Καθώς το Cop26 στη Γλασκόβη έχει ήδη ξεκινήσει, ένα πρόβλημα συλλογικής δράσης βρίσκεται στο επίκεντρο – με φόντο ένα άλλο. Ο κορωνοϊός έχει περιγραφεί από πολλούς ως πρόβα – τζενεράλε, για την ικανότητά μας να λύσουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα της κλιματικής κρίσης, επομένως φαίνεται λογικό να επισημάνουμε πως η πανδημία δεν έχει τελειώσει. Αντίθετα, η κοινή αντιμετώπιση έχει γίνει πιο σημαντική από ποτέ για την επίλυση του προβλήματος του κορωνοϊού.

Σύνταξη-επιμέλεια:
Στέλιος Βασιλούδης (zougla.gr)

© The Guardian

Η τελική έκβαση έγινε προφανής το τελευταίο διάστημα: αντί να απαλλαγούν εντελώς από τον ιό, οι χώρες θα πρέπει να συνηθίσουν να ζουν με αυτόν. Ο όρος που χρησιμοποιούμε για μια ασθένεια που είμαστε υποχρεωμένοι να φιλοξενούμε επ’ αόριστον είναι «ενδημική». Σημαίνει ότι ο παράγοντας που προκαλεί την ασθένεια – ο ιός Sars-CoV-2 σε αυτήν την περίπτωση – κυκλοφορεί πάντα στον πληθυσμό, προκαλώντας περιοδικές αλλά λίγο – πολύ προβλέψιμες εστίες νόσου. Καμία χώρα δεν έχει μπει ακόμα στα πιο ήρεμα νερά τής ενδημικότητας – βρισκόμαστε όλοι ακόμα στην ανησυχητική φάση της πανδημίας.

Σε αυτή τη φάση της πανδημίας, τα ξεσπάσματα είναι απρόβλεπτα και καταστροφικά. Υπάρχουν ακόμη πάρα πολλοί άνθρωποι που παραμένουν ευάλωτοι στον ιό, είτε επειδή δεν έχουν εμβολιαστεί είτε επειδή δεν έχουν αντιμετωπίσει ακόμη την κυρίαρχη πλέον παραλλαγή Delta, η οποία μεταδίδεται ακόμη και μεταξύ των πλήρως εμβολιασμένων. Ο ιός θα βρει τους περισσότερους από εμάς τελικά – ακόμα κι αν δε μας κάνει όλους να αρρωστήσουμε σοβαρά.

«Μόνο όταν αυτές οι δεξαμενές ευάλωτων τμημάτων του πληθυσμού «στεγνώσουν», θα μπορούμε να πούμε ότι η πανδημία έχει τελειώσει», λέει ο μοντελιστής μολυσματικών ασθενειών Adam Kucharski της Σχολής Υγιεινής & Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου. Από εκεί και πέρα, η εξάπλωση της νόσου θα συντηρείται από πιο ήπιες δυνάμεις, όπως η σταδιακή εξασθένηση της ανοσίας στον ανθρώπινο πληθυσμό και η εμφάνιση σχετικά ήπιων νέων παραλλαγών. Κανείς όμως δεν ξέρει ακόμα πότε θα συμβεί αυτό, γιατί υπάρχει αβεβαιότητα για το πόσο καιρό ένα άτομο διατηρεί ανοσία στον Sars-CoV-2 μετά από φυσική μόλυνση ή εμβολιασμό, καθώς και για την ικανότητα του ιού να δημιουργεί παραλλαγές που δεν είναι ήπιες.

Ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: η μετάβαση στην ενδημικότητα θα συμβεί σε διαφορετικές χρονικές στιγμές σε διαφορετικές χώρες και περιοχές. Δεν είναι παράλογο να πιστεύουμε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, με τους υψηλούς αριθμούς κρουσμάτων και ποσοστών εμβολιασμών, μπορεί να είναι μεταξύ εκείνων που βρίσκονται πιο κοντά στο σημείο καμπής – γι’ αυτό και άλλες χώρες το παρακολουθούν στενά.

Η μετάλλαξη Delta, η οποία είναι περίπου τρεις φορές πιο μεταδοτική από την αρχική παραλλαγή του Sars-CoV-2 της Γουχάν, δεν έχει φτάσει ακόμη σε πολλές χώρες, αλλά από το Μάιο κυριαρχεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έχει εξαπλωθεί σαν πυρκαγιά μετά την «ημέρα ελευθερίας» στις 19 Ιουλίου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο εισέρχεται στο τελικό κύμα πανδημίας, από το οποίο θα βγει στην ενδημική φάση την επόμενη άνοιξη. Άλλοι πιστεύουν, ότι η πανδημία επιφυλάσσει πολλά περισσότερα κύματα, ακόμη και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Τα κύματα μπορεί να είναι μικρότερα από ότι στο παρελθόν, ειδικά επειδή τα εμβόλια έχουν σπάσει, σε μεγάλο βαθμό, τη σχέση μεταξύ μόλυνσης και νοσηλείας. Ωστόσο, οι Βρετανοί μπορεί να χρειαστεί να αντιμετωπίσουν ακόμη ένα χρόνο ή και περισσότερο, κατά τη διάρκεια του οποίου μεγάλος αριθμός ευάλωτων ανθρώπων θα πεθάνει. Άλλοι αναφέρουν τις εξουθενωτικές συνέπειες του μακροχρόνιου κορωνοϊού και την πιθανότητα έντονης πίεσης ή και κατάρρευσης των συστημάτων υγείας.

Κάθε χώρα θα φτάσει τελικά στην ενδημικότητα, αλλά το Ηνωμένο Βασίλειο οδεύει προς τα εκεί πολύ γρήγορα – και αναπόφευκτα θα πρέπει να πληρώσει ένα ανθρώπινο τίμημα. Το να αφήνουμε τον ιό να μεταδίδεται ανεξέλεγκτα, ακόμη και σε έναν ιδιαίτερα εμβολιασμένο πληθυσμό, εγκυμονεί και άλλους κινδύνους.

«Οι υψηλοί αριθμοί κρουσμάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο αυτή τη στιγμή θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης παραλλαγών που προκαλούν ανησυχία», λέει ο μοντελιστής Robin Thompson από το Πανεπιστήμιο του Warwick και συμπληρώνει:«Δεν έχουμε δει ακόμη μια παραλλαγή του ιού που να προκαλεί σοβαρή ασθένεια ακόμη και στους πλήρως εμβολιασμένους. Ας χτυπήσουμε ξύλο, πως δε θα συμβεί».

Ο ιολόγος Didier Trono της Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanne στην Ελβετία είναι συγκρατημένα αισιόδοξος ότι ο SARSars – CoV-2 πλησιάζει στα όρια της ικανότητάς του να προσαρμόζεται μέσω μετάλλαξης: «Αν και συνεχίζουν να εμφανίζονται νέες παραλλαγές – όπως η AY.4.2 – που άρχισε πρόσφατα να εξαπλώνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο – αυτές είναι μόνο ελαφρώς πιο μεταδοτικές από την Delta, και η ασθένεια που προκαλούν δεν είναι ουσιαστικά πιο σοβαρή τώρα από ότι στις αρχές του 2020. Όμως, καθώς αυξάνεται η ανοσία στον πληθυσμό, τόσο αυξάνεται και η επιλεκτική πίεση για να μεταλλαχθεί ο ιός και να ξεφύγει από αυτή την ανοσία».
Οι ειδικοί των εμβολίων εργάζονται εντατικά για να προετοιμαστούν για αυτόν τον κίνδυνο. Είναι ένας αγώνας δρόμου μέχρι τη γραμμή τερματισμού, με άλλα λόγια, αλλά ένας αγώνας που μπορεί να μην κερδίσει ο ταχύτερος. Σε αυτό το σημείο, τα εμβόλια μας προστατεύουν μεμονωμένα, όχι συλλογικά. Όμως, η μορφή που θα πάρει η ενδημική νόσος θα διαμορφωθεί συλλογικά. Το μέλλον του κορωνοϊού θα μπορούσε να είναι τόσο ήπιο όσο ένα κοινό κρυολόγημα, αλλά θα μπορούσε και να είναι χειρότερο. Η απάντηση σε αυτή τη μελλοντική ασθένεια μπορεί να χρειαστεί να είναι πιο επαχθής από την απάντηση στη γρίπη, η οποία περιλαμβάνει μόνο μια ετήσια δόση εμβολιασμού.

«Δε νομίζω ότι μπορούμε να αποκλείσουμε μια κατάσταση όπου ο ιός, αν και ενδημικός, ασκεί συντριπτική πίεση στα συστήματα υγείας για μερικά χρόνια», λέει ο Kucharski.

Γι’ αυτό η πανδημία εξακολουθεί να είναι ένα πρόβλημα συλλογικής δράσης και γιατί το επερχόμενο κύμα – είτε είναι το κύμα εξόδου είτε όχι – θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με μάσκες, επιπλέον ελαφρά μέτρα κοινωνικής απόστασης όπου και όταν απαιτείται, και υψηλά ποσοστά αναμνηστικών δόσεων, μεταξύ εκείνων που είναι επιλέξιμοι. Η στρατηγική πρέπει να παραμείνει τόσο ευκίνητη όσο και ο ιός, πράγμα που σημαίνει επίσης ότι δεν υπάρχει ανταγωνισμός ανάμεσα στη διάθεση αναμνηστικών δόσεων σε πλούσιες χώρες και τη διάθεση αρχικών δόσεων εμβολίων σε φτωχότερες.

Ο κορωνοϊός μπορεί να έχει στριμωχτεί, αλλά δεν έχει τιθασευτεί ακόμη. Διατηρεί ακόμη τη δυνατότητα για εκτεταμένη ζημιά. Όπως μας υπενθυμίζει το Cop26, η αντιμετώπιση του θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα συλλογικής δράσης.

Τα θυρανοίξια από τον συγκινημένο Πατριάρχη Βαρθολομαίο

Σε κλίμα ιερής συγκίνησης παρακολούθησαν την Τρίτη 2 Νοεμβρίου οι μετρημένοι καλεσμένοι, την τελετή των Θυρανοιξείων του Αγίου Νικολάου στη Νέα Υόρκη, ακριβώς τριάντα χρόνια από την ενθρόνιση του Πατριάρχου Βαρθολομαίου στον Οικουμενικό Θρόνο και 20 χρόνια μετά την τρομοκρατική επίθεση που κατέλυσε τους δίδυμους πύργους, αφήνοντας ερείπια και 3.000 νεκρούς στο Σημείο Μηδέν.

Της Ιουστίνης Φραγκούλη – Αργύρη

Η ιερά πομπή, προεξάρχοντος του Πατριάρχου Βαρθολομαίου, με τον Γέροντα Χαλκηδόνος Εμμανουήλ εκ δεξιών και τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο εξ ευώνυμων, καθώς και τους μητροπολίτες Προικονήσου Ιωσήφ και Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνο και με άλλους ιερωμένους, έφτασε ανάμεσα σε εξαπτέρυγα και σε κορίτσια, που ντυμένα στα λευκά, κρατούσαν στα χέρια τους καμένα απομεινάρια ιερών βιβλίων και την κατεστραμμένη καμπάνα του Αγίου Νικολάου από τη φονική επίθεση της Αλκάιντα στις 11 Σεπτεμβρίου του θλιβερού έτους 2001.

Ανάμεσα σε ψαλμωδίες και στολισμένος με γιορτινό στεφάνι ανέβηκε ο Σταυρός στην κορυφή του τρούλου του Αγίου Νικολάου, από όπου καθορείται ολόκληρη η τοποθεσία των πεσόντων στο Σημείο Μηδέν.

Με συγκίνηση στη φωνή του ο Πατριάρχης, αφού έκανε τον Αγιασμό προ των θυρών του ναού, είπε χαρακτηριστικά:

«Στεκόμαστε εδώ, ενώπιον του Ναού και του Εθνικού Προσκυνήματος του Αγίου Νικολάου, του Θαυματουργού Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας, του οποίου η ιστορική έδρα στη Μικρά Ασία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Παναγίας και Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας: του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Στεκόμαστε εδώ σήμερα, μπροστά σε έναν ιερό ναό που ανορθώθηκε με πίστη και αφοσίωση, και εξαιρετικό μόχθο και εργασία.

Στεκόμαστε εδώ σήμερα, καθώς γιορτάζουμε την Τριακοστή Επέτειο της Ενθρόνισής μας ως Διαδόχου του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, του Πρωτοκλήτου Μαθητή του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Και βρισκόμαστε σήμερα εδώ, γιορτάζοντας την Πρωτοστατική εορτή του πνευματικού μας τέκνου, Σεβασμιότατου Ελπιδοφόρου, στον οποίο έχουμε εμπιστευτεί τις ελπίδες αυτής της Επισκοπής του Οικουμενικού Θρόνου σε αυτό το Μεγάλο Έθνος, την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής.

Αυτό το Ιερό έδαφος της αμερικανικής εμπειρίας είναι όπου η Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη θα πρωτοστατήσει στο να φανερώσει στον κόσμο ότι το καλό είναι ισχυρότερο από το κακό, ότι υπάρχει ζωή πέρα ​​από το θάνατο και ότι η αγάπη πάντα θα θριαμβεύει πάνω στο μίσος.

Ήρθαμε σε αυτό το σημείο, για να ανοίξουμε τις Πόρτες για την Ελληνική Ορθοδοξία στην Αμερικανική Συνείδηση για ό,τι μπορεί να είναι το απαύγασμα στη θρησκεία.

Ήρθαμε σε αυτό το σημείο, για να ανοίξουμε τις Πόρτες για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, την ιστορία, την παράδοση και την πνευματική του αποστολή.

Ήρθαμε σε αυτό το σημείο, για να ανοίξουμε τις Πόρτες  για την ιστορία των μεταναστών που ήρθαν σε αυτές τις ακτές στη σκιά της του Αγάλματος της Ελευθερίας, αναζητώντας μια νέα ζωή και νέες ευκαιρίες.

Ήρθαμε σε αυτό το μέρος, για να ανοίξουμε τις Πόρτες προωθώντας την ένταξη, την ανεκτικότητα και την αμοιβαία κατανόηση μεταξύ όλων των λαών της πίστης και της καλής θέλησης.

Ήρθαμε σε αυτό το μέρος, για να ανοίξουμε τις Πόρτες του Αγίου Νικολάου, του προστάτη όλων των απόδημων – από αυτούς που πέθαναν στις 9/11, μέχρι εκείνους που θρηνούν την απώλειά τους, μέχρι τους προσκυνητές που θα εισέλθουν σε αυτό το Εθνικό Ιερό».

Μετά τις τρεις ερωτήσεις του Πατριάρχου και τις απαντήσεις έσωθεν από τον πατέρα Άλεξ Καρλούτσο (ψαλμός του Δαυίδ):

«ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.

— [8] τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης;

— Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός, Κύριος δυνατὸς ἐν πολέμῳ.

[9] ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.

— [10] τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης;

— Κύριος τῶν δυνάμεων, αὐτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης. (Ψαλμός του Δαβίδ)»

άνοιξαν οι πύλες του Ναού όπου εισήλθαν, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο,  τον π. Αλέξανδρο Καρλούτσο, ιεράρχες και επίσημους στο ναό, που εσωτερικά δεν έχει ολοκληρωθεί, καθώς απομένουν τουλάχιστον ενός χρόνου εργασίες.

Ο αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος, του οποίου τα ονομαστήρια συνέπεσαν με τα θυρανοίξια, σημείωσε εξάλλου:

«Ο Παναγιώτατος, ως ο παγκόσμιος ηγέτης της Ορθοδοξίας, μας φέρνει το δώρο του Αγίου Νικολάου καθαυτό. Τα λείψανα του Αγίου Νικολάου, η χείρα του, είναι εδώ, μπροστά μας. Αυτή η μέρα θα μνημονεύεται για πολύ καιρό ως η εκπλήρωση μιας αποστολής που ξεπερνάει πολύ τα όρια της ενορίας του Αγίου Νικολάου, της Αρχιεπισκοπής και ακόμη και του αμερικανικού κράτους. Είναι η αρχή μιας διακονίας και μιας αποστολής σε ολόκληρη την Οικουμένη, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή της Ορθοδοξίας σε αυτό το ημισφαίριο και ολόκληρο τον κόσμο», ανέφερε, από την πλευρά του, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος, που είχε θέσει ως προτεραιότητα την ολοκλήρωση της ανοικοδόμησης του Αγίου Νικολάου.

Θα πρέπει να σημειωθεί, πως η ιστορία της ανοικοδόμησης του ναού του Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν, που πέρασε από 40 κύματα, εμπλέκοντας οικονομικά σκάνδαλα και αδιαφάνειες, είναι έργο του Ισπανού αρχιτέκτονα Καλατράβα, καμωμένο από μάρμαρο Πεντέλης, για να αποτελέσει τον εκκλησιαστικό Παρθενώνα των Ελλήνων του κόσμου, όπως χαρακτηριστικά είπε ο π. Άλεξ Καρλούτσος στον οποίο ανατέθηκε τελικά η αποπεράτωση του ναού μαζί με τον Άρχοντα Ψαρό.

Ο ίδιος μιλώντας στους δημοσιογράφους, σημείωσε ότι μετά το σοκ της τρομοκρατικής επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου, για την ανοικοδόμηση της εκκλησίας ανέλαβε πρωτοβουλία με τον τότε κυβερνήτη Τζορτζ Πατάκι, τον Αρχιεπίσκοπο πρώην Αμερικής κ. Δημήτριο και τον αείμνηστο Μάικ Τζαχάρης, κάνοντας πρώτη επαφή.

«Είναι μια προσπάθεια είκοσι ετών. Όλοι εργάστηκαν σκληρά γι αυτό. Ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Είχαμε συγκεντρώσει τα 40 εκατομμύρια δολάρια. Ορισμένα χρήματα δε δαπανήθηκαν σωστά. Έγιναν παραγγελίες που είτε δεν έπρεπε, είτε δεν ήταν απαραίτητες. Δαπανήσαμε επιπλέον 20 εκατομμύρια δολάρια, αλλά στο τέλος της ημέρας χτίσαμε αυτήν την εκκλησία στο όνομα του Θεού, τιμώντας την πίστη μας και τον πολιτισμό μας», είπε ο π. Αλέξανδρος, τονίζοντας πως, έστω και υπό αυτές τις αντίξοες συνθήκες, άπαντες είναι υπερήφανοι για το αποτέλεσμα.

Παρόντες ήταν, μεταξύ άλλων, ο Αμερικανός πρώην ΥΠΕΞ, Μάικ Πομπέο, ο ΥΦΥΠΕΞ της Ελλάδας Ανδρέας Κατσανιώτης, η πρέσβης της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, Δρ Κωνσταντίνος Κούτρας, ο Αρχιεπίσκοπος πρώην Αμερικής κ. Δημήτριος, ο αντιπρόεδρος του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου Τζον Κατσιματίδης, ο διάδοχος Παύλος Γλύξμπουργκ και άλλα στελέχη και επιχειρηματίες της ελληνοαμερικάνικης ομογένειας.

Ο κορωνοϊός, παρά τις ριζικές αλλαγές που επέφερε εν μία νυκτί στην ανθρωπότητα, μας έκανε επίσης να αναλογιστούμε και να εστιάσουμε στο τι είναι ουσιαστικό και σημαντικό στη ζωή, ενώ την ίδια στιγμή, αποκάλυψε και τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης. Βιώνοντας σχεδόν δύο χρόνια τώρα τα δεινά του Covid 19 παγκοσμίως, γίναμε μάρτυρες πολλών αντιδράσεων: παράνομες αγορές εμβολίων από χώρες, ψευδείς ειδήσεις, απληστία και κέρδος, και παράλληλα, συνεργασίες άνευ προηγουμένου μεταξύ θεσμών και ατόμων, και αναβίωση της ζωής. Mια ζωή γεμάτη στενοχώρια, ελπίδα και μια διαφορετική αντίληψη.

Γράφει η
Αναστασία Κωστόπουλος*
Masters in Urban Planning
Université de Montréal (MURB)

Στην Αρχιτεκτονική, ένα Σχέδιο έχει στρατηγική δομή και απαιτεί ανάλυση και σπουδή πριν μεταβούμε στη φάση σχεδιασμού τού οράματός μας, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές πλευρές κάθε πρότασης. Προχωρώντας προς το αύριο της ανθρωπότητας, γνωρίζουμε ότι χωρίς κάποιο Στρατηγικό Σχέδιο θα αποβεί ολέθριο. Στο Σχεδιασμό του Μέλλοντος μας ως Άνθρωποι αυτής της Γης, τα δεδομένα από πληροφορίες που προέρχονται από την έρευνα και ανάλυση, εμπειρία και εξέλιξη, γίνονται πλέον διαθέσιμα στιγμιαία και παγκοσμίως.
Τα τρέχοντα παγκόσμια προβλήματά μας προσιδιάζουν στις κοινές προκλήσεις που εμείς οι άνθρωποι αντιμετωπίζουμε: Κλιματική Κρίση, Μετανάστευση, Πανδημίες, Οικονομικές αδικίες και πολλά άλλα. Απαιτείται ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για να καταλήξουμε σε ένα Στρατηγικό Σχέδιο για το Μέλλον, σε συνδυασμό με κοινές αξίες προς ένα κοινό όραμα.
Και τώρα, αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή, η Ελλάδα ως έθνος βρίσκει τον εαυτό της σε ένα σταυροδρόμι Παγκόσμιων Προκλήσεων, σε μια Παγκόσμια Πλατφόρμα, μαζί με την ικανότητα της να συνεισφέρει στο Στρατηγικό Σχέδιο για τον Κόσμο. Θα λάβει η Ελλάδα λοιπόν θέση;
Η Ελλάδα επαναπροσδιορίσθηκε από μια χώρα καταφρονεμένη και σε απόγνωση τη δεκαετία του 2010 σε μια χώρα άξια σεβασμού και με δυνατότητες παγκόσμιας ηγεσίας. Από πού λοιπόν προέρχεται αυτή η δύναμη;
Οι ρίζες της Ελλάδας είναι η Ιστορία και η Γλώσσα της. Τόσο βαθιά ριζωμένες και καλλιεργημένες για χιλιάδες χρόνια που, αν χρησιμοποιηθούν σωστά, θα μπορούσαν να προωθήσουν μια νέα εποχή Αναγέννησης για την Ανθρωπότητα. Η συνεισφορά και τα επιτεύγματα του Ελληνισμού είναι πάρα πολλά, για να αναφερθούν αναλυτικά σε ένα μικρό άρθρο. Αυτό που οφείλουμε να κατανοήσουμε είναι η σπουδαιότητα των στοιχείων του Ελληνισμού σε αυτό το σταυροδρόμι προς ένα υγιές μέλλον για το αύριο.
Σήμερα, σε συλλογικό επίπεδο, οι Άνθρωποι έχουν όλα τα απαραίτητα εφόδια για να ζήσουν μια ζωή γεμάτη νόημα. Τεχνολογία, Πλούτος, Εκπαίδευση, Γνώση. Ωστόσο, σε ατομικό επίπεδο, οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε ευτυχισμένοι. Ως άνθρωποι λοιπόν εκφυλιζόμαστε.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας μας, η Ελλάδα συνέβαλε καθοριστικά στην εξέλιξη του Ανθρώπου. Είτε μέσω της μυθολογίας, της φιλοσοφίας, της αρχιτεκτονικής, των τεχνών ή των επιστημών, η αναζήτηση απαντήσεων και λογικών εξηγήσεων σε σχέση με την ανθρώπινη φύση πάντοτε απασχολούσε τους Έλληνες.
Βασικό κίνητρο για τον «Γραικό» να εξερευνήσει και να κατακτήσει την ΟΥΤΟΠΙΑ υπήρξε πάντοτε η Επικοινωνία, σε συνδυασμό με την Ετερογένεια. Όπως πολύ σωστά εξηγεί η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου: «Το γεωγραφικό ανάγλυφο και οι κλιματικές συντεταγμένες μιας περιοχής συνθέτουν τη βάση πάνω στην οποία πλάθεται η ζωή των ανθρώπων. Οι Έλληνες υπήρξαν και είναι τυχεροί καθώς αναπτύχθηκαν σε μίαν εκπληκτικά ποικιλόμορφη περιοχή και σε μίαν εύκρατη ζώνη κλίματος από τις ευνοϊκότερες της γης. Αυτή είναι η βάση που προικοδότησε στον Ελληνισμό το στοιχείο της ετερογένειας. Αποτελούμενη από πολλά βουνά και κοιλάδες και σε κοντινή απόσταση από τη θάλασσα, με δαντελωτές παραλίες και χιλιάδες νησιά, όλα με μοναδική χλωρίδα και πανίδα που κατοικήθηκαν και κατοικούνται από ετερογενείς ανθρώπους με διαφορετικές δραστηριότητες και επαγγέλματα. Από νομάδες βοσκούς και γεωργούς, ναύτες και ψαράδες και καπετάνιους, τεχνίτες, εμπόρους, επιστήμονες, μουσικούς και καλλιτέχνες, συγγραφείς και ποιητές. Η ποικιλία αυτών των αλληλεπιδράσεων συνέβαλε καταλυτικά στον εμπλουτισμό τής γλώσσας με νοήματα και όρους απαραίτητους για την επικοινωνία και την έκφραση σκέψης και εμπειριών που πηγάζουν από αυτές τις ενέργειες και σχετίζονται με αυτές. Με άλλα λόγια, μια κυριολεκτική απεικόνιση της ουσίας της καθημερινής ζωής».
Ετερογένεια και εξερεύνηση, τόσο βαθιά ριζωμένες στην ιστορία, από την Αρχαία και Κλασσική Ελλάδα έως την Περσική εποχή, όπου η αλληλεπίδραση πολλαπλών πολιτισμών, πόλεων-κρατών σε συνδυασμό με θαλάσσια ταξίδια και εμπόριο, δημιούργησαν χιλιάδες αποικίες στις ακτές της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας. Οι Έλληνες ήρθαν σε επαφή με διαφορετικούς πολιτισμούς στην βόρεια και ανατολική Αφρική και στην Ευρώπη και ανέπτυξαν τρόπους ανταλλαγής προϊόντων. Ο Μέγας Αλέξανδρος αργότερα καθιέρωσε πρακτικές που συνέδεσαν αυτές τις περιοχές και στις οποίες προστέθηκαν κι άλλες περιοχές σε Αίγυπτο, Μέση Ανατολή και Ασία, με εμπορικά δίκτυα και ανταλλαγή πολιτισμικών στοιχείων. Οι ελληνικές πολιτισμικές παραδόσεις που εισήγαγε ο Έλληνας στα μέρη που κατέκτησε, αποτέλεσαν νέες εναλλακτικές για πολιτιστικά επιτεύγματα, μεταξύ αυτών και η εκπαίδευση ελληνικού χαρακτήρα, η οποία απευθύνεται στο σώμα και το νου, η φιλοσοφία, η πολιτική, η καλαισθησία, το θέατρο.
Και σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, το σπουδαιότερο στοιχείο αυτής της εξέλιξης ήταν η ελληνική γλώσσα. Η ελληνική γλώσσα, τόσο πλούσια σε δυνατότητες και περιεχόμενο για επικοινωνία και έκφραση που, όπως ελάχιστες ακόμη γλώσσες μεταξύ των περίπου 6.000 γλωσσών παγκοσμίως, κατάφερε να διατηρηθεί και να υπάρχει χωρίς διακοπή για περισσότερα από 3.500 χρόνια. Μια γλώσσα τόσο άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πολιτισμό και την πρόοδο που χρησιμοποιήθηκε και από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με περηφάνεια, καθώς είχε συνδεθεί με την ανώτερη τάξη. «Οι Κύριοι της Γνώσης και του ευ ζην’».
Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς ποια θέση κατέχουμε εμείς οι Έλληνες στο σημερινό κόσμο. Ο γνωστός γλωσσολόγος Γεώργιος Μπαμπινιώτης ανησυχεί «ότι η ανθεκτικότητα η οποία χαρακτηρίζει τη μακρά ιστορία του Έλληνα αντιμετωπίζει κίνδυνο διάβρωσης από σωρεία αγγλικών φράσεων που κατακλύζουν πλέον την καθημερινότητά μας».
Όπως αναφέρει ο ίδιος, «στη διάρκεια ενός έτους μόνο, οι Έλληνες χρειάστηκε να βάλουν στο μυαλό και τη γλώσσα τους λέξεις όπως «lockdown», «delivery», «click away»». Γίναμε τώρα λοιπόν «Κύριοι της Ευκολίας και του Εντυπωσιασμού’»; Και τί γίνεται με την ανεπίσημη e-γλώσσα που χρησιμοποιούν καθημερινά οι χρήστες της Γενιάς Ζ; Αποτελεί αυτή η επικοινωνία πλέον την απεικόνιση της ουσίας της ζωής;
Φαντάζομαι το αληθινό ερώτημα είναι το εξής: Τί μας κάνει ευτυχισμένους; Ή μήπως: Ήταν οι άνθρωποι πιο ευτυχισμένοι δυο χιλιάδες χρόνια πριν; Ή ακόμη καλύτερα: Ποιες αξίες είναι απαραίτητες για να γίνουν οι άνθρωποι ευτυχισμένοι και πλήρεις; Είναι η πρόσκαιρη ικανοποίηση που παίρνουμε όταν μας κάνουν «like» ή μήπως τα επιτεύγματά μας που προέρχονται από «πίεση» και «δουλειά»; Ή μήπως πρόκειται για έναν εύθραυστο συνδυασμό όλων αυτών των παραγόντων;
Το χάσμα μεταξύ του χθες και του αύριο έχει μεγαλώσει και πλέον, σε αυτό το σταυροδρόμι, έχουμε και τους δυο δρόμους μπροστά μας. Ο ένας προχωράει μπροστά, ενώ ο άλλος μένει πίσω. Σύντομα όμως ο ένας δρόμος θα βρίσκεται τόσο πολύ μακριά, χωρίς καμία σύνδεση με τον προηγούμενο, που δε θα ξέρουμε ότι υπήρξε κάποτε. Αυτός ο δρόμος, ωστόσο, έχει το ρίσκο μιας επικίνδυνης κατεύθυνσης. Όπως σωστά ανέφερε ο Yuval Noah Harari: «Η ανθρωπότητα έχει ήδη αποκτήσει θεϊκές ικανότητες. Η ψηφιοποίηση παράγει πλέον διαφορετικές κοινωνίες διανόησης και εξουσίας. Ο κίνδυνος να χρησιμοποιήσουμε λανθασμένα αυτή τη δύναμη και να καταλήξουμε σε μια εσωτερική οικολογική καταστροφή, είναι πραγματικός. Μην προσπαθήσετε να σταματήσετε την τεχνολογική πρόοδο. Προσπαθήστε να τρέξετε πιο γρήγορα».
Επομένως, το ερώτημα είναι, ποιος θα γίνει οδηγός μας σε αυτόν τον μαραθώνιο; Η Ελλάδα γιορτάζει σήμερα τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Είναι όντως συναρπαστικό να βλέπεις Έλληνες σε όλο τον κόσμο να συνεχίζουν να συμμετέχουν στις δημοκρατικές διαδικασίες και να προσπαθούν να προωθήσουν τις πολύτιμες αξίες των προγόνων μας, όπως αγάπη και ενότητα, σεβασμό, συμβίωση, πίστη και δόξα, ειρήνη, αυτοθυσία, προσφορά και αφοσίωση στο γενικότερο καλό. Είναι με αυτήν τη βάση αξιών που πρέπει να επαναξιολογήσουμε τις σημερινές προκλήσεις, όπως οι περιβαλλοντικές και ανθρώπινες αδικίες.
Ο Στρατηγικός Σχεδιασμός αποτελεί μια δυναμική διαδικασία, η οποία θέτει τα κριτήρια για συγκεκριμένα απτά βήματα ως το πλαίσιο που θα μας οδηγήσει στην επίτευξη των φιλοδοξιών μας. Το Όραμα αυτή τη στιγμή σε Παγκόσμια κλίμακα είναι ένας Κόσμος Ανθρώπων με Αξιοπρέπεια εναρμονισμένος με τη Φύση. Ποια οντότητα μπορεί να μας οδηγήσει προς αυτόν το στόχο; Η Silicon Valley δε θα πρέπει να έχει τη δύναμη να μας ορίζει. Η Silicon Valley θα μπορούσε να γίνει ένα εργαλείο προς την επίτευξη του στόχου. Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να καθορίσουν αυτό το εγχείρημα και δημοκρατικές διαδικασίες θα πρέπει να λάβουν χώρα με τη συνδρομή επιστημόνων, φιλοσόφων, παιδαγωγών και ακαδημαϊκών σε παγκόσμιο επίπεδο.
Αυτή η μεταμόρφωση απαιτεί το παρελθόν να συνδυαστεί με το μέλλον. Τα πανεπιστήμια θα πρέπει να είναι οι κινητήριες δυνάμεις και οι βρεφονηπιακοί σταθμοί και η οικογένεια θα πρέπει να γίνουν οι δυνάμεις εφαρμογής. Και ποια χώρα θα ήταν καλύτερη από τη Σύγχρονη Ελλάδα, να γίνει μπροστάρης για το Απόλυτο «Κάλλος στη Ζωή» που συνδέει τις αρετές της Ανθρώπινης Ψυχής με την καθημερινότητα.
*Η Αναστασία Κωστοπούλου είναι Ελληνοκαναδή επιχειρηματίας και ανεξάρτητη δημοσιογράφος στης οποίας το DNA είναι βαθιά ριζωμένα τα ελληνικά ιδανικά. Είτε συνεισφέρει στη διάσωση του Πάρκου Mount Royal στο Μόντρεαλ είτε μάχεται για τη δημιουργία ανεξάρτητου κοιμητηρίου στην Γλυφάδα (το οποίο τελικά έγινε πραγματικότητα), οι αξίες της εκτιμώνται ιδιαιτέρως.

Η παραίτηση του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ ήρθε να υπογραμμίσει μια συνολικότερη κρίση, πολιτική και κοινωνική, στη Βόρεια Μακεδονία

Ένα από τα λίγα πράγματα στα οποία η Βόρεια Μακεδονία κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις στον κόσμο, είναι κάτι το οποίο μάλλον θα ήθελε να αποφύγει: με βάση την ιστοσελίδα worldometers.info είναι η τέταρτη χώρα στον κόσμο ως προς την αναλογία θανάτων από Covid-19 ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Με 3.423 νεκρούς ανά εκατομμύριο πληθυσμού, μόνο το Περού, η Βοσνία και η Βουλγαρία έχουν χειρότερες στατιστικές από τη Βόρεια Μακεδονία.

Παναγιώτης Σωτήρης

© in.gr

Δεν είναι, όμως, αυτός ο μόνος δείκτης που αποτυπώνει μια πρώτα απ’ όλα κοινωνική κρίση στη γειτονική με την Ελλάδα χώρα. Το φθινόπωρο του 2020 το ένα τέταρτο των πολιτών της ζούσε σε δύσκολες συνθήκες. Στη χειρότερη θέση ήταν τα νοικοκυριά, με δύο ενήλικες και τρία ή περισσότερα παιδιά, ακολουθούσαν τα μονογονεϊκά νοικοκυριά και οι άνεργοι οι οικονομικά μη ενεργοί. Το χαμηλότερο ποσοστό φτώχειας το αντιμετώπιζαν οι συνταξιούχοι. 

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ

Όλα αυτά συνδυάζονταν και με έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια, ξεκινώντας από την έντονη δυσπιστία για την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας. Μια έρευνα το Δεκέμβριο του 2020 το αποτύπωνε με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο. Σε μια κλίμακα 1-5 η μέση βαθμολογία των πολιτών για την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας ήταν 2,9. Επιπλέον, το 28,3% των πολιτών έδινε το χαμηλότερο βαθμό (1) στα κυβερνητικά μέτρα υποστήριξης για την πανδημία. Επιπλέον, η πλειοψηφία των ερωτώμενων σε εκείνη την έρευνα υποστήριζε ότι οι υγειονομικές αρχές δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στην πανδημία. Την ίδια στιγμή, η χώρα υποφέρει από φαινόμενα ενδημικής διαφθοράς. Τον Ιανουάριο του 2021 ο δείκτης πρόσληψης της διαφθοράς που επεξεργάζεται η Διεθνής τής Διαφάνειας (Transparency International) έθετε τη Βόρεια Μακεδονία στη θέση 106 με 35 βαθμούς, χαμηλότερα από τη Βοσνία, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο.

Η ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΤΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ
ΕΙΣΔΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Σε όλα αυτά έχει προστεθεί και το ζήτημα, ότι η εισδοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μετατραπεί σε ένα άπιαστο όνειρο. Παρότι κορυφαίοι πολιτικοί εκπρόσωποι της ΕΕ είχαν περίπου δεσμευτεί, ότι η αποδοχή της «Συμφωνίας των Πρεσπών» θα άνοιγε το δρόμο για την ενταξιακή διαδικασία της Βόρειας Μακεδονίας, αυτή τη στιγμή συνολικά η διεύρυνση της ΕΕ προς τα Δυτικά Βαλκάνια έχει «παγώσει».

Ο λόγος είναι η αλλαγή κλίματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η αυξανόμενη απροθυμία αρκετών ευρωπαϊκών χωρών να αναλάβουν την ευθύνη και το κόστος μιας διαδικασίας διεύρυνσης, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης ανακατεύθυνσης πόρων. Σε αυτό προστίθεται και μια αυξανόμενη τάση να αντιμετωπίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση περισσότερο ως ένα «κλειστό κλαμπ» παρά ως μια πιο ανοιχτή διαδικασία ενοποίησης του ευρωπαϊκού χώρου.

Αυτό, όμως, σημαίνει, ότι χώρες όπως αυτές των Δυτικών Βαλκανίων εισπράττουν αυτή τη στάση περισσότερο ως αντιμετώπιση ως «φτωχών συγγενών» και αυτό συμβάλλει σε ένα κλίμα δυσαρέσκειας.

Ας μην ξεχνάμε ότι ούτως ή άλλως μιλάμε για χώρες με σημαντικά ποσοστά μετανάστευσης και που η δυνατότητα να αποκτήσουν μια αυξημένη αναπτυξιακή δυναμική προϋποθέτει, ότι μπορούν αφενός να έχουν πρόσβαση σε μεγαλύτερες αγορές και αφετέρου ότι μπορούν να λάβουν σημαντικές ενισχύσεις, για να μπορέσουν να ανασυγκροτήσουν τόσο την οικονομία όσο και την ευρύτερη κοινωνική τους υποδομή.

Μόνο που όλα αυτά δεν μπορεί να τα καλύψει π.χ. η ένταξη στο ΝΑΤΟ, έστω και εάν προβλήθηκε ως μία εγγύηση ασφάλειας. 

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Την ίδια ώρα, αποδεικνύεται ότι τα «βαλκανικά φαντάσματα» δεν είναι εύκολο να ξεπεραστούν. Και εάν εν μέρει οι σχέσεις με την Ελλάδα κάπως εξομαλύνθηκαν με τη Συμφωνία των Πρεσπών, δεν ισχύει το ίδιο για τη Βουλγαρία, που με το ιδιότυπο βέτο που επίσης βάζει ως προς την ενταξιακή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επίσης υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα των συγκρουόμενων εθνικισμών στα Βαλκάνια παραμένει ενεργό, εάν αναλογιστούμε ότι ουσιαστικά, η Βουλγαρία απαιτεί από τη Βόρεια Μακεδονία ένα βαθμό «βουλγαρικής ιστορικής ταυτότητας», στοιχείο όμως που ισοδυναμεί με αναίρεση του πυρήνα της «μακεδονικής ταυτότητας» που ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα διατυπώθηκε, σε αντιδιαστολή με τους άλλους εθνικισμούς στα Βαλκάνια.

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν μια δύσκολη διαδικασία για τη γειτονική χώρα. Δεν είναι απλό πράγμα να υποχρεώνεται μια χώρα να αλλάξει το όνομά της και να τροποποιήσει την ταυτότητά της, έστω και εάν αυτό αποτελούσε βήμα προς καλύτερες σχέσεις με τους γείτονές της και τη διεθνή κοινότητα.

Τέτοιες αποφάσεις για να μη μετατραπούν σε «εθνικά τραύματα» απαιτούν να μπορούν να ενταχθούν σε δυναμικές κοινωνικής και πολιτικής ανασυγκρότησης και προόδου. Αυτό μέχρι τώρα δεν έχει μπορέσει να γίνει, εν μέρει και εξ αιτίας της απροθυμίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τηρήσει την υπόσχεση που είχε δώσει (έστω και εάν προφανώς η όποια ενταξιακή διαδικασία θα ήταν μακρόχρονη).

Όμως, οφείλουμε να παραδεχτούμε, ότι και η καθυστέρηση και από την ελληνική πλευρά του προχωρήματος σε σχέση με τα διάφορα συμπληρωματικά πρωτόκολλα της συμφωνίας, δε διαμόρφωνε το καλύτερο κλίμα, παρότι η κυβερνητική αλλαγή του 2019 δε διακύβευσε την ίδια τη συμφωνία, ανεξαρτήτως μεμονωμένων ρητορικών αποχρώσεων. 

Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Είναι σαφές, ότι στις δημοτικές εκλογές ο Ζόραν Ζάεφ υπέστη μια συνολικότερη αποδοκιμασία που δεν αφορούσε απλώς το αυτοδιοικητικό επίπεδο.

Εκφράστηκε ταυτόχρονα η δυσαρέσκεια για την αποτυχία της κυβέρνησής του – που ας μην ξεχνάμε ότι βρέθηκε στην εξουσία με όραμα να φέρει μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις – να βελτιώσει την κοινωνική συνθήκη, να αντιμετωπίσει την πανδημία και να περιορίσει τα εκτεταμένα προβλήματα διαφθοράς (ας μην ξεχνάμε ότι ο Γκρουέφσκι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα το 2018 για να αποφύγει τη φυλακή), αλλά και η συνολικότερη δυσπιστία απέναντι, τόσο στην ικανότητα της πολιτικής τάξης να κάνει την ανεξάρτητη κρατική υπόσταση συνώνυμη της κοινωνικής βελτίωσης αλλά και της διεθνούς κοινότητας, να σταθεί στο ύψος των όποιων δεσμεύσεών της.

Ως αποτέλεσμα, το VMRO-DPMNE επικράτησε σε 42 δήμους, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDSM) σε 16 και το μεγαλύτερο αλβανικό κόμμα στη χώρα, το DUI σε 10 δήμους, καθώς στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών (Κυριακή 31/10) , το SDSM έχασε τόσο στο μητροπολιτικό δήμο των Σκοπίων, όσο και σε όλους τους άλλους μεγάλους δήμους της χώρας, στους οποίους στήθηκαν κάλπες. Συγκριτικά, το 2017 οι Σοσιαλδημοκράτες είχαν κερδίσει σε 57 δήμους.

Παρότι το VMRO-DPMNE έσπευσε να ζητήσει και την προκήρυξη εκλογών για τη Βουλή, δεν είναι δεδομένο ότι τα πράγματα θα πάνε εκεί. Τυπικά, ο κυβερνητικός συνασπισμός διατηρεί την έστω και ισχνή πλειοψηφία του στη Βουλή (μέσα από τη συνεργασία με τα αλβανικά κόμματα) που θα επέτρεπε το σχηματισμό κυβέρνησης έστω και με άλλον επικεφαλής.

Από την άλλη, κρίση του κυβερνητικού συνασπισμού θα μπορούσε να οδηγήσει είτε σε νέες κάλπες είτε στο σχηματισμό κυβέρνησης με την αντίθετη γεωμετρία, δηλαδή με μείζονα εταίρο το VMRO-DPMNE.

Περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς με καρκίνους αίματος, οι οποίοι έχουν πλήρως εμβολιαστεί κατά του κορωνοϊού, έχουν μικρή ανοσιακή προστασία έναντι της νόσου Covid-19, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.
Οι ερευνητές του King’s College και του Ινστιτούτου Φράνσις Κρικ του Λονδίνου, οι οποίοι έκαναν τη μελέτη SOAP-2 και τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας του καρκίνου «Cancer Cell», μελέτησαν 159 άτομα, από τα οποίους τα 72 με συμπαγείς όγκους, τα 56 με καρκίνους του αίματος και τα 31 χωρίς κανέναν καρκίνο. Όλοι τους είχαν κάνει και τις δύο δόσεις του εμβολίου Pfizer/BioNTech.
Διαπιστώθηκε ότι μετά τον πλήρη εμβολιασμό το 57% των ασθενών με καρκίνους του αίματος είχε ανεπαρκή ανοσιακή απόκριση στον κορωνοϊό. Μόνο το 36% είχε αναπτύξει αντισώματα και κυτταρική ανοσία (Τ-λεμφοκύτταρα), έναντι ποσοστού 78% στους καρκινοπαθείς με συμπαγείς όγκου και 88% στους υγιείς της ομάδας ελέγχου. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν τον αυξημένο κίνδυνο για Covid-19 ακόμη και των πλήρως εμβολιασμένων με καρκίνους του αίματος και την ανάγκη να κάνουν τρίτη ενισχυτική δόση.
Από την άλλη, οι ασθενείς με συμπαγείς όγκους, όπως μαστού, δέρματος ή ουρολογικούς, ενώ έχουν μικρή ανοσιακή απόκριση μετά την πρώτη δόση του εμβολίου (μόνο το 38%), η προστατευτική ανοσία βελτιώνεται αισθητά μετά τη δεύτερη δόση. Ενώ προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η καθυστέρηση της δεύτερης δόσης στους υγιείς ανθρώπους μπορεί να βελτιώσει την ανοσιακή απόκριση του οργανισμού τους απέναντι στον κορωνοϊό, η νέα μελέτη δείχνει ότι αυτό δεν ισχύει στους καρκινοπαθείς, οι οποίοι δεν πρέπει να καθυστερούν τη δεύτερη δόση.
Οι ερευνητές επισήμαναν επίσης την ανάγκη οι ευάλωτες ομάδες, όπως οι καρκινοπαθείς, να φοράνε μάσκα και να τηρούν τις αποστάσεις, ιδίως σε πολυσύχναστα μέρη και στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Επίσης, συνιστάται ο εμβολιασμός των παιδιών που έρχονται σε επαφή με ασθενείς με καρκίνους του αίματος.
Ο επικεφαλής ερευνητής, καθηγητής Άντριαν Χεϊντέι, δήλωσε ότι «τα εμβόλια κατά του ιού SARS-CoV-2 αποτελούν αξιοσημείωτη επιτυχία, αλλά όχι για όλους, καθώς πολλοί ασθενείς με καρκίνο συνεχίζουν την καθημερινή ρουτίνα τους παραμένοντας σε μεγάλο βαθμό απροστάτευτοι. Οι επιστήμονες πρέπει να βρουν τρόπους για να κάνουν τα εμβόλια πιο αποτελεσματικά για τους καρκινοπαθείς».
© Newsbreak.gr

Αντιμέτωπη με τον κίνδυνο κατάρρευσης των υπηρεσιών, η κυβέρνηση Legault υπαναχώρησε. Δε θα επιβάλει εμβολιασμό στους σημερινούς εργαζόμενους στον τομέα της υγείας. Οι μελλοντικοί εργαζόμενοι, ωστόσο, θα πρέπει να εμβολιαστούν για να προσληφθούν στο δίκτυο.
Περίπου 14.000 εργαζόμενοι που εργάζονται σε νοσοκομεία, CHSLD και ιδιωτικές κατοικίες ηλικιωμένων, δεν έχουν ακόμη εμβολιαστεί. Από αυτούς, οι 5.000 βρίσκονται σε άμεση επαφή με ασθενείς. Ο υπουργός Υγείας ισχυρίζεται ότι «προσπάθησε τα πάντα» για να πείσει αυτούς τους… απείθαρχους.
«Λαμβάνουμε τη λιγότερο χειρότερη απόφαση», δήλωσε την Τετάρτη 3/11 ο υπουργός Υγείας Κρίστιαν Ντουμπέ.
Αρχικά είχε οριστεί για τις 15 Οκτωβρίου, η προθεσμία για τον εμβολιασμό ή τον κίνδυνο αναστολής χωρίς αμοιβή, όμως λίγες μέρες πριν ο πρωθυπουργός François Legault το ανέβαλε για τις 15 Νοεμβρίου. Το τελεσίγραφο και η αναβολή δεν επηρέασαν όσους δεν είχαν πλήρως ή καθόλου εμβολιαστεί.
Η όλη υπόθεση θύμιζε… γονείς που απειλούν τα απείθαρχα παιδιά τους με τιμωρία την οποία δεν υλοποιούν και τους δίνουν μια δεύτερη ευκαιρία. Το παιδί τότε βλέπει ότι δεν πρόκειται να τιμωρηθεί, για οποιαδήποτε αταξία που θα κάνει και συνεχίζει την απειθαρχία του.
Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που δεν προστατεύονται επαρκώς από τον κορωνοϊό θα πρέπει να συνεχίσουν να υποβάλλονται σε εξετάσεις τρεις φορές την εβδομάδα, όπως συμβαίνει επί του παρόντος. Όσοι αρνηθούν να εξεταστούν θα τεθούν σε διαθεσιμότητα χωρίς αμοιβή.

ANGLADE: ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΕΜΕΝΕ Ο LEGAULT
Έξω φρενών είναι η αρχηγός της Αντιπολίτευσης και ηγέτης του Φιλελεύθερου κόμματος του Κεμπέκ, Dominique Anglade, για την υποχώρηση της κυβέρνησης στο θέμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού. «Η κυβέρνηση και πρωθυπουργός γύρισαν την πλάτη τους στους 79,4% εμβολιασμένους Κεμπεκιώτες αψηφώντας την υγεία τους», δήλωσε. Η κα Anglade, πρόσθεσε ότι η απόφαση της κυβέρνησης έχει περισσότερο πολιτικά κίνητρα. «Αυτό αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Legault δεν είναι και δεν έχει το θάρρος να επιβάλει πολιτικές που θα προστατεύσουν τους Κεμπεκιώτες», τόνισε.

53% ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ
ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑΡΗΔΕΣ
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Υγείας του Κεμπέκ (Institut national d’excellence en santé et en services sociaux – INESSS), έχει διαπιστωθεί ότι 53% των νέων κρουσμάτων είναι σε άτομα άνω των 70 ετών. Επίσης 56% των νοσηλευμένων από τον ιό είναι 70 ετών και άνω.

ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΣΤΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της προστασίας ασθενών (Conseil pour la protection des maladies), Paul Brunet, υπέβαλε καταγγελία στη Sûreté du Québec για εγκληματική αμέλεια κατά ηλικιωμένων που πέθαναν σε «φρικτές» συνθήκες σε CHSLDs κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος του COVID-19. Η μήνυση είναι κατά της τότε υπουργού Υγείας, Danielle McCann, και του διευθυντή δημόσιας υγείας, Horacio Aruda, που τους καθιστά υπεύθυνους για τους άθλιους θανάτους.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτοί οι θάνατοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, «εάν οι αρχές είχαν αρχίσει να ελέγχουν, να απομονώνουν και να θεραπεύουν ηλικιωμένους που φρόντιζαν νωρίτερα».
«Αυτοί οι άνθρωποι αγνοήθηκαν, εγκαταλείφθηκαν, θυσιάστηκαν από τις αρχές και δε θα μάθουμε ποτέ ποιος πέθανε από τι σε CHSLD και ιδιωτικά ιδρύματα και γηροκομία», τόνισε.
Ο κ. Μπρουνέ είπε επίσης ότι έλαβε εκατό καταγγελίες από οικογένειες κατοίκων, μεταξύ των οποίων για «την έλλειψη ενημέρωσης» σχετικά με την κατάσταση της υγείας του αγαπημένου τους προσώπου, την «κακή φροντίδα ή καμία φροντίδα» και την «υπεροπτική ανακοίνωση» του θανάτου τους.
Συνολικά, περίπου σαράντα εμπειρογνώμονες και μάρτυρες θα κληθούν να καταθέσουν κατά τη διάρκεια των ακροάσεων, οι οποίες θα διενεργηθούν μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου.

ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ ΧΑΠΑΚΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΟΥ
Εν τω μεταξύ, το Ηνωμένο Βασίλειο ενέκρινε την Πέμπτη 4/11 το molnupiravir, μια θεραπεία δισκίων που αναπτύχθηκε από την αμερικανική Merck, το οποίο θεωρείται κρίσιμο εργαλείο για την καταπολέμηση της πανδημίας. Το χαπάκι δίδεται σε ασθενείς τις ημέρες μετά από θετικό τεστ και η θεραπεία μειώνει κατά το ήμισυ τον κίνδυνο νοσηλείας, σύμφωνα με κλινική δοκιμή που διεξήχθη από τη Merck, επίσης γνωστή ως MSD εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Η βρετανική κυβέρνηση έχει παραγγείλει 480.000 θεραπείες molnupiravir και η Γαλλία 50.000.

ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ
ΚΑΝΑΔΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΟ
Τέλος, με μεγάλη επιτυχία – σύμφωνα με πληροφορίες – διεξάγονται οι μελέτες για το εμβόλιο Novavax που θα παράγεται στο Μόντρεαλ. Αναπτύχθηκε από την αμερικανική εταιρεία βιοτεχνολογίας με το ίδιο όνομα, το Novavax είναι γνωστό ως εμβόλιο υπο-μονάδων πρωτεϊνών, καθιστώντας το διαφορετικό από τα τρέχοντα εμβόλια COVID-19 που γνωρίζουμε.
Συμπερασματικά: Εξακολουθεί να απαιτεί δύο δόσεις αλλά οι δοκιμές έχουν δείξει ότι είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό και ταχύτερο στην κατασκευή. Η καναδική παραγωγή θα πρέπει να ξεκινήσει το 2022 στο Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας του Κέντρου Βιολογικής Παραγωγής του Καναδά στο Μόντρεαλ.
Οι εγκαταστάσεις του Μόντρεαλ θα πρέπει να είναι σε θέση να παράγουν 24 εκατομμύρια δόσεις εμβολίου ετησίως. Σύμφωνα με τον John Trizzino, διευθυντή της Novavax: «Αυτή η πανδημία δεν πρόκειται να φύγει σύντομα. Και ως εκ τούτου, πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να έχουμε αρκετή παραγωγική ικανότητα στον Καναδά για να το ικανοποιήσουμε αυτό».
Το Novavax είναι διαφορετικό από τα εμβόλια COVID-19, όπως η Pfizer-BioNtech και η Moderna. Αυτά τα εμβόλια mRNA παραδίδουν ένα γενετικό κώδικα στο σώμα που του δίνει εντολή να κάνει τη δική του πρωτεΐνη ακίδας, η οποία εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει και να καταπολεμά τη (διάσημη πλέον…) πρωτεΐνη ακίδας, που επιτρέπει στον ιό SARS-CoV-2 να συνδεθεί με τα κύτταρα και να μολύνει κάποιον. Το Novavax το κάνει αυτό εγχέοντας μια τροποποιημένη έκδοση του γονιδίου της πρωτεΐνης ακίδας που δε σας αρρωσταίνει.
Σε αντίθεση με τα εμβόλια mRNA, το Novavax μπορεί να αποθηκευτεί σε θερμοκρασίες ψυγείου για εβδομάδες και δε χρειάζεται να καταψύχεται σε ειδικούς καταψύκτες εξαιρετικά χαμηλής θερμοκρασίας, καθιστώντας τη διανομή απλούστερη.