«Το νόημα της ζωής είναι να ανακαλύψεις το ταλέντο σου. Ο σκοπός της ζωής είναι να το χαρίσεις στους άλλους». Αυτά τα λόγια του πασίγνωστου ζωγράφου, Πάμπλο Πικάσο, είναι και η περίληψη με λίγα λόγια, της ζωής του αείμνηστου Γιάννη Κόκκωνα.
Το γράφω αυτό, διότι ο αριθμός των ατόμων που παραβρέθηκαν για να τον αποχαιρετίσουν στο «μεγάλο ταξίδι», όλοι ανεξαιρέτως, δέχτηκαν το «χάρισμα» που τους έδινε ο Γιάννης επί χρόνια τώρα.
Η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού ήταν σχεδόν γεμάτη με 240 περίπου άτομα που είχαν έρθει το Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου να τιμήσουν με την παρουσία τους τον Γιάννη τους. Μένω στον αριθμό, διότι αυτός αποδεικνύει πόσο ο Γιάννης ήταν αγαπητός σε όλα τα κοινωνικά και οικονομικά επίπεδα της ελληνικής μας παροικίας.
Είμαι σίγουρος, ότι εκατοντάδες άλλοι θα ήθελαν να παραβρεθούν αλλά βρισκόντουσαν στις διακοπές τους.
Την ακολουθία χοροστάτησε ο επίσκοπος Ιάκωβος, συνοδευόμενος με τον πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Βασίλειο Τσαπραΐλη.
Συγκινητική ήταν επίσης η ομιλία του επισκόπου Ιακώβου, που εκθείασε τις αρετές του Γιάννη Κόκκωνα: Ήθος, σεβασμό προς κάθε άνθρωπο, αγάπη για το συνάνθρωπο του και φυσικά αγάπη για την Ελληνική παροικία και το κάθε τι το Ελληνικό.
Τέλος, οφείλω να ευχαριστήσω τον Δημήτρη Παπαδόπουλο, που κατάφερε την τελευταία ώρα να παράγει μια ραδιοφωνική εκπομπή προς τιμή του συναδέλφου μας Γιάννη Κόκκωνα, με μηνύματα από επώνυμους της παροικίας μας.
Τοξικές και καρκινογόνες ουσίες ανιχνεύθηκαν σε πολλά προϊόντα
Μολύβια, στυλό, highlighters, σωλήνες κόλλας: τοξικές και καρκινογόνες χημικές ουσίες έχουν βρεθεί σε πολλά σχολικά είδη στην Ευρώπη. Μερικά από αυτά τα προϊόντα βρίσκονται ακόμη και στα ράφια των καταστημάτων του Κεμπέκ.
Στα τέλη Αυγούστου, η ένωση υπεράσπισης των καταναλωτών στη Γαλλία δημοσίευσε μια ανησυχητική έκθεση: το 40% των σχολικών ειδών που δοκιμάστηκαν είναι κατασκευασμένα με δυνητικά επικίνδυνες ουσίες.
«Οι κατασκευαστές – συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων εμπορικών αλυσίδων – εκθέτουν έτσι ευρέως τα παιδιά σε, μερικές φορές, σημαντικές δόσεις τοξικών, καρκινογόνων, αλλεργιογόνων ενώσεων ή ενδοκρινικών διαταραχών», μπορεί κανείς να διαβάσει στον ιστότοπο της Ομοσπονδιακής Ένωσης Καταναλωτών Que choisir.
Τον Ιούλιο, η Εθνική Υπηρεσία Τροφίμων, Περιβαλλοντικής και Επαγγελματικής Υγείας και Ασφάλειας (ANSES), η αντίστοιχη του Health Canada στη Γαλλία, αποκάλυψε επίσης την παρουσία πολλών οικογενειών επικίνδυνων χημικών ουσιών σε προμήθειες, όπως βαρέα μέταλλα, π.χ. νικέλιο και μόλυβδο, βενζόλιο και υπερφθορίνες.
«Εάν δεν υπάρχουν κανονισμοί ή οδηγίες σχετικά με την πώλησή τους, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να βρούμε αυτές τις ουσίες και στα σχολικά είδη [στο Κεμπέκ]», υποστηρίζει ο Maximilien Debia, καθηγητής στο τμήμα περιβαλλοντικής υγείας και υγείας της εργασίας από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΣΤΥΛΟΥΣ
Τα αποτελέσματα της έρευνας ήταν ιδιαίτερα ανησυχητικά για τα στυλό, τα οποία διαπιστώθηκε ότι ήταν «γεμάτα καρκινογόνα». Ορισμένα προϊόντα των εμπορικών σημάτων Bic και Paper Mate, τα οποία βρίσκονται επίσης στο Κεμπέκ, περιείχαν παράγωγα που ταξινομούνται ως «πιθανές καρκινογόνες ουσίες».
«Αν εκτεθούμε από νεαρή ηλικία σε δυνητικά καρκινογόνες ουσίες και αν συνεχίσουμε καθ’ όλη τη διάρκεια του σχολείου μας να εκτιθέμεθα στα ίδια είδη γραφείου, ο κίνδυνος καρκίνου πολλαπλασιάζεται», εξηγεί ο διευθυντής του Eau Terre Environnement Center και αναπληρωτρια καθηγήτρια στο Εθνικό Ινστιτούτο Επιστημονικής Έρευνας, Louise Hénault-Ethier.
Τα παιδιά, βάφοντας τα δάχτυλά τους με μελάνια ή μασώντας τις άκρες των στυλό και των μολυβιών τους, μπορούν να εκτεθούν σε πολλές από αυτές τις επιβλαβείς ενώσεις. Μέχρι να υπάρξουν αυστηρότεροι κανονισμοί, η ένωση προστασίας καταναλωτών συμβουλεύει τους γονείς να μην αγοράζουν τα συγκεκριμένα στυλό για τα παιδιά τους.
ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΕΡΓΙΟΓΟΝΑ
Τα highlighters τα πάνε αρκετά καλά ως προς τη σύνθεσή τους. Ωστόσο, η Ένωση συμβουλεύει «έντονα» εναντίον του αυθεντικού Stabilo Boss, το οποίο μπορεί να βρεθεί σε πολλά καταστήματα του Κεμπέκ.
«Το μελάνι του είναι γεμάτο με πολλά αλλεργιογόνα», καταγγέλλει ο Σύλλογος στην ιστοσελίδα του. Πράγματι, οι ισοθειαζολινόνες, ένα προϊόν που αυξάνει τον κίνδυνο πρόκλησης αλλεργιών, βρέθηκαν σε μεγάλους αριθμούς στο προϊόν. Η Ένωση συνιστά επίσης την αποφυγή της μάρκας Pilot FRIXION blue erasable gel pen, η οποία περιέχει επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε αλλεργιογόνα.
Τα καλά νέα όμως για τους μικρούς μας φίλους είναι, ότι τα εξαιρετικά πλενόμενα στυλό σχεδίασης της Crayola παίρνουν ιδιαίτερα εύσημα, γιατί δε βρέθηκαν καρκινογόνες ή αλλεργιογόνες ενώσεις σε αυτά.
ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΑ GLITTER
Φωσφορίζοντα, γυαλιστερά, αρωματικά. Αν και ελκυστικά, αυτά τα σχολικά είδη πρέπει να αποφεύγονται, λένε οι ειδικοί. «Θα συμβούλευα τους καταναλωτές να προτιμούν προμήθειες που δεν περιέχουν αρώματα ή γκλίτερ ή άλλα τεχνάσματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν συμπεριφορές που αναμένονται από παιδιά, όπως μάσημα ή ακόμη και κατάποση», δήλωσε η Céline Dubois σε δελτίο τύπου, project manager στην ANSES.
Η κα Hénault-Ethier συμφωνεί. «Πρέπει να μείνετε μακριά όσο το δυνατόν περισσότερο από μολύβια και γόμες που μυρίζουν αρώματα, γιατί αυτά τα αρώματα κρύβουν πολλές χημικές ενώσεις που μπορεί να είναι τοξικές», λέει. Για να περιοριστεί η έκθεση σε επιβλαβείς χημικές ουσίες, η ειδικός προτείνει να επιλέγετε, όσο το δυνατόν περισσότερο, προϊόντα από χαρτί ή χαρτόνι και όσο το δυνατόν λιγότερα πλαστικά προϊόντα. «Θα ήθελα επίσης να δω τα σχολεία να ενθαρρύνουν λιγότερη απόκτηση νέου εξοπλισμού, να μειώσουν τα απόβλητα και την έκθεση σε χημικές ουσίες», λέει.
ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Η κ. Hénault-Ethier είναι αναστατωμένη που δεν υπάρχει κανονιστικό πλαίσιο ή ετικέτες, που να επιτρέπουν στους καταναλωτές να κάνουν συνειδητές επιλογές, όπως γίνεται αλλού στον κόσμο.
Από τον Ιανουάριο του 2019, η Καλιφόρνια απαγορεύει στα σχολεία να παραγγέλνουν ή να αγοράζουν οποιοδήποτε προϊόν που περιέχει τοξικές ή καρκινογόνες ουσίες για μαθητές από το νηπιαγωγείο έως την 6η τάξη. Σε δευτερεύον επίπεδο, η χρήση τους επιτρέπεται μόνο εάν το προϊόν φέρει ετικέτα που ενημερώνει το χρήστη για την παρουσία επικίνδυνων συστατικών, πιθανές επιπτώσεις στην υγεία και οδηγίες για ασφαλή χρήση.
Προκειμένου να διαφωτίσει τους γονείς και να προστατεύσει την υγεία των παιδιών, η Καλιφόρνια παρέχει μια λίστα με προμήθειες που δεν πρέπει να αγοραστούν. Μια δεύτερη λίστα με το υλικό που πληροί τις απαιτήσεις δημοσιεύεται επίσης στον ιστότοπο του Ινστιτούτου Τεχνών και Δημιουργικού Υλικού.
Ωστόσο, ορισμένα από αυτά τα προϊόντα «που περιέχουν τοξικές ή καρκινογόνες ουσίες» πωλούνται στο Κεμπέκ.
«Θα ήταν ωραίο αν το Υπουργείο Παιδείας ή άλλοι οργανισμοί του Κεμπέκ μπορούσαν επίσης να δημιουργήσουν βάσεις δεδομένων με προϊόντα που συνιστώνται ή αποφεύγονται», λέει η κ. Hénault-Ethier.
Οι μάρκες Bic, Paper Mate και Pilot δεν ανταποκρίθηκαν στα αιτήματα των ΜΜΕ.
Από την πλευρά της, η εταιρεία Stabilo ανέφερε ότι «εγγυάται την ασφάλεια και την ποιότητα των προϊόντων της. Το STABILO BOSS πληροί όλες τις νομικές απαιτήσεις και είναι ασφαλές, είτε χρησιμοποιείται όπως προορίζεται σε χαρτί είτε ακόμη και όταν χρησιμοποιείται ακούσια, για παράδειγμα με σήμανση κατά λάθος στο δέρμα», ανέφερε η εταιρεία.
Θα μπορέσει το Μόντρεαλ να βρει τους αστυνομικούς που του έχουν υποσχεθεί;
Στα τέλη Αυγούστου, λίγο μετά από μια Τρίτη που είδε δύο άνδρες να σκοτώνονται με πυροβολισμούς στο φως της ημέρας, η κυβέρνηση του Κεμπέκ και η διοίκηση της μητρόπολης αποκάλυψαν το σχέδιό τους να προσθέσουν 450 αξιωματικούς στο προσωπικό της Υπηρεσίας της αστυνομίας του Μόντρεαλ εντός πέντε ετών, μεταξύ άλλων προβλεπόμενων μέτρων, τα οποία περιλαμβάνουν επίσης προληπτικά μέτρα.
Δεν πρόκειται για προσλήψεις, αλλά για αύξηση του καθαρού αριθμού των αστυνομικών κατά 450 κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το Κεμπέκ έχει υποσχεθεί να πληρώσει 45 εκατομμύρια δολάρια στη μητρόπολη για το σκοπό αυτό.
Οι πολιτικοί που σχεδιάζουν την αύξηση του αριθμού των αστυνομικών που θα πρόσθεταν για την καταπολέμηση της ένοπλης βίας στο Μόντρεαλ, κινδυνεύουν να βρεθούν μπροστά σε ένα συμπαγές εμπόδιο: ο αριθμός των αποφοίτων από την Εθνική Αστυνομική Σχολή του Κεμπέκ θα μπορούσε να είναι ανεπαρκής για να πετύχουν τους στόχους τους. Για 10 χρόνια, η αστυνομική σχολή τής Nicolet σημείωσε γενική μείωση, τόσο στον αριθμό των εισακτέων όσο και στον αριθμό των αποφοίτων της.
Το Parti Québécois υποσχέθηκε να προσλάβει συνολικά 100 επιπλέον αστυνομικούς για το SPVM, ενώ το Συντηρητικό Κόμμα του Κεμπέκ εξετάζει 400.
Αλλά αν είναι πολύ χρήσιμο να υπάρχουν τα χρήματα για την πρόσληψη αστυνομικών, είναι ακόμα απαραίτητο να υπάρχουν αρκετοί υποψήφιοι. Και αν δεν πείσετε όσους έχουν ήδη απασχοληθεί σε άλλη αστυνομική δύναμη να ενταχθούν στο SPVM, πρέπει να πάτε στην πηγή, δηλαδή να στρατολογήσετε πτυχιούχους από την Εθνική Αστυνομική Σχολή του Nicolet, τη μοναδική που πληροί τις προϋποθέσεις για την αστυνομία στο Κεμπέκ.
Έχοντας προβλέψει το χτύπημα των επικριτών, που σημάδεψαν την έλλειψη αστυνομικών ως εμπόδιο στο σχέδιό της για 450 προσλήψεις, η κυβέρνηση του François Legault υποστήριξε ότι είχε συμφωνήσει με τη σχολή του Nicolet ώστε να υποδεχθεί 72 προσλήψεις ειδικά για το SPVM. Μπορεί λοιπόν να υπάρχουν 828 μελλοντικοί αστυνομικοί στα θρανία του σχολείου αντί για 756.
Μόνο που υπήρξαν μόνο 714 αιτήσεις για εισαγωγή για τη σχολική χρονιά που ξεκινά. Και αυτός ο αριθμός είναι πιθανό να μειωθεί, καθώς οι αιτήσεις εξετάζονται – και απορρίπτονται, σε ορισμένες περιπτώσεις.
Η École nationale de police du Québec φαίνεται επίσης λιγότερο δημοφιλής από πριν: ενώ υπήρξαν 1.018 αιτήσεις για εισαγωγή για το σχολικό έτος 2013-2014, ο αριθμός αυτός μειώθηκε σε 770 το 2018-2019. Οι αιτήσεις παρουσίασαν μια μικρή ανάκαμψη από το 2019-20, με περίπου 800 αιτούντες, πριν πέσουν πάλι φέτος.
ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ
Πιστεύοντας ότι μπορεί να λυθεί το πρόβλημα, αυξάνοντας τον αριθμό των θέσεων των εισακτέων στη σχολή Nicolet, «είναι λίγο ουτοπικό», κρίνει επιπλέον ο αναπληρωτής καθηγητής στη Σχολή Εγκληματολογίας του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, Rémi Boivin.
Διότι η μετάβαση από τις 756 θέσεις στις 828 όταν επιλέχθηκαν μόνο 680 υποψήφιοι κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, αυτό δεν αλλάζει πολλά, λέει. Επιπλέον, την τελευταία δεκαετία, ο αριθμός των πτυχιούχων μειώθηκε από 642 το 2013-2014 σε 486 το 2020-2021. Ωστόσο, πέρυσι αποφοίτησαν άλλοι εκατό υποψήφιοι. Αλλά αρχικά, η εισαγωγή δεν αποφασίστηκε από την Εθνική Αστυνομική Σχολή του Κεμπέκ, αλλά από τα CEGEPs, λέει ο καθηγητής Boivin, πρώην αναλυτής στο SPVM.
Για να πειστούν να επιλέξουν το Μόντρεαλ, υπάρχουν εμπόδια και εκεί, επειδή άλλες αστυνομικές δυνάμεις προσφέρουν υψηλότερους μισθούς – το SQ πληρώνει τους νεοσύλλεκτους του έως και 48.386 δολάρια, σε σύγκριση με 41.694 δολάρια για το SPVM, για παράδειγμα.
Και ενώ ορισμένοι αστυνομικοί ενδιαφέρονται λιγότερο για τα χρήματα, σε σχέση με τις συνθήκες εργασίας, μπορεί να υπάρχουν άλλες προκλήσεις που πρέπει να ξεπεραστούν, σημειώνει ο καθηγητής Boivin. Οι πιο έντονοι ρυθμοί εργασίας και οι πιο συχνές υπερωρίες στη μητρόπολη, καθώς και «η μεγάλη προβολή του SPVM στα ΜΜΕ», φέρνει ως παράδειγμα κάποιους.
Οι δυσκολίες που συναντούν οι αστυνομικοί στο πεδίο μειώνουν την ελκυστικότητα του επαγγέλματος, είχε πεί ο Dominic Ricard, πρόεδρος της Ένωσης επαρχιακών αστυνομικών του Κεμπέκ. Τόσο πολύ, που η Ένωση Αστυνομικών Διευθυντών του Κεμπέκ έκρινε απαραίτητο να ξεκινήσει μια διαφημιστική καμπάνια την περασμένη άνοιξη για την προώθηση του επαγγέλματος.
Ο Κυβερνήτης της Τράπεζας του Καναδά, Tiff-Macklem
(ΦΩΤΟ Bank of Canada)
Μια άλλη αύξηση των επιτοκίων από την Τράπεζα του Καναδά σημαίνει, ότι ορισμένοι Καναδοί θα μπορούσαν να ξοδεύουν πολύ περισσότερα για τους μηνιαίους λογαριασμούς στεγαστικών δανείων τους.
Η Τράπεζα του Καναδά αύξησε το επιτόκιο κατά τρία τέταρτα της εκατοστιαίας μονάδας την Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2022, μια τελευταία κίνηση της κεντρικής τράπεζας στην αποστολή της να περιορίσει τον καλπάζοντα πληθωρισμό.
Αφού μείωσε το επιτόκιο σχεδόν στο μηδέν το 2020 για να τονώσει την οικονομία στις πρώτες μέρες της πανδημίας, η κεντρική τράπεζα του Καναδά κινήθηκε επιθετικά για να αυξήσει τα επιτόκια δανεισμού και να προσπαθήσει να μειώσει τον «καυτό» πληθωρισμό, ο οποίος έχει ανέλθει στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών. Στην αρχή του έτους, το επιτόκιο της τράπεζας ήταν 0,25 τοις εκατό. Μετά την απόφαση της Τετάρτης, τώρα είναι στο 3,25%.
«Ο πιο άμεσος αντίκτυπος θα είναι για τους κατόχους στεγαστικών δανείων με μεταβλητό επιτόκιο», δήλωσε στα ΜΜΕ την Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου ο Τζέιμς Λέρντ, συν-διευθύνων σύμβουλος της Ratehub.ca και πρόεδρος της στεγαστικής τράπεζας CanWise, συμπληρώνοντας επίσης ότι: «Είναι βέβαιο ότι τώρα που η Τράπεζα του Καναδά έκανε αυτή την ανακοίνωση, οι διάφοροι ενυπόθηκοι δανειστές στη χώρα – τράπεζες, πιστωτικές ενώσεις, εταιρείες καταπιστεύματος – θα αλλάξουν όλοι το βασικό επιτόκιο δανεισμού τους κατά το ίδιο ποσό».
Οι αναλυτές προέβλεψαν ευρέως, ότι τα επιτόκια θα αυξηθούν κατά τρία τέταρτα της ποσοστιαίας μονάδας στο 3,25%. Με στόχο την καταπολέμηση του πληθωρισμού, η αύξηση ακολουθεί μια πλήρη αύξηση της ποσοστιαίας μονάδας τον Ιούλιο, η οποία ήταν η μεγαλύτερη αύξηση ενιαίου επιτοκίου στον Καναδά από τον Αύγουστο του 1998. Η Τράπεζα του Καναδά άρχισε να αυξάνει τα επιτόκια το Μάρτιο, αφού μειώθηκαν στο 0,25 τοις εκατό κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID -19.
Σύμφωνα με την ηλεκτρονική αριθμομηχανή στεγαστικών δανείων της Ratehub.ca, εάν αγοράζατε ένα σπίτι 630.000$ με προκαταβολή 10 τοις εκατό και μεταβλητό επιτόκιο πέντε ετών 3,5 τοις εκατό, πληρωτέο για 25 χρόνια, ο μηνιαίος λογαριασμός στεγαστικού δανείου σας θα αυξηθεί κατά 236 δολάρια το μήνα, από 2.919$ έως 3.155$, που σημαίνει ότι θα ξοδεύατε 2.832$ περισσότερα ετησίως για πληρωμές στεγαστικών δανείων.
Εάν η Τράπεζα του Καναδά είχε επιλέξει να αυξήσει τα επιτόκια μόνο κατά μισή ποσοστιαία μονάδα στο 3%, ο ίδιος ιδιοκτήτης σπιτιού θα εξακολουθούσε να πληρώνει 156$ περισσότερα το μήνα ή 1.872$ περισσότερα το χρόνο. Η μέση τιμή κατοικίας στον Καναδά τον Ιούλιο του 2022 ήταν 629.971$, σύμφωνα με την Canadian Real Estate Association. Προφανώς, όσοι έχουν πιο ακριβά σπίτια θα πρέπει να περιμένουν να πληρώσουν πολύ περισσότερα. «Όσο πιο μεγάλο το ποσό της υποθήκης σας, τόσο περισσότερο θα νιώσει κάποιος τη διαφορά», είπε ο Laird.
Όσοι διαθέτουν πιστωτική γραμμή μετοχικού κεφαλαίου κατοικιών θα επηρεαστούν παρομοίως, σημειώνει ο Laird, και μια αύξηση των επιτοκίων θα καταστήσει επίσης πιο δύσκολο να περάσουν ένα «stress test» και να πληρούν τις προϋποθέσεις για στεγαστικό δάνειο.
Τα στεγαστικά δάνεια με μεταβλητό επιτόκιο έχουν επιτόκια που κυμαίνονται με την πάροδο του χρόνου, σε σύγκριση με τα στεγαστικά δάνεια σταθερού επιτοκίου, όπου το επιτόκιο είναι κλειδωμένο από την αρχή. «Ιστορικά μιλώντας, συνήθως είναι ο φθηνότερος τρόπος», είπε ο Laird για τα στεγαστικά δάνεια μεταβλητού επιτοκίου. Το αν θα συνεχίσει να ισχύει αυτό εξαρτάται από το πόσο καιρό ο πληθωρισμός επηρεάζει τους Καναδούς.
«Εάν ο πληθωρισμός επιμείνει, τότε η Τράπεζα του Καναδά θα χρειαστεί να συνεχίσει να αυξάνει τα επιτόκια και σε αυτό το σενάριο, το σταθερό επιτόκιο θα είναι πιθανώς η καλύτερη επιλογή», εξήγησε ο Laird. Αντίθετα, εάν ο πληθωρισμός τεθεί υπό έλεγχο, οι Καναδοί μπορούν να αναμένουν πτώση των επιτοκίων. «Και περαιτέρω, αν πιστεύετε ότι μπορεί να έρθει ύφεση το 2024, τότε το μεταβλητό επιτόκιο θα ξεπεράσει τις επιδόσεις, γιατί όταν η οικονομία επιβραδύνεται, η τράπεζα μειώνει στην πραγματικότητα το επιτόκιο», είπε ο Laird. «Έτσι, ο υψηλός πληθωρισμός ισοδυναμεί με υψηλά ποσοστά και μια επιβραδυνόμενη οικονομία ισοδυναμεί με χαμηλότερα ποσοστά», σημείωσε ο συν-διευθύνων σύμβουλος της Ratehub.ca και πρόεδρος της στεγαστικής τράπεζας CanWise.
Αντιμέτωπη με την εκτίναξη των τιμών της ενέργειας η Ευρωπαϊκή Ένωση
Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον πιο δύσκολο ενεργειακά χειμώνα της πρόσφατης ιστορίας, που έχει τον κίνδυνο να μετατραπεί στον πιο βασικό παράγοντα λαϊκής δυσαρέσκειας και απονομιμοποίησης των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Και το πρόβλημα που έχει να λύσει είναι ότι για να το κάνει αυτό, χρειάζεται να φέρει μεγάλες αλλαγές, σε μια αγορά ενέργειας την οποία η ίδια δημιούργησε και η οποία πήρε αρκετό καιρό για να διαμορφωθεί.
Ο λόγος είναι ότι η αγορά ενέργειας στην Ευρώπη επηρεάζεται όχι απλώς από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τον τρόπο που επηρεάζει ιδίως τις ροές φυσικού αερίου, αλλά και από τον τρόπο που τιμολογείται η ενέργεια. Η Ευρώπη παραμένει ιδιαίτερα εξαρτημένη από το φυσικό αέριο, ιδίως από τη στιγμή που έχει εδώ και χρόνια προκριθεί ως το κρίσιμο «μεταβατικό» ορυκτό καύσιμο μέχρι την πλήρη μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ο γαιάνθρακας προσκρούσει πάνω στη μεγάλη περιβαλλοντική του επιβάρυνση και η πυρηνική ενέργεια πάνω στις αντιδράσεις των κοινωνιών, που έχουν οδηγήσει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες (εξαίρεση η Γαλλία) σε πολιτικές δεσμεύσεις για αποπυρηνικοποίηση.
Όμως, η Ευρώπη είναι υποχρεωμένη να εισάγει πολύ μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, είτε από τη Ρωσία – από την οποία θέλει να απεξαρτηθεί ως απάντηση στον πόλεμο στην Ουκρανία και η οποία επίσης «κλείνει τη στρόφιγγα» ως απάντηση στην ευρωπαϊκή ενίσχυση της Ουκρανίας – είτε από τις διεθνείς αγορές, όπου η ούτως ή άλλως αυξημένη ζήτηση – που ενισχύεται από τις αναταράξεις που φέρνει ο πόλεμος – αυξάνει τις τιμές του φυσικού αερίου.
Όμως, αυτή είναι η μία πλευρά του προβλήματος. Πιο σωστά, η μία διάσταση του προβλήματος, ότι δηλαδή η τιμή του φυσικού αερίου έχει εκτιναχθεί και αυτό πέραν της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αυξάνει πάρα πολύ το κόστος για τη βιομηχανία, αλλά και για τα νοικοκυριά που το χρησιμοποιούν για θέρμανση. Η άλλη διάσταση είναι ότι το φυσικό αέριο παίζει τον κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας.
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Για μεγάλο διάστημα, σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δεν υπήρχε «αγορά ηλεκτρικής ενέργειας». Το ηλεκτρικό ρεύμα παραγόταν από μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις, που χρησιμοποιούσαν ένα μίγμα από διαφορετικές πηγές (γαιάνθρακα, πυρηνική ενέργεια, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, υδροηλεκτρικά) και διαμόρφωναν την τιμή με βάση ένα μέσο κόστος και συχνά με κριτήρια πολιτικά και κοινωνικά. Άλλωστε, ήταν εταιρείες που είχαν στην κατοχή τους και την παραγωγή και τη διανομή ενέργειας.
Ένας από τους στόχους της ΕΕ εδώ και δεκαετίες ήταν η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας. Αυτό έγινε με την αποσύνδεση ανάμεσα στην παραγωγή και τη διανομή ενέργειας και την εισαγωγή μορφών ανταγωνισμού και αγοράς στην προσφορά ενέργειας. Αυτό θεωρήθηκε ότι θα ενίσχυε την επένδυση, θα βοηθούσε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες και θα διευκόλυνε τον καταναλωτή. Όλα αυτά συνδυάστηκαν με την παράλληλη ύπαρξη της αγοράς δικαιωμάτων ρύπου και της έμφασης, και στην ύπαρξη μιας διασυνοριακής αγοράς ενέργειας.
Αυτό σταδιακά οδήγησε στη σημερινή διαμόρφωση αυτού που περιγράφεται ως το target model, που εφαρμόζεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό περιλαμβάνει δύο αγορές που λειτουργούν ως δημοπρασίες – την προημερήσια αγορά και την ενδοημερήσια αγορά), την προθεσμιακή αγορά και την αγορά εξισορρόπησης που καλύπτει τις απρόβλεπτες ανάγκες του συστήματος. Στην Ελλάδα, τις τρεις πρώτες τις διαχειρίζεται το Ελληνικό Χρηματιστήριο Ενέργειας και την τέταρτη ο ΑΔΜΗΕ.
Παρότι η λειτουργία του μοντέλου είναι αρκετά σύνθετη, εντούτοις στον πυρήνα του έχει ένα στοιχείο που το συναντάμε σε όλες τις αγορές αγαθών όπου μπορεί να υπάρξει σπάνη: η τιμή του αγαθού – εν προκειμένω της ηλεκτρικής ενέργειας – διαμορφώνεται κάθε στιγμή με βάση την τιμή της οριακής προσφερόμενης ποσότητας, αυτής που κατορθώνει να καλύπτει τη ζήτηση. Αν δύο χωράφια παράγουν στάρι και είναι αναγκαία η ποσότητα και των δύο για να καλυφθεί η ζήτηση, τότε η τιμή του σιταριού θα διαμορφωθεί με βάση αυτή του χωραφιού που έχει πιο μεγάλο κόστος, καθώς εκεί αυτό θα μπορεί να παράγει, ενώ το άλλο, που παράγει με μικρότερο κόστος, θα έχει μεγαλύτερο κέρδος. Αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό π.χ. στο πετρέλαιο, όπου την τιμή τη διαμορφώνει το εξαιρετικά χαμηλό κόστος εξόρυξης της Σαουδικής Αραβίας αλλά π.χ. το αρκετά πιο κοστοβόρο πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας.
Στην περίπτωση της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη, το πρόβλημα είναι ότι η οριακή τιμή είναι αυτή της ενέργειας που παράγεται από το φυσικό αέριο, που ακόμη και όταν αποτελεί μέρος μόνο του συνολικού «μείγματος καυσίμων», εντούτοις καθορίζει και την τιμή συνολικά. Και όταν η τιμή του φυσικού αερίου υπερπολλαπλασιάζεται, αυτό συμπαρασύρει και τις τιμές της ηλεκτρικές ενέργειας, όπως βλέπουμε αυτό το διάστημα στην Ευρώπη.
ΤΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
Όμως, την ίδια στιγμή, για την Ευρωπαϊκή Ένωση η διαμόρφωση αυτής ακριβώς της αγοράς ενέργειας θεωρήθηκε από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά της. Θεωρήθηκε ότι απελευθέρωσε τις αγορές, ενίσχυσε τις επενδύσεις και επέτρεψε μεγαλύτερη επένδυση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, που κανονικά θα είχαν μικρότερο περιθώριο κέρδους. Αυτό εξηγεί και γιατί ήδη από τον Απρίλιο η ACER, ο οργανισμός της ΕΕ που είναι αρμόδιος για την ενέργεια, ήδη από τον Απρίλιο επέμεινε ότι δεν πρέπει να αλλάξει η τρέχουσα μορφή οργάνωσης της χονδρικής αγοράς ενέργειας στην Ευρώπη. Το ίδιο και άλλα think tanks. Αλλά και το ΔΝΤ είχε επιμείνει ότι δεν πρέπει να υπάρξουν μεγάλες παρεμβάσεις στο πώς λειτουργούν οι αγορές, αντιπροτείνοντας ουσιαστικά την επιδότηση των περισσότερο ευάλωτων κοινωνικών κατηγοριών.
Μέχρι τώρα, οι περισσότερες κυβερνήσεις έχουν κυρίως προκρίνει μορφές επιδότησης των καταναλωτών, ώστε να μη χρειάζεται να επωμιστούν το σύνολο των μεγάλων αυξήσεων. Όμως, είναι σαφές, ότι αυτό έχει όρια στο πόσο μπορεί να εφαρμοστεί και αυτό εξηγεί γιατί ανοίγει η συζήτηση για αλλαγή του μηχανισμού τιμολόγησης.
Αυτό εξηγεί γιατί μελετώνται οι προτάσεις που έχουν υπάρξει ουσιαστικά για αποσύνδεση της τιμής του φυσικού αερίου από την τιμολόγηση του ρεύματος, ή γιατί εξετάζεται η αποτελεσματικότητα της εμπειρίας των χωρών της Ιβηρικής που έλαβαν μια μορφή «εξαίρεσης» που επέτρεψε να μπει όριο στην τιμή του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας (με παράλληλη επιδότηση των εταιρειών αερίου στη βάση των χρεώσεων στην παραγωγή ενέργειας).
Από την άλλη, υπάρχουν πάντα οι φωνές που υποστηρίζουν, ότι εάν υπάρξει μια μεγάλη ανατροπή στην οργάνωση της αγοράς ενέργειας στην Ευρώπη, αυτό θα δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα και αντιπροτείνουν κυρίως τη βραχυπρόθεσμη φορολόγηση των υπερκερδών, ώστε να επιδοτηθούν οι καταναλωτές. Παράλληλα, υπάρχουν και οι φωνές που επιμένουν, ότι πέραν της ανάγκης κοινωνικής στήριξης είναι σημαντικό ο μηχανισμός των τιμών να είναι και κίνητρο στους καταναλωτές να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας, με βάση και το στόχο που έχει θέσει η ΕΕ.
Μένει να δούμε, εάν στα δύο ορόσημα που έχουν τεθεί, τη σύνοδο των υπουργών Ενέργειας στις 9 Σεπτεμβρίου και την ομιλία για «την κατάσταση της Ένωσης» που θα κάνει η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στο Ευρωκοινοβούλιο στις 14 Σεπτεμβρίου, θα παρουσιαστεί το νέο συνολικό σχέδιο.
Δημοσκόπηση MRB για Newsbomb.gr: Στο 6,4% η ψαλίδα
Το 63,6% των πολιτών θα πάνε στην κάλπη με οδηγό την ακρίβεια – Λάθος οι χειρισμοί της κυβέρνησης στο θέμα των υποκλοπών απαντούν οι ερωτηθέντες – Ποιες είναι οι μετακινήσεις ψηφοφόρων και οι συσπειρώσεις; Ποιος σκαρφαλώνει στη δημοτικότητα; Τι απαντούν για «τεχνοκράτη πρωθυπουργό»; Αναλυτικά η δημοσκόπηση της MRB για το Newsbomb.gr
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της MRB για λογαριασμό του Newsbomb.gr που διενεργήθηκε στο διάστημα 31 Αυγούστου μέχρι 5 Σεπτεμβρίου και άρα περιέχει και τον απόηχο του ζητήματος των παρακολουθήσεων, η ψαλίδα μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να διαμορφώνεται στο 6,4%.
Συγκεκριμένα, το ποσοστό της ΝΔ κινείται στο 28,6% (ενώ στην προηγούμενη δημοσκόπηση από 16 – 18 Μαΐου 2022 ήταν στο 29,1%). Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να ανεβαίνει από 21,7% της προηγούμενης έρευνας του Μαΐου στο 22,2%. Μικρή άνοδο εμφανίζει και το ΠΑΣΟΚ που από το 11,8% πηγαίνει στο 12,1%. Το ΚΚΕ βρίσκεται στο 5,1%, η Ελληνική Λύση 4,5% και το ΜεΡΑ25 στο 4,1%. Το κόμμα «Έλληνες – εθνικό κόμμα» του Ηλία Κασιδιάρη είναι στο 2%.
ΧΑΝΕΙ Η ΝΔ, ΣΤΑΘΕΡΟΣ Ο ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΟΔΟΣ ΓΙΑ ΠΑΣΟΚ: Κοιτώντας τη διαχρονική εξέλιξη της πρόθεσης ψήφου από το Νοέμβριο του 2021 μέχρι και σήμερα, φαίνεται ότι η ψαλίδα κλείνει από τις 9,8 μονάδες στις 6,4. Αντίστοιχα, η ΝΔ πέφτει από το 32,3% στο 28,6%. Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει μια σταθερή πορεία, αφού κινείται για όλο αυτό το διάστημα από το 22,5% στο 22,2%, ενώ το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει ανοδική τάση από το 9,3% στο 12,1%. Mε τις σχετικές αναγωγές τα ποσοστά διαμορφώνονται ακολούθως:
-Για τη ΝΔ από 31,6% μέχρι 37,4%
-Για τον ΣΥΡΙΖΑ από 24% μέχρι 29,4%
-Για το ΠΑΣΟΚ από 12,4% έως 16,8%
ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ: ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να παρουσιάζουν αξιοσημείωτες διαρροές, κυρίως προς το ΚΙΝΑΛ. Η γαλάζια παράταξη χάνει ένα ποσοστό 4,8% προς την Κουμουνδούρου και 7,9% προς τη Χαριλάου Τρικούπη, ενώ αντίστοιχα ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει 5,6 προς τη ΝΔ και 10 προς το ΠΑΣΟΚ.
«ΣΚΑΡΦΑΛΩΝΕΙ» Ο ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΣΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟΤΗΤΑ: Στην κατηγορία που αφορά τη δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών, δε φαίνεται να έχουμε τρομακτικές μεταβολές. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στο 35,2%, ο Αλέξης Τσίπρας στο 33,5% και μια ανάσα πίσω ο Νίκος Ανδρουλάκης στο 33,2%. Από τις προηγούμενες δύο μετρήσεις της MRB αυτός που φαίνεται να έχει σκαρφαλώσει σε επίπεδο δημοτικότητας είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που από το 30,1% της πρώτης μέτρησης όταν ανέλαβε τα ηνία του κόμματος βρίσκεται στο 33,2%.
ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: Στο ερώτημα ποιος από τους δύο (Μητσοτάκης ή Τσίπρας) είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός, ο πρόεδρος της ΝΔ προηγείται με 9,4 μονάδες έναντι του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 37,9% έναντι 28,5% του Αλέξη Τσίπρα. Αξίζει όμως να σημειώσουμε, ότι υπάρχει και ένα ποσοστό 26,4% που λέει «κανείς από τους δύο». Να σημειώσουμε ότι στην προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας, το προβάδισμα του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν μεγαλύτερο και έφτανε 12,1% μπροστά από τον Αλέξη Τσίπρα…
ΜΠΡΟΣΤΑ Η ΝΔ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΝΙΚΗΣ: Συντριπτική είναι η υπεροχή της ΝΔ στην παράσταση νίκης (στο ερώτημα: ποιο κόμμα πιστεύετε ότι θα κερδίσει τις εκλογές;). 46,5% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι θα κερδίσει η ΝΔ και 21,9% απαντούν ο ΣΥΡΙΖΑ.
ΔΙΧΑΣΜΕΝΗ Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΜΕ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ: Σε ότι αφορά τις κυβερνήσεις συνεργασίας, προκύπτει ότι το 25,8% κλείνει προς μια συγκυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ και συμμετοχή μικρότερων κομμάτων. Συγκεκριμένα, το 17,7% θέλει κυβέρνηση ΝΔ με ΠΑΣΟΚ και το 8,1% κυβέρνηση ΝΔ με κάποιο άλλο μικρό κόμμα (εκτός ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ).
Στην άλλη πλευρά υπάρχει ένα εξίσου υψηλό ποσοστό 24,2% που θέλει συγκυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Συγκεκριμένα, το 17,1% επιθυμεί συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με ΠΑΣΟΚ και ένα ποσοστό 7,1% θα ήθελε συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με μικρότερα κόμματα εκτός της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
ΟΧΙ ΣΕ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΗ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ: Αυτό που σίγουρα δεν επιθυμούν οι πολίτες, είναι κυβέρνηση με κάποιον τεχνοκράτη πρωθυπουργό. Το 51,4% δε θέλει ένα σενάριο προς αυτή την κατεύθυνση (25,9% σίγουρα διαφωνώ και 25,5% μάλλον διαφωνώ). Μόνο το 33,5% επιθυμεί τεχνοκράτη πρωθυπουργό (21,4% μάλλον συμφωνώ και 12,1% σίγουρα συμφωνώ).
Η ΙΕΡΑΡΧΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ: Από τη δημοσκόπηση της MRB γίνεται απολύτως ξεκάθαρο, ότι ο δρόμος προς της κάλπες είναι στρωμένος με την… ακρίβεια. Στο ερώτημα «Ποια θέματα επικαιρότητας σας απασχολούν περισσότερο;» η ακρίβεια και η αύξηση των τιμών είναι μακράν το πρώτο θέμα. Το ερώτημα ετέθη ως εξής: «Θα σας διαβάσω κάποια θέματα και θα ήθελα να μου πείτε ποια είναι τα δύο βασικότερα που σας απασχολούν εσάς προσωπικά;». Από την πρώτη και τη δεύτερη αναφορά (προσθετικά) προκύπτει η ακρίβεια σε ποσοστό 86,1%. Πρακτικά, το 65,8% το αξιολογεί και το ιεραρχεί ως πρώτο πρόβλημα στη χώρα. 24,8% ανησυχούν για την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις που θα έχει στη χώρα μας, 23,7% φοβούνται την ανεργία, 17,4% την πορεία των ελληνοτουρκικών και το 12,8% τους απασχολεί το ζήτημα των παρακολουθήσεων.
Επί της ουσίας, το ζήτημα των παρακολουθήσεων στην ιεράρχηση των πολιτών έρχεται όγδοο με ποσοστό 2,5%. Ελάχιστοι λοιπόν θεωρούν ότι είναι ένα θέμα που απασχολεί επί της ουσίας την καθημερινότητά τους.
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΩΜΕΝΟΣ ΜΕ… ΑΚΡΙΒΕΙΑ: Σε ποσοστό 63,6% οι ερωτηθέντες δηλώνουν ότι η ψήφος τους θα επηρεαστεί από την ακρίβεια, το 7,1% θα επηρεαστούν από την ανεργία, το 6,1% από τις επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία, το 5,8% από τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και μόνο το 5,1% από τις υποθέσεις των παρακολουθήσεων με στόχο τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη και το δημοσιογράφο Θανάση Κουκάκη.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΟΥΝ ΤΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ: Οι αυξήσεις τιμών έχουν σαφέστατα αρνητική επίδραση στα νοικοκυριά. Είναι ενδεικτικό της κατάστασης, ότι συνολικά το 63,3% δηλώνει ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί καθόλου στις υποχρεώσεις του ή δυσκολεύεται πάρα πολύ. Το 31,6% δηλώνει ότι έχει επηρεαστεί από την αύξηση των τιμών αλλά ακόμα τα καταφέρνει, ενώ υπάρχει και ένα ποσοστό της τάξης του 2,8% που δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα με την ακρίβεια.
ΟΧΙ ΣΕ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ: Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι ερωτηθέντες δηλώνουν σε συντριπτικό ποσοστό, ότι πρέπει να σταματήσουν οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, αφού όλα τελικά γυρίζουν μπούμερανγκ στους λαούς της Ευρώπης. Στο ερώτημα: «Η Ευρώπη θα πρέπει να εγκαταλείψει τη σκληρή στάση απέναντι στην Ρωσία & και να άρει μέρος των κυρώσεων;», το 67,4% λέει ότι πρέπει να σταματήσουν (συμφωνώ και μάλλον συμφωνώ). Μόνο το 21,5% ότι η Ε.Ε. πρέπει να συνεχίσει αυτή την τακτική των οικονομικών κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας.
ΛΑΘΟΣ ΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ: Αν και δε θα επηρεάσει καθοριστικά την ψήφο τους, οι πολίτες θεωρούν ότι πολιτικά το θέμα των υποκλοπών του κινητού του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, Ν. Ανδρουλάκη, είναι αρκετά έως πολύ σοβαρό σε ποσοστό 65,5%. Μόνο το 27,2% θεωρεί το θέμα καθόλου έως λίγο σοβαρό.
Παράλληλα, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι οι ερωτηθέντες κρίνουν αρνητικά τους χειρισμούς της κυβέρνησης και του Κυριάκου Μητσοτάκη στο συγκεκριμένο θέμα. Σε ποσοστό 59,8% αξιολογούν μάλλον έως σίγουρα αρνητικά τους χειρισμούς της ΝΔ και του Κ. Μητσοτάκη και μόνο το 22,9% βαθμολογούν μάλλον και σίγουρα θετικά την κυβέρνηση.
Οι προκλήσεις κατά της Ελλάδας έγιναν απειλές και οι απειλές καθημερινότητα, καθώς ο Ερντογάν προσπαθεί να (ξανα)πάρει με το μέρος του την τουρκική ακροδεξιά στο δρόμο προς τις κάλπες. Οι εθνικιστικές τουρκικές κορώνες ωστόσο έχουν παρελθόν, και δεν περιορίζονται στο πλαίσιο προεκλογικών σκοπιμοτήτων.
Πίσω στις 9 Αυγούστου, το τουρκικό πλωτό γεωτρύπανο «Αμπντούλ Χαμίτ Χαν» απέπλευσε από το λιμάνι της Μερσίνας, βάζοντας πλώρη όχι για κάποιον μακρινό και διαφιλονικούμενο προορισμό αλλά για το σημείο «Γιορουκλέρ 1» εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, μόλις 55 χιλιόμετρα μακριά από τις ακτές της νότιας Τουρκίας.
Από όλα τα σενάρια που είχε επεξεργαστεί η Αθήνα με το βλέμμα στραμμένο στο «Αμπντούλ Χαμίτ Χαν», αυτό ήταν κατά κοινή ομολογία το πλέον συγκρατημένο, γεγονός που είχε τότε προκαλέσει συγκρατημένη «ανακούφιση» εκτός των τουρκικών συνόρων αλλά και εσωτερικές έριδες πίσω στην ίδια την – ούτως ή άλλως «εύφλεκτη» – τουρκική πολιτική σκηνή.
Εθνικιστικοί κύκλοι είχαν σπεύσει τότε να κατηγορήσουν τον Ερντογάν, πως «υποχώρησε στις πιέσεις της Δύσης» στέλνοντας το τέταρτο τουρκικό γεωτρύπανο, το νέο-οθωμανικώς επονομαζόμενο «Αμπντούλ Χαμίτ Χαν», «υπερβολικά κοντά» στις τουρκικές ακτές. Εθνικιστικοί κύκλοι έχουν όμως, παράλληλα, κατηγορήσει τον Ερντογάν και για πολλά άλλα το τελευταίο διάστημα, με αιχμή κυρίως το προσφυγικό, αποκηρύσσοντας ως «αποτυχημένους» – ή ακόμη χειρότερα, ως «καταστροφικούς» – τους χειρισμούς του έναντι των Σύρων προσφύγων, που ήρθαν «με τις ευλογίες του Ερντογάν» και που «πλέον πρέπει να επιστρέψουν στη χώρα τους».
Παράλληλα, οι δημοσκοπήσεις σηματοδοτούν δυσκολίες για τον Τούρκο πρόεδρο και το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) στο δρόμο προς τις επόμενες διπλές (προεδρικές, βουλευτικές) τουρκικές εκλογές, που είναι κανονικά προγραμματισμένες για την άνοιξη ή το καλοκαίρι του 2023 αλλά δεν αποκλείεται να διεξαχθούν και νωρίτερα.
Σύμφωνα με τον Οζέρ Σεντζάρ της τουρκικής MetroPOLL, το AKP έχει υποχωρήσει πια κοντά στο 33% (από 42,56% που είχε λάβει στις προηγούμενες βουλευτικές του 2018) και το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP) του Ντεβλέτ Μπαχτσελί κοντά στο 7% (από 11,1%), ενώ στον αντίποδα τα κόμματα της αντιπολίτευσης ανεβαίνουν: το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου από το 22,6% στο 23,2%, το επονομαζόμενο Καλό Κόμμα (İYİ) της Μεράλ Ακσενέρ από το 9,96% στο 13,7% και το φιλοκουρδικό HDP από το 11,7% στο 13,4%…
Το ισλαμοεθνικιστικό μπλοκ των AKP – MHP μετρά διαρροές προς τα ακροδεξιά. Δεν είναι μόνο η (προερχόμενη από το ακροδεξιό MHP) Μεράλ Ακσενέρ που ανεβαίνει αλλάζοντας τις ισορροπίες, είναι παράλληλα και η νεοσυσταθείσα παράταξη Zafer του επίσης ακροδεξιού («αστέρα» των social media) Ουμίτ Οζντάγ, που κινείται πια κοντά στο 2,5%, ενώ από τους κύκλους της τουρκικής ακροδεξιάς προέρχεται και ο φυγάς μαφιόζος Σεντάτ Πεκέρ, που «ξαναχτύπησε» προ ημερών με νέες καταγγελίες περί «προεδρικής διαφθοράς», βάζοντας στο στόχαστρο το περιβάλλον Ερντογάν.
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, και ενώ τα – πολύ πρακτικά και απτά, κυρίως οικονομικά – προβλήματα της καθημερινότητας συνεχίζουν να επιδεινώνονται για την πλειονότητα των ψηφοφόρων πίσω στην Τουρκία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έρχεται να ανεβάσει κατακόρυφα τους εθνικιστικούς τόνους κατά της Ελλάδας προχωρώντας σε ευθείες απειλές κατά της χώρας μας, με απροκάλυπτες αναφορές στη Μικρασιατική Καταστροφή αλλά και στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο.
Από τις 11 Αυγούστου και έπειτα, ο Τούρκος πρόεδρος έχει επιτεθεί στην Ελλάδα τουλάχιστον επτά φορές (στις 11, 22, 29, 30 και 31 Αυγούστου, και στις 3 και 6 Σεπτεμβρίου), χωρίς να συνυπολογίσει κανείς και τις παράλληλες φραστικές επιθέσεις των κ.κ. Χουλουσί Ακάρ και Ντεβλέτ Μπαχτσελί που έχουν επίσης ανεβάσει τους τόνους το τελευταίο διάστημα. Και όλα αυτά, με φόντο τις τουρκικές υπερπτήσεις που πολλαπλασιάζονται και την εργαλειοποίηση του προσφυγικού/μεταστευτικού που επίσης παρουσιάζει σημάδια κλιμάκωσης από την πλευρά της Άγκυρας.
«H Ελλάδα δεν πρόκειται να ακολουθήσει την Τουρκία στον καθημερινό εξωφρενικό και πέρα από κάθε όριο κατήφορο δηλώσεων και απειλών», σημείωνε το ελληνικό ΥΠΕΞ με ανακοίνωσή του στις 3 Σεπτεμβρίου, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας επανήλθε στο θέμα, νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, υπογραμμίζοντας εμφατικά, με τη Γαλλίδα ΥΠΕΞ Κατρίν Κολονά στο πλευρό του, πως η Ελλάδα «απορρίπτει τα νεο-οθωμανικά νταηλίκια».
Τα «νέο-οθωμανικά νταηλίκια» ωστόσο βαίνουν κλιμακούμενα, καθώς προσεγγίζουμε χρονικά το εκλογικό 2023, με εφαλτήριο (και αυτό είναι μάλλον το πιο ανησυχητικό) όχι μόνο τις ιδιοτελείς προεκλογικές μεθοδεύσεις των Ερντογάν και Μπαχτσελί αλλά και τις «υπερκομματικές» αναθεωρητικές τουρκικές διεκδικήσεις, που έχουν επίσης κλιμακωθεί κατά τρόπο προκλητικό, σε βαθμό εξόχως ανησυχητικό, τα περασμένα χρόνια, ειδικά από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 και έπειτα (βλ. τουρκολιβυκό μνημόνιο, ρητορική δύο κρατών στο Κυπριακό και απόρριψη ΔΔΟ, υπερπτήσεις, επιχειρούμενη διασύνδεση της στρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών με την αμφισβήτηση της κυριαρχίας τους, εμμονή στις γκρίζες ζώνες, fake news, εργαλειοποίηση του προσφυγικού/μεταναστευτικού κ.ά.).
Ειρήσθω εν παρόδω, ο γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος Μουράτ Γετκίν εκτιμά, πως οι εκλογές στη γείτονα θα πρέπει να γίνουν μετά τις 6 Απριλίου του 2023, για να «διασωθεί» έτσι το MHP του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, καθώς τότε θα έχει ενεργοποιηθεί και η αλλαγή του εκλογικού νόμου, μια αλλαγή βάσει της οποίας μειώνεται από το 10% στο 7% το όριο που απαιτείται, προκειμένου ένα κόμμα να μπορεί να εισέλθει στην τουρκική Εθνοσυνέλευση.
Η υπερπροβολή «εξωτερικών εχθρών» χρησιμεύει «παραδοσιακά» ως μέσο συσπείρωσης εκλογικών ακροατηρίων, πολύ δε περισσότερο σε περιόδους διεθνών ανακατατάξεων και επιδεινούμενης ανασφάλειας. Από την άλλη πλευρά βέβαια, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς πώς αυτή η εργαλειοποίηση δηλητηριάζει τις σχέσεις μεταξύ των κρατών, γεννώντας καχυποψία και ναρκοθετώντας κατά αυτόν τον τρόπο όχι μόνο το προεκλογικό παρόν αλλά και το μετεκλογικό μέλλον.
ΔΕΝΔΙΑΣ: ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΤΑ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΑ ΝΤΑΗΛΙΚΙΑ
Αυστηρό και σαφές μήνυμα πως οι δηλώσεις και οι πράξεις της Τουρκίας είναι απαράδεκτες, ανήκουστες και καταδικαστέες, αλλά και ότι «δεν πτοούμαστε ούτε φοβόμαστε» και «απορρίπτουμε τα νέο-οθωμανικά νταηλίκια», έστειλε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας σε συνέντευξη Τύπου μετά τη συνάντηση με τη Γαλλίδα υπουργό Εξωτερικών Κατρίν Κολονά στην Αθήνα.
Όπως διαπίστωσε ο Νίκος Δένδιας, η Τουρκία προσπαθεί να γυρίσει το ρολόι της ιστορίας πίσω, να αναβιώσει την οθωμανική αυτοκρατορία και κατέστησε σαφές πως οι δηλώσεις και οι πράξεις της τουρκικής πλευράς δεν είναι παραδεκτές. «Έχουμε αντιμετωπίσει στην πολύ μακρά ιστορία μας πολύ πιο σοβαρές απειλές. Και θέλω να είμαι σαφής, απορρίπτουμε πλήρως τα νέο-οθωμανικά νταηλίκια. Χρησιμοποιώ μια λέξη τουρκικής προέλευσης, για να γίνει απολύτως κατανοητή» επισήμανε.
Εκατό χρόνια συμπληρώθηκαν στις 31 Αυγούστου, από τον μοιραίο Αύγουστο του 1922. Όταν μέσα σε ποταμούς αίματος, γόους και θρήνους, συντελέστηκε η βιβλική Καταστροφή της Μικράς Ασίας.
Ξεριζώθηκε -όσος επέζησε- ο γηγενής ελληνικός πληθυσμός. Πέρασε ένας αιώνας και το σκαρί «Ελλάς», ταξιδεύοντας πότε σε τρικυμίες και πότε σε ήρεμες θάλασσες, παρά τα προβλήματα τα οποία πάντα θα υπάρχουν, υπερηφανεύεται για τις προόδους του λαού της.
Οι πληγές μπορεί να επουλώθηκαν, αλλά η καταστροφή παραμένει αξέχαστη. Η καταστροφή παραμένει καταστροφή. Τα ίχνη της δεν εξαλείφονται, δεν μπορούν και δεν πρέπει να εξαλειφθούν. Εκεί, πέρα από τη θάλασσα, στα παράλια μιας άλλης ηπείρου, υπήρχε ένας υπέροχος Ελληνισμός, πλούσιος και ακμάζων. Ο Ελληνισμός, ο οποίος ακόμη και υπόδουλος, κατόρθωνε να επιβάλλεται στον κατακτητή του.
Υπήρχε εκεί, πέρα από τη θάλασσα, η άλλη Ελλάδα, που περιποιούσε τιμή και δόξα στο ελληνικό όνομα. Οφείλουμε, λοιπόν, να διατηρούμε ζωντανές τις μνήμες. Να ιστορούμε, να αναλύουμε, να διδασκόμαστε και να τιμούμε. Πρέπει να φροντίζουμε το σκαρί του οποίου είμαστε επιβάτες. Διότι μεταφέρει στα αμπάρια του «το ανύστακτο, το μύχιο, το θερμό, το καίον και φλογίζον ως ο πυρακτωμένος σίδηρος τα σπλάχνα μας πάθος διά την απανταχού μητέρα Ελλάδα», για να παραφράσουμε ελάχιστα τον ήρωα Μητροπολίτη Σμύρνης, Χρυσόστομο. Ας ταξιδέψουμε λοιπόν στο παρελθόν, έχοντας ως καπετάνιο μας τον αείμνηστο πανεπιστημιακό δάσκαλο Απόστολο Δασκαλάκη.
ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΘΗ
Στις 14 Ιουνίου 1917 ο Ελευθέριος Βενιζέλος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ανέλαβε την κυβέρνηση της Ελλάδας, την οποία ο ίδιος είχε διχάσει, δημιουργώντας το «Κράτος της Θεσσαλονίκης». Η Βουλή, που είχε συγκροτηθεί στις 6 Δεκεμβρίου 1915, κηρύχθηκε άκυρη και αναβίωσε η Βουλή που είχε διαλυθεί στις 21 Μαΐου 1915, στην οποία όμως αρνήθηκαν να συμμετάσχουν οι περισσότεροι της αντιπολίτευσης. Άλλωστε τα ηγετικά στελέχη της αντιπολίτευσης, τόσο οι πολιτικοί όσο και οι στρατιωτικοί, όπως οι Δημήτριος Γούναρης, Στέφανος Σκουλούδης, Ιωάννης Μεταξάς, Κωνσταντίνος Εσλιν, Βίκτωρ Δούσμανης, Σπυρίδων Λάμπρος, και το πλήθος όλων όσοι εκδήλωσαν ενεργά την αντίθεσή τους, φυλακίστηκαν ή στάλθηκαν στην εξορία. Γέμισαν οι τόποι, κυρίως τα νησιά, με εξορίστους, ενώ πολλοί στάλθηκαν στην Κορσική.
Συγχρόνως απομακρύνθηκαν από το Στρατό και τη διοίκηση όλοι όσοι έδρασαν όσο βασίλευε ο Κωνσταντίνος Α΄ ή εκείνοι που θεωρήθηκαν επικίνδυνοι. Ο Μητροπολίτης Αθηνών και όσοι ανώτεροι κληρικοί συμμετείχαν στο Ανάθεμα καθαιρέθηκαν ή στερήθηκαν των επισκοπών τους. Βεβαίως, όλες αυτές οι διώξεις ήταν αντίθετες με όσα είχε διακηρύξει ο Ζονάρ, δηλαδή ότι το παρελθόν θα ριχνόταν στη λήθη και κανείς δε θα διωκόταν για τις πεποιθήσεις του. Αντιθέτως, ήταν σφάλμα των Φιλελεύθερων το γεγονός ότι καταδίωξαν τους αντιπάλους τους, διότι με τον τρόπο αυτόν δεν επιτυγχανόταν η εξάλειψη των παθών. Αντιθέτως, πυροδοτούσαν νέα πάθη και απομάκρυναν την πολυπόθητη εθνική ενότητα. Μετά την κήρυξη της γενικής επιστράτευσης εξερράγησαν ορισμένες στρατιωτικές στάσεις, οι οποίες όχι μόνο κατεστάλησαν, αλλά οι πρωτεργάτες τους τουφεκίστηκαν.
Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΡΑ
Πολέμησε με ηρωισμό η ελληνική δύναμη, η οποία τέθηκε υπό την ηγεσία του Γάλλου στρατηγού Αδόλφου Γκιγιομά (1863-1940) που αντικατέστησε τον Μορίς Σαράιγ (1856-1929). Η σημαντικότερη ίσως προσφορά της υπήρξε η νίκη του Σκρα (30 Μαΐου 1918). Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς οι ελληνικές δυνάμεις, υπό τη διοίκηση του Λεωνίδα Παρασκευοπούλου, με νέο αρχηγό του ανατολικού μετώπου των Συμμάχων το Γάλλο στρατηγό Φρανσέ ντ’ Εσπερέ (1856-1942), ύστερα από σκληρές μάχες έτρεψαν σε φυγή του Βουλγάρους. Οι τελευταίοι ζήτησαν ανακωχή στις 13 Σεπτεμβρίου 1918. Αλλά εν τω μεταξύ και οι Τούρκοι κατέθεσαν χωρίς όρους τα όπλα ύστερα από καταδίωξη των ελληνικών και συμμαχικών στρατευμάτων. Οπότε και συνήφθη η ανακωχή στον όρμο Μούδρο της Λήμνου.
Ο Ελληνικός Στρατός εισήλθε στην Κωνσταντινούπολη και παρέλασε θριαμβευτικά στους δρόμους της Βασιλεύουσας από κοινού με τους Συμμάχους. Ο Ελληνικός Στόλος εισέπλευσε στην Προποντίδα και αγκυροβόλησε παρά τον Κεράτιο. Ο Ελ. Βενιζέλος παρέμεινε επί πολύ χρόνο στο Παρίσι εν μέσω των Συμμάχων που διαπραγματεύονταν τους όρους της Συνθήκης. Χρησιμοποιούσε το αναγνωρισμένο κύρος και την ακαταμάχητη επιτηδειότητά του στους πολιτικο-διπλωματικούς χειρισμούς με σκοπό την ικανοποίηση των εθνικών δικαίων. Πράγματι, είχε συλλάβει ένα σχεδιασμό και κινείτο βάσει προγράμματος, με σαφείς επιδιώξεις. Με τη Συνθήκη του Νεϊγί (27 Οκτωβρίου 1919) η Βουλγαρία απομακρύνθηκε από το Αιγαίο. Οι ελληνικές δυνάμεις, αφού κατέλαβαν το τρίγωνο της Ξάνθης, κατευθύνθηκαν προς την Αν. Θράκη, όπου συνέτριψαν εύκολα το κίνημα του Τούρκου συνταγματάρχη Τζαφέρ Ταγιάρ πασά (1877-1958). Ο Ελ. Βενιζέλος πραγματοποίησε έναν ελιγμό με την αποστολή εκστρατευτικού σώματος στην Κριμαία εναντίον των μπολσεβίκων.
Με τον τρόπο αυτό πέτυχε να πάρει την άδεια των Συμμάχων, προκειμένου να καταλάβει ο Ελληνικός Στρατός ολόκληρη τη Θράκη μέχρι την Τσατάλτζα. Η Ελλάδα εκτεινόταν στα παράλια του Ευξείνου και της Προποντίδας, έφθανε έως τα πρόθυρα της Κωνσταντινούπολης. Συγχρόνως, ο Ελ. Βενιζέλος επωφελήθηκε από την ιδιαίτερα συγκεχυμένη κατάσταση που επικρατούσε στη Μικρά Ασία. Εκεί φανατισμένα στίφη ατάκτων κατέσφαζαν χριστιανικούς πληθυσμούς. Παρά την αντίδραση της Ιταλίας και της Γαλλίας και με την ενίσχυση μόνο της Αγγλίας, πέτυχε την άδεια κατάληψης από τον Ελληνικό Στρατό ορισμένων εδαφών πέριξ της Σμύρνης.
Η ΑΠΟΒΙΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Τον Μάιο του 1920 ελληνικές δυνάμεις, λειτουργώντας ως εντολοδόχοι των Συμμάχων, αποβιβάσθηκαν στη Σμύρνη και καταδίωξαν τα άτακτα τουρκικά στίφη μέχρι την περιοχή του Αϊδινίου. Ουσιαστικά επέβαλαν την ελληνική κυριαρχία. Εν τω μεταξύ, ο Κεμάλ είχε κηρύξει γενική επιστράτευση και παρασκεύαζε στρατό για να εκδιώξει τους Ελληνες από τη Σμύρνη, τους Γάλλους από τη Συρία και τους Συμμάχους από την Κωνσταντινούπολη. Είχε κηρύξει έκπτωτο τον σουλτάνο και έπειτα από ιδιαίτερη συμφωνία με τους μπολσεβίκους, έθεσε στην κατοχή του πολεμικό υλικό το οποίο είχαν αφήσει οι Ρώσοι, αποχωρώντας από τα τουρκικά εδάφη προς τον Καύκασο. Ο Ελ. Βενιζέλος ματαίως αγωνιζόταν να πείσει τους Συμμάχους να δράσουν από κοινού για να συντρίψουν το κεμαλικό κίνημα. Διέταξε τότε προέλαση του Ελληνικού Στρατού, ο οποίος πέτυχε να εκδιώξει τους κεμαλικούς προς τη Νικομήδεια.
Η Λιζ Τρας ξεκίνησε από το πολιτικό κέντρο για να μετατοπιστεί πολύ πιο δεξιά
Ο πατέρας της την έχει σιωπηλά αποκηρύξει πολιτικά, αν και η μητέρα της τη στηρίζει. Ξεκίνησε από τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες για να καταλήξει στη δεξιά πτέρυγα του Συντηρητικού Κόμματος. Μικρή διαμαρτυρόταν για τις αμερικανικές βάσεις στη Βρετανία, αλλά τώρα θέλει να βαθύνει την «ειδική σχέση» με τις ΗΠΑ.
Παρά το φιλελεύθερο παρελθόν της, έχει υιοθετήσει σκληρή γραμμή σε θέματα όπως η μετανάστευση, η εγκληματικότητα και τα θέματα «ταυτοτήτων». Δε δίστασε να κατηγορήσει το δημόσιο σχολείο από το οποίο αποφοίτησε, ότι ήταν υπερβολικά «σοσιαλιστικό», παρότι χάρη στην παιδεία που απέκτησε εκεί πέρασε στην Οξφόρδη. Ήταν υπέρ της παραμονής της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εσχάτως δηλώνει ότι αυτή ήταν μια λανθασμένη τοποθέτηση. Πάνω από όλα, η Λιζ Τρας είναι η διάδοχος του Μπόρις Τζόνσον στον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ, εφόσον κέρδισε τη μάχη της διαδοχής, έχοντας την υποστήριξη της πλειοψηφίας των μελών του Συντηρητικού Κόμματος.
ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Η Λιζ Τραζ κάποιες φορές προσπαθεί να παρουσιάσει μια εικόνα, ότι δεν προέρχεται από το κατεστημένο. Βεβαίως, στην πράξη είναι ένα πρόσωπο που από πολύ νωρίς έδειξε το ενδιαφέρον του για την πολιτική. Γεννημένη το 1975, προέρχεται από μια τυπική βρετανική σχετικά αριστερή οικογένεια. Ο πατέρας της είναι ομότιμος Καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Λιντς. Η μητέρα της ήταν νοσοκόμα και ιδιαίτερα ενεργή στην Καμπάνια για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό, τη μεγάλη φιλειρηνική βρετανική οργάνωση.
Αφού πέρασε στην Οξφόρδη, όπου επέλεξε το «κλασικό» πρόγραμμα όσων μετά ασχολούνται με την πολιτική, δηλαδή το PPE (που σημαίνει ότι «διάβασε» Φιλοσοφία, Πολιτική και Οικονομία), δραστηριοποιήθηκε ενεργά στους Φιλελεύθερους – Δημοκράτες, τους Lib-Dem και μάλιστα υποστήριξε βασικές θέσεις τους, όπως η νομιμοποίηση της κάνναβης και η κατάργηση της Μοναρχίας.
Σύντομα, όμως, στράφηκε και σταδιοδρόμησε στο Συντηρητικό Κόμμα. Εκλέγεται από το 2010 και από το 2012 κατέχει διάφορες κυβερνητικές θέσεις σε διαδοχικές κυβερνήσεις των Συντηρητικών: υφυπουργός Παιδείας, υπουργός Περιβάλλοντος, υπουργός Δικαιοσύνης, επικεφαλής γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, υπουργός Διεθνούς Εμπορίου και τελικά υπουργός Εξωτερικών, όπου εκτός όλων των άλλων έδειξε ότι δεν είχε πλήρη γνώση της ρωσικής γεωγραφίας σε μια συνάντηση με τον Σεργκέι Λαβρόφ.
ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ
Η Τρας εδώ και χρόνια είχε δείξει ότι επιθυμούσε να ηγηθεί του Συντηρητικού Κόμματος. Μάλιστα, είχε εκφράσει τέτοια πρόθεση και όταν έγινε η διαδοχή της Τερέζα Μέι. Όταν τέθηκε το θέμα της διαδοχής του Μπόρις Τζόνσον, ύστερα από το σκάνδαλο με τον αναπληρωτή επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Συντηρητικών, Κρις Πίντσερ, τις μαζικές παραιτήσεις υπουργών σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη στάση του Τζόνσον και τελικά την παραίτηση του Τζόνσον από την ηγεσία, η Τρας έσπευσε να είναι υποψήφια.
Γρήγορα φάνηκε ότι αυτή και ο Ρίσι Σουνάκ, ο υπουργός Οικονομικών, ήταν οι δύο βασικοί υποψήφιοι. Παρότι ο Σουνάκ έχει μεγαλύτερη υποστήριξη στην κοινοβουλευτική ομάδα – πήρε στην τελευταία ψηφοφορία στις 20 Ιουλίου, 137 ψήφους βουλευτών έναντι 113 της Τρας – εντούτοις στις 5 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε η νίκη τής Τρας, η οποία πλέον είναι η νέα πρωθυπουργός της Βρετανίας.
ΣΚΛΗΡΗ ΔΕΞΙΑ ΓΡΑΜΜΗ
Η Τρας έχει κάνει σαφές ότι θέλει μια επιστροφή του Συντηρητικού Κόμματος στις βασικές αξίες του. Υποστηρίζει μια γραμμή ελεύθερης αγοράς και είναι αντίθετη σε κάθε σχέδιο αύξησης των φόρων για τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά (ιδίως από τη στιγμή που ο ανθυποψήφιός της μεθόδευε τέτοιες αυξήσεις), πιστεύει στις ελεύθερες αγορές, θέλει «σκληρή» γραμμή στα ζητήματα που αφορούν την εγκληματικότητα, θέλει να ενισχύει τα σύνορα της Βρετανίας και να περιορίσει ακόμη περισσότερο το δικαίωμα στο άσυλο.
Στα θέματα εξωτερικής πολιτικής έχει επίσης επιθετικές τοποθετήσεις, άλλωστε στη διάρκεια της θητείας της στο υπουργείο Εξωτερικών, έχει επιμείνει στη στήριξη της Ουκρανίας και στη διατήρηση της «ειδικής σχέσης» με τις ΗΠΑ. Είναι υπέρ σκληρών διαπραγματεύσεων με τη Γαλλία και την ΕΕ για τα ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά ως προς τις Ευρω-βρετανικές σχέσεις.
Και βέβαια στηρίζει το άθλιο σχέδιο για την αποστολή όσων ζητούν άσυλο στη… Ρουάντα, ώστε το αίτημά τους να τύχει επεξεργασίας, ενώ αυτοί θα βρίσκονται σε κέντρα κράτησης εκτός Μεγάλης Βρετανίας. Ταυτόχρονα, είναι υπέρ της «πράσινης» ανάπτυξης και θέλει να κάνει τη Βρετανία πρωτοπόρο στην τεχνολογία.
ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ
Η ρητορική της Τρας είναι αυτό που θα περίμενε κανείς, από κάποια που διεκδίκησε την ηγεσία των Συντηρητικών στη μετα-Brexit εποχή. Ωστόσο, πέραν της ρητορικής – και της φιλοδοξίας – υπάρχουν και οι πραγματικές πολιτικές προκλήσεις: η Βρετανία έχει σοβαρό πρόβλημα πληθωρισμού, που τον Ιούλιο «έτρεχε» με 10,1%. Οι λογαριασμοί γονατίζουν τα νοικοκυριά. Την ίδια ώρα, η υποχώρηση των πραγματικών μισθών είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων 20 ετών. Η ανεργία κινείται σε χαμηλά επίπεδα, αλλά οι περισσότεροι αναλυτές συγκλίνουν ότι η Βρετανία θα αντιμετωπίσει ύφεση το επόμενο διάστημα.
Η Βρετανία μπορεί να έχει μεγάλη εμπλοκή στον πόλεμο στην Ουκρανία, όμως όλα δείχνουν ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως στις κάπως αισιόδοξες ανακοινώσεις του Βρετανικού υπουργείου Άμυνας. Και βέβαια οι δημοσκοπήσεις προεξοφλούν μια νίκη των Εργατικών, ιδίως εάν επιβεβαιωθεί η αρνητική πορεία της οικονομίας.
Η αυθαιρεσία ενός Κράτους αποδεικνύεται από τις πρόδηλα αντιδημοκρατικές πρακτικές οι οποίες μετέρχεται αλλά και την αυτόχρημα κατάργηση των θεσμικών εγγυήσεων των πολιτών.
Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς* ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ
Το γεγονός ότι οι λοιμωξιολόγοι περιάπτονται του ακαταδίωκτου, απολαμβάνοντες σκανδαλωδώς ποινικής ασυλίας, γεγονός το οποίο υποτιμά τον Έλληνα πολίτη, πλήττοντας εκ βάθρων το κύρος της Δημοκρατίας μας, οι οποίοι αντί να αφοσιωθούν προς το επιστημονικό τους έργο διαφωτίζοντας προσηκόντως τους Έλληνες πολίτες, περί της αμιγώς ιατρικής λειτουργίας των εμβολίων αποδεχόμενοι τυχόν και έτερες αντικρουόμενες επιστημονικές γνώμες, εις τον αντίποδα και όλως τουναντίον, δρουν αυθαίρετα και πραξικοπηματικά εκφοβίζοντας τον Έλληνα πολίτη, ανεπαίσχυντα υποδεικνύοντας του το δήθεν θα πράξει.
Η ως άνω απαράδεκτη κατάσταση, ένιοι λοιμωξιολόγοι, φίλα προσκείμενοι και οιονεί διορισμένοι εκ της κυβερνήσεως, ή αλλέως ειπείν οι ημέτεροι τοιαύτοι ιατροί, οι οποίοι δρουν αυθαίρετα και πραξικοπηματικά εν είδει Εισαγγελέω, απειλούν ανεξέλεγκτα και ατιμωρητί την κοινή γνώμη, η οποία ανθίσταται να συμμορφωθεί στανικά με τα κελεύσματα της κυβερνήσεως περί του υποχρεωτικού εμβολιασμού.
Η καθόλα έκνομη αυτή πρακτική αντίκειται προδήλως προς τη Συνταγματική έννομη Τάξη αλλά και της υπερνομοθετικής ισχύος (άρθρο 28 του Συντάγματος), διατάξεις περί την ελεύθερη συναίνεση του εκάστοτε ατόμου, πλήρως απαλλαγμένη από πάσης μορφής πλάνη, απάτη, ή απειλή ως προς μία Ιατρική πράξη κατόπιν της προηγούμενης δέουσας πληροφόρησης την οποία εν προκειμένω ουδέποτε υπήρξε εν Ελλάδι.
Η φαιά πολιτική προπαγάνδα της πολιτικής ορθότητας της καθεστωτικής πολιτικής συνεργεία των εξωνημένων θεραπαινίδων της, δηλονότι των μέσων μαζικής εξαπατήσεως με προεξάρχοντες διαπρύσιους κήρυκες του ημέτερους, τελούντες εν διατεταγμένη υπηρεσία λοιμωξιολόγους, ένθα άπαντες οι προρρηθέντες, συγκρότησαν ένα αρραγές ενιαίο μέτωπο διασποράς ψευδών ειδήσεων, συστηματικής προπαγάνδας και καθολικής παραπληροφόρησης προς άπαντες τους πολίτες.
H τακτική αυτή απόκρυψης των ιατρικών επιστημονικών δεδομένων, αλλά και των παρενεργειών των εμβολίων, εν συνδυασμώ με την από καθέδρας καταφρονητική συμπεριφορά του εσμού των εγκάθετων αυτών λοιμωξιολόγων προς την καθημαγμένη κοινωνία, οι οποίοι φιγουράρουν εις τα μέσα μαζικής εξαπατήσεως, κατατείνουν εις να καταπείσουν την κοινή γνώμη, προάγοντας κατ’ ουσία εν είδει εμπορίου τη Σταυροφορία των εμβολίων, αδιαφορώντας παντελώς περί της λυσιτέλειας αυτών εν συναρτήσει με την εν τοις πράγμασι προάσπιση της δημόσιας υγείας μακράν.
Το σκοπούμενο αποτέλεσμα, ουδόλως ήταν η διασφάλιση της ατομικής υγείας όπως προσχηματικά διατείνονταν αλλά η, πάση δυνάμει, εφαρμογή των εν λόγω εμβολίων προς την πειραματική μάζα, η οποία περιήχθη εξ ενστίκτου εις υπέρμετρο φόβο ένεκεν και συνεπεία της υπό των αργυρώνητων μέσων μαζικής εξαπατήσεως, επιστράτευσης της κουλτούρας του φόβου.
Το ατελέσφορο των εμβολίων, οι παλινωδίες προς το χειρισμό της περίπυστης πανδημίας, η κραυγαλέα εφαρμογή των δύο μέτρων και των δύο σταθμών, ως προς την πηγή διάδοσης, όπως πλειστάκις έχω καταδείξει, αλλά και ο απροκάλυπτος εμπαιγμός της πολιτείας προς τους πολίτες, η οποία αναφέρει το εξής παράλογο, ότι η ίδια δήθεν αποφασίσει για το πέρας της πανδημίας, εν άλλοις λόγοις δηλαδή, ότι ο ιός καθίσταται πρωτίστως πολιτικό ζήτημα και ύστερα ιατρικό.
Τηρουμένων των αναλογικών, ο θαυμαστός αυτός αντεστραμμένος κόσμος ερείδεται σε διάφορες βάσεις, δηλαδή εις την άσκηση πλύσης εγκεφάλου εις την αγεληδόν σκεπτόμενη αδαή κοινωνία, η οποία στερείται αυτόνομης κριτικής σκέψεως και συγκροτημένης διανοίας, δια να συνειδητοποιήσει με ενάργεια τους συναίτιους της χειραγώγησής της, πλην όμως αντί αυτού, ο πολίτης εθισμένος εις την προβαλλόμενη αναλήθεια κατά πιστή εφαρμογή της θεωρίας του «Παυλώφ», καθεύδει το νήδυμο ύπνο, καταπεισθείς εις την παραπληροφόρηση αλλά και εις το φαινόμενο της αποσυγκειμενοποίησης επιστημονικών όρων και εννοιών, με αποτέλεσμα όντας παντελώς ανερμάτιστος να άγεται και να φέρεται ευχερώς προς πάσα κατεύθυνση.
Σήμερον, δια στόματος των ιδίων επαϊόντων τηλεοπτικών αστέρων της δημόσιας υγείας, τα μέτρα θα αρθούν, καθότι κρίνουν με γνώμονα τα μέχρι τούδε δεδομένα, τα οποία όλως περιέργως ουδέποτε έχουν εκθέσει δημοσίως, με διαφάνεια, απλώς τα επικαλούνται επικουρικά, ότι η κατάσταση βαίνει ομαλώς, πλην όμως εκ του μηνός Σεπτεμβρίου θα επέλθουν νέα δεδομένα, τα οποία θα δικαιολογούν εκ των ων ουκ άνευ των εξυπαρχής εμβολιασμό απάντων και δη των εμβολιασμένων, τούτο αποτελεί ήδη προαναγγελία και θέσφατο των αυθεντών Ιεροκηρύκων της κυβερνητικής προπαγάνδας.
Εν κατακλείδι η πόλις εάλω, ας ενεργοποιήσουμε τα θεσμικά εχέγγυα μίας σύννομης άσκησης ανυπακοής, μίας νόμιμης δηλαδή άμυνας προς το παρόν σηψαιμικό κατεστημένο, το οποίο δια του καταναγκαστικού πατερναλισμού, της αισχρής προπαγάνδας και της εκστρατείας του φόβου, αποβλέπει αυθαίρετα να μετατρέψει τους πολίτες σε αθύρματα, άβουλα ανδρείκελα και ενεργούμενα υπό την Πολιτεία υποκείμενα, προς την απαρέγκλιτη τήρηση των κατάδηλα αλυσιτελών ισχυρισμών της, άνευ της συνδρομής ουδεμίας αντίρρησης, αντίστασης επεξεργασίας ή τυχόν προβολής αντίρροπης κριτική σκέψεως.
