Γράφει ο
Σάββας Καλεντερίδης*

Οι νικητές, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οικοδόμησαν την αρχιτεκτονική ασφάλειας του κόσμου με την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και το ανώτατο όργανό του, το Συμβούλιο Ασφαλείας, του οποίου οι αποφάσεις αποτελούν μέρος του διεθνούς δικαίου. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών είναι δεκαπενταμελές και έχει ως αποστολή τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, ενώ οι αποφάσεις του -υποτίθεται ότι- είναι δεσμευτικές και εκτελεστές από όλα τα μέλη τού ΟΗΕ.

Παρότι τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι 15, στα πέντε μόνιμα μέλη, ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία, έχει αναγνωριστεί το δικαίωμα αρνησικυρίας (veto), με το οποίο μπορούν να παρεμποδίσουν την έκδοση ψηφίσματος που πλήττει τα συμφέροντα ενός ή περισσότερων μόνιμων μελών.

Όμως, εκτός από αυτόν τον Οργανισμό, μετά το τέλος του ελληνικού εμφύλιου πολέμου ιδρύθηκε και ένας άλλος Οργανισμός, που είχε ως στόχο την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των χωρών – μελών σε διάφορους τομείς (στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, μορφωτικό), την προώθηση των γεωπολιτικών συμφερόντων και την αποτροπή της ένοπλης επίθεσης εναντίον κάποιας χώρας – μέλους από άλλες.

Πρόκειται για τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου, γνωστό με το αρκτικόλεξο ΝΑΤΟ (Organisation du traité de l’Atlantique Nord / OTAN), ο οποίος έχει έδρα τις Βρυξέλλες και, μεταξύ άλλων, δεσμεύεται να προστρέξει σε βοήθεια οποιασδήποτε χώρας – μέλους του δεχτεί βοήθεια από τρίτη χώρα.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ 5

Για το θέμα αυτό το άρθρο 5, του Καταστατικού Χάρτη του ΝΑΤΟ, αναφέρει: «Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι, ένοπλος επίθεσις εναντίον ενός ή πλειόνων εξ αυτών εν Ευρώπη ή Βορείω Αμερική θέλει θεωρηθεί επίθεσις εναντίον απάντων και, συνεπώς, συμφωνούν ότι, εν περιπτώσει τοιαύτης ενόπλου επιθέσεως, έκαστον εξ αυτών, εν τη ασκήσει του υπό του άρθρου 51 του Χάρτου των Ηνωμένων Εθνών αναγνωριζομένου δικαιώματος της ατομικής ή συλλογικής αυτοαμύνης, θα συνδράμη τα υφιστάμενα την επίθεσιν εν ή πλείονα μέρη διά της αμέσου λήψεως, τόσον ατομικώς όσον και από συμφώνου μετά των ετέρων μερών, των μέτρων άτινα θεωρεί αναγκαία περιλαμβανομένης της χρήσεως ενόπλου βίας προς αποκατάστασιν και διατήρησιν της ασφαλείας της περιοχής του Βορείου Ατλαντικού. Πάσα τοιαύτη ένοπλος επίθεσις ως και παν μέτρον λαμβανόμενον συνεπεία ταύτης θα φέρωνται αμέσως εις γνώσιν του Συμβουλίου Ασφαλείας. Τα μέτρα ταύτα θα λήξουν όταν το Συμβούλιον Ασφαλείας θα έχει λάβει τα αναγκαία μέτρα προς αποκατάστασιν και διατήρησιν της διεθνούς ειρήνης και ασφαλείας».

Δηλαδή, με το άρθρο αυτό, ο ίδιος ο Οργανισμός και τα κράτη – μέλη δεσμεύονται να συνδράμουν στρατιωτικά σε κάποιο κράτος – μέλος που δέχεται στρατιωτική επίθεση από κράτος μη μέλος. Η Ελλάδα έγινε μέλος του ΝΑΤΟ το 1952, ταυτόχρονα με την Τουρκία, αναλαμβάνοντας οι δύο χώρες την υποχρέωση να διαθέσουν το έδαφος και τις ένοπλες δυνάμεις τους στην αντιμετώπιση της κομμουνιστικής απειλής, η οποία προερχόταν κατά βάσιν από τη Σοβιετική Ένωση αλλά και από τα κράτη – μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας, το οποίο ιδρύθηκε το 1955.

Όντως, Ελλάδα και Τουρκία, που αντιμετωπίζονταν από το ΝΑΤΟ επιχειρησιακά ως ενιαίος χώρος, έκαναν το καθήκον τους απέναντι στη συμμαχία.

Όμως η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη την κρίσιμη γεωγραφική της θέση, τον έλεγχο των στενών και το εκτεταμένο των συνόρων της με τη Σοβιετική Ένωση, τη Γεωργία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, άρχισε να θέτει σε εφαρμογή σχέδια και διεκδικήσεις που είχε εναντίον της Ελλάδας και του Ελληνισμού.

Και αυτό κατάφερε να το κάνει, επειδή το καταστατικό του ΝΑΤΟ δεν προβλέπει συνδρομή, σε περίπτωση επίθεσης ή διεκδίκησης ενός κράτους – μέλους εναντίον άλλου κράτους – μέλους. Έτσι η Ελλάδα, με μικρότερη συμβολή, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, στις ανάγκες και στην αποστολή του ΝΑΤΟ, και με πολιτικό προσωπικό αδύναμο να διαχειριστεί αυτήν την ιδιότυπη κατάσταση, βρέθηκε να χάνει απέναντι στην Τουρκία, πολλές φορές με το ΝΑΤΟ να δείχνει ανοχή, ακόμα και υποστήριξη στις εγκληματικές και επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας και του Ελληνισμού.

Το βάρβαρο έγκλημα εναντίον του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, στα Σεπτεμβριανά του 1955, διαπράχτηκε υπό την επίβλεψη του αγγλικού παράγοντα, από τη Διεύθυνση Ανορθόδοξου Πολέμου, που ο προϋπολογισμός τους χρηματοδοτούνταν εξ ολοκλήρου από την Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA), μέχρι την επιβολή του εμπάργκο στην Τουρκία, μετά την εισβολή στην Κύπρο, το 1974.

Οι εγκληματικές συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου ήταν μια συνωμοσία εναντίον του κυπριακού Ελληνισμού και της Ελλάδας, με πρωταγωνιστές δύο συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, την Αγγλία και την Τουρκία.

Η επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών, η επιβολή της χούντας του Ιωαννίδη, το προδοτικό πραξικόπημα του Ιουλίου του 1974 και η εισβολή του Αττίλα στην προδομένη Κύπρο, ήταν έργο των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, με δευτεραγωνιστές τούς επίσης συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, Αγγλία και Τουρκία.

Ακόμα και στην κρίση των Ιμίων, αν και η νομική υπηρεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ γνωμάτευσε ότι η Ελλάδα έχει δίκιο, η πολιτική θέση που εξέφρασαν οι ΗΠΑ αγνόησε τη γνωμάτευση και ήταν εις βάρος της Ελλάδας και ευνοϊκή για την Τουρκία.

Ακόμα και για μια σειρά από θέματα, όπως οι συνεχείς παραβιάσεις, το ΝΑΤΟ «νίπτει τας χείρας του», ενθαρρύνοντας στην πράξη την Τουρκία να συνεχίζει την επεκτατική και αναθεωρητική της πολιτική εις βάρος της Ελλάδας.

Όλα αυτά δεν αναφέρονται για να αμφισβητήσουμε τη θέση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα ορθώς εντάχθηκε στον Οργανισμό αυτόν, όμως, κατά την άποψή μας, δε διεκδίκησε το ρόλο που θα μπορούσε, κάτι που έκανε και συνεχίζει να πράττει καθ’ υπερβολή η Τουρκία.

Η Ελλάδα πρέπει να αναθεωρήσει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο συμμετέχει σε όλα τα όργανα του ΝΑΤΟ, είτε σε επίπεδο υπηρεσιακών παραγόντων είτε σε επίπεδο υπουργών και πρωθυπουργού, θέτοντας σε κάθε ευκαιρία με θάρρος και με τη δύναμη που -πρέπει να- μας δίνει το δίκαιο των θέσεων μας και καταθέτοντας στοιχεία και ντοκουμέντα της τουρκικής επιθετικότητας.

Ξέρουμε ότι αυτό είναι δύσκολο, όμως η στάση του «καλού και υπάκουου παιδιού» μάς οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε εθνικές καταστροφές.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Η Τουρκία είναι σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, αλλά είναι εχθρός, και αυτό πρέπει να τονιστεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο στους κόλπους της συμμαχίας. Μόνο αν γίνει αυτό, η συμμαχία θα αναγκαστεί να πάρει ξεκάθαρη θέση υπέρ εκείνου που έχει το δίκαιο με το μέρος του και όχι υπέρ του πονηρού και βάρβαρου Ανατολίτη, που εκμεταλλεύεται τόσα χρόνια και τη γεωγραφική του θέση και την καλή θέληση που -κακώς- επιδεικνύει η Ελλάδα, προς χάρη της ενότητας της συμμαχίας. Όλο αυτό είναι ένας γόρδιος δεσμός που καλείται να λύσει η Ελλάδα, αν δε θέλουμε να θρηνήσουμε θύματα και εθνικές καταστροφές.

Κλείνοντας, διά του λόγου το αληθές, παραθέτω πρόσφατη δήλωση του Έλληνα υπουργού Εθνικής Αμύνης κ. Νίκου Παναγιωτόπουλου, την οποία έκανε σε επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων: «Δεν είναι η καλύτερη εποχή να λες πράγματα εναντίον της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, γιατί οι σύμμαχοι θέλουν να εξασφαλίσουν ότι αυτή θα παραμείνει προσδεμένη στο ΝΑΤΟ, βεβαίως εμείς θα αιτιολογούμε πάντα τις ενστάσεις μας και θα ζητάμε να μεταβάλει η Τουρκία τη συμπεριφορά της».

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής

Η Τουρκία διεξήγαγε την άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα – 2022» που διοργάνωσε η Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων στον Εύξεινο Πόντο, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με τη συμμετοχή 122 πλοίων, 41 αεροσκαφών και 12 χιλιάδων προσωπικό. Πρόκειται για μια εθνική άσκηση μεγάλης κλίμακας, που διεξάγεται στο πλαίσιο υλοποίησης του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, το οποίο έχει εγκριθεί σε ανώτατο επίπεδο από τους αρμόδιους φορείς του τουρκικού κράτους και προβλέπει τη ντε φάκτο ιδιοποίηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ από το μέσον του Αιγαίου και μέχρι τις ακτές της Συρίας.

Σάββας Καλεντερίδης*
© pontosnews.gr

Με το δόγμα αυτό, τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου και το σύμπλεγμα της Μεγίστης, εγκλωβίζονται μέσα στα ύδατα της «τουρκικής Γαλάζιας Πατρίδας». Αυτό θα γίνει σε πρώτη φάση, ενώ η Τουρκία θα διακηρύσσει σε όλους τους τόνους διμερώς και διεθνώς με ανακοινώσεις, επίσημες επιστολές και διαβήματα σε ΟΗΕ και σε άλλους διεθνείς φορείς, ότι η Ελλάδα παραβιάζει το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης των νησιών που έχει εγκλωβίσει στα ύδατα της «τουρκικής Γαλάζιας Πατρίδας».
Σε δεύτερη φάση και ενώ η πίεση για αποστρατιωτικοποίηση θα συνεχίζεται, η Τουρκία προφασιζόμενη και επικαλούμενη διάφορες αιτίες, ΠΙΘΑΝΟΝ να επιχειρήσει ακόμα και νηοψίες στα ελληνικά πλοία που θα διέρχονται από τα ύδατα της «τουρκικής Γαλάζιας Πατρίδας» με προορισμό τα εγκλωβισμένα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Σε τρίτη φάση, έχει ως στόχο την οικονομική – και όχι μόνο – ενσωμάτωση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου με τρόπο «βελούδινο» στην ενδοχώρα της Ανατολίας.
Η άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα – 2022» αποκτά ακόμα μεγαλύτερη πολιτική σημασία, αφού στην τελική της φάση συμμετείχε με τηλεδιάσκεψη και ο ίδιος ο πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Μερικά στοιχεία για την εν λόγω άσκηση, με βάση την παρουσίαση που έγινε στη Διοίκηση του Πολεμικού Κέντρου Επιχειρήσεων του Πολεμικού Ναυτικού, που υπάγεται στη Διοίκηση του Στόλου, στο Ναύσταθμο του Gölcük – Κίου, στη Θάλασσα του Μαρμαρά.
Ο διευθυντής άσκησης και διευθυντής επιχειρήσεων της Διοίκησης Στόλου αρχιπλοίαρχος Yusuf Akyüz δήλωσε, στη συνέντευξη Τύπου, ότι η άσκηση σχεδιάστηκε από τη Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων με βάση το Πρόγραμμα Άσκησης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων του Γενικού Επιτελείου και ότι ήταν μια πραγματική άσκηση που πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα στον Εύξεινο Πόντο, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, υπό τη διοίκηση και διοίκηση της Ναυτικής Διοίκησης.
Ο αρχιπλοίαρχος Akyüz, αναφερόμενος στην άσκηση, είπε ότι σ’ αυτήν συμμετείχαν συνολικά 122 πλοία, ήτοι 10 φρεγάτες, 6 κορβέτες, 17 τορπιλάκατοι, 11 υποβρύχια, 8 ναρκαλιευτικά, 32 βοηθητικά πλοία, 12 περιπολικά, 25 αποβατικά, 1 δοκιμαστικό και εκπαιδευτικό πλοίο.
«Συμμετείχαν επίσης 10 αεροσκάφη θαλάσσιας περιπολίας, 17 ελικόπτερα, 14 μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, 4 ομάδες βατραχανθρώπων επιθετικών επιχειρήσεων (SAT), 2 ομάδες βατραχανθρώπων αμυντικών επιχειρήσεων (SAS), μονάδες πεζοναυτών και τμήματα αμφίβιας επίθεσης, επιθετικά ελικόπτερα από τη Διοίκηση του Στρατού Ξηράς, ελικόπτερα γενικής χρήσης, βαριά μεταφορικά ελικόπτερα, επιθετικά μαχητικά αεροσκάφη από τη Διοίκηση της Πολεμικής Αεροπορίας, ιπτάμενα ραντάρ, αεροσκάφη που σύρουν εναέριους στόχους, τμήματα ραδιολογικού – βιολογικού – χημικού πολέμου, τμήματα και ελικόπτερα έρευνας διάσωσης της Γενικής Διεύθυνσης Στρατοχωροφυλακής και σκάφη της Γενικής Διεύθυνσης Ακτοφυλακής. Στην άσκηση θα συμμετέχουν επίσης η Γενική Διεύθυνση Εθνικής Ασφάλειας της Προεδρίας της Δημοκρατίας, τα Υπουργεία Εσωτερικών, Μεταφορών και Υποδομών, Υγείας, Γεωργίας και Δασών και η Τουρκική Ερυθρά Ημισέληνος», πρόσθεσε.
Ο Akyüz δήλωσε ότι ο διοικητής του Πολεμικού Ναυτικού, ναύαρχος Ercüment Tatlıoğlu, επέβαινε στη φρεγάτα TCG Gediz, παρακολουθώντας βολές με πραγματικά πυρά εναντίον υψηλής ταχύτητας προηγμένων μη επανδρωμένων στόχων επιφανείας και εναέριων στόχων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στην άσκηση, που διεξήχθη μεταξύ 11 και 14 Απριλίου 2022, έγινε εκπαίδευση επιχειρησιακής ετοιμότητας για βασικές ναυτικές κινήσεις, όπως επιφανειακός πόλεμος, ανθυποβρυχιακός πόλεμος, πόλεμος ναρκών, πόλεμος αεράμυνας, ηλεκτρονικός πόλεμος, επιχειρήσεις θαλάσσιου ελέγχου και υποβρύχιας διάσωσης, βολές με πραγματικά πυρά σε επιφανειακούς και εναέριους στόχους και κοινή εκπαίδευση με τις Διοικήσεις των Ξηράς και Αεροπορίας.
Στο πλαίσιο της άσκησης έγιναν βολές κατά στόχων επιφανείας του μη επανδρωμένου σκάφους ALBATROS-T, βολές αεράμυνας, βολές επίγειου βομβαρδισμού και βολές από το οπλισμένο μη επανδρωμένο αεροσκάφος AKSUNGUR στο μη επανδρωμένο επιφανειακό στόχο MAM-L.
Στην τελική φάση της άσκησης, που έγινε στη Μαρμαρίδα, την 21η Απριλίου, συμμετείχαν ως παρατηρητές Ακόλουθοι Άμυνας ή Ναυτικοί Ακόλουθοι από τα εξής κράτη: ΗΠΑ, Αυστραλία, Αζερμπαϊτζάν, Τσεχία, Φιλιππίνες, Γεωργία, Ιράν, Ιαπωνία, ABD, Νότιος Κορέα, Λετονία, Μεξικό, Πακιστάν, Σενεγάλη και Νιγηρία. Συμμετείχε επίσης και ο «Ακόλουθος Άμυνας» του ψευδοκράτους, κάτι που συνιστά ενός είδους αναγνώριση από το «παράθυρο» του ψευδοκράτους από τις χώρες που συμμετείχαν με παρατηρητή στην εν λόγω επιθετική άσκηση.
Στην τελική φάση της άσκησης, που έγινε στη Μαρμαρίδα, εξετάστηκε κατάληψη μικρονησίδας από βατραχανθρώπους και από αεροκίνητα και αερομεταφερόμενα τμήματα.
Ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, σε παρέμβαση που έκανε μέσω τηλεδιάσκεψης στο τέλος της άσκησης, μεταξύ άλλων είπε τα εξής:
«Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μέχρι να γίνουμε η πιο ισχυρή χώρα στην περιοχή και στον κόσμο με νέα πλοία, υποβρύχια και οπλικά συστήματα. Σώσαμε εκατοντάδες χιλιάδες ζωές από το να χαθούν σε σκοτεινά νερά με την ακτοφυλακή μας. Η παρουσία των στρατιωτών μας, που εκτελούν τα καθήκοντά τους μέρα και νύχτα, είναι η μεγαλύτερη εγγύηση για την ειρήνη. Η άσκησή μας, που πραγματοποιήθηκε από τα στοιχεία της Διοίκησης των Ναυτικών μας Δυνάμεων στον Εύξεινο Πόντο, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, σε συντονισμό με τις Διοικήσεις των λοιπών Κλάδων των Ενόπλων μας Δυνάμεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Το προσωπικό ειδικών αποστολών που συμμετείχε στην άσκηση έδειξε ότι είναι πάντα έτοιμο για δράση εκπληρώνοντας τα καθήκοντά του. Η ύπαρξη ισχυρής ναυτικής δύναμης στην Τουρκία, η οποία είναι μια χώρα που περιβάλλεται από θάλασσες από τρεις πλευρές, δεν είναι επιλογή, είναι ανάγκη. Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στη συνεχή ανάπτυξη του ναυτικού μας. Θα συνεχίσουμε το έργο μας μέχρι να γίνει η πιο ισχυρή χώρα στην περιοχή της με νέα πλοία, υποβρύχια και οπλικά συστήματα. Οι ένοπλες δυνάμεις μας, εκτός από την άμυνα της πατρίδας, πραγματοποιούν τις πιο ολοκληρωμένες ανθρωπιστικές επιχειρήσεις στον κόσμο σε πολλά μέρη. Ενώ οι χώρες που θεωρούν τους εαυτούς τους ότι είναι σύγχρονα κράτη άφησαν πρόσφυγες να πεθάνουν στη θάλασσα, εμείς σώσαμε εκατοντάδες χιλιάδες ζωές και δεν τις αφήσαμε να χαθούν στα σκοτεινά νερά. Κερδίσαμε την εκτίμηση του κόσμου με τις επιχειρήσεις που πραγματοποιήσαμε σε διάφορε περιοχές που υπήρχαν κρίσεις. Οι ηρωικοί στρατιώτες μας εξακολουθούν να διεξάγουν μια επιτυχημένη επιχείρηση εναντίον τρομοκρατικών στόχων στο βόρειο Ιράκ. Συγχαίρω θερμά τα τμήματα του πολεμικού ναυτικού, της πολεμικής αεροπορίας, του στρατού ξηράς και της στρατοχωροφυλακής που πραγματοποίησαν την άσκηση Γαλάζια Πατρίδα».
Κλείνοντας το άρθρο να σημειώσουμε, ότι η άσκηση αυτή, που έχει σαφώς επιθετικό και αναθεωρητικό χαρακτήρα, γίνεται μετά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και τη συνάντησή του με τον κ. Ερντογάν, την οποία η κυβέρνηση και τα ελληνικά ΜΜΕ μας παρουσίασαν ως μια συνάντηση που ανοίγει μια νέα σελίδα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με θετική ατζέντα.
Επίσης, να σημειώσουμε ότι στην άσκηση αυτή συμμετείχαν στρατιωτικοί επίσημοι από συμμαχικές χώρες, οι οποίοι με την παρουσία τους -κατά κάποιο τρόπο- νομιμοποίησαν τα επιθετικά σχέδια της Τουρκίας.
Να περιμένουμε από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών κάποιο ενημερωτικό σημείωμα υπό τύπον διαβήματος σε όσες χώρες συμμετείχαν δι’ εκπροσώπου στην εν λόγω άσκηση, ή θα το αφήσουμε κι αυτό να πάει έτσι, όπως τόσα άλλα;

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής

Σειρά παρεμβάσεων για να ανατρέψει το βαρύ -λόγω της ακρίβειας- πολιτικό κλίμα και να επανασυσπειρώσει τη ΝΔ, ετοιμάζει η κυβέρνηση | Ποιοι είναι οι βασικοί σταθμοί

Η Νέα Δημοκρατία «άντεξε» πολιτικά τα τελευταία τρία χρόνια την πανδημία του κορωνοϊού με τα περιοριστικά μέτρα και τις οικονομικές συνέπειες που επέφερε, ένα «θερμό καλοκαίρι» με την Τουρκία, μία μεταναστευτική κρίση στον Έβρο, φωτιές και κακοκαιρίες. Αλλά η ακρίβεια επιφέρει πλέον σημαντικό πολιτικό πλήγμα στην κυβέρνηση, η οποία δρομολογεί σειρά παρεμβάσεων, ελπίζοντας να ανατρέψει το βαρύ κλίμα.
Ο οδικός χάρτης της κυβέρνησης από το Πάσχα μέχρι και το καλοκαίρι περιλαμβάνει λοιπόν συγκεκριμένους σταθμούς, στο πλαίσιο ενός σχεδιασμού που «καίει» το σενάριο πρόωρων εκλογών πριν το φθινόπωρο. Αν και πολλοί στη Νέα Δημοκρατία εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα έπρεπε να προχωρήσει σε εκλογικό αιφνιδιασμό πριν γίνουν χειρότερα τα πράγματα – αν όχι μέσα στο επόμενο δίμηνο, τότε το Σεπτέμβριο.
Το Μέγαρο Μαξίμου πάντως επιμένει ότι οι κάλπες θα στηθούν το 2023, αλλά ταυτόχρονα – υπό την πίεση της κοινωνίας και των δημοσκοπήσεων – προχωρά και μάλιστα επισπεύδει το σχεδιασμό του.
Οι ανακοινώσεις για τη νέα αύξηση του κατώτατου μισθού από 1η Μαΐου, που ήταν αρχικώς προγραμματισμένες για το υπουργικό συμβούλιο μετά το Πάσχα, έγιναν τελικώς Μεγάλη Τετάρτη, με μήνυμα του κ. Μητσοτάκη προς τους πολίτες. Σημειωτέων, πως ο πρωθυπουργός «θα πάρει πάνω του» τις ανακοινώσεις όλων των θετικών παρεμβάσεων του επόμενου διαστήματος, θέλοντας να ενισχύσει το κοινωνικό του προφίλ.

Η ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ
Στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου μετά το Πάσχα βεβαίως ο κ. Μητσοτάκης θα εισηγηθεί και επισήμως την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 713 ευρώ, δηλαδή κατά 50 ευρώ το μήνα, θέλοντας να διατηρήσει την όποια θετική δημοσιότητα. Η κυβέρνηση θέλει με τη νέα αύξηση του κατώτατου μισθού να προβάλλει ότι μεριμνά για τους πλέον αδύναμους, αναμένεται όμως να επισημάνει και τη θετική επίδραση της αύξησης του κατώτατου στους μισθούς γενικότερα. Εκτιμάται ειδικότερα ότι και ο μέσος μισθός θα συμπαρασυρθεί προς τα πάνω κατά 50% του ποσοστού αύξησης του κατώτερου μισθού. Δηλαδή εάν ο κατώτατος αυξηθεί κατά 7%, ο μέσος μισθός θα αυξηθεί κατά 3,5%.
Το πρόβλημα βεβαίως είναι, ότι το ράλι των ανατιμήσεων τρέχει τόσο γρήγορα, που η αύξηση αυτή έχει ήδη εξανεμιστεί πριν καν γίνει… Από την κυβέρνηση πάντως σημειώνουν ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού το 2022 σε σχέση με τον κατώτατο του 2021 ανέρχεται αθροιστικά στο 9,7%, καθώς αυξάνεται από 1η Μαΐου 7,7% και είχε ήδη αυξηθεί από 1η Ιανουαρίου 2%. Και επικαλούνται ότι το 9,7% υπερκαλύπτει την αύξηση του πληθωρισμού, ο οποίος ήταν το Μάρτιο 8,9%.
Από την άλλη, η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει και τη γκρίνια των επιχειρήσεων, ιδίως των μικρομεσαίων, ότι αυξάνεται το λειτουργικό κόστος. Υπενθυμίζεται, ότι οι εργοδοτικές ενώσεις είχαν προτείνει αύξηση του κατώτατου μισθού το πολύ 3% με 4%. Σε αυτό η κυβέρνηση απαντά υπενθυμίζοντας τις μειώσεις φόρων και εργοδοτικών εισφορών την τελευταία τριετία, αλλά και το γενναίο πακέτο στήριξης των επιχειρήσεων κατά την περίοδο της πανδημίας. Άλλωστε, τον Ιούνιο η κυβέρνηση θα προχωρήσει και σε νέα μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών κατά μισή μονάδα.
Από Τρίτη του Πάσχα αναμένεται εν τω μεταξύ να τεθεί επιτέλους σε λειτουργία και η πλατφόρμα επιδότησης καυσίμων, καθώς από αναβολή σε αναβολή έφτασε η Μεγάλη Πέμπτη και οι τραπεζικές αργίες του Πάσχα που θα καθιστούσαν την ενεργοποίηση της δώρο άδωρο, αφού δε θα προλάβαιναν οι οδηγοί να τη λάβουν για την πασχαλινή έξοδο. Η επιδότηση καυσίμων δεν αποκλείεται μάλιστα στη συνέχεια να επεκταθεί. Σημειωτέων επίσης, ότι οι επιδοτήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα θα συνεχιστούν και το Μάιο.

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΝΔ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
«ΦΘΗΝΗ ΣΤΕΓΗ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ»
Ο δεύτερος μεγάλος πολιτικός -και όχι μόνο- σταθμός στον οδικό χάρτη της κυβέρνησης, είναι βεβαίως το συνέδριο της ΝΔ στις 6, 7 και 8 Μαΐου. Στην ομιλία του στο συνέδριο, ο κ. Μητσοτάκης αναμένεται να υπερασπιστεί το κυβερνητικό έργο και να επιχειρήσει την επανασυσπείρωση των γαλάζιων, αλλά και να απευθυνθεί εκ νέου στους πασοκογενείς ψηφοφόρους που το 2019 είχαν ψηφίσει ΝΔ. Καθώς χρειάζεται όμως και μία ουσιαστική θετική είδηση, ενδεχομένως ο πρωθυπουργός να ανακοινώσει από το βήμα του συνεδρίου το πρόγραμμα «φθηνή στέγη για νέους». Ήδη ο κ. Μητσοτάκης έχει προαναγγείλει την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του ΟΑΕΔ, ύψους 1,5 δις ευρώ, για την παροχή φθηνότερης στέγης σε νέους εργαζόμενους και νέα ζευγάρια.
Ο νέος ΟΑΕΔ θα αξιοποιεί για το σκοπό αυτό ακίνητα της ΕΤΑΔ, θα αγοράζει οικόπεδα για την ανέγερση κατοικιών και θα συνεργάζεται μέσω ΣΔΙΤ με ιδιώτες. Στους δικαιούχους θα παραχωρούνται διαμερίσματα με χαμηλό ενοίκιο και τη δυνατότητα αγοράς σε ευνοϊκή τιμή μετά από κάποια χρόνια. Θα υπάρχει επίσης η δυνατότητα επιδότησης ενοικίου ή επιδότησης για την αγορά πρώτης κατοικίας.
Η κυβέρνηση εξετάζει επίσης ένα νέο «Εξοικονομώ» με την παροχή άτοκων χρηματοδοτήσεων σε νέους για την αγορά κατοικίας ή την ανακαίνιση παλιών διαμερισμάτων.
Ένα συνέδριο κόμματος πάντα βέβαια μπορεί να σταθεί αφορμή και για εσωκομματική γκρίνια, αν και στη ΝΔ η κυριαρχία Μητσοτάκη, παρά τη δημοσκοπική αποδρομή των τελευταίων μηνών, εξακολουθεί να θεωρείται δεδομένη. Τα βλέμματα στρέφονται κυρίως στον πρώην πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, που στο παρελθόν έχει αξιοποιήσει το βήμα του συνεδρίου για πολιτικές παρεμβάσεις. Εάν ο κ. Σαμαράς αφήσει στο συνέδριο αιχμές για την εξωτερική πολιτική, τη στάση της κυβέρνησης στον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και την ιδεολογική φυσιογνωμία της ΝΔ, θα αποτελέσει οπωσδήποτε πολιτικό θέμα για την κυβέρνηση.
Από εκεί και πέρα, οι βουλευτές και τα γαλάζια στελέχη που νιώθουν την πίεση των ψηφοφόρων λόγω ακρίβειας, είναι αναμενόμενο να «γκρινιάσουν», αλλά η ΝΔ από την άλλη δε συνηθίζει να λύνει τα θέματα της με συνεδριακές επίσημες διαδικασίες, ενώ όλοι περιμένουν τις εκλογές.

Η ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΕΕ
ΓΙΑ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ
Εν τω μεταξύ, σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει ήδη ξεκινήσει και θα κορυφωθεί το Μάιο η μάχη νότου – βορρά για τη λήψη ευρωπαϊκών μέτρων κατά της ακρίβειας στο φυσικό αέριο. Πρώτος σταθμός είναι η 18η Μαΐου, όποτε και η επιστολή της Κομισιόν στα κράτη – μέλη εν όψει της Συνόδου Κορυφής της 30ης και 31ης Μαΐου θα δώσει το στίγμα.
Ήδη η Ελλάδα έχει προτείνει μηχανισμό διατίμησης στη χονδρεμπορική του φυσικού αερίου με επιστολή του υπουργού Ενέργειας, Κώστα Σκρέκα, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο μηχανισμός αυτός προβλέπει ειδικότερα, ότι το κράτος θα ορίζει ανώτατα όρια αμοιβής (ευρώ ανά μεγαβατώρα) ξεχωριστά για κάθε κατηγορία ηλεκτροπαραγωγής και θα υπολογίζει το κόστος καυσίμου για κάθε πόρο παραγωγής. Σε περίπτωση που το κόστος του καυσίμου είναι υψηλότερο από την ανώτατη αμοιβή, το κράτος θα αποζημιώνει τον ιδιοκτήτη για τη διαφορά.
Το σχέδιο αυτό έχει ορίζοντα έξι μηνών και κόστος περίπου 4 δις ευρώ, με χρηματοδότηση από εθνικούς πόρους και κοινοτικά δάνεια.
Εάν όμως η ΕΕ δε λάβει ούτε και τώρα αποφάσεις, ο κ. Μητσοτάκης έχει προαναγγείλει ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε εθνικό σχέδιο για την απορρόφηση των αυξήσεων στους λογαριασμούς της ΔΕΗ και των ιδιωτών παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας.
Η ενεργειακή «συμμαχία του νότου» πάντως, δηλαδή η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Γαλλία, θα επιμείνει μέχρι τέλους στη λήψη ευρωπαϊκών μέτρων. Κατά της λήψης πανευρωπαϊκών μέτρων στο ενεργειακό τάσσονται η Γερμανία, η Ολλανδία, η Δανία, η Εσθονία και η Φινλανδία.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός, Μάριο Ντράγκι, προβάλλει πάντως το επιχείρημα ότι το πλαφόν στο φυσικό αέριο μειώνει ουσιαστικά τη χρηματοδότηση στη Ρωσία, από την οποία η Ευρώπη δεν μπορεί να απεξαρτηθεί από τη μία ημέρα στην άλλη. Ενώ ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Ενέργειας της Ρωσίας, Αλεξάντρ Νόβακ, απειλεί ήδη ότι το φυσικό αέριο θα ακριβύνει κι άλλο, εάν η ΕΕ λάβει και νέα μέτρα.
Είτε πάντως κινηθεί η ΕΕ το Μάιο, είτε όχι, ο κ. Μητσοτάκης θα ανακοινώσει ο ίδιος το νέο πακέτο μέτρων στήριξης απέναντι στην ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση, το οποίο αναμένεται να αρχίσει να εφαρμόζεται από τον Ιούνιο. Εξάλλου, στην Ελλάδα το καλοκαίρι είναι ακόμη πιο ενεργοβόρο, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και της χρήσης κλιματιστικών. Ενώ είτε τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία είτε όχι (που είναι και το πιθανότερο), οι προβλέψεις για την τιμή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου είναι δυσοίωνες για όλο το 2022.

© News247