Σταθερό το ποσοστό ανεργίας

Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε αμετάβλητο στο 6,4% τον Αύγουστο. Αυτό ακολουθεί τρεις διαδοχικές μηνιαίες μειώσεις το Μάιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο συνολικού ύψους 0,5 ποσοστιαίων μονάδων. Μεταξύ του 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων που ήταν άνεργοι τον Αύγουστο, το 24% ήταν σε μακροχρόνια ανεργία, που σημαίνει ότι αναζητούσαν συνεχώς εργασία για 27 εβδομάδες ή περισσότερο. Το ποσοστό αυτό ήταν παρόμοιο με αυτό του Αυγούστου του 2025 (23%) και παρέμεινε πάνω από το μέσο όρο πριν από την πανδημία COVID-19 του 17,1% που καταγράφηκε από το 2017 έως το 2019.

Το ποσοστό απολύσεων ήταν 0,8% τον Αύγουστο, ελαφρώς χαμηλότερο από το ποσοστό 1% που παρατηρήθηκε 12 μήνες νωρίτερα και παρόμοιο με το μέσο ποσοστό απολύσεων (0,9%) που παρατηρήθηκε για τους αντίστοιχους μήνες από το 2017 έως το 2019 (μη εποχικά προσαρμοσμένο). Το ποσοστό απολύσεων αναφέρεται στο ποσοστό των ατόμων που έμειναν άνεργοι λόγω απόλυσης μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου.

Οι βιομηχανίες που εξαρτώνται από τη ζήτηση των ΗΠΑ για εξαγωγές συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν ένα αβέβαιο οικονομικό πλαίσιο, που επιδεινώνεται από την πρόσφατη επιβολή νέων δασμών των ΗΠΑ στις καναδικές εξαγωγές. Τους 12 μήνες έως τον Αύγουστο, το ποσοστό απολύσεων ήταν κατά μέσο όρο 0,9% για τους εργαζόμενους σε βιομηχανίες που εξαρτώνται από τη ζήτηση των ΗΠΑ για εξαγωγές. Συγκριτικά, το ποσοστό ήταν 0,7% για άλλους κλάδους την ίδια περίοδο. Το ποσοστό συμμετοχής του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω που απασχολούνταν ή αναζητούσε εργασία μειώθηκε κατά 0,1 ποσοστιαίες μονάδες στο 65% τον Αύγουστο, αντισταθμίζοντας μια παρόμοια αύξηση τον Ιούλιο. Σε ετήσια βάση, το ποσοστό συμμετοχής άλλαξε ελάχιστα.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

Η απασχόληση μειώθηκε κατά 42.000 (-0,2%) τον Αύγουστο. Η μείωση ακολουθεί σωρευτική αύξηση 181.000 (+0,9%) από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο. Σε ετήσια βάση, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 217.000 (+1%) τον Αύγουστο.

Το ποσοστό απασχόλησης του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω που απασχολείται αυξήθηκε κατά 0,1 ποσοστιαίες μονάδες, σε 60,8% τον Αύγουστο. Το ποσοστό απασχόλησης τον Αύγουστο ήταν στο ίδιο επίπεδο με το ποσοστό που καταγράφηκε στην αρχή του έτους και αυξήθηκε κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με τον Αύγουστο του 2025.

Ο αριθμός των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα μειώθηκε τον Αύγουστο (-20.000 / -0,4%), με πτώση για τρίτο συνεχόμενο μήνα. Από το Μάιο, ο αριθμός των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα μειώθηκε κατά 78.000 (-1,7%) και άλλαξε ελάχιστα τον Αύγουστο σε σύγκριση με ένα χρόνο νωρίτερα.

Η απασχόληση άλλαξε ελάχιστα μεταξύ των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα τον Αύγουστο, αλλά αυξήθηκε κατά 156.000 (+1,1%) σε ετήσια βάση. Ομοίως, η αυτοαπασχόληση παρουσίασε μικρή μεταβολή τον Αύγουστο σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα, αλλά αυξήθηκε κατά 80.000 (+3%) σε σύγκριση με 12 μήνες νωρίτερα.

Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ

Η απασχόληση μεταξύ των νέων μειώθηκε κατά 19.000 (-0,7%) τον Αύγουστο. Το ποσοστό απασχόλησης των νέων σημείωσε μικρή μεταβολή στο 55,1% το μήνα και αυξήθηκε κατά 1,2 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με 12 μήνες νωρίτερα.

Το ποσοστό ανεργίας για τους νέους ηλικίας 15 έως 24 ετών αυξήθηκε κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες στο 12,9% τον Αύγουστο, μετά από καθαρή πτώση 1,7 ποσοστιαίων μονάδων από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο. Το ποσοστό ανεργίας των νέων τον Αύγουστο ήταν 1,4 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από ό,τι ένα χρόνο νωρίτερα (14,3%), αλλά παρέμεινε υψηλότερο από το μέσο όρο πριν από την πανδημία του 10,8% που καταγράφηκε από το 2017 έως το 2019.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΣΤΟ ΚΕΜΠΕΚ

Η απασχόληση στο Κεμπέκ μειώθηκε κατά 19.000 (-0,4%) τον Αύγουστο, μετά από μικρή αλλαγή τον Ιούλιο. Η μείωση της απασχόλησης επικεντρώθηκε στη μητροπολιτική περιοχή απογραφής (CMA) του Μόντρεαλ (-21.000 / -0,9%). Τον Αύγουστο, το Κεμπέκ ήταν η μόνη επαρχία που κατέγραψε μείωση της απασχόλησης από έτος σε έτος (-54.000 / -1,2%).

Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία παρέμεινε σταθερό στο 5,6% τον Αύγουστο και άλλαξε ελάχιστα από έτος σε έτος. Στην CMA του Μόντρεαλ, το ποσοστό ανεργίας ήταν 6,5% τον Αύγουστο, ελάχιστα άλλαξε τόσο σε μηνιαία όσο και σε ετήσια βάση.

Η απασχόληση μειώθηκε στο Οντάριο (-18,000 / -0,2%), μετά από καθαρή αύξηση 119.000 (+1,5%) από το Μάρτιο έως τον Ιούλιο. Σε ετήσια βάση, η απασχόληση στην επαρχία αυξήθηκε κατά 116.000 (+1,4%) τον Αύγουστο. Το ποσοστό ανεργίας στο Οντάριο ήταν 6,9% τον Αύγουστο, ελάχιστα αλλαγμένο από τον προηγούμενο μήνα και μειωμένο κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με τον Αύγουστο του 2025. Στο CMA του Τορόντο, το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε αμετάβλητο στο 6,7% τον Αύγουστο και μειώθηκε από το πρόσφατο υψηλό του 9% που παρατηρήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Στο Νιου Μπράνσγουικ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 2.400 (+0,6%) τον Αύγουστο, μετά από τρεις μήνες μικρής αλλαγής. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία άλλαξε ελάχιστα στο 7,3%. Υπήρχε μικρή διακύμανση στην απασχόληση στις άλλες επαρχίες.

© StatCan (Στατιστική Υπηρεσία Καναδά)

Το Ομοσπονδιακό Εφετείο έκρινε ότι οι κανόνες της Ασφάλισης Απασχόλησης παραβιάζουν το δικαίωμα στην ισότητα και έδωσε στο Κοινοβούλιο ένα χρόνο για να διορθώσει το νόμο

Μια σημαντική δικαστική απόφαση, η οποία αγγίζει τον πυρήνα της οικονομικής ασφάλειας των νέων μητέρων, εκδόθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου από το Ομοσπονδιακό Εφετείο του Καναδά. Στην υπόθεση Laurie Chalifour-Racine κ.ά. κατά Καναδά, το τριμελές δικαστήριο έκρινε ότι συγκεκριμένοι κανόνες της ομοσπονδιακής Ασφάλισης Απασχόλησης, γνωστής ως EI, δημιουργούν διάκριση εις βάρος γυναικών που χάνουν τη δουλειά τους λίγο πριν, κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά την άδεια μητρότητας και γονικής άδειας.

Η απόφαση δεν αποτελεί απλώς δικαίωση έξι γυναικών από το Κεμπέκ. Θέτει ένα ζήτημα που αφορά εργαζόμενες σε ολόκληρη τη χώρα και υποχρεώνει την Οτάβα να επανεξετάσει ένα μηχανισμό που, στην πράξη, μπορούσε να μετατρέψει την απόκτηση παιδιού σε απώλεια ασφαλιστικής προστασίας.

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΑΔΙΚΙΑ

Οι έξι προσφεύγουσες είχαν γεννήσει, είχαν λάβει παροχές μητρότητας και γονικές παροχές και στη συνέχεια έχασαν την εργασία τους. Όταν ζήτησαν τις κανονικές παροχές EI που καταβάλλονται λόγω ανεργίας, οι αιτήσεις τους απορρίφθηκαν ολικά ή εν μέρει. Το πρόβλημα προέκυπτε από τον τρόπο με τον οποίο ο νόμος συνδύαζε την περίοδο υπολογισμού, τον αριθμό των ασφαλισμένων ωρών και το ανώτατο όριο των εβδομάδων παροχών. Κατά την άδεια μητρότητας οι γυναίκες δεν εργάζονται και, επομένως, δε συγκεντρώνουν νέες ασφαλισμένες ώρες. Αν η θέση τους καταργούνταν ή γινόταν μαζική απόλυση σε εκείνη ακριβώς την περίοδο, μπορούσαν να ανακαλύψουν ότι δεν είχαν πλέον πρόσβαση στην κανονική προστασία ανεργίας, την οποία θα είχαν αν δεν είχαν προηγουμένως λάβει τις νόμιμες παροχές μητρότητας και γονικής άδειας.

Το Εφετείο περιέγραψε καθαρά αυτή την αντίφαση. Οι παροχές μητρότητας έχουν σκοπό να αντικαθιστούν το εισόδημα, όταν μια γυναίκα διακόπτει την εργασία της για να γεννήσει και να φροντίσει το νεογέννητο. Δε θα έπρεπε, όμως, η χρήση αυτής της προστασίας να εξαντλεί ή να μειώνει την ασφάλιση απέναντι σε ένα διαφορετικό κίνδυνο: την απώλεια της εργασίας. Με άλλα λόγια, η εργαζόμενη είχε πληρώσει εισφορές για προστασία από την ανεργία, αλλά μπορούσε να τη χάσει ακριβώς επειδή έκανε χρήση ενός άλλου δικαιώματος που προβλέπει ο ίδιος νόμος.

Η ΙΣΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΚΡΙΝΕΤΑΙ

ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υποστήριξε, ότι οι επίμαχοι κανόνες ήταν ουδέτεροι, επειδή εφαρμόζονταν τυπικά τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Το Δικαστήριο, όμως, εξέτασε το πραγματικό τους αποτέλεσμα. Μόνο οι γυναίκες μπορούν να κυοφορήσουν και να λάβουν παροχές μητρότητας, ενώ οι περισσότερες γονικές παροχές και οι περισσότεροι συνδυασμοί παροχών μητρότητας και γονικής άδειας, καταβάλλονται επίσης σε γυναίκες. Κατά συνέπεια, ο περιορισμός στη συσσώρευση αυτών των παροχών με τις κανονικές παροχές ανεργίας, επιβαρύνει δυσανάλογα τις γυναίκες.

Οι δικαστές κατέληξαν ότι η ρύθμιση παραβιάζει το άρθρο 15 του Καναδικού Χάρτη Δικαιωμάτων και Ελευθεριών, το οποίο κατοχυρώνει την ισότητα ενώπιον και βάσει του νόμου. Έκριναν επίσης, ότι η παραβίαση δε δικαιολογείται βάσει του άρθρου 1 του Χάρτη. Η ουσία της απόφασης είναι ιδιαίτερα ισχυρή: η μητρότητα δεν μπορεί να αποτελεί το τίμημα για την απώλεια μιας ασφαλιστικής κάλυψης, που η εργαζόμενη είχε ήδη κερδίσει με την εργασία και τις εισφορές της.

ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΙ

ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΜΕΣΩΣ

Το Εφετείο κήρυξε ανίσχυρες τις επίμαχες διατάξεις, αλλά ανέστειλε την ισχύ της δήλωσης ακυρότητας για ένα χρόνο. Η αναστολή αυτή είναι κρίσιμη. Δε σημαίνει ότι από τις 3 Σεπτεμβρίου κάθε παρόμοια αίτηση θα εγκρίνεται αυτομάτως, ούτε ότι το σύνολο του συστήματος EI ανατρέπεται άμεσα. Το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι πρόκειται για ένα σύνθετο, ανταποδοτικό ασφαλιστικό πρόγραμμα και έδωσε στο Κοινοβούλιο χρόνο να τροποποιήσει το νόμο με τρόπο συμβατό με το Χάρτη.

Μετά την παρέλευση του έτους, οι αιτήσεις των έξι γυναικών θα επιστραφούν στην Επιτροπή Ασφάλισης Απασχόλησης του Καναδά για νέα εξέταση, σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο που θα ισχύει τότε. Αν το Κοινοβούλιο δε διορθώσει το νόμο εγκαίρως, το Γενικό Τμήμα του Δικαστηρίου Κοινωνικής Ασφάλισης θα εξετάσει τις αιτήσεις με βάση τη δήλωση του Εφετείου. Η απόφαση αναφέρει ακόμη ότι, μετά το τέλος της αναστολής, άλλα πρόσωπα που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση ενδέχεται να ζητήσουν θεραπεία βάσει του άρθρου 24 του Χάρτη. Αυτό δεν είναι εγγύηση αυτόματης πληρωμής για κάθε παλιά υπόθεση, αλλά ανοίγει μια πραγματική οδό διεκδίκησης.

ΜΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΚΤΩ ΕΤΩΝ

Η διαμάχη δεν ξεκίνησε τώρα. Οι περιπτώσεις των έξι γυναικών ανάγονται στα έτη 2016, 2017 και 2018. Αρχικά δικαιώθηκαν από το Γενικό Τμήμα του Δικαστηρίου Κοινωνικής Ασφάλισης, αλλά η απόφαση ανατράπηκε από το Εφετειακό Τμήμα του ίδιου διοικητικού δικαστηρίου. Η νέα απόφαση του Ομοσπονδιακού Εφετείου επαναφέρει τη βασική διαπίστωση περί διάκρισης και δείχνει πόσο μακρύς μπορεί να είναι ο δρόμος για πολίτες που αμφισβητούν έναν ομοσπονδιακό μηχανισμό παροχών.

Για οικογένειες στο Μόντρεαλ και σε όλο το Κεμπέκ, το ζήτημα έχει πρόσθετη σημασία, επειδή η γονική ασφάλιση του Κεμπέκ και η ομοσπονδιακή EI είναι διαφορετικά συστήματα που συναντώνται όταν προκύψει ανεργία. Η απόφαση αφορά τις κανονικές ομοσπονδιακές παροχές EI μετά τη λήψη παροχών μητρότητας ή γονικών παροχών· δεν καταργεί ούτε τροποποιεί από μόνη της το Régime québécois d’assurance parentale. Αυτή η διάκριση είναι απαραίτητη, ώστε οι εργαζόμενοι να μη θεωρήσουν ότι άλλαξαν από τη μια μέρα στην άλλη όλοι οι κανόνες της άδειας γονέων στο Κεμπέκ.

Η ΕΥΘΥΝΗ ΠΕΡΝΑ ΣΤΗΝ ΟΤΑΒΑ

Η δικαστική νίκη είναι ιστορική, αλλά η πραγματική δοκιμασία αρχίζει τώρα. Το Κοινοβούλιο πρέπει να σχεδιάσει μια λύση που θα προστατεύει τις γυναίκες, χωρίς να δημιουργεί νέα κενά ή αδικίες στο σύστημα. Θα χρειαστεί να ξεκαθαριστεί ποια ασφαλισμένη περίοδος θα λαμβάνεται υπόψη, πώς θα αναγνωρίζονται οι ώρες εργασίας πριν από την άδεια και πώς θα αντιμετωπίζονται οι αιτήσεις που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Η κυβέρνηση οφείλει επίσης να ενημερώσει έγκαιρα και σε απλή γλώσσα τους δικαιούχους, επειδή η αβεβαιότητα γύρω από την EI μπορεί να αφήσει μια οικογένεια χωρίς εισόδημα σε μια στιγμή μεγάλης ευαλωτότητας.

Οι πωλήσεις κατοικιών στη μητροπολιτική περιοχή υποχώρησαν 13% τον Αύγουστο και οι διαθέσιμες αγγελίες αυξήθηκαν 18%, ενώ οι διάμεσες τιμές συνέχισαν να ανεβαίνουν

Η αγορά κατοικίας του Μείζονος Μόντρεαλ συνέχισε να επιβραδύνεται τον Αύγουστο, δίνοντας στους αγοραστές περισσότερες επιλογές και περισσότερο χρόνο, χωρίς όμως να προσφέρει ακόμη ουσιαστική μείωση τιμών. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία Centris που δημοσίευσε στις 4 Σεπτεμβρίου η Επαγγελματική Ένωση Μεσιτών Ακινήτων του Κεμπέκ, APCIQ, στη μητροπολιτική περιοχή πραγματοποιήθηκαν 2.853 πωλήσεις κατοικιών. Ο αριθμός ήταν 13% χαμηλότερος από τον Αύγουστο του 2025 και, σε εποχικά διορθωμένη βάση, 2% χαμηλότερος από τον Ιούλιο του 2026.

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΑΙΣΘΗΤΑ

Το σημαντικότερο στοιχείο για όσους αναζητούν ακίνητο, είναι η άνοδος της προσφοράς. Οι ενεργές καταχωρίσεις έφθασαν τις 20.128, αυξημένες κατά 18% σε ένα έτος. Η αύξηση παρατηρήθηκε σε όλες τις κατηγορίες: 19% στις συγκυριότητες, 17% στις μονοκατοικίες και 15% στα plex. Ενώ η προσφορά είχε αυξηθεί γρήγορα στο νησί του Μόντρεαλ κατά τον προηγούμενο χρόνο, τον Αύγουστο η ισχυρότερη άνοδος εμφανίστηκε στη Νότια Ακτή, με 28%, και στη Βόρεια Ακτή, με 26%.

Αυτό σημαίνει ότι η επανεξισορρόπηση δεν περιορίζεται πλέον στο κέντρο. Οι υποψήφιοι αγοραστές που εξετάζουν το Laval, τις βόρειες κοινότητες ή τη Νότια Ακτή, βλέπουν σταδιακά μεγαλύτερο απόθεμα.

Για πολλούς Έλληνες του Μόντρεαλ, που συχνά συγκρίνουν κατοικίες στο νησί με προάστια όπου ζουν συγγενείς ή παιδιά τους, η μεταβολή αυτή είναι πρακτικά σημαντική. Περισσότερες καταχωρίσεις μειώνουν την πίεση να ληφθεί απόφαση μέσα σε λίγες ώρες και επιτρέπουν ουσιαστικότερη σύγκριση της κατάστασης, των τελών συγκυριότητας και των αναγκαίων επισκευών.

ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΙΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ

Παρά τη μείωση των συναλλαγών και την αύξηση του αποθέματος, οι διάμεσες τιμές παρέμειναν υψηλότερες από πέρυσι. Η APCIQ καταγράφει ετήσια άνοδο 3% στις μονοκατοικίες, 4% στις συγκυριότητες και 2% στα plex. Η εικόνα, επομένως, δεν είναι κατάρρευση της αγοράς αλλά σταδιακή μετατόπιση ισχύος. Οι πωλητές εξακολουθούν να διατηρούν πλεονέκτημα στις περισσότερες αγορές μονοκατοικιών, ενώ η αγορά συγκυριότητας στο νησί βρίσκεται πιο κοντά στο όριο ανάμεσα σε ισορροπημένη αγορά και αγορά που ευνοεί τον αγοραστή.

Ιδιαίτερα στο κέντρο της πόλης και στο Sud-Ouest, η APCIQ αναφέρει ιστορικά υψηλά επίπεδα καταχωρίσεων στο σύστημα. Οι τιμές των condos στους δύο αυτούς τομείς παραμένουν ουσιαστικά στάσιμες εδώ και αρκετά τρίμηνα, ενώ οι μικρότερες μονάδες φαίνεται να πωλούνται δυσκολότερα. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει περιθώριο διαπραγμάτευσης, αλλά δε σημαίνει ότι κάθε condo είναι ευκαιρία. Τα αυξανόμενα τέλη, η κατάσταση του αποθεματικού ταμείου, οι ειδικές εισφορές και οι επικείμενες μεγάλες εργασίες, μπορούν να αλλάξουν δραστικά το πραγματικό κόστος.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ

Οι χρόνοι πώλησης επίσης αυξήθηκαν. Οι μονοκατοικίες χρειάστηκαν κατά μέσο όρο 42 ημέρες, μία ημέρα περισσότερο από πέρυσι, ενώ οι συγκυριότητες έφθασαν τις 62 ημέρες, αύξηση 12 ημερών. Τα plex αποτέλεσαν εξαίρεση, με το μέσο χρόνο να μειώνεται κατά τέσσερις ημέρες, στις 52. Η μεγαλύτερη παραμονή μιας αγγελίας δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι ο πωλητής θα δεχθεί μεγάλη έκπτωση, δείχνει όμως ότι η εποχή των σχεδόν αυτόματων προσφορών πάνω από τη ζητούμενη τιμή, δε χαρακτηρίζει πλέον ομοιόμορφα όλη τη μητρόπολη.

ΤΙ ΣΥΓΚΡΑΤΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ

Οι οικονομολόγοι της APCIQ αποδίδουν την επιβράδυνση σε συνδυασμό παραγόντων: υψηλές τιμές, οικονομική αβεβαιότητα, γεωπολιτικές εντάσεις και ηπιότερη δημογραφική πίεση, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ακόμη και όταν υπάρχει μεγαλύτερη επιλογή, το μηνιαίο κόστος χρηματοδότησης, οι φόροι, η ασφάλιση και η συντήρηση, περιορίζουν το τι μπορούν πραγματικά να αγοράσουν τα νοικοκυριά. Για όσους ανανεώνουν υποθήκη, η αξία του ακινήτου μπορεί να έχει αυξηθεί, αλλά αυτό δεν αναιρεί την πίεση ενός υψηλότερου επιτοκίου ή μιας μεγαλύτερης μηνιαίας δόσης.

ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ,

ΟΧΙ ΦΘΗΝΗ ΑΓΟΡΑ

Τα στοιχεία του Αυγούστου πρέπει να διαβαστούν με μέτρο. Η πτώση 13% αφορά τον αριθμό των συναλλαγών σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα πέρυσι, όχι τις τιμές. Η αύξηση 18% αφορά τις ενεργές καταχωρίσεις σε ολόκληρη τη μητροπολιτική περιοχή, όχι αποκλειστικά το νησί. Και οι διάμεσες τιμές ανά κατηγορία δεν περιγράφουν κάθε γειτονιά ή κάθε ακίνητο. Οι αριθμοί δείχνουν, πάντως, ότι ο αγοραστής έχει πλέον περισσότερη δυνατότητα να θέσει όρους, να ζητήσει επιθεώρηση και να συγκρίνει εναλλακτικές.

Περισσότερα από τα τρία τέταρτα (76%) των κατοίκων του Τορόντο πιστεύουν ότι το κόστος ζωής είναι η πιο πιεστική οικονομική πρόκληση της πόλης για τους κατοίκους και έξι στους δέκα (59%) θέλουν το Δημαρχείο να κινηθεί πιο γρήγορα και να επιδιώξει νέες λύσεις που ενισχύουν την οικονομία του Τορόντο και διευκολύνουν την οικοδόμηση ενός μέλλοντος εδώ.
Ένα παρόμοιο ποσοστό θέλει μεγαλύτερη προθυμία να δοκιμάσει νέες λύσεις (57%). Το 45% είπε ότι το Τορόντο θα πρέπει να κινηθεί πιο γρήγορα για να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις του, ακόμη και όταν οι λύσεις απαιτούν δύσκολους συμβιβασμούς, σε σύγκριση με μόλις το 15% που τάσσεται υπέρ μιας πιο προσεκτικής προσέγγισης.

ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΖΩΗ ΣΤΟ ΤΟΡΟΝΤΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

Το 57% είπε ότι γίνεται όλο και πιο δύσκολο για τους ανθρώπους να προχωρήσουν τη ζωή τους στην πόλη. Οι κάτοικοι βλέπουν επίσης την οικονομική προσιτότητα και την οικονομική ανάπτυξη ως βαθιά συνδεδεμένες. Το 92% εξάλλου, είπε ότι το κόστος ζωής έχει αντίκτυπο στη μελλοντική ευημερία και ανταγωνιστικότητα του Τορόντο, ενώ παρόμοια ποσοστά είπαν το ίδιο για την οικονομική προσιτότητα της στέγασης (89%) και την πρόσβαση σε καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας (87%).

© Ipsos.com