.
Η υπόθεση των «περιπλανώμενων» κουτιών ήταν και αυτή στα πολλά θέματα που τάραξαν τη διοίκηση Τσούκα. Ήταν απερίσκεπτο λάθος που τα κουτιά μεταφέρθηκαν έξω από την κοινότητα. Πιστεύω να το έχει χιλιομετανιώσει ο πρόεδρος Τσούκας, που άφησε τα κουτιά σε χέρια συμβούλου, όποιου συμβούλου κι αν ήταν.
Προεκλογικά και από τις πρώτες συνεδριάσεις, η διοίκηση Τσούκα άνοιξε τις αγκάλες της προς τα παροικιακά μέσα ενημέρωσης για καλύτερη συνεργασία κλπ. Αργότερα όμως, στις λίγες συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου που έλαβαν χώρο, διαπιστώθηκε ότι καλύτερα θα ήταν να μην έχουμε το δικαίωμα ως παροικιακά μέσα να θέσουμε ερωτήσεις. Μάλιστα, σε μια από τις συνεδριάσεις, λέχθηκε ότι δεν είναι υποχρεωμένο το συμβούλιο να δίνει χρόνο στα μέσα ενημέρωσης να κάνουν ερωτήσεις. Με άλλα λόγια, μας κάνει… χάρη. Και το διαπιστώνουμε σε κάθε συνεδρίαση, που σύμβουλοι σηκώνονται και φεύγουν.
Θα μου πείτε, οι περισσότεροι ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι είναι η Ελληνική Κοινότητα.
Ρωτήστε τους αν διάβασαν τους εσωτερικούς κανονισμούς της που υπάρχουν στα Αγγλικά.
Και μια και μιλάω για τους συμβούλους, είναι παράδοξο – όταν προωθούμε την Ελληνική μας γλώσσα από τα σχολεία μας, και τώρα προσθέσαμε και μια παράδοση Αρχαίων (όπως ήθελε ο πρόεδρος), ενώ μπορούν να εκφραστούν στα ελληνικά, έστω με λάθη, σχεδόν πάντα χρησιμοποιούν την Αγγλική γλώσσα. Τα συμπεράσματα δικά σας…
ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Αν και είχε τονίσει ότι δε θα παραιτηθεί, τελικά το έκανε. Οι πολλαπλές επιθέσεις συμβούλων της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ προς το πρόσωπο του, χρησιμοποιώντας ανεπίτρεπτες εκφράσεις, ώθησαν τον ηγέτη της ομάδας ΠΡΑΞΗΣ, πρώην βουλευτή και υπουργό Χρήστο Σύρρο, να παραιτηθεί, παίρνοντας μαζί του στελέχη όπως τον Δημήτρη Λέκκα, τον Γιώργο Καρύδη, την Κωστία Πανταζή. Κι όμως, ούτε ο Σύρρος ούτε οι άλλοι έπρεπε να φύγουν. Αν έμεναν θα είχαν τη δύναμη να ρίξουν τη διοίκηση Τσούκα, μια και υπάρχουν μέσα στην ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ τρεις διαφορετικές «αποχρώσεις».
ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ;
Είναι γνωστό, ότι η διοίκηση Τσούκα έχει προγραμματίσει μεγαλεπήβολα έργα. Όπως, κτιριακό συγκρότημα στο Λαβάλ και Ελληνικό γηροκομείο.
Απ’ ότι έχει πει η διοίκηση, «όλα πάνε καλά και προχωρούμε στην υλοποίηση». Η διοίκηση υπολογίζει να συνδράμει με τουλάχιστον δέκα εκατομμύρια η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Το ευχόμαστε.
Ένα κύριο θέμα που προσπαθεί ο πρόεδρος Τσούκας να λύσει μια και καλή, είναι το περιβόητο δάνειο των 5 εκατομμυρίων ευρώ. Γι’ αυτό το θέμα πηγαινοέρχεται κάθε τόσο και λιγάκι στην Αθήνα, βλέποντας υπουργούς, όπως τον Άδωνη Γεωργιάδη.
Στο δεύτερο έτος της θητείας του ως πρόεδρος της κοινότητας, το πρώτο πράγμα που νομίζω ότι πρέπει να κάνει είναι να βάλει τάξη και να τροποποιήσει τις αρμοδιότητες των συμβούλων του. Τέλος, να μην πιστεύει στα παραμύθια που του λένε κάποιοι, για δικό τους οικονομικό συμφέρον.
Σκάνδαλο διαρκείας η μη αξιοποίηση τού ενεργειακού Ελντοράντο στην Κρήτη
Έχει περάσει σχεδόν τετραετία, από την εποχή που η Άγκυρα υπέγραψε με την τότε κυβέρνηση της Τρίπολης το περιβόητο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, και τίποτα δε δείχνει πως εκείνο το τετελεσμένο θα ανατραπεί. Μπορεί να το χαρακτηρίζουμε και να είναι παράνομο, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά – όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα – αυτό δεν αρκεί για να ακυρωθεί.
Με άλλα λόγια, η Τουρκία έχει βάλει πόδι όχι μόνο στη Λιβύη, αλλά και στην ελληνική υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ στο Λιβυκό πέλαγος, έτσι όπως αυτή ορίζεται από τη μέση γραμμή. Τους κινδύνους από τις καθυστερήσεις της μη αξιοποίησης του ενεργειακού Ελντοράντο, εκ μέρους της Ελλάδας, το έχουμε εδώ και χρόνια επισημάνει.
Ενώ οι συμβάσεις επενδύσεων, για τα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου της Κρήτης των εταιρειών ΕxxonMobil, Total και ΕΛΠΕ είχαν παγώσει για χρόνια, η σπαρασσόμενη από εμφύλιο πόλεμο Λιβύη έχει από τις αρχές του 2019 αναβαθμίσει τις δικές της συμβάσεις υποθαλάσσιων ερευνών κοιτασμάτων νοτιοδυτικά της Κρήτης με γρήγορους ρυθμούς.
Στην εικόνα 1 φαίνεται ξεκάθαρα τι συμβαίνει.
Η ιταλική πετρελαϊκή εταιρεία ΕΝΙ αγόρασε το 42,5% των δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης της αγγλικής εταιρείας BP, η οποία κατέχει μία ερευνητική περιοχή (περιοχή 3) νοτιοδυτικά της Κρήτης, μεγέθους 54.000 km2. Οι ερευνητικές δραστηριότητες μέσα στην περιοχή αυτή, η οποία βρίσκεται μέσα στην ΑΟΖ της Λιβύης, είχαν παγώσει από το 2014 λόγω του εμφυλίου πολέμου. Παρά τα ατακτοποίητα όρια των ΑΟΖ Ελλάδος, Λιβύης, Ιταλίας και Μάλτας, όπως θα δούμε, η περιοχή αυτή ίσως κρύβει τεράστιους θησαυρούς παγκοσμίου ενδιαφέροντος.
Οι διευθύνοντες σύμβουλοι Bob Dudley και Claudio Descalzi των εταιρειών BP και ΕΝΙ είχαν δηλώσει, ότι προτίθενται εντός του Απριλίου – Μαΐου 2019 να αναζωογονήσουν τις ερευνητικές προσπάθειες στη Λιβύη, συνεργαζόμενες κοινοπρακτικά μεταξύ τους. Όπως είχαν ανεφέρει, σκοπός τους ήταν να αξιοποιηθεί ο σημαντικά υποσχόμενος ορυκτός υποθαλάσσιος πλούτος στα ανοικτά του Κόλπου της Σύρτης, μεταξύ Λιβύης και Κρήτης.
Ας σημειωθεί, ότι η αμερικανική γεωφυσική εταιρεία ΙΟΝ με έδρα το Houston Texas, είχε πραγματοποιήσει και ερμηνεύσει (2017) σεισμικές καταγραφές στα ανοικτά του Κόλπου της Σύρτης και στο νότιο Ιόνιο πέλαγος, μεταξύ Λιβύης και Ελλάδος. Ταυτόχρονα, επανεπεξεργάστηκε, μαζί με την Spectrum, παλαιότερες σεισμικές καταγραφές στην ίδια περιοχή μεταξύ Κρήτης και Λιβύης.
Οι δύο εταιρείες είχαν παρουσιάσει τα αποτελέσματα της μελέτης του συνόλου των καταγραφών αυτών στο Λονδίνο το 2019. Με ιδιαίτερη έκπληξη διαπίστωσαν, ότι νοτιοδυτικά της Κρήτης, στα ανοικτά του Κόλπου της Σύρτης και μέσα στην αβυσσική πεδιάδα του Ιονίου πελάγους, υπάρχουν δύο τεράστια «αντίγραφα» του κοιτάσματος Ζohr (βρίσκεται στην αιγυπτιακή ΑΟΖ).
ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟ ΚΟΙΤΑΣΜΑ
Ο πρώτος στόχος (με κίτρινο χρώμα αριστερά στην Εικ.1) βρίσκεται στην επαφή των ορίων της ΑΟΖ (ή υφαλοκρηπίδας) μεταξύ Λιβύης και Ελλάδος και σύμφωνα με τη Spectrum, εμφανίζεται να έχει μήκος 100 km (δηλ. 10 φορές μεγαλύτερος από το Zohr) καλύπτοντας έτσι μία επιφάνεια 6.000 km2 (100km x 60km). Είναι φανερό, ότι εάν και εφόσον επιβεβαιωθεί με γεώτρηση, ότι αυτός ο στόχος περιέχει τελικά υδρογονάνθρακες, τότε το κοίτασμα αυτό θα είναι παγκοσμίου ενδιαφέροντος.
Εάν λάβουμε δε υπόψιν, ότι το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο είναι το South-Pars του Κατάρ – Ιράν με 1.235 Tcf (τρις κυβικά πόδια) ή 35 Tcm (τρις κυβικά μέτρα) και με επιφάνεια 7.500 km2, τότε διαπιστώνουμε ότι νοτιοδυτικά της Κρήτης θα μπορούσε να βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα στον κόσμο βιογενούς φυσικού αερίου. Εξάλλου, στην ίδια περιοχή νοτιοδυτικά της Κρήτης, έχει καταγραφεί από τις ίδιες γεωφυσικές εταιρείες ένας δεύτερος στόχος παγκοσμίου ενδιαφέροντος μεγέθους 3.500 km2.
Η διαπίστωση αυτή δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι η ο τίτλος της επιστημονικής παρουσίασης της παραπάνω προσδοκίας από τη Spectrum στο Λονδίνο είχε τίτλο: «Ένα θέαμα για τα μάτια του Zohr, η αναζήτηση του επόμενου αφρικανικού Υπέρ – Γίγαντα» (Α sight for Zohr eyes: the search for the next North African Super Giant). Βεβαίως, το ερευνητικό μέλλον θα δείξει εάν ο παραπάνω ισχυρισμός είναι αληθινός.
Όμως, παρά τα θαλάσσια βάθη της περιοχής, που κυμαίνονται γύρω στα 3.000 m, υπάρχει ανάγκη να αντιληφθούμε από επιστημονική και γεωπολιτική άποψη, το μέγεθος των ενεργειακών προοπτικών της μείζονος περιοχής της Κρήτης. Αυτές θα μπορούσαν, μέσω κατάλληλων συνεργιών, να καλύψουν τελικά τις ανάγκες της Ευρώπης σε φυσικό αέριο για πολλές δεκαετίες και αυτό ανεξάρτητα από το εάν οι παραπάνω στόχοι βρίσκονται εξ ολοκλήρου μέσα στη λιβυκή ΑΟΖ ή μερικά μέσα στην ελληνική ΑΟΖ.
ΤΙ ΚΑΝΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ;
Το θέμα έπρεπε πάντως να είχε πολύ νωρίτερα απασχολήσει την ελληνική πλευρά, ώστε να μη μείνουμε εκτός νυμφώνος σε τέτοιου μεγέθους περιπτώσεις και να μπορέσουμε επί της ουσίας να διερευνήσουμε σε βάθος το όλο θέμα. Ήδη οι πρώτες επιστημονικές αναζητήσεις έδειξαν, ότι οι περιοχές μεταξύ Λιβύης και Ελλάδος παλαιο – γεωγραφικά φαίνεται να περιέχουν τις σημαντικότερες σε μέγεθος μεσογειακές παλαιο – λιμνοθάλασσες του ύστερου Μειοκαίνου, με αποτέλεσμα σήμερα να χαρτογραφούνται ασβεστολιθικοί στόχοι κοιτασμάτων «τύπου Zohr» (Zohr-like) παγκοσμίου ενδιαφέροντος.
Είναι γνωστό, ότι παγκόσμιοι πετρελαϊκοί κολοσσοί, όπως ExxonMobil, Total, ENI και ΒP, οι οποίοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ενεπλάκησαν στην περιοχή μας – νοτιοδυτικά της Κρήτης – είχαν δηλώσει πριν λίγα χρόνια σε διεθνές συνέδριο: «Δεν προσερχόμεθα εδώ στην περιοχή (Λιβύη) για να ανακαλύψουμε κάτι μικρό σε μέγεθος… δε μας ενδιαφέρει κάτι μικρό σε μέγεθος… είμαστε εδώ διότι διαθέτουμε την απαραίτητη τεχνολογία και τα αναγκαία κεφάλαια, ώστε να ανακαλύψουμε κάτι πολύ σημαντικό σε μέγεθος».
Κατόπιν όλων των παραπάνω εξηγείται επαρκώς, η προσπάθεια της Άγκυρας να βάλει πόδι στην ελληνική υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ νότια της Κρήτης, με όχημα το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, το οποίο μηδενίζει την υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ της Κρήτης. Μέσω αυτού του παράνομου μνημονίου, το καθεστώς Ερντογάν δεν επιδιώκει μόνο να οικειοποιηθεί ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στη νοτιοανατολική Κρήτη. Επιδιώκει να σφετερισθεί, από κοινού με την κυβέρνηση της Τρίπολης, ολόκληρο το νότιο τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ στο Λιβυκό Πέλαγος, όπου σύμφωνα με όλες τις επιστημονικές ενδείξεις υπάρχουν τεράστιοι στόχοι, δηλαδή πιθανά κοιτάσματα.
Και η Ελλάδα; Λόγω προσφυγής οικολόγων, πάγωσαν για χρόνια οι έρευνες της Total, ExxonMobil και ΕΛΠΕ στα αδειοδοτημένα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως του νομού Ρεθύμνου και νοτίως και δυτικά του νομού Χανίων.
Κατόπιν αυτού, η Total τα παράτησε, η δε ExxonMobil άφησε τις έρευνες. Μόνο όταν λόγω Ουκρανίας και κυρώσεων εκδηλώθηκε η οξεία ενεργειακή κρίση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη άλλαξε γραμμή πλεύσης, δηλώνοντας ότι θα κάνει ό,τι χρειάζεται για να επισπευθούν οι έρευνες. Και σαν να μην έφθαναν όλα τα παραπάνω, ήλθε και το εκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο προβλέπει απεμπλοκή από τις εξορύξεις με μη ανανέωση των αδειών για έρευνες και γεωτρήσεις!*O Δρ. Ηλίας Κ. Κονοφάγος είναι Χημικός Μηχανικός και μέλος της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών. Είναι εκτελεστικός Αντιπρόεδρος Ανάπτυξης Υδρογονανθράκων της Εταιρίας Flow Energy S.A. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής Έρευνας & Παραγωγής Κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων τής Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. Είναι Eisenhower Fellow των ΗΠΑ στον τομέα της Οικονομίας Έρευνας & Παραγωγής Υδρογονανθράκων και ειδικότερα του Ενεργειακού Τομέα. Έχει διεθνή παρουσία με π
Ανάλυση: Το εκλογικό bonus
και η απατηλή Δημοκρατία
Οι έλληνες πολίτες θα προσέλθουν στις κάλπες την 25η Ιουνίου για να αναδείξουν τη νέα Βουλή της χώρας, από την οποία θα προέλθει η επόμενη κυβέρνηση. Μόνο που το παιχνίδι είναι εξ’ υπαρχής στημένο. Η ψήφος όσων προσέλθουν δε θα είναι ισότιμη. Κάποιων η ψήφος, θα μετρήσει περισσότερο απ’ αυτήν κάποιων άλλων.
Του Νίκου Ιγγλέση*
Οι νέες εκλογές θα διεξαχθούν μ’ ένα σύστημα ενισχυμένης αναλογικής, που πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα με ένα bonus που μπορεί να φθάσει μέχρι τις 50 έδρες. Αυτές οι έδρες αντιπροσωπεύουν το 16,7% των εγκύρων ψηφοδελτίων ή 986.000 ψηφοφόρους, σύμφωνα με τη συμμετοχή στις προηγούμενες εκλογές της 21ης Μαΐου.
Αυτοί οι, περίπου 1.000.000, εκλογείς, θα ψηφίσουν διάφορα κόμματα, αλλά, οι βουλευτές που θα εκλεγούν δε θα προέρχονται από αυτά, αλλά μόνο από το πρώτο κόμμα. Συγκεκριμένα, το πρώτο κόμμα, εφ’ όσον έχει τουλάχιστον 25% θα λάβει κατ’ αρχήν ένα bonus 20 εδρών και στη συνέχεια για κάθε επιπλέον 0,5% των ψήφων άλλη 1 έδρα. Αν υποθέσουμε ότι η Ν.Δ. λάβει το ίδιο ποσοστό (40,79%) με αυτό των εκλογών της 21ης Μαΐου, τότε θα πάρει συνολικό bonus 50 εδρών. Θα λάμβανε 51 αλλά δεν επιτρέπεται πάνω από 50. Πάλι καλά να λέμε.
Το bonus δίνεται μόνο σε αυτοτελή κόμματα και όχι σε συνασπισμούς κομμάτων. Έτσι αποτρέπεται η συνεργασία κομμάτων πριν από τις εκλογές, ενώ μετά από αυτές, το δεύτερο με το τρίτο ή και το τέταρτο κόμμα δεν μπορούν να συνεργαστούν για το σχηματισμό κυβέρνησης, γιατί δεν έχουν τις απαραίτητες έδρες, οι οποίες έχουν δοθεί με το bonus στο πρώτο.
Παράλληλα, η Ν.Δ. θα επωφεληθεί, περισσότερο από τ’ άλλα κόμματα που θα εισέλθουν στη Βουλή, από τις αδιάθετες έδρες των κομμάτων που δε θα επιτύχουν ποσοστό τουλάχιστον 3%. Στις εκλογές του περασμένου Μαΐου, αυτά τα μικρά κόμματα συγκέντρωσαν συνολικά 16% των ψηφοδελτίων, ποσοστό στο οποίο αντιστοιχούν 48 έδρες.
Αν υποθέσουμε ότι το ποσοστό των μικρών κομμάτων (κάτω του 3%) παραμείνει το ίδιο και στις εκλογές του Ιουνίου, τότε η Ν.Δ. θα πάρει πρόσθετα τις 20 από αυτές τις 48 έδρες. Τις υπόλοιπες 28 θα τις μοιραστούν τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα, ανάλογα με το ποσοστό τους. Γι’ αυτό είναι σημαντικό, δύο ή και τρία από τα μικρά κόμματα που στις εκλογές της 21ης Μαΐου δεν έφθασαν στο 3% να το υπερβούν. Το ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής πρέπει να μειωθεί σημαντικά.
Όπως καταλαβαίνετε, ο εκλογικός νόμος που ψήφισε το 2019 η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι το απαύγασμα της δημοκρατίας, της ισοτιμίας κάθε ψήφου και του σεβασμού της βούλησης των πολιτών!
Θυμίζουμε, ότι στις εκλογές του 2019, η Ν.Δ. είχε λάβει ποσοστό 39,85% των εγκύρων ψηφοδελτίων. Στο ποσοστό αυτό αντιστοιχούν 120 από τους 300 βουλευτές. Αλλά, χάρη στον τότε εκλογικό νόμο, η Ν.Δ. εξέλεξε 158 βουλευτές, 38 περισσότερους. Με αυτό το bonus ο κ. Μητσοτάκης κυβέρνησε επί τέσσερα χρόνια την Ελλάδα ως «λαοπρόβλητος», «δημοκρατικά εκλεγμένος» πρωθυπουργός!
Χαρακτηριστικό είναι ότι στις εκλογές του 2019 χρειάστηκαν 14.250 ψήφοι για να εκλεγεί ένας βουλευτής της Ν.Δ. αλλά χρειάστηκαν περίπου 20.700 ψήφοι για την εκλογή ενός βουλευτή από τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Γι’ αυτό τονίσαμε ότι η ψήφος των πολιτών δεν είναι ισότιμη, δεν έχει την ίδια βαρύτητα στο πολιτικό γίγνεσθαι. Έχουμε πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας ανάλογα με ποιό κόμμα ψηφίζουν.
Αντίθετα, στις προηγούμενες εκλογές του Μαΐου, που έγιναν με απλή αναλογική (χωρίς bonus), οι βουλευτές όλων των κομμάτων, συμπεριλαμβανομένων αυτών της Ν.Δ., εξελέγησαν έκαστος με τον ίδιο αριθμό, περίπου 16.500 ψήφων.
Σε μια δημοκρατία οφείλει να κυβερνάει η πλειοψηφία, τουλάχιστον όσων ψήφισαν, είτε υποστηρίζοντας ένα κόμμα είτε μια συνεργασία κομμάτων. Στην Ελλάδα όμως, τις τελευταίες δεκαετίες, κυβερνάει η σχετική πλειοψηφία, που με το bonus γίνεται απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Αυτή είναι η απατηλή δημοκρατία του bonus.
ΠΟΙΟΣ «ΣΚΟΤΩΣΕ» ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ;
«Η απλή αναλογική απέτυχε» δήλωσε ο Κ. Μητσοτάκης. «Η απλή αναλογική υπήρξε στρατηγική ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν υπάρχει στη χώρα κουλτούρα συνεργασιών» δήλωσε ο Α. Τσίπρας. Τίποτα απ’ αυτά δεν ισχύει. Η απλή αναλογική ατύχησε, γιατί υπάρχει η προοπτική της ενισχυμένης αναλογικής στην επόμενη αναμέτρηση.
Αν υπήρχε ως σταθερό εκλογικό σύστημα η απλή αναλογική, με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών της 21ης Μαΐου 2023 η Ν.Δ. (146 έδρες) θα ήταν υποχρεωμένη να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας ή με το ΠΑΣΟΚ ή με τον ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και με την Ελληνική Λύση. Ανεξάρτητα με το τι έλεγαν όλα τα κόμματα πριν τις εκλογές, η επανάληψη της αναμέτρησης με περίπου τα ίδια αποτελέσματα θα ανάγκαζε τη Ν.Δ. και κάποιο από τα άλλα κόμματα να συνεργαστούν, βάζοντας αρκετό «νερό στο κρασί τους».
Σημειώνουμε, ότι κυβερνήσεις συνεργασίας έχουν η Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Σουηδία και πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης. Ο κ. Μητσοτάκης ζητάει μια αυτοδύναμη και ισχυρή κυβέρνηση για να εφαρμόσει το πρόγραμμα της Ν.Δ. Ένα πρόγραμμα όμως που, παρά την ασύλληπτη προπαγάνδα και την καλλιέργεια του φόβου, δεν έχει την έγκριση της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος.
Να ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες. Αυτοδύναμη είναι μια κυβέρνηση που στηρίζεται από την πλειοψηφία της Βουλής. Ισχυρή είναι μια κυβέρνηση, όταν οι πολιτικές που εφαρμόζει έχουν τη συναίνεση της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Με την «καλπονοθεία» του bonus ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να σχηματίσει μια αυτοδύναμη κυβέρνηση, αλλά όχι μια ισχυρή κυβέρνηση, που είναι το ζητούμενο, όταν το Σύμφωνο Σταθερότητας στην ΕΕ επανέρχεται από το 2024, το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους αυξάνεται αλματωδώς και η τουρκική απειλή σε Θράκη, Αιγαίο και Κύπρο μεγεθύνεται. Αυτά, για να μην αναφερθούμε στα πολλά άλλα προβλήματα που ταλανίζουν τον Ελληνισμό…
*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος, μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Γαλλία και δημοσιογραφία στην Αθήνα. Άρχισε να εργάζεται ως συντάκτης στο Έψιλον, μηνιαίο περιοδικό για θέματα της ΕΟΚ, που εξέδιδε η εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Αργότερα εργάστηκε ως οικονομικός συντάκτης στην τηλεόραση της ΕΡΤ, ως υπεύθυνος του οικονομικού ρεπορτάζ και στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης του Γραφείου Ρεπορτάζ. Για μια περίοδο διετέλεσε Διευθυντής του Δ’ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΡΤ). Επίσης, για ένα διάστημα υπήρξε υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών.
Γιορτή του πατέρα: Πότε καθιερώθηκε ο εορτασμός και γιατί
Η γιορτή του πατέρα, είναι η παγκόσμια γιορτή που τιμούμε τους μπαμπάδες όλου του κόσμου. Πώς προέκυψε όμως η ημέρα του πατέρα;
Ο πρώτος εορτασμός: Ο πρώτος καταγεγραμμένος εορτασμός έγινε στις 5 Ιουλίου 1908, στο Φέαρμοντ των ΗΠΑ, όταν η Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον θέλησε με αυτόν τον τρόπο να τιμήσει τη μνήμη των 210 νεκρών πατέρων που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη Τραγωδία του Μόνονγκα, η οποία είχε συμβεί το Δεκέμβριο του 1907.
Παρ’ όλα αυτά, η κίνηση αυτή δεν έτυχε της αναγνώρισης που ήθελε η Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον, που επέλεξε τη συγκεκριμένη ημερομηνία, καθότι ήταν η πρώτη Κυριακή κοντά στα γενέθλια του εκλιπόντα πατέρα της.
Έτσι, μόλις δύο χρόνια αργότερα, στο Σποκέιν της Ουάσινγκτον, η Σονόρα Ντοντ οργάνωσε την Ημέρα του Πατέρα κατ’ αντιστοιχία με την Ημέρα της Μητέρας επειδή ήθελε να τιμήσει τον πατέρα της, ο οποίος υπήρξε βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου (1861-1865), καθώς και όλους τους υπόλοιπους βετεράνους πατέρες του συγκεκριμένου πολέμου.
Πάντως, το σχετικό νομοσχέδιο που αφορούσε στην καθιέρωση Γιορτής του Πατέρα καταψηφίστηκε, το 1913, από το Κογκρέσο των ΗΠΑ και έπρεπε, το 1966, ο -τότε- Αμερικανός Πρόεδρος, Λίντον Τζόνσον, να εκδώσει το πρώτο προεδρικό διάταγμα που τιμούσε επισήμως τους πατέρες, και καθιέρωνε την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα.
Μάλιστα, έξι χρόνια αργότερα, ο -τότε- Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ρίτσαρντ Νίξον, οριστικοποίησε τη Γιορτή του Πατέρα ως μόνιμη εθνική εορτή.
Η καθιέρωση στην Ελλάδα: Στην Ελλάδα η γιορτή του πατέρα καθιερώθηκε από το Σύλλογο διαζευγμένων αντρών, λόγω της απαξίωσης που αντιμετώπιζαν οι πατεράδες από τα δικαστήρια σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών, όταν οι γονείς αποφάσιζαν να χωρίσουν. Η γιορτή των διαζευγμένων πατεράδων καθιερώθηκε από το Σύλλογο για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια (ΣΥ.Γ.Α.Π.Α.) εξαιτίας της διαφορετικής αντιμετώπισης που τύχαιναν οι πατεράδες από τη δικαιοσύνη στα περισσότερα διαζύγια.
Στην Ευρώπη έπαψε να είναι σήμερα «ημέρα του πατέρα» αλλά ονομάζεται «γιορτή του πατέρα» με την αρχή να γίνεται από τη Γερμανία. Ως σύμβολο της ημέρας επικράτησε το τριαντάφυλλο, το μεν άσπρο, για τους ζωντανούς, το δε κόκκινο για τους νεκρούς πατεράδες.
Έτσι, η γιορτή του πατέρα είναι η καλύτερη ευκαιρία για να περνούν παιδιά και πατεράδες περισσότερο χρόνο μαζί!
Είναι πρόδηλο ότι η δομή της κοινωνίας έχει μεταβληθεί άρδην και το οικογενειακό δίκαιο τείνει προς μία διαφορετική βάσει ερειδόμενη εις την ισοτιμία των δύο φύλων εις τους κόλπους της οικογένειας, καταργώντας την παρωχημένες ιδεοληπτικές αντιλήψεις δια το θεσμό του γάμου περί του ανδρός ως κεφαλή της οικίας, αλλά και δια την περιορισμένη αποστολή της γυναίκας αναφορικώς με την περιοριστική διεύθυνση του οίκου της.
Γράφει ο δικηγόρος
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*
Το μείζον όμως πρόβλημα, το οποίο εν προκειμένω ενδημεί, καίτοι οι οικείες αφορώσες διατάξεις «κραυγάζουν περί του αντιθέτου», πόσω μάλλον δε με την εισαγωγή του καινοφανούς νόμου περί της «από κοινού και εξίσου» συνεπιμέλειας, ενσκήπτει το φαινόμενο καταχρηστικής συμπεριφοράς, συνιστώμενη εκ μέρους της μητέρας κατά το συνήθως συμβαίνον, η οποία ασκεί την αποκλειστική επιμέλεια των τέκνων της.
Είθισται να έχει παγιωθεί μία εσφαλμένη νοοτροπία (τούτο βεβαίως δε συνεπάγεται ότι εξομοιώνουμε άπασες τις επιμέρους ομοειδείς περιπτώσεις, καθότι η εκάστη περίπτωση αντιμετωπίζεται ξεχωριστά),ιδίως ως προς το ζήτημα της ασκήσεως της επικοινωνίας κατά κανόνα του πατέρα με τα ανήλικα τέκνα του, ότε η μητέρα μετερχόμενη διαφόρους τρόπους επιχειρεί ίνα αποκόψει τα παιδιά εκ του πατρός άνευ της συνδρομής ουδενός σπουδαίου λόγου.
Ασφαλώς, η γενεσιουργός αιτία ενίοτε χρησιμοποίησης των παιδιών, υπό της μητέρας, ως πολιορκητικό κριό, ανάγεται εις αντικείμενο άλλης επιστήμης, πλην όμως η προρρηθείσα στάση δολίας αποστερήσεως και συστηματικής παρεμποδίσεως της επικοινωνίας, συνιστά ανυπερθέτως μία προσβλητική συμπεριφορά, αφενός ως προς τον πατέρα, καθότι του προκαλεί θλίψη ακυρώνοντας την ιδιότητα του γονέα, και εξ ετέρου βλάπτει το ουσιώδες συμφέρον του τέκνου, το οποίο κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας επιτάσσει την αρμονική και ισόρροπη συνύπαρξη των τέκνων με αμφότερους τους γονείς, άλλως δημιουργούνται δομικές ανισορροπίες εις την προσωπικότητα των τέκνων.
Η έλλειψη επικοινωνίας με τον πατέρα, η οποία υποδαυλίζεται από έτερα πάθη, ενίοτε εκτείνεται και εις τη διάρρηξη των σχέσεων και με τους απώτατους ανιόντες, γεγονός το οποίο εν τέλει πλήττει άμεσα το συμφέρον του παιδιού, αποκόπτοντας τον από τον πατέρα του αλλά και από το συγγενικό του περιβάλλον, ούτως ώστε το παιδί να στερείται αδικαιολόγητα την αγάπη και τη στοργή με τα πρόσωπα του στενού οικογενειακού του κύκλου.
Η ψυχοσυναισθηματική επιρροή της μητέρας ως προς το παιδί και η επιμελώς μεθοδευμένη χειραγώγησή του προς τη ματαίωση τής επικοινωνίας, πραγματώνεται ποικιλοτρόπως, ήτοι δια της προσφιλούς πρακτικής της διασποράς συκοφαντικών εις βάρος τού πατέρα προς το τέκνο και την εν γένει διαπότιση του τέκνου με αρνητικά συναισθήματα, με αποτέλεσμα το ίδιο το παιδί εν τέλει να δυσθυμεί ως προς την επικοινωνία μετά του πατρός του, ένεκεν και συνεπεία της πλύσεως εγκεφάλου την οποία έχει υποστεί.
Σύνηθες είναι η ύπαρξη ταύτισης και συμψηφισμού της αυτοτελούς αξιώσεως της υποχρέωσης διατροφής με την εκάτερη υποχρέωση επικοινωνίας, γεγονός το οποίο πυροδοτεί έτι περαιτέρω την κακοποιητική συμπεριφορά προς τα τέκνα, δοθέντος ότι πλειστάκις αυτά (τα τέκνα) χρησιμοποιούνται ως ενεργούμενα, αθύρματα υπό τη μητέρα, επί τω τέλει να υπομημνίσκουν εμφατικά προς τον πατέρα την έγκαιρη καταβολή της διατροφής κατά τη δήλη ορισθείσα ημέρα (σαφώς μιλώ για τις περιπτώσεις συναισθηματικής κακοποίησης των τέκνων, όπου τα παιδιά γίνονται κοινωνοί της συγκρουσιακής καταστάσεως μεταξύ της οξυμμένης διελκυστίνδας αντιπαραθέσεως των γονέων).
Εις αυτές τις περιπτώσεις, τα τέκνα αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία να μιλήσουν, καθ’ υπόδειξη της μητέρας προς τον πατέρα τους, αποκλειστικά περί της διατροφής, και όταν ο πατέρας εσχάτως την καταβάλλει, παρά ταύτα, η μητέρα ουδόλως διαμεσολαβεί ενθαρρυντικά προς την άσκηση της επικοινωνίας των τέκνων της με τον πατέρα της, αλλά όλως τουναντίον εις τον αντίποδα η ιδία βαθαίνει εσκεμμένα το χάσμα, προφασιζόμενη ότι δήθεν τα ίδια τα τέκνα αρνούνται συνειδητά, δια ακατάληπτους λόγους, να έλθουν σε επικοινωνία με τον πατέρα τους και ότι η ίδια απεκδύεται πάσης ευθύνης, διότι σέβεται τη γνώμη και τη βούληση των ανήλικων τέκνων της, ως εκ τούτου δε νομιμοποιείται να τα πειθαναγκάσει ίνα κάμψει τη βούλησή τους περί του αντιθέτου, ήτοι την πραγματοποίηση της επικοινωνίας.
Η μηχανιστική αυτή σκέψη οδηγεί εις την οριστική διάρρηξη των σχέσεων, πατρός και τέκνων, με ηθικό ή έμμεσο αυτουργό την ίδια τη μητέρα, η οποία επιχειρεί ατιμωρητί να αποκόψει πλήρως την επικοινωνία εκ του πατέρα, τιτρώσκοντάς του ούτως βάναυσα και παράνομα την προσωπικότητα του (άρθρο 57.59 του Α.Κ.) προξενώντας ανήκεστη ηθική βλάβη, ως πατέρα ο οποίος στέργει δια τα τέκνα του.
Η διελκυστίνδα αντιπαράθεσης με αιχμή του δόρατος τα παιδιά συνιστά μία ενδημούσα χρόνια παθογένεια, η οποία ουδόλως επιλύεται με δικαστήρια, διότι η πυορροούσα και όζουσα πληγή εδράζεται σε βαθύτερες πολιτισμικές θεωρίες και ευήθη ακραία ιδεολογήματα, το καταστάλαγμα των οποίων αποτυπώνεται εύγλωττα εις τις αδιάστικτες διατυπώσεις του Νόμου.
Απουσίαζε από το Συµβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας – µετά την επανεκλογή Ερντογάν – η αναφορά στην Κύπρο και την Ελλάδα
Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας είναι ένας κορυφαίος θεσμός, στις δομές και τις διευθύνσεις τού οποίου συγκεντρώνονται όλα τα δεδομένα, οι πληροφορίες, οι εκτιμήσεις αλλά και οι προτάσεις όλων των φορέων και των Αρχών του τουρκικού κράτους, για θέματα που σχετίζονται με την εθνική ασφάλεια, τις γεωπολιτικές εξελίξεις και την εξωτερική πολιτική της χώρας.
Προεδρεύει ο Ερντογάν, τα μόνιμα μέλη του συμβουλίου και, να χρειαστεί, συμμετέχουν άλλοι υπουργοί ή αξιωματούχοι. Μόνιμα μέλη είναι, εκτός από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο αντιπρόεδρος, ο υπουργός Δικαιοσύνης, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, ο υπουργός Εξωτερικών, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ και οι αρχηγοί Στρατού Ξηράς, Πολεμικού Ναυτικού και Πολεμικής Αεροπορίας.
Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας συνεδριάζει κάθε δύο μήνες και οι αποφάσεις που λαμβάνει είναι δεσμευτικές για όλους. Υστερα από κάθε συνεδρίαση εκδίδεται επίσημη ανακοίνωση.
Μετά τη συνεδρίαση της 8ης Ιουνίου 2023, που ήταν η πρώτη μετά τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης, η ανακοίνωση αναφέρεται στα εξής επτά θέματα:
1. Στον «Αιώνα της Τουρκίας» και στα βήματα που θα γίνουν από τούδε και εις το εξής με αποφασιστικότητα.
2. Στις επιχειρήσεις που έγιναν στο εσωτερικό της Τουρκίας και στο εξωτερικό εναντίον του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος (ΡΚΚ), του κινήματος Γκιουλέν και του Ισλαμικού Κράτους.
3. Στην ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, η οποία είναι δυνατή μόνο μετά την εκκαθάριση της περιοχής από «τρομοκρατικές οργανώσεις», και στην ανάγκη της ασφαλούς επιστροφής των προσφύγων στη Συρία.
4. Στην κρίση που είναι σε εξέλιξη στο Κοσσυφοπέδιο και τη συνεισφορά της Τουρκίας για τον τερματισμό της.
5. Στον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας και στην αποφασιστικότητα της Τουρκίας να συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες της στο πλαίσιο της συμφωνίας για τα σιτηρά και για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας.
6. Στην πρόοδο που υπάρχει στον διάλογο μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας.
7. Στις συνεχιζόμενες συμπλοκές στο Σουδάν και στην πρόθεση της Τουρκίας να συνεισφέρει στην ειρήνευση στην περιοχή.
Όπως μπορεί να διαπιστώσει ο αναγνώστης, για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά στην Κύπρο και την Ελλάδα. Αυτό κάτι σημαίνει. Προφανώς μια ανώτερη δύναμη έχει πείσει την Τουρκία, ότι η αποχή από παραβιάσεις στο Αιγαίο, από ασκήσεις που εμφανώς στρέφονται εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδος, από κινήσεις εναντίον της Κύπρου, από έρευνες και γεωτρήσεις στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, από επιθετικές δηλώσεις κατά της Κύπρου και της Ελλάδας, διευκολύνει την πρόοδο όποιας διαδικασίας.
Ειδική πληροφόρηση δεν έχουμε, αλλά δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: Πρώτον, με τη στάση αυτή η Τουρκία διευκολύνει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Λευκό Οίκο, να πείσουν το Κογκρέσο να άρει τις επιφυλάξεις του για την πώληση F-16 Viper και συλλογών εκσυγχρονισμού στην Τουρκία. Δεύτερον, να έχει συμφωνηθεί ένα πλαίσιο για έναρξη συνομιλιών που είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε «διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών».
Αν συμβαίνει το πρώτο, τότε η Ελλάδα διευκολύνει την Τουρκία να πάρει τα F-16 Viper, κάτι που τη φέρνει αντιμέτωπη με την ελληνική ομογένεια αλλά και με Αμερικανούς βουλευτές, που παλεύουν για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας τους αλλά και της Ελλάδας. Αν συμβαίνει το δεύτερο, τότε προφανώς έχει πεισθεί η Τουρκία, ότι από αυτή τη διαδικασία θα έχει κάποια κέρδη.
Και αναρωτιέται κανείς: Είναι δυνατόν να κερδίσει η Τουρκία χωρίς να χάσει η Ελλάδα; Πάντως, όσοι κληθούν να συμμετάσχουν σε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, καλού κακού ας φορέσουν αλεξίπτωτο. Η ανώμαλη προσγείωση δεν είναι καθόλου ευχάριστο πράγμα.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Υπάρχουν δύο επιλογές για τη νέα κυβέρνηση του Ερντογάν στις οποίες αξίζει να σταθούμε. Η πρώτη αφορά την τοποθέτηση στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης τού μέχρι προχθές αρχηγού ΓΕΕΘΑ, στρατηγού Γιασάρ Γκιουλέρ, ο οποίος διαθέτει σοβαρή εμπειρία στις πληροφορίες και στη διαχείριση εσωτερικών κρίσεων, ενώ είναι και «μπαρουτοκαπνισμένος», αφού σχεδίασε και διηύθυνε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των Κούρδων στο Ιράκ και στη Συρία, στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Επιπλέον, είναι βαθύς γνώστης των επιχειρησιακών σχεδίων της Τουρκίας εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδος. Η δεύτερη αφορά την τοποθέτηση στην κεφαλή της τουρκικής διπλωματίας, τού μέχρι πρόσφατα διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΜΙΤ) Χακάν Φιντάν.
Σημειωτέον, ότι το πρόσωπο αυτό, που διοίκησε την ΜΙΤ επί 13 χρόνια, βαρύνεται για τα εξής:
– Δολοφονία τριών Κουρδισσών στο Παρίσι το 2013.
– Δολοφονία δεκάδων άοπλων Κούρδων με επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη ΒΑ Συρία.
– Απαγωγές εκατοντάδων ατόμων σε ξένες χώρες, φερόμενων ως μελών του δικτύου Γκιουλέν.
– Συντονισμό των πιο επικίνδυνων ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων στον κόσμο (Αλ Κάιντα, Ισλαμικό Κράτος κ.ά.).
– Χρηματοδότηση και διεύθυνση τζιχαντιστών που δρουν στη Συρία και τη Λιβύη.
Όπως γίνεται αντιληπτό, ειδικά όσον αφορά αυτές τις δύο τοποθετήσεις, ο Ερντογάν δίνει το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν υπολογίζει Δύση και Ανατολή και ότι θα συνεχίσει τη σκληρή επεκτατική πολιτική του εναντίον του Ιράκ και της Συρίας, και, όταν τελειώσει η περίοδος του «μέλιτος», θα συνεχίσει τα ίδια και χειρότερα με Κύπρο και Ελλάδα.
Τις δύο αυτές τοποθετήσεις ελπίζουμε να τις λάβει υπ’ όψιν του ο πρωθυπουργός μετά τις εκλογές της 25ης Ιουνίου και να επιλέξει τους κατάλληλους που θα τοποθετήσει απέναντί τους.
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής
Το ποσοστό ανεργίας αυξάνεται
για πρώτη φορά σε εννέα μήνες
Αφού παρέμεινε σταθερό στο 5% για πέντε συνεχείς μήνες, από το Δεκέμβριο του 2022 έως τον Απρίλιο του 2023, το ποσοστό ανεργίας στον Καναδά αυξήθηκε κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες το Μάιο, στο 5,2%. Αυτή ήταν η πρώτη μηνιαία αύξηση από τον Αύγουστο του 2022.
Το ποσοστό ανεργίας των νέων ήταν 10,7% το Μάιο, αυξημένο κατά 1,1 ποσοστιαίες μονάδες από τον Απρίλιο και το υψηλότερο ποσοστό από τον Οκτώβριο του 2022 (10,9%). Μεταξύ των ατόμων ηλικίας 55 ετών και άνω, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες, στο 4,1% το Μάιο, αντισταθμίζοντας εν μέρει τη μείωση κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες τον Απρίλιο. Το ποσοστό ανεργίας για τα άτομα σε βασική ηλικία εργασίας (25 έως 54 ετών) ήταν 4,3% το Μάιο, αμετάβλητο το μήνα και σε ετήσια βάση.
Μεταξύ των τριών μεγαλύτερων φυλετικών ομάδων πληθυσμού στον Καναδά, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες σε ετήσια βάση για τους Καναδούς της Νότιας Ασίας (5,9%), ενώ άλλαξε ελάχιστα για τους Κινέζους (6,2%) και μειώθηκε κατά 1,3 ποσοστιαίες μονάδες για «έγχρωμους» Καναδούς (7,5%).
Το ποσοστό συμμετοχής – το ποσοστό του πληθυσμού που είναι απασχολούμενος ή άνεργος – μειώθηκε κατά 0,1 ποσοστιαίες μονάδες, στο 65,5% το Μάιο. Αυτό αντανακλούσε κυρίως τη μείωση του ποσοστού συμμετοχής για νέους ηλικίας 15 έως 24 ετών, το οποίο μειώθηκε κατά 1,4 ποσοστιαίες μονάδες, στο 64,5% το Μάιο, ποσοστό συγκρίσιμο με εκείνο του Σεπτεμβρίου 2022 (64,3%).
Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ
Η απασχόληση αυξήθηκε κατά 43.000 μεταξύ των ανδρών βασικής ηλικίας (ηλικίας 25 έως 54 ετών) το Μάιο, μετά από αύξηση 18.000 τον Απρίλιο και μικρή απόκλιση το Φεβρουάριο και το Μάρτιο. Το ποσοστό απασχόλησης για τους άνδρες βασικής ηλικίας αυξήθηκε κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες από τον Απρίλιο, στο 88,1% το Μάιο, και σημείωσε μικρή μεταβολή σε σύγκριση με 12 μήνες νωρίτερα.
Η απασχόληση αυξήθηκε κατά 19.000 για τις γυναίκες βασικής ηλικίας το Μάιο, μετά από τρεις διαδοχικούς μήνες μικρής αλλαγής. Το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών βασικής ηλικίας ήταν 81,7% το Μάιο, αμετάβλητο σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, αλλά μειωμένο κατά 0,5% από το υψηλό ρεκόρ που παρατηρήθηκε τον Ιανουάριο του 2023.
Τα επίπεδα απασχόλησης άλλαξαν ελάχιστα για τους άνδρες και τις γυναίκες ηλικίας 55 ετών και άνω το Μάιο. Το ποσοστό απασχόλησης για τους άνδρες ηλικίας 55 ετών και άνω μειώθηκε κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες, στο 40,3% το μήνα, ενώ ελάχιστα άλλαξε για τις γυναίκες στην ίδια ηλικιακή ομάδα (30,9%).
Μεταξύ όλων των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών, συμπεριλαμβανομένων φοιτητών και μη, η απασχόληση μειώθηκε κατά 77.000 (-2,8 %) το Μάιο, με μείωση που παρατηρήθηκε για τις νεαρές γυναίκες (-43.000, -3,2%) και τους νέους άνδρες (-35.000, -2,5%).
Η πτώση του μήνα αντιστάθμισε εν μέρει την καθαρή αύξηση 99.000 που καταγράφηκε από το Νοέμβριο του 2022 έως τον Απρίλιο του 2023. Σε ετήσια βάση, η απασχόληση των νέων παρουσίασε μικρή αλλαγή το Μάιο.
Οι εκτιμήσεις της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού προσαρμόζονται εποχιακά, για να αφαιρέσουν τα εποχιακά μοτίβα στα μηνιαία δεδομένα. Συνήθως, η απασχόληση αυξάνεται για τους νέους το Μάιο. Η μη προσαρμοσμένη αύξηση της απασχόλησης των νέων φέτος το Μάιο ήταν μικρότερη από το συνηθισμένο, με αποτέλεσμα μια εποχικά προσαρμοσμένη μείωση της απασχόλησης.
Το ποσοστό απασχόλησης των νέων ήταν 57,6% το Μάιο, μειωμένο κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες από το πρόσφατο υψηλό του 59,6% που επιτεύχθηκε το Μάρτιο και τον Απρίλιο, και αντισταθμίζοντας την καθαρή αύξηση 1,9 ποσοστιαίων μονάδων που καταγράφηκε από το Σεπτέμβριο του 2022 έως τον Απρίλιο του 2023. Το ποσοστό απασχόλησης των νέων το Μάιο μειώθηκε κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες σε ετήσια βάση και ήταν συγκρίσιμος με το μέσο όρο πριν από την πανδημία του COVID-1 9 από το 2017 έως το 2019 (58,2%).
1 ΣΤΟΥΣ 10 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΙΧΕ ΜΙΑ
ΥΒΡΙΔΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟ ΜΑΪΟ
Το Μάιο, το 10% των εργαζομένων είχαν μια υβριδική διευθέτηση εργασίας, κατά κανόνα, εργάζονταν εν μέρει στο σπίτι και εν μέρει σε τοποθεσίες εκτός από το σπίτι. Αυτό άλλαξε ελάχιστα από την αναλογία που καταγράφηκε το Δεκέμβριο του 2022 (9,6%) – την τελευταία φορά που συλλέχθηκαν τα δεδομένα – αυξήθηκε κατά 3,7 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το Μάιο του 2022 (πληθυσμός ηλικίας 15 έως 69 ετών, μη εποχικά προσαρμοσμένος).
Το Μάιο του 2023, το 14,4% των εργαζομένων εργαζόταν αποκλειστικά στο σπίτι. Αυτό άλλαξε ελάχιστα από το Δεκέμβριο του 2022 (15,8%) και μειώθηκε κατά 4,8 ποσοστιαίες μονάδες από το Μάιο του 2022 (19,2%). Το Μάιο του 2023, περισσότεροι από δύο στους πέντε (41,3%) εργαζόμενους σε επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες, εργάζονταν συνήθως αποκλειστικά στο σπίτι, οι περισσότεροι από κάθε κλάδο. Ωστόσο, το ποσοστό μειώθηκε κατά 9,4 ποσοστιαίες μονάδες από 12 μήνες νωρίτερα (50,7%).
Το ποσοστό των εργαζομένων που συνήθως είτε εργάζονταν αποκλειστικά στο σπίτι, είτε είχαν υβριδική εργασία, ήταν το υψηλότερο στο Οντάριο (27,3%) και στο Κεμπέκ (26,2%). Το χαμηλότερο ήταν στο Saskatchewan (14,8%) και στο Newfoundland & Labrador (14,7%). Αυτές οι διαφορές αντικατοπτρίζουν μια σειρά παραγόντων, όπως διακυμάνσεις στη σύνθεση της απασχόλησης ανά κλάδο, ανάλογα με την επαρχία. Για παράδειγμα, οι επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες αντιπροσώπευαν το 10,2% της συνολικής απασχόλησης στο Οντάριο το Μάιο, ενώ αντιπροσώπευαν το 4,7% της συνολικής απασχόλησης στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ.
Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΟΝΤΑΡΙΟ,
ΤΗ ΝΕΑ ΣΚΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΜΠΡΑΝΤΟΡ
Η απασχόληση μειώθηκε στο Οντάριο, τη Νέα Σκωτία και τη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ το Μάιο, ενώ αύξηση σημειώθηκε στη Μανιτόμπα. Όλες οι άλλες επαρχίες κατέγραψαν μικρή αλλαγή.
Στο Οντάριο, η απασχόληση μειώθηκε κατά 24.000 (-0,3%) το Μάιο, μετά από καθαρή αύξηση 205.000 (+2,7%) από το Σεπτέμβριο του 2022 έως τον Απρίλιο του 2023. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία αυξήθηκε 0,6 ποσοστιαίες μονάδες στο 5,5% το Μάιο. Η απασχόληση παρέμεινε σταθερή στη μητροπολιτική περιοχή της απογραφής του Τορόντο (CMA).
Στο Κεμπέκ, η απασχόληση άλλαξε ελάχιστα για τέταρτο συνεχόμενο μήνα το Μάιο και το ποσοστό ανεργίας (4%) παρέμεινε λίγο πάνω από το χαμηλό ρεκόρ του 3,9% που επιτεύχθηκε τον Ιανουάριο του 2023 και το Νοέμβριο του 2022. Στη CMA του Μόντρεαλ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 19.000 (+0,8%) και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε στο 3,9% (-0,7 ποσοστιαίες μονάδες), το χαμηλότερο από τότε που έγιναν διαθέσιμα συγκρίσιμα στοιχεία για τις CMA το 2006.
Μετά από δύο μήνες μικρής αλλαγής, η απασχόληση στη Νέα Σκωτία μειώθηκε κατά 5.200 (-1%) το Μάιο. Με λιγότερους κατοίκους της Νέας Σκωτίας στο εργατικό δυναμικό, το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία μειώθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες στο 5,7%. Στην CMA του Χάλιφαξ, τόσο η απασχόληση όσο και το ποσοστό ανεργίας (4,9%) παρουσίασαν μικρή αλλαγή (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών).
Υπήρχαν λιγότερα άτομα που εργάζονταν στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ το Μάιο (-4200, -1,8%), μετά από δύο διαδοχικούς μήνες μικρής αλλαγής. Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε σταθερό στο 10,2% καθώς λιγότερα άτομα συμμετείχαν στην αγορά εργασίας.
Η Μανιτόμπα σημείωσε αύξηση της απασχόλησης κατά 8.200 (+1,2%) το Μάιο, την τρίτη αύξηση σε τέσσερις μήνες. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία παρέμεινε αμετάβλητο στο 4,8%, ενώ το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό αυξήθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες στο 67,4%. Στη CMA του Winnipeg, το ποσοστό ανεργίας (4,9%) παρέμεινε σταθερό (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών).
Στην Αλμπέρτα και τη Βρετανική Κολούμπια οι αλλαγές στην απασχόληση είναι μικρές το Μάιο. Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε σταθερό στο 5,7% στην Αλμπέρτα και στο 5% στη Βρετανική Κολομβία.
