The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-25 published July 1st, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Ta NEA volume 16-25
ΟΡΚΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Ο νέος πρόεδρος
Δρ. Γιώργος Τσούκας επιθυμεί ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΜΟΨΥΧΙΑ
Μετά από μία έντονη προεκλογική περίοδο και μία 24ωρη σχεδόν μέτρηση των ψήφων της Κυριακής 12/6, ακριβώς μία εβδομάδα μετά, την Κυριακή 19 Ιουνίου, έγιναν οι ορκωμοσίες των συμβούλων του νέου διοικητικού συμβουλίου, καθώς και των περιφερειακών συμβουλίων της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ στους ιερούς ναούς του οργανισμού.
ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ ΜΕ ΑΝΤΙΦΩΝΙΑ
Στη συνέχεια, στη Μικρή Βουλή, υπό την αιγίδα της προέδρου της εφορευτικής επιτροπής, Ζωής Μπάτση, έγιναν οι κύριες αρχαιρεσίες του νέου διοικητικού συμβουλίου.
Όμως η επέμβαση μέλους της ΠΡΑΞΙΣ -που όπως δείχνουν τα πράγματα θα κρατήσει το ρόλο της αντιπολίτευσης στα περισσότερα θέματα- έφερε για αρκετά λεπτά αναστάτωση, στο ήρεμο κλίμα που επικρατούσε ως εκείνη τη στιγμή. Ο κ. Πατσατζής, ζήτησε όπως η ψηφοφορία για τον πρόεδρο γίνει με μυστική ψήφο.
Σημειωτέων, ότι εκτός από την αναμενόμενη πρόταση για πρόεδρο τον Δρ. Τσούκα, υπήρχε και πρόταση να αναλάβει την προεδρία ο κ. Σύρρος. Μετά από μια χρονοτριβή ελέω της… λογομαχίας μεταξύ συμβούλων, όπου οι τόνοι της φωνής υψώθηκαν αρκετά, έγινε ψηφοφορία, για το αν η ψήφος θα είναι μυστική ή όχι.
Ήταν αναμενόμενο ότι αυτό δε θα περνούσε. Η ψήφος έγινε με το σήκωμα των χεριών.
Το νέο διοικητικό συμβούλιο
Στο νέο διοικητικό συμβούλιο υπό την προεδρία του Δρ. Γιώργου Τσούκα οι αρχαιρεσίες είναι ως εξής:
Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος:
Δρ. Μιχάλης Τσούκας
Ταμίας: Γιάννης Ρουμελιώτης
Γραμματέας: Παναγιώτα Τσιούτρα
Πρόεδρος Δ. Συμβ.: Δημήτρης Σμυρνιός
Αντιπρόεδρος: Ηλίας Χονδρονικόλας
Γραμματείας Εκπαίδευσης και Παιδικών Σταθμών και Αντιπρόεδρος: Ελένη Καρτερή
Γραμματείας Εκκλησιαστικών Υποθέσεων: Αφροδίτη Σταθοπούλου.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ
Οι εκάστοτε προέδροι των περιφερειακών συμβουλίων είναι και αντιπροέδροι στο συμβούλιο.
Πρόεδρος Περιφ. Συμβ. Νότιας Ακτής:
Αφροδίτη Σταθοπούλου
Πρόεδρος Περιφ. Συμβ. Μόντρεαλ:
Δημήτρης Κατσαούνης
Πρόεδρος Περιφ. Συμβ. Λαβάλ:
Άννα Γεωργαντά
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΚΡΙΛΗ
Ο απερχόμενος πρόεδρος, Ανδρέας Κριλής, απεύθυνε σύντομο χαιρετισμό, όπου πρώτα ευχαρίστησε την Ελληνική παροικία για την υποστήριξή της την περίοδο που υπηρέτησε ως πρόεδρος την Κοινότητα και ευχήθηκε στο νέο πρόεδρο και τα νέα μέλη του διοικητικού συμβουλίου «σιδεροκεφάλους».
Μετά την ομιλία του παρέδωσε -όπως γίνται συνήθως- το κλειδί του γραφείου του στο νέο πρόεδρο Δρ. Γιώργο Τσούκα.
Η κάλυψη ΤΗΣ ΟΡΚΩΜΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΔΡ. ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΟΥΚΑ θα προβληθεί από την Κυριακή 26 Ιουνίου ως το Σάββατο 2 ΙΟΥΛΙΟΥ στο τηλεοπτικό πρόγραμμα «Καλημέρα Πατρίδα»
Νίκος Τσατάς: «Νέα λαμπρή σελίδα γυρίζει στην ιστορία της η ΕΚΜΜ»
Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στα ανακαινισμένα στούντιο του ραδιοσταθμού CFMB AM 1280 MONTREAL, ο γνωστός μεγαλοεπιχειρηματίας και ευεργέτης κ. Νίκος Τσατάς, συνεχάρει τα νεοεκλεγέντα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ και απεύθυνε μήνυμα ενότητας και συνεργασίας για την πρόοδο και ευρωστία του Οργανισμού.
Λογισμικό φιάσκο στην εφορία του Κεμπέκ
Αν οι φορολογικές αρχές καθυστερούν να επεξεργαστούν τη φορολογική σας δήλωση, να είστε υπομονετικοί. Η Revenu Québec έχασε πέντε χρόνια δουλειάς και 34 εκατομμύρια δολάρια, προσπαθώντας να τρέξει λογισμικό, που υποτίθεται ότι θα επιτάχυνε την ανάλυση των αρχείων των φορολογουμένων, αλλά το οποίο αποδείχθηκε «άχρηστο», σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα που συμβουλεύτηκε η La Presse.
Η ΜΗΝΥΣΗ
Αυτό είναι σύμφωνα με μήνυση για αποζημιώσεις που υπέβαλε η Revenu Québec κατά της Fujitsu. Αυτή η πολυεθνική εταιρεία υπολογιστών είναι ο προμηθευτής και ο πωλητής της πλατφόρμας DXP, η οποία επρόκειτο να διευκολύνει τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων, παρέχοντάς τους εύκολη πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες σχετικά με ένα φορολογούμενο και αυτοματοποιώντας την ανάθεση καθηκόντων κατά τη διεκπεραίωση των υποθέσεων. Στην αγωγή που κατατέθηκε στο δικαστήριο του Μόντρεαλ, η Revenu Québec ισχυρίζεται ότι η Fujitsu την εξαπάτησε κάνοντας ψευδείς δηλώσεις σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες της πλατφόρμας της.
Το 2015, όταν η Revenu Québec δημοσίευσε την πρόσκλησή της για διαγωνισμούς για μια νέα πλατφόρμα πληροφορικής, η κυβερνητική υπηρεσία είχε σαφείς απαιτήσεις: το προϊόν έπρεπε να μπορεί να υποστηρίξει το έργο 8.500 χρηστών δημοσίων υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένων 3.000 μόνιμων, με μέγιστο χρόνο απόκρισης τρία δευτερόλεπτα για κάθε ερώτημα στο σύστημα.
Γιατί με τον αστρονομικό όγκο πληροφοριών που πρέπει να επεξεργάζονται οι υπάλληλοι, κάθε δευτερόλεπτο μετράει. Μια πολύ αργή απόκριση, πολλαπλασιαζόμενη με εκατομμύρια συναλλαγές, μπορεί να επιβαρύνει σοβαρά την απόκριση του φορολογικού συστήματος του Κεμπέκ.
«Αυτό είναι το εσωτερικό πρότυπο στο Revenu Québec. Προσπαθούμε να μην ξεπερνάμε τα τρία δευτερόλεπτα ανά αίτημα, αλλά ήδη, τρία δευτερόλεπτα είναι το όριο. Θα πρέπει να είναι ένα ή δύο δευτερόλεπτα», εξηγεί μια εσωτερική πηγή που μίλησε στη La Presse υπό τον όρο της ανωνυμίας, επειδή δεν είναι εξουσιοδοτημένη να μιλήσει δημόσια γι αυτό το αρχείο.
Στην αγωγή της, η Revenu Québec ισχυρίζεται ότι η Fujitsu της είχε υποσχεθεί μια πλατφόρμα υψηλών επιδόσεων, ικανή να επεξεργάζεται πολύ περισσότερες πληροφορίες από αυτές που ζητούσαν οι φορολογικές αρχές.
«Δεν υπάρχει όριο στον αριθμό των περιπτώσεων ή των χρηστών», φέρεται να διαβεβαίωσε εκπρόσωπος της εταιρείας τους αξιωματούχους, κατά τη διάρκεια μιας παρουσίασης. «Δεν υπάρχει αμφιβολία για την απόδοση της λύσης. Έχουμε μέρη όπου διαχειρίζονται έξι εκατομμύρια υποθέσεις ταυτόχρονα», είχε προσθέσει ένας ειδικός από τη Fujitsu στην ίδια παρουσίαση.
ΛΕΠΤΑ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ
Η Revenu Québec αγόρασε την πλατφόρμα DXP το 2016. Το αρχικό συμβόλαιο ήταν περίπου 11 εκατομμύρια, αλλά υπήρξαν προσθήκες αργότερα. «Ο στόχος ήταν να εξοικονομηθεί χρόνος, να διευκολυνθεί η διαχείριση του έργου», είπε μια πηγή εντός της κυβερνητικής υπηρεσίας. Οι αξιωματούχοι άρχισαν να δοκιμάζουν την πλατφόρμα με χαμηλό όγκο λειτουργιών, πολύ χαμηλότερο από αυτό που θα χρειάζονταν τελικά. Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά, είπε το Revenu Québec.
Αντί για τρία δευτερόλεπτα, ο χρόνος απόκρισης για ένα αίτημα στο σύστημα ήταν μερικές φορές «λίγα λεπτά», αναφέρει το αίτημα που κατατέθηκε στο δικαστήριο. «Αυτά τα προβλήματα προκαλούν πολλά παράπονα από τους χρήστες και αυτή η κατάσταση δεν είναι βιώσιμη βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα», δήλωσε στέλεχος της δημόσιας υπηρεσίας σε ένα email στη Fujitsu που αναφέρεται στα δικαστικά έγγραφα. «Εκτός από τα ζητήματα απόδοσης, πολλές άλλες απαιτήσεις της σύμβασης εξακολουθούν να μη φαίνεται να πληρούνται», ανέφερε η μήνυση.
Το λογισμικό αποδείχθηκε «άχρηστο», «έναντι κάθε προσδοκίας», επιβεβαιώνει το Revenu Québec σε μια νέα δημόσια ανακοίνωση, που αποσκοπούσε στην απόκτηση μιας εναλλακτικής λύσης και δημοσιεύτηκε τον περασμένο χειμώνα. Δήλωσε δε ότι κατά τη διάρκεια συνάντησης το Φεβρουάριο του 2021, εκπρόσωποι της Fujitsu Conseil παραδέχθηκαν ότι δεν ήταν σε θέση να εγγυηθούν ότι η πλατφόρμα θα πληρούσε τις απαιτήσεις των φορολογικών αρχών και ότι δεν είχε εφαρμοστεί ποτέ σε πελάτη με παρόμοιες ανάγκες, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τις προηγούμενες αντιπροσωπείες της εταιρείας.
«Εκείνη την εποχή, το Revenu Québec περίμενε μάταια για σχεδόν πέντε χρόνια για μια πλατφόρμα που πληρούσε τις απαιτήσεις», διαβάζει κανείς στην πρόταση που κατατέθηκε στο δικαστήριο. Η αγωγή διευκρινίζει ότι η εταιρεία δεν μπορούσε να αγνοήσει ότι η πλατφόρμα της δεν μπορεί να καλύψει επαρκώς τις ανάγκες των φορολογικών αρχών του Κεμπέκ.
Το Revenu Québec διεκδικεί τώρα 34 εκατομμύρια από τη Fujitsu για να αντισταθμίσει τις ζημίες της σε αυτήν την περίπτωση, ιδίως την αγορά της πλατφόρμας, την τεχνική υποστήριξη και την υλοποίηση, συμπεριλαμβανομένου του καθαρού ποσού των 4,5 εκατομμυρίων σε ζημίες σε οφέλη είσπραξης φόρων, που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ από τότε που η νέα του πλατφόρμα δεν μπόρεσε να ανταπεξέλθει.
ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Η αγωγή κινδυνεύει να βλάψει τη σχέση μεταξύ του δημόσιου φορέα και ενός από τους κύριους προμηθευτές του. Η Fujitsu έχει κερδίσει πολλά συμβόλαια όλα αυτά τα χρόνια με τη Revenu Québec. Το 2013, η Le Journal de Montréal αποκάλυψε επίσης ότι η εταιρεία είχε κερδίσει τέσσερις φορές διαγωνισμούς για το Revenu Québec, το οποίο είχε βοηθήσει να αναπτυχθεί ως σύμβουλος.
Στην προσφορά της να πουλήσει την πλατφόρμα DXP, η Fujitsu είχε επίσης τονίσει «τη μεγάλη γνώση της Revenu Québec σε σχέση με το τεχνολογικό της περιβάλλον, την οργάνωσή της και τις δραστηριότητές της».
«Γνωρίζουμε αυτή τη μήνυση, αλλά δε σχολιάζουμε τις εν εξελίξει δικαστικές διαμάχες», δήλωσε η Tamara Keserovic, εν ενεργεία διευθύντρια μάρκετινγκ για τη Fujitsu North America. Στο Revenu Québec και στο γραφείο του Υπουργού Οικονομικών, Eric Girard, αρνούνται επίσης να σχολιάσουν αυτήν την υπόθεση.
© La Presse
Κοινοτικό «Μετεωρολογικό» δελτίο
Ο «καιρός» στην κοινότητα θα είναι αίθριος, με σποραδικές νεφώσεις, προερχόμενοι από την περιφέρεια του Λαβάλ και προπαντός από την περιφέρεια του Μόντρεαλ. Οι δε άνεμοι θα πνέουν ανάλογα με τα… μποφόρ που θα δημιουργηθούν στη «Μικρή Βουλή».
Όχι, δεν αστείο. Με αυτό το «δελτίο… καιρού» θα ήθελα να δώσω την εικόνα που επικράτησε στην πρώτη συνεδρίαση που έγινε στην κοινότητα μετά τις εκλογές.
Ήταν η πρώτη και φυσικά όχι η τελευταία. Διαπιστώθηκε έμπρακτα, ότι οι εκλογές της συνεργασίας, αντιθέτως δημιούργησαν -ως τώρα- ένα συμβούλιο, που θα είναι πολύ πιο θορυβώδες από τα προηγούμενα συμβούλια που γνώρισα. Αν συνεχίσει ο ρυθμός και η μη κόσμια διαγωγή ορισμένων συμβούλων, το «δελτίο… καιρού» που ανέφερα, θα έχει και «θάλασσες ταραγμένες» και μπορεί να ξεπεράσει σε… βαβούρα όλα τα συμβούλια.
Το καλό είναι, ότι θα προεδρεύει τα συμβούλια ο δικηγόρος Δημήτρης Σμυρνιός, γνώστης της διαδικασίας και των εσωτερικών κανονισμών. Αλλά από την άλλη πλευρά, θα έχει να αντιμετωπίσει τον πρώην βουλευτή, υπουργό και διπλωμάτη Χρήστο Σύρρο, που από το 1980 έχει αποκτήσει μια τεράστια πείρα στις διαδικασίες συνεδριάσεων στο Κοινοβούλιο του Κεμπέκ, στα υπουργικά συμβούλια και στις κοινοβουλευτικές επιτροπές, που γίνονται κατά βάση με τα ROBERT RULES.
Επομένως, οι συνεδριάσεις των διοικητικών συμβουλίων θα είναι πολύ ενδιαφέρουσες καθ’ όλη την τριετία.
Η ομάδα ΠΡΑΞΙΣ απέδειξε στην πρώτη συνεδρίαση της Κυριακής 19/6 ότι θα γίνουν οι «γύπες» που θα επιβλέπουν τις κινήσεις των «αετών» της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ.
Μην ξεχνάμε, ότι εκτός από τα 8 άτομα που έβγαλε στο κεντρικό συμβούλιο η ομάδα του κ. Χρήστου Σύρρου, ελέγχει απόλυτα την περιφέρεια του Μόντρεαλ και έχει και το πάνω χέρι στο Λαβάλ.
Στη δε Νότια Ακτή ξεχωρίζουν τα χρώματα της ΕΝΟΤΗΤΑΣ, όπου βγήκε χωρίς ψηφοφορία το εκεί περιφερειακό συμβούλιο με πρόεδρο την κα Αφροδίτη Σταθοπούλου.
Ο διορισμός της κας Σταθοπούλου από τον πρόεδρο Δρ. Τσούκα ως υπεύθυνη ων Εκκλησιαστικών Θεμάτων, ήταν για μένα ένας έξυπνος χειρισμός, για ν’ αγκαλιάσει το περιφερειακό της Νότιας ακτής, με σκοπό αργότερα να τα προσθέσει στην Ομάδα της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ. Ο Δρ. Τσούκας με αυτή την απόφαση, απέδειξε ότι έχει τις πολιτικές ικανότητες που απαιτεί η θέση του προέδρου του κοινοτικού οργανισμού.
Δε θα εκπλαγώ αν προσπαθήσει και δώσει σε μέλη της ομάδας ΠΡΑΞΙΣ υπευθυνότητες, στις λεγόμενες γραμματείες του συμβουλίου, για να φέρει μια καλύτερη συνεργασία μεταξύ των δύο κοινοτικών ομάδων.
Εύχομαι σαν τις περισσότερες μετεωρολογικές υπηρεσίες να βγω λάθος στα προγνωστικά καιρού και να δούμε αντί για καταιγίδες μια συνεχόμενη γαλήνη.
Aυτό που με ανησυχεί, είναι πόσοι από τους συμβούλους που εκλέχτηκαν θα έχουν παραιτηθεί μέσα σ’ ένα χρόνο. Το λέω αυτό, διότι η κοινότητα από την αρχή που ιδρύθηκε, απαιτεί ώρες ατέλειωτες και αμέτρητες από τους εθελοντές συμβούλους της.
Απαιτεί την αρπαγή ωρών από την προσωπική, επαγγελματική και οικογενειακή ζωή τους. Πόσοι πρώην κοινοτάρχες και σύμβουλοι δεν μπόρεσαν να δουν τα παιδιά τους στις διάφορες δραστηριότητες τους, είτε αθλητικές είτε καλλιτεχνικές.
Ρωτήστε την κα Αμπελακιώτη (που έκανε παράπονα ότι δεν έβλεπε το σύζυγό της Πέτρο που ήταν για χρόνια σύμβουλος στην Κοινότητα), τον Γιάννη Θεοδοσόπουλο, τον Βασίλη Μπαλαμπάνο, ακόμα και τον Ανδρέα Κριλή, ρωτήστε από την πρώην Ορθόδοξη Κοινότητα του Λαβάλ τον Γιάννη Αμανατίδη, τον Γιώργο Πρανδέκα, τον Κώστα Μυλωνόπουλο και τον απερχόμενο πρόεδρο του περιφερειακού του Λαβάλ, Ντένη Μαρίνο.
Αυτό που είναι ενθαρρυντικό στο νέο διοικητικό συμβούλιο, είναι ότι ο πρόεδρος Δρ. Τσούκας αναγνωρίζει τα Παροικιακά μέσα ενημέρωσης για τη συμβολή τους και τα θέλει όλα δίπλα στην κοινότητα. Εξάλλου το έδειξαν με την αφάνταστη επιτυχία που είχε ο έρανος που έγινε τον Ιούνιο του 2021 απ’ αυτά και όπου ο Δρ. Τσούκας ήταν πρόεδρος της Ερανικής Επιτροπής.
Το νέο άνοιγμα λοιπόν προς τα μέσα ενημέρωσης το είδαμε εμπράκτως στη συνεδρίαση της Κυριακής 19/6.
Ο… κακοδεχούμενος Δημήτρης Παπαδόπουλος, έπαιρνε φωτογραφίες ακόμα και για την κοινότητα.
Εύχομαι η νέα διοίκηση να κρατήσει και να καλυτερεύσει τις σχέσεις του οργανισμού με τα ενημερωτικά μέσα της παροικίας και να μην προσπαθήσει να τα φιμώσει όταν δεν ακολουθούν τη γραμμή της διοίκησης.
Καλή τριετία σε όλους τους συμβούλους.
Και πάλι μας την έφεραν…
Στις 10 Ιουνίου το Φιλελεύθερο κόμμα του Κεμπέκ ανακοίνωσε ότι θα διοργανωθεί συνέλευση μελών για να ψηφιστεί ο υποψήφιος που θα διεκδικήσει την έδρα του Chomedey που κατέχει από το Μάρτιο του 2007 ο βουλευτής Guy Ouellette.
Μεταξύ των ατόμων που είναι υποψήφιοι για το χρίσμα είναι ο Πήτερ Παπαδάκης. Έχει λοιπόν χρονικό περιθώριο – όπως και τα άλλα άτομα που διεκδικούν την υποψηφιότητα – ως τις 15 Ιουλίου να γράψει μέλη.
Το γιατί μας την έφεραν; Διότι η συνέλευση των μελών θα γίνει αρχές Αυγούστου, όταν οι περισσότεροι ελληνικής καταγωγής θα λείπουν διακοπές. Να γιατί μας την έφεραν…
Σημειωτέων, εδώ και μήνες, υπήρχε ένα άλλο άτομο για την περιοχή, Ελληνικής Καταγωγής, όπου το Φιλελεύθερο κόμμα σχεδόν αποδέχτηκε χωρίς να γίνει η συνέλευση μελών για το χρίσμα. Αλλά άλλαξε γνώμη και ανακοίνωσε ότι θα γίνουν εκλογές για το χρίσμα. Μας την έφεραν μια φόρα που άλλαξαν γνώμη και δεύτερη φορά που διεξάγονται οι εκλογές σε περίοδο όπου τα μέλη του Παπαδάκη θα βρίσκονται τα περισσότερα σε διακοπές.
Γιατί λοιπόν σε άλλες περιοχές διάλεξε και επέβαλε το κόμμα ποιος θα είναι υποψήφιος, ενώ από τον Παπαδάκη – που ήταν και πρόεδρος του συμβουλίου του Chomedey – διοργανώνουν εκλογές για το χρίσμα;
Μήπως κάνουν τα πάντα, ώστε το χρίσμα του υποψηφίου να μην το πάρει Έλληνας; Να γιατί μας την έφεραν…
REM στο «ρελαντί»
Οι επιβάτες των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς στο Μόντρεαλ και τη Βόρεια Ακτή θα πρέπει να είναι υπομονετικοί, προτού μπορέσουν να επιβιβαστούν σε βαγόνι τρένου του Réseau express metropolitain (REM): προβλήματα στη σήραγγα κάτω από το Mount Royal αναγκάζουν την αναβολή της έναρξης λειτουργίας των περισσότερων σταθμών για το τέλος του 2024.
Σε ένα δελτίο Τύπου που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα 20 Ιουνίου, η CDPQ Infra – η οποία ηγείται του έργου του προαστιακού σιδηροδρόμου – επιβεβαίωσε ότι η έναρξη λειτουργίας του κλάδου που θα συνδέει τη South Shore με το κέντρο του Μόντρεαλ διατηρείται το επόμενο φθινόπωρο, αλλά ότι όλοι οι άλλοι σταθμοί δε θα ανοίξουν για τους Μοντρεαλίτες πριν από το τέλος του 2024.
Η ημερομηνία έναρξης λειτουργίας της γραμμής που θα πηγαίνει στο αεροδρόμιο Pierre-Elliott-Trudeau θα ανακοινωθεί το ερχόμενο φθινόπωρο.
Αντί να ανοίξουν σε τρεις φάσεις από το φθινόπωρο του 2023 έως το φθινόπωρο του 2024, 18 από τους 26 σταθμούς – που βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, στα δυτικά του Μόντρεαλ και στη Βόρεια Ακτή – θα υποδεχθούν τους πρώτους επιβάτες τους ταυτόχρονα στα τέλη του 2024, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη εκτίμηση από τους διαχειριστές έργων REM.
Σε συνέντευξή του στη Journal de Montreal, το Caisse αναγνώρισε, ότι οι καθυστερήσεις θα οδηγήσουν σε υψηλότερο κόστος και ότι η πιο πρόσφατη εκτίμηση των 6,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων δε θα είναι δυνατόν να εκπληρωθεί.
Δεν είναι η πρώτη φορά, που προβλήματα με τη σήραγγα κάτω από το Mount Royal καθυστερούν την ολοκλήρωση αυτού του έργου. Το Νοέμβριο του 2020, η CDPQ Infra διοργάνωσε συνέντευξη Τύπου για να ανακοινώσει ότι απρόβλεπτα γεγονότα στη σήραγγα, εκτός από προβλήματα που σχετίζονται με το COVID-19, ανάγκασαν μια πρώτη αναβολή. Οι επόμενοι μήνες θα βάλουν σε δοκιμασία το ίδιο το REM, αλλά και τις ομάδες που θα εξασφαλίσουν τη σωστή λειτουργία του.
Οι εργάτες είχαν τότε ανακαλύψει υπολείμματα εκρηκτικών, που είχαν περιπλέξει το έργο, εκτός των γενικών συνθηκών φθοράς αυτής της αιωνόβιας σήραγγας, ιδιαίτερα κάτω από την οδό McGill College.
Ο εκσυγχρονισμός της σήραγγας για το REM θα απαιτήσει τη διάνοιξη περίπου 60.000 οπών για την εγκατάσταση κρίσιμων στοιχείων, όπως ηλεκτρικά και τηλεπικοινωνιακά καλώδια, σύμφωνα με το CDPQ Infra. Σχεδόν το 90 τοις εκατό της απαιτούμενης γεώτρησης έχει ολοκληρωθεί, ανέφερε η CDPQ Infra. Η νέα μέθοδος εξ αποστάσεως γεώτρησης οδήγησε σε αύξηση των βλαβών του εξοπλισμού, γεγονός που συνέβαλε στις καθυστερήσεις.
«Όταν βρίσκεσαι σε ένα μικρό καταφύγιο μέσα στο τούνελ, τρυπώντας από απόσταση με ένα joystick, δεν μπορείς απαραίτητα να καταλάβεις πόσο σκληρός είναι ο βράχος», είπε στη συνέντευξη Τύπου, ο εκπρόσωπος της CDPQ Infra, Jean-Vincent Lacroix.
«Όταν τρυπάτε χειροκίνητα, έχετε καλύτερη επαφή με το βράχο και μπορείτε να αποτρέψετε την υπερθέρμανση του εξοπλισμού. Έτσι, όταν το συνδυάσαμε με την έλλειψη εργατικού δυναμικού και τη δυσκολία απόκτησης προμηθειών, έγινε φανερό ότι επρόκειτο να υπάρξουν καθυστερήσεις» σημείωσε ο Jean-Vincent Lacroix.
Υπό το πρίσμα αυτής της παρατήρησης, η CDPQ Infra έχει επανασχεδιάσει το πρόγραμμα εργασίας της προκειμένου να καταστήσει λειτουργικό ολόκληρο το δίκτυό της – εκτός από το τμήμα του αεροδρομίου – πριν από το τέλος του 2024. Η σειρά δοκιμών των βαγονιών έχει αναθεωρηθεί, αλλά δε θα μπορεί να μην ξεκινήσει πριν το καλοκαίρι του 2024 στο τούνελ. Οι δοκιμές στη γραμμή μεταξύ του Μόντρεαλ και της Νότιας Ακτής βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.
Το CDPQ Infra ανέφερε επίσης, ότι εάν είχε διατηρηθεί η σειρά των σταθμών έναρξης λειτουργίας από νότο προς βορρά, το REM δε θα είχε φτάσει στο Deux-Montagnes πριν από το 2026.
Η ομάδα της REM επεσήμανε επίσης, ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις με την métropolitain (ARTM) και με την Mobilité Montréal να διατηρήσουν τα μέτρα μετριασμού που εφαρμόστηκαν κατά το πλήρες κλείσιμο της γραμμής exo Deux-Montagnes και λαμβάνοντας υπόψη τα εμπόδια που συνδέονται με τη γραμμή exo Mascouche. Αυτές οι δύο γραμμές προαστιακού χρησιμοποίησαν τη σήραγγα κάτω από το Mount Royal πριν κλείσουν.
Σε πανικό οι ομοσπονδιακοί βουλευτές
Σε συνέντευξή του, ο υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας του Καναδά, Marco Mendicino, αποκάλυψε ότι έχει δεχτεί απειλές θανάτου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις τελευταίες εβδομάδες μετά την παρουσίαση ενός νομοσχεδίου που περιορίζει την κατοχή όπλων.
Ο Μεντισίνο είπε ότι ο ίδιος, η αστυνομία και η Υπηρεσία Προστασίας του Κοινοβουλίου, επαναξιολογούν την ασφάλεια των βουλευτών μετά από μια σειρά απειλών και εκφοβιστικών επεισοδίων.
Αυτό περιλαμβάνει τη λεκτική παρενόχληση του ηγέτη του NDP, Jagmeet Singh, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην προεκλογική εκστρατεία του Οντάριο τον περασμένο μήνα. Ο Σινγκ είπε ότι η εμπειρία στο Πιτέρμπορο του Οντάριο, ήταν ένα από τα χειρότερα περιστατικά επιθετικής συμπεριφοράς που έχει βιώσει στην πολιτική του καριέρα.
Ένα βίντεο που δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνει διαδηλωτές να φωνάζουν στον ηγέτη του NDP, Jagmeet Singh, και να τον ακολουθούν σε ένα όχημα, μετά από μια εκδήλωση εκστρατείας στο Peterborough, Ont.
Μεταξύ των μέτρων που εφαρμόζονται για την ενίσχυση της προστασίας των βουλευτών είναι τα κουμπιά πανικού ή οι «κινητοί συναγερμοί καταναγκασμού». Οι βουλευτές μπορούν να τα μεταφέρουν για να ειδοποιήσουν αμέσως την Υπηρεσία Προστασίας της Βουλής ή την τοπική αστυνομία για ταχεία αντίδραση. Σε μια παρουσίαση στους βουλευτές των Φιλελευθέρων σχετικά με τα νέα μέτρα ασφαλείας, ο λοχίας υπηρεσίας όπλων συνέστησε έντονα, να έχουν τα κουμπιά πανικού μαζί τους «ανά πάσα στιγμή». Η συσκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ολόκληρο τον Καναδά, συμπεριλαμβανομένων των εκλογικών περιφερειών των βουλευτών, ανέφερε η παρουσίαση.
Ο λοχίας των όπλων, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια της Βουλής των Κοινοτήτων, προσφέρει εκπαίδευση σε βουλευτές και προσωπικό σχετικά με τον τρόπο αποκλιμάκωσης δυνητικά βίαιων καταστάσεων.
ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΕΙΛΩΝ
Το Κοινοβούλιο προσφέρει επίσης στους βουλευτές αξιολογήσεις ασφαλείας για τα γραφεία και τα σπίτια της εκλογικής τους περιφέρειας και λέει ότι μπορεί να εγκαταστήσει συναγερμούς, κουμπιά πανικού, κάμερες και άλλα μέτρα ασφαλείας, όπως απαιτείται.
Ο Μεντισίνο είπε, ότι είναι μέρος της εντολής του «να διασφαλίσει ότι όλοι οι βουλευτές έχουν την ασφάλεια που χρειάζονται». Είπε ότι συνεργάζεται στενά με τις αρχές επιβολής του νόμου, το λοχία των όπλων, την Κοινοβουλευτική Υπηρεσία Προστασίας και τον Υπουργό Διακυβερνητικών Υποθέσεων, Dominic LeBlanc, για «συνεχή» επανεκτίμηση «του κινδύνου για τους βουλευτές».
Η αξιολόγηση ασφαλείας ακολουθεί μια σειρά από απειλές σε βουλευτές και επεισόδια το περασμένο έτος. Σε μια προεκλογική εκδήλωση κατά τις τελευταίες εκλογές, μια χούφτα χαλίκι πετάχτηκε στον ηγέτη των Φιλελευθέρων, Τζάστιν Τρουντό, έξω από μια πολιτική συγκέντρωση. Ο Mendicino είπε ότι έλαβε μια σειρά από απειλές θανάτου στο Instagram μετά την εισαγωγή ενός νομοσχεδίου στο κοινοβούλιο τον περασμένο μήνα, που εισάγει τον έλεγχο των όπλων για την πρόληψη της ένοπλης βίας.
Οι Καναδοί πολιτικοί προειδοποιούν για πολιτική βία, αφού μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου βουλευτής του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι δημοσιεύσεις από ένα λογαριασμό με τίτλο «eliteterrorist» περιλαμβάνουν: «Κάποιος θα σε πυροβολήσει μέχρι θανάτου» και μια άλλη απειλή θανάτου που περιέχει υποτιμητικό όρο για άτομο ιταλικής καταγωγής.
«Οι απειλές, συμπεριλαμβανομένων των απειλών για θάνατο, δεν έχουν θέση σε αυτή τη συζήτηση», είπε ο Μεντισίνο. «Είναι πραγματικά σημαντικό να είμαστε σε θέση να κάνουμε έντονες συζητήσεις γι’ αυτό, αλλά να διασφαλίσουμε ότι αυτές οι συζητήσεις διεξάγονται με τρόπο πολιτικό και απαλλαγμένο από κάθε είδους απειλές, εκφοβισμούς και ειλικρινή εγκληματική συμπεριφορά που βλέπουμε όλο και περισσότερο σε συνάρτηση με διάφορες πολιτικές συζητήσεις».
Είπε ότι οι άνθρωποι που απειλούν και εκφοβίζουν πρέπει να λογοδοτήσουν για να αποφευχθεί μια ανατριχιαστική επίδραση στην ελευθερία του λόγου, η οποία θα ήταν «απειλή για τη δημοκρατία μας».
«Προφανώς θα συνεχίσουμε να επισημαίνουμε αυτές τις εγκληματικές αναρτήσεις στις πλατφόρμες», είπε, προσθέτοντας ότι οι συντάκτες αυτών των αναρτήσεων θα πρέπει να υποστούν σοβαρές συνέπειες, όπως η αποβολή τους από τις πλατφόρμες. Το Instagram δεν ήταν άμεσα διαθέσιμο για σχόλια.
Άγιος Ιωάννης ο… αυτονομιστής
Ένα σημαντικό πρόβλημα που απασχολεί και ταλανίζει το Κεμπέκ εδώ και χρόνια, είναι η πιθανή απόσχισή του από τον υπόλοιπο Καναδά.
Βέβαια, το φαινόμενο δεν είναι πρωτόγνωρο και το συναντάμε σε διάφορες άλλες περιοχές του πλανήτη, όπως στην Καταλονία, Σκωτία, Κριμαία, Κόσοβο και στο ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου.
Αν και χιλιοειπωμένο το θέμα, για την ιστορία απλά αναφέρουμε, ότι μια σημαντική μερίδα κατοίκων έφεραν στο προσκήνιο τον περασμένο αιώνα ένα σχέδιο απόσχισης και ανεξαρτητοποίησης του Κεμπέκ. Σε μια χώρα όπου όλα της τα προβλήματα είναι σχεδόν λυμένα, ήρθε η γαλλόφωνη ανατολική της επαρχία να ταράξει τα νερά του εξαιρετικά οργανωμένου και δομημένου αυτού κράτους.
Η επαρχία του Κεμπέκ αρχίζει να αποκτά γαλλική χροιά πριν από πέντε σχεδόν αιώνες, όταν ο Γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ μετά την άφιξη του στη Βόρεια Αμερική ξεκίνησε να δημιουργεί τις πρώτες γαλλικές αποικίες. Το 1608 ο Γάλλος Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν ιδρύει την Πόλη του Κεμπέκ. Γύρω στο 18ο αιώνα οι γαλλικές αποικίες πέφτουν στα χέρια των Βρετανών ιμπεριαλιστών, λίγο πριν ξεσπάσει η Αμερικανική Επανάσταση. Οι Βρετανοί, με το φόβο μήπως οι Γάλλοι επαναστατήσουν με τους Αγγλοσάξονες αποίκους, παραχώρησαν στους Κεμπεκουά μία σχετική αυτονομία.
Τους επέτρεψαν να χρησιμοποιούν το φεουδαρχικό σύστημα ως σύστημα διοργάνωσης και αυτοδιοίκησης, το Γαλλικό Αστικό Κώδικα ως άσκηση του νόμου και του δικαίου, επίσημη γλώσσα τη γαλλική και ως θρήσκευμα το Χριστιανικό Καθολικό δόγμα.
Το 1841 μετά τις εξεγέρσεις των αγγλόφωνων και των γαλλόφωνων κοινοτήτων, οι Βρετανοί ένωσαν τις κτήσεις τους με τις γαλλικές αποικίες και δημιούργησαν το «Dominion of Canada». Οι γαλλόφωνες κοινότητες πίστευαν πως ήταν πάντοτε παραγκωνισμένες και περιθωριοποιημένες από τους αγγλόφωνους κατοίκους του Καναδά, με αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, να έρθουν σε ρήξη οι αγγλόφωνοι με τους γαλλόφωνους, λόγω της άρνησης των τελευταίων να πάρουν μέρος στον πόλεμο.
Βέβαια, η Καναδική κυβέρνηση για να εξομαλύνει την κατάσταση στο εσωτερικό της ενδοχώρας, καθιέρωσε τη γαλλική γλώσσα ισότιμη της αγγλικής στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα νοσοκομεία, τις αυτοδιοικήσεις και τις πινακίδες, κάνοντας έτσι ένα μεγάλο βήμα για την έννοια της κοινής Καναδικής συνείδησης. Επιπλέον, πριν από μισό αιώνα ιδρύονται στο Κεμπέκ το εξτρεμιστικό αυτονομιστικό κίνημα «Front de Liberation du Quebec» και το εθνικιστικό κόμμα Parti Quebecois.
Το Κεμπέκ έχει σήμερα το δικό του σύνταγμα, λόγω του ότι δεν έχει υπογράψει το Καναδικό και οι αποφάσεις για την εκπαίδευση, την ασφάλεια, την υγεία και την αυτοδιοίκηση παίρνονται από την Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ. Η παρούσα επαρχιακή κυβέρνηση CAQ, του Francois Legault, απαιτεί από την Οτάβα όλο και περισσότερες εξουσίες.
Ας υπενθυμίσουμε, ότι οι κάτοικοι του Κεμπέκ έχουν απορρίψει την απόσχιση στα δύο δημοψηφίσματα τα έτη 1980 και 1995. To 1977 η 24η Ιουνίου, ημέρα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, καθιερώθηκε επίσημα ως Εθνική γιορτή του Κεμπέκ…
Γαλλικές εκλογές: Το τοπίο…
μετά το «χαστούκι» στον Μακρόν
Ο Εμανουέλ Μακρόν μπορεί να μην είχε την τύχη του Σαρκοζί και του Ολάντ, δηλαδή «πρόεδρων μίας χρήσης» που δεν κατάφεραν να επανεκλεγούν, όμως είναι, όπως και να το δει κανείς, ένας πρόεδρος μειοψηφίας.
© in.gr
Παρότι το γαλλικό εκλογικό σύστημα είναι φτιαγμένο ώστε να δίνει πλειοψηφίες στο πολιτικό ρεύμα που είναι μπροστά, κάτι που με βάση τον προεδρικό χαρακτήρα της γαλλικής δημοκρατίας σημαίνει ότι είναι φτιαγμένο, ώστε να μπορεί ο πρόεδρος να απολαμβάνει και μιας φιλικής πλειοψηφίας στην Εθνοσυνέλευση. Και αυτό, γιατί το σύστημα των δύο γύρων και στις βουλευτικές εκλογές είναι φτιαγμένο, ώστε να επιτρέπει να αποτυπώνονται οι ίδιες συσπειρώσεις που αποτυπώνονται και στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Και αυτό εξηγεί, γιατί είναι τελικά πολιτική ήττα για τον Μακρόν, το γεγονός ότι η εκλογική συμμαχία που υποστήριξε την υποψηφιότητα Μακρόν δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση. Την ίδια στιγμή τα αποτελέσματα των εκλογών σημαίνουν, ότι η Γαλλία μπαίνει σε ένα νέο τοπίο, σε πλευρές του αχαρτογράφητο.
Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ
Ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός, του οποίου ηγείται η Μαρίν Λεπέν, είναι από τους κερδισμένους των βουλευτικών εκλογών. Με 89 βουλευτές θα έχει την πιο μεγάλη κοινοβουλευτική ομάδα της Ακροδεξιάς από το 1986, όταν η επιλογή του Φρανσουά Μιτεράν να γίνουν με βάση ένα πιο αναλογικό σύστημα ενός γύρου, επέτρεψε στο Εθνικό Μέτωπο του Ζαν-Μαρί Λεπέν, το κόμμα προκάτοχο του Εθνικού Συναγερμού, να αποκτήσει 35 βουλευτές.
Ο Εθνικός Συναγερμός κατάφερε όχι μόνο να κατοχυρωθεί ως βασική ακροδεξιά δύναμη, δείχνοντας τα όρια της υποψηφιότητας του Ζεμούρ, αλλά και να είναι ο βασικός εκπρόσωπος της γαλλικής Δεξιάς εν γένει.
Η Ακροδεξιά έδειξε ιδιαίτερη αντοχή σε αρκετές από τις «μονομαχίες» του δεύτερου γύρου, είτε απέναντι σε εκπροσώπους του κόμματος Μακρόν, είτε απέναντι σε εκπροσώπους της Αριστεράς. Ωφελήθηκε μάλιστα και από το γεγονός, ότι το κόμμα του Μακρόν απέφυγε να βγάλει καθαρή γραμμή για υποστήριξη των υποψηφίων της Αριστεράς όπου μονομαχούσαν με υποψήφιο της ακροδεξιάς, πράγμα που σήμαινε ότι η Ακροδεξιά μπορούσε να ελπίζει στην αποχή και τη συσπείρωση μέρους της συνολικής γαλλικής Δεξιάς. Είναι ενδεικτικό, ότι μια δημοσκόπηση έδειξε, ότι στις περιπτώσεις μονομαχίας ανάμεσα στην Αριστερά και τον Εθνικό Συναγερμό το 72% των ψηφοφόρων του κόμματος του Μακρόν επέλεξε να μην ψηφίσει, το 16% ψήφισε προς τα αριστερά και το 12% υπέρ του Εθνικού Συναγερμού. Από τους ψηφοφόρους των Ρεπουμπλικάνων, του κόμματος δηλαδή της «κλασικής» δεξιάς, το 58% δεν ψήφισε, το 30% θα ψήφιζε υπέρ του Εθνικού Συναγερμού και το 12% υπέρ της Αριστεράς.
Όμως, το πιο βασικό κέρδος για την Ακροδεξιά είναι, ότι κατοχυρώνεται ως μια πολιτική δύναμη μέσα στην Εθνοσυνέλευση, θα μπορεί πολύ περισσότερο να πιέζει την κυβέρνηση μειοψηφίας σε θέματα που αφορούν τη δική της ατζέντα σε θέματα όπως το μεταναστευτικό ή η καταστολή, θα κατοχυρώνεται ως η βασική δύναμη της δεξιάς και θα προετοιμάζεται έτσι για τη μετά-Μακρόν εποχή.
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Η βασική αντιπολιτευτική δύναμη που θα συναντήσει η κυβέρνηση της πρωθυπουργού Ελιζαμπέτ Μπορν θα είναι η Αριστερά. Η συμμαχία NUPES (Νέα Λαϊκή Οικολογική και Σοσιαλιστική Ενότητα) δεν κατάφερε να πετύχει την πρωτιά και άρα να επιβάλει στο Μακρόν τη «συγκατοίκηση», όμως κατάφερε να έχει μια σημαντική εκλογική παρουσία.
Την ίδια στιγμή, η βασική αλλαγή είναι ότι σαφώς η Ανυπότακτη Γαλλία είναι ο βασικός πόλος της ευρύτερης Αριστεράς. Μπορεί οι όροι της συμμαχίας (που ήταν και ένας από τους λόγους που μπόρεσε να συγκροτηθεί) να εξασφάλισαν την κοινοβουλευτική παρουσία του Κομμουνιστικού Κόμματος, των εναπομεινασών δυνάμεων του Σοσιαλιστικού Κόμματος και των Οικολόγων, όμως το «ηγεμονικό» ρεύμα είναι αυτό του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, που σημαίνει ότι πλέον με σαφήνεια η Αριστερά ορίζεται κυρίως γύρω από τη σκληρή αντιπολίτευση στο Μακρόν και μια προσπάθεια εκπροσώπησης των λαϊκών στρωμάτων.
Βεβαίως μένει να δούμε, με ποιο τρόπο θα μπορέσει να διαμορφώσει μια νέα πολιτική σύνθεση και όρους για την επιστροφή της Αριστεράς στην Εξουσίας σε βάθος πενταετίας.
ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΟΡΓΙΣΜΕΝΗ
Η αδυναμία του Μακρόν να διαμορφώσει μια θετική «ηγεμονική δυναμική» αποτυπώνει ένα σύμπτωμα βαθύτερης πολιτικής κρίσης. Αυτό άλλωστε δείχνει και ο κατακερματισμός του εκλογικού σώματος, που παραπέμπει σε έναν αντίστοιχο κατακερματισμό και της γαλλικής κοινωνίας.
Όπως έχει συζητηθεί αρκετές φορές, στη Γαλλία διαμορφώνονται τρεις κοινωνικοπολιτικοί πόλοι. Από τη μια ένα μεγάλο μέρος των αστικών και μεσαίων στρωμάτων πλέον συσπειρώνεται γύρω από τον Μακρόν και τη δική του εκδοχή Κέντρου, στοιχείο που εξηγεί την αποσάθρωση μέρους της παραδοσιακής εκλογικής βάσης των Σοσιαλιστών αλλά και της κλασικής Δεξιάς. Ένα μεγάλο μέρος της «βαθιάς Γαλλίας», συντηρητικών στρωμάτων αλλά και τμημάτων της «κλασικής εργατικής τάξης» έχει μετατοπιστεί προς τα δεξιά και αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο στην Ακροδεξιά. Τέλος, μια συμμαχία ανάμεσα στη νεολαία που αντιμετωπίζει την επισφάλεια, τους μισθωτούς που αγωνιούν για το μέλλον, τα «προάστια» με τους πολίτες μεταναστευτικής καταγωγής (όπως και οι υπερπόντιες κτήσεις) στρέφονται προς τα Αριστερά.
Την ίδια στιγμή, το σημαντικό ύψος της αποχής δείχνει ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας επιλέγει, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, μια «αντιπολιτική» στάση, ακόμη και εάν μπορεί π.χ. να συμμετέχει σε μαζικά κοινωνικά κινήματα.
Όλα αυτά εξηγούν και γιατί δεν μπορεί εύκολα να διαμορφωθεί μια «πλειοψηφική κοινωνική συμμαχία». Το «Κέντρο» μπορεί να στηρίζεται στα κοινωνικά στρώματα που βλέπουν θετικά την τρέχουσα εκδοχή πολιτικής, όμως τελικά αυτά τα κοινωνικά στρώματα είναι μειοψηφικά καθώς δείχνουν – αθροιστικά – να είναι περισσότερα τα στρώματα που αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη ή και οργή την πολιτική του Μακρόν. Η Ακροδεξιά έχει σαφώς επενδύσει στη δυσαρέσκεια και την ανασφάλεια, αλλά την ίδια στιγμή αντιμετωπίζει βαθιά εχθρότητα από τη μεριά τμημάτων της νεολαίας, τους πολίτες μεταναστευτικής καταγωγής και σημαντικό μέρος των μορφωμένων εργαζομένων. Από την άλλη, η Αριστερά χρειάζεται να βρει έναν τρόπο να «αποσπάσει» από την επιρροή της ακροδεξιάς εκείνα τα λαϊκά στρώματα που στρέφονται προς την Άκρα Δεξιά, ή για να το πούμε περιγραφικά, να μπορέσει να συνενώσει σε μια κοινή πολιτική και κοινωνική συμμαχία το σύνολο των στρωμάτων που νιώθουν δυσαρεστημένα, το σύνολο π.χ. των κοινωνικών στρωμάτων που είδαν θετικά τα «Κίτρινα Γιλέκα».
Ο ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΚΡΗΞΕΩΝ
Μπορεί η διετία της πανδημίας να διαμόρφωσε μια ιδιότυπη συνθήκη ως προς τις κοινωνικές κινητοποιήσεις, όμως έχει μια σημασία, ότι ο Μακρόν αντιμετώπισε μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις για την πολιτική του.
Είναι ένα μεγάλο ερώτημα, εάν και σε ποιο βαθμό θα μπορέσει να περάσει τα μέτρα που θέλει, σε μια συγκυρία όπου το κοινωνικό και οικονομικό τοπίο σε όλη την Ευρώπη επιδεινώνεται και όπου η ίδια η κυβέρνησή του θα βρίσκεται ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά.
Ουσιαστικά, είναι το ερώτημα εάν αυτή η αντιφατική πολιτική γεωμετρία θα μετατραπεί και σε ένα νέο κύκλο μεγάλων κοινωνικών αγώνων.
ΜΙΑ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Το γεγονός ότι ο σχηματισμός που στηρίζει ο Μακρόν δε θα έχει την απόλυτη πλειοψηφία στην Ευρωβουλή, ανοίγει μια νέα σελίδα και ως προς την ίδια την άσκηση της εξουσίας στη Γαλλία. Από τη στιγμή που κανένας σχηματισμός δεν είναι διατεθειμένος, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, να διαπραγματευτεί μια συνολική συμφωνία με την κυβέρνηση, είναι σαφές ότι μάλλον πάμε σε μια λογική διαρκούς διαπραγμάτευσης κάθε μέτρου, με σκοπό τη διαμόρφωση μιας ad hoc πλειοψηφίας.
Όμως, αυτό θα δίνει σε όλες τις παραλλαγές της αντιπολίτευσης και ισχυρή αντιπολιτευτική δύναμη και ικανότητα μπλοκαρίσματος επιλογών. Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός, ότι για σημαντικά ζητήματα, η κυβέρνηση Μπορν θα πρέπει να καταφεύγει στη στήριξη της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς, κάτι που θα σημαίνει και μια ανάλογη μετατόπιση του συνολικού πολιτικού συσχετισμού προς τα δεξιά, την ίδια ώρα που τέτοιες επιλογές θα μπορούν να πυροδοτούν μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις. Και βέβαια, σε όλη αυτή τη διαδρομή, θα είναι διαρκώς ευάλωτη απέναντι σε κινήσεις, όπως οι προτάσεις δυσπιστίας.
ΤΟ ΜΕΙΩΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΑΡΟΣ
ΤΟΥ ΕΜΑΝΟΥΕΛ ΜΑΚΡΟΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Για κάποιον όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, που έχει διεκδικήσει να παίξει ηγετικό και πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλη την Ευρώπη και όχι απλώς στη Γαλλία, τα αποτελέσματα των εκλογών σαφώς συνεπάγονται ένα «ψαλίδισμα» των προσδοκιών και της πραγματικής επιρροής τους. Βεβαίως, δε θα είναι ο μόνος σε μια Ευρώπη όπου σταδιακά βλέπει να υπάρχουν όλο και λιγότερες «ηγετικές φυσιογνωμίες», όμως σίγουρα τα αποτελέσματα θα παίξουν ένα ρόλο, ακόμη και εάν θέλει να κάνει μια «φυγή προς τα εμπρός».
Θα μπορέσει να αποτραπεί ένας νέος στασιμοπληθωρισμός;
Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, ή τουλάχιστον δε θα θέλαμε να επαναλαμβάνεται. Γιατί σε σχέση με την τρέχουσα άνοδο του πληθωρισμού παγκοσμίως, οι αναλογίες με το 1973 είναι μάλλον παραπάνω από ανησυχητικές. Ας μην ξεχνάμε, ότι και τότε η απότομη αύξηση του πληθωρισμού, που καθώς διατηρήθηκε οδήγησε στην ανάδυση του νεολογισμού «στασιμοπληθωρισμός» για να περιγραφεί η ταυτόχρονη ύπαρξη επιβράδυνσης της οικονομικής ανάπτυξης και υψηλού πληθωρισμού, είχε αρχικά αποδοθεί σε εξωτερικά αίτια, πριν γίνει αντιληπτό ότι επρόκειτο για κάτι το πολύ πιο δομικό και καθόλου συγκυριακό.
© in.gr
Υπενθυμίζουμε ότι, τότε η πρώτη αντίδραση ήταν να αποδοθεί η έκρηξη του πληθωρισμού στην εντυπωσιακή αύξηση της τιμής των καυσίμων, που έφερε η απόφαση του Οργανισμού Αραβικών Χωρών Εξαγωγέων Πετρελαίου, να επιβάλουν εμπάργκο στην πώληση πετρελαίου στις ΗΠΑ, ως αντίδραση στην ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον ότι θα χορηγούσε βοήθεια 2,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Ισραήλ. Το αποτέλεσμα ήταν η τιμή του πετρελαίου από 2,9 δολάρια πριν την κρίση να φτάσει στα 11,65 δολάρια τον Ιανουάριο του 1974. Το Μάρτιο του 1974 θα αρθεί το εμπάργκο, όμως οι ακριβές τιμές θα παραμείνουν, διαψεύδοντας και τις προσδοκίες για γρήγορη αποκλιμάκωση του πληθωρισμού.
Όμως, σύντομα θα γίνει σαφές, ότι δεν ήταν απλώς αυτό το σοκ από τη μεριά της προσφοράς που προκάλεσε τη διατήρηση του πληθωρισμού. Και τότε θα ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση, για το τι προκαλούσε τον αυξανόμενο πληθωρισμό. Ορισμένοι θα τον αποδώσουν στην αυξημένη διαπραγματευτική δύναμη των συνδικάτων, που περιόριζε τα κέρδη των επιχειρήσεων και τις ωθούσε σε αυξήσεις των τιμών των προϊόντων, ώστε να μεταφερθεί το κόστος στις πλάτες των καταναλωτών. Άλλοι θα υποστηρίξουν, ότι η υποχώρηση της κερδοφορίας συνδυαζόταν με μια αδυναμία τομών στην παραγωγικότητα, οπότε έμενε μόνο η καταφυγή σε αυξήσεις τιμών. Κάποιοι θα εντοπίσουν το πρόβλημα στις μονοπωλιακές δομές και την απουσία ανταγωνισμού, που θα συγκρατούσε τις τιμές. Και βέβαια, υπήρχαν και οι οπαδοί μιας μονεταριστικής θεωρίας, που επέμειναν ότι το πρόβλημα ήταν η αυξημένη προσφορά χρήματος, που εκ των πραγμάτων έσπρωχνε τις τιμές προς τα πάνω.
Τότε ήταν, που για πρώτη φορά θα «κλονιστεί» η ηγεμονία μιας ορισμένης εκδοχής κεϋνσιανισμού, καθώς οι οπαδοί του «μονεταρισμού» θα διεκδικήσουν να περάσουν τη δική τους γραμμή, που ήταν ότι χρειάζονταν «βίαια» αντιπληθωριστικά μέτρα και κυρίως μεγάλη αύξηση των επιτοκίων, ώστε να περιοριστεί ο όγκος χρήματος που κυκλοφορούσε και να επιβραδυνθεί η οικονομία και ο πληθωρισμός.
Η ίδια η διαδικασία αποκλιμάκωσης του πληθωρισμού θα είναι σίγουρα μια πιο σύνθετη διαδικασία. Θα παίξουν ρόλο επιλογές όπως η στροφή της FED επί διοίκησης Volcker προς τα υψηλά επιτόκια (20% το Μάρτιο του 1980), παρότι οι πολιτικές της κυβέρνησης Ρέιγκαν δεν ήταν ακριβώς πολιτικές μείωσης της δημόσιας δαπάνης (το άλλο αίτημα των «μονεταριστών» πέραν των υψηλών επιτοκίων). Θα παίξει ρόλο η μεγάλη αποδυνάμωση των συνδικάτων και η υποχώρηση του μεριδίου των μισθών στο συνολικό προϊόν, η εγκατάλειψη του στόχου της πλήρους απασχόλησης και η αποδοχή υψηλών ποσοστών ανεργίας αλλά και βαθιές αναδιαρθρώσεις στην παραγωγή, από τη μετεγκατάσταση δραστηριοτήτων σε περιοχές χαμηλού κόστους, μέχρι την επίτευξη τομών στην παραγωγικότητα, μέσα από νέες τεχνολογίες και νέες μορφές οργάνωσης της εργασίας.
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ
Με τυπικούς όρους, απέχουμε από το να θεωρήσουμε ότι είμαστε αντιμέτωποι με ένα νέο φαινόμενο στασιμοπληθωρισμού. Άλλωστε, η αύξηση του πληθωρισμού είναι ένα πρόσφατο σχετικά φαινόμενο. Βεβαίως, την ίδια στιγμή έχει σημασία, ότι π.χ. στις ΗΠΑ ο πληθωρισμός είναι σήμερα στο υψηλότερο σημείο εδώ και 40 χρόνια και μάλιστα την προηγούμενη που είχαν ανάλογο ποσοστό, είχε ήδη αρχίσει η αποκλιμάκωση.
Και τώρα μπορεί κανείς να διακρίνει, όπως και στην εποχή της Πετρελαϊκής Κρίσης του 1973-1974, την ίδια προσπάθεια να θεωρηθεί ένα συγκυριακό φαινόμενο. Και όντως, είτε μιλάμε για τα προβλήματα που υπάρχουν στην εφοδιαστική αλυσίδα από προβλήματα όπως τα λοκντάουν στην Κίνα, είτε την αύξηση της τιμής των καυσίμων, εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία, τα προβλήματα αυτά φαινομενικά δεν είναι τόσο «δομικά» και θα μπορούσε κανείς να υποθέσει μια διαφορετική συγκυρία σε σχετικά βραχύ χρόνο.
Ωστόσο, κάποιες άλλες τάσεις δεν παραπέμπουν σε μια εύκολη αποκλιμάκωση του πληθωρισμού. Για παράδειγμα στις ΗΠΑ, η αύξηση της ονομαστικής ζήτησης (που παραπέμπει ταυτόχρονα στην αύξηση της ζήτησης για προϊόντα και υπηρεσίες αλλά και στην αύξηση των τιμών των προϊόντων και των υπηρεσιών τους) παραμένει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα και αυτό θα συνεχίσει να τροφοδοτεί μια πληθωριστική δυναμική. Αντίστοιχα, παραμένουν υψηλές οι αποτιμήσεις των μετοχών, παρά τις πρόσφατες αναταράξεις στα χρηματιστήρια.
Επιπλέον, παρότι έχουμε αύξηση της ζήτησης δεν έχουμε ανάλογη αύξηση των επιτοκίων, που σημαίνει διατήρηση φτηνού δανεισμού, που με τη σειρά του θα μπορούσε να τροφοδοτήσει σε αυτή τη σχέση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης πληθωριστικές τάσεις. Και βέβαια έχουν παρατηρηθεί εκτεταμένες πρακτικές mark-up που με τη σειρά τους μπορούν να σημαίνουν ανατροφοδοτούμενες πληθωριστικές τάσεις.
Την ίδια στιγμή, παρότι δεν υπάρχει ακόμη μια σαφώς «υφεσιακή» δυναμική, εντούτοις υπάρχει επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης. Για παράδειγμα, τα μηνύματα από τους δείκτες επιχειρηματικού κλίματος PMI παραπέμπουν μεν σε ανάπτυξη (διατηρούνται άνω του 50) αλλά έχουν στοιχεία επιβράδυνσης του ρυθμού ανάπτυξης.
Αυτό με τη σειρά του, όχι μόνο φέρνει πιο κοντά το ενδεχόμενο συνδυασμού στασιμότητας και πληθωρισμού, αλλά και δυσκολεύει τις κυβερνήσεις να προχωρήσουν σε άμεση και σημαντική αύξηση των επιτοκίων, καθώς αυτό θα έφερνε πιο κοντά το ενδεχόμενο ύφεσης.
ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΕΣ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΝΑ ΠΑΝΕ
ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ;
Μία από τις παραμέτρους που διατήρησαν κάποια κοινωνική συνοχή σε αρκετές χώρες – παρά τις εντεινόμενες ανισότητες και την τάση, οι μισθοί να αυξάνονται πολύ λιγότερο από την αύξηση της παραγωγικότητας – ήταν το γεγονός ότι μετά την κρίση του 2008 επιτεύχθηκαν σε χώρες όπως οι ΗΠΑ υψηλά ποσοστά απασχόλησης. Αντίστοιχα, οι σημαντικότερες κοινωνικές εκρήξεις έγιναν εκεί όπου υπήρξε και μαζική ανεργία.
Άλλωστε, και τα μέτρα που πήραν οι κυβερνήσεις σε διάφορες χώρες στη διάρκεια της πανδημίας, σε αυτό ακριβώς απέβλεπαν: να αποτρέψουν το ενδεχόμενο μαζικής ανεργίας και διάρρηξης του κοινωνικού ιστού.
Μόνο που τώρα οι περισσότερες λύσεις για να «τιθασευτεί» ο πληθωρισμός, χωρίς «βίαιες» παρεμβάσεις στις τιμές των προϊόντων, στο τέλος προϋποθέτουν και μια σημαντική αύξηση της ανεργίας, καθώς η σημερινή συνθήκη περίπου πλήρους απασχόλησης θεωρείται από αρκετούς απαγορευτική για μια ριζική υποχώρηση του πληθωρισμού. Και αυτό είναι ένα από τα σοβαρότερα πολιτικά διλήμματα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν το επόμενο διάστημα οι κυβερνήσεις.
