The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-16 published April 28th, 2023.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)


Η Σαουδική Αραβία και άλλα μέλη της πετρελαιοπαραγωγικής ομάδας OPEC+ έχουν ήδη ανακοινώσει από τις αρχές Απριλίου, ότι θα μειώσουν την παραγωγή τους κατά περίπου 1,15 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως (bpd), κίνηση που αναμένεται να προκαλέσει άμεση άνοδο των τιμών.
Σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεών της, η Σαουδική Αραβία θα μειώσει εθελοντικά την παραγωγή πετρελαίου κατά 500.000 βαρέλια ημερησίως από το Μάιο έως το τέλος του 2023. Ο αξιωματούχος για θέματα ενέργειας του βασιλείου της Μέσης Ανατολής περιέγραψε την απόφαση ως «προληπτικό μέτρο» που αποσκοπεί στη «στήριξη της σταθερότητας της αγοράς πετρελαίου».
Η Ρωσία, η οποία έχει ήδη μειώσει την παραγωγή πετρελαίου κατά 500.000 βαρέλια ημερησίως από το Μάρτιο, ως απάντηση στα ανώτατα όρια τιμών των δυτικών χωρών, που έχουν σχεδιαστεί για να περιορίσουν τη δυνατότητα του Κρεμλίνου να χρηματοδοτήσει τη στρατιωτική εκστρατεία του στην Ουκρανία, επιβεβαίωσε επίσης ότι θα παρατείνει την αρχική τρίμηνη περικοπή κατά άλλους έξι μήνες.
«Ως υπεύθυνες και προληπτικές ενέργειες, η Ρωσία θα παρατείνει την εθελοντική μείωση της παραγωγής πετρελαίου κατά 500.000 βαρέλια ημερησίως μέχρι το τέλος του 2023 από το μέσο επίπεδο παραγωγής του Φεβρουαρίου που καθορίστηκε σύμφωνα με ανεξάρτητες πηγές», δήλωσε ο Ρώσος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Αλεξάντερ Νόβακ, σύμφωνα με το κρατικό TASS.
Το παράδειγμά τους ακολούθησαν και άλλα μέλη του OPEC+.
Το Ιράκ ανακοίνωσε μείωση 211.000 βαρελιών ημερησίως, ακολουθούμενο από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (144.000 βαρέλια ημερησίως), το Κουβέιτ (128.000 βαρέλια ημερησίως), το Καζακστάν (78.000 βαρέλια ημερησίως), την Αλγερία (48.000 βαρέλια ημερησίως) και το Ομάν (40.000 βαρέλια ημερησίως).
Οι συνεργατικές περικοπές της παραγωγής έρχονται μετά την πτώση των τιμών του πετρελαίου το Μάρτιο προς το χαμηλό 15 μηνών στα 70 δολάρια το βαρέλι, κυρίως λόγω των ανησυχιών ότι η συνεχιζόμενη παγκόσμια τραπεζική κρίση θα προκαλέσει – όπως και η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008/2009 – σοβαρή πτώση της παγκόσμιας ζήτησης πετρελαίου.
Το West Texas Intermediate, ο αμερικανικός δείκτης αναφοράς για το αργό πετρέλαιο, στα μέσα Μαρτίου έπεσε κάτω από τα 70 δολάρια το βαρέλι, στον απόηχο της κατάρρευσης της Silicon Valley Bank με έδρα την Καλιφόρνια και της Signature Bank της Νέας Υόρκης. Το διεθνές πετρέλαιο αναφοράς Brent Crude έπεσε επίσης στο χαμηλότερο σημείο του από το Δεκέμβριο του 2021, στα 71,46 δολάρια ανά βαρέλι.
Η απόφαση του OPEC+ βασίζεται επίσης σε όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ των μελών του και των συμμάχων του τον περασμένο Οκτώβριο σε συνάντηση στη Βιέννη, συμπεριλαμβανομένων των περικοπών της παραγωγής κατά 2 εκατ. βαρέλια ημερησίως από το Νοέμβριο έως το τέλος του έτους.
Η κυβέρνηση Μπάιντεν, η οποία έχει ταχθεί υπέρ της παροχής περισσότερου πετρελαίου στην παγκόσμια αγορά από τότε που η Ρωσία ξεκίνησε μια στρατιωτική επίθεση πλήρους κλίμακας εναντίον της Ουκρανίας, ενοχλήθηκε από το σχέδιο του πετρελαιοπαραγωγικού καρτέλ.
«Ο Πρόεδρος είναι απογοητευμένος από την κοντόφθαλμη απόφαση του OPEC+ να μειώσει τις ποσοστώσεις παραγωγής, ενώ η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει τις συνεχιζόμενες αρνητικές επιπτώσεις της εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία», δήλωσε ο Λευκός Οίκος. «Σε μια εποχή που η διατήρηση του παγκόσμιου ενεργειακού εφοδιασμού είναι υψίστης σημασίας, η απόφαση αυτή θα έχει τον πιο αρνητικό αντίκτυπο στις χώρες με χαμηλότερο και μεσαίο εισόδημα που ήδη ταλανίζονται από τις αυξημένες τιμές της ενέργειας».
Η παγκόσμια ζήτηση πετρελαίου το 2023 είναι περίπου 100,9 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με τις τελευταίες βραχυπρόθεσμες ενεργειακές προοπτικές της αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Ενέργειας. Με την ανακοίνωση της 2ας Απριλίου, ο συνολικός όγκος των περικοπών από τον OPEC+ αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 3% της παγκόσμιας ζήτησης.
© EPOCH TIMES

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ανακοίνωσε επισήμως ότι θα επιδιώξει δεύτερη προεδρική θητεία στις προεδρικές εκλογές του 2024, σύμφωνα με βίντεο της προεκλογικής εκστρατείας που αναρτήθηκε on line.
«Κάθε γενιά έχει μία στιγμή που πρέπει να υψώσει το ανάστημά της για τη δημοκρατία. Να υψώσει το ανάστημά της για τις θεμελιώδεις ελευθερίες. Πιστεύω ότι αυτή είναι η δική μας. Για το λόγο αυτό διεκδικώ την επανεκλογή μου ως προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Ενωθείτε μαζί μας. Ας τελειώσουμε τη δουλειά», έγραψε στο λογαριασμό του στο Twitter ο Τζο Μπάιντεν, ανακοινώνοντας επισήμως την υποψηφιότητά του, συνοδεύοντας το μήνυμά του με μία φωτογραφία του ιδίου μαζί με την αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Κάμαλα Χάρις.
Ακολουθεί σύντομο βίντεο που ξεκινά με εικόνες της 6ης Ιανουαρίου 2021 και την επίθεση κατά του Κογκρέσου από τους οπαδούς του πρώην προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ. Ο Τζο Μπάιντεν υπόσχεται να προστατεύσει τις προσωπικές ελευθερίες των Αμερικανών. «Ελευθερία – προσωπική ελευθερία – είναι θεμελιώδης γι’ αυτό που αντιπροσωπεύουμε ως Αμερικανοί», λέει ο Αμερικανός πρόεδρος στο 3λεπτο βίντεο. «Δεν είναι η ώρα για εφησυχασμό», λέει ο Μπάιντεν, που περιλαμβάνει εικόνες του Τραμπ, του κυβερνήτη της Φλόριντα, Ρον ΝτεΣάντις, της βουλευτή Τέιλορ Γκριν, μίας από τις μεγαλύτερες οπαδούς του κινήματος MAGA.
«Σε ολόκληρη τη χώρα, οι εξτρεμιστές του MAGA περιμένουν για να επιτεθούν σε αυτές τις θεμελιώδεις ελευθερίες, για να περικόψουν την Κοινωνική Ασφάλιση που πληρώσατε μια ολόκληρη ζωή, κόβοντας παράλληλα τους φόρους για τους πλουσιότερους, υπαγορεύοντας ποιες αποφάσεις οι γυναίκες μπορούν να πάρουν για την υγεία τους, απαγορεύοντας βιβλία και λέγοντας στους ανθρώπους ποιους μπορούν να αγαπούν, δυσκολεύοντας ταυτόχρονα για σας τη δυνατότητα ψήφου».
«Το ερώτημα που αντιμετωπίζουμε είναι, αν στα επόμενα χρόνια θα έχουμε περισσότερη ή λιγότερη ελευθερία, περισσότερα ή λιγότερα δικαιώματα… Γνωρίζω την Αμερική και ξέρω ότι είμαστε καλοί και τίμιοι άνθρωποι. Ξέρω ότι παραμένουμε μία χώρα που πιστεύει στην εντιμότητα και το σεβασμό, και αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον με σεβασμό».
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΜΠΑΙΝΤΕΝ – ΤΡΑΜΠ ΣΧΕΔΟΝ ΤΟ 50%
ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ
Στο μεταξύ, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Reuters/Ipsos, περίπου το ήμισυ των Αμερικανών Δημοκρατικών δηλώνουν ότι ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν δε θα πρέπει να επιδιώξει την επανεκλογή του την επόμενη χρονιά και ότι είναι πολύ μεγάλος σε ηλικία για να είναι υποψήφιος, σε μια ανησυχητική ένδειξη για τον 80χρονο πολιτικό.
Η τριήμερη δημοσκόπηση που ολοκληρώθηκε τη Δευτέρα 24/4, μία ημέρα πριν ο Μπάιντεν ανακοινώσει επίσημα την υποψηφιότητά του, έδειξε ότι η αμερικανική κοινή γνώμη δεν ενθουσιάζεται από την προοπτική ενός επαναληπτικού αγώνα μεταξύ του Μπάιντεν και του Ντόναλντ Τραμπ, του προκατόχου του που έχει αυτή τη στιγμή το προβάδισμα για να λάβει το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, με περίπου τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων συνολικά να μην επιθυμούν να δουν κανέναν από τους δύο υποψήφιο εκ νέου το 2024.
Εντός των δικών τους κομμάτων, το 44% των εγγεγραμμένων Δημοκρατικών που συμμετείχαν στη δημοσκόπηση δήλωσε ότι ο Μπάιντεν δε θα πρέπει να επιδιώξει μια δεύτερη θητεία, συγκριτικά με το 34% των Ρεπουμπλικάνων που δήλωσε ότι ο Τραμπ δε θα πρέπει να είναι εκ νέου υποψήφιος, σύμφωνα με την πανεθνική δημοσκόπηση.
Από τότε που ανέλαβε την εξουσία τον Ιανουάριο του 2021, ο Μπάιντεν έχει βρεθεί αντιμέτωπος με υψηλό πληθωρισμό και χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας. Μόλις το 41% των συμμετεχόντων στη δημοσκόπηση – συμπεριλαμβανομένου του 74% των Δημοκρατικών και του 10% των Ρεπουμπλικάνων – εγκρίνουν τις επιδόσεις του ως προέδρου.
Η πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι υπεύθυνοι στην εκστρατεία για την επανεκλογή του έγκειται στο να δημιουργήσουν κλίμα ενθουσιασμού μεταξύ των Δημοκρατικών, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι εκείνοι θα προσέλθουν στις κάλπες το Νοέμβριο του 2024. Ο Μπάιντεν αναμένεται να αντιμετωπίσει ελάχιστη αντιπολίτευση στη διαδικασία για το χρίσμα των Δημοκρατικών, αφού θεωρήθηκε ότι βοήθησε το κόμμα να έχει καλύτερες επιδόσεις από τις αναμενόμενες στις ενδιάμεσες εκλογές του 2022. Οι Δημοκρατικοί έχασαν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων αλλά διατήρησαν την πλειοψηφία στη Γερουσία.
Ο Μπάιντεν είναι ο γηραιότερος ένοικος του Λευκού Οίκου και θα είναι 86 ετών στο τέλος της δεύτερης τετραετούς θητείας του. Το 61% των εγγεγραμμένων Δημοκρατικών στη δημοσκόπηση δήλωσε ότι είναι πολύ μεγάλος σε ηλικία για να εργαστεί στην κυβέρνηση.
Για λόγους σύγκρισης, μόνο το 35% των εγγεγραμμένων Ρεπουμπλικάνων δήλωσε ότι ο Τραμπ, 76 ετών, είναι πολύ μεγάλος σε ηλικία.
Ο Τραμπ είναι το φαβορί για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων και ήταν η επιλογή του 50% των εγγεγραμμένων Ρεπουμπλικάνων στη δημοσκόπηση, ενώ ακολουθεί ο κυβερνήτης της Φλόριντα, Ρον ΝτεΣάντις, που υποστηρίζεται από το 24% του κόμματος αν και δεν έχει ανακοινώσει επισήμως την υποψηφιότητά του.
Σε μια υποθετική αναμέτρηση μεταξύ των δύο, ο Μπάιντεν προηγείται του Τραμπ με ποσοστό 43% έναντι 38% μεταξύ των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, ένα προβάδισμα για το Δημοκρατικό, που υπερβαίνει ελάχιστα το περιθώριο σφάλματος της δημοσκόπησης των 4 ποσοστιαίων μονάδων για τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Ο Μπάιντεν προηγείται επίσης μεταξύ των ανεξάρτητων ψηφοφόρων.
Σε μια ακόμα υποθετική αναμέτρηση μεταξύ δύο προσώπων, ο ΝτεΣάντις βρίσκεται ακόμα πιο πίσω με 34% έναντι 43% του Μπάιντεν. Η δημοσκόπηση Reuters/Ipsos συγκέντρωσε απαντήσεις από 1.005 ενηλίκους στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων 445 που δηλώνουν Δημοκρατικοί και 361 Ρεπουμπλικάνων.\ ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Έρευνες σε αρκετές ώρες δείχνουν το μέγεθος
Νέες μελέτες και δεδομένα για το εμβόλιο Pfizer/BioNTech που βγαίνουν από το… συρτάρι αποκαλύπτουν, πως η εταιρία απέκρυψε το πραγματικό ποσοστό μείωσης της ανοσίας του εμβολίου της και το χρονικό σημείο που αυτή αρχίζει να μειώνεται, όπως και το γεγονός ότι οι παρενέργειες των εμβολίων της ήταν υψηλότερες από άλλων εμβολίων.
Στα τέλη του 2020, τα ΜΜΕ γέμισαν με θριαμβευτικές αναφορές για τα «95% αποτελεσματικά» εμβόλια COVID-19 της Pfizer και της Moderna. Εκατομμύρια ανακουφίστηκαν, με την πεποίθηση ότι η επίτευξη της ανοσίας της αγέλης θα τερμάτιζε την πανδημία. Αλλά μέχρι τον Ιούνιο του 2021, η πανδημική ιστορία είχε ξεφύγει από το σενάριο. Οι υψηλά εμβολιασμένες χώρες, όπως το Ισραήλ, βίωναν ένα νέο κύμα λοιμώξεων από τον COVID, τα ποσοστά εμβολιασμού άρχισαν να επιβραδύνονται και ο σκεπτικισμός του κοινού πήρε μορφή χιονοστιβάδας.
Οι αρχές προσπάθησαν να κατευνάσουν τους φόβους, λέγοντας ότι οι νέες μολύνσεις ήταν «σπάνιες ανακαλύψεις», αλλά τα δεδομένα έγιναν πολύ δύσκολο να αγνοηθούν. Στις αρχές Ιουλίου 2021, το Υπουργείο Υγείας του Ισραήλ ανέφερε ότι η αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά της μόλυνσης και της συμπτωματικής νόσου είχε μειωθεί στο 64%. Τρεις εβδομάδες αργότερα, αναθεωρημένες εκτιμήσεις έθεσαν το εμβόλιο της Pfizer σε μόλις 39 τοις εκατό αποτελεσματικό.
ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
Η ημερομηνία υποβολής των κανονιστικών αρχών με σφραγίδα από τον Απρίλιο του 2021, δείχνει ότι η Pfizer είχε ισχυρές αποδείξεις ότι η αποτελεσματικότητα του εμβολίου της μειώθηκε – αποτελέσματα που η εταιρεία δε δημοσίευσε δημόσια μέχρι τα τέλη Ιουλίου 2021.
Ο Peter Doshi, αναπληρωτής καθηγητής στο University of Maryland School of Pharmacy, είχε πρόσβαση σε αυτά τα έγγραφα από την καναδική ρυθμιστική αρχή φαρμάκων, Health Canada. «Είναι σαφές από τα έγγραφα ότι αυτές οι αναλύσεις ήταν σχεδόν τεσσάρων μηνών μέχρι να δημοσιοποιηθούν», είπε ο Doshi.
«Είναι απογοητευτικό το γεγονός, ότι ούτε η Pfizer ούτε οι ρυθμιστικές αρχές αποκάλυψαν αυτά τα δεδομένα, έως ότου ήταν πολύ προφανές για να αγνοηθούν νέα κρούσματα στο Ισραήλ και τη Μασαχουσέτη, γεγονός που κατέστησε σαφές ότι η απόδοση του εμβολίου δεν άντεχε».
Όταν τα εμβόλια mRNA εγκρίθηκαν για πρώτη φορά το 2020, οι επιστήμονες του FDA είχαν απαριθμήσει σημαντικά «κενά» στη γνωσιακή βάση. Δύο από αυτά ήταν η αποτελεσματικότητα κατά της μετάδοσης του ιού και η διάρκεια προστασίας.
Όμως, την 1η Απριλίου 2021, όταν η Pfizer ανακοίνωσε τα 6μηνα δεδομένα της από τη δοκιμή της Φάσης ΙΙΙ, δεν αναφέρθηκε η μείωση της ανοσίας από τη Pfizer ή τις ρυθμιστικές αρχές. Αντίθετα, οι αξιωματούχοι επανέλαβαν τυπικά σημεία συζήτησης.
Μιλώντας στην εθνική τηλεόραση, ο Anthony Fauci είπε στο αμερικανικό κοινό ότι «όταν εμβολιάζεσαι, όχι μόνο προστατεύεις την υγεία σου αλλά γίνεσαι αδιέξοδο στον ιό».
Στη συνέχεια, σε μια διαδρομή εμβολιασμού από πόρτα σε πόρτα, ο Fauci είπε σε έναν ανεμβολίαστο κάτοικο, «στην πολύ, πολύ, πολύ σπάνια πιθανότητα να το πάθεις ακόμα κι αν είσαι εμβολιασμένος… δεν αισθάνεσαι καν άρρωστος, είναι σαν να μην ξέρεις καν ότι μολύνθηκες».
Σημ.: Στα ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ δημοσιεύσαμε στις 17-2-2023 μελέτη με την υπογραφή του Άντονι Φάουτσι,
στην οποία γινόταν αναφορά για την αποτελεσματικότητα ΟΛΩΝ ανεξαιρέτως των εμβολίων (COVID & ΓΡΙΠΗΣ)
και μάλιστα τα 15 τελευταία χρόνια, από 14% έως 60%.
Ο Martin Kulldorff, βιοστατολόγος και καθηγητής ιατρικής στο Χάρβαρντ (σε άδεια) λέει ότι είναι απογοητευμένος από την έλλειψη διαφάνειας. «Στη δημόσια υγεία, είναι σημαντικό να είμαστε ειλικρινείς με το κοινό. Η Pfizer θα έπρεπε να είχε αναφέρει τη φθίνουσα αποτελεσματικότητα του εμβολίου στο δελτίο Τύπου της 1ης Απριλίου 2021, για το οποίο γνώριζαν ξεκάθαρα τότε», δήλωσε ο Kulldorff.
Η Pfizer δεν έδωσε καμία εξήγηση για το γιατί καθυστέρησε τη δημοσίευση των δεδομένων της. O FDA δεν επιβεβαίωσε πότε έμαθε για πρώτη φορά για τη μείωση της αποτελεσματικότητας και η Health Canada δεν απάντησε εντός της προθεσμίας.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΠΟΚΡΥΨΗΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ;
Σε αυτή την τετράμηνη καθυστέρηση, περίπου 90 εκατομμύρια Αμερικανοί έκαναν ουρά για να εμβολιαστούν (βλ. γράφημα 1), αγνοώντας ότι τα δεδομένα ήταν ήδη διαθέσιμα, υπονοώντας ότι δύο δόσεις μπορεί να μην είναι η τελική ερώτηση. Ο Doshi υπέθεσε ότι εάν ειδοποιούνταν στο κοινό για μείωση της αποτελεσματικότητας τον Απρίλιο του 2021, μπορεί να παρεμπόδιζε μια εκστρατεία εμβολιασμού που είχε τεράστια δυναμική.
«Η δημόσια αποκάλυψη ότι η αποτελεσματικότητα μειώθηκε τόσο σύντομα μετά την έγκριση μπορεί να είχε υπονομεύσει την αξιοπιστία των αρχών, οι οποίες έδειχναν μεγάλη εμπιστοσύνη για την ικανότητα των εμβολίων να τερματίσουν την πανδημία», είπε ο Doshi.
«Επίσης, η αξιολόγηση ασφάλειας βασίστηκε σε μια σειρά από δύο δόσεις, επομένως η δημοσίευση δεδομένων που θα μπορούσαν να ξεκινήσουν μια συζήτηση για άτομα που χρειάζονται επιπλέον δόσεις, θα μπορούσε σίγουρα να εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων», πρόσθεσε ο Doshi.
Εντός εβδομάδων από τη δημοσίευση των δεδομένων της Pfizer σχετικά με τη μείωση της αποτελεσματικότητας, ο Πρόεδρος Biden έδωσε εντολή σε όλους τους ομοσπονδιακούς εργαζομένους (και σε εργολάβους) να εμβολιαστούν εντός 75 ημερών, διαφορετικά θα αντιμετωπίσουν τιμωρία ή θα τερματιστεί η απασχόλησή τους.
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ
Η νέα μελέτη δείχνει, ότι μόλις το 4,2% των παρτίδων εμβολίων Pfizer για τον COVID-19 είχαν τα περισσότερα ανεπιθύμητα συμβάντα, εγείροντας σοβαρές ανησυχίες, ωστόσο στη Δανία, αυτό το 4,2% των παρτίδων εμβολίων της Pfizer COVID-19 αντιπροσώπευαν το 71% των ύποπτων ανεπιθύμητων ενεργειών (SAEs), σύμφωνα με Δανούς ερευνητές, σε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο European Journal of Clinical Investigation στις 30 Μαρτίου.
Η μελέτη έχει εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις ασυνέπειες στην ποιότητα των διαφόρων παρτίδων εμβολίων και τις επιπτώσεις για τους λήπτες εμβολίων.
Δανοί ερευνητές μελέτησαν τα ποσοστά SAE μεταξύ διαφορετικών παρτίδων του εμβολίου Pfizer-BioNTech, BNT162b2, το οποίο χορηγήθηκε στη Δανία από τις 27 Δεκεμβρίου 2020 έως τις 11 Ιανουαρίου 2022. Υπήρχαν περίπου 7,8 εκατομμύρια δόσεις που χορηγήθηκαν σε 3,7 εκατομμύρια άτομα από 52 διαφορετικές παρτίδες εμβολίων Pfizer κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου.
«Απροσδόκητα, τα ποσοστά SAEs ανά 1000 δόσεις διέφεραν σημαντικά μεταξύ των παρτίδων εμβολίων», έγραψαν οι ερευνητές στη δημοσίευση. Σημείωσαν επίσης, ότι αυτά τα αποτελέσματα ήταν απροσδόκητα, καθώς στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα φιαλίδια εμβολίου και η ομοιομορφία της μεμονωμένης παρτίδας και δόσης παρακολουθούνται «με αυστηρό ποιοτικό έλεγχο» σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες για την απελευθέρωση παρτίδας της Επίσημης Αρχής Ελέγχου.
Η μπλε γραμμή τάσης στο γράφημα 2 δείχνει ότι από το 71% των SAE που αναφέρθηκαν μόνο από το 4,2% όλων των δόσεων εμβολίων, το 27% θεωρήθηκαν σοβαρά και το 47% οδήγησαν σε θάνατο. \ ΠΗΓΗ: PRONEWS.GR
Ο σύνδεσμος της πρωτότυπης πηγής στα αγγλικά ΕΔΩ: www.theepochtimes.com/only-4-2-percent–of–pfizer–covid–vaccine–batches–accounted–for-71-percent–of–adverse–events–danish–study_5193114.html?ea_src=ai&ea_med=search

Η μη επικρατούσα άποψη θέλει τις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιούν τη σύγκρουση, τον πόλεμο στην Ουκρανία, για να ενισχύσουν την παγκόσμια θέση τους, την παρουσία τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο, για να απομειώσουν την ισχύ της Ρωσίας και να αυξήσουν τις εξαγωγές φυσικού αερίου αντικαθιστώντας αυτές της Ρωσίας. Έχει επιβληθεί ένας χείμαρρος κυρώσεων κατά της Μόσχας με τη συμμετοχή της ΕΕ, παρασύροντας την τελευταία σε μια επικίνδυνη κρίση που έχει αποκαλύψει την κακή πολιτική διαχείριση των ηγετών του Παλαιού Κόσμου. Η ευρωπαϊκή πολιτική συνείδηση δεν έχει ξυπνήσει από τις συνέπειες ενός παράλογου πολέμου, που έχει βλάψει την οικονομία αυτού του τμήματος του πλανήτη.
Γιώργος Βενέτης*
© slpress.gr
Το προφανές είναι ότι οι ΗΠΑ επέβαλλαν την «απεξάρτηση» από το ρωσικό αέριο και είχαν δύο άμεσα κέρδη: Πρώτον, τεράστια κέρδη για τις ενεργειακές τους εταιρείες από την προμήθεια LNG. Δεύτερο, τη δυνατότητα απόκτησης σημαντικού ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος σε σχέση με τις ευρωπαϊκές εταιρείες, λόγω της διαφοράς του ενεργειακού κόστους. Η Ευρώπη χάνει επίσης την ανταγωνιστικότητά της σε σχέση με την Κίνα και την Ινδία όσον αφορά την παραγωγή ομοειδών προϊόντων, καθότι οι ενεργειακές προμήθειές τους από τη Ρωσία γίνονται με σημαντική έκπτωση.
Τα δυσθεώρητα έσοδα άνω των 200 δισ. δολ. που έχουν συγκεντρώσει οι αμερικανικές πετρελαϊκές χάρη στην εκτόξευση των τιμών του «μαύρου χρυσού» και οι υψηλές τιμές στις οποίες έχει πωλήσει η αμερικανική βιομηχανία το LNG στην Ευρώπη, έχουν προκαλέσει εντονότατη δυσφορία στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη αλλά και σε πολιτικούς κύκλους της Γηραιάς Ηπείρου. Η εικόνα αυτή της υπερδύναμης να αντλεί αστρονομικά κέρδη από την ενεργειακή κρίση και όσα δεινά συνεπάγεται αυτή για τις οικονομίες και τις κοινωνίες της Ευρώπης, εξώθησε πολιτικούς της Γαλλίας και της Γερμανίας να επικρίνουν ευθέως την Ουάσιγκτον.
Προ μηνών, ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών, Μπρινό Λε Μερ, χαρακτήρισε «απαράδεκτο» να εξάγουν οι ΗΠΑ το αμερικανικό LNG επιβάλλοντας στην Ευρώπη τιμές τετραπλάσιες από εκείνες που πληρώνουν οι αμερικανικές επιχειρήσεις στο εσωτερικό της αμερικανικής αγοράς.
Είχαν προηγηθεί δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Οικονομίας, Ρόμπερτ Χάμπεκ, που κατηγόρησε τις αμερικανικές εταιρείες, ότι χρεώνουν υπερβολικά ακριβά το φυσικό αέριο, ενώ η Ευρώπη αγωνίζεται να απεξαρτηθεί ενεργειακά από τη Ρωσία και οι γερμανικές βιομηχανίες φτάνουν στο σημείο να μειώνουν ή και να αναστέλλουν την παραγωγή τους εξαιτίας του δυσθεώρητου κόστους της ενέργειας. Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι η μόνη που χάνει το «παιχνίδι» από τα αποδυτήρια είναι η Ευρώπη, παρ’ όλα αυτά παραμένει υπάκουη στα υπερατλαντικά κελεύσματα.
ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο μεγαλύτερος ωφελούμενος από τη σύρραξη στην Ουκρανία είναι οι ΗΠΑ με τη στρατιωτική τους βιομηχανία. Η Ουκρανία είναι ένα πεδίο δοκιμών στρατιωτικού εξοπλισμού, απαλλαγής από απαρχαιωμένους τύπους και ανάπτυξης νέων. Όσο για τους εταίρους και τους συμμάχους της Ουάσιγκτον, αυτοί πληρώνουν μέρος των στρατιωτικών λογαριασμών.
Η απόφαση ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών να αναπτύξουν μάχιμη εκπαίδευση για Ουκρανούς στρατιώτες στο έδαφός τους, τους οδηγεί ακόμη περισσότερο στο λαβύρινθο της σύγκρουσης και κινδυνεύει να αυξήσει την αποξένωση μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας. Είναι σαφές ότι οι λαοί της Ευρώπης έχουν βρεθεί σε ρόλο πιονιών, που οδηγούνται από πολιτικούς που δε θέλουν ή δεν μπορούν να αποστασιοποιηθούν από το αφήγημα της Ουάσιγκτον. Αλλά αυτό δεν είναι επιλογή των λαών, που δεν επέλεξαν μια αντιρωσική στάση. Πιθανόν να μην αργήσει η Ευρώπη, πληττόμενη από τις συνέπειες των επιλογών της, να στραφεί σε μια πολιτική που θα προτάσσει όχι το «Πρώτα η Αμερική», αλλά το «Πρώτα η Ευρώπη».
Υπό την επιρροή διαδηλώσεων στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, με την απαίτηση διόρθωσης της οικονομικής κατάστασης, έκφρασης φόβων και ανασφάλειας για το μέλλον και μία παρατηρούμενη στροφή προς τα δεξιά των κοινωνιών, οι ευρωπαϊκές χώρες θα αρχίσουν να σκέφτονται πιο ρεαλιστικά και θα στραφούν σε διάλογο με τη Ρωσία. Ο πραγματισμός θα είναι η μόνη διέξοδος από την τρέχουσα κρίση, διαφορετικά τα νήματα των εξελίξεων θα μπορούσαν να πέσουν στα χέρια ακροδεξιών δυνάμεων.
ΕΙΣΡΟΗ ΡΩΣΩΝ
Η Γεωργία, η Αρμενία και η Τουρκία, είδαν τις οικονομίες τους να ανθούν εν μέσω της συνεχιζόμενης αναταραχής. Καθώς πολλές οικονομίες υποφέρουν από τον αντίκτυπο της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, μερικές χώρες επωφελούνται από την εισροή Ρώσων μεταναστών και τον πλούτο που τους συνοδεύει.
Η Γεωργία, μια μικρή πρώην σοβιετική δημοκρατία στα νότια σύνορα της Ρωσίας, συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Αρμενίας και της Τουρκίας, που είδαν τις οικονομίες τους να ανθούν εν μέσω της συνεχιζόμενης αναταραχής. Τουλάχιστον 112.000 Ρώσοι έχουν μεταναστεύσει στη Γεωργία, σύμφωνα με αναφορές. Ένα πρώτο κύμα σχεδόν 43.000 ατόμων έφτασε μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου, ενώ ένα δεύτερο κύμα – του οποίου ο αριθμός είναι πιο δύσκολο να προσδιοριστεί – εισήλθε μετά την εκστρατεία επιστράτευσης του Πούτιν το Σεπτέμβριο. Η πλειονότητα των υπόλοιπων Ρώσων μεταναστών κατέφυγε στην Τουρκία (24,9%), στην Αρμενία (15,1%) και σε μη κατονομαζόμενες «άλλες» χώρες (19%).
Η εισροή είχε υπερμεγέθη αντίκτυπο στην οικονομία της Γεωργίας – που ήδη βρίσκεται σε ανοδική πορεία μετά την επιβράδυνση λόγω του Covid 19 – και στο γεωργιανό λάρι, το οποίο έχει ανατιμηθεί κατά 15% μέχρι στιγμής φέτος, έναντι του δολαρίου των ΗΠΑ.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει αναθεωρήσει την εκτίμησή του προς τα πάνω για την οικονομία της χώρας. Η αύξηση της μετανάστευσης και οι χρηματοοικονομικές εισροές που προκλήθηκαν από τον πόλεμο, είναι μεταξύ των λόγων που αναφέρθηκαν για την άνοδο. Η θέση της Γεωργίας και οι ιστορικοί και οικονομικοί δεσμοί της με τη Ρωσία, την καθιστούν προφανές σημείο εισόδου για τους Ρώσους μετανάστες.
Εν τω μεταξύ, η φιλελεύθερη μεταναστευτική πολιτική της, επιτρέπει στους αλλοδαπούς να ζουν, να εργάζονται και να δημιουργούν επιχειρήσεις χωρίς να χρειάζονται βίζα. Και ενώ μια εισροή δεκάδων χιλιάδων μεταναστών μπορεί να φαίνεται ελάχιστη – ακόμη και για μια χώρα όπως η Γεωργία, με έναν πληθυσμό 3,7 εκατομμυρίων – είναι πάνω από 10 φορές μεγαλύτερη από τους 10.881 Ρώσους που έφτασαν μέσα σε όλο το 2021. Το σημαντικό για την οικονομία της Γεωργίας είναι, ότι ιδιαίτερα το πρώτο κύμα μεταναστών, αποτελούταν από άτομα δραστήρια, μεταξύ των οποίων πολλοί ήταν πλούσιοι και με υψηλό μορφωτικό επίπεδο.
Ωστόσο, δεν είναι όλοι ενθουσιασμένοι με την εισροή των Ρώσων μεταναστών. Ως πρώην σοβιετική δημοκρατία που διεξήγαγε ένα σύντομο πόλεμο με τη Ρωσία το 2008, η σχέση της Γεωργίας με τη Ρωσία είναι περίπλοκη και ορισμένοι Γεωργιανοί φοβούνται τον κοινωνικοπολιτικό αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν οι αφίξεις. Πράγματι, η δεξαμενή σκέψης Hudson Institute, με έδρα την Ουάσιγκτον, προειδοποίησε ότι «το Κρεμλίνο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την παρουσία τους ως πρόσχημα για περαιτέρω παρεμβάσεις ή επιθετικότητα».
Το ΔΝΤ βλέπει επίσης το ΑΕΠ της άλλης χώρας υποδοχής, της Τουρκίας, να αυξάνεται κατά 5% φέτος, ενώ της Αρμενίας θα εκτιναχθεί κατά 11% λόγω «των μεγάλων εισροών εξωτερικού εισοδήματος, κεφαλαίου και εργασίας στη χώρα». Η Τουρκία, από την πλευρά της, έχει χορηγήσει άδειες παραμονής σε 118.626 Ρώσους φέτος, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία, ενώ το 2022, το ένα πέμπτο των αγορών ακινήτων από ξένους, ήταν από Ρώσους.
*Ο Γιώργος Βενέτης σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες. Είναι και απόφοιτος του Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου Paul Valery Montpellier III – Arts et Lettres-Langues et Sciences Humaines. Ομιλεί Γαλλικά και Αγγλικά. Στα ενδιαφέροντά του είναι η Γεωπολιτική και η Ιστορία.

Το στάνταρ και το εναλλακτικό σενάριο που μελετάει
κάθε κόμμα ενόψει της διαδικασίας των διερευνητικών
Με δύο κρυφά «χαρτιά» που θα πέσουν στο τραπέζι τις αμέσως επόμενες ημέρες, δηλαδή τις προγραμματικές εξαγγελίες τους και τα ψηφοδέλτια Επικρατείας, και ακόμη ένα, εκείνο των χειρισμών κατά τις διερευνητικές εντολές, το οποίο θα αρχίσει να ανοίγει από το βράδυ των εκλογών της 21ης Μαΐου, εισέρχονται οι κ. Κυρ. Μητσοτάκης, Αλ. Τσίπρας και Ν. Ανδρουλάκης στην τελική ευθεία τής εν εξελίξει προεκλογικής περιόδου.
© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Οι πολιτικοί αρχηγοί έχουν επιλέξει να χειριστούν προσωπικά τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων Επικρατείας, με βασικούς πάγιους στόχους, ειδικά για τη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ, τη σηματοδότηση της αμφίπλευρης διεύρυνσης, καθώς και ορισμένες «εκπλήξεις» που θα στρέψουν τα φώτα της δημοσιότητας στα κόμματά τους. Σε κάθε περίπτωση, η στελέχωση των ψηφοδελτίων Επικρατείας λαμβάνει μια άλλη διάσταση μετά τις αποδεδειγμένες «αστοχίες» στη διαμόρφωση των ευρωψηφοδελτίων του 2019. Όσο για τα προγράμματα με τα οποία θα δώσουν την εκλογική μάχη, οι κ. Μητσοτάκης και Τσίπρας εμφανίζονται να εστιάζουν σε διαφορετικά πεδία.
Στο επίκεντρο των εξαγγελιών της Ν.Δ. αναμένεται να βρεθεί ο οδικός χάρτης για την αύξηση των μισθών στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα κατά 25% την επόμενη τετραετία. Η Κουμουνδούρου από την πλευρά της επενδύει -μεταξύ άλλων- στο πρόγραμμα των 50 ημερών του ΣΥΡΙΖΑ, που αναμένεται να περιλαμβάνει άμεση ενίσχυση των εισοδημάτων ως αντιστάθμισμα στις συνεχιζόμενες πληθωριστικές πιέσεις, καθώς επίσης και παρεμβάσεις στις τιμές και στο πεδίο της προστασίας της πρώτης κατοικίας.
Παράλληλα, όμως, οι πολιτικοί αρχηγοί αρχίζουν να διαμορφώνουν τη στρατηγική τους για την «επόμενη ημέρα» της κάλπης που συνδέεται με τη δρομολόγηση των διερευνητικών εντολών για το σχηματισμό κυβέρνησης, καθώς το σύστημα της απλής αναλογικής αποκλείει το σενάριο της αυτοδυναμίας. Πρόκειται για μια εξαιρετικά δύσκολη και πολυσύνθετη «άσκηση», καθώς οι χειρισμοί των κ. Μητσοτάκη, Τσίπρα και Ανδρουλάκη θα διαμορφώσουν το κλίμα, εντός του οποίου η χώρα θα οδεύσει στην επόμενη αναμέτρηση της 2ας Ιουλίου με το νέο εκλογικό νόμο. Ο πήχης για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας από τις πρώτες εκλογές, δε θα εξαρτηθεί μόνο από τα ποσοστά και την κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων εντός Βουλής, αλλά και από το άθροισμα εκείνων που θα μείνουν εκτός. Με ποσοστό της τάξης του 8% για τα κόμματα εκτός Βουλής απαιτείται περίπου 46% για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, ενώ για κάθε μία μονάδα που ανεβαίνει το ποσοστό των εκτός Βουλής κομμάτων πέφτει κατά 0,5% ο πήχης για διαμόρφωση πλειοψηφίας 151 εδρών.
Υπό το ανωτέρω πρίσμα, οι κ. Μητσοτάκης, Τσίπρας και Ανδρουλάκης κρατούν απολύτως κλειστά τα χαρτιά τους. Όμως στους κομματικούς διαδρόμους, αλλά και δημοσίως, ήδη συζητούνται τα πιθανά σενάρια της επόμενης ημέρας, με τη συζήτηση εντός του ΣΥΡΙΖΑ για το ενδεχόμενο «κυβέρνησης των ηττημένων» να αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα.
Η Ν.Δ. ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ
Η στελέχωση των ψηφοδελτίων Επικρατείας λαμβάνει άλλη διάσταση, μετά τις αποδεδειγμένες «αστοχίες» στη διαμόρφωση των ευρωψηφοδελτίων του 2019.
Ο κ. Μητσοτάκης στις δημόσιες τοποθετήσεις του αφήνει ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα: «Δεν είμαι σε θέση να πω ακόμη τι θα κάνω με την εντολή, γιατί δε γνωρίζω ακόμη ποιο θα είναι το εκλογικό αποτέλεσμα», είναι μια πρόσφατη χαρακτηριστική αποστροφή του. Κυβερνητικοί παράγοντες σημειώνουν, πως σταδιακά η Ν.Δ. ανακτά μέρος των απωλειών που είχε μετά την τραγωδία στα Τέμπη και εκτιμούν πως η στάση του πρωθυπουργού θα καθοριστεί από την εκλογική επίδοση του κυβερνώντος κόμματος.
Εάν, όπως αναμένουν, η Ν.Δ. κινηθεί σε ποσοστά της τάξης του 34%-35%, θεωρούν πως είναι πιθανόν ο κ. Μητσοτάκης να επιστρέψει άμεσα τη διερευνητική που θα λάβει από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Όπως προσθέτουν, «με την αυτοδυναμία στον ορίζοντα λόγω της αναμενόμενης πόλωσης και των ισχυρών διλημμάτων προς τις δεύτερες κάλπες, θα ήταν προσχηματικό ο πρωθυπουργός να εμπλακεί σε συζητήσεις με άλλους αρχηγούς, όταν εξαρχής στρατηγικός του στόχος προς όφελος της χώρας, είναι η αποφυγή ασταθών σχημάτων συνεργασίας».
Στην περίπτωση, πάντως, κατά την οποία τα ποσοστά του δικομματισμού και ειδικότερα της Ν.Δ. είναι χαμηλότερα, οι ανωτέρω πηγές δεν αποκλείουν ο κ. Μητσοτάκης να αξιοποιήσει τη διερευνητική εντολή ακόμη και εάν αριθμητικά δεν είναι δυνατός ο σχηματισμός κυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ. Όπως λέγεται, μια συζήτηση με τον κ. Ανδρουλάκη θα μπορούσε να αποδειχθεί χρήσιμη ενόψει της δεύτερης κάλπης, ενώ θα είναι κρίσιμο να απαντηθεί η «κινδυνολογία» του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η χώρα μπορεί να οδηγηθεί σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις με ευθύνη της Ν.Δ.
ΟΙ ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Παρά τη φιλολογία περί «κυβέρνησης των ηττημένων», ο κ. Τσίπρας επιμένει στη θέση ότι θα επιχειρήσει το σχηματισμό κυβέρνησης μέσω της κάλπης της απλής αναλογικής, μόνο εάν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα. Τούτο, όμως, δε συνεπάγεται αυτόματα τον τρόπο με τον οποίο θα χειριστεί τη διερευνητική εντολή του, εάν τη λάβει δεύτερος από την κ. Σακελλαροπούλου. Παρότι και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κρατάει ευλόγως κλειστά τα χαρτιά του, ορισμένοι στην Κουμουνδούρου προβλέπουν πως θα την επανακαταθέσει άμεσα, προκειμένου να μην τροφοδοτήσει, έστω πρόσκαιρα, τη ρητορική της Ν.Δ. περί «τερατογενέσεων». Όπως προσθέτουν, ούτως ή άλλως, ο σχηματισμός κυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ δεύτερο είναι πρακτικά ανέφικτος:
• Πρώτον, θα πληγεί η αξιοπιστία του ίδιου του κ. Τσίπρα που έχει απορρίψει κατ’ επανάληψη το συγκεκριμένο σενάριο.
• Δεύτερον, ο κ. Ανδρουλάκης δεν πρόκειται να μετάσχει σε κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ ως δεύτερο κόμμα, καθώς μια τέτοια επιλογή θα πυροδοτούσε φυγόκεντρες τάσεις στο ΠΑΣΟΚ.
• Τρίτον, μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε «γιγάντωση» της Ν.Δ. ως αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στον αντίποδα, άλλα στελέχη τάσσονται υπέρ της άποψης, ότι ακόμη και εάν δεν υπάρχει προοπτική σχηματισμού κυβέρνησης με επίκεντρο τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας θα πρέπει στο πλαίσιο της διερευνητικής εντολής του, να επιδιώξει έναν κύκλο επαφών με τους πολιτικούς αρχηγούς με ορίζοντα την επόμενη εκλογική αναμέτρηση της 2ας Ιουλίου, με την εξαίρεση, όπως προσθέτουν, του κ. Μητσοτάκη.
ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ ΕΝΤΟΛΗ
Τέλος, κλειστά χαρτιά ενόψει των συσχετισμών που θα προκύψουν από την κάλπη της 21ης Μαΐου κρατάει και ο κ. Ανδρουλάκης, που αναμένεται να έχει ενεργό ρόλο στη διαδικασία των διερευνητικών, υπό την προϋπόθεση, όπως έχει πει, ότι το ΠΑΣΟΚ θα λάβει ισχυρό διψήφιο ποσοστό. Ορισμένοι εκτιμούν – χωρίς βεβαίως να αποκλείουν και το αντίθετο – πως ο κ. Ανδρουλάκης μπορεί να μην ανταποκριθεί στην πρόσκληση του πρωθυπουργού ή του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο της δικής τους εντολής, αφού θα παραμείνει μέχρι τέλους σταθερός στη θέση «ούτε Μητσοτάκης, ούτε Τσίπρας».
Όμως θα έχει συνάντηση με τον αρχηγό του πρώτου κόμματος στο πλαίσιο της διερευνητικής που θα λάβει ο ίδιος ως επικεφαλής του τρίτου σε δύναμη κόμματος. Εκεί θα συζητήσει την προοπτική κυβέρνησης συνεργασίας στη βάση προγραμματικής συμφωνίας, με πρωθυπουργό τρίτο πρόσωπο. Μάλιστα, ως σενάριο αναφέρεται και το ενδεχόμενο ο κ. Ανδρουλάκης να συνομιλήσει με τον επικεφαλής του δεύτερου κόμματος, εάν η διαφορά μεταξύ πρώτου και δεύτερου – και ως εκ τούτου της κοινοβουλευτικής τους δύναμης – είναι μικρή, ή ακόμη να διερευνηθεί η προοπτική τρικομματικής κυβέρνησης στο πλαίσιο των θέσεων που προτάσσει η Χαριλάου Τρικούπη, κυρίως στα μέτωπα των θεσμών, της Υγείας και των εργασιακών σχέσεων. Αντιθέτως, στο ΠΑΣΟΚ αποκλείουν συμμετοχή σε κυβερνητικό σχήμα με την παρουσία των «δραχμιστών», όπως τους αποκαλούν, του κ. Γ. Βαρουφάκη.
ΜΗΝΥΜΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ
ΓΙΑ «ΚΑΘΑΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ»
Με την επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου, το Σάββατο 22 Απριλίου, η χώρα εισήλθε επισήμως στην προεκλογική περίοδο. Ο κ. Μητσοτάκης παρέδωσε στην ΠτΔ την πράξη του υπουργικού συμβουλίου ζητώντας διάλυση της Βουλής και προκήρυξη εκλογών την 21η Μαΐου, τονίζοντας πως «επί της ουσίας η κυβέρνηση έχει εξαντλήσει την τετραετία και οι πολίτες θα μπορέσουν να αξιολογήσουν το έργο μας και να αποφασίσουν για το μέλλον» ευχόμενος να γίνει γόνιμη αντιπαράθεση επιχειρημάτων «μακριά από τοξικότητες», ενώ η κ. Σακελλαροπούλου ευχήθηκε «ήρεμη και γόνιμη προεκλογική περίοδο για το καλό της χώρας».
Αμέσως μετά ο κ. Μητσοτάκης σε διάγγελμά του, αναφέρθηκε σε όσα έγιναν τα τέσσερα χρόνια – στα θετικά αλλά και στις παραλείψεις – προτάσσοντας την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας «σε έναν αβέβαιο και ασταθή πλανήτη» τονίζοντας πως η Ελλάδα χρειάζεται «καθαρή προοπτική και καθαρές λύσεις στην ηγεσία της». Πρόσθεσε πως η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας «σε συνδυασμό με την ανάγκη ισχυρής εκπροσώπησης του τόπου διεθνώς» αποτελούν βασικούς λόγους για καθαρή εντολή «μακριά από τα ψέματα, τη λάσπη και τα άδεια συνθήματα που θα μας πολιορκήσουν ξανά».
Η ελληνική κυβέρνηση, συνεργεία των υπόλοιπων κοινοβουλευτικών κομμάτων, παρά την ισχνή δήθεν αντίθεσή τους, συνομολογούν προς την ευθεία παρέμβαση της νομοθετικής εξουσίας προς τη δικαστική, δια της ψηφίσεως ενός νομικού ανοσιουργήματος, εν τη κυριολεξία, προ του κλεισίματος της Βουλής, ένεκεν και συνεπεία της προκηρύξεως των εκλογών της 21-5-2023, με απώτερο σκοπό να ελέγξουν κατ’ ουσίαν την ετυμηγορία της απόφασης του οργάνου του Α1.
Γράφει ο δικηγόρος
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*
Το έλλειμμα της Δημοκρατίας επικεντρώνεται εύγλωττα εις την κατάλυση του άρθρου 26 του Συντάγματος, δια της εισπηδήσεως [1] της νομοθετικής εξουσίας προς τη δικαστική, δηλονότι της απόπειρας εν άλλοις λόγοις, καθυπόταξης της δικαστικής εξουσίας, δια θεσπίσεως της διευρύνσεως των μελών περί της αποφάσεως ανακηρύξεων των κομματικών συνδυασμών την 5η Μαΐου, όπου αίφνης και εφεξής θα αποφασίζει η ολομέλεια του Α1 Τμήματος, και όχι αμιγώς το Α1 Τμήμα (πέντε μέλη), γεγονός το οποίο ήγειρε την εύλογη αντίδραση και μήνη του παραιτηθέντος προέδρου του ανωτέρω τμήματος, λόγω της πραξικοπηματικής παρέμβασης προς τη λειτουργική ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η οποία δια της «άρον άρον» αποφάσεως αυτής, επιδιώκεται να εργαλειοποιηθεί τεχνηέντως η καθημαγμένη δικαιοσύνη, με κράτιστο γνώμονα την κατά το δοκούν προσαρμογή της, προς τις επιταγές της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας.
Εν προκειμένω, πρόκειται δια ένα φωτογραφικό και παντάπασι αντισυνταγματικό νόμο, τον οποίο, κατ’ άνωθεν εντολή των διευθυντηρίων επιβάλλουν, προκειμένου να τεθεί εκτός διαδικασίας εκλογών, το νεοπαγές και νόμιμα συνεστημένο δημοκρατικό κόμμα «ΕΛΛΗΝΕΣ».
Απορίας άξιον καθίσταται, ότι το ΕΣΡ ουδόλως παρενέβη, δια την εγκατάσταση των τηλεδικίων από θεσμικά αναρμόδιους δημοσιογράφους, οι οποίοι ωσεί δικαστών, εξέδιδαν αμετάκλητες αποφάσεις κατά πάντων, πέριξ του κόμματος «ΕΛΛΗΝΕΣ», εξαπέλυαν δριμύ κατηγορώ προς αυτούς, τιτρώσκοντας τον πυρήνα της προσωπικότητας τους, βλάπτοντας την τιμή και την υπόληψή τους και καταστρατηγώντας ανενδοίαστα την αστική και ποινική νομοθεσία, κατά κατάφωρη υπέρβαση του δικαιώματος πληροφόρησης της κοινής γνώμης, αγνοώντας θεμελιώδη ζητήματα δημοκρατικού ήθους, ευπρέπειας και Συνταγματικής νομιμότητας.
Εν κατακλείδι, η απόπειρα χειραγωγήσεως της βουλήσεως της κοινής γνώμης, κατά παράβαση του άρθρου 52 του Συντάγματος, καθίσταται πασίδηλη εκ των τελευταίων, με αποτέλεσμα να αναφύεται επίκαιρη όσο ποτέ η ιστορική ρήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή εν έτη 1963, κατά τη δολοφονία του Γρηγορίου Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη, «μα επιτέλους, ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;».
Φυσικός αυτουργός με ηθικό αυτουργό την εκάστοτε εξουσία, καθίστανται ανυπερθέτως τα μέσα μαζικής εξαπατήσεως, τα οποία δρουν ως εξωνημένες θεραπαινίδες του πολιτικού συστήματος, εκμεταλλευόμενες το χαμηλότατο επίπεδο της πνευματικής ευνουχισμένης μάζας.
Αυτό συνέβη, με την κατάργηση παντός ψήγματος νομιμότητας και την κατάφωρη και ιταμή κατάλυση του Δημοκρατικού μας πολιτεύματος, με την καθολική υποταγή της τρίτης, κατά το άρθρο 26 του Συντάγματος, λειτουργικής ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, όπου καίτοι η κατά το άρθρο 90 παράγραφος 5 του Συντάγματος προβλέπει την παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας ως προς την προαγωγή των προέδρων και αντιπροέδρων των ανώτατων δικαστηρίων ανά την Επικράτεια, και εν ταυτώ την επέμβαση της νομοθετικής εξουσίας, δυνάμει του Ν. 3841/2010 άρθρο 1, ότι πριν από την εισήγηση του αρμοδίου Υπουργού και την απόφαση του υπουργικού συμβουλίου και προτού εκδοθεί προεδρικό διάταγμα, απαιτείται η διατύπωση γνώμης από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, ως εκ τούτου δηλαδή, υφίσταται σιωπηρά η επέμβαση των δύο έτερων επικυρίαρχων εξουσιών επί της Δικαιοσύνης.
Εν προκειμένω, δεν ομιλούμε απλώς δια κατάλυση της ζώσας και ελευθέρας δικαιοσύνης αλλά δια μία χυδαία, κυνική, ωμή παρέμβαση ως προς την ανεξάρτητη δικαιοσύνη, η οποία εξικνούται [2] των άκρων ορίων της εισπήδησης των εξουσιών, διότι στοιχειοθετείται προδήλως, εν προκειμένω, αντισυνταγματικώς και αντιδημοκρατικώς σφετερισμός της λαϊκής κυριαρχίας υπό της κυβερνήσεως, δια της απεριφράστου ποδοπατήσεως της λειτουργικής ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, επί σκοπώ απολύτως «φωτογραφικό», ίνα αποκλειστεί ένα αντισυστημικό κόμμα, το Εθνικό κόμμα «ΕΛΛΗΝΕΣ».
Το έγκλημα καθοσιώσεως της νυν Κυβερνήσεως συνίσταται εις την κατακρήμνιση της θεσμικής ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, επί τω τέλει να εγκαταστήσει μία κερκόπορτα ένδον του Α1 του Αρείου Πάγου, προκειμένου να εξευρεθούν ενδοτικοί και πρόθυμοι δικαστές να ασκήσουν μη αμερόληπτα τα συμφέροντά τους, αντί τριάκοντα αργυρίων, και ουχί όπως ο κ. Τζανερίκος, ο παραιτηθείς Πρόεδρος του Α1 του Αρείου Πάγου, ο οποίος φύλαξε ευσυνειδήτως Θερμοπύλες δια το ήθος και την ακεραιότητά του, και θα γραφεί εφεξής εις την ιστορία με χρυσά γράμματα, όπως ο προκάτοχοί του δικαστές Τερσέτης και ο Πολυζωίδης, οι οποίοι υπάκουσαν τη φωνή της συνειδήσεως τους ως αδούλωτοι και ελεύθεροι μύστες του Δικαίου οι οποίοι, εν τέλει, ουδόλως υπέκυψαν εις τις αισχρές πιέσεις της καθεστηκυίας τάξεως, ως αυθεντικοί διάκονοι της ζώσας και ελεύθερης Δικαιοσύνης.
[1] Εισβολή, κατάληψη αξιώματος με δόλιο ή αντικανονικό τρόπο
[2] Φτάνει έως ένα σημείο
Ο Υπουργός Παιδείας του Κεμπέκ, Bernard Draiville, επισημοποίησε την υπόσχεσή του να απαγορεύσει τις προσευχές και άλλες θρησκευτικές πρακτικές στα δημόσια σχολεία της επαρχίας.
«Τα σχολεία πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι σχολικοί χώροι δε θα χρησιμοποιούνται για θρησκευτικές πράξεις, όπως ανοιχτές προσευχές ή παρόμοιες δεήσεις. Τα σχολεία είναι τόποι μάθησης και όχι τόποι λατρείας», δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter ο Υπουργός, αναλύοντας το πλήρες κείμενο της κυβερνητικής απόφασης. Συνάμα, ανέφερε πως η κυβέρνηση δε θα δεχτεί ακροάσεις, αιτήματα ή υποδείξεις, για τροποποίηση των ήδη εφαρμοζόμενων κανόνων.
Η απόφαση τέθηκε σε ισχύ μετά από πληροφορία, ότι τουλάχιστον δύο σχολεία της ευρύτερης περιοχής του Μόντρεαλ επέτρεπαν στους μαθητές να συγκεντρώνονται τακτικά για προσευχή. Όπως εξήγησε ο κ. Draiville, η έννοια της προσευχής στα σχολεία έρχεται σε αντίθεση με την κοσμική πολιτική του Κεμπέκ.
Ο κοσμικός νόμος της επαρχίας, γνωστός ως Bill 21, απαγορεύει στους δημόσιους υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων των εκπαιδευτικών, να φορούν στο χώρο εργασίας εμφανή θρησκευτικά σύμβολα. Διευκρινίζεται ωστόσο, ότι ο Χάρτης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών του Κεμπέκ, αναγνωρίζει την ελευθερία της θρησκείας, παράλληλα όμως και τη θεμελιώδη σημασία της κοσμικότητας.
Σημειώνει επίσης, ότι σύμφωνα με την αρχή της ελευθερίας και της συνείδησης, οι μαθητές έχουν δικαίωμα να προστατεύονται από κάθε άμεση ή έμμεση πίεση, που στόχο έχει να τους εκθέτει ή επηρεάζει εις το να υιοθετούν θρησκευτικά δόγματα.
Ο κ. Draiville ξεκαθάρισε πάντως, ότι δεν μπορεί να απαγορεύσει εντελώς την προσευχή και πως οι μαθητές που επιθυμούν να προσευχηθούν θα πρέπει να το κάνουν διακριτικά και σιωπηλά. Η οδηγία ισχύει για όλα τα δημόσια σχολεία, επαγγελματικές σχολές και κέντρα εκπαίδευσης ενηλίκων. Εξαιρούνται τα ιδιωτικά σχολεία.
Εναπόκειται πλέον στα σχολικά κέντρα εξυπηρέτησης, τα οποία αντικατέστησαν τις σχολικές επιτροπές, να διασφαλίσουν τη λήψη κατάλληλων διορθωτικών μέτρων σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης. Η απαγόρευση έχει καταγγελθεί από μουσουλμανικές κοινότητες, οι οποίες δήλωσαν ότι θα παρακολουθούν στενά τον τρόπο με τον οποίο τηρούνται τα μέτρα, ώστε να εξασφαλιστεί πως δε θα παραβιάζονται τα δικαιώματα των πολιτισμικών ομάδων.
Παρόμοιες συστάσεις έχουν γίνει και στην Ελλάδα, αντιμετώπισαν όμως έντονες αντιδράσεις από τις εκκλησιαστικές αρχές. Στην Ελλάδα, πριν από την έναρξη των μαθημάτων πραγματοποιείται κοινή προσευχή των μαθητών και του διδακτικού προσωπικού στο προαύλιο του σχολείου με ευθύνη των δασκάλων που εφημερεύουν.
Συνταγματικά και νόμιμα προβλέπεται ο εκκλησιασμός και η πρωινή προσευχή των μαθητών των νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων, σύμφωνα με έγκριση της ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας. Η συμμετοχή των μαθητών άλλου δόγματος στην κοινή προσευχή δεν είναι υποχρεωτική.
Ωστόσο, η διαφορά έγκειται στο ότι ο Καναδάς είναι ένα πολυεθνικό κράτος με θρησκευτική πολυμορφία, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η οποία, προς το παρόν τουλάχιστον, θεωρείται Έθνος, όπου το σύνολο των ανθρώπων μοιράζονται μεταξύ τους κοινά γνωρίσματα και κοινή θρησκεία…
Η κορύφωση του Θείου Δράματος, μετά τη Σταύρωση του Θεανθρώπου και της συνακόλουθης Εκουσίας Ταφής, πέραν του απτού γεγονότος ότι συνιστά ανυπερθέτως ένα αληθές γεγονός εις τη ροή της σύγχρονης Ιστορίας, εν ταυτώ, αποδεικνύει διαχρονικά την ύπαρξη μίας ορισμένης νοοτροπίας των φαρισαίων προσωρινών κρατούντων την εξουσία, οι οποίοι τρέφονται εκ της απατηλής αντιλήψεως ότι δύνανται εσαεί να δυναστεύουν τις ανθρώπινες ψυχές δίχως να λογοδοτούν.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*
Η μόδα της αθεΐας από τους ακραιφνείς θρησκόληπτους έτερων θρησκειών, οι οποίοι καλλιεργούν ρητορική μισαλλοδοξίας προς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς υπονομεύοντας τη διάχυση τής ζώσης παραδόσεως μας, εις τον πυρήνα της, δηλονότι εις την καθημαγμένη Πατρίδα μας, δοθέντος ότι η Συνταγματική έννομη τάξη μας, έκπαλαι, αρχής γενομένης εκ της ιδρύσεως του Ελλαδικού Κράτους και επέκεινα, το Σύναγμά μας έφερε εις την προμετωπίδα του, λόγω και της Θεολογίας της Επαναστάσεως, με κανονιστική ισχύ, διότι υπό την σκέπη της κατευθυντήριας τοιαύτης γραμμής, εψηφίζοντο και θεσπίζονται άπαντες οι κανονιστικοί νόμοι του Κράτους, καίτοι σήμερον η πατρίς μας έχει κλυδωνισθεί εκ βάθρων από αλλαχού ανθέλληνες Ελληνοφώνους, οι οποίοι απεργάζονται την επιβουλή του Ελληνισμού και την επί μακρόν αντικατάσταση του Ελληνικού πληθυσμού, εξού και εξηγείται δια των μισθοφόρων δούρειων ίππων ως προς όλους τους καίριους θεσμούς, υπερεκχειλίζον ανθελληνισμός και μισαλλοδοξία ως προς την αρχαία ελληνική γραμματεία, τον πολιτισμό της καθ’ ημάς Ανατολή και εν γένει την πυορροούσα Ρωμιοσύνη.
Ο ενταφιασμός της Δημοκρατίας, διαρκούντος του Εκουσίου Πάθους του Θεανθρώπου δια της επιεικώς απαράδεκτης και ωμής παρεμβάσεως της Εκτελεστικής Εξουσίας ως προς τη Δικαστική, προκειμένου οι επίορκοι πολιτικοί, ίνα ασκήσουν τη δέουσα επιρροή έναντι ανταλλαγμάτων προς τον πρόεδρο του Α1, ο οποίος εκ των περιστάσεων ωθήθηκε, λόγω ότι εθίγη η θεσμική του ακεραιότητα, εις παραίτηση, συνιστά ουχί μόνο βραδυφλεγή βόμβα εν τοις θεμελίοις της Δημοκρατίας μας αλλά ένα κατάφωρο και αρτιφανές θεσμικό πραξικόπημα, το οποίο εξισώνεται εν ακαρεί χρόνω και άνευ ετέρου τινός μετά ενός μιλιταριστικού πραξικοπήματος, υπό τις ερπύστριες του οποίου τίθενται συλλήβδην άπασες οι ελευθερίες των πολιτών.
Πρόκειται εκ των ων ουκ άνευ, δια μία πρωτόφαντη ιταμή και κυνική παρέμβαση προς τη λειτουργική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δια την απόπειρα ενεργητικής δωροδοκίας, προκειμένου να ποδοπατηθεί το Σύνταγμα, να καταστρατηγηθεί εκ βάθρων και εν ευρεία εκτάσει, παν ψήγμα νομιμότητας, προκειμένου οι εγχώριες εύλαλες μαριονέτες, εντελλόμενα δηλαδή αθύρματα των υπερεθνικών διευθυντηρίων να νοθεύσουν τη βούληση και το βούλημα του Ελληνικού λαού, το οποίο, ως γνωστό τοις πάσι, το Εθνικό Κόμμα «ΕΛΛΗΝΕΣ», ανέρχεται σήμερον εις δυσθεώρητα ποσοστά με παγιωμένη βάση οκτώ τις εκατό (8%) αλλά και με εγκύρως διαγνωσμένη προϊούσα αύξηση των εν λόγω ποσοστών εις διψήφια ποσά, καθότι ο ανανήψας υγιής νοικοκύρης Ελληνικός λαός, ανθίσταται προς το βόρβορο των νυν εγκάθετων και ανθελλήνων πολιτικών, συλλήβδην του παρόντος σηψαιμικού κοινοβουλευτικού κατεστημένου, το οποίο ονειδίζει τη Δημοκρατία, λυμαίνεται το Ελληνικό Κράτος και διασύρει το έθνος απανταχού στον Κόσμο.
Τα ως άνω έμμισθα φερέφωνα των διευθυντηρίων, υπολαμβάνουν την Ελλάδα ως μία μικρά αποικία, αδύνατη να διεκδικήσει ό,τι της αρμόζει αναφορικώς με το πολιτισμικό μεγαλείο το οποίο της ανήκει δικαιωματικά, εξ αυτού το λόγου, ολίγιστοι πολιτικοί με πολιτικό ανάστημα νάνου συνθηκολογούν αντί τριάκοντα αργυρίων, να πηδαλιουχήσουν την Ελλάδα προκειμένου να την προδώσουν επανειλημμένως.
Πρόκειται δια αήθεις και εθνικά αναξιοπρεπείς ανθρώπους, ένθα μετά ψυχοπαθολογικής μανίας, ενδιαφέρονται να εκποιήσουν την Πατρίδα μας, να ακρωτηριάσουν την ιστορική παράδοσή μας, προσβάλλοντας λίαν βαναύσως και άγαν τραχέως, δίκην εξυπηρετήσεως την υμέτερων ατομικών συμφερόντων των.
Οι εν λόγω πρόθυμοι ευήθεις, οι διαχρονικοί Εφιάλτες ανθέλληνες, εγκαθιδρύουν θεσμικά πραξικοπήματα με τη συνέργεια όλων των συναιτίων κοινοβουλευτικών κομμάτων, τα οποία λογοδοτούν εις την ίδια αρχή, ανεξαρτήτως της επιφάσεως του στεντορείως διακηρυγμένου ιδεολογικού χρωματισμού.
Εν κατακλείδι, ευρισκόμεθα εις μίαν κρίσιμη καμπή της Ιστορίας και αναμένουμε, το τι μέλλει γενέσθαι, συμβάλλοντας διηνεκώς ως προς το ηθικό χρέος προς την Ιστορία και τους προγόνους μας, ημείς τασσόμεθα ως δει προς την ορθή κατεύθυνση της ιστορίας, με αίσθημα ευθύνης, δεν ορρωδούμε προ ουδενός, εισφέροντας ο καθείς εξ ημών εκ του ελαχίστου των δυνάμεών του, ως προς οψέποτε άχρι εσχάτων εξανάσταση του Γένους μας.

«Ασπίδα» έναντι του δημογραφικού • Το ανενεργό δυναμικό παραγωγικής ηλικίας της χώρας είναι 20% υψηλότερο σε σύγκριση με την Ευρώπη • Μιλούν στην «Κ» τρεις ειδικοί για το θέμα
© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Μια «κρυφή δεξαμενή» δυνητικών εργαζομένων προκύπτει για την Ελλάδα, μέσα από την επεξεργασία των στοιχείων που αφορούν το ανθρώπινο δυναμικό παραγωγικής ηλικίας. Στο βαθμό που θα καταστεί εφικτό να ενταχθεί στην οικονομία, θα λειτουργήσει ως ασπίδα απέναντι στη δημογραφική γήρανση, διασώζοντας τα προσχήματα για τη μελλοντική μεγέθυνση. Τουλάχιστον αυτό προκύπτει από τις τοποθετήσεις ειδικών στην «Κ», οι οποίες παρουσιάζουν μια αθέατη πτυχή στη σχέση πληθυσμού και ανάπτυξης.
ΟΙ ΜΕΛΑΝΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ
Ο ελληνικός πληθυσμός συρρικνώνεται και γερνάει. Ειδικοί υπολογίζουν, ότι το 2050 τα άτομα σε εργάσιμη ηλικία θα είναι έως και 1,5 εκατομμύριο λιγότερα απ’ ό,τι σήμερα. Η δημογραφική επιδείνωση συνιστά ευρωπαϊκό φαινόμενο, ωστόσο η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από το σημείο αναφοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους περισσότερους δημογραφικούς δείκτες. Περίπου 1 στις 4 γυναίκες δηλώνει ότι δε θα κάνει παιδιά και κάθε χρόνο θα καταγράφονται σχεδόν 50.000 περισσότεροι θάνατοι απ’ ό,τι γεννήσεις. Το 2050 θα βρίσκονται στην ηλικιακή κατηγορία άνω των 65 ετών σχεδόν 800.000 περισσότερα άτομα.
Ωστόσο, ο ηλικιακός χάρτης δεν επιδρά αυτός καθ’ αυτόν στην προοπτική της οικονομίας. Τη δυναμική της ανάπτυξης διαμορφώνει ο αριθμός των ατόμων σε παραγωγική ηλικία που τελικά εργάζονται στην πράξη. Κι εδώ είναι που τα στοιχεία φανερώνουν δυνητικά ένα συγκριτικό πλεονέκτημα στην περίπτωση της Ελλάδας.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την «πυραμίδα» της απασχόλησης στην Ελλάδα, όπως την παραθέτει η Παγκόσμια Τράπεζα στην «Κ», υπάρχουν σήμερα 2,7 εκατομμύρια άτομα σε παραγωγική ηλικία τα οποία αυτή τη στιγμή είναι ανενεργά, παρότι θα μπορούσαν να ενταχθούν στο εργατικό δυναμικό.
Ειδικότερα, όπως μας ενημερώνει το Τμήμα Δημογραφίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, η Ελλάδα εμφανίζεται να διαθέτει έως και 20% περισσότερο αναξιοποίητο ανθρώπινο δυναμικό εργάσιμης ηλικίας απ’ ό,τι άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι η Ελλάδα δυνητικά έχει μεγαλύτερες άμυνες στην επέλαση της δημογραφικής γήρανσης σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Αν συγχρόνως καταφέρει να «φρενάρει» το brain drain και εισάγει επιπλέον κάποια εργατικά χέρια από το εξωτερικό – το τμήμα Ασφαλιστικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Πειραιά μιλάει για ευρωπαϊκή δεξαμενή που εξετάζεται και θα κατανέμει εργατικό δυναμικό ανάλογα με τις ανάγκες κάθε χώρας – τότε η δημογραφική επιδείνωση θα μπορούσε να είναι διαχειρίσιμη, σε αυστηρά οικονομικούς όρους.
Υπάρχουν έπειτα και άλλοι παράγοντες που κρίνουν τις αναπτυξιακές επιδόσεις, όπως η παραγωγικότητα, ένας τομέας στον οποίο με βάση τις μετρήσεις η ελληνική οικονομία εμφανίζει ακόμη τεράστια περιθώρια βελτίωσης.
Βόλφγκανγκ Φένγκλερ,
Lead Economist
της Παγκόσμιας Τράπεζας
«ΚΛΕΙΔΙ» ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
«Υπάρχει ένα ενδιαφέρον νούμερο στην περίπτωση της Ελλάδας: 2,7 εκατομμύρια, που στην πραγματικότητα προσαρμόζεται στο 0,4 εκατομμύρια για τους ανέργους. Με άλλα λόγια, για κάθε άνεργο που καταγράφεται σήμερα στην Ελλάδα, υπάρχουν περίπου έξι άτομα τα οποία είναι υποαπασχολούμενα και θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος του εργατικού δυναμικού. Ειδικότερα, αν θέλουμε να σκεφτούμε πώς μπορούμε να εντάξουμε κι άλλα άτομα στην κατηγορία του μάχιμου πληθυσμού στην Ελλάδα, θα εντοπίσουμε δύο κατηγορίες: πρώτον, μεγαλύτεροι άνθρωποι, οι οποίοι είναι πολλοί και κάποιοι από αυτούς επιθυμούν να εργαστούν. Δεύτερον, και κυριότερον, άτομα που βρίσκονται σε ηλικία εργασίας, όμως έχουν αποθαρρυνθεί από το εργατικό δυναμικό. Στην κατηγορία αυτή έχουμε για παράδειγμα πολλές γυναίκες σε αγροτικές περιοχές, οι οποίες κρύβουν πολλή δυναμική για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας σας».
Βύρων Κοτζαμάνης,
Καθηγητής Δημογραφίας
στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
ΑΠΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΟΛΙΣ ΤΟ 66% 20 ΕΩΣ 64 ΕΤΩΝ
«Στη χώρα μας, ανά 100 άτομα ηλικίας 20 έως 64 ετών, απασχολείται μόλις το 66%. Στις ευρωπαϊκές χώρες, για παράδειγμα στις σκανδιναβικές, το ποσοστό αυτό αγγίζει το 82%. Επομένως, η ελληνική οικονομία είναι σε ευνοϊκή θέση για να αντισταθμίσει τις απώλειες από τη δημογραφική εξέλιξη. Διότι ο πλούτος παράγεται από αυτούς που τελικά απασχολούνται. Αν ταυτόχρονα θα έχουμε ένα θετικό ισοζύγιο στη μετανάστευση – με φρένο στη φυγή εργατικού δυναμικού από τη χώρα, και με μια ήπια είσοδο ανθρώπινου δυναμικού από το εξωτερικό της τάξης των 15.000 ετησίως – τότε το 2050 θα καταφέρουμε να έχουμε τον ίδιο αριθμό απασχολουμένων στη χώρα, παρά το γεγονός ότι θα έχει μειωθεί έως και κατά 1,5 εκατομμύριο το ανθρώπινο δυναμικό παραγωγικής ηλικίας».
Μιλτιάδης Νεκτάριος,
Καθηγητής Ασφαλιστικής Επιστήμης
στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
«Μέχρι το 2050, όπως έχει υπολογίσει και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η ανάπτυξη της Ελλάδας δεν μπορεί να κινηθεί βιώσιμα σε ρυθμούς πάνω από 1,5% του ΑΕΠ – βεβαίως, εδώ δεν έχουν συνυπολογιστεί τα οφέλη από το Ταμείο Ανάκαμψης. Βασικός παράγοντας που θα λειτουργήσει ως τροχοπέδη είναι η γήρανση του πληθυσμού, η οποία πρακτικά θα αφαιρέσει τη συμβολή της αύξησης του εργατικού δυναμικού στην ανάπτυξη. Επομένως μένει αφενός το περιθώριο αύξησης της παραγωγικότητας, αφετέρου η μετανάστευση – η οποία είναι μια απαραίτητη διαδικασία, ας μην εθελοτυφλούμε. Συγκεκριμένα, θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να φτιάξει μια δεξαμενή μεταναστών που θα κατανέμει με βάση τις δεξιότητές τους και τα πληθυσμιακά περιθώρια κάθε χώρας. Επιπλέον, οι ελληνικές περιφέρειες θα πρέπει να εντοπίσουν τις ανάγκες που έχουν σε εργατικό δυναμικό και να κινηθούν ανάλογα».