Η ισραηλινή επίθεση κατά στελεχών της Χαμάς στο Κατάρ, ακόμη κι αν απέτυχε, στέλνει σαφές μήνυμα προς συμμάχους και αντιπάλους στην περιοχή, δυσκολεύει τις διαπραγματεύσεις εκεχειρίας και ανοίγει νέο κύκλο έντασης
Το Ισραήλ μέσα σε σχεδόν τρία χρόνια από τον Οκτώβριο του 2023 και το «Μαύρο Σάββατο» μέχρι και σήμερα, ούτε λίγο ούτε πολύ έχει βομβαρδίσει πέντε πρωτεύουσες χωρών της Μέσης Ανατολής και το έχει κάνει να φαίνεται – πέρα από απλό – πλέον και αναμενόμενο, ειδικά εάν το Τελ Αβίβ επιχειρεί να προωθήσει το δικό του σχέδιο.
Οι 10 ισραηλινοί πύραυλοι στη Ντόχα μπορεί να μη βρήκαν στόχο και τα πέντε στελέχη της Χαμάς να μην έχασαν τη ζωή τους αλλά το Ισραήλ είναι πλέον σε θέση να κερδίζει ακόμη και από τέτοιου τύπου αποτυχημένες απόπειρες.
Το βασικό ζητούμενο για τον Νετανιάχου αλλά και την Κυβέρνησή του δεν ήταν πάντως μόνο ο θάνατος ακόμη πέντε μελών της τζιχαντιστικής οργάνωσης που αιματοκύλησε τα εδάφη του 2023 αλλά να περάσει με τον πλέον δυνατό και ξεκάθαρο τρόπο το μήνυμα, ειδικά προς το Κατάρ, πως «κανένας δεν είναι εκτός βεληνεκούς και κανένας δεν είναι ασφαλής όσο δεν είμαστε κι εμείς».
Το Τελ Αβίβ έχει προχωρήσει σε χτυπήματα όπως αυτό με τους βομβητές της Χεζμπολάχ στο Λίβανο ή τα επί 12 ημέρες χτυπήματα σε θέσεις της αεράμυνας αλλά και του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, που στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον θα γίνουν στα κατάλληλα χέρια ταινιών δράσης που θα σπάσουν τα ταμεία παγκοσμίως… Το τελευταίο δε θα μπει στη συγκεκριμένη λίστα αλλά ίσως να είναι το πλέον δομικό για το επόμενο βήμα που η χώρα έχει σχεδιάσει…
Το Κατάρ δεν είναι απλά μία χώρα που πρωταγωνιστεί από το 2023 στις διαπραγματεύσεις με τη Χαμάς, ούτε μία χώρα που έχει το οτιδήποτε κοινό, με όσους επί δεκαετίες μπήκαν σε αυτό που για το Τελ Αβίβ είναι ο άξονας του κακού και το μακρύ χέρι της Τεχεράνης. Ναι, μπορεί το Ισραήλ με το Κατάρ να μην έχει και τις καλύτερες των σχέσεων, αλλά τόσο οι αντιπροσωπείες όσο και οι συζητήσεις όλων των κλιμακίων του Νετανιάχου στη Ντόχα είχαν πάντοτε έναν – ή και περισσότερους από έναν – καλό λόγο για τους οικοδεσπότες…
Η «ΕΝΟΧΛΗΣΗ» ΕΝΟΣ ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥ
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ
Το ισραηλινό χτύπημα ήταν και πάλι εκτός «λογικής» για συμμάχους, εχθρούς και «ουδέτερους». Το να πλήττεις το Κατάρ από αέρος με τον τρόπο που έχει χτυπήσει την Υεμένη, το Λίβανο, τη Συρία, το Ιράν και τη Γάζα, δείχνει πολλά, ειδικά εάν αυτό που θέλεις να επιτύχεις δεν εντάσσεται στο πλαίσιο του «παραδοσιακού» διαχωρισμού – φίλοι και εχθροί. Το Ισραήλ έφερε σε εξόχως δύσκολη θέση τόσο τη Σαουδική Αραβία όσο και –κυρίως– τις ΗΠΑ. Ο Ντόναλντ Τραμπ το διήμερο της 14ης και 15ης Μαϊου βρέθηκε στη Ντόχα και όχι μόνο έκανε «προσωπικές» κινήσεις αλλά «φόρτωσε» και το δικό του Air Force 1 με καταριανές επενδύσεις που ξεπερνούν το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια. Το Ισραήλ απέδειξε περίτρανα πως ούτε κι αυτό είναι εμπόδιο, μπροστά στα όσα το ίδιο έχει σχεδιάσει και θα υλοποιήσει με κάθε τρόπο και κόστος. Η ισραηλινή κίνηση θα φέρει «παρασκηνιακά» πιθανότατα «αντίποινα» από τον Τραμπ – αντίποινα όμως που πολύ δύσκολα θα φτάσουν σε ουσιαστικές κυρώσεις, παρά το γεγονός πως οι ισραηλινοί πύραυλοι έπεσαν σε μικρή απόσταση από τη μεγαλύτερη αεροπορική στρατιωτική βάση των ΗΠΑ σε ολόκληρη την περιοχή. Το Ισραήλ γνωρίζει πως έχει το περιθώριο να κάνει αυτό που θέλει, έστω κι αν το «παράθυρο ευκαιρίας» που του έχει ανοιχτεί κλείνει σταδιακά με ενέργειες όπως η τελευταία.
ΠΟΙΑ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ;
Το χτύπημα του Ισραήλ δε βρήκε στόχο και τα μέλη – όσα έχουν απομείνει – της Χαμάς δε σκοτώθηκαν, αυτό που δείχνει να «πεθαίνει» όμως είναι η οποιαδήποτε ελπίδα για μία συμφωνία με το Ισραήλ. Ρεαλιστικά και χωρίς διπλωματική οπτική, ποιος από όσους μετέχουν στο σχήμα που θέλει να υπογραφεί μία εκεχειρία και να υπάρξει επιτέλους τέλος στον πόλεμο και το θάνατο εντός της Γάζας, μπορεί όχι απλά να υπογράψει αλλά και να εμφανιστεί κάπου για να υπάρξει η συγκεκριμένη εξέλιξη;
Για το επόμενο διάστημα θα είναι εξόχως απίθανο να έχουμε κάποια εμφάνιση έστω και με εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ των μελών της Χαμάς για να υπάρξει κάποια εξέλιξη. Το γεγονός πως τα μέλη της μάλιστα δε σκοτώθηκαν, θα τους δώσει και νέα τόνωση στο «αφήγημα» πως θα βγουν νικητές… Το Ισραήλ, που καμία πρόθεση ως φαίνεται δεν έχει να συμβιβαστεί με οτιδήποτε λιγότερο από την εξάλειψη της Χαμάς, την παράδοση ζωντανών και νεκρών ομήρων και την απόλυτη ευθύνη – έλεγχο σε Γάζα και κατεχόμενη δυτική όχθη, την επομένη μίας συμφωνίας έχει εξασφαλίσει πως θα υπάρξει δεδομένα αρκετός χρόνος προκειμένου να πράξει όσα έχει ανακοινώσει και πάλι εντός του Παλαιστινιακού θύλακα.
Η ΑΓΚΥΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ
Τα όσα πράττει το Ισραήλ και ο τρόπος κυρίως που επιλέγει να τα πράξει, δείχνουν μία σαφή τάση κλιμάκωσης χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει απόλυτα ποιος είναι ο επόμενος στόχος του Νετανιάχου… Η Άγκυρα είναι δεδηλωμένα ο ένας και μοναδικός σήμερα πόλος ο οποίος «πληροί» αυτές τις προδιαγραφές. Η Τουρκία παραμένει ο μεγάλος αντίπαλος και το αγκάθι στη Συρία, ο Ταγίπ Ερντογάν έχει ανοιχτά προσφέρει «άσυλο» και «στέγη» στη Χαμάς και είναι η Άγκυρα εκείνη που σήμερα δεν έχει υποστεί κάποια από τα «αντίμετρα» που το Ισραήλ δεν έχει κανένα πρόβλημα – αποδεδειγμένα πλέον – να στείλει προς την πλευρά που θα βάλει στο στόχαστρό του. Η Συρία από τη στιγμή της πτώσης Άσαντ και μετά, αποτελεί με βάση τα όσα οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές στην περιοχή τονίζουν σε κάθε ευκαιρία, το «ιδανικό» σημείο για ένα γερό «ξεκαθάρισμα» λογαριασμών. Η Δαμασκός δεν «κείται μακράν» για το Τελ Αβίβ αλλά ούτε και την Άγκυρα και μένει να δούμε πότε, με ποιον τρόπο και πως, θα επιλέξει το Ισραήλ ή η Τουρκία, να ανοίξουν κι άλλο τον τεράστιο ασκό της κρίσης και του πολέμου.
ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
