Home Blog Page 5

Η δύναμη του ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ

0

Τελευταία ο Ντόναλντ Τραμπ «απειλεί» το ΝΑΤΟ ότι θα αποσύρει τις ΗΠΑ από τη Δυτική Αμυντική Συμμαχία, αν τα υπόλοιπα μέλη δε συνεισφέρουν το ίδιο με τη χώρα του. Πολλοί ανησυχούν, διότι πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ χάνει το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής του. Είναι όμως έτσι; Μία έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι… ΟΧΙ, το ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ χάνει μέρος της δυναμικής του, όμως εξακολουθεί και παραμένει δυνατό και αξιόμαχο.
Παρακάτω αποτυπώνονται τα αποτελέσματα της έρευνας, με μία συνοπτική αλλά τεκμηριωμένη εικόνα για το σύνολο στρατού και βασικού οπλισμού των χωρών του ΝΑΤΟ χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία (2024–2026).

ΝΑΤΟ ΧΩΡΙΣ ΤΙΣ ΗΠΑ

Σύνολο στρατού & κύριου οπλισμού – περιλαμβάνει όλες τις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ + τον Καναδά (δεν περιλαμβάνονται οι ΗΠΑ)

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ (ΣΤΡΑΤΟΣ)

◙ Ενεργό προσωπικό: ≈ 2,1 εκατομμύρια στρατιώτες

Για σύγκριση:

◘ Σύνολο ΝΑΤΟ (με ΗΠΑ): ~3,44 εκατ.

◘ Οι ΗΠΑ μόνες τους: ~1,33 εκατ.

Δηλαδή, το ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ εξακολουθεί να είναι από τα μεγαλύτερα στρατιωτικά μπλοκ στον κόσμο

ΧΕΡΣΑΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ (LAND FORCES)

Κύρια άρματα μάχης (Tanks)

◙ ≈ 6.800–7.000 άρματα

◙ Κύριοι τύποι: Leopard 2 (Γερμανία, Πολωνία, Ελλάδα κ.ά.), Leclerc (Γαλλία), Challenger 2 (Ηνωμένο Βασίλειο)

Οι μεγαλύτεροι στόλοι εκτός ΗΠΑ: Τουρκία, Ελλάδα, Πολωνία, Γαλλία, Γερμανία

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Συνολικά στρατιωτικά αεροσκάφη: ≈ 7.900–8.000 αεροσκάφη

Περιλαμβάνουν: Μαχητικά (Rafale, Eurofighter, Gripen, F-35), Μεταγωγικά, Ελικόπτερα, UAVs (σε περιορισμένο αριθμό)

Κορυφαίοι χρήστες: Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Γερμανία, Τουρκία

ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Πολεμικά πλοία: ≈ 1.950–2.000 πλοία συνολικά

Ανάλυση: 10 αεροπλανοφόρα (Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία), ≈ 75 υποβρύχια, Εκατοντάδες φρεγάτες, κορβέτες & αποβατικά

Πυρηνικά όπλα (σημαντικό)

Χώρες ΝΑΤΟ χωρίς ΗΠΑ με πυρηνικά: Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο

◘ Εκτιμώμενο σύνολο: ≈ 500 πυρηνικές κεφαλές

Αμυντικές Δαπάνες (χωρίς ΗΠΑ)

◙ Σύνολο Ευρώπης + Καναδά (2025): ≈ 574 δις δολάρια

◙ Οι ΗΠΑ: ≈ 838 δις Δολάρια

Οι μη αμερικανικές χώρες καλύπτουν πλέον σχεδόν το 50% της συνολικής ισχύος του ΝΑΤΟ, ποσοστό που αυξάνεται ραγδαία μετά το 2022

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

Κατηγορία                        ΝΑΤΟ χωρίς ΗΠΑ

◘ Ενεργό προσωπικό       ~2,1 εκατ.

◘ Άρματα μάχης               ~7.000

◘ Αεροσκάφη                   ~8.000

◘ Πολεμικά πλοία            ~2.000

◘ Πυρηνικά όπλα             ~500

◘ Αμυντικές δαπάνες       ~$574 δις

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ακόμη και χωρίς την Αμερική, το ΝΑΤΟ: Διαθέτει τεράστιο στρατό, Έχει ποιοτικό εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, Υπερέχει της Ρωσίας σε Αεροπορία, Ναυτικό, Οικονομική δυνατότητα.

Υστερεί κυρίως σε: Κεντρική διοίκηση, Παγκόσμια προβολή ισχύος, Πυρηνικό όγκο.

Όταν για όλα φταίνε οι άλλοι…

Κάθε φορά που μια ξένη τηλεοπτική ή κινηματογραφική παραγωγή παρουσιάζει την ελληνική ιστορία με ανακρίβειες – όπως συνέβη πρόσφατα με το ντοκιμαντέρ για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ή τις συζητήσεις γύρω από την «Οδύσσεια» – ξεσπά θύελλα αντιδράσεων. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατακλύζονται από οργισμένες αναρτήσεις, ενώ ομογενειακές οργανώσεις καταγγέλλουν «παραχάραξη της Ιστορίας».

Ωστόσο, η διαρκής αυτή αγανάκτηση αποκαλύπτει ένα βαθύτερο πρόβλημα: την απουσία εθνικής στρατηγικής και την τάση μας να μεταθέτουμε πάντα την ευθύνη στους ξένους, αποφεύγοντας την αυτοκριτική.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι γιατί ένας Αμερικανός παραγωγός ή σκηνοθέτης υπέπεσε σε σφάλμα, αλλά πού βρισκόταν η ελληνική πολιτεία. Δεν είναι δυνατόν να απαιτούμε από διεθνή δίκτυα να προστατεύσουν την ιστορική αλήθεια περισσότερο από όσο η ίδια η χώρα την υπερασπίζεται. Η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως την Αθήνα, η οποία αντιδρά εκ των υστέρων αντί να ασκεί προληπτική, οργανωμένη και διαρκή πολιτιστική διπλωματία.

Όταν το κράτος χρηματοδοτεί παραγωγές στο όνομα της προβολής της χώρας, οφείλει να γνωρίζει εκ των προτέρων το περιεχόμενό τους και να διαθέτει θεσμούς με συνέχεια, συντονισμό και εξειδικευμένο προσωπικό. Αυτή η νοοτροπία αδράνειας και η απουσία στρατηγικής, παρατηρείται συστηματικά και στην εξωτερική πολιτική.

Για δεκαετίες, οι Έλληνες της διασποράς κινητοποιήθηκαν δυναμικά για εθνικά θέματα, όπως το Κυπριακό και η ονομασία της τότε ΠΓΔΜ. Εντούτοις, η εκάστοτε πολιτική ηγεσία συχνά διατηρούσε αποστάσεις, αφήνοντας την αίσθηση ότι δεν αξιοποιούσε τη δυναμική της διασποράς. Αν και η διπλωματία απαιτεί ρεαλισμό και δύσκολους συμβιβασμούς, ο ρεαλισμός δε δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την παντελή έλλειψη σχεδιασμού.

Η βασική αντίφαση έγκειται στο ότι απαιτούμε από τους ξένους να σέβονται την ελληνική κληρονομιά, ενώ εμείς τη χρησιμοποιούμε συχνά ως απλό εργαλείο εσωτερικής κατανάλωσης, χωρίς να διαθέτουμε τους σύγχρονους μηχανισμούς για την αποτελεσματική προβολή της. Κατηγορούμε διαρκώς τους πάντες – το Χόλυγουντ, τους γείτονες, τους συμμάχους – αποφεύγοντας να κοιτάξουμε στον καθρέφτη.

Η πολιτική ευθύνη ανήκει στους 300 της Βουλής και στις κυβερνήσεις, που οφείλουν να εξασφαλίσουν εθνική συνέχεια, θεσμική σοβαρότητα και συντονισμό. Όμως ευθύνη φέρει και η ομογένεια. Τα συλλαλητήρια και τα λόμπι χάνουν την αποτελεσματικότητά τους όταν περιορίζονται σε αποσπασματικές καταγγελίες. Αντί να διαμαρτυρόμαστε στους ξένους, οφείλουμε να απαιτήσουμε από το ελληνικό κράτος λογοδοσία, συγκεκριμένη στρατηγική και περιφρούρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η Ελλάδα διαθέτει ιστορικό πλούτο που δε χρειάζεται υπερβολές για να ξεχωρίσει διεθνώς· χρειάζεται ένα κράτος που να λειτουργεί με σοβαρότητα, επιμονή και συνέπεια. Από την εποχή του Καποδίστρια, η χώρα έχει σημειώσει σημαντικές κατακτήσεις, αποδεικνύοντας ότι κράτος υπάρχει. Το ζητούμενο είναι η αποτελεσματικότητά του. Όσο ψάχνουμε ενόχους στο εξωτερικό και αγανακτούμε από την κερκίδα, θα συνεχίσουμε να αδικούμε τους εαυτούς μας.

Η Ελλάδα δε χρειάζεται άλλους θρήνους για την αδικία των άλλων, αλλά την απόφαση να πάψει να αδικεί η ίδια τον εαυτό της…

Η ευημερία των εργαζόμενων φτάνει σε νέο χαμηλό καθώς οι οικονομικές πιέσεις βαραίνουν τους Καναδούς

0

Κατά 9 μονάδες από έτος σε έτος στο 56% μειώθηκε η ευημερία των εργαζομένων στον Καναδά

Μόλις το 56% των Καναδών εργαζομένων αξιολογούν τη συνολική τους ευημερία ως εξαιρετική ή καλή, μειωμένη κατά εννέα ποσοστιαίες μονάδες από 65% το 2025, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Ipsos που διεξήχθη για λογαριασμό της RBC Insurance.

Τα ευρήματα δείχνουν εκτεταμένη επιδείνωση σε πολλές πτυχές της ευημερίας, με χαμηλότερες αξιολογήσεις για την ψυχική υγεία, τη σωματική υγεία και την οικονομική υγεία να υπογραμμίζουν τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σήμερα.


ΟΙ ΚΑΝΑΔΟΙ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ

Η πτώση ήταν εμφανής σε κάθε μέτρο ευημερίας. Η συνολική ευημερία μειώθηκε κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες, από 65% το 2025 σε 56% το 2026. Η ψυχική υγεία μειώθηκε στο 52% (-7 μονάδες), ενώ η σωματική υγεία μειώθηκε από 59% σε 53%. Η οικονομική υγεία, ήδη η διάσταση με τη χαμηλότερη βαθμολογία, υποχώρησε από το 44% στο 42%.
Η ύφεση της ευημερίας επηρεάζει τους Καναδούς σε κάθε στάδιο της σταδιοδρομίας. Οι εργαζόμενοι ηλικίας 18-34 ετών φέρουν το μεγαλύτερο βάρος, με τη συνολική ευημερία να μειώνεται κατά 18 ποσοστιαίες μονάδες από έτος σε έτος – από 67% σε 49% – και τις βαθμολογίες ψυχικής υγείας να πέφτουν 14 μονάδες, από 56% σε 42%. Αυτές οι απότομες μειώσεις υποδηλώνουν, ότι οι εργαζόμενοι στην αρχή της σταδιοδρομίας τους μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις σύνθετες επιπτώσεις της οικονομικής αβεβαιότητας και του άγχους στο χώρο εργασίας.

Αλλά δεν είναι μόνο οι νεότεροι εργαζόμενοι που αγωνίζονται. Οι εργαζόμενοι ηλικίας 55-65 ετών, που παραδοσιακά είναι η πιο ικανοποιημένη ομάδα, παρουσιάζουν επίσης αξιοσημείωτες μειώσεις. Η συνολική ευημερία σε αυτήν την ομάδα μειώθηκε κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες στο 66%, ενώ η ψυχική υγεία μειώθηκε κατά 11 μονάδες στο 63% – μια μετατόπιση που δείχνει ότι οι πιέσεις είναι ευρέως διαδεδομένες, αγγίζοντας τους εργαζόμενους από την πρώτη τους δουλειά έως τα τελευταία χρόνια πριν από τη συνταξιοδότηση.


ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΚΑΝΟΥΝ

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Εν μέσω της ύφεσης, αναδύεται η δύναμη των ομαδικών παροχών. Οι εργαζόμενοι με πρόσβαση σε ομαδικές παροχές ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα συνολικής ευημερίας (58%), ψυχικής υγείας (54%), σωματικής υγείας (54%) και οικονομικής υγείας (44%) σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν. Είναι επίσης πολύ πιο πιθανό (64%) να πιστεύουν ότι η κουλτούρα του χώρου εργασίας τους υποστηρίζει την υγεία και την ευημερία τους, σε σύγκριση με μόλις το 46% εκείνων που δεν έχουν πρόσβαση, υπογραμμίζοντας τον απτό αντίκτυπο που μπορούν να έχουν τα ολοκληρωμένα οφέλη – όχι μόνο στα ατομικά αποτελέσματα υγείας, αλλά και στο πώς αισθάνονται οι εργαζόμενοι ότι υποστηρίζονται από τους εργοδότες τους.


ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΜΠΟΔΙΟ

Όταν ρωτήθηκαν τι εμποδίζει την επένδυση στην ευημερία τους, οι Καναδοί επεσήμαναν συντριπτικά έναν παράγοντα: το αυξανόμενο κόστος ζωής. Περισσότεροι από τους μισούς (51%) το ανέφεραν ως το κύριο εμπόδιο. Αυτή η πρόκληση γίνεται ακόμη πιο έντονα αισθητή από τους εργαζόμενους με αναπηρία, με το 60% να την αναγνωρίζει ως σημαντικό εμπόδιο, υποδεικνύοντας ότι η οικονομική πίεση δημιουργεί ένα κυματιστικό αποτέλεσμα – περιορίζοντας την ικανότητα των Καναδών να δίνουν προτεραιότητα στην υγεία τους ακόμη και όταν αναγνωρίζουν τη σημασία της.


Ο ΥΠΝΟΣ, Η ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ

ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ

Παρά τα εμπόδια, οι Καναδοί έχουν ξεκάθαρη αίσθηση του τι θέλουν να βελτιώσουν. Η φυσική κατάσταση (57%), η διατροφή (48%) και η ποιότητα του ύπνου (47%) βρίσκονται στην κορυφή της λίστας των προτεραιοτήτων. Είναι ενδιαφέρον ότι οι παράγοντες που οι Καναδοί λένε ότι έχουν το μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ευημερία τους, ευθυγραμμίζονται σε μεγάλο βαθμό με αυτούς τους στόχους: ποιότητα ύπνου (66%), φυσική κατάσταση (55%) και οικονομική ασφάλεια (54%). Η αποσύνδεση μεταξύ πρόθεσης και δράσης φαίνεται να οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε περιορισμούς κόστους και χρόνου.

Καναδάς: Ο πληθωρισμός αυξήθηκε στο 3% τον Ιούλιο καθώς οι τιμές του φυσικού αερίου ανέβηκαν ξανά

0

Η αύξηση έρχεται μετά από ελαφρά πτώση του συνολικού πληθωρισμού τον Ιούνιο

Ο πληθωρισμός του Καναδά αυξήθηκε στο 3% τον Ιούλιο, καθώς οι ανανεωμένες εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή ανέβασαν ξανά τις τιμές στις αντλίες βενζίνης. Σύμφωνα με νέα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καναδά, η τιμή του φυσικού αερίου αυξήθηκε ταχύτερα τον Ιούλιο, κατά 25,7% σε ετήσια βάση, σε σύγκριση με τον Ιούνιο, όταν οι τιμές του φυσικού αερίου αυξήθηκαν με ρυθμό 20,5%.

Ο αποκλεισμός στα στενά του Ορμούζ και το μερικό κλείσιμο των ναυτιλιακών οδών στην Ερυθρά Θάλασσα, ευθύνονται για την πίεση στις τιμές της ενέργειας, ανέφερε η υπηρεσία δεδομένων. Ένα μήνα πριν, οι ειρηνευτικές συνομιλίες έφεραν μια σύντομη διακοπή των μαχών στη Μέση Ανατολή, οι οποίες βοήθησαν στη μείωση των τιμών του φυσικού αερίου και συνέβαλαν στη μείωση του πληθωρισμού στο 2,8% τον Ιούνιο.

Το ποσοστό του 3% είναι λίγο πάνω από αυτό που προέβλεπαν οι οικονομολόγοι. Προχωρώντας στην ανακοίνωση της Δευτέρας 17/8, οι περισσότεροι οικονομολόγοι περίμεναν ότι ο πληθωρισμός θα αυξανόταν μόλις ένα… τικ στο 2,9%.

Το κόστος για ταξιδιωτικές εκδρομές αυξήθηκε επίσης τον Ιούλιο, σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά, με τα ακριβότερα ξενοδοχεία και τις πτήσεις προς προορισμούς των ΗΠΑ, εν μέσω του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA, να συμβάλλουν στην αύξηση.

Το υψηλότερο κόστος των καυσίμων αεριωθουμένων άσκησε επίσης ανοδική πίεση στις τιμές των αεροπορικών μεταφορών – οι οποίες αυξήθηκαν κατά 12% σε ετήσια βάση τον Ιούλιο, σε σύγκριση με 9,6% τον Ιούνιο.

Κάποια από αυτή την ανοδική πίεση θα είναι βραχύβια, έγραψε ο ανώτερος οικονομολόγος της BMO Robert Kavcic σε σημείωμα προς τους επενδυτές, καθώς το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι πίσω μας και οι τιμές του φυσικού αερίου έχουν μειωθεί ελαφρώς μέχρι στιγμής τον Αύγουστο.

Οι τιμές των τροφίμων, από την άλλη πλευρά, βοήθησαν στην αντιστάθμιση των πιέσεων κόστους αλλού. Ο πληθωρισμός για τα τρόφιμα που αγοράζονται από τα καταστήματα μειώθηκε στο 3,1% τον Ιούλιο σε ετήσια βάση, από 3,9% τον προηγούμενο μήνα.

Η βραδύτερη ανάπτυξη για τα φρέσκα λαχανικά, το κοτόπουλο και τα προϊόντα δημητριακών, οδήγησε στην επιβράδυνση.

Ο πληθωρισμός για τα φρέσκα φρούτα, εν τω μεταξύ, επιταχύνθηκε στο 6,1%, καθώς το κόστος για τα μούρα και τα πεπόνια εκτινάχθηκε ιδιαίτερα στα ύψη.

Παρά τα θετικά στοιχεία για τα τρόφιμα για το μήνα, η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά σημείωσε ότι ο πληθωρισμός των τιμών των παντοπωλείων έχει πλέον ξεπεράσει το δείκτη τιμών καταναλωτή όλων των ειδών για 18 συνεχόμενους μήνες.

Οι τιμές των παντοπωλείων συνεχίζουν να αυξάνονται περισσότερο από ένα χρόνο, αφότου ο Carney είπε ότι οι Καναδοί θα ζητήσουν από την κυβέρνησή του να λογοδοτήσει με βάση «την εμπειρία τους στο παντοπωλείο».

Ο Kavcic της BMO σημείωσε επίσης, ότι τα βασικά μέτρα του πληθωρισμού – τα οποία αφαιρούν ορισμένα από τα πιο ασταθή στοιχεία, όπως το φυσικό αέριο και τα τρόφιμα – ήταν λίγο πιο… ζεστά από το αναμενόμενο τον Ιούλιο.

Εξαιρουμένου του φυσικού αερίου, ο δείκτης τιμών καταναλωτή αυξήθηκε κατά 2,2% τον Ιούλιο για τρίτο συνεχόμενο μήνα, ανακοίνωσε η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά. Η περικοπή του ΔΤΚ (Δείκτης Τιμών Καταναλωτή) και ο διάμεσος του ΔΤΚ – δύο μέτρα του βασικού πληθωρισμού που εξετάζει η Τράπεζα του Καναδά – ήταν επίσης λίγο υψηλότερα από το αναμενόμενο, σύμφωνα με τον Kavcic.

Παρά το γεγονός ότι ορισμένα από τα βραχυπρόθεσμα μέτρα του δομικού πληθωρισμού αυξήθηκαν λίγο, αυτά τα μέτρα εξακολουθούσαν να βρίσκονται εντός του εύρους στόχου της Τράπεζας του Καναδά, είπε. «Η πλευρά του πληθωρισμού φαίνεται σταθερή και με καλή συμπεριφορά παρά τη λίγη ζέστη τον Ιούλιο», έγραψε ο Κάβτσιτς.

Τα στοιχεία για τον πληθωρισμό του Ιουλίου σηματοδοτούν την τελευταία ματιά της Τράπεζας του Καναδά στα δεδομένα τιμών, πριν από την επόμενη απόφασή της για τα επιτόκια στις 2 Σεπτεμβρίου. Η κεντρική τράπεζα διατήρησε σταθερό το επιτόκιο αναφοράς της στο 2,25% σε έξι συνεχόμενες αποφάσεις – και ο Kavcic, όπως και ο ανώτερος οικονομολόγος της CIBC, Andrew Grantham, προβλέπουν ότι το ίδιο θα συμβεί το Σεπτέμβριο.

Και οι δύο συμφώνησαν ότι τα μέτρα για το βασικό πληθωρισμό του Ιουλίου ήταν αρκετά ήπια, ώστε η Τράπεζα του Καναδά να μη βιάζεται να αυξήσει το επιτόκιο αναφοράς της ως απάντηση στις πιέσεις στις τιμές, με την BMO και την CIBC να αναμένουν ότι η κεντρική τράπεζα θα παραμείνει σε αναμονή για το υπόλοιπο του έτους.

ΗΠΑ-Ιράν: «Παγώνουν» οι συνομιλίες και ανεβαίνει η ένταση για το Ορμούζ

0

Ο Τραμπ κλείνει το παράθυρο του διαλόγου

Σε πλήρες αδιέξοδο φαίνεται να οδηγούνται οι διπλωματικές προσπάθειες μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε, ότι δε διεξάγεται αυτή τη στιγμή καμία συζήτηση με την Τεχεράνη και πως δεν έχει προγραμματιστεί νέα επαφή. Την ίδια ώρα, το Ιράν επιμένει ότι το Στενό του Ορμούζ παραμένει κλειστό, διατηρώντας μια από τις βασικές εστίες έντασης στην περιοχή.

Παρά τη σημαντική υποχώρηση της έντασης σε σχέση με τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου, όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυαν συνεχείς αεροπορικές επιδρομές και το Ιράν απαντούσε με πυραυλικά πλήγματα, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη.

Ο ΤΡΑΜΠ «ΠΑΓΩΝΕΙ»

ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ

«Δε διεξάγονται αυτή τη στιγμή ούτε συζητήσεις ούτε συνομιλίες, ούτε προγραμματίζονται, με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν», ανέφερε ο Ντόναλντ Τραμπ σε ανάρτησή του στο Truth Social. Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε παράλληλα, ότι ο ναυτικός αποκλεισμός παραμένει «σε πλήρη ισχύ και είναι απόλυτα αποτελεσματικός», ενώ επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι το Στενό του Ορμούζ είναι ανοιχτό και λειτουργεί κανονικά. Πρόσθεσε ακόμη, ότι όλες οι θαλάσσιες νάρκες έχουν είτε απομακρυνθεί είτε καταστραφεί.

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση έρχεται σε αντίθεση με δήλωση του ειδικού απεσταλμένου του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, ο οποίος μόλις μία ημέρα νωρίτερα είχε κάνει λόγο για «πολύ θετικές» συνομιλίες με την ιρανική πλευρά. Σύμφωνα με πηγή του Γαλλικού Πρακτορείου, από την αμερικανική πλευρά, οι επαφές έχουν πλέον ανασταλεί, καθώς ο Τραμπ φέρεται να έδωσε εντολή στην ομάδα του να μη συνεχίσει το διάλογο, έως ότου η Τεχεράνη αποδεχθεί τις αμερικανικές θέσεις.

Η ΤΕΧΕΡΑΝΗ ΕΠΙΜΕΝΕΙ

ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΟΥΣ

Το Ιράν, από την πλευρά του, δε δείχνει διάθεση να υποχωρήσει. Ο επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας, Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, επανέλαβε ότι το Στενό του Ορμούζ δεν πρόκειται να ανοίξει όσο η Ουάσιγκτον δεν τηρεί τις δεσμεύσεις που, σύμφωνα με την Τεχεράνη, απορρέουν από το Μνημόνιο Κατανόησης του Ισλαμαμπάντ.

«Οι Αμερικανοί νομίζουν πως αν πιέσουν πιο δυνατά το Ιράν, θα αποσπάσουν παραχωρήσεις που δε συμπεριλαμβάνονταν ποτέ στη συμφωνία», ανέφερε ο Γαλιμπάφ μέσω «X», εξαπολύοντας παράλληλα επίθεση στην αμερικανική κυβέρνηση.

Μεταξύ των βασικών ιρανικών αιτημάτων περιλαμβάνονται η άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού, η άμεση αποδέσμευση των παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων, η άρση του πετρελαϊκού εμπάργκο και ο τερματισμός των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα. Η συμφωνία του Ιουνίου προέβλεπε περίοδο 60 ημερών, η οποία έληξε τη Δευτέρα 17/8 για τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, με στόχο την επίλυση των διαφορών και την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός. Ωστόσο, η διαδικασία φαίνεται να έχει πλέον εκτροχιαστεί.

ΝΕΑ ΕΝΤΑΣΗ ΜΕ ΤΑ

ΗΝΩΜΕΝΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΕΜΙΡΑΤΑ

Στο μεταξύ, η ένταση επεκτείνεται και στις σχέσεις του Ιράν με τις γειτονικές χώρες. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατηγόρησαν την Τεχεράνη ότι εκτόξευσε δύο βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον τους, οι οποίοι κατέπεσαν στη θάλασσα. Το Αμπού Ντάμπι υποστήριξε, ότι οι πύραυλοι είχαν ως στόχο τη διεθνή ναυσιπλοΐα και ανακοίνωσε, μετά το περιστατικό, την αναστολή μέχρι νεωτέρας, όλων των εμπορικών και χρηματο-οικονομικών συναλλαγών με το Ιράν. Η Τεχεράνη απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες, διαψεύδοντας ότι εκτόξευσε πυραύλους εναντίον των ΗΑΕ.

Ο ΤΡΑΜΠ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΟΝ

ΠΗΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΟΡΜΟΥΖ

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει πλέον υιοθετήσει ακόμη πιο σκληρή ρητορική για το Στενό του Ορμούζ. Σε πρόσφατη ανάρτησή του παρουσίασε χάρτη της στρατηγικής θαλάσσιας οδού, με την ένδειξη «νέα περιοχή των ΗΠΑ», ενισχύοντας τις δηλώσεις του περί αμερικανικού ελέγχου στην περιοχή.

Παρά τους ισχυρισμούς του Τραμπ, η ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ απέχει σημαντικά από τα προπολεμικά επίπεδα. Η ακριβής καταγραφή των πλοίων που επιχειρούν να διασχίσουν τη θαλάσσια οδό είναι, πάντως, δύσκολη, καθώς ορισμένα πλοία απενεργοποιούν τους πομπούς που μεταδίδουν τα δεδομένα της θέσης τους κατά τη διάρκεια του διάπλου. Το Στενό αποτελεί στρατηγικής σημασίας πέρασμα για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων και η παρατεταμένη διατάραξη της ναυσιπλοΐας έχει προκαλέσει σημαντικές ανησυχίες στις διεθνείς αγορές.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΜΑΝ ΚΑΙ

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ

Το Ομάν εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο των διπλωματικών προσπαθειών, καθώς βρίσκεται γεωγραφικά μεταξύ του Ιράν και της στρατηγικής θαλάσσιας οδού. Η Τεχεράνη και η Μουσκάτ συζητούν εδώ και εβδομάδες για το καθεστώς και τη μελλοντική διαχείριση του Στενού του Ορμούζ. Σύμφωνα με την ιρανική πλευρά, οι δύο χώρες έχουν ήδη συμφωνήσει στις γεωγραφικές συντεταγμένες που θα πρέπει να ακολουθούν τα πλοία κατά την είσοδο και την έξοδό τους από το στενό.

Η Τεχεράνη φέρεται επίσης να εξετάζει την επιβολή τελών για υπηρεσίες που παρέχονται στη θαλάσσια οδό, πρόταση που απορρίπτεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις πετρελαιοεξαγωγικές μοναρχίες του Κόλπου. Το Κατάρ, που συμμετέχει στις προσπάθειες διαμεσολάβησης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, εκτίμησε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία μεταξύ Ιράν και Ομάν θα μπορούσε να διευκολύνει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό του πολέμου.

Η ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ ΠΟΝΤΑΡΕΙ

ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΙΕΣΗ

Την ίδια στιγμή, η αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται να στρέφει το βάρος της στην οικονομική πίεση προς την Τεχεράνη. Ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών και η προετοιμασία νέων κυρώσεων, αποτελούν βασικά εργαλεία της αμερικανικής στρατηγικής, την ώρα που η επανέναρξη μεγάλης κλίμακας στρατιωτικών επιχειρήσεων εμφανίζεται πιο δύσκολη. Δημοσιεύματα του αμερικανικού Τύπου κάνουν λόγο για ανησυχητική μείωση των αποθεμάτων ορισμένων όπλων ακριβείας και αντιαεροπορικών πυραύλων, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια για μια νέα παρατεταμένη στρατιωτική εκστρατεία.

H αμερικανική αποτυχία στον Κόλπο ενισχύει την Τουρκία

0

Μια παλιά φράση λέει: μην ξεκινάς έναν πόλεμο αν δεν μπορείς να κερδίσεις. Αυτό φαίνεται να ισχύει στην περίπτωση της εκστρατείας των Ηνωμένων Πολιτειών στον Περσικό Κόλπο. Οι ΗΠΑ φαίνεται ότι υπέπεσαν στο στρατηγικό σφάλμα της υποτίμησης του Ιράν, το οποίο είχε μια σαφή στρατηγική: Να διατηρήσει ένα οπλοστάσιο που θα του επέτρεπε να ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ και παράλληλα να προκαλεί πλήγματα στις μοναρχίες του Κόλπου και στις αμερικανικές βάσεις της περιοχής.
Είναι δύσκολο να διατυπώσει κανείς ασφαλή συμπεράσματα, χωρίς γνώση των επιχειρησιακών λεπτομερειών. Ωστόσο, μετά από πολλούς μήνες πολέμου, τα μακροσκοπικά δεδομένα επιτρέπουν ορισμένες εκτιμήσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η εκτίμηση που εξέφρασε ήδη από τα τέλη Μαρτίου, λίγους μήνες πριν από το θάνατό του από καρκίνο, ο πρώην επικεφαλής της MI6, Alex Younger. Στη συνέντευξη του αυτή που πρόσφατα προβλήθηκε πάλι από τον Economist, o Younger ανέφερε ξεκάθαρα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υποτίμησαν τις απαιτήσεις της αποστολής, με αποτέλεσμα το Ιράν να έχει πλέον το «πάνω χέρι». Παράλληλα, επισήμανε ότι το ιρανικό καθεστώς αποδείχθηκε πολύ πιο ανθεκτικό από όσο αναμενόταν.
Η ιρανική ηγεσία έλαβε ορισμένες σωστές στρατηγικές αποφάσεις, κυρίως όσον αφορά τη διασπορά και την προστασία των κρίσιμων οπλικών συστημάτων της, αλλά και την αποκέντρωση της αλυσίδας λήψης αποφάσεων. Έτσι, παρά την εντυπωσιακή αεροπορική εκστρατεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ, το Ιράν διατήρησε τη δυνατότητα να επιφέρει πλήγματα και, κυρίως, να επηρεάζει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, διεθνοποιώντας τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ
Αυτό δημιουργεί για τις ΗΠΑ ένα σοβαρό στρατηγικό πρόβλημα. Δεν μπορούν να κερδίσουν χωρίς να προκαλέσουν τεράστια καταστροφή. Για να επιτύχουν αποφασιστική νίκη, θα πρέπει να κλιμακώσουν δραματικά τις επιχειρήσεις εναντίον κρίσιμων υποδομών του Ιράν. Όμως το Ιράν έχει τη δυνατότητα να ανταποδώσει πλήγματα στις μοναρχίες του Κόλπου και να προκαλέσει μια ευρύτερη ενεργειακή κρίση.
Υπάρχουν, βεβαίως, δύο παράγοντες που μπορεί να λειτουργούν εις βάρος της Τεχεράνης. Ο πρώτος είναι η αποτελεσματικότητα του αποκλεισμού που εφαρμόζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στα ιρανικά λιμάνια. Εάν ο αποκλεισμός περιορίζει ουσιαστικά τις εξαγωγές πετρελαίου, τότε ο χρόνος λειτουργεί και εναντίον του Ιράν. Η ιρανική οικονομία βρίσκεται ήδη σε εξαιρετικά δυσχερή κατάσταση. Δεν μπορούμε όμως να γνωρίζουμε, πόση αντοχή διαθέτει η ιρανική κοινωνία και για πόσο διάστημα μπορεί το καθεστώς της Τεχεράνης να διατηρήσει τον έλεγχο υπό τέτοιες συνθήκες.
Ο δεύτερος παράγοντας αφορά τη δυνατότητα, κυρίως της Σαουδικής Αραβίας, να παρακάμπτει τον Περσικό Κόλπο, διοχετεύοντας πετρέλαιο μέσω του East-West Pipeline προς τα λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας. Ωστόσο, και εκεί δημιουργούνται προβλήματα, εξ αιτίας του αποκλεισμού που εφαρμόζουν οι Χούθι, ο οποίος δυσχεραίνει τη διοχέτευση του σαουδαραβικού πετρελαίου.
Οι εξελίξεις έχουν επομένως δημιουργήσει για τις Ηνωμένες Πολιτείες ένα σαφές δίλημμα: είτε να προχωρήσουν σε μεγάλη κλιμάκωση του πολέμου, είτε να αποδεχθούν τα όρια της στρατιωτικής τους ισχύος, να κάνουν μια αποτίμηση κόστους – οφέλους και να περιορίσουν σταδιακά την παρουσία τους στον Περσικό Κόλπο.

ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία και για την Ελλάδα. Η πρόσφατη συμφωνία Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν, είναι πιθανό να εντάσσεται σε έναν ευρύτερο αμερικανικό σχεδιασμό για τη δημιουργία ενός τοπικού συστήματος ασφάλειας, το οποίο θα αναλάβει μέρος των υποχρεώσεων που μέχρι σήμερα επωμίζονταν οι ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο.
Εάν αυτή η εκτίμηση είναι σωστή, η Τουρκία αναβαθμίζεται δραστικά. Κεφαλαιοποιεί το γεγονός ότι έχει δημιουργήσει μια σημαντική παραγωγική βάση και, κυρίως, μια ισχυρή αμυντική βιομηχανία, που της επιτρέπει πλέον να λειτουργεί ως περιφερειακή δύναμη και εν δυνάμει πάροχος ασφάλειας σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η οποία διαθέτει τεράστιους οικονομικούς πόρους, αλλά αντιμετωπίζει πρόβλημα ασφάλειας.
Το πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ευρύτερο. Μια πιθανή υποχώρηση της αμερικανικής παρουσίας από κρίσιμα γεωπολιτικά συστήματα, ανοίγει περισσότερο το πεδίο στις περιφερειακές δυνάμεις. Η Τουρκία αντιλαμβάνεται αυτή τη διαδικασία ως παράθυρο ευκαιρίας, ενώ το Ισραήλ προετοιμάζεται για μια πιο ανταγωνιστική περιφερειακή τάξη.

ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Η Ελλάδα, υπό αυτά τα δεδομένα, πρέπει να δημιουργήσει ισχυρές συμμαχίες αλλά και να αποκτήσει τις δυνατότητες που θα της επιτρέψουν να έχει ουσιαστικό ρόλο μέσα σε αυτές. Όποια άποψη και αν έχει κανείς για το Ισραήλ, από καθαρά γεωπολιτική σκοπιά η στρατηγική αντιπαράθεσή του με την Τουρκία λειτουργεί υπέρ της Ελλάδας, επειδή δημιουργεί έναν ισχυρό περιφερειακό πόλο που αντισταθμίζει την τουρκική επιρροή.
Η Ελλάδα μέχρι σήμερα ακολουθεί περισσότερο μια πολιτική χαμηλής εντάσεως και αυτοσχεδιασμών. Η αποστολή μιας πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία πιθανώς δεν ήταν λανθασμένη κίνηση. Ωστόσο, δεν ασκείς πολιτική με μία πυροβολαρχία Patriot. Αυτό που μετρά στις διεθνείς σχέσεις, είναι ο ρόλος που μια χώρα μπορεί και θέλει να αναλάβει.
Η Τουρκία θα παραμένει επιθυμητός εταίρος πολλών χωρών, επειδή διαθέτει μεγάλη οικονομία, σημαντική παραγωγική βάση και αυξανόμενες στρατιωτικές δυνατότητες. Αυτά της επιτρέπουν να προσφέρει οικονομικά οφέλη στους εταίρους της αλλά και να αναλαμβάνει πραγματικούς γεωπολιτικούς ρόλους.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ
ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ
Αντίθετα, η Ελλάδα έμεινε πίσω επί δεκαετίες. Το πολιτικό της σύστημα δεν ανέπτυξε μακροπρόθεσμη στρατηγική αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής, δε δημιούργησε σημαντική αμυντική βιομηχανία και δεν ανασυγκρότησε τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, πέρα από τον τουρισμό και το real estate. Την ίδια περίοδο, η Τουρκία πραγματοποίησε σημαντικά παραγωγικά άλματα. Αυτά καθορίζουν τελικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες, όχι οι δημόσιες σχέσεις μιας αποστολής Patriot, ούτε η αγορά μερικών Belhara και Rafale.
Η Ελλάδα πρέπει, όσο ακόμη διαθέτει χρόνο, να αναπτύξει στρατηγική αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής σε δύο βασικούς άξονες: πρώτον, παραγωγική ανασυγκρότηση με ιδιαίτερη έμφαση στην αμυντική βιομηχανία και στις νέες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης· και δεύτερον, δημιουργία ισχυρών και λειτουργικών συμμαχιών.
Τέλος, η διατήρηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, σε συνδυασμό με την Κύπρο, δεν αποτελεί μόνο ζήτημα εθνικής κυριαρχίας. Διατηρεί την Ελλάδα και την Κύπρο ως ενιαίο γεωπολιτικό χώρο στην Ανατολική Μεσόγειο, από όπου θα περάσουν κρίσιμοι εμπορευματικοί και ενεργειακοί διάδρομοι. Μια Ελλάδα που θα έχει απωλέσει ή παραχωρήσει τα δικαιώματα της στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, θα είναι αναπόφευκτα μια χώρα με πολύ μικρότερη γεωπολιτική αξία.

*Ο Αναστάσιος Λαυρέντζος κατέχει πτυχίο Φυσικής και διπλώματα μεταπτυχιακής ειδίκευσης (MSc) στα Οικονομικά Μαθηματικά και στη Θεωρητική Φυσική. Έχει εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στον τομέα Διαχείρισης Κινδύνων σε μεγάλους ελληνικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.

Τα… Στενά της Έριδος: Πόσο νομικά και στρατιωτικά είναι εφικτό να ανακυρηχθεί το Ορμούζ «αμερικανικό έδαφος»

0

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξαπέλυσε ακόμη μία παράδοξη απειλή κατά του Ιράν, ισχυριζόμενος πως πρόκειται να ανακηρύξει τα Στενά του Ορμούζ «αμερικανικό έδαφος», ενόσω δε διαφαίνεται τέλος στον πόλεμο

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε την Παρασκευή 14/8 ότι «πολύ σύντομα» θα ανακηρύξει τα Στενά του Ορμούζ αμερικανικό έδαφος, την ώρα που το καθεστώς του θαλάσσιου περάσματος – ενός παγκόσμιου στρατηγικού «σημείου συμφόρησης», μέσω του οποίου διέρχεται το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου – παραμένει αντικείμενο στρατιωτικής και διπλωματικής αντιπαράθεσης. Το Ιράν απάντησε, χαρακτηρίζοντας τις απειλές του Τραμπ «ανοησίες», καθώς το μνημόνιο κατανόησης που υπέγραψαν οι δύο πλευρές τον Ιούνιο έληξε την Κυριακή 16/8.

Σύμφωνα με το Al Jazeera, η Τεχεράνη έχει αποκλείσει τη διέλευση από τα Στενά, χρησιμοποιώντας την ως μοχλό πίεσης και ως ένα παγκόσμιο «κουμπί» που θα μπορούσε να πλήξει την οικονομία, ενώ η Ουάσινγκτον έχει διατηρήσει ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών, προκαλώντας περαιτέρω ασφυξία στην ιρανική οικονομία.

Σε αυτό το εμφανές παιχνίδι του «ποιος θα υποχωρήσει πρώτος» – αν και ο Τραμπ λέει ότι η διαπραγμάτευση με το Ιράν «είναι σαν το σκάκι» – η στρατιωτική ρητορική του Αμερικανού προέδρου ακολουθεί επίσης ένα μοτίβο καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου. Σε πολλές περιπτώσεις έχει απειλήσει ότι θα επιτεθεί στο Ιράν, για να κάνει πίσω την τελευταία στιγμή.

Τι μπορεί, λοιπόν, να σημαίνει η δήλωση του Τραμπ και κατά πόσο μπορούν πράγματι οι ΗΠΑ να ανακηρύξουν τα Στενά του Ορμούζ αμερικανικό έδαφος;

ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΕΦΙΚΤΟΣ

Ο ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ;

Καταρχάς, η κυριαρχία επί μιας περιοχής δεν αλλάζει χέρια μέσω μιας μονομερούς προεδρικής διακήρυξης. Για παράδειγμα, ο Τραμπ είχε προηγουμένως απειλήσει ότι θα στείλει Αμερικανούς στρατιώτες στο νησί Χαργκ του Ιράν, προκειμένου να καταλάβει το σημαντικό κόμβο εξαγωγών πετρελαίου της χώρας στον Περσικό Κόλπο. Η Τεχεράνη απάντησε τότε ότι οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) θα τους περίμεναν «με το δάχτυλο στη σκανδάλη». Ο Τραμπ είχε επίσης απειλήσει στο παρελθόν, ότι θα καταλάβει τη Γροιλανδία, αυτόνομη περιοχή της Δανίας.

Ο Μπρους Φέιν, πρώην αναπληρωτής γενικός εισαγγελέας επί προεδρίας Ρόναλντ Ρίγκαν, υποστηρίζει ότι ο Τραμπ δεν έχει συνταγματικά την εξουσία να προσαρτήσει μόνος του μια περιοχή. «Για την προσάρτηση εδάφους απαιτείται συνταγματικά μια συνθήκη που θα επικυρωθεί από τη Γερουσία ή ένας νόμος του Κογκρέσου, όπως συνέβη με την αγορά της Λουιζιάνα, την προσάρτηση της Χαβάης και τη διώρυγα του Παναμά, ή την απόκτηση του Πουέρτο Ρίκο και των Φιλιππίνων μετά τον Ισπανοαμερικανικό Πόλεμο».

Σε περίπτωση που ο Τραμπ προχωρήσει στην προσάρτηση, ο Φέιν υποστηρίζει ότι αυτή θα συνιστούσε «έγκλημα επιθετικού πολέμου βάσει του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών».

Η Νάταλι Κλάιν, ειδική στο διεθνές δίκαιο και αναπληρώτρια κοσμήτορας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ, δήλωσε: «Ουσιαστικά, ο μόνος τρόπος με τον οποίο ο ισχυρισμός του Τραμπ θα μπορούσε να έχει κάποια βάση, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, θα ήταν εάν οι ΗΠΑ διεκδικούσαν τον έλεγχο των Στενών ως δύναμη κατοχής, ίσως αντίστοιχη με την εξουσία που άσκησαν οι ΗΠΑ στην Ιαπωνία αμέσως μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά σε αυτό το σενάριο, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να έχουν στρατιωτικό έλεγχο επί του Ιράν ή τουλάχιστον των παράκτιων περιοχών του».

Η ΠΙΕΣΗ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΩΝ ΗΠΑ

Ο πόλεμος του Τραμπ εναντίον του Ιράν είναι επίσης ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ, όπου ο πρόεδρος και οι Ρεπουμπλικάνοι προσπαθούν να υπερασπιστούν τις οριακές πλειοψηφίες τους στο Κογκρέσο, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.

Μόλις το 35% των Αμερικανών εγκρίνει τον πόλεμο, σύμφωνα με δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos.

Αρκετά αμερικανικά μέσα ενημέρωσης έχουν μεταδώσει, ότι η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει ελλείψεις σε πυρομαχικά, μεταξύ άλλων στα κρίσιμα αναχαιτιστικά των αντιπυραυλικών συστημάτων Patriot. Παράλληλα, οι τιμές της βενζίνης έχουν αυξηθεί και πλέον διαμορφώνονται κατά μέσο όρο σε περισσότερα από 4 δολάρια το γαλόνι – ένα σημαντικό ζήτημα για τους Αμερικανούς.

Την περασμένη εβδομάδα, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, δήλωσε ότι κορυφαία προτεραιότητα της κυβέρνησης Τραμπ στον πόλεμο είναι ο έλεγχος της αύξησης των τιμών της βενζίνης, ενώ δεύτερη προτεραιότητα είναι να εμποδιστεί το υποτιθέμενο «ράλι» του Ιράν για την απόκτηση πυρηνικού όπλου.

Η Τεχεράνη έχει επίσης επιτεθεί σε γειτονικές χώρες του Κόλπου, κινήσεις που, σύμφωνα με αναλυτές, αποσκοπούν στο να πιέσουν τις χώρες της περιοχής να οδηγήσουν την Ουάσιγκτον σε δύσκολη θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ

Ούτε το ίδιο το Ιράν απολαμβάνει απεριόριστη κυριαρχία επί του συνόλου των Στενών, βάσει του διεθνούς δικαίου και της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), αλλά μόνο σε ορισμένες παράκτιες περιοχές κοντά στα δικά του σύνορα.

Η UNCLOS αναγνωρίζει την κυριαρχία των παράκτιων κρατών στα χωρικά τους ύδατα, αλλά περιορίζει τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια (22 χιλιόμετρα) και προβλέπει ότι τα πλοία έχουν δικαίωμα διέλευσης, το οποίο «δεν πρέπει να παρεμποδίζεται».

Τα Στενά του Ορμούζ βρίσκονται σε διεθνή θαλάσσια περιοχή, ανάμεσα στις ακτές του Ιράν και του Ομάν. Στο στενότερο σημείο τους, τα Στενά έχουν πλάτος μόλις περίπου 21 ναυτικά μίλια (39 χιλιόμετρα). Αυτό σημαίνει ότι τα χωρικά ύδατα των δύο χωρών, που εκτείνονται έως τα 12 ναυτικά μίλια, αλληλεπικαλύπτονται σε όλο το πλάτος του περάσματος. Παρότι ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ιράν έχουν επικυρώσει την UNCLOS, οι κανόνες της Σύμβασης σχετικά με τα διεθνή θαλάσσια στενά θεωρούνται ευρέως μέρος του εθιμικού διεθνούς δικαίου.

Ο Πολ Μάσγκρεϊβ, αναπληρωτής καθηγητής Διακυβέρνησης στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν στο Κατάρ, εκτιμά ότι ο Τραμπ κάνει συνήθως τέτοιου είδους δηλώσεις, κυρίως για να απευθυνθεί στο αμερικανικό κοινό και ιδιαίτερα στη βάση των υποστηρικτών του. Όπως πρόσθεσε, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο Τραμπ είναι προϊόν της αμερικανικής πραγματικότητας των τηλεοπτικών ριάλιτι και, σε τελική ανάλυση, είναι ένας «σόουμαν».

«Αυτός είναι ένας άνθρωπος που λέει μεγάλα λόγια. Σε ορισμένες περιπτώσεις πρέπει να τον παίρνεις στα σοβαρά, αλλά όχι κυριολεκτικά», προειδοποίησε ο Μάσγκρεϊβ. Ο Τραμπ δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά, ειδικά σε αυτή την περίπτωση, καθώς το να μετατρέψει τα Στενά σε αμερικανικό έδαφος είναι φυσικά και νομικά αδύνατο, υποστήριξε. Ωστόσο, οι δηλώσεις του δείχνουν ότι ο Τραμπ είναι αποφασισμένος να μην υποχωρήσει απέναντι στο Ιράν και να μην αποδεχθεί την ήττα στον πολύμηνο πόλεμο, πρόσθεσε.

Ρεκόρ έργων 20,1 δισ. δολαρίων για την WSP

0

Ένα ανεκτέλεστο υπόλοιπο σε ιστορικό υψηλό

Η WSP Global, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες επαγγελματικών υπηρεσιών και μηχανικής στον κόσμο με έδρα το Μόντρεαλ, έκλεισε το δεύτερο τρίμηνο του 2026 με ανεκτέλεστο υπόλοιπο έργων 20,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η επίδοση, με ημερομηνία 26 Ιουνίου και δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων στις 5 Αυγούστου, ήταν ιστορικό υψηλό και 23,2% μεγαλύτερη από ένα χρόνο νωρίτερα.
Η οργανική αύξηση του ανεκτέλεστου υπολοίπου στους προηγούμενους δώδεκα μήνες ήταν 5,7%. Στις 13 Αυγούστου, νέα δημοσιεύματα εστίασαν στο κύμα προσλήψεων που απαιτείται για να εκτελεστεί αυτός ο όγκος εργασίας. Το ανεκτέλεστο υπόλοιπο δεν είναι χρήματα που έχουν ήδη εισπραχθεί, ούτε εγγυημένο κέρδος. Είναι η αξία συμβασιοποιημένης εργασίας που αναμένεται να παραδοθεί και αποτελεί σημαντικό δείκτη της μελλοντικής δραστηριότητας.

ΓΙΑΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕΑΛ
Η WSP λειτουργεί σε περισσότερες από μία αγορές και μεγάλο μέρος της ανάπτυξής της προέρχεται από έργα εκτός Κεμπέκ. Ωστόσο, η εταιρική έδρα, διοικητικές λειτουργίες και σημαντικό μέρος του εξειδικευμένου δυναμικού της, βρίσκονται στο Μόντρεαλ. Όταν ένας τέτοιος όμιλος επεκτείνεται, η επίδραση στην πόλη μπορεί να περάσει από θέσεις μηχανικών και διαχειριστών έργων σε λογιστικές, νομικές, ψηφιακές και συμβουλευτικές υπηρεσίες.
Δεν πρέπει όμως να θεωρηθεί ότι κάθε νέα θέση θα δημιουργηθεί τοπικά. Η WSP προσλαμβάνει ανάλογα με το πού εκτελούνται τα έργα και ποια τεχνογνωσία χρειάζεται. Για τον αναγνώστη, το σωστό συμπέρασμα είναι ότι το Μόντρεαλ παραμένει κέντρο λήψης αποφάσεων ενός ταχέως αναπτυσσόμενου διεθνούς ομίλου, όχι ότι ολόκληρο το παγκόσμιο ανεκτέλεστο υπόλοιπο θα μετατραπεί σε μισθούς στην πόλη.

ΤΑ ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΓΕΜΙΖΟΥΝ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΩΝ
Στις πρόσφατες αναθέσεις περιλαμβάνονται ο σχεδιασμός νέας γραμμής λεωφορείων στην ευρύτερη περιοχή του Σιάτλ, νέες εντολές για μεταλλευτικό έργο της Glencore στην Αργεντινή και ο σχεδιασμός διερευνητικών σηράγγων κάτω από τις Άλπεις για τη σιδηροδρομική σύνδεση υψηλής ταχύτητας Λυών – Τορίνο. Οι αναθέσεις δείχνουν το εύρος των υπηρεσιών της εταιρείας: μεταφορές, ορυχεία, υπόγεια έργα και σύνθετες υποδομές. Δείχνουν επίσης γιατί η ζήτηση προσωπικού δεν περιορίζεται σε ένα μόνο κλάδο μηχανικής.
Μεγάλα έργα χρειάζονται γεωλόγους, περιβαλλοντικούς επιστήμονες, ειδικούς ασφάλειας, σχεδιαστές, αναλυτές δεδομένων, οικονομικούς ελεγκτές και ομάδες διαχείρισης κινδύνου. Η κλίμακα ευνοεί μια πόλη όπως το Μόντρεαλ, η οποία διαθέτει πανεπιστήμια και τεχνικές σχολές, αλλά εντείνει τον ανταγωνισμό για έμπειρους επαγγελματίες.

ΚΕΡΔΗ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Η καθαρή κερδοφορία που αναλογούσε στους μετόχους ήταν 246,1 εκατομμύρια δολάρια στο δεύτερο τρίμηνο, χαμηλότερη από τα 279,4 εκατομμύρια της αντίστοιχης περσινής περιόδου. Ο αριθμός υπενθυμίζει ότι το ρεκόρ στο ανεκτέλεστο υπόλοιπο δε σημαίνει πως κάθε οικονομικός δείκτης κινείται προς την ίδια κατεύθυνση. Παρά τη μείωση του καθαρού κέρδους, αναλυτές έκριναν ότι τα αποτελέσματα ξεπέρασαν τις προσδοκίες τους, ενώ η εταιρεία ενίσχυσε τις προβλέψεις της για το 2026.
Οι επενδυτές εξετάζουν ταυτόχρονα την οργανική ανάπτυξη, τα περιθώρια, το κόστος εξαγορών, το χρέος και την ικανότητα μετατροπής των συμβάσεων σε έσοδα. Για τους εργαζόμενους και την τοπική οικονομία, το κρίσιμο στοιχείο είναι αν η ζήτηση έργων θα στηρίξει σταθερές προσλήψεις και όχι απλώς βραχυπρόθεσμη επέκταση.

ΟΙ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΗΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗΣ ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑΣ
Η διοίκηση έχει μιλήσει για ισχυρή ζήτηση προσωπικού, σε μια περίοδο κατά την οποία ο μηχανικός και τεχνικός κλάδος αντιμετωπίζει ελλείψεις ειδικευμένων εργαζομένων. Η WSP απασχολούσε περίπου 82.500 ανθρώπους διεθνώς την άνοιξη του 2026, έναντι 72.600 ένα χρόνο νωρίτερα και περίπου 7.000 πριν από πέντε χρόνια, πριν από τη μεγάλη σειρά εξαγορών και οργανικής ανάπτυξης.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν παγκόσμια επέκταση, όχι αποκλειστικά το Μόντρεαλ. Στην πόλη, οι διαθέσιμες θέσεις καλύπτουν ενδεικτικά διοίκηση έργων, γεωπληροφορική, ενέργεια, περιβάλλον, ασφάλεια και εταιρικές λειτουργίες. Η ύπαρξη αγγελιών δεν αποτελεί υπόσχεση πρόσληψης για κάθε υποψήφιο. Δείχνει, όμως, ότι η ζήτηση για δίγλωσση και τεχνικά εξειδικευμένη εργασία παραμένει σημαντικό πλεονέκτημα της μητροπολιτικής οικονομίας.

ΕΝΑ ΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΑ,
ΟΧΙ ΛΕΥΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ
Το ρεκόρ των 20,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι θετικό σήμα για μια εταιρεία που αποτελεί σημαντικό κομμάτι της επιχειρηματικής ταυτότητας του Μόντρεαλ. Επιβεβαιώνει ισχυρή παγκόσμια ζήτηση για μεταφορές, ενέργεια, περιβαλλοντικές υπηρεσίες και υποδομές. Δεν καταργεί τους κινδύνους: έργα μπορούν να καθυστερήσουν και το κόστος να αυξηθεί.
Η ουσία για την πόλη είναι αν η ανάπτυξη θα μεταφραστεί σε ποιοτικές θέσεις, συνεργασίες με τοπικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και διατήρηση στρατηγικών λειτουργιών στο Μόντρεαλ. Η πραγματική επιτυχία θα κριθεί από την εκτέλεση των έργων και από το πόση αξία θα παραμείνει στην τοπική οικονομία.

Λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι: 3.132 θέσεις εκπαιδευτικών παραμένουν κενές στο Κεμπέκ

0

Λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, τα δημόσια σχολεία του Κεμπέκ εξακολουθούσαν να αναζητούν 3.132 εκπαιδευτικούς. Τα στοιχεία προέρχονται από τον πίνακα παρακολούθησης του υπουργείου Παιδείας και είχαν ημερομηνία ενημέρωσης 10 Αυγούστου 2026.
Σε σύνολο 87.151 διδακτικών θέσεων, οι κενές αντιστοιχούσαν στο 3,6%. Αυτό σημαίνει ταυτόχρονα, ότι περισσότερο από το 96% των θέσεων είχε ήδη καλυφθεί. Οι δύο αριθμοί πρέπει να διαβάζονται μαζί: το εκπαιδευτικό σύστημα δεν ξεκινά τη χρονιά χωρίς προσωπικό στο σύνολό του, αλλά περισσότερες από τρεις χιλιάδες ακάλυπτες θέσεις είναι αρκετές για να δημιουργήσουν πίεση σε σχολικές μονάδες, διευθύνσεις, γονείς και μαθητές. Η κατανομή επίσης δεν είναι ομοιόμορφη· ορισμένοι οργανισμοί έχουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό κενών από τον επαρχιακό μέσο όρο.

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ
ΔΥΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΧΡΟΝΙΕΣ
Η φετινή μέτρηση είναι καλύτερη από τις αντίστοιχες καταγραφές, πριν από τις δύο προηγούμενες σχολικές χρονιές. Το 2025 αναφέρονταν 4.115 κενές θέσεις, ενώ το 2024 ο αριθμός είχε φθάσει τις 5.705. Η πτώση στις 3.132 θέσεις δείχνει πρόοδο στη στελέχωση και δεν πρέπει να αγνοείται. Δεν επιτρέπει, όμως, το συμπέρασμα ότι η χρόνια έλλειψη εκπαιδευτικών λύθηκε.
Οι αριθμοί αποτελούν φωτογραφία μιας συγκεκριμένης ημερομηνίας και μπορούν να μεταβληθούν γρήγορα, καθώς γίνονται προσλήψεις, παραιτήσεις ή αλλαγές ανάθεσης. Επιπλέον, μια θέση που εμφανίζεται ως καλυμμένη δεν αποκαλύπτει από μόνη της αν ο εκπαιδευτικός διαθέτει πλήρη άδεια διδασκαλίας, αν εργάζεται με προσωρινή άδεια ή αν η ανάθεση αντιστοιχεί ακριβώς στην ειδικότητά του. Η ποσότητα είναι το πρώτο τεστ· η σταθερότητα και η καταλληλότητα του προσωπικού είναι το δεύτερο.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ 3,6% ΜΠΟΡΕΙ
ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ
Σε ένα σχολείο, ένα κενό δεν είναι απλώς μια θέση σε πίνακα. Μπορεί να οδηγήσει σε διαδοχικές αντικαταστάσεις, ανακατανομή μαθημάτων, μεγαλύτερη επιβάρυνση των μόνιμων εκπαιδευτικών ή καθυστέρηση στη δημιουργία σταθερής σχέσης ανάμεσα στην τάξη και στο δάσκαλο. Ιδιαίτερα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, η συνέχεια έχει καθοριστική πρακτική αξία: ο εκπαιδευτικός γνωρίζει το επίπεδο κάθε παιδιού, παρακολουθεί την πρόοδο και συνεργάζεται με την οικογένεια και τους ειδικούς του σχολείου.
Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η έλλειψη σε ένα συγκεκριμένο μάθημα μπορεί να προκαλέσει σύνθετες αλλαγές στο ωρολόγιο πρόγραμμα. Το επαρχιακό ποσοστό δε δείχνει ποια μαθήματα, βαθμίδες ή γειτονιές βρίσκονται υπό τη μεγαλύτερη πίεση. Γι’ αυτό χρειάζονται στοιχεία ανά σχολικό οργανισμό και όχι μόνο ένας συνολικός αριθμός για ολόκληρο το Κεμπέκ.

Η ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΗΜΑΣΙΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΝΤΡΕΑΛ
Το Μόντρεαλ συγκεντρώνει μεγάλο και γλωσσικά ποικιλόμορφο μαθητικό πληθυσμό. Πολλά παιδιά χρειάζονται ταυτόχρονα διδασκαλία του κανονικού προγράμματος, υποστήριξη στη γαλλική γλώσσα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, εξειδικευμένες υπηρεσίες. Όταν υπάρχουν κενά, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στον αριθμό των ενηλίκων μέσα στην τάξη· επηρεάζει τη δυνατότητα ενός σχολείου να οργανώσει συνεπή υποστήριξη.
Για τις ελληνικές οικογένειες της πόλης, η έναρξη της χρονιάς συχνά περιλαμβάνει προσαρμογή ανάμεσα σε δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο, γαλλικό ή αγγλικό δίκτυο και απογευματινά προγράμματα ελληνικής γλώσσας. Η έγκαιρη ενημέρωση από τη διεύθυνση του σχολείου έχει συνεπώς μεγάλη αξία. Οι γονείς χρειάζεται να γνωρίζουν ποιος αναλαμβάνει την τάξη και ποια διαδικασία θα ακολουθηθεί αν η θέση παραμείνει προσωρινά ακάλυπτη.

ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΖΗΤΟΥΝ
ΝΑ ΜΗ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ
Ο Richard Bergevin, πρόεδρος της Fédération des syndicats de l’enseignement που συνδέεται με την CSQ, χαρακτήρισε την κατάσταση μη φυσιολογική και προειδοποίησε ότι δεν πρέπει να συνηθίσουμε την ιδέα πως χιλιάδες κενά λίγο πριν από την έναρξη, αποτελούν αναπόφευκτο μέρος κάθε σχολικής χρονιάς.
Η κριτική αυτή δεν αναιρεί τη βελτίωση από το 2024 και το 2025. Θέτει διαφορετικό ερώτημα: ποιο επίπεδο στελέχωσης πρέπει να θεωρείται αποδεκτό, όταν οι μαθητές επιστρέφουν στις τάξεις; Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις συνδέουν συνήθως την προσέλκυση προσωπικού με το φόρτο εργασίας, τη στήριξη μέσα στην τάξη, την επαγγελματική αναγνώριση και τη δυνατότητα των νέων εκπαιδευτικών να αποκτήσουν σταθερή θέση. Οι τελικές αιτίες μπορεί να διαφέρουν ανά περιοχή, ειδικότητα και σχολείο, γι’ αυτό οι γενικές λύσεις χρειάζονται τοπική εφαρμογή.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΟΚΙΜΗ ΑΡΧΙΖΕΙ
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ
Το αν η εικόνα αποτελεί ουσιαστική βελτίωση θα φανεί όχι μόνο από το πόσες από τις 3.132 θέσεις θα καλυφθούν πριν από το πρώτο κουδούνι, αλλά και από το αν οι τοποθετήσεις θα αντέξουν. Η μείωση από τις 4.115 κενές θέσεις του 2025 και τις 5.705 του 2024 είναι ενθαρρυντική. Παράλληλα, το 3,6% σε σύνολο 87.151 θέσεων παραμένει μεγάλη πρόκληση. Για το Μόντρεαλ, λύση σημαίνει σταθερές τάξεις, κατάλληλα καταρτισμένους εκπαιδευτικούς και διαφανή ενημέρωση σε όλη τη διάρκεια του έτους.

Καταιγίδα αιτήσεων για καναδική ιθαγένεια

0

Η απότομη αύξηση που αιφνιδίασε την Οτάβα

Η ζήτηση για πιστοποιητικά καναδικής ιθαγένειας έχει αυξηθεί με ταχύτητα που ξεπέρασε τις κυβερνητικές προβλέψεις. Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Μετανάστευσης, Προσφύγων και Ιθαγένειας του Καναδά, περισσότεροι από 121.800 φάκελοι περίμεναν πλέον απόφαση. Τον Απρίλιο οι εκκρεμείς αιτήσεις ήταν περίπου 56.000 και το Μάιο είχαν φθάσει τις 70.400.

Η επιβάρυνση αποτυπώνεται και στο χρόνο επεξεργασίας: από 12 μήνες το Μάιο, η επίσημη εκτίμηση είχε διπλασιαστεί στους 25 μήνες στις 10 Αυγούστου. Πρόκειται για αιτήσεις που μπορεί να αφορούν αναγνώριση ιθαγένειας βάσει του νέου νόμου, αλλά και συνηθισμένη αντικατάσταση πιστοποιητικού που χάθηκε ή κλάπηκε. Επομένως, ο συνολικός αριθμός της ουράς δεν πρέπει να αποδίδεται αποκλειστικά σε μία κατηγορία υποψηφίων.

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ C-3

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο νόμος C-3, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 15 Δεκεμβρίου 2025 μετά την απόφαση του Ανώτερου Δικαστηρίου του Οντάριο, ότι βασικά τμήματα του περιορισμού της πρώτης γενιάς ήταν αντισυνταγματικά. Πριν από την αλλαγή, η ιθαγένεια μέσω καταγωγής περιοριζόταν γενικά στην πρώτη γενιά που είχε γεννηθεί εκτός Καναδά. Ο νέος νόμος αποκατέστησε την ιδιότητα ανθρώπων οι οποίοι θα ήταν πολίτες αν δεν υπήρχε εκείνος ο περιορισμός και άνοιξε το δρόμο σε απογόνους των αποκαλούμενων «Lost Canadians».

Για όσους γεννήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του νόμου, η αναγνώριση μπορεί να εκτείνεται πέρα από μία γενιά. Για γεννήσεις ή υιοθεσίες από τις 15 Δεκεμβρίου 2025 και μετά, ισχύει διαφορετικό πλαίσιο: ο Καναδός γονέας που γεννήθηκε ή υιοθετήθηκε στο εξωτερικό πρέπει να αποδείξει ουσιαστικό δεσμό, δηλαδή 1.095 σωρευτικές ημέρες φυσικής παρουσίας στον Καναδά πριν από τη γέννηση ή την υιοθεσία του παιδιού.

23.490 ΝΕΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ

ΣΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ

Από τα μέσα Δεκεμβρίου έως τις 31 Μαΐου, 6.100 πιστοποιητικά εκδόθηκαν σε ανθρώπους που κατέστησαν επιλέξιμοι λόγω του C-3. Μέχρι τις 31 Μαρτίου ο αντίστοιχος αριθμός ήταν 4.075, πράγμα που σημαίνει αύξηση σχεδόν 50% μέσα στους επόμενους δύο μήνες. Άλλοι 17.390 έλαβαν πιστοποιητικό επειδή είχαν Καναδό γονέα. Συνολικά, οι δύο κατηγορίες αντιστοιχούν σε 23.490 πρόσωπα των οποίων η καναδική ιδιότητα αναγνωρίστηκε και τεκμηριώθηκε. Το πιστοποιητικό αποτελεί απόδειξη ιθαγένειας και επιτρέπει την υποβολή αίτησης για καναδικό διαβατήριο. Παράλληλα, ο πολίτης αποκτά το δικαίωμα να ζήσει και να εργαστεί στον Καναδά. Το πιστοποιητικό, όμως, δεν αποτελεί άδεια εισόδου για ταξίδι από μόνο του· η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συμβουλεύει όσους αναγνωρίζονται ως πολίτες, να εξασφαλίζουν καναδικό διαβατήριο πριν ταξιδέψουν προς τη χώρα.

ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ

ΣΧΕΔΟΝ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ

Η αμερικανική συμμετοχή εξηγεί μεγάλο μέρος της ξαφνικής πίεσης. Από τα μέσα Δεκεμβρίου έως το τέλος Μαΐου, 3.110 άνθρωποι που γεννήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες έλαβαν πιστοποιητικό βάσει του C-3. Άλλοι 8.125 Αμερικανοί αναγνωρίστηκαν, επειδή ένας γονέας τους είχε γεννηθεί στον Καναδά. Οι 11.235 αυτές περιπτώσεις αντιστοιχούν σχεδόν στο μισό των 23.490 αναγνωρίσεων της περιόδου. Οι αριθμοί δείχνουν έντονο ενδιαφέρον, αλλά δεν αποδεικνύουν ότι όλοι οι νέοι πολίτες σχεδιάζουν να μετακομίσουν άμεσα. Για κάποιους, η ιθαγένεια αποτελεί αποκατάσταση οικογενειακού δεσμού· για άλλους, πιθανότητα μελλοντικής εργασίας, σπουδών ή εγκατάστασης. Η προέλευση πολλών φακέλων συνδέεται με παλαιότερα μεταναστευτικά κύματα, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Καναδοί, ιδιαίτερα από το Κεμπέκ, πέρασαν τα σύνορα, αναζητώντας εργασία στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά το 19ο και τον 20ό αιώνα.

ΑΛΛΟ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ, ΑΛΛΟ

ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

Η αναγνώριση ως Καναδού πολίτη δε σημαίνει αυτομάτως ότι ένας άνθρωπος που ζει στο εξωτερικό μπορεί να ψηφίσει σε ομοσπονδιακές εκλογές. Η Elections Canada διευκρινίζει ότι οι Καναδοί του εξωτερικού πρέπει να είναι πολίτες, να έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος την ημέρα της ψηφοφορίας και να έχουν ζήσει στον Καναδά κάποια στιγμή στη ζωή τους. Για την εγγραφή στο Διεθνές Μητρώο Εκλογέων, δηλώνουν την τελευταία διεύθυνση συνήθους κατοικίας τους στον Καναδά, από την οποία καθορίζεται η εκλογική περιφέρεια.

ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΟΝΟΜΑΤΑ

ΣΕ ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ

Το μεγαλύτερο βάρος δεν πέφτει μόνο στους υπαλλήλους του υπουργείου. Η Ένωση Καναδών Αρχειονόμων αναφέρει, ότι ιδρύματα σε όλη τη χώρα καταγράφουν αύξηση αιτημάτων γενεαλογικής έρευνας από 100% έως 300%. Για να αποδειχθεί μια αδιάσπαστη γραμμή καταγωγής μπορεί να χρειαστούν πιστοποιητικά γέννησης και γάμου, εκκλησιαστικά κατάστιχα, μεταναστευτικά έγγραφα ή κατάλογοι επιβατών. Ορισμένες εγγραφές προηγούνται ακόμη και της Συνομοσπονδίας του 1867 και βρίσκονται σε μικρές ενοριακές συλλογές. Πολλά τεκμήρια δεν είναι ψηφιοποιημένα ούτε αναζητήσιμα: οι αρχειονόμοι διαβάζουν παλιά χειρόγραφα, εξετάζουν κουτιά υλικού και περνούν καρέ – καρέ μικροφίλμ για να εντοπίσουν ένα όνομα.

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ

Η Ένωση ζητά πρόσθετη χρηματοδότηση, υποστηρίζοντας ότι τα αρχεία καλούνται να εκτελέσουν πολύ περισσότερη εργασία χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση προσωπικού και υποδομών. Η αύξηση των αιτημάτων συνέπεσε, σύμφωνα με την Ένωση, με τη λήξη του προγράμματος Documentary Heritage Communities της Library and Archives Canada, ύψους 1,5 εκατομμυρίου δολαρίων το χρόνο, από το οποίο εξαρτώνταν πολλά μικρά και μεσαία αρχεία.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕΑΛ

Για την ελληνική παροικία του Μόντρεαλ, η υπόθεση έχει διπλή σημασία. Πρώτον, υπενθυμίζει πόσο προσεκτικά πρέπει να φυλάσσονται πιστοποιητικά γέννησης, γάμου, πολιτογράφησης και αλλαγής ονόματος, ιδιαίτερα όταν μια οικογένεια έχει ζήσει σε περισσότερες από μία χώρες. Δεύτερον, δείχνει ότι η απόδειξη ιθαγένειας δεν είναι ταυτόσημη με μια απλή αίτηση μετανάστευσης: σε αρκετές περιπτώσεις ο νόμος αναγνωρίζει ότι η ιδιότητα υπήρχε αυτομάτως, αλλά ο ενδιαφερόμενος χρειάζεται το πιστοποιητικό για να την αποδείξει πρακτικά. Όποιος πιστεύει ότι επηρεάζεται πρέπει να χρησιμοποιεί τον επίσημο έλεγχο επιλεξιμότητας του Canada.ca, να ακολουθεί την τρέχουσα λίστα δικαιολογητικών και να αποφεύγει μη επαληθευμένες υποσχέσεις για γρήγορη έγκριση. Με ουρά 121.800 φακέλων και εκτιμώμενη αναμονή 25 μηνών, η προετοιμασία ενός πλήρους, συνεπούς φακέλου είναι σημαντικότερη από ποτέ. Η μεγάλη εικόνα είναι σαφής: ο C-3 διόρθωσε έναν άδικο περιορισμό, αλλά η διοικητική και αρχειακή υποδομή δεν έχει ακόμη προλάβει τη ζήτηση που δημιούργησε.