The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-05 published February 10th, 2023.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Ta NEA volume 17-05
Όλες οι κυβερνήσεις άντεξαν
Από το 1988 ξεκίνησαν οι προτάσεις δυσπιστίας κατά των κυβερνήσεων από τα εκάστοτε κόμματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης
Δεν είναι πρώτη φορά από την εποχή της μεταπολίτευσης, που κατατέθηκε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης από την αξιωματική αντιπολίτευση. Σε όλες τις περιπτώσεις δεν υπήρξε πτώση της κυβέρνησης, καθώς όταν έρχονταν τα δύσκολα, τα κόμματα που ήταν στην κυβέρνηση συσπειρώνονταν.
Της Ευαγγελίας Τζαβάρα
© Η ΑΠΟΨΗ
Το μόνο που επιτύγχαναν οι προτάσεις δυσπιστίας ήταν να προκαλούν ρωγμές στα κυβερνητικά κόμματα, όχι τόσο στο εσωτερικό τους, όσο στην κοινωνία. Και αυτό, διότι από τις γεμάτες ένταση τριήμερες συζητήσεις αναδεικνύονταν λάθη και παραλείψεις. Βέβαια έχουν κατατεθεί και προτάσεις δυσπιστίας κατά προσώπων, οι οποίες και αυτές έπεσαν στο κενό.
Την πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση που η αντιπολίτευση κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας κατά κυβέρνησης ήταν τον Ιούνιο του 1988. Τότε η Νέα Δημοκρατία με πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη κατέθεσε την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, με αντικείμενο την εξωτερική πολιτική και την οικονομία. Υπέρ της πρότασης δυσπιστίας ψήφισαν 123 βουλευτές, ενώ καταψήφισαν 157. Μάλιστα υπεβλήθη κατά τη διάρκεια του κοινοβουλευτικού ελέγχου, η συνεδρίαση διακόπηκε και η συζήτηση έγινε μετά από τρεις ημέρες. Να θυμίσουμε ότι ήταν η εποχή του «mea culpa» του Ανδρέα Παπανδρέου για τη συνάντηση του με τον Οζάλ στο Νταβός.
Πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος, η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε νέα πρόταση δυσπιστίας κατά του Ανδρέα Παπανδρέου (Μάρτιος 1989) για το σκάνδαλο Κοσκωτά και απορρίφθηκε, καθώς υπερψηφίστηκε από 123 βουλευτές έναντι 155 «κατά» και ένα «παρών». Και εκείνη είχε υποβληθεί κατά τη διάρκεια του κοινοβουλευτικού ελέγχου και η συνεδρίαση διακόπηκε για δύο ημέρες.
Το 1993 ήταν η σειρά του Ανδρέα Παπανδρέου να απαντήσει στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη καταθέτοντας πρόταση δυσπιστίας, έχοντας αθωωθεί στο Ειδικό Δικαστήριο. Αυτή τη φορά η πρόταση δυσπιστίας κατατέθηκε για το Σκοπιανό. Για την ακρίβεια, υπήρξε αίτημα ενημέρωσης της Βουλής από τον πρωθυπουργό για τις εξελίξεις στο θέμα (σύμφωνα με το άρθρο 142Α του Κανονισμού της Βουλής), το οποίο μετατράπηκε από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σε πρόταση δυσπιστίας και η συζήτηση ξεκίνησε αμέσως. Η πρόταση απορρίφθηκε.
ΣΤΟ ΩΝΑΣΕΙΟ
Τον Ιανουάριο του 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου έδινε μάχη ζωής στο Ωνάσειο και αντ’ αυτού έτρεχε την κυβέρνηση ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Η Νέα Δημοκρατία (υπό τον αείμνηστο Μιλτιάδη Έβερτ) κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας με την επίκληση της ακυβερνησίας. Η πρόταση απορρίφθηκε από 168 βουλευτές, έναντι 118 που τη στήριξαν. Όμως η συγκεκριμένη πρόταση δυσπιστίας, ήταν η απαρχή των εξελίξεων με την παραίτηση Παπανδρέου και την ανάδειξη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη ως πρωθυπουργού.
Τον Ιανουάριο του 1999 υποβλήθηκε πρόταση δυσπιστίας κατά μέλους της κυβέρνησης Σημίτη. Αφορούσε τον τότε υπουργό Εθνικής Παιδείας, Γεράσιμο Αρσένη, σχετικά με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Συζητήθηκε μετά από διακοπή λίγων ωρών και απορρίφθηκε με 163 ψήφους έναντι 127.
Δύο χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 2021, η Νέα Δημοκρατία υπέβαλλε πρόταση δυσπιστίας κατά του Γιάννου Παπαντωνίου, τότε υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, για την υπόθεση του Χρηματιστηρίου. Συζητήθηκε μετά από διακοπή δύο ωρών και υπέρ της πρότασης τάχθηκαν 125 βουλευτές, κατά 154, «παρών» δήλωσαν 9 βουλευτές και 12 απουσίαζαν από την ψηφοφορία.
ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Άλλος ένας υπουργός Οικονομικών, ο Γιώργος Αλογοσκούφης, βρέθηκε στο επίκεντρο τον Ιούνιο του 2005, για τον οποίο το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας. Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τη μετέτρεψε σε ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνησή του, λαμβάνοντας 165 θετικές ψήφους έναντι 120 αρνητικών.
Το Φεβρουάριο του 2007 ο Γιώργος Παπανδρέου επέμεινε, καταθέτοντας ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ νέα πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, με θέμα τη δημόσια παιδεία και την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, αλλά αφορούσε και θέματα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Ο κ. Καραμανλής τη μετέτρεψε και αυτή σε ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνησή του. Υπέρ της πρότασης τάχθηκαν 122, κατά 164 και 14 απουσίαζαν.
Το Μάρτιο του 2008 ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν και 3η πρόταση δυσπιστίας, για συνολικά την πολιτική που ακολουθούσε η κυβέρνηση Καραμανλή. Απορρίφθηκε και αυτή, καθώς 152 βουλευτές την καταψήφισαν και μόνο 138 τη στήριξαν, ενώ 10 βουλευτές δήλωσαν «παρών».
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΤ
Το Νοέμβριο του 2013 ο ΣΥΡΙΖΑ υπέβαλε πρόταση δυσπιστίας κατά της συγκυβέρνησης Σαμαρά σχετικά με το «μαύρο» στην ΕΡΤ. Συζητήθηκε άμεσα και απορρίφθηκε από 153 βουλευτές, έναντι 124 που την υπερψήφισαν, ενώ 17 δήλωσαν «παρών». Να σημειωθεί ότι η απόφαση για την ΕΡΤ είχε ληφθεί τον Ιούνιο, όταν και αποχώρησε από το κυβερνητικό σχήμα η ΔΗΜ.ΑΡ.
Το Μάρτιο του 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας κατά του υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, Γιάννη Στουρνάρα, με θέμα την οικονομική και ανθρωπιστική κρίση και τη χρεοκοπία. Ωστόσο δεν έγινε δεκτή από τον τότε Πρόεδρο της Βουλής, Ευάγγελο Μεϊμαράκη, καθώς δεν είχε παρέλθει εξάμηνο από την υποβολή της προηγούμενης πρότασης δυσπιστίας, με αποτέλεσμα ο ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει πρόταση μομφής εναντίον του, η οποία όμως απορρίφθηκε.
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Εναντίον της κυβέρνησης Τσίπρα η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε δύο προτάσεις δυσπιστίας. Η πρώτη ήταν τον Ιούνιο του 2018, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπέβαλε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα εν όψει της επικείμενης συμφωνίας των Πρεσπών. Η πρόταση δυσπιστίας καταψηφίστηκε από 153 βουλευτές και υπερψηφίστηκε από 127.
Λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2019 η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε και νέα πρόταση δυσπιστίας, αυτή τη φορά κατά του τότε αναπληρωτή υπουργού Υγείας, Παύλου Πολάκη, με αφορμή τις αναρτήσεις του κατά του υποψηφίου ευρωβουλευτή της Ν.Δ. Στέλιου Κυμπουρόπουλου. Ο κ. Τσίπρας τη μετέτρεψε σε ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, η οποία έλαβε 153 θετικές ψήφους έναντι 136.
ΕΚΑΝΕ ΧΑΤ ΤΡΙΚ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ
Ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Αλέξης Τσίπρας από το 2019 έχει καταθέσει τρεις προτάσεις δυσπιστίας, οι οποίες όλες απορρίφθηκαν. Η πρώτη ήταν το Νοέμβριο του 2020 κατά του υπουργού Οικονομικών, Χρήστου Σταϊκούρα, για το νέο πτωχευτικό κώδικα, όμως επί της ουσίας ήταν κάτι που αναμέναμε, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτυρόταν συνολικά για τον τρόπο αντιμετώπισης της πανδημίας.
Στις 20 Ιανουαρίου 2022 κατατέθηκε η δεύτερη πρόταση δυσπιστίας για τη διαχείριση της κακοκαιρίας, όταν έκλεισε η Αττική Οδός και δημιουργήθηκαν πλείστα προβλήματα στην Αττική και σε άλλες περιοχές της χώρας. Και τρίτωσε το 2023, με την πρόταση δυσπιστίας για τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ.
«Καμπανάκι» ύφεσης για την αμερικανική οικονομία
H κυβέρνηση Biden πανηγυρίζει για ετήσια ανάπτυξη 2,1% ενώ η μέση
οικογένεια έχει $7.400 λιγότερα στον ετήσιο προϋπολογισμό της
Τα τελευταία στοιχεία από το Γραφείο Οικονομικής Ανάλυσης δείχνουν, ότι η αμερικανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 2,9% το τέταρτο τρίμηνο του περασμένου έτους και 2,1% το 2022. Ενώ ο Λευκός Οίκος έσπευσε να λάβει τα εύσημα, καλύτερα να το σκεφτεί δύο φορές, καθώς αυτή η τελευταία έκθεση θα πρέπει να χτυπήσει κώδωνα κινδύνου και όχι να ηχήσουν τρομπέτες.
ΑΠΟ ΤΟΝ E.J. ANTONI*
© FOX BUSINESS
Ο λόγος; Η οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ επιβραδύνεται. Ακόμη και οι τομείς που συνέβαλαν θετικά στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) δεν αποτελούν απαραίτητα σημάδια ευημερίας. Για παράδειγμα, οι επιχειρηματικές επενδύσεις αυξήθηκαν μόνο κατά 1,4% το τέταρτο τρίμηνο, αλλά αυτό ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου αύξηση των αποθεμάτων. Οι μη οικιστικές επενδύσεις, βασικός μοχλός της μελλοντικής οικονομικής ανάπτυξης, αυξήθηκαν μόλις 0,7%.
Την ίδια στιγμή, οι επενδύσεις σε κατοικίες έπεσαν στο γκρεμό, με πτώση 26,7%, καθώς οι καταναλωτές δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά το συνδυασμό των υψηλών τιμών των κατοικιών, των υψηλών επιτοκίων και της πτώσης των πραγματικών εισοδημάτων. Δεν είναι περίεργο ότι η προσιτή τιμή της ιδιοκτησίας σπιτιών έχει πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο στην ιστορία αυτής της μέτρησης.
Αλλά η αύξηση των αποθεμάτων, που αντιπροσώπευε το ήμισυ της αύξησης του ΑΕΠ το τέταρτο τρίμηνο, δεν είναι επίσης ένα καλό σημάδι. Είναι το αποτέλεσμα της αδυναμίας των επιχειρήσεων να πουλήσουν τα υπάρχοντα αποθέματα σε τρέχουσες τιμές. Η ρευστοποίηση αυτού του αποθέματος με εκπτώσεις θα σημαίνει χαμηλότερα κέρδη, περαιτέρω επιβράδυνση στη μελλοντική ανάπτυξη.
Ένας άλλος θετικός παράγοντας στον αριθμό του ΑΕΠ ήταν οι καθαρές εξαγωγές, που είναι απλώς οι εξαγωγές μείον τις εισαγωγές. Αλλά το κέρδος εδώ προέκυψε από την επιβράδυνση του διεθνούς εμπορίου – σχεδόν, ένα σημάδι πλούτου για τους Αμερικανούς. Αντίθετα, οι εισαγωγές απλώς μειώνονται ταχύτερα από τις εξαγωγές, γεγονός που εμφανίζεται ως αύξηση του ΑΕΠ.
Ωστόσο, οι πιο ανησυχητικές πληροφορίες στην έκθεση για το ΑΕΠ είναι η απότομη πτώση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος, το οποίο έπεσε πάνω από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια το 2022. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη ποσοστιαία πτώση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος στην ιστορία, πίσω μόνο από το 1932, το χειρότερο έτος της Μεγάλης Ύφεσης.
Για να δείτε γιατί, φανταστείτε ότι οι ώρες έχουν περικοπεί στη δουλειά. Σήμερα στις ΗΠΑ κερδίζει κάποιος 100$ λιγότερα την εβδομάδα, επομένως αποφασίζει να μειώσει τις εβδομαδιαίες δαπάνες κατά 105$. Στη συνέχεια, ο προϋπολογισμός του δείχνει μια καθαρή αύξηση 5$ που απομένουν στο τέλος της εβδομάδας. Τα κέρδη σας είναι σαν τις εξαγωγές, οι δαπάνες σας είναι σαν εισαγωγές και η συνολική αλλαγή στον προϋπολογισμό σας είναι σαν τις καθαρές εξαγωγές. Έτσι, παρόλο που βρίσκεστε σε χειρότερη θέση, απλώς και μόνο μετά την αλλαγή στον προϋπολογισμό σας, φαίνεται να είστε καλύτερα. Αυτό ακριβώς συνέβη με τις καθαρές εξαγωγές στην έκθεση για το ΑΕΠ.
Για να συμβαδίσουν με τον πληθωρισμό, οι καταναλωτές εξαντλούν τις αποταμιεύσεις τους και εξαντλούν τις επιταγές «τόνωσης» που έλαβαν το 2020 και το 2021. Το χρέος των πιστωτικών καρτών συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ οι αποταμιεύσεις μειώθηκαν κατακόρυφα 1,6 τρισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι, πέφτοντας κάτω από τα επίπεδα του 2009. Καθώς οι καταναλωτές συνεχίζουν να εξαντλούν τα αποθέματα μετρητών και το κόστος δανεισμού αυξάνεται, η αύξηση των καταναλωτικών δαπανών θα συνεχίσει να επιβραδύνεται. Δεδομένου ότι αυτό αντιπροσωπεύει περίπου τα δύο τρίτα του ΑΕΠ, αυτό δεν προμηνύεται καλό για την οικονομία.
Πόσο πόνο νιώθει ο καταναλωτής; Η μέση οικογένεια έχει χάσει περίπου 6.000 δολάρια σε ετήσια αγοραστική δύναμη υπό τον Biden, επειδή οι τιμές έχουν αυξηθεί πολύ πιο γρήγορα από τους μισθούς. Τα υψηλότερα επιτόκια έχουν αυξήσει το ετήσιο κόστος δανεισμού κατά 1.400$, έτσι ώστε η μέση οικογένεια να έχει ουσιαστικά 7.400$ λιγότερα στον ετήσιο προϋπολογισμό της.
Αλλά αυτός είναι μόνο ο μέσος όρος. Κάποιος που προσπαθεί να αγοράσει ένα σπίτι σήμερα με μέση τιμή, θα έχει μηνιαία πληρωμή στεγαστικού δανείου που είναι 80% υψηλότερη από ό,τι όταν ο Biden ανέλαβε τα καθήκοντά του. Αυτό σημαίνει ότι ξοδεύετε επιπλέον 9.500$ το χρόνο για το ίδιο σπίτι. Δεν είναι περίεργο που οι άνθρωποι είναι οικονομικά περιορισμένοι και αναλαμβάνουν δεύτερη ή τρίτη δουλειά σε αυτήν την αμερικανική οικονομία.
Την ίδια στιγμή, οι ομοσπονδιακές μη αμυντικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 11,2% το τέταρτο τρίμηνο, ένα άλλο παράδειγμα πολιτικών που τροφοδοτούν τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό ενώ λιμοκτονούν τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Εάν έχετε οδηγήσει ποτέ ένα αυτοκίνητο που τελείωσε η βενζίνη, μπορεί να έχετε παρατηρήσει ότι ο κινητήρας ανεβάζει στροφές ακριβώς πριν σταματήσετε. Κάτι τέτοιο φαίνεται να συμβαίνει σήμερα με την αμερικανική οικονομία – ένας κινητήρας που λειτουργεί με αναθυμιάσεις, έτοιμος να σταματήσει.
Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Αμερική είναι περισσότερη φορολογία, δαπάνες και ρυθμίσεις από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Αντίθετα, πρέπει να ακολουθήσουμε τη φόρμουλα νίκης που έθεσαν ο Πρόεδρος Ronald Reagan και ο Πρόεδρος της Fed, Paul Volcker, η οποία επανάφερε την οικονομία από τον στασιμοπληθωρισμό. Ο Reagan μείωσε την κυβέρνηση, ενώ ο Volcker σταμάτησε τη νομισματική χειραγώγηση και επέτρεψε στα επιτόκια να αναζητήσουν το φυσικό τους επίπεδο. Ας ελπίσουμε ότι δε θα χρειαστεί να ξαναμάθουμε αυτό το μάθημα, επειδή τα δίδακτρα στο σχολείο της ζωής δεν είναι φθηνά.
*Ο E. J. Antoni είναι ερευνητής στο Κέντρο Ανάλυσης Δεδομένων του Ιδρύματος Heritage και ανώτερος συνεργάτης στο Committee to Unleash Prosperity
«Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική»
[Οδυσσέας Ελύτης]
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τη διαδρομή των ανά τον κόσμο ελληνικών παροικιών και μέσα από την ερευνητική μου αυτή προσπάθεια διαπιστώνω – δυστυχώς – τη σταδιακή αλλά σταθερή συρρίκνωση της ελληνικής ομογένειας.
Με το σημερινό αφομοιωτικό ρυθμό, αναρωτιέται κανείς που οδηγούμεθα εν τέλει. Ζωντανό παράδειγμα οι Έλληνες της Αμερικής. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της τελευταίας απογραφής των ΗΠΑ, οι ομιλούντες την ελληνική στο σπίτι είναι 312.000, μόλις το 0,116% του πληθυσμού, ενώ δήλωσαν ως ελληνικής καταγωγής περίπου ένα εκατομμύριο πολίτες.
Σε σύγκριση με την προηγούμενη απογραφή, ο αριθμός των ομιλούντων την ελληνική στο σπίτι μειώθηκε αισθητά και θεωρείται η μεγαλύτερη μείωση, σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική ομάδα στη γείτονα χώρα.
Και εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα. Τα τελευταία χρόνια, τέσσερα ελληνικά ημερήσια σχολεία στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης, όπου και ο μεγαλύτερος αριθμός ομογενών, έκλεισαν. Αλλά και σε άλλες δραστήριες πολιτείες, σχολεία και νηπιαγωγεία σχεδόν εξαφανίστηκαν…
Εν τω μεταξύ, τα αποτελέσματα της τελευταίας απογραφής του Καναδά δε διαφέρουν κατά πολύ. Πολύ φοβάμαι πως εάν δε λάβουμε εγκαίρως τα απαραίτητα μέτρα, το ίδιο μάλλον θα συμβεί και εδώ.
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι «πρέπει» να μιλάμε μόνο ελληνικά με τα παιδιά στο σπίτι. Συμφωνώ, όμως ο σημερινός τρόπος ζωής και οι διαμορφωθείσες ανάγκες σίγουρα δεν ευνοούν. Παλιότερα, τα γλωσσικά καθήκοντα αναλάμβαναν η γιαγιά και ο παππούς, μετανάστες πρώτης γενιάς. Οι τωρινές γενιές ελληνοκαναδών δε μιλούν καν τα ελληνικά και σπάνια θ’ ακούσετε γονείς, που φοίτησαν σε ελληνόφωνα σχολεία, να μιλάνε στα παιδιά τους ελληνικά, έστω και σπασμένα…
Πιστεύουμε ακόμη ότι πηγαίνοντας τα παιδιά μας στις εκκλησίες παραμένουν Έλληνες. Μα, στις περισσότερες εκκλησίες, η λειτουργία γίνεται πλέον στην Αγγλική. Μπορεί μεν να είναι ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί στο θρήσκευμα, όχι όμως ελληνόφωνοι Έλληνες.
Το ίδιο συμβαίνει και στα σχολεία μας, τα οποία, αν και στην ουσία γαλλικά, για κάποιους λόγους επιμένουμε να τα ονομάζουμε ελληνικά. Ακόμη και σ’ αυτά, τα παιδιά μεταξύ τους μιλάνε αγγλικά, παρουσία μάλιστα των δασκάλων τους και συχνά κατά την ώρα διδασκαλίας των ελληνικών…
Λέγεται πως ως λαός δημιουργούμε μύθους για να καλύπτουμε τις παραλείψεις μας. Και πάντα έχουμε έτοιμες δικαιολογίες αρνούμενοι να δούμε την ωμή πραγματικότητα, να την εξετάσουμε και να βρούμε λύσεις στα υπαρκτά προβλήματα.
Σύμφωνα με τον καθηγητή – γλωσσολόγο Γιώργο Μπαμπινιώτη, η ελληνική γλώσσα αποτελεί το μεγαλύτερο κεφάλαιο που διαθέτει ο ελληνισμός και αδιαμφισβήτητα συνέβαλε στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου άλλων γλωσσών.
Η δύναμη του Έλληνα είναι η γλώσσα του και ο ρόλος των ελληνικών οργανώσεων στο σοβαρό αυτό θέμα, θα πρέπει να είναι ενεργός και ουσιαστικός.
Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του Διονυσίου Σολωμού, καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής γλώσσας, για να αναδείξει το θεμελιώδη ρόλο που διαδραμάτισε η γλώσσα μας ανά τους αιώνες.
Ας φροντίσουμε να τη διαφυλάξουμε…
Η δόλια αφαίρεση του Τιμίου Σταυρού εκ της Σημαίας
Η αφαίρεση του Σταυρού εκ της Ελληνικής Σημαίας, ήδη δρομολογείται ενόψει της επικείμενης αναθεωρήσεως του Συντάγματος, εν έτη 2024, όπου και προωθείται στανικώς ο διαχωρισμός της Εκκλησίας από την Πολιτεία, όπερ και τούτο σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι ο Σταυρός, ως αμιγώς θρησκευτικό σύμβολο, θα αφαιρεθεί από την Εθνική μας Σημαία, η οποία θα αντιπροσωπεύει αποκλειστικά το Ελληνικό κράτος, έναντι του οποίου όλες οι θρησκείες δέον όπως αντιμετωπίζονται ισότιμα κατ’ επιταγήν της δήθεν αρχής της ανεξιθρησκείας.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς
[Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω]
Η ιστορική το όντι, συμβολή της ζώσης Ορθοδόξου παραδόσεως εις την ελευθερία του έθνους και μετέπειτα εις την ίδρυση του Ελλαδικού Κράτους, ουδόλως συμπεριλαμβάνονται εις την έννοια του ουδέτερου Κράτους το οποίο θα πρέπει να απεμπλακεί από οιαδήποτε μορφή οντολογική παράδοση του παρελθόντος, δίκην προόδου και εξέλιξης, καίτοι τούτο ακρωτηριάζει την πολιτισμική μας ταυτότητα και την ιστορική μας αυτοσυνειδησία εις το διάβα των αιώνων.
Τούτο δε επιρρωνύεται (=ενισχύεται) και εκ του γεγονότος, ότι η Ελληνική Σημαία δεν είναι κατοχυρωμένη εκ του Συντάγματος ως παλαιότερον συνέβαινε εις την Συνταγματική έννομη τάξη της στρατιωτικής δικτατορίας, διαρκούσης της επταετίας εν έτη 1968 και συγκεκριμένα εις το άρθρο 4.: «Η εθνική σημαία της Ελλάδος είναι δίχρους, κυανή και λευκή. Σχηματίζεται εξ εννέα οριζοντίων ταινιών, πέντε κυανών και τεσσάρων λευκών, διατεταγμένων εναλλάξ. Εις την άνω προς τον ιστόν γωνίαν υπάρχει λευκός ισοσκελής σταυρός εντός κυανού τετραγώνου, έχοντος μήκος πλευράς ίσον προς το πλάτος πέντε ταινιών».
Έτι περαιτέρω, ο διατεταγμένος ούτος ανθελληνικός «όφις» έχει ήδη προλειάνει το έδαφος περί της ολοσχερούς απαξίας, της Ελληνικής μας εν γένει σημαίας μας, καθότι είναι πρόδηλο, ότι ουδόλως προστατεύεται – η σημαία – ως εθνικό σύμβολο, υπό της Ποινικής Νομοθεσίας, αλλά αμιγώς ως κρατικό σύμβολο φορέας της κρατικής Πολιτειακής εξουσίας, πλήρως αποκεκομμένης από την ιστορία του έθνους, άρα λοιπόν, εάν κάποιος ρυπάνει, αλλοιώσει ή καύσει δημοσίως την Ελληνική σημαία, δεν λογίζεται ποινικό αδίκημα, όμως τούτο συμβαίνει, εξ αντιδιαστολής μόνον με τον αφαίρεση της Ελληνικής σημαίας από μία Κρατική υπηρεσία και πάλι υπό προϋποθέσεις και εξειδικεύω ακολούθως:
Το άρθρο 191 Α του Ποινικού Κώδικα υποβάθμισε το αδίκημα της προσβολής του εθνικού συμβόλου αφενός ως κρατικό αμιγώς σύμβολο της πολιτειακής εξουσίας και επουδενί του έθνους, ως είρηται (=αναφέρεται) ανωτέρω, το οποίο κολάζεται ποινικά ως έγκλημα δυνητικής διακινδύνευσης της δημοσίας τάξεως, μειώνοντας το εύρος της αξιοποίνου συμπεριφοράς της πράξης αυτής καθ’ εαυτής, υπό την έννοια ότι συγκροτείται η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος αυτού, όχι λόγω οιαδήποτε μορφής δημόσιας μορφής ρύπανσης, παραμόρφωσης, καταστροφής ή αφαίρεσης του εθνικού μας συμβούλου αδιακρίτως και συλλήβδην υπό του εκάστοτε δράστη, αλλά μόνον, εάν και εφόσον αν αποδειχθεί έκθεση σε κίνδυνο της δημόσιας τάξεως, ήτοι διασάλευση και διατάραξη των ήρεμης και ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ των πολιτών, υπό την κυριαρχία του Κράτους.
Εν άλλοις λόγοις, εάν ο εκάστοτε επίδοξος δράστης, εν γνώσει του παραμορφώσει και καταστρέψει το εθνικό σύμβολο δολίως και επί τω τέλει να εκδηλώσει μίσος ή περιφρόνηση, πλην όμως, εάν και εφόσον τούτο, δεν το πράττει, εν τω πλαισίω της κρατικής εξουσίας, δηλαδή να αφαιρέσει μία σημαία από ένα κρατικό όργανο, διασαλεύοντας την δημόσια τάξη, θέτοντας σε κίνδυνο αυτή, ή εισέτι και να το πράξει, δηλαδή να αφαιρέσει ή να καταστρέψει μία Ελληνική σημαία από ένα κτήριο, πλην όμως αν το πράξει άνευ διασαλεύσεως της δημοσίας τάξεως, η πράξει του αυτή παραμένει ατιμώρητη.
Εν κατακλείδι, η Ελλάς Εάλω. Οι κλειδούχοι της κερκόπορτας ευρίσκονται εντός των πυλών.
Δεν έρχονται νοσοκόμες στο Κεμπέκ!
Εάν το παρελθόν αποτελεί ένδειξη του μέλλοντος, οι πιθανότητες είναι ελάχιστες, ότι το Κεμπέκ θα δει χιλιάδες επαγγελματίες νοσηλευτές να έρχονται, για να σώσουν το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Ο φιλελεύθερος κριτικός υγείας André Fortin καλεί την κυβέρνηση να δράσει γρήγορα, για να αναλύσει την αποτυχία του προγράμματος στρατολόγησης αλλοδαπών και να διορθώσει τις αδυναμίες του. «Δεν μπορούμε να κάνουμε τα ίδια λάθη για δεύτερη φορά», προειδοποίησε.
Από τις 17 Δεκεμβρίου, υπήρχε έλλειψη 3.871 τεχνικών νοσηλευτών και κλινικών νοσηλευτών στο δίκτυο του Κεμπέκ, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας. Επιπλέον, υπάρχουν επιπλέον 1.708 επικουρικές νοσοκόμες που αναζητούνται για να καλυφθούν συνολικά 5.500 θέσεις.
Μεταξύ των λύσεων που προτείνει ο υπουργός Υγείας, Christian Dubé, είναι οι προσλήψεις διεθνώς. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία που έλαβε ο Καναδικός Τύπος μέσω του νόμου σχετικά με την πρόσβαση σε έγγραφα που κατέχουν δημόσιοι φορείς, το Κεμπέκ κατάφερε να προσελκύσει μεταξύ 359 και 399 νοσηλευτές ετησίως τα τελευταία πέντε χρόνια.
Κατά την περίοδο από την 1η Σεπτεμβρίου έως τις 20 Ιανουαρίου, συνολικά 145 νοσηλευτές πείστηκαν από την υπηρεσία Recrutement Santé Québec, αποστολή της οποίας είναι να διευκολύνει «την πρόσληψη, την υποδοχή και την ένταξη επαγγελματιών υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών που έχουν αποφοιτήσει εκτός Καναδά και μιλούν άπταιστα γαλλικά».
Αυτές οι μερικές εκατοντάδες επαγγελματίες φροντίδας προέρχονται κυρίως από τη Γαλλία αλλά και από το Βέλγιο, το Μαρόκο, το Καμερούν, την Τυνησία, το Λίβανο και το Μπενίν.
Μόλις προσληφθούν αυτές οι νοσοκόμες, το ερώτημα είναι πώς θα τις κρατήσουμε. Η ομοσπονδία επαγγελματικών συνδικάτων υγείας του Κεμπέκ (FIQ) πιστεύει ότι αυτό δεν είναι καθόλου εγγυημένο. «Δεν μπορούμε να ψάξουμε για νοσηλευτές διεθνώς και να τους φέρουμε εδώ υπό τις παρούσες συνθήκες», είπε η πρόεδρος της FIQ Julie Bouchard, αναφέροντας ζητήματα όπως ο φόρτος εργασίας, οι υποχρεωτικές υπερωρίες και οι αναλογίες ασθενών που «δεν έχουν νόημα». Σύμφωνα με αυτήν, η κυβέρνηση πρέπει να κάνει σωστά τα επόμενα βήματα.
«Θα βελτιώσουμε τις συνθήκες εργασίας, θα σταθεροποιήσουμε τις ομάδες φροντίδας, θα εισαγάγουμε νόμο για τις αναλογίες, θα σχεδιάσουμε το εργατικό δυναμικό και μετά θα ξέρουμε ακριβώς πόσοι νοσηλευτές λείπουν και πόσους μπορούμε να προσλάβουμε από το εξωτερικό για να βρούμε και να επιστρέψουμε στην ομαλότητα στο Κεμπέκ», είπε η Bouchard, η οποία μιλάει για περίπου 80.000 νοσηλευτές, βοηθούς νοσηλευτές, αναπνευστικούς θεραπευτές και κλινικούς αιμάτωσης.
Ο Sylvain Brousseau, πρόεδρος της Canadian Nurses Association (CNA), συμφωνεί: «Το να πηγαίνεις να αναζητάς ανθρώπους στο εξωτερικό δεν είναι η λύση γιατί ούτε αυτοί μένουν», είπε.
«Θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί; Είναι το εργασιακό περιβάλλον που απαιτεί μια ριζική αλλαγή για να γίνει πιο ανθρώπινο», είπε ο Brousseau, ο οποίος είναι επίσης επιστημονικός συνεργάτης στο Centre intégré de santé et des services sociaux de l’Outaouais και τακτικός ερευνητής στο Ινστιτούτο Γνώσης του Νοσοκομείου Montfort στην Οτάβα.
Είτε πρόκειται για μετανάστες είτε με καταγωγή από το Κεμπέκ, οι νοσοκόμες επιδιώκουν όλοι να βελτιώσουν τη θέση τους.
Το γραφείο του Dubé υποστηρίζει, ότι «οι διεθνείς προσλήψεις είναι μια από τις λύσεις για την εξεύρεση περισσότερου προσωπικού στο δίκτυο υγείας μας» και υπόσχεται να συνεχίσει τις προσπάθειές του προς αυτή την κατεύθυνση. Ο υπουργός είπε επίσης ότι σκοπεύει να κάνει το δίκτυο υγείας «εργοδότη της επιλογής».
Για τον Bouchard, η συνταγή είναι αρκετά απλή. «Το έργο των νοσηλευτών πρέπει να επαναξιολογηθεί. Εάν βελτιώσουμε σημαντικά τις συνθήκες εργασίας τους με καλύτερους μισθούς, τότε θα δημιουργήσουμε ένα εκκρεμές και τότε η κυβέρνηση θα μπορεί να πει ότι έχει γίνει εργοδότης επιλογής», είπε ο πρόεδρος της FIQ.
Ο κριτικός υγείας του Québec Solidaire, Vincent Marissal, πιστεύει επίσης ότι οι τρέχουσες συνθήκες εργασίας κινδυνεύουν να τρομάξουν τους πιθανούς υποψηφίους. «Εάν είστε νοσοκόμα από τη Σενεγάλη ή τη Γαλλία και κάνετε μια μικρή αναζήτηση στο Google (με τις λέξεις) «υγεία», «Κεμπέκ» και «νοσοκομεία», θα ανησυχήσετε ή ακόμα και θα τρομάξετε με τα νέα που θα βγουν» είπε.
ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
Το Φεβρουάριο του 2022, ο τότε υπουργός Μετανάστευσης, Jean Boulet, μαζί με τον Dubé, ανακοίνωσαν μια επένδυση 65 εκατομμυρίων δολαρίων σε δύο χρόνια για να βρουν 1.000 νοσοκόμες διεθνώς. Η πρωτοβουλία φαίνεται ελπιδοφόρα μέχρι στιγμής, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας. Αναφέρεται ότι 1.533 υποψήφιοι έχουν προσελκυσθεί στο επάγγελμα. Ωστόσο, πρέπει πρώτα να «ολοκληρώσουν την πρόσθετη εκπαίδευση που ορίζεται από το Ordre des infirmières et infirmiers du Québec (OIIQ)» και να περάσουν τις εισαγωγικές εξετάσεις στο επάγγελμα, για να αποκτήσουν το δικαίωμά τους στην άσκηση.
Για το OIIQ, ο πρόεδρος Luc Mathieu είπε ότι η διαδικασία αναγνώρισης των ικανοτήτων έχει βελτιωθεί σημαντικά, ως αποτέλεσμα της συνεργασίας που αναπτύχθηκε με το Υπουργείο Μετανάστευσης, Γαλλικής γλώσσας και Ένταξης.
Σύμφωνα με τον Mathieu, ορισμένες λιγότερο εύπορες χώρες, που έχουν επίσης έλλειψη νοσοκόμων, προσπαθούν να επιβραδύνουν την έξοδο των επαγγελματιών τους, αρνούμενοι να παράσχουν ορισμένα έγγραφα ή τραβώντας το φάκελο.
Ο Brousseau εγείρει το ηθικό πρόβλημα της ληστείας των ήδη αποδυναμωμένων κρατών: «Δεν έχω πρόβλημα με τους ανθρώπους να έρχονται με τη δική τους ελεύθερη βούληση, αλλά έχω πρόβλημα με τους ανθρώπους που στερούν πόρους από χώρες όπου υπάρχει έλλειψη», είπε.
Από μια πολύ προσγειωμένη σκοπιά, ο Bouchard επεσήμανε επίσης, ότι το Κεμπέκ μπορεί να μην είναι έτοιμο να υποδεχθεί μεγάλο αριθμό νέων αφίξεων επειδή η λέξη «έλλειψη» δε σημαίνει μόνο εργασία, αλλά και στέγαση και παιδική φροντίδα.
© The Canadian Press, CTV News, FIQ
Έλλειψη πιλότων στον Καναδά
Από τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς που σχετίζονται με την πανδημία έως τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η ταξιδιωτική βιομηχανία του Καναδά έχει αντιμετωπίσει μια άνευ προηγουμένου ποσότητα αβεβαιότητας τον τελευταίο καιρό. Και τώρα, καθώς η ζήτηση για ταξίδια έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2019, οι αεροπορικές εταιρείες οδηγούνται στην επόμενη αναταραχή τους: έλλειψη ειδικευμένων πιλότων.
Σύμφωνα με το Transport Canada, σε ένα τυπικό έτος πριν από την πανδημία, εκδόθηκαν περίπου 1.100 άδειες πιλότου. Αυτό ήταν γενικά περισσότερο από αρκετό για να ικανοποιήσει τις ανάγκες των μεγάλων αερομεταφορέων, όπως η WestJet και η Air Canada, μέχρι τις περιφερειακές, τις αεροπορικές εταιρείες τσάρτερ και cargo. Αλλά καθώς η ζήτηση για πτήσεις κατέρρευσε το 2020, κατέρρευσε και ο αριθμός των νέων πιλότων που έλαβαν τα χαρτιά τους. Τα κυβερνητικά στοιχεία δείχνουν ότι χορηγήθηκαν λιγότερες από 500 άδειες το 2020, αριθμός που μειώθηκε σε λιγότερο από 300 το 2021 και μόλις 238 πέρυσι.
Σε δήλωση του το Transport Canada είπε, ότι ενώ οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού στον τομέα των αεροπορικών εταιρειών έχουν «προσδιοριστεί ως τομέας προτεραιότητας για δράση», δεν υπάρχουν τρέχοντα σχέδια για χαλάρωση των κανονισμών. Ωστόσο, ο οργανισμός λέει ότι κάνει ό,τι μπορεί για να «αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της καναδικής βιομηχανίας εκπαίδευσης πτήσεων καθώς και να βελτιώσει τη βιωσιμότητα των αεροπορικών σταδιοδρομιών για την αντιμετώπιση τυχόν ελλείψεων».
Η αύξηση των φτηνών αεροπορικών εταιρειών επιδεινώνει την έλλειψη πιλότων στον Καναδά, λένε οι ειδικοί. Οποιεσδήποτε αλλαγές και αν επέλθουν δε θα βοηθήσουν κανέναν βραχυπρόθεσμα, και οι ταξιδιώτες βλέπουν ήδη τον αντίκτυπο της τρέχουσας κρίσης εργασίας του κλάδου. Οι ελλείψεις προσωπικού ήταν ένας παράγοντας για την ακύρωση 67 πτήσεων από την αεροπορική εταιρεία τσάρτερ Sunwing τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Δεκεμβρίου, μαζί με τα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Οι μισθοί για έμπειρους πιλότους γενικά ανεβαίνουν ταχύτερα και υψηλότερα στις μεγάλες αεροπορικές εταιρείες από ό,τι στις περισσότερες άλλες, είναι τόσο τυπικά σε θέση να επιλέξουν μεταξύ των διαθέσιμων. Αυτό προκαλεί ελλείψεις σχεδόν παντού.
Ο επικεφαλής της Ένωσης Αερομεταφορών του Καναδά λέει ότι είναι ένα πρόβλημα που υπήρχε πολλά χρόνια, ακόμη και πριν από την πανδημία. «Δεν είχαμε αρκετούς πιλότους εδώ και πολύ καιρό, κυρίως σε περιφερειακό επίπεδο», είπε ο John McKenna.
ΜΑΚΡΑ, ΔΑΠΑΝΗΡΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Η απόκτηση εμπορικής άδειας είναι το τελευταίο βήμα σε μια πολυετή διαδικασία να γίνεις πιλότος, ένα ταξίδι που μπορεί να κοστίσει δεκάδες χιλιάδες δολάρια και να διαρκέσει χρόνια. Στον Καναδά, για πολλούς αυτό το ταξίδι τελειώνει με μια ονειρεμένη δουλειά, είτε στη WestJet είτε στην Air Canada, αλλά λόγω του κόστους και της δέσμευσης χρόνου για την εκπαίδευση ενός νέου πιλότου, οι μεγάλες αεροπορικές εταιρείες συχνά προσλαμβάνουν κορυφαίο προσωπικό από μικρότερους αερομεταφορείς αντί να αναπτύσσουν μεθοδικά το δικό τους.
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ
«Οι αλιευτικοί τους χώροι είναι οι περιφερειακοί μεταφορείς. Και οι περιφερειακοί μεταφορείς κατεβαίνουν στις μικρότερες εταιρείες, ομάδες αεροταξί… αυτά τα επίπεδα βλάπτονται εδώ και πολλά χρόνια», είπε ο ΜακΚένα. Οι δύο μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες του Καναδά δήλωσαν, ότι ενώ υπάρχει πράγματι υψηλότερη από την κανονική ζήτηση για πιλότους αυτή τη στιγμή, και οι δύο καταφέρνουν να καλύψουν τις ανάγκες τους.
«Ως μεγάλος παγκόσμιος αερομεταφορέας που εκμεταλλεύεται τα πιο σύγχρονα, μεγαλύτερα αεροσκάφη, είμαστε ένας πολύ επιθυμητός προορισμός για ταλαντούχους πιλότους», δήλωσε η AIr Canada. «Ως αποτέλεσμα, είμαστε σε θέση να προσελκύουμε πιλότους όπως απαιτείται».
Αυτό δεν ισχύει για όλους τους άλλους. Οι μικρές αεροπορικές εταιρείες έχουν συχνά τόσο λίγους πιλότους στο προσωπικό, που δε χρειάζεται η απώλεια πολλών για να σταματήσουν τα αεροπλάνα να πετούν.
Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΜΕΙΩΣΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ
Δεν είναι μόνο οι μεγάλες αεροπορικές που «καταβροχθίζουν» όλους τους καταρτισμένους πιλότους. Πολλοί απλώς εγκατέλειψαν το επάγγελμα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. «Πριν από δύο χρόνια, μέχρι σήμερα, κυριολεκτικά σχεδόν κάθε πιλότος ήταν χωρίς δουλειά», λέει ο Dave Boston, ένας πιλότος με 25 χρόνια εμπειρίας, που είναι επίσης ο άνθρωπος πίσω από το διοικητικό συμβούλιο αεροπορίας με έδρα το Έντμοντον, το Κέντρο Καριέρας Πιλοτών.
Αντιμέτωποι με άδειες και απολύσεις σε μεγάλες και μικρές αεροπορικές εταιρείες, πολλοί πιλότοι προσπάθησαν να περιμένουν, αλλά πολλοί απλώς προχώρησαν, είπε. «Πολλοί που είχαν επιχειρήσεις ή άλλα ενδιαφέροντα, μετά από ίσως έξι μήνες έως ένα χρόνο, έπρεπε να βάλουν φαγητό στο τραπέζι και έφυγαν από τη βιομηχανία», πρόσθεσε.
Χρόνοι αναμονής στα επείγοντα
Ένας νέος ιστότοπος αναφέρει συγκεκριμένα τον αριθμό των ατόμων στις αίθουσες αναμονής
Οι κάτοικοι του Μόντρεαλ θα μπορούν πλέον να γνωρίζουν, πόσο καιρό θα περιμένουν στο δωμάτιο έκτακτης ανάγκης, χάρη στα νέα στοιχεία που δημοσίευσε η κυβέρνηση. Ένας νέος ιστότοπος, που ενημερώνεται συνεχώς, δείχνει πόσοι άνθρωποι περιμένουν στα επείγοντα περιστατικά όλων των νοσοκομείων της επαρχίας και το μέσο χρόνο που περνούν στην αίθουσα αναμονής.
Αυτά τα νέα, πιο ακριβή δεδομένα, θα βοηθήσουν τους ασθενείς να επιλέξουν μεταξύ επειγόντων ή εναλλακτικής λύσης. Σε λίγες εβδομάδες, θα προστεθούν δεδομένα σχετικά με το μέσο χρόνο πριν από την επίσκεψη σε γιατρό στα επείγοντα και το χρόνο αναμονής στην τηλεφωνική γραμμή 811 για την καθοδήγηση των ασθενών του Κεμπέκ.
«Δε θέλω να πω ότι τα πράγματα πάνε καλά στα επείγοντα και διστάζω να πω ότι τα πράγματα πάνε καλύτερα, αλλά είναι σίγουρο ότι βλέπουμε βελτίωση», διαβεβαιώνει ο υπουργός Υγείας, Christian Dubé.
ΜΟΝΑΔΑ ΚΡΙΣΗΣ
Τρεις μήνες μετά τη σύστασή του, ο Υπουργός συντάσσει θετική αξιολόγηση του πυρήνα κρίσης, που δημιουργήθηκε για να βοηθήσει σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Αυτό το φθινόπωρο, οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού, σε συνδυασμό με τους αναπνευστικούς ιούς, προκάλεσαν όλεθρο στα νοσοκομεία. «Το μόνο μέρος που δεν μπορείς να κλείσεις είναι τα επείγοντα. Αλλά μπορούμε να κλείσουμε κρεβάτια στα πατώματα ή να καθυστερήσουμε τις χειρουργικές επεμβάσεις», εξηγεί.
Έτσι, ένα νοσοκομείο που υπερβαίνει τη χωρητικότητά του στα επείγοντα μπορεί να καθυστερήσει τις επεμβάσεις προκειμένου να κρατήσει τα κρεβάτια στα πατώματα και να μειώσει την αναμονή με φορεία. Η ώρα αναχώρησης των ειδικών από το νοσοκομείο παρακολουθείται, αφού συχνά περιμένουν την επίσκεψή τους ασθενείς με φορεία.
Οι «διαχειριστές ρευστότητας» κάνουν τώρα τη σύνδεση μεταξύ του τμήματος επειγόντων περιστατικών και των ορόφων. Από το Δεκέμβριο έως τον Ιανουάριο, οι επισκέψεις ασθενών στα επείγοντα μειώθηκαν από 7.500 σε 5.600 καθημερινά και ο χρόνος απόκρισης μειώθηκε κατά μία ώρα, από τις 3:12 ώρες σε 2:16.
ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ
«Ως χρήστης, νομίζω ότι τα χειρότερα έχουν τελειώσει [σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης], αλλά για το προσωπικό μας όχι», παραδέχεται ο υπουργός, ο οποίος αναφέρει ότι οι προσλήψεις είναι προτεραιότητα. Ο πρόεδρος της Ένωσης ειδικών στην επείγουσα ιατρική του Κεμπέκ, Gilbert Boucher, παρατηρεί βελτίωση, προσθέτοντας ότι οι ιοί κυκλοφορούν λιγότερο. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα νέα αυτά δεδομένα θα βοηθήσουν τους πολίτες να επιλέξουν πως να διαχειριστούν ένα επείγον, ενώ παράλληλα εξισορροπείται το δίκτυο υγείας. Δεδομένα για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης είναι διαθέσιμα στη διεύθυνση: quebec.ca/situationurgences
ΠΥΡΗΝΑΣ ΚΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ
Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, σχεδόν 164.000 άνθρωποι περίμεναν ακόμη για χειρουργική επέμβαση στο Κεμπέκ. Ποσό μεγαλύτερο από τα 145.000 άτομα που περίμεναν, όταν ο υπουργός ανακοίνωσε ότι ήθελε να προλάβει τον Ιούνιο του 2023. «Δεν τα έχουμε καταφέρει αυτή τη στιγμή, καθόλου», συμφωνεί ο κ. Dubé.
Σύντομα, σκοπεύει να δημοσιεύσει στοιχεία για καθυστερήσεις από το CISSS και το CIUSSS για να έχει μια πιο ακριβή εικόνα της κατάστασης, συνεχίζει. «Ο πυρήνας κρίσης έκανε τη δουλειά του [για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης] και πρέπει να επαναλάβουμε αυτήν την επιτυχία», είπε.
ΔΥΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ ΤΟ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ
Ο υπουργός Dubé σκοπεύει να εισαγάγει δύο νομοσχέδια το Φεβρουάριο: για τη δημιουργία του οργανισμού Health Quebec και για τη ρύθμιση των γραφείων απασχόλησης. «Ελπίζω να καταθέσουμε το νομοσχέδιο πριν από τα τέλη Φεβρουαρίου, αυτός είναι ο στόχος μου», είπε για το Health Quebec. Επί του παρόντος, κυκλοφορεί προσχέδιο εντός του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών.
Όπως και η Hydro-Québec, αυτή η υπηρεσία πρέπει να συντονίζει την καθημερινή διαχείριση του δικτύου υγείας, για να είναι πιο κοντά στο πεδίο και να «αλλάξει τη διακυβέρνηση». Παράλληλα, στοχεύει να ρυθμίσει καλύτερα τις βάρδιες στις οποίες θα μπορούν να έχουν πρόσβαση οι εργαζόμενοι στα πρακτορεία.
Ta NEA volume 17-04
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-04 published February 3rd, 2023.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
ΚΕΜΠΕΚ: Στα ύψη το διοξείδιο του άνθρακα στις τάξεις
Τα δεδομένα του Κεμπέκ δείχνουν επίπεδα CO2 υψηλότερα
από τα αποδεκτά στο ένα τρίτο των μαθημάτων που μετρήθηκαν
Ο αριθμός των τάξεων στο Κεμπέκ όπου τα επίπεδα CO2 υπερβαίνουν τις τιμές που έχουν δοθεί ως ασφαλείς από το Health Canada και τις συστάσεις του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Κεμπέκ (INSPQ) φαίνεται να είναι υψηλότερος από αυτόν που ανακοίνωσε ο υπουργός Παιδείας.
Τα δεδομένα στον ιστότοπο του Κεμπέκ δείχνουν, ότι την εβδομάδα που αρχίζει στις 19 Δεκεμβρίου το 33,2 τοις εκατό των τάξεων που παρακολουθήθηκαν είχαν επίπεδα CO2 πάνω από 1.000 μέρη ανά εκατομμύριο (PPM).
Εκείνη την εβδομάδα, το Κεμπέκ παρακολούθησε 3.246 σχολεία και 76.122 αίθουσες διδασκαλίας, διαπιστώνοντας ότι 20.177 (26,5 τοις εκατό) είχαν μεταξύ 1.000 και 1.500 PPM και 3.892 (5,1 τοις εκατό) είχαν μεταξύ 1.500 και 2.010 PPM. Από τα τέλη Οκτωβρίου, τουλάχιστον το 20,5 τοις εκατό των τάξεων έχουν επίπεδα CO2 πάνω από 1.000 PPM.
Ωστόσο, ο υπουργός Παιδείας Bernard Drainville έγραψε στο Twitter το Σάββατο 21/1 ότι τα επίπεδα είναι πολύ υψηλά σε μόλις 1,2 τοις εκατό των σχολείων (829), προσθέτοντας ότι το INSPQ έκρινε ότι τα 1.500 PPM είναι επαρκής αριθμός. «Ακόμα πάρα πολύ, αλλά έχουμε ένα 98,8 τοις εκατό με ένα επαρκές ποσοστό», έγραψε.
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ CO2
Ωστόσο, πληροφορίες για το Health Canada και τους ιστότοπους INSPQ λένε ότι οι μελέτες έχουν δείξει ότι η απόδοση μειώνεται όταν τα επίπεδα CO2 είναι πάνω από 1.000 PPM. Η Health Canada λέει ότι επίπεδα άνω των 984 PPM έχουν «σχετιστεί με έλλειψη συγκέντρωσης».
«Έχουν επίσης παρατηρηθεί συσχετίσεις μεταξύ της αύξησης της συγκέντρωσης CO2, ξεκινώντας από τα 1.000 ppm (ή του μειωμένου ρυθμού εξαερισμού όπου ήταν η μέτρηση) και της μειωμένης απόδοσης στο σχολείο ή το γραφείο (π.χ. λήψη αποφάσεων, απόδοση εργασιών, τυποποιημένες βαθμολογίες δοκιμών)» γράφει το κυβερνητικό site.
Το INSPQ δίνει μια παρόμοια προειδοποίηση, δηλώνοντας: «Τα αποτελέσματα πολλών μελετών υποδηλώνουν επίσης ότι η έκθεση σε CO2 ακόμα και σε πολύ χαμηλότερες συγκεντρώσεις (περίπου 1.000 ppm) μπορεί να προκαλέσει δυσμενείς επιπτώσεις σε ορισμένα άτομα (ζάλη, κόπωση, πονοκεφάλους κ.λπ.).
Πώς το διοξείδιο του άνθρακα επηρεάζει τις αποφάσεις μας; Μία έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Colorado, που παρουσιάστηκε στην ετήσια συνάντηση της Αμερικάνικης Γεωφυσικής Ένωσης, επικεντρώθηκε στις συνθήκες που επικρατούν εντός των μαθητικών τάξεων, με τους μαθητές να κινδυνεύουν ακόμα περισσότερο στο μέλλον από την αύξηση των συγκεντρώσεων του διοξειδίου του άνθρακα στον αέρα της σχολικής αίθουσας.
ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ ΣΕ ΚΛΕΙΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ
Προηγούμενες έρευνες έχουν εξετάσει τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στους εσωτερικούς χώρους, όπως και τα επίπεδα συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα, τα οποία τείνουν να συσσωρεύονται σε αυτούς, ειδικά σε χώρους με ανεπαρκή εξαερισμό, διότι όλοι εκπνέουμε. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές στη νέα μελέτη, στην οποία ανέπτυξαν ένα μοντέλο για να δουν τι μπορούμε να περιμένουμε στο μέλλον. Το εν λόγω μοντέλο περιλαμβάνει τον τυπικό αριθμό μαθητών σε μια τάξη, τα συνηθισμένα ποσοστά εξαερισμού και την επίδραση που έχει στη γνωστική τους λειτουργία.
ΜΕΙΩΣΗ ΕΩΣ ΚΑΙ 25% ΤΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ
Οι ερευνητές στη συνέχεια «έτρεξαν» το πείραμα σε δύο πιθανά μελλοντικά σενάρια, όπου στο ένα περικόπτονται οι εκπομπές άνθρακα και στο άλλο αυξάνονται δραματικά, με τα ευρήματα να υπογραμμίζουν ότι η ικανότητα λήψης αποφάσεων σε άτομα εντός τάξεων ενδεχομένως να μειωθεί κατά 25% έως το 2100 λόγω της αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα στον αέρα.
«Η νεολαία είναι το μέλλον και το γεγονός ότι θα δυσκολεύονται πιθανότατα να πάρουν τη σωστή απόφαση εξαιτίας του διοξειδίου του άνθρακα δεν αποτελεί μια θετική έκβαση» αναφέρει χαρακτηριστικά η συγγραφέας της μελέτης Shelly Miller και καθηγήτρια περιβαλλοντικής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Colorado στο Boulder.
ΠΟΙΑ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
«Αυτά θα μπορούσαν να παραμείνουν υποθετικά σενάρια και να αποφευχθούν αν μειώσουμε τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα» επισημαίνουν οι ερευνητές. Πέραν της μείωσης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα, καλό θα ήταν, ειδικά για τους μικρούς εσωτερικούς χώρους, να υπάρχει ο κατάλληλος εξαερισμός που θα λειτουργεί σωστά, φέρνοντας καθαρό αέρα από το εξωτερικό περιβάλλον, μηχανισμός που θα βοηθήσει κατά πολύ και τους μαθητές.
Ο οδηγός του Κεμπέκ με τίτλο «Ποιότητα αέρα και εγκατάσταση αισθητήρων παραμέτρων άνεσης σε όλες τις τάξεις στο Κεμπέκ» λέει ότι μεταξύ 1.000 και 1.500 PPM, οι εκπαιδευτικοί πρέπει «να ανοίγουν τα παράθυρα και τις πόρτες της τάξης ευρύτερα ή πιο συχνά με βάση τη θερμοκρασία».
«Μια ημερήσια μέση συγκέντρωση CO2 μικρότερη από 1.500 ppm μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατάλληλη παράμετρος άνεσης. Το ιδανικό όριο είναι ένα επίπεδο CO2 εσωτερικού χώρου που δεν είναι περισσότερο από 700 ppm υψηλότερο από τη συγκέντρωση CO2 στον εξωτερικό αέρα. Για νέα κτίρια, το μέσο ημερήσιο επίπεδο CO2 δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από 1.000 ppm», αναφέρει.
Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ…
Ο Ντρέινβιλ είπε ότι η κυβέρνηση δαπάνησε 400 εκατομμύρια δολάρια για να εγκαταστήσει 90.000 μονάδες παρακολούθησης αέρα και το Κεμπέκ θα δαπανήσει 225 εκατομμύρια δολάρια το 2023 για τη βελτίωση των συνθηκών στα σχολεία.
Μιλώντας στα Μέσα Μαζικής ενημέρωσης την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2023, η βουλευτής Marwah Rizqy από το Φιλελεύθερο Κόμμα του Κεμπέκ αμφισβήτησε αυτά τα στοιχεία. Είπε ότι 400 εκατομμύρια δολάρια διατέθηκαν σε μια ποικιλία δαπανών ανακαίνισης, όχι μόνο σε μονάδες παρακολούθησης αέρα. «Κανείς δεν ξέρει, στο Κεμπέκ, πού πήγαν τα χρήματα για αερισμό», είπε. Η Rizqy, η οποία είναι η επικριτής της αντιπολίτευσης για την εκπαίδευση, είπε ότι το κόμμα της κατέθεσε νομοσχέδιο για μείωση στο σημείο αναφοράς CO2 στα 800 ppm.
