«Να πάνε οπουδήποτε αλλού» είπε η πρώην αντιδήμαρχος του Μόλενμπεκ! 

Η Βελγίδα μουσουλμάνα πολιτικός Σαλίχα από το Μόλενμπεκ των Βρυξελλών, δηλώνει δημοσίως πως αν οι Βέλγοι (οι γηγενείς) «δε θέλουν ισλάμ και μαντίλες να φύγουν, να πάνε οπουδήποτε αλλού»! Δεν είναι «τρολιά», το λέει και το εννοεί και μάλιστα και σε άψογα γαλλικά. 

Βέβαια, αμέσως τα «mainstream» ΜΜΕ άρχισαν να παίζουν με τις λέξεις, με τις γνωστές δικαιολογίες «δεν εννοούσε αυτό, είπε κάτι άλλο, δεν αναφέρει τη λέξη Βέλγοι» κ.α. 

Στην ακριβή μετάφραση είπε: «Λοιπόν, αν το Μόλενμπεκ είναι προφανώς τόσο αβίωτο, ε, άλλαξε μέρος. Πήγαινε κάπου αλλού. Φύγε»! Απευθύνεται σε Βέλγους γηγενείς (στους μουσουλμάνους σίγουρα το μέρος δεν είναι αβίωτο) που έχουν τα σπίτια τους στην περιοχή ίσως και… αιώνες. 

Η Σαλίχα Ράις είναι… Βελγίδα πολιτικός, που συνδέεται με το κόμμα Vooruit, η οποία υπηρετεί ως δημοτική σύμβουλος στο δήμο Μόλενμπεκ στις Βρυξέλλες και έχει ασκήσει καθήκοντα αναπληρωτή δημάρχου! 

Ο διορισμός της στο δημοτικό συμβούλιο το 2023 προκάλεσε διαμάχη, μετά την αντίθεση ορισμένων τοπικών φιλελεύθερων πολιτικών για τη χρήση μαντίλας, και έκτοτε είναι ορατός παράγοντας στις τοπικές συζητήσεις σχετικά με τις σχέσεις με την κοινότητα και την ασφάλεια.  

Το σίγουρο είναι πως το Ισλάμ δεν αφομοιώνεται και συνήθως συμβαίνει το αντίθετο, αφομοιώνει τον περίγυρό του και αυτό γιατί η άλλοτε χριστιανική Ευρώπη έχει γίνει άθεη και συνεπώς αδύναμη και επιρρεπής. Tο Βέλγιο όπως και άλλες χώρες με πρώην αποικίες πληρώνει την πολιτική που ακολούθησε τόσες δεκαετίες. 

Η συγκεκριμένη πολιτικός βρίσκεται σε άνοδο, παρόμοια με αυτή που είχε ο μουσουλμάνος δήμαρχος του Λονδίνου, Σαντίκ Καν. 

Ο Σαντίκ Καν εκλέγεται δήμαρχος με ποσοστά άνω του 50% και γίνεται κατανοητό πως κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στο βελγικό Μόλενμπεκ. 

Πηγή: www.brusselstimes.com/belgium/1726588/elon-musk-tweets-about-molenbeek-following-controversial-remarks-at-council-meeting 

Ο Σι Τζινπίνγκ και ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξήραν, νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, τους στενούς δεσμούς των χωρών τους, παρά το τεταμένο παγκόσμιο πλαίσιο, με το Ρώσο πρόεδρο να κάνει λόγο για «πρωτοφανούς επιπέδου» σχέσεις, σε δηλώσεις του παρουσία του Κινέζου ομολόγου του. 

Από την πλευρά του ο Σι χαιρέτισε τη σχέση «ολοκληρωμένης στρατηγικής συνεργασίας» μεταξύ των δύο χωρών και επανέλαβε την επιθυμία του η Κίνα και η Ρωσία να συνεργαστούν «για τη δημιουργία ενός πιο δίκαιου και λογικού παγκόσμιου συστήματος διακυβέρνησης», σύμφωνα με τις δηλώσεις του πριν από τη συνομιλία του με τον Πούτιν. 

Ο Ρώσος πρόεδρος βρέθηκε στην Κίνα από την Κυριακή 31/8. Συμμετείχε στη σύνοδο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σανγκάης (OSC) στην Τιαντζίν και την Τετάρτη 3/9 παρέστη στο Πεκίνο στη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, για τα 80 χρόνια από τη νίκη της Κίνας επί της Ιαπωνίας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Ο Σι επισκέφθηκε το Μάιο τη Μόσχα με αφορμή τους ρωσικούς εορτασμούς για το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. 

Τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία βρίσκονται σε αντιπαράθεση με τη Δύση και τις ΗΠΑ. Από την Τιαντζίν ο Πούτιν, παρά την πρόσφατη συνάντησή του με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στην Αλάσκα, δεν έδειξε διατεθειμένος να υποχωρήσει στις πιέσεις του Ρεπουμπλικάνου και να αποδεχθεί μια ειρηνευτική συμφωνία, που θα τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. 

Εξάλλου, Κίνα και ΗΠΑ επιδόθηκαν στις αρχές του έτους σε ένα δασμολογικό πόλεμο, προτού συμφωνήσουν σε μια εκεχειρία. 

Τεταμένες είναι και οι σχέσεις των Ευρωπαίων με τους Ρώσους και τους Κινέζους. 

Με τη σύνοδο στην Τιαντζίν και την παρέλαση της 3^ης Σεπτεμβρίου, το Πεκίνο στοχεύει να εδραιωθεί ως υπέρμαχος μιας νέας παγκόσμιας διακυβέρνησης έναντι στη δυτική ηγεμονία, έναν παράγοντα αστάθειας και αδικίας, όπως τον θεωρεί. Τη Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου, ο Σι κατήγγειλε «τις ενέργειες εκφοβισμού» και «την ψυχροπολεμική νοοτροπία και τη νοοτροπία αντιπαράθεσης συνασπισμών». 

«Η στενή μας επικοινωνία αντικατοπτρίζει το στρατηγικό χαρακτήρα των ρωσοκινεζικών σχέσεων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε πρωτοφανές επίπεδο», σχολίασε ο Πούτιν. Η παρουσία του Ρώσου προέδρου στην παρέλαση της Τετάρτης αποτελεί για τον ίδιο τρόπο «να αποτίσω φόρο τιμής στα επιτεύγματα των λαών μας, του ρωσικού λαού και του κινεζικού, και αποτελεί επιβεβαίωση του κρίσιμου ρόλου των χωρών μας στη νίκη στον ευρωπαϊκό και ασιατικό άξονα», όπως εξήγησε. «Ήμασταν πάντα μαζί τότε και παραμένουμε μαζί και τώρα», υπογράμμισε ο Πούτιν. 

«Οι σχέσεις μεταξύ της Κίνας και της Ρωσίας έχουν αντέξει στη δοκιμασία των διεθνών αλλαγών και είναι σχέσεις καλής γειτονίας, ολοκληρωμένης στρατηγικής συνεργασίας και αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας, με στόχο τα κοινά θετικά αποτελέσματα μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων», επεσήμανε ο Σι. 

Σύμμαχοι της Ουκρανίας εκτιμούν, ότι η Κίνα στηρίζει τη Ρωσία στον πόλεμο, με το Πεκίνο να απαντά ότι παραμένει ουδέτερο και να κατηγορεί τη Δύση ότι παρατείνει τη σύγκρουση προσφέροντας όπλα στο Κίεβο. 

ΟΙ GAZPROM ΚΑΙ CNPC ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ  

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ ΑΕΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ 

Στο μεταξύ, η ρωσική Gazprom και η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου της Κίνας (China National Petroleum Corporation, CNPC) υπέγραψαν συμφωνία, για την αύξηση των ετήσιων προμηθειών αερίου της Κίνας μέσω του αγωγού Power of Siberia καθώς και μέσω του αγωγού Far Eastern Route, όπως μετέδωσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA. 

Το Ρόιτερς είχε μεταδώσει τον περασμένο μήνα πως η Κίνα επιδιώκει να αγοράσει περισσότερο ρωσικό αέριο μέσω ενός υφισταμένου αγωγού, καθώς κατά τις συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών δεν επιτεύχθηκε πρόοδος για την κατασκευή μιας δεύτερης διασύνδεσης. 

Οι συμφωνίες υπογράφηκαν στη διάρκεια της επίσκεψης του ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν στην Κίνα. 

Το RIA, επικαλούμενο το διευθύνοντα σύμβουλο της Gazprom Αλεξέι Μίλερ, μετέδωσε ότι οι Gazprom και CNPC συμφώνησαν να αυξήσουν τις προμήθειες στα 44 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (bcm) το χρόνο, από τα 38 bcm το χρόνο. Επιπλέον, οι δύο χώρες συμφώνησαν να αυξήσουν τις προμήθειες αερίου μέσω του αγωγού Far Eastern Route σε 12 bcm από τα 10 bcm. 

Ο Μίλερ δήλωσε επίσης, ότι ένα νομικά δεσμευτικό μνημόνιο υπογράφηκε για την κατασκευή του αγωγού Power of Siberia 2 προς την Κίνα και του αγωγού διαμετακόμισης αερίου Soyuz Vostok μέσω της Μογγολίας. «Οι Gazprom και CNPC υπέγραψαν επίσης σήμερα ένα νέο μνημόνιο στρατηγικής συνεργασίας που αντανακλά ένα νέο στάδιο της δουλειάς μας με την CNPC πάνω σε νέα προγράμματα», δήλωσε ο Μίλερ. 

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Το 75% θέλει εκεχειρία με παροχή εγγυήσεων ασφαλείας 

Οι Ουκρανοί φαίνεται να τάσσονται υπέρ μιας κατάπαυσης του πυρός με τη Ρωσία αλλά μόνο αν παρασχεθούν σαφείς εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση – με τον Ζελένσκι όμως αλλά και τους λοιπούς Ευρωπαίους να μιλούν για πόλεμο διαρκείας. 

Από τους 1.600 πολίτες που συμμετείχαν στην έρευνα, το 75% θεωρεί τις εγγυήσεις ασφαλείας από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ ως προϋπόθεση για τον τερματισμό των εχθροπραξιών ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία, σύμφωνα με την έρευνα που διεξήγαγε το Ukrainian Rating Group. 

Εν μέσω των προσπαθειών του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για συνομιλίες κατάπαυσης του πυρός, οι συζητήσεις επικεντρώνονται στις ουκρανικές εκκλήσεις για αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, το 82% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι οι διαπραγματεύσεις είναι μια ρεαλιστική πορεία για τον τερματισμό του πολέμου. Από αυτούς, το 62% τάσσεται υπέρ της συμμετοχής άλλων χωρών για να βοηθήσουν στην επίτευξη συμβιβασμού, ενώ το 20% στηρίζει άμεσες διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα. 

Από τους συμμετέχοντες στην έρευνα, το 59% στηρίζει τον τερματισμό των εχθροπραξιών και την επιδίωξη ενός συμβιβασμού, ενώ το 20% δηλώνει ότι θέλει ο πόλεμος να συνεχιστεί μέχρι να ανακτηθεί πλήρως η επαρχία του Ντονμπάς (Λουγκάσνκ-Ντονέτσκ), η Ζαπορίζια, η Χερσώνα και η χερσόνησος της Κριμαίας. 

Μόνο το 13% υποστηρίζει την επιστροφή στα σύνορα προ της ρωσικής εισβολής στις 23 Φεβρουαρίου 2022, τα οποία θα απέκλειαν από τη Ρωσία την επαρχία του Ντονμπάς (Λουγκάσνκ-Ντονέτσκ), τη Ζαπορίζια, τη Χερσώνα και τη χερσόνησος της Κριμαίας. 

Η έρευνα του Ukrainian Rating Group έγινε με δείγμα 1.600 ατόμων στην Ουκρανία και διεξήχθη στο χρονικό διάστημα μεταξύ 21 και 23 Αυγούστου. 

Του Σπύρου Στάλια 

Η διαφορά ανάμεσα στη Γαλλία, τον Καναδά και την Ιαπωνία είναι ακριβώς αυτή: Η νομισματική κυριαρχία. 

Γαλλία και Ευρωζώνη: Η Γαλλία, ως μέλος της Ευρωζώνης, έχει το χρέος της εκφρασμένο σε ευρώ, ένα νόμισμα που δεν μπορεί να «τυπώσει» κατά βούληση. Αυτό σημαίνει ότι, για να αποπληρώσει το χρέος της, πρέπει να το κάνει μέσω της φορολογίας, του δανεισμού και των εξαγωγών, που θα πρέπει να είναι μεγαλύτερες από τις εισαγωγές. Δεν έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τη νομισματική πολιτική για να μειώσει την αξία του χρέους της μέσω του πληθωρισμού ή της υποτίμησης του νομίσματος. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα και στην περίπτωση της Ελλάδας. 

Καναδάς και Ιαπωνία: Αντίθετα, ο Καναδάς και η Ιαπωνία έχουν το μεγαλύτερο μέρος του χρέους τους στο δικό τους νόμισμα (δολάριο Καναδά, γεν Ιαπωνίας). Η κεντρική τους τράπεζα έχει τη δυνατότητα να τυπώσει περισσότερα χρήματα για να αποπληρώσει το χρέος. Αυτό, φυσικά, αποκλείει την πιθανότητα πτώχευσης. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να ξεμείνει από το δικό της νόμισμα. 

Η Ιαπωνία είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, με το χρέος της να ξεπερνά το 250% του ΑΕΠ της, αλλά να μην αντιμετωπίζει κίνδυνο χρεοκοπίας, ακριβώς επειδή το χρέος της είναι στο νόμισμά της. 

Επομένως, ναι, η βασική διαφορά είναι ότι μια χώρα που έχει το χρέος της στο δικό της νόμισμα δεν μπορεί να «πτωχεύσει», ακόμα και ο Θεός να θέλει, με την παραδοσιακή έννοια, σε αντίθεση με μια χώρα που έχει χρέος σ’ ένα ξένο νόμισμα ή σε ένα νόμισμα που δεν ελέγχει, ακόμα και ο Θεός να μη θέλει. 

Καλή τύχη Γαλλία, όσο και να μειώσεις τους μισθούς δε σώζεσαι με τίποτα! Δεν μπορείς να συνυπάρξεις με τη Γερμανία με το ίδιο νόμισμα! Πιο απλά, δε γίνεται…