Με βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων των τελευταίων ημερών, η Νέα Δημοκρατία φαίνεται να έχει κλειδώσει ποσοστό της τάξης του 42% και να έχει εξασφαλίσει μία σχετικά άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ακόμα και στην περίπτωση οκτακομματικής Βουλής.

Επίσης, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ΝΔ κερδίζει το δυναμικό κοινό, τη νεολαία δηλαδή, καθώς σύμφωνα με δημοσκόπηση της Kapa Research, η ΝΔ κερδίζει τη νέα γενιά ηλικίας 17-42 ετών με αρκετές μονάδες από τον ΣΥΡΙΖΑ. Συγκεκριμένα, λαμβάνει ποσοστό 33,6% και ο ΣΥΡΙΖΑ 20,4%.

Το μόνο που μένει να φανεί, είναι πόσες έδρες θα κερδίσει τελικά η Νέα Δημοκρατία. Θα είναι οριακή η πλειοψηφία της; Η απάντηση είναι όχι. Η Νέα Δημοκρατία θα έχει μία σχετικά άνετη πλειοψηφία, με το χειρότερο σενάριο να λέει πως οι λιγότερες έδρες που θα κερδίσει σε κάθε περίπτωση θα είναι 157.

Είναι πάρα πολλοί που έχουν ξεχάσει, ότι η Νέα Δημοκρατία με το που περνάει το όριο του 40% κερδίζει στο φουλ το μπόνους των επιπλέον εδρών, για την ακρίβεια κερδίζει 50 έδρες, όπως συνέβαινε πριν με το παλαιότερο σύστημα ενισχυμένης αναλογικής. Οι 50 έδρες της προσφέρουν την άνεση να έχει μια ισχυρή πλειοψηφία.

Σε ό,τι αφορά τη δεύτερη και την τρίτη θέση, δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον. Και ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ έχουν κλειδώσει τις θέσεις τους, δεν πρόκειται να υπάρξει κάποια θεαματική αλλαγή και επιπλέον τα δύο αυτά κόμματα δεν μπορούν να επηρεάσουν με κανένα τρόπο το εκλογικό αποτέλεσμα.

Το μόνο ενδιαφέρον πλέον βρίσκεται, στο πόσα κόμματα θα μπουν στη Βουλή. Με λίγα λόγια, τι θα γίνει με τα μικρά κόμματα.

Δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο πόση δύναμη θα έχουν τα μικρότερα δεξιά κόμματα, όπως η Ελληνική Λύση, η «Νίκη» και οι «Σπαρτιάτες», καθώς οι δημοσκοπήσεις τούς δείχνουν να κινούνται στο όριο του 3%.  

Σε ό,τι αφορά την Ελληνική Λύση δεν αλλάζει κάτι, καθώς διατηρεί τις δυνάμεις της και όλα δείχνουν πως δε θα έχει κανένα πρόβλημα για να μπει στη Βουλή.

Η «Νίκη» όμως φαίνεται πως έχει ξεκινήσει να ακολουθεί αντίστροφη πορεία και αυτό γιατί ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων της ήταν «δανεικοί». Δηλαδή είχαν προέλθει από άλλο χώρο και μη έχοντας άλλη εκλογική επιλογή κατέληξαν εκεί. Συγκεκριμένα, είχαν προέλθει από την εκλογική δεξαμενή των «Ελλήνων» του Ηλία Κασιδιάρη. Από τη στιγμή όμως που ο Ηλίας Κασιδιάρης έδωσε στήριξη στο κόμμα «Σπαρτιάτες» ξεκίνησε η διοχέτευση των ψηφοφόρων αυτών προς το κόμμα αυτό.

Αμφίβολο αν θα καταφέρει η «Νίκη» να περάσει το όριο του 3% γιατί η τάση δείχνει να είναι πτωτική. Αντίθετα, οι «Σπαρτιάτες» αυξάνουν την εκλογική τους επιρροή διαρκώς, και ήδη έχουν φτάσει δημοσκοπικά το 2,2% με την τάση τους να είναι σφοδρώς ανοδική και μέχρι την Κυριακή των εκλογών να είναι πολύ πιθανό να ξεπερνούν το πολυπόθητο όριο.

Πλέον, στα κεντρικά της ΝΔ σκέφτονται αφενός να κυλήσουν ομαλά οι τελευταίες ημέρες και ήδη σκέφτονται την σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης. Τα ονόματα που διεκδικούν υπουργεία είναι: Ο Κωστής Χατζηδάκης (ίσως σε υπερυπουργείο Οικονομίας), ο Νίκος Δένδιας (στο Άμυνας), ο Κυριάκος Πιερρακάκης (στο Παιδείας), ο Νίκος Παπαθανάσης (στο Υποδομών), ο Θόδωρος Σκυλακάκης (στο Οικονομικών), ο Γιώργος Γεραπετρίτης (στο ΥΠΕΞ), η Σοφία Ζαχαράκη (κυβερνητική εκπρόσωπος), ο Θοδωρής Λιβάνιος (στο υφυπουργείο Εσωτερικών), ο Άδωνις Γεωργιάδης (στο Ενέργειας), η Λίνα Μενδώνη (στο Πολιτισμού), ο Χρήστος Σταϊκούρας, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο Τάσος Χατζηβασιλείου, θεωρείται βέβαιο ότι θα συμμετέχουν στο επόμενο υπουργικό συμβούλιο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ενδέχεται να ξαναβρεθεί σε υπουργείο. Βέβαιη θεωρείται η είσοδος στην κυβέρνηση προσώπων από την κοινωνία, δηλαδή εξωκοινοβουλευτικών.

© pronews.gr

Έχει περάσει σχεδόν τετραετία, από την εποχή που η Άγκυρα υπέγραψε με την τότε κυβέρνηση της Τρίπολης το περιβόητο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, και τίποτα δε δείχνει πως εκείνο το τετελεσμένο θα ανατραπεί. Μπορεί να το χαρακτηρίζουμε και να είναι παράνομο, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά – όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα – αυτό δεν αρκεί για να ακυρωθεί.

Γράφει ο
Ηλίας Κολοφάγος*
© slpress.gr

Με άλλα λόγια, η Τουρκία έχει βάλει πόδι όχι μόνο στη Λιβύη, αλλά και στην ελληνική υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ στο Λιβυκό πέλαγος, έτσι όπως αυτή ορίζεται από τη μέση γραμμή. Τους κινδύνους από τις καθυστερήσεις της μη αξιοποίησης του ενεργειακού Ελντοράντο, εκ μέρους της Ελλάδας, το έχουμε εδώ και χρόνια επισημάνει.

Ενώ οι συμβάσεις επενδύσεων, για τα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου της Κρήτης των εταιρειών ΕxxonMobil, Total και ΕΛΠΕ είχαν  παγώσει για χρόνια, η σπαρασσόμενη από εμφύλιο πόλεμο Λιβύη έχει από τις αρχές του 2019 αναβαθμίσει τις δικές της συμβάσεις υποθαλάσσιων ερευνών κοιτασμάτων νοτιοδυτικά της Κρήτης με γρήγορους ρυθμούς.

Στην εικόνα 1 φαίνεται ξεκάθαρα τι συμβαίνει.

Η ιταλική πετρελαϊκή εταιρεία ΕΝΙ αγόρασε το 42,5% των δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης της αγγλικής εταιρείας BP, η οποία κατέχει μία ερευνητική περιοχή (περιοχή 3) νοτιοδυτικά της Κρήτης, μεγέθους 54.000 km2. Οι ερευνητικές δραστηριότητες μέσα στην περιοχή αυτή, η οποία βρίσκεται μέσα στην ΑΟΖ της Λιβύης, είχαν παγώσει από το 2014 λόγω του εμφυλίου πολέμου. Παρά τα ατακτοποίητα όρια των ΑΟΖ Ελλάδος, Λιβύης, Ιταλίας και Μάλτας, όπως θα δούμε, η περιοχή αυτή ίσως κρύβει τεράστιους θησαυρούς παγκοσμίου ενδιαφέροντος.

Οι διευθύνοντες σύμβουλοι Bob Dudley και Claudio Descalzi των εταιρειών BP και ΕΝΙ είχαν δηλώσει, ότι προτίθενται εντός του Απριλίου – Μαΐου 2019 να αναζωογονήσουν τις ερευνητικές προσπάθειες στη Λιβύη, συνεργαζόμενες κοινοπρακτικά μεταξύ τους. Όπως είχαν ανεφέρει, σκοπός τους ήταν να αξιοποιηθεί ο σημαντικά υποσχόμενος ορυκτός υποθαλάσσιος πλούτος στα ανοικτά του Κόλπου της Σύρτης, μεταξύ Λιβύης και Κρήτης.

Ας σημειωθεί, ότι η αμερικανική γεωφυσική εταιρεία ΙΟΝ με έδρα το Houston Texas, είχε πραγματοποιήσει και ερμηνεύσει (2017) σεισμικές καταγραφές στα ανοικτά του Κόλπου της Σύρτης και στο νότιο Ιόνιο πέλαγος, μεταξύ Λιβύης και Ελλάδος. Ταυτόχρονα, επανεπεξεργάστηκε, μαζί με την Spectrum, παλαιότερες σεισμικές καταγραφές στην ίδια περιοχή μεταξύ Κρήτης και Λιβύης.

Οι δύο εταιρείες είχαν παρουσιάσει τα αποτελέσματα της μελέτης του συνόλου των καταγραφών αυτών στο Λονδίνο το 2019. Με ιδιαίτερη έκπληξη διαπίστωσαν, ότι νοτιοδυτικά της Κρήτης, στα ανοικτά του Κόλπου της Σύρτης και μέσα στην αβυσσική πεδιάδα του Ιονίου πελάγους, υπάρχουν δύο τεράστια «αντίγραφα» του κοιτάσματος Ζohr (βρίσκεται στην αιγυπτιακή ΑΟΖ).

ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟ ΚΟΙΤΑΣΜΑ

Ο πρώτος στόχος (με κίτρινο χρώμα αριστερά στην Εικ.1) βρίσκεται στην επαφή των ορίων της ΑΟΖ (ή υφαλοκρηπίδας) μεταξύ Λιβύης και Ελλάδος και σύμφωνα με τη Spectrum, εμφανίζεται να έχει μήκος 100 km (δηλ. 10 φορές μεγαλύτερος από το Zohr) καλύπτοντας έτσι μία επιφάνεια 6.000 km2 (100km x 60km). Είναι φανερό, ότι εάν και εφόσον επιβεβαιωθεί με γεώτρηση, ότι αυτός ο στόχος περιέχει τελικά υδρογονάνθρακες, τότε το κοίτασμα αυτό θα είναι παγκοσμίου ενδιαφέροντος.

Εάν λάβουμε δε υπόψιν, ότι το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο είναι το South-Pars του Κατάρ – Ιράν με 1.235 Tcf (τρις κυβικά πόδια) ή 35 Tcm (τρις κυβικά μέτρα) και με επιφάνεια 7.500 km2, τότε διαπιστώνουμε ότι νοτιοδυτικά της Κρήτης θα μπορούσε να βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα στον κόσμο βιογενούς φυσικού αερίου. Εξάλλου, στην ίδια περιοχή νοτιοδυτικά της Κρήτης, έχει καταγραφεί από τις ίδιες γεωφυσικές εταιρείες ένας δεύτερος στόχος παγκοσμίου ενδιαφέροντος μεγέθους 3.500 km2.

Η διαπίστωση αυτή δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι η ο τίτλος της επιστημονικής παρουσίασης της παραπάνω προσδοκίας από τη Spectrum στο Λονδίνο είχε τίτλο: «Ένα θέαμα για τα μάτια του Zohr, η αναζήτηση του επόμενου αφρικανικού Υπέρ – Γίγαντα» (Α sight for Zohr eyes: the search for the next North African Super Giant). Βεβαίως, το ερευνητικό μέλλον θα δείξει εάν ο παραπάνω ισχυρισμός είναι αληθινός.

Όμως, παρά τα θαλάσσια βάθη της περιοχής, που κυμαίνονται γύρω στα 3.000 m, υπάρχει ανάγκη να αντιληφθούμε από επιστημονική και γεωπολιτική άποψη, το μέγεθος των ενεργειακών προοπτικών της μείζονος περιοχής της Κρήτης. Αυτές θα μπορούσαν, μέσω κατάλληλων συνεργιών, να καλύψουν τελικά τις ανάγκες της Ευρώπης σε φυσικό αέριο για πολλές δεκαετίες και αυτό ανεξάρτητα από το εάν οι παραπάνω στόχοι βρίσκονται εξ ολοκλήρου μέσα στη λιβυκή ΑΟΖ ή μερικά μέσα στην ελληνική ΑΟΖ.

ΤΙ ΚΑΝΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ;

Το θέμα έπρεπε πάντως να είχε πολύ νωρίτερα απασχολήσει την ελληνική πλευρά, ώστε να μη μείνουμε εκτός νυμφώνος σε τέτοιου μεγέθους περιπτώσεις και να μπορέσουμε επί της ουσίας να διερευνήσουμε σε βάθος το όλο θέμα. Ήδη οι πρώτες επιστημονικές αναζητήσεις έδειξαν, ότι οι περιοχές μεταξύ Λιβύης και Ελλάδος παλαιο – γεωγραφικά φαίνεται να περιέχουν τις σημαντικότερες σε μέγεθος μεσογειακές παλαιο – λιμνοθάλασσες του ύστερου Μειοκαίνου, με αποτέλεσμα σήμερα να χαρτογραφούνται ασβεστολιθικοί στόχοι κοιτασμάτων «τύπου Zohr» (Zohr-like) παγκοσμίου ενδιαφέροντος.

Είναι γνωστό, ότι παγκόσμιοι πετρελαϊκοί κολοσσοί, όπως ExxonMobil, Total, ENI και ΒP, οι οποίοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ενεπλάκησαν στην περιοχή μας – νοτιοδυτικά της Κρήτης – είχαν δηλώσει πριν λίγα χρόνια σε διεθνές συνέδριο: «Δεν προσερχόμεθα εδώ στην περιοχή (Λιβύη) για να ανακαλύψουμε κάτι μικρό σε μέγεθος… δε μας ενδιαφέρει κάτι μικρό σε μέγεθος… είμαστε εδώ διότι διαθέτουμε την απαραίτητη τεχνολογία και τα αναγκαία κεφάλαια, ώστε να ανακαλύψουμε κάτι πολύ σημαντικό σε μέγεθος».

Κατόπιν όλων των παραπάνω εξηγείται επαρκώς, η προσπάθεια της Άγκυρας να βάλει πόδι στην ελληνική υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ νότια της Κρήτης, με όχημα το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, το οποίο μηδενίζει την υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ της Κρήτης. Μέσω αυτού του παράνομου μνημονίου, το καθεστώς Ερντογάν δεν επιδιώκει μόνο να οικειοποιηθεί ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στη νοτιοανατολική Κρήτη. Επιδιώκει να σφετερισθεί, από κοινού με την κυβέρνηση της Τρίπολης, ολόκληρο το νότιο τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ στο Λιβυκό Πέλαγος, όπου σύμφωνα με όλες τις επιστημονικές ενδείξεις υπάρχουν τεράστιοι στόχοι, δηλαδή πιθανά κοιτάσματα.

Και η Ελλάδα; Λόγω προσφυγής οικολόγων, πάγωσαν για χρόνια οι έρευνες της Total, ExxonMobil και ΕΛΠΕ στα αδειοδοτημένα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως του νομού Ρεθύμνου και νοτίως και δυτικά του νομού Χανίων.

Κατόπιν αυτού, η Total τα παράτησε, η δε ExxonMobil άφησε τις έρευνες. Μόνο όταν λόγω Ουκρανίας και κυρώσεων εκδηλώθηκε η οξεία ενεργειακή κρίση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη άλλαξε γραμμή πλεύσης, δηλώνοντας ότι θα κάνει ό,τι χρειάζεται για να επισπευθούν οι έρευνες. Και σαν να μην έφθαναν όλα τα παραπάνω, ήλθε και το εκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο προβλέπει απεμπλοκή από τις εξορύξεις με μη ανανέωση των αδειών για έρευνες και γεωτρήσεις!*O Δρ. Ηλίας Κ. Κονοφάγος είναι Χημικός Μηχανικός και μέλος της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών. Είναι εκτελεστικός Αντιπρόεδρος Ανάπτυξης Υδρογονανθράκων της Εταιρίας Flow Energy S.A. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής Έρευνας & Παραγωγής Κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων τής Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. Είναι Eisenhower Fellow των ΗΠΑ στον τομέα της Οικονομίας Έρευνας & Παραγωγής Υδρογονανθράκων και ειδικότερα του Ενεργειακού Τομέα. Έχει διεθνή παρουσία με π

Οι έλληνες πολίτες θα προσέλθουν στις κάλπες την 25^η Ιουνίου για να αναδείξουν τη νέα Βουλή της χώρας, από την οποία θα προέλθει η επόμενη κυβέρνηση. Μόνο που το παιχνίδι είναι εξ’ υπαρχής στημένο. Η ψήφος όσων προσέλθουν δε θα είναι ισότιμη. Κάποιων η ψήφος, θα μετρήσει περισσότερο απ’ αυτήν κάποιων άλλων.

Του Νίκου Ιγγλέση*

Οι νέες εκλογές θα διεξαχθούν μ’ ένα σύστημα ενισχυμένης αναλογικής, που πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα με ένα bonus που μπορεί να φθάσει μέχρι τις 50 έδρες. Αυτές οι έδρες αντιπροσωπεύουν το 16,7% των εγκύρων ψηφοδελτίων ή 986.000 ψηφοφόρους, σύμφωνα με τη συμμετοχή στις προηγούμενες εκλογές της 21^ης Μαΐου.

Αυτοί οι, περίπου 1.000.000, εκλογείς, θα ψηφίσουν διάφορα κόμματα, αλλά, οι βουλευτές που θα εκλεγούν δε θα προέρχονται από αυτά, αλλά μόνο από το πρώτο κόμμα. Συγκεκριμένα, το πρώτο κόμμα, εφ’ όσον έχει τουλάχιστον 25% θα λάβει κατ’ αρχήν ένα bonus 20 εδρών και στη συνέχεια για κάθε επιπλέον 0,5% των ψήφων άλλη 1 έδρα. Αν υποθέσουμε ότι η Ν.Δ. λάβει το ίδιο ποσοστό (40,79%) με αυτό των εκλογών της 21^ης Μαΐου, τότε θα πάρει συνολικό bonus 50 εδρών. Θα λάμβανε 51 αλλά δεν επιτρέπεται πάνω από 50. Πάλι καλά να λέμε.

Το bonus δίνεται μόνο σε αυτοτελή κόμματα και όχι σε συνασπισμούς κομμάτων. Έτσι αποτρέπεται η συνεργασία κομμάτων πριν από τις εκλογές, ενώ μετά από αυτές, το δεύτερο με το τρίτο ή και το τέταρτο κόμμα δεν μπορούν να συνεργαστούν για το σχηματισμό κυβέρνησης, γιατί δεν έχουν τις απαραίτητες έδρες, οι οποίες έχουν δοθεί με το bonus στο πρώτο.

Παράλληλα, η Ν.Δ. θα επωφεληθεί, περισσότερο από τ’ άλλα κόμματα που θα εισέλθουν στη Βουλή, από τις αδιάθετες έδρες των κομμάτων που δε θα επιτύχουν ποσοστό τουλάχιστον 3%. Στις εκλογές του περασμένου Μαΐου, αυτά τα μικρά κόμματα συγκέντρωσαν συνολικά 16% των ψηφοδελτίων, ποσοστό στο οποίο αντιστοιχούν 48 έδρες.

Αν υποθέσουμε ότι το ποσοστό των μικρών κομμάτων (κάτω του 3%) παραμείνει το ίδιο και στις εκλογές του Ιουνίου, τότε η Ν.Δ. θα πάρει πρόσθετα τις 20 από αυτές τις 48 έδρες. Τις υπόλοιπες 28 θα τις μοιραστούν τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα, ανάλογα με το ποσοστό τους. Γι’ αυτό είναι σημαντικό, δύο ή και τρία από τα μικρά κόμματα που στις εκλογές της 21^ης Μαΐου δεν έφθασαν στο 3% να το υπερβούν. Το ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής πρέπει να μειωθεί σημαντικά.

Όπως καταλαβαίνετε, ο εκλογικός νόμος που ψήφισε το 2019 η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι το απαύγασμα της δημοκρατίας, της ισοτιμίας κάθε ψήφου και του σεβασμού της βούλησης των πολιτών!

Θυμίζουμε, ότι στις εκλογές του 2019, η Ν.Δ. είχε λάβει ποσοστό 39,85% των εγκύρων ψηφοδελτίων. Στο ποσοστό αυτό αντιστοιχούν 120 από τους 300 βουλευτές. Αλλά, χάρη στον τότε εκλογικό νόμο, η Ν.Δ. εξέλεξε 158 βουλευτές, 38 περισσότερους. Με αυτό το bonus ο κ. Μητσοτάκης κυβέρνησε επί τέσσερα χρόνια την Ελλάδα ως «λαοπρόβλητος», «δημοκρατικά εκλεγμένος» πρωθυπουργός!

Χαρακτηριστικό είναι ότι στις εκλογές του 2019 χρειάστηκαν 14.250 ψήφοι για να εκλεγεί ένας βουλευτής της Ν.Δ. αλλά χρειάστηκαν περίπου 20.700 ψήφοι για την εκλογή ενός βουλευτή από τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Γι’ αυτό τονίσαμε ότι η ψήφος των πολιτών δεν είναι ισότιμη, δεν έχει την ίδια βαρύτητα στο πολιτικό γίγνεσθαι. Έχουμε πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας ανάλογα με ποιό κόμμα ψηφίζουν.

Αντίθετα, στις προηγούμενες εκλογές του Μαΐου, που έγιναν με απλή αναλογική (χωρίς bonus), οι βουλευτές όλων των κομμάτων, συμπεριλαμβανομένων αυτών της Ν.Δ., εξελέγησαν έκαστος με τον ίδιο αριθμό, περίπου 16.500 ψήφων.

Σε μια δημοκρατία οφείλει να κυβερνάει η πλειοψηφία, τουλάχιστον όσων ψήφισαν, είτε υποστηρίζοντας ένα κόμμα είτε μια συνεργασία κομμάτων. Στην Ελλάδα όμως, τις τελευταίες δεκαετίες, κυβερνάει η σχετική πλειοψηφία, που με το bonus γίνεται απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Αυτή είναι η απατηλή δημοκρατία του bonus.

ΠΟΙΟΣ «ΣΚΟΤΩΣΕ» ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ;

«Η απλή αναλογική απέτυχε» δήλωσε ο Κ. Μητσοτάκης. «Η απλή αναλογική υπήρξε στρατηγική ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν υπάρχει στη χώρα κουλτούρα συνεργασιών» δήλωσε ο Α. Τσίπρας. Τίποτα απ’ αυτά δεν ισχύει. Η απλή αναλογική ατύχησε, γιατί υπάρχει η προοπτική της ενισχυμένης αναλογικής στην επόμενη αναμέτρηση.

Αν υπήρχε ως σταθερό εκλογικό σύστημα η απλή αναλογική, με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών της 21^ης Μαΐου 2023 η Ν.Δ. (146 έδρες) θα ήταν υποχρεωμένη να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας ή με το ΠΑΣΟΚ ή με τον ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και με την Ελληνική Λύση. Ανεξάρτητα με το τι έλεγαν όλα τα κόμματα πριν τις εκλογές, η επανάληψη της αναμέτρησης με περίπου τα ίδια αποτελέσματα θα ανάγκαζε τη Ν.Δ. και κάποιο από τα άλλα κόμματα να συνεργαστούν, βάζοντας αρκετό «νερό στο κρασί τους».

Σημειώνουμε, ότι κυβερνήσεις συνεργασίας έχουν η Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Σουηδία και πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης. Ο κ. Μητσοτάκης ζητάει μια αυτοδύναμη και ισχυρή κυβέρνηση για να εφαρμόσει το πρόγραμμα της Ν.Δ. Ένα πρόγραμμα όμως που, παρά την ασύλληπτη προπαγάνδα και την καλλιέργεια του φόβου, δεν έχει την έγκριση της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος.

Να ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες. Αυτοδύναμη είναι μια κυβέρνηση που στηρίζεται από την πλειοψηφία της Βουλής. Ισχυρή είναι μια κυβέρνηση, όταν οι πολιτικές που εφαρμόζει έχουν τη συναίνεση της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας.

Με την «καλπονοθεία» του bonus ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να σχηματίσει μια αυτοδύναμη κυβέρνηση, αλλά όχι μια ισχυρή κυβέρνηση, που είναι το ζητούμενο, όταν το Σύμφωνο Σταθερότητας στην ΕΕ επανέρχεται από το 2024, το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους αυξάνεται αλματωδώς και η τουρκική απειλή σε Θράκη, Αιγαίο και Κύπρο μεγεθύνεται. Αυτά, για να μην αναφερθούμε στα πολλά άλλα προβλήματα που ταλανίζουν τον Ελληνισμό…

*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος, μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Γαλλία και δημοσιογραφία στην Αθήνα. Άρχισε να εργάζεται ως συντάκτης στο Έψιλον, μηνιαίο περιοδικό για θέματα της ΕΟΚ, που εξέδιδε η εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Αργότερα εργάστηκε ως οικονομικός συντάκτης στην τηλεόραση της ΕΡΤ, ως υπεύθυνος του οικονομικού ρεπορτάζ και στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης του Γραφείου Ρεπορτάζ. Για μια περίοδο διετέλεσε Διευθυντής του Δ’ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΡΤ). Επίσης, για ένα διάστημα υπήρξε υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών.