Home Blog Page 21

Ποια είναι η μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία στην ΕΕ

Ta NEA
-
0
Ποια είναι η μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία στην ΕΕ

Οι ειδικοί, ωστόσο, επισημαίνουν, ότι τα ευρήματα αυτά πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή

ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟΥ κατέταξε την ξένη παρέμβαση και την παραπληροφόρηση, ως τη δεύτερη σοβαρότερη πρόκληση για τη δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η ξένη προπαγάνδα δεν αποτελεί νέο φαινόμενο. Ανάγεται αιώνες πίσω και έγινε πιο ορατή με την άνοδο των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Συνεχίζει να εξελίσσεται, προσαρμοζόμενη στα πιο σύγχρονα εργαλεία επικοινωνίας.

Το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσφέρουν ισχυρά νέα κανάλια για τη διεθνή προπαγάνδα, συμπεριλαμβανομένης της εσκεμμένης παραπληροφόρησης. Η Ρωσία έχει κατηγορηθεί σε πολλές περιπτώσεις, μεταξύ άλλων, για παρέμβαση στις εκλογές των ΗΠΑ, και ολοένα και περισσότερο θεωρείται ύποπτη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, η «χειραγώγηση της πληροφόρησης από το εξωτερικό, οι παρεμβάσεις και η παραπληροφόρηση, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο των εκλογών», αποτελούν τη δεύτερη σοβαρότερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η ΕΕ. Περισσότεροι από δύο στους πέντε Ευρωπαίους (42%) συμμερίζονται αυτή την άποψη. Σε ορισμένες χώρες, το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 50%. Στην Ελλάδα το ποσοστό είναι 38%.

«Θα συνιστούσα προσοχή στην ερμηνεία αυτών των αποτελεσμάτων… Το ίδιο το ερώτημα μάς λέει πολλά, για την αυτοαντίληψη των συντακτών του (δηλαδή της επικοινωνιακής ομάδας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) σχετικά με το τι μπορεί να θεωρούν πρόκληση για τη δημοκρατία στην ΕΕ», δήλωσε στο Euronews, ο Δρ. Πάβελ Ζέρκα, ανώτερος ερευνητής πολιτικής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR).

Η τρίτη σοβαρότερη πρόκληση είναι η έλλειψη διαφάνειας, σχετικά με το αν το πολιτικό περιεχόμενο στο διαδίκτυο προωθείται μέσω νέων τεχνολογιών, όπως η τεχνητή νοημοσύνη. Σχεδόν το ένα τρίτο των ερωτηθέντων (32%) συμφώνησε με αυτή την άποψη.

Πρώτη στη λίστα των ανησυχιών των Ευρωπαίων πολιτών βρίσκεται η «αυξανόμενη δυσπιστία προς τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις διαδικασίες», την οποία ανέφεραν σχεδόν οι μισοί ερωτηθέντες (49%).

ΜΕΡΟΛΗΨΙΑ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ
ή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ;

Σε ποιο βαθμό η ξένη χειραγώγηση της πληροφόρησης συνιστά απειλή για τη δημοκρατία στην ΕΕ; Ο Σάντερ βαν ντερ Λίντεν από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ αναφέρθηκε σε δύο ανταγωνιστικές υποθέσεις. Η πρώτη κάνει λόγο για μεροληψία των μέσων ενημέρωσης: σύμφωνα με αυτή, η εκτεταμένη κάλυψη του φαινομένου δημιουργεί αδικαιολόγητο πανικό στο κοινό.

Η δεύτερη υπόθεση υποστηρίζει, ότι οι πολίτες ανησυχούν δικαίως, καθώς αντιλαμβάνονται σωστά την πραγματικότητα: η ξένη χειραγώγηση της πληροφόρησης λαμβάνει χώρα πλέον σε μεγάλη κλίμακα, με πρωτοφανή υποστήριξη από την τεχνητή νοημοσύνη.

«Προσωπικά, θα έλεγα ότι είναι αλήθεια πως τα μέσα ενημέρωσης ενισχύουν την ανησυχία γύρω από την ξένη χειραγώγηση της πληροφόρησης, αλλά η ανησυχία αυτή είναι δικαιολογημένη», δήλωσε στο Euronews.

ΕΡΓΑΛΕΙΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ

ΤΟ RUSSIA TODAY;

«Οι πολιτικές ελίτ της Ευρώπης υποστηρίζουν, ότι τα ξένα μέσα ενημέρωσης πρέπει να είναι κακά, επειδή ενδέχεται να είναι κακά», δήλωσε στο Euronews, ο Μπεν Ο’Λάφλιν, καθηγητής στο Royal Holloway του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Τόνισε ότι έρευνες που δημοσιεύθηκαν μετά την απαγόρευση του Russia Today (RT) το 2022 έδειξαν, ότι ενώ κάποιο περιεχόμενο του RT ήταν χειριστικό, κάποιο ήταν ακριβές.

Εάν υπάρξουν διαμαρτυρίες για οποιονδήποτε λόγο στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, το RT θα το αναφέρει. Αυτό δείχνει ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες είναι δυσαρεστημένοι, επομένως η πολιτική δεν λειτουργεί.

«Αυτό προκαλεί πανικό στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες θεωρούν ότι το RT εργαλειοποιεί την πληροφόρηση για να τις βλάψει. Ο πανικός αυτός διπλασιάζεται, επειδή υπήρχαν προκλήσεις για τη δημοκρατία ακόμη και όταν δεν υπήρχε ξένη χειραγώγηση», πρόσθεσε.

ΓΙΑΤΙ Η ΣΟΥΗΔΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΞΑΙΡΕΣΗ;

Στη Σουηδία, το 73% των ερωτηθέντων θεωρεί την ξένη χειραγώγηση ως τη σοβαρότερη πρόκληση για την ΕΕ, γεγονός που καθιστά τη σκανδιναβική χώρα εξαίρεση. «Αυτό μπορεί, σε προκαταρκτικό επίπεδο, να συνδεθεί με διάφορους παράγοντες, όπως η γεωγραφική εγγύτητα με τη Ρωσία, η πρόσφατη ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ και οι εκστρατείες επιρροής που αποδίδονται στο Κρεμλίνο», δήλωσε στο Euronewsη η Κριστίνα Αρίμπας, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Rey Juan Carlos.

Εξήγησε επίσης, ότι η αντίληψη αυτή συνδέεται με εσωτερικά διαρθρωτικά στοιχεία, όπως η ισχυρή παράδοση στη δημοσιογραφική παιδεία, η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης, το υψηλό μορφωτικό επίπεδο, η εδραιωμένη δημοκρατική κουλτούρα και το πλουραλιστικό σύστημα των μέσων ενημέρωσης.

«Αυτά τα χαρακτηριστικά απαντώνται και σε άλλες σκανδιναβικές χώρες – ιδίως στη Φινλανδία και τη Δανία – και εξηγούν τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητά τους απέναντι στην παραπληροφόρηση», πρόσθεσε.

Η Φινλανδία και οι Κάτω Χώρες ακολουθούν τη Σουηδία με 55%, η Δανία με 51% και η Γερμανία με 49%.

Σε οκτώ χώρες της ΕΕ, το ποσοστό αυτό είναι κάτω από το ένα τρίτο. Η Τσεχία, η Πορτογαλία και η Εσθονία καταγράφουν τα χαμηλότερα επίπεδα, με μόλις 28% των ερωτηθέντων να συμμερίζονται αυτή την άποψη.

ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ Η ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ

ΕΓΓΥΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ;

Η Αρίμπας επεσήμανε, ότι η γεωγραφική εγγύτητα δε μεταφράζεται απαραίτητα σε αυξημένη αντίληψη της ξένης χειραγώγησης της πληροφόρησης ως απειλή. Αυτό είναι εμφανές στις χώρες της Βαλτικής, στην Πολωνία (29%) και στη Ρουμανία (31%), όπου, παρά την εγγύτητά τους με τη Ρωσία, η ανησυχία που εκφράζεται στην έρευνα είναι συγκριτικά χαμηλότερη.

«Αυτό το εύρημα ενισχύει την υπόθεση ότι οι διαρθρωτικοί παράγοντες – και όχι μόνο η γεωγραφία – παίζουν πιο καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των αντιλήψεων των πολιτών για την παραπληροφόρηση και τις φορολογικές παραβιάσεις ως κινδύνους για τη δημοκρατία», ανέφερε.

Μεταξύ των «Μεγάλων Τεσσάρων» της ΕΕ, η Γερμανία καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό, με σχεδόν τους μισούς ερωτηθέντες (49%) να συμφωνούν. Η Γαλλία και η Ισπανία βρίσκονται κοντά στο μέσο όρο της ΕΕ με 43%, ενώ η Ιταλία ακολουθεί με 42%.

Εξηγώντας τις διαφορές μεταξύ των χωρών, ο Ζέρκα σημείωσε ότι, το αν μια χώρα έχει βιώσει στο πρόσφατο παρελθόν σοβαρές υποθέσεις ξένης παρέμβασης ή κυβερνοεπιθέσεων, μπορεί να διαμορφώσει τις αντιλήψεις της κοινής γνώμης.

Πηγή: Euronews

Επιμέλεια: ertnews.gr

Το ενεργειακό στοίχημα της καναδικής σιδηροδρομικής υπερταχείας

Dimitris Ilias
-
0
Το ενεργειακό στοίχημα της καναδικής σιδηροδρομικής υπερταχείας

Ταχύτητες 300 χλμ. / ώρα πάνω σε ένα δίκτυο που ασφυκτιά

Το όραμα ενός γρήγορου, αξιόπιστου και σχετικά προσιτού σιδηροδρομικού άξονα, που θα ενώνει τις μεγαλύτερες πόλεις του κεντρικού Καναδά, επανέρχεται δυναμικά στο πολιτικό και δημόσιο προσκήνιο. Η προτεινόμενη γραμμή υψηλής ταχύτητας μεταξύ Κεμπέκ Σίτι και Τορόντο παρουσιάζεται ως έργο εθνικής σημασίας, ικανό να μεταμορφώσει τις μετακινήσεις, να ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη και να μειώσει τις εκπομπές από τις οδικές και αεροπορικές μεταφορές. Όμως πίσω από τις εντυπωσιακές ταχύτητες και τα φιλόδοξα χρονοδιαγράμματα, αναδύεται μια λιγότερο θεαματική αλλά κρίσιμη πρόκληση, η τεράστια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας σε ένα ενεργειακό σύστημα που ήδη δοκιμάζεται.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα σχέδια, ο σιδηροδρομικός διάδρομος μήκους περίπου 1.000 χιλιομέτρων θα φιλοξενεί έως και 72 δρομολόγια ημερησίως, με τρένα που θα κινούνται σε ταχύτητες έως 300 χιλιόμετρα την ώρα. Η διαδρομή Τορόντο – Μόντρεαλ θα περιοριστεί περίπου στις τρεις ώρες, ενώ το ταξίδι Μόντρεαλ–Οτάβα θα διαρκεί λιγότερο από μία. Μέχρι το 2055, οι προβλέψεις μιλούν για έως και 24 εκατομμύρια επιβάτες το χρόνο, αριθμός που, εάν επιβεβαιωθεί, θα αλλάξει ριζικά το χάρτη των μεταφορών στον Καναδά.

Η πρώτη φάση του έργου, που αφορά το τμήμα Οτάβα – Μόντρεαλ, αναμένεται να εισέλθει σε κατασκευαστική φάση γύρω στο 2029 ή 2030. Το σχέδιο έχει δομηθεί ως σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με την κρατική εταιρεία Alto να εποπτεύει το έργο και μια κοινοπραξία, γνωστή ως Cadence, να αναλαμβάνει το σχεδιασμό, την κατασκευή και τη λειτουργία της γραμμής. Παρότι οι τεχνικές λεπτομέρειες της χάραξης δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί πλήρως, ένα στοιχείο είναι ήδη σαφές, η ενεργειακή όρεξη της υπερταχείας θα είναι μεγάλη.

Η λειτουργία τρένων σε ταχύτητες κοντά στα 300 χιλιόμετρα την ώρα απαιτεί πολλαπλάσια ενέργεια, σε σύγκριση με τα συμβατικά ηλεκτρικά τρένα. Η αεροδυναμική αντίσταση αυξάνεται εκθετικά με την ταχύτητα, ενώ η ισχύς που χρειάζεται για να επιταχύνει και να διατηρήσει ένα συρμό σε τέτοια επίπεδα είναι σημαντική. Εκτιμάται ότι κάθε τρένο σε πλήρη ανάπτυξη ταχύτητας μπορεί να απαιτεί περίπου 50 μεγαβάτ ισχύος σε δεδομένη χρονική στιγμή, ποσότητα συγκρίσιμη με την κατανάλωση μιας μικρής πόλης.

Συνολικά, η γραμμή υψηλής ταχύτητας εκτιμάται ότι θα απορροφά μεταξύ 1 και 3 τοις εκατό της σημερινής ηλεκτρικής δυναμικότητας των επαρχιών του Οντάριο και του Κεμπέκ. Σε απόλυτους όρους, αυτή η κατανάλωση είναι συγκρίσιμη με εκείνη μεγάλων βιομηχανικών εγκαταστάσεων, όπως χαλυβουργεία ή μεγάλα κέντρα δεδομένων, και στο Κεμπέκ με ένα εκτεταμένο εργοστάσιο αλουμινίου. Το γεγονός αυτό προκαλεί ανησυχία, δεδομένου ότι και οι δύο επαρχίες βρίσκονται ήδη αντιμέτωπες με απότομη αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας.

Στο Οντάριο, οι προβλέψεις δείχνουν ότι η ζήτηση ηλεκτρισμού θα αυξηθεί έως και 75 τοις εκατό μέχρι το 2050, κυρίως λόγω της ηλεκτροκίνησης, της ανάπτυξης εργοστασίων μπαταριών για ηλεκτρικά οχήματα και της έκρηξης των κέντρων δεδομένων που υποστηρίζουν εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης. Στο Κεμπέκ, η υδροηλεκτρική εταιρεία της επαρχίας έχει θέσει ως στόχο το διπλασιασμό της παραγωγικής της ικανότητας μέσα στα επόμενα 25 χρόνια, ωστόσο τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει νέες πιέσεις. Η παρατεταμένη ξηρασία έχει μειώσει τα επίπεδα νερού στους ταμιευτήρες, ενώ πρόσφατα, κατά τη διάρκεια ακραίων ψυχρών περιόδων, η επαρχία αναγκάστηκε να περιορίσει προσωρινά τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο πλαίσιο αυτό, η υπερταχεία δεν έρχεται σε ένα ενεργειακό κενό. Αντιθέτως, προστίθεται σε μια λίστα μεγάλων καταναλωτών που διεκδικούν μερίδιο, από ένα σύστημα που βρίσκεται ήδη στα όριά του. Έγγραφα που ήρθαν στο φως μέσω αιτημάτων πρόσβασης σε πληροφορίες δείχνουν, ότι περίπου το ένα τρίτο της απαιτούμενης ενέργειας της γραμμής θα προέρχεται από το Κεμπέκ και το υπόλοιπο από το Οντάριο. Οι αναλογίες αυτές βασίζονται σε παλαιότερες μελέτες, όταν το έργο είχε σχεδιαστεί ως σιδηρόδρομος υψηλής συχνότητας και όχι πλήρους υψηλής ταχύτητας, όμως οι ειδικοί εκτιμούν ότι η γεωγραφική κατανομή της τροφοδοσίας δε θα αλλάξει δραστικά.

Η κατασκευή της γραμμής θα απαιτήσει επίσης ένα δίκτυο αποκλειστικών υποσταθμών υψηλής ισχύος κατά μήκος του διαδρόμου, οι οποίοι θα λειτουργούν ως ενδιάμεσοι κρίκοι μεταξύ του γενικού δικτύου και της σιδηροδρομικής υποδομής. Κάθε τέτοιος υποσταθμός ισοδυναμεί ενεργειακά με την τροφοδοσία μιας μικρής κοινότητας, γεγονός που εγείρει ερωτήματα, για το κατά πόσο τα υφιστάμενα δίκτυα μπορούν να αντέξουν το πρόσθετο φορτίο χωρίς εκτεταμένες αναβαθμίσεις.

Οι υποστηρικτές του έργου αντιτείνουν ότι, παρά την υψηλή κατανάλωση, το συνολικό περιβαλλοντικό ισοζύγιο μπορεί να είναι θετικό. Εάν μεγάλος αριθμός ταξιδιωτών εγκαταλείψει το αυτοκίνητο και το αεροπλάνο υπέρ του τρένου, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τις μεταφορές θα μπορούσαν να μειωθούν αισθητά. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι αυτό το όφελος δεν είναι αυτόματο. Η κατασκευή μιας γραμμής τέτοιου μεγέθους συνεπάγεται τεράστιο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, από την παραγωγή χάλυβα και σκυροδέματος μέχρι τη διάνοιξη διαδρόμων και την αλλοίωση οικοσυστημάτων. Για να «αποσβεστούν» αυτές οι εκπομπές, απαιτείται εξαιρετικά υψηλή πληρότητα και μετατόπιση επιβατών από πιο ρυπογόνες μορφές μετακίνησης, όχι απλώς από υφιστάμενα τρένα ή λεωφορεία.

Η καναδική υπερταχεία, αν τελικά υλοποιηθεί, υπόσχεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ορίζεται η απόσταση στον πυκνοκατοικημένο άξονα του Κεμπέκ και του Οντάριο. Ταυτόχρονα όμως λειτουργεί ως υπενθύμιση, ότι τα μεγάλα έργα υποδομής του 21ου αιώνα δεν κρίνονται μόνο από την ταχύτητα ή την τεχνολογία τους, αλλά και από την ικανότητά τους να ενταχθούν βιώσιμα σε ενεργειακά συστήματα που ήδη δοκιμάζονται. Το αν το όνειρο των 300 χιλιομέτρων την ώρα μπορεί να συνυπάρξει με ένα δίκτυο που ασφυκτιά, παραμένει ένα από τα κεντρικά ερωτήματα των επόμενων ετών.

18χρονη τρανς η δράστης

Ta NEA
-
0
18χρονη τρανς η δράστης

Είχε γεννηθεί αγόρι αλλά εδώ και χρόνια αυτοπροσδιοριζόταν ως γυναίκα ◙ Ανάμεσα στους οκτώ νεκρούς και η μητέρα της ◙ Η δράστης έβαλε η ίδια τέλος στη ζωή της με όπλο 

Μία 18χρονη τρανς είναι ο δράστης τής ένοπλης επίθεσης σε σχολείο στο Τάμπλερ Ριτζ του Καναδά, στην British Columbia, που άφησε οκτώ νεκρούς, τους περισσότερους μαθητές, και πάνω από 20 τραυματίες. Η καναδική αστυνομία ανέφερε ότι η 18χρονη ονομάζεται Τζέσε βαν Ρουτσελάαρ. Είχε γεννηθεί βιολογικά άνδρας. Πριν από έξι χρόνια άρχισε τη διαδικασία της φυλομετάβασης και αυτοπροσδιοριζόταν ως γυναίκα. Η κοπέλα έβαλε η ίδια τέλος στη ζωή της με όπλο, πάντως δεν έχει βρεθεί κάποιο σημείωμα. Η δράστης είχε εγκαταλείψει το σχολείο όπου έγινε η επίθεση πριν από τέσσερα χρόνια.
Τα θύματα ήταν μία 39χρονη δασκάλα, τρία κορίτσια 12 ετών, δύο αγόρια 12 και 13 ετών, άλλη μία 39χρονη και ένα αγόρι 11 ετών. Τα δύο τελευταία θύματα εντοπίστηκαν σε κατοικία: ήταν η μητέρα και ο ετεροθαλής αδελφός τής 18χρονης.
Εν τω μεταξύ οι Αρχές αναθεώρησαν προς τα κάτω τον αριθμό των νεκρών. Αν και αρχικά μιλούσαν για εννέα (εκτός από τη 18χρονη) τώρα αναφέρουν ότι είναι οκτώ. Όπως αποδείχτηκε, μία τραυματίας που είχε διακομιστεί με βαριά τραύματα δεν κατέληξε, όπως πιστευόταν αρχικά, αλλά είναι στη ζωή.
Η αστυνομία είχε κληθεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια στην κατοικία των Βαν Ρουτσελάαρ για ζητήματα ψυχικής υγείας. Σε κάποιες περιπτώσεις οι κλήσεις αφορούν και τη χρήση όπλων. Οι αστυνομικοί βρήκαν δύο όπλα, μια καραμπίνα και ένα πιστόλι, και τα έστειλαν για εξέταση.
Η επίθεση εκτυλίχθηκε νωρίς το απόγευμα της Τρίτης 10/2, όταν αστυνομικές δυνάμεις έφτασαν στο λύκειο της κοινότητας, η οποία αριθμεί μόλις 2.400 κατοίκους, και εντόπισαν έξι ανθρώπους νεκρούς και δεκάδες τραυματίες.Δύο τραυματίες διακομίστηκαν αεροπορικώς σε νοσοκομείο με σοβαρά ή απειλητικά για τη ζωή τους τραύματα, ενώ περίπου 25 ακόμη άτομα έλαβαν ιατρική φροντίδα σε τοπικό κέντρο υγείας.
Οι μαζικοί πυροβολισμοί παραμένουν σπάνιο φαινόμενο στον Καναδά, μια χώρα με αυστηρότερη νομοθεσία περί όπλων σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ επιθέσεις τέτοιας κλίμακας σε σχολικό περιβάλλον θεωρούνται σχεδόν πρωτοφανείς.

Τις στιγμές μετά το αιματηρό περιστατικό στο λύκειο της κοινότητας Τάμπλερ Ριτζ στον Καναδά, παρουσιάζει βίντεο που κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο. Σε αυτό, διακρίνονται ένοπλοι αστυνομικοί να έχουν φτάσει στο σχολικό συγκρότημα και να πλησιάζουν στις εισόδους του, ενώ μαθητές και προσωπικό του ιδρύματος τρέχουν προς την πλευρά που είναι σταθμευμένα τα αστυνομικά οχήματα. Παράλληλα, ένα ελικόπτερο εποπτεύει το χώρο από αέρος.
Ο Ντάριαν Κουίστ, μαθητής της 12ης τάξης, μίλησε μαζί με τη μητέρα του, Σέλεϊ Κουίστ, σε ραδιοφωνική εκπομπή του CBC για όσα εκτυλίχθηκαν το μεσημέρι της Τρίτης 10/2. Περιέγραψε ότι, λίγο μετά την άφιξή του στην τάξη, περίπου στις 13:30 τοπική ώρα, ακούστηκε συναγερμός στους διαδρόμους με οδηγία να κλείσουν οι πόρτες λόγω lockdown. «Οι πόρτες παρέμειναν κλειστές για αρκετή ώρα και τότε καταλάβαμε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά», είπε. Ο ίδιος και οι συμμαθητές του οχυρώθηκαν μέσα στην αίθουσα για περισσότερες από δύο ώρες, μέχρι που αστυνομικοί τους συνόδευσαν εκτός του σχολικού κτιρίου. Αφού βγήκε από το σχολείο, συναντήθηκε με τη μητέρα του στο κοινοτικό κέντρο, λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά. Ο Ντάριαν σημείωσε ότι το σχολείο είναι μικρό, με μαθητές από την 7η έως τη 12η τάξη, και εκτίμησε ότι η τάξη αποφοίτησής του αριθμεί μόλις περίπου 20 μαθητές.
«Η πραγματικότητα αρχίζει να μας βαραίνει», ανέφερε. «Πιστεύω ότι γνώριζα κάποιον από τα θύματα, αλλά όλα είναι ακόμη πολύ νωπά». Όπως είπε, το σχολείο εξέδωσε ανακοίνωση ότι θα συνεργαστεί με την τοπική αστυνομία, προκειμένου να στηρίξει τους μαθητές κατά την επιστροφή τους στα μαθήματα. «Η κατάσταση μοιάζει σχεδόν εξωπραγματική. Ένιωθα σαν να βρισκόμουν κάπου που είχα δει μόνο στην τηλεόραση», τόνισε.

© ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Pink in the City: Παρουσίασε δωρεά 386.407$ στο MUHC Foundation για τη φροντίδα ασθενών με καρκίνο του μαστού

Martin Barry
-
0
Pink in the City: Παρουσίασε δωρεά 386.407$ στο MUHC Foundation για τη φροντίδα ασθενών με καρκίνο του μαστού

του Martin C. Barry

Μια ημέρα αφιερωμένη στην ευγνωμοσύνη, στην παροικία και στη δύναμη της συμπόνιας, ήταν η εκδήλωση του Pink in the City στο Πανεπιστημιακό Κέντρο Υγείας McGill (MUHC), όπου αποκαλύφθηκε η νέα ετήσια δωρεά των 386.407 δολαρίων προς το MUHC Foundation.

«Σήμερα γιορτάζουμε μια ξεχωριστή ομάδα ανθρώπων που μας δείχνει τι μπορεί να επιτευχθεί όταν η συμπόνια συναντά τη δράση», δήλωσε η Μαρί-Ελέν Λαραμέ, πρόεδρος και CEO του MUHC Foundation, λίγο πριν αποκαλύψει το ποσό της επιταγής.

ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ ΣΤΗΝ

ΕΥΕΞΙΑ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

Το ποσό – σχεδόν 70.000 δολάρια περισσότερα από πέρυσι – παραδόθηκε επίσημα στις 25 Ιανουαρίου από εκπροσώπους του Pink in the City και προέρχεται από τις δραστηριότητες που πραγματοποιήθηκαν μέσα στη χρονιά, για την υποστήριξη της ολιστικής φροντίδας των ασθενών με καρκίνο του μαστού.

Το Pink in the City έχει γίνει πλέον συνώνυμο με τη φροντίδα καρκίνου του μαστού στο MUHC. Στηρίζει σταθερά το Breast Clinic Wellness Program, μέσα από το MUHC Foundation, εκδηλώσεις όπως το Raise Craze αλλά και την ετήσια γκαλά βραδιά.

ΑΟΚΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ

ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

Από γυναίκες που νίκησαν τον καρκίνο έως μαθητές λυκείου, η κοινότητα του Pink in the City συνεχίζει να μεγαλώνει και να ενισχύει τον αγώνα ενάντια στη νόσο. Με τη φετινή δωρεά, το συνολικό ποσό που έχει προσφέρει η οργάνωση στο MUHC αγγίζει πλέον τα 2 εκατομμύρια δολάρια.

Στις δράσεις που ξεχώρισαν συγκαταλέγεται η καμπάνια Pink in the Rink, με επικεφαλής τη γυναικεία ομάδα χόκεϊ του Πανεπιστημίου Concordia, καθώς και το ιδιαίτερα αγαπητό Raise Craze, όπου συμμετέχοντες ξυρίζουν ή βάφουν τα μαλλιά τους ροζ για να στηρίξουν την προσπάθεια. Μαθητές του Sir Wilfred Laurier School Board συγκέντρωσαν πάνω από 20.000 δολάρια, αποδεικνύοντας ότι η νεολαία έχει ενεργό ρόλο στη φιλανθρωπία.

ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΤΟ MUHC

Ωστόσο, ο Δρ. Σάρκις Μετερισιάν, διευθυντής του Breast Center στο MUHC, αναφέρθηκε και στις δυσκολίες της χρονιάς. «Ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά για την ιατρική στο MUHC», δήλωσε, σημειώνοντας ότι λειτουργούν μόνο 6 από τις 14 χειρουργικές αίθουσες εξαιτίας έλλειψης αναισθησιολόγων και νοσηλευτών. Οριστικές επεμβάσεις πραγματοποιούνται πλέον στο Lachine General Hospital και στο Ville-Marie Surgery Institute.

Όπως εξήγησε, τα χρήματα του Pink in the City στηρίζουν όχι μόνο το πρόγραμμα ευεξίας, αλλά και ανάγκες σε ιατρικό εξοπλισμό και υπηρεσίες απαραίτητες για τις ασθενείς.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΒΟΥΡΤΖΟΥΜΗ

Ο Δρ. Μετερισιάν ευχαρίστησε ιδιαίτερα την οικογένεια Βουρτζούμη, που εδώ και 10–12 χρόνια στηρίζει το έργο και συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία του Wellness Centre. «Οι υπηρεσίες που προσφέρει – από φυσιοθεραπεία μέχρι διαιτολογική υποστήριξη και personal training – κοστίζουν συνήθως 100–150 δολάρια την ώρα», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι χάρη στο Pink in the City παρέχονται δωρεάν στις ασθενείς.

«Κάθε μέρα λαμβάνω αιτήματα για ασθενείς που χρειάζονται βοήθεια, και χάρη σε εσάς μπορούμε να τους τη δώσουμε. Ξυπνώ κάθε πρωί ευγνώμων για όσα κάνετε», είπε συγκινημένος.

Η ιστορία δε «χωράει» σε πρόχειρο τηλεοπτικό σχόλιο

George Guzmas
-
0
Η ιστορία δε «χωράει» σε πρόχειρο τηλεοπτικό σχόλιο

Η τηλεοπτική κάλυψη της Τελετής Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων από το CBC ανέδειξε ένα ζήτημα που, για την Ελλάδα, δεν είναι ούτε μικρό ούτε αθώο. Ένα σύντομο σχόλιο του Καναδού σχολιαστή, που συνέδεσε την είσοδο της Βόρειας Μακεδονίας στην Παρέλαση των Εθνών με τον Φίλιππο Β’ και τον… Μέγα Αλέξανδρο(!), αρκούσε για να δείξει πόσο εύκολα η ιστορική αλήθεια μπορεί να θολώσει στο όνομα της «ελαφριάς» τηλεοπτικής αφήγησης.

Το σχόλιο, ειπωμένο πάνω στην εικόνα της σύγχρονης κρατικής αποστολής, παρουσίασε τους αρχαίους Μακεδόνες βασιλείς – προπαντός τον Μέγα Αλέξανδρο – ως «τους μεγαλύτερους αθλητές της Μακεδονίας», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η ιστορική αυτή κληρονομιά, συνδέεται άμεσα με το σημερινό κράτος. Ο τηλεθεατής που δε γνωρίζει τις λεπτομέρειες του ζητήματος, πολύ εύκολα θα μπορούσε να το εκλάβει ως δεδομένο. Κι εκεί γεννιέται η σύγχυση.

ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ

ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΟΛΗ ΕΙΚΟΝΑ

Η σχέση μεταξύ της αρχαίας Μακεδονίας και της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας δεν είναι θέμα εθνικής ευαισθησίας. Είναι θέμα διεθνούς συμφωνίας, θεσμικών δεσμεύσεων και καθαρής ιστορικής πραγματικότητας. Η Συμφωνία των Πρεσπών δεν αφήνει περιθώριο παρανοήσεων:

☛  Η Ελλάδα χρησιμοποιεί τους όρους «Μακεδονία / Μακεδονικός» για τον ελληνικό χώρο, τον πολιτισμό και την αρχαία ελληνική κληρονομιά.

☛  Η Βόρεια Μακεδονία τους χρησιμοποιεί για τη σύγχρονη ταυτότητα της χώρας, τη γλώσσα και την κοινωνία της — διακριτά από την αρχαιότητα.

Η ΕΥΘΥΝΗ ΕΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ

Το CBC δεν είναι ιδιωτικός σταθμός, που αυτοσχεδιάζει για εντυπωσιασμό. Είναι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός του Καναδά. Χρηματοδοτείται από τους φόρους μας και μάλιστα πλουσιοπάροχα. Έχει ευθύνη απέναντι στο κοινό να προσφέρει ακριβή, τεκμηριωμένη πληροφορία – ειδικά όταν αγγίζει ιστορία και ταυτότητα. Το ίδιο το CBC έχει αναγνωρίσει στο παρελθόν, ότι το ζήτημα είναι ευαίσθητο και απαιτητικό. Η φετινή αστοχία δεν μπορεί να αποδοθεί σε άγνοια· είναι προϊόν προχειρότητας.

Κανείς δεν υποστηρίζει ότι ο σχολιαστής είχε πρόθεση να παραχαράξει ιστορία. Η πρόθεση δεν είναι το ζητούμενο. Το αποτέλεσμα είναι. Και εδώ το αποτέλεσμα ήταν μια παραπλανητική σύνδεση, ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ιστορικές πραγματικότητες. Σε έναν κόσμο όπου η παραπληροφόρηση ταξιδεύει πιο γρήγορα από τη διόρθωση, τα δημόσια μέσα οφείλουν να λειτουργούν ως φίλτρο ακρίβειας, όχι ως επιταχυντής σύγχυσης.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΗΔΕΝ

Κάποτε όταν υπήρχε εκπρόσωπος Τύπου στην ελληνική πρεσβεία στην Οτάβα, τέτοιες περιπτώσεις παραπληροφόρησης δεν περνούσαν απαρατήρητες και πάντοτε ακολουθούσαν οι απαιτούμενες αντιδράσεις της Ελληνικής Πρεσβείας. Σήμερα όμως, απ’ ότι γνωρίζουμε, καμία επίσημη αντίδραση δεν έγινε προς το CBC.

Αντιθέτως αν, και το τονίζω αν, λεγόταν κάτι εναντίον τουρκικών ή εβραϊκών ιστορικών θεμάτων και θέσεων, και οι δύο χώρες μέσω των πρεσβειών τους, θα είχαν αντιδράσει έντονα κατά του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα CBC και ακόμα θα δημιουργούσαν διπλωματικό επεισόδιο.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ρόλος της οργανωμένης ομογένειας είναι κρίσιμος. Μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχε γίνει αντιληπτή μια συντονισμένη, δημόσια παρέμβαση από κορυφαίους φορείς της ελληνικής παροικίας στον Καναδά – και προπαντός από το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο – με ξεκάθαρο αίτημα on‑air διευκρίνισης και συνοδευτικό fact sheet προς το CBC. Αυτό δεν σημαίνει απραξία στο παρασκήνιο· σημαίνει ότι έλειψε η ορατή, γρήγορη και τεκμηριωμένη δημόσια φωνή εκεί όπου συνέβη το λάθος.

Τουλάχιστον θα περίμενα να σταλθεί μια κοινή επιστολή (Κογκρέσο, κοινότητα, σύλλογοι, ακαδημαϊκοί) προς το CBC και τον Ombudsman.

Αυτό που συνέβη στο CBC δεν είναι μια κακοτυχία της στιγμής. Είναι υπενθύμιση ότι η ιστορία δεν μπορεί να χωρέσει σε επιπόλαιες τηλεοπτικές συνδέσεις. Ότι οι λέξεις έχουν βάρος – και όταν εκφέρονται από δημόσιο μέσο, το βάρος αυτό πολλαπλασιάζεται. Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να απαιτεί ακρίβεια σε ζητήματα που άπτονται της ιστορικής της κληρονομιάς. Επίσης, οι ομογενειακοί φορείς έχουν κάθε λόγο να απαιτούν τη διόρθωση εκεί που πρέπει, όταν πρέπει. Όταν ο δημόσιος λόγος μπερδεύει το παρελθόν, η διόρθωση πρέπει να ακούγεται το ίδιο δυνατά με το λάθος.

Ο ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΤΗΣ

Ήλθον, είδον και απήλθον. Αυτό έκανε ο Ευτυχής του ΣΚΑΙ που επισκέφτηκε το Μόντρεαλ. Ενώ δαπάνησε λεπτά ολόκληρα στο ιστορικό ζαχαροπλαστείο Αφροδίτη, και στο καφενείο όπου ήπιαν φραπέδες το Μάρτιο 2024 Τρουντό και Μητσοτάκης, αγνόησε εντελώς τους οργανισμούς της παροικίας μας. Δεν αναφέρθηκε καν στην Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ και ούτε στα Ελληνικά μας σχολεία.

Πιστεύω ότι την όλη προετοιμασία της επίσκεψης του, την έκαναν ερευνητές του ΣΚΑΙ.

Όποιος και να την έκανε δεν κάλυψε το σφυγμό της παροικίας του Μόντρεαλ. Όπως επίσης και το καμάρι όλων μας, τα Ελληνικά μας σχολεία.

Αγίου Βαλεντίνου: Ο έρωτας στα χρόνια των ισχνών αγελάδων

Michael Tellides
-
0
Αγίου Βαλεντίνου: Ο έρωτας στα χρόνια των ισχνών αγελάδων

Αν φέτος στις 14 Φλεβάρη ο φτερωτός θεός των ερωτευμένων σας χτυπήσει την πόρτα, καλό θα ήταν, πριν του ανοίξετε, να του ζητήσετε μια φορολογική ενημερότητα. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της TD Bank, ο Άγιος Βαλεντίνος δεν κρατάει πλέον μόνο βέλη, αλλά και κομπιουτεράκι, αφού το δυσοίωνο οικονομικό κλίμα στον Καναδά φαίνεται να έχει μετατρέψει το κλασικό «ραντεβού για δείπνο» σε μια άσκηση ανώτερων μαθηματικών.

Το «κόκκινο» της αγάπης ή το «κόκκινο» της λυπητερής; Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Σχεδόν τρεις στους δέκα Καναδούς (30%) έχουν βάλει το φλερτ στην κατάψυξη, μειώνοντας τις εξόδους τους, επειδή το κόστος της ρομαντζάδας έχει πάρει την ανηφόρα. Το άλλο 29% των ερωτηθέντων φαίνεται να ανακαλύπτει τη γοητεία των «μηδενικών επιλογών». Με απλά λόγια, το «πάμε για ένα ακριβό κρασί;» έχει αντικατασταθεί από το «πάμε μια βόλτα να χαζέψουμε τις βιτρίνες;».

Η Γενιά Ζ, πάντα πρωτοπόρος στις τάσεις, ηγείται αυτής της οικονομικής επανάστασης του έρωτα. Με ένα ποσοστό 36% να επιλέγει «οικονομικά ραντεβού», οι νέοι φαίνεται να αντιλαμβάνονται ότι ένα φιλί κάτω από το σεληνόφως είναι δωρεάν, ενώ μια κράτηση σε αξιοπρεπές εστιατόριο απαιτεί μακροπρόθεσμο δάνειο.

«Πες μου το ζώδιό σου… και το πιστωτικό σου σκορ»: Ξεχάστε τις ερωτήσεις για το αγαπημένο χρώμα ή το αγαπημένο φαγητό στα πρώτα ραντεβού. Η νέα τάση επιβάλλει «οικονομική διαφάνεια». Ένας στους τέσσερις Καναδούς θέλει να ξέρει από το πρώτο κιόλας ποτό (το οποίο πιθανότατα θα πληρώσουν ρεφενέ) αν ο υποψήφιος σύντροφος έχει χρέη ή αν η μόνη του επένδυση είναι οι κάρτες συναλλαγών Pokémon.

Η Jeet Dhillon, ανώτατη εκτελεστική διευθύντρια της TD Wealth το θέτει κομψά: «Βλέπουμε μια ουσιαστική μετατόπιση στις προτεραιότητες». Εμείς θα το λέγαμε πιο απλά: Αν δεν έχεις υγιείς οικονομικές συνήθειες, οι πιθανότητές σου να βρεις ταίρι φέτος είναι λιγότερες από το να βρεις πάρκινγκ στο κέντρο το Σάββατο το βράδυ.

Αγάπη, Καβγάδες και Προγαμιαία Συμβόλαια: Η έρευνα αναδεικνύει και τις σκοτεινές πλευρές της ακρίβειας. Οι καβγάδες για τα χρήματα αυξάνονται, ενώ η απόκτηση παιδιών μετατίθεται για το μακρινό μέλλον – ίσως για όταν το επιτόκιο πέσει κάτω από το επίπεδο της απελπισίας.

Το πιο εντυπωσιακό; Η πλειοψηφία της Γενιάς Ζ δε λέει απλώς «ναι» στο γάμο, αλλά λέει «ναι, αφού πρώτα υπογράψουμε προγαμιαίο συμβόλαιο». Για τη νέα γενιά, η αιώνια πίστη είναι καλή, αλλά ένα καλά συνταγμένο νομικό έγγραφο είναι ακόμα καλύτερο.

Συμπέρασμα: Φέτος, ο Άγιος Βαλεντίνος ίσως να μην είναι τόσο «glamorous» όσο άλλες χρονιές. Ίσως το δώρο σας να μην είναι ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι, αλλά μια εξόφληση της πιστωτικής κάρτας. Ας είμαστε ρεαλιστές. Στο σημερινό οικονομικό τοπίο, αυτό ίσως είναι το πιο ρομαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε.

Τελικά, η αρχαία ρήση «Ο έρωτας περνά από το στομάχι», είναι πιο επίκαιρη από ποτέ…

Ta NEA volume 20-06

NEA Staff
-
0
Ta NEA volume 20-06

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-06 published February 13th, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Click here to read the paper.

Με ποια στρατηγική θα φτάσει μέχρι τις επόμενες κάλπες η κυβέρνηση

Ta NEA
-
0
Με ποια στρατηγική θα φτάσει μέχρι τις επόμενες κάλπες η κυβέρνηση

Τι είπε ο Μητσοτάκης για τη Συνταγματική Αναθεώρηση ◙ Το «όχι» στην αλλαγή του εκλογικού νόμου παραμένει, ενώ ο πρωθυπουργός εστίασε στο διακύβευμα της επόμενης αναμέτρησης

Να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων θέλει η κυβέρνηση, επιχειρώντας να προτάξει μία ατζέντα μεταρρυθμίσεων και να πιέσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Στο πλαίσιο αυτό ανοίγει τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, ενώ ξεδιπλώνει και τον οδικό χάρτη με τον οποίο θα φτάσει στις επόμενες κάλπες.

Το «όχι» στην αλλαγή του εκλογικού νόμου παραμένει, ενώ ο πρωθυπουργός εστίασε στο διακύβευμα της επόμενης αναμέτρησης. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε πως το δίλημμα δεν είναι «Μητσοτάκης ή χάος» αλλά είναι «Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης ή Κωνσταντοπούλου ή Βελόπουλος». Υπογράμμισε παράλληλα πως «πιστεύουμε στις αυτοδύναμες κυβερνήσεις, θεωρούμε ότι υπηρετούν αυτή τη στιγμή το συμφέρον του τόπου, ειδικά σε μια περίοδο μεγάλης αστάθειας».

Είπε ακόμα πως θεωρεί ότι είναι ένας στόχος εφικτός και προσέθεσε «το έχουμε κάνει δύο φορές, μπορούμε να το κάνουμε. Χρειάζεται πολλή δουλειά. Πρέπει να θέσουμε με σαφήνεια τα διλήμματα, πρέπει να εξηγήσουμε καταρχάς γιατί θέλουμε τρίτη τετραετία». Στο ερώτημα τι θα κάνει σε περίπτωση μη επίτευξης αυτοδυναμίας και αν θα κυβερνούσε με κάποιον άλλο σημείωσε: «το Σύνταγμα είναι απολύτως σαφές: εάν δεν υπάρχει πλειοψηφία, το πρώτο κόμμα οφείλει να διερευνήσει τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης. Δεν μπορώ να σας πω τίποτα παραπάνω από αυτό».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε συνέντευξή του στο ΣΚΑΙ (Δευτέρα 3/2), αναφέρθηκε στο διεθνές περιβάλλον και εστίασε στη σημασία της σταθερότητας, τονίζοντας πως σταθερότητα δε σημαίνει στασιμότητα. Ξεδίπλωσε επίσης το «γαλάζιο» σχέδιο για το που πρέπει να πάει η χώρα τα επόμενα χρόνια και έδωσε έμφαση σε θέματα της καθημερινότητας, όπως η παιδεία, η υγεία, οι μεταφορές κ.α.

Σε ερώτηση για το αν υπάρχει κάτι για το οποίο έχει μετανιώσει επεσήμανε πως για τον ΟΠΕΚΕΠΕ «έπρεπε να είχα τολμήσει νωρίτερα. Αυτό που έκανα, που κάναμε με πέντε χρόνια καθυστέρηση, έπρεπε να γίνει πολύ νωρίτερα». Επίσης, σημείωσε πως «έχω μετανιώσει για το γεγονός ότι άφησα να ριζώσουν «οι θεωρίες των ξυλολίων». Ότι μετά τα Τέμπη όλο αυτό το κύμα της χυδαίας παραπληροφόρησης και της εργαλειοποίησης μιας τραγωδίας για το τι έγινε μετά το ατύχημα, τα «μπαζώματα» και όλα αυτά, ότι ουσιαστικά δεν απαντήσαμε με θάρρος και με τόλμη πολύ νωρίτερα…».

Όσον αφορά στην πρόσφατη τροπολογία του υπουργείου Δικαιοσύνης – και απαντώντας σε ερώτηση αναφορικά με την Ολγα Κεφαλογιάννη – ο πρωθυπουργός μίλησε για μια σωστή διάταξη. Βέβαια προσέθεσε «το πώς έγινε χρήση της διάταξης εγώ δε θα το σχολιάσω, γιατί είναι και ένα, θα έλεγα, ζήτημα το οποίο είναι προσωπικό, υπάρχουν και παιδιά στη μέση. Εγώ θα μείνω στην ορθότητα της διάταξης αυτής καθ’ εαυτής». Σημείωσε μάλιστα πως «όταν κατέχουμε ένα δημόσιο αξίωμα, μερικές φορές δεν πρέπει να στεκόμαστε μόνο στην ουσία αλλά πρέπει να προσέχουμε και τις εντυπώσεις», ενώ στο ερώτημα αν θα έχει κάποιες πολιτικές επιπτώσεις αυτό απάντησε «όχι. Από τη στιγμή που θεωρώ ότι, σας είπα, ότι η διάταξη είναι μια διάταξη ορθή».

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ: ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΑΡΘΡΑ ΞΕΚΙΝΑ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Το διάλογο για τη Συνταγματική Αναθεώρηση άνοιξε η κυβέρνηση και ζητούμενο είναι η επίτευξη συναινέσεων σε μία σειρά κομβικής σημασίας άρθρων. Με βάση το χρονοδιάγραμμα, η εισήγηση της Ν.Δ. θα παρουσιαστεί μέσα στο Μάρτιο (ήδη ο Κ. Μητσοτάκης απέστειλε σχετική επιστολή στους βουλευτές του κόμματος) και στόχος είναι μέσα στον Απρίλιο να ξεκινήσουν οι συνεδριάσεις της αρμόδιας επιτροπής.

H ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΒΑΣΙΚΑ ΑΡΘΡΑ:

1] Το 86 περί ποινικής ευθύνης υπουργών. «Για το ζήτημα αυτό η άποψή μου είναι σαφής, ότι η δίωξη δεν μπορεί να ασκείται από τη Βουλή, από μία προανακριτική επιτροπή, πρέπει να ασκείται από εισαγγελείς» σημείωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όπως υπογράμμισε «πρέπει να υπάρχουν δικλίδες ασφαλείας, μπορεί να υπάρχει ένας ρόλος για τη Βουλή, αλλά δεν μπορεί η Βουλή να κάνει προανάκριση και τελικά να είναι αυτή η οποία τεκμηριώνει την άσκηση δίωξης».

2] Το 103 για την κατοχύρωση της έννοιας της αξιολόγησης, η οποία να συνδέεται και με τη μονιμότητα στο δημόσιο.

3] Το 16 που σχετίζεται και με τα μη κρατικά πανεπιστήμια.

4] Το 90 για την εκλογή ηγεσίας της δικαιοσύνης (με στόχο τη μεγαλύτερη και ουσιαστική συμμετοχή των δικαστών στην επιλογή της ηγεσίας των ανώτατων δικαστηρίων).

5] Το 30 με τη «γαλάζια» πρόταση να προβλέπει μία 6ετή και μόνο θητεία για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Να σημειωθεί ακόμα, πως από το Μαξίμου ανοίγουν τη συζήτηση για ένα ακόμα θέμα πρώτης γραμμής, που είναι η δημοσιονομική σταθερότητα. Ειδικότερα, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε «δικλείδες οι οποίες θα εγγυώνται τη μόνιμη δημοσιονομική ισορροπία, τη συνεπή κυβερνητική δράση αλλά και την ορθότητα των κομματικών υποσχέσεων, ώστε η χώρα να μη διολισθήσει ποτέ ξανά στα επικίνδυνα μονοπάτια του λαϊκισμού».

ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΩΝ

«Το ίδιο το Σύνταγμα μας επιβάλλει να αναζητήσουμε συναινέσεις αν θέλουμε πραγματικά να πετύχουμε τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται ο καταστατικός μας χάρτης» σημείωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Υπογράμμισε ακόμα «εύχομαι η διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης να αποτελέσει μια απάντηση στην τοξικότητα και τη στείρα κομματική περιχαράκωση που διακρίνει το πολιτικό μας σύστημα».

Υπενθυμίζεται πως αυτή η Βουλή είναι η προτείνουσα και όσα άρθρα συγκεντρώσουν πλειοψηφία 180 βουλευτών μπορούν να αναθεωρηθούν από την επόμενη Βουλή με 151 θετικές ψήφους. Ωστόσο, όσα άρθρα συγκεντρώσουν από 151 έως 179 βουλευτές, χρειάζονται τουλάχιστον 180 θετικές ψήφους στην επόμενη Βουλή.

Πηγή: ΕΘΝΟΣ
Κατερίνα Κοκκαλιάρη

POLITICO: Η Ευρώπη ξεκινά την αργή απεξάρτησή της από τις ΗΠΑ

Ta NEA
-
0
POLITICO: Η Ευρώπη ξεκινά την αργή απεξάρτησή της από τις ΗΠΑ

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και επιχειρήσεις αγωνίζονται να μειώσουν την έκθεσή τους στην αμερικανική τεχνολογία, το στρατιωτικό υλικό και τους ενεργειακούς πόρους, καθώς οι διατλαντικές σχέσεις επιδεινώνονται

Επί δεκαετίες, η ΕΕ βασιζόταν στις εγγυήσεις του ΝΑΤΟ για την ασφάλεια των χωρών της Κοινότητας και στην αμερικανική τεχνολογία για να τροφοδοτεί τις δραστηριότητές της. Όμως οι απειλές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να καταλάβει τη Γροιλανδία και τα επιθετικά σχόλια για την Ευρώπη από μέλη της κυβέρνησής του, κάνουν πλέον πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες να μιλούν για «ανεξαρτησία».

«Αν θέλουμε να μας πάρουν ξανά στα σοβαρά, θα πρέπει να μάθουμε τη γλώσσα της πολιτικής ισχύος», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς.

Από εντολές που απαγορεύουν σε δημόσιους λειτουργούς να χρησιμοποιούν εργαλεία τηλεδιάσκεψης με έδρα τις ΗΠΑ για εμπορικές συμφωνίες με χώρες όπως η Ινδία, έως την τάση να υπάρξει διαφοροποίηση των προμηθευτών ενέργειας της Ευρώπης, οι προσπάθειες περιορισμού της ευρωπαϊκής εξάρτησης από τις ΗΠΑ επιταχύνονται, καθώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες προειδοποιούν ότι οι διατλαντικές σχέσεις είναι απίθανο να επιστρέψουν στην προ-Τραμπ εποχή.  

Αξιωματούχοι της ΕΕ τονίζουν ότι τα μέτρα ισοδυναμούν με «απομείωση του κινδύνου» στη σχέση της Ευρώπης με τις ΗΠΑ, και όχι με «αποσύνδεση» – όρος που θα υποδήλωνε μια καθαρή ρήξη στους οικονομικούς και στρατηγικούς δεσμούς. Μέχρι πρόσφατα, και οι δύο εκφράσεις εφαρμόζονταν κυρίως στις ευρωπαϊκές προσπάθειες μείωσης της εξάρτησης από την Κίνα. Τώρα, έρχονται στο προσκήνιο σε σχέση με τις ΗΠΑ, τον κύριο εμπορικό εταίρο της Ευρώπης στον τομέα της ασφάλειας και αλλού.

Η προσπάθεια απεξάρτησης βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο. Οι ΗΠΑ παραμένουν μακράν ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Ευρώπης και θα χρειαστούν χρόνια για να απογαλακτιστεί το μπλοκ από την αμερικανική τεχνολογική και στρατιωτική υποστήριξη, σύμφωνα με τον Ζαν-Λικ Ντεμάρτι, ο οποίος ήταν επικεφαλής του τμήματος εμπορίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπό τον πρώην πρόεδρο του οργάνου, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.

Η προσπάθεια διαφοροποίησης από τις ΗΠΑ έχει οδηγήσει τις Βρυξέλλες σε εμπορικές συμφωνίες με τον οικονομικό συνασπισμό Mercosur των χωρών της Λατινικής Αμερικής, την Ινδία και την Ινδονησία τους τελευταίους μήνες. Η Επιτροπή ανανέωσε επίσης τη συμφωνία της με το Μεξικό και αναβίωσε παλαιές διαπραγματεύσεις με την Αυστραλία.

ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ ΣΤΗΝ ΕΕ

Από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, η Ευρώπη βασιζόταν για την ασφάλειά της στο ΝΑΤΟ – στο οποίο οι ΗΠΑ συνεισφέρουν το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης. Σε μια πρόσφατη συνάντηση στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, συντηρητικοί Ευρωπαίοι ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Μερτς, δήλωσαν ότι ήρθε η ώρα το μπλοκ να ενισχύσει τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας, η οποία δεσμεύει τις χώρες της ΕΕ σε μια συμφωνία, για την υπεράσπιση οποιασδήποτε χώρας της ΕΕ δέχεται επίθεση.

Η συγκεκριμένη ρήτρα υπάρχει από το 2009, όμως δε θεωρούνταν μέχρι τώρα απαραίτητη, καθώς το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ εξυπηρετούσε παρόμοιο σκοπό. Όμως οι κυβερνήσεις της Ευρώπης έχουν αρχίσει να αμφιβάλλουν πλέον, για το αν οι ΗΠΑ πράγματι θα σπεύσουν να σώσουν την Ευρώπη.

Για δεκαετίες, υπήρχαν χώρες που αμφισβητούσαν την ύπαρξη στην Ευρώπη δομών που επιτελούν τον ίδιο ρόλο με τις νατοϊκές, σχολίασε στο POLITICO ανώτερος διπλωμάτης της ΕΕ υπό καθεστώς ανωνυμίας. Όμως, μετά τις απειλές του Τραμπ για τη Γροιλανδία, «βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ανάγκη να δημιουργήσουμε δομές στρατιωτικής διοίκησης εντός της ΕΕ», είπε.

Η Γηραιά Ήπειρος εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις στρατιωτικές δυνατότητες των ΗΠΑ, ωστόσο, ορισμένοι Ευρωπαίοι μιλούν πλέον ανοιχτά για το τίμημα της μείωσης της έκθεσης στις ΗΠΑ, λέγοντας ότι είναι διαχειρίσιμο.

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

Η μετατόπιση της διάθεσης είναι ακόμη πιο ξεκάθαρη στον τομέα της τεχνολογίας, όπου η ευρωπαϊκή εξάρτηση από πλατφόρμες όπως το X, το Meta και η Google εδώ και καιρό προβληματίζει τους ψηφοφόρους της ΕΕ, όπως αποδεικνύεται και από την ευρεία υποστήριξη της νομοθεσίας της ΕΕ για την τεχνολογία.

Η Γαλλία σχεδιάζει να απαγορεύσει σε κρατικούς αξιωματούχους να χρησιμοποιούν εργαλεία τηλεδιάσκεψης με έδρα τις ΗΠΑ, ενώ άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, εξετάζουν παρόμοια μέτρα.

«Είναι σαφές ότι η Ευρώπη βιώνει τη στιγμή της ανεξαρτησίας της», δήλωσε η επικεφαλής της τεχνολογίας της ΕΕ, Χένα Βιρκούνεν, σε συνέδριο του POLITICO την περασμένη εβδομάδα. «Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους, όλοι έχουν πραγματικά συνειδητοποιήσει πόσο σημαντικό είναι να μην εξαρτόμαστε από μία χώρα ή μία εταιρεία όσον αφορά ορισμένες πολύ κρίσιμες τεχνολογίες», σημείωσε.

Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, στα τέλη Ιανουαρίου, η Γερμανίδα επιχειρηματίας Άννα Ζάιτερ ανακοίνωσε την έναρξη μιας ευρωπαϊκής πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης με την ονομασία W, η οποία φιλοδοξεί να ανταγωνιστεί την X του Έλον Μασκ, η οποία έχει αντιμετωπίσει πρόστιμα για παραβίαση των κανόνων εποπτείας περιεχομένου της ΕΕ. Η W σχεδιάζει να φιλοξενεί τα δεδομένα της σε «ευρωπαϊκούς διακομιστές που ανήκουν σε ευρωπαϊκές εταιρείες», δήλωσε η Ζάιτερ στο Euronews.

Μέχρι στιγμής, οι Βρυξέλλες δεν έχουν ακόμη κωδικοποιήσει τέτοιες κινήσεις σε νόμο. Ωστόσο, η επερχόμενη νομοθεσία για τις υπηρεσίες cloud και τεχνητής νοημοσύνης, αναμένεται να στείλει μηνύματα σχετικά με την ανάγκη ενίσχυσης του ευρωπαϊκού αποτυπώματος στην τεχνολογική καινοτομία.

ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ

Στον τομέα της ενέργειας, είναι εμφανής μια παρόμοια τάση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα παρέχουν περισσότερο από το ένα τέταρτο του φυσικού αερίου της ΕΕ, ένα μερίδιο που αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω, καθώς τίθεται σε ισχύ η πλήρης απαγόρευση των ρωσικών εισαγωγών.

Ωστόσο, αξιωματούχοι της ΕΕ προειδοποιούν για τον κίνδυνο αύξησης της εξάρτησης της Ευρώπης από τις ΗΠΑ σε έναν ακόμη τομέα. Οι ισχυρισμοί του Τραμπ για τη Γροιλανδία ήταν «σαφής αφύπνιση» για την ΕΕ, δείχνοντας ότι η ενέργεια δεν μπορεί πλέον να θεωρείται απομονωμένη από τις γεωπολιτικές τάσεις, δήλωσε ο Επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν.

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΛΗΡΩΜΕΣ

Τα συστήματα πληρωμών βρίσκονται επίσης στο στόχαστρο, με τους νομοθέτες να προειδοποιούν για υπερβολική εξάρτηση από τα συστήματα πληρωμών των ΗΠΑ, όπως η Mastercard και η Visa.

Το ψηφιακό ευρώ, μια ψηφιακή εκδοχή μετρητών, που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ετοιμάζεται να εκδώσει το 2029, στοχεύει στη μείωση αυτών των εξαρτήσεων και στην παροχή ενός πανευρωπαϊκού κυρίαρχου μέσου πληρωμής. «Με το ψηφιακό ευρώ, οι Ευρωπαίοι θα διατηρήσουν τον έλεγχο των χρημάτων τους, των επιλογών τους και του μέλλοντός τους», δήλωσε πέρυσι η πρόεδρος της ΕΚΤ, Κριστίν Λαγκάρντ.

Στη Γερμανία, ορισμένοι πολιτικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και για 1.236 τόνους αποθεμάτων χρυσού που διατηρεί η Γερμανία στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης.

«Σε μια εποχή αυξανόμενης παγκόσμιας αβεβαιότητας και υπό την απρόβλεπτη πολιτική του προέδρου Τραμπ στις ΗΠΑ, δεν είναι πλέον αποδεκτό να υπάρχουν τόσα πολλά αποθέματα χρυσού στις ΗΠΑ», δήλωσε στο Der Spiegel η Μαρί-Άγκνες Στράκ-Ζίμερμαν, Γερμανίδα πολιτικός του φιλελεύθερου Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος, η οποία προεδρεύει της επιτροπής άμυνας του Κοινοβουλίου.

Θα ξυπνήσει την Αθήνα η τουρκική NAVTEX;

Ta NEA
-
0
Θα ξυπνήσει την Αθήνα η τουρκική NAVTEX;

Γράφει ο Βασίλης Μαρτζούκος

[αντιναύαρχος ε.α.]

Με τις δύο πρόσφατες τουρκικές NAVTEX, μονίμου ισχύος, η Τουρκία επισημαίνει ότι στο εξής για θαλάσσιες δραστηριότητες εντός της «Γαλάζιας Πατρίδος», η Ελλάδα θα πρέπει να αδειοδοτείται από την Τουρκία. Ταυτόχρονα, 23 ελληνικές νήσοι του Ανατολικού Αιγαίου δεν επιβάλλεται απλώς να είναι αποστρατικοποιημένες, αλλά απαγορεύεται κάθε στρατιωτική δραστηριότητα εντός των χωρικών τους υδάτων. Η Τουρκία προειδοποιεί ότι κάθε σχετική παραβίαση θα αντιμετωπίζεται σύμφωνα με τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα.

Οι θέσεις αυτές δε διατυπώνονται για πρώτη φορά, εν τούτοις όμως ποδοπατούν τη Διακήρυξη των Αθηνών και τα «ήρεμα νερά», ενώ η επιλογή του χρόνου προδικάζει το φάσμα των θεμάτων, τα οποία θα θέσει η Τουρκία κατά την επικείμενη διμερή συνάντηση κορυφής. Τα επιζήμια πεπραγμένα του παρελθόντος αναγκάζουν τον Έλληνα να μην πλησιάζει πλέον στα Ίμια και τους Τούρκους να επικαλούνται τα «ζωτικά τους συμφέροντα» στο Αιγαίο (Μαδρίτη 1997).

Οι νεότερες τουρκικές διεκδικήσεις άρχισαν από το 1973, διευρύνθηκαν σταδιακά και σήμερα πλέον συνιστούν υπαρξιακή εθνική απειλή. Ουσιαστικά, η Τουρκία θέτει θέμα Θράκης, Κύπρου και συνολικής ανατροπής του καθεστώτος του Αιγαίου, ενώ στη στρατηγική της κατά Ελλάδος και Κύπρου, μεταξύ άλλων, ασκεί επιρροή σε γειτονικές χώρες και τις εμπλέκει στο σχεδιασμό της.

Σε μία συρρικνούμενη δημογραφικά Ελλάδα, η Τουρκία διεισδύει ποικιλοτρόπως (π.χ. αγορά γης, υποδομών και επιχειρήσεων, μόνιμη εγκατάσταση Τούρκων και ελεγχόμενων Μουσουλμάνων μεταναστών, σταθερή προσέγγιση Μουσουλμανικής μειονότητος Θράκης κ.λπ.), ιδιαίτερα σε παραμεθόριες αραιοκατοικημένες περιοχές, με τις οποίες συχνά «αδελφοποιείται» και παρέχει πρόθυμα υπηρεσίες. Οι συχνές απειλητικές δηλώσεις, οι στρατιωτικές και υβριδικές προκλήσεις, η ισχυρή τουρκική αμυντική βιομηχανία, το μέγεθος των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, η ανάπτυξη και οι ασκήσεις αυτών, καθώς και οι προοπτικές τους, δηλώνουν τη σαφή πρόθεση υλοποιήσεως των αναθεωρητικών τους σχεδίων.

Μέχρι την ανάκληση των επεκτατικών πρακτικών της Τουρκίας οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών θα είναι μηδενικού αθροίσματος, δηλαδή η ζημία της μίας θα αποτελεί κέρδος της άλλης. Διαφορετικές εγχώριες προσεγγίσεις του τύπου «δώστε κάτι πριν μας τα πάρει με πόλεμο» ή «δώστε κάτι πριν δώσει λύση ο Τραμπ» ή «η Τουρκία εξάγει εσωτερικά προβλήματα» ή «είναι δυνατή μία ειλικρινής διαπραγμάτευση με αμοιβαίως επωφελή αποτελέσματα» ή «ενεργείστε με το ιδεώδες ότι υπέρτατο αγαθό είναι η ειρήνη», κρίνεται ότι εκφράζονται είτε από αφελείς, είτε από δόλιους.

Τα προαναφερθέντα συμβαίνουν σε περίοδο υποχωρήσεως του διεθνούς δικαίου έναντι των πρακτικών ισχύος, εν μέσω σημαντικής δοκιμασίας των Ευρω-ατλαντικών σχέσεων και αναβαθμίσεως του περιφερειακού ρόλου της Τουρκίας, της οποίας η πολιτική ηγεσία διατηρεί διαπροσωπικές σχέσεις με την αντίστοιχη των ΗΠΑ. Σε κάθε περίπτωση, είναι διαφορετικός ο αυτονόητος Δυτικός προσανατολισμός της Ελλάδος (σύγκλιση συμφερόντων) έναντι της ταυτίσεως με την πολιτική των ΗΠΑ, η οποία απαγορεύει δυνητική σύγκρουση Ελλάδας-Τουρκίας με κάθε δυνατή θυσία.

Είναι γνωστό, ότι στις περιπτώσεις αυτές πιέζεται ή θυσιάζεται η πλέον αναποφάσιστη, αδύναμη και απροετοίμαστη πλευρά, η οποία βασίζει τη στρατηγική της σε έξωθεν «σωτήρες». Εάν οι ευρωατλαντικές σχέσεις επιδεινωθούν περαιτέρω, οι επιλογές της Ελλάδος δε θα πρέπει να επηρεάζονται από συναισθήματα ή «οπαδικές» αντιλήψεις, αλλά να εμφορούνται αμιγώς από τα εθνικά ζωτικά συμφέροντα. Η ίδια προσέγγιση ισχύει για την επιλογή τοπικών συμμάχων και την εμβάθυνση των σχέσεων μαζί τους.

Η ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ ΕΝΑΣΚΗΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Με το σύνολο των τουρκικών απαιτήσεων επί τάπητος, θα ήταν επιεικώς ουτοπικό να πιστεύει κάποιος ότι η επίλυση της μοναδικής διαφοράς, νομικού χαρακτήρος, που αφορά την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδος, θα ήταν εφικτή στο πλαίσιο διμερούς πολιτικού «διαλόγου». Το γεγονός επιβεβαιώνουν και οι μέχρι στιγμής 65 άκαρπες διμερείς συναντήσεις ανωτάτου επιπέδου. Οι ανοικτοί δίαυλοι επικοινωνίας αποτελούν αυτονόητη επιδίωξη, αλλά οι συναντήσεις κορυφής προαπαιτούν ωρίμανση κοινών θέσεων, κατόπιν σκληρής επιτελικής συνεργασίας των δύο πλευρών, τις οποίες οι ανώτατοι ηγέτες επικυρώνουν.

Σε αντίθετη περίπτωση, η αναθεωρητική πλευρά θέτει το σύνολο των διεκδικήσεών της, ασκώντας πίεση και παράλληλα απολαμβάνει την έξωθεν καλή μαρτυρία ενός κράτους που συζητά, συναλλάσσεται και επιδιώκει «μηδενικά προβλήματα» με τους γείτονες. Με το πλεονέκτημα αυτό, η αναθεωρητική χώρα αποκτά νομιμοποίηση, είτε για διείσδυση και πρόσβαση σε τεχνολογικά, οικονομικά, αμυντικά, ενεργειακά και διπλωματικά οφέλη, είτε για μεγέθυνση των περιφερειακών φιλοδοξιών της και απόκτηση ρόλου.

Η πρακτική του διαρκούς μακροχρόνιου «διαλόγου», άνευ προϋποθέσεων, «κόκκινων γραμμών» και αυτόφωτης στρατηγικής, οδήγησε επί παραδείγματι σε διολίσθηση των εθνικών θέσεων στο Κυπριακό, από διεθνές θέμα παράνομης ξένης εισβολής και κατοχής σε διακοινοτική πολιτική διαπραγμάτευση (χειραγωγούμενη από την Τουρκιά) με μέγιστη ημετέρα φιλοδοξία τη θνησιγενή «διζωνική δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα».

Εκ του αποτελέσματος, η απειλή της κατοχικής και αναθεωρητικής Τουρκίας κρίνεται ότι δεν έχει αναδειχθεί συστηματικά και στον απαιτούμενο βαθμό εντός των συμμαχιών της χώρας, αφού οι εταίροι μας εξαντλούν την ευαισθησία τους αποκλειστικά στη ρωσική επεκτατική πολιτική. Η αποδόμηση της Τουρκίας παραμένει αναποτελεσματική, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα, επί του παρόντος, ασκεί μειωμένη εθνική κυριαρχία (π.χ. επέκταση χωρικών υδάτων) και κυριαρχικά δικαιώματα. Επιπλέον, η Κύπρος, αν και κράτος – μέλος της ΕΕ, στενάζει και εκβιάζεται από την τουρκική κατοχική μπότα.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΕΝ ΚΑΤΕΥΝΑΖΕΤΑΙ

Η επ’ αόριστον αναβολή και επιφύλαξη ενασκήσεως των δικαιωμάτων που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο (πλέον των 50 ετών), αδυνατίζει τα εθνικά ερείσματα και δημιουργεί «κεκτημένα» και «ειδικά καθεστώτα». Οι αέναες, γενικόλογες και αόριστες «επιφυλάξεις» ενασκήσεως εθνικών δικαιωμάτων «όταν αυτό κριθεί σκόπιμο», προκαλούν θυμηδία σε τρίτους και οδηγούν σε ανυποληψία. Οι εκάστοτε αναβολές οφείλουν να συνοδεύονται από εθνικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής (έστω και μη κοινοποιήσιμο), το οποίο περιγράφει επακριβώς τη μεθόδευση και τα βήματα (νομικά, διπλωματικά, στρατιωτικά, οικονομικά, ενεργειακά, συμμαχικά, προετοιμασία κοινής γνώμης κλπ), τα οποία θα προκαλέσουν ενίσχυση των δεικτών εθνικής ισχύος.

Η μεγιστοποίηση των δεικτών αυτών, η εναρμόνισή τους και η πολιτική βούληση αξιοποιήσεως αυτών, θα αποδώσει τη συνισταμένη, που θα επιτρέψει στη χώρα μας να προβεί στο επόμενο εθνικά επιβεβλημένο μεγάλο βήμα, πλήρους ενασκήσεως κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η λελογισμένη τόλμη και η αξιόπιστη αποτροπή, δεν οδηγούν απαραιτήτως σε πόλεμο, όπως αντιθέτως πράττει ο κατευνασμός, ο οποίος στην καλύτερη των περιπτώσεων, δημιουργεί σχέσεις εξαρτημένου δορυφόρου κράτους.

Οι συμμαχίες και το Διεθνές Δίκαιο πρέπει να επιδιώκονται, αλλά η εθνική αυτονομία σε υλικό και αξιακό επίπεδο είναι αυτή που καθιστά μία χώρα σεβαστή στο εξωτερικό και προσφέρει εθνικό όραμα. Η διαχείριση της καθημερινότητας του πολίτη, αν και χρήσιμη, δεν κινητοποιεί, δεν εμπνέει, δε δημιουργεί ενεργούς πολίτες και δεν αντιμετωπίζει τις κρίσιμες και ζωτικές εθνικές επιδιώξεις. Η εθνική ισχύς και η πειστική πολιτική βούληση και ικανότητα αξιοποιήσεως αυτής, θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση της εθνικής μας διακομματικής στρατηγικής και βασικό κριτήριο επιλογής πολιτικής ηγεσίας για τους Έλληνες πολίτες.

1...202122...421Page 21 of 421