The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 19-08 published February 28th, 2025.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Ta NEA volume 19-08
Το Πρωτόκολλο του Κιότο
Συμφωνία 141 χωρών για την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου και της κλιματικής αλλαγής
Το Πρωτόκολλο του Κιότο τέθηκε σε ισχύ την 7η πρωϊνή της 16ης Φεβρουαρίου 2005. Πρόκειται για μία φιλόδοξη όσο και περίπλοκη συμφωνία 141 χωρών (ανάμεσά τους και η Ελλάδα), με δεσμευτικό χαρακτήρα, που στοχεύει στην αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου και της κλιματικής αλλαγής.
Πήρε το όνομά του από την παλιά πρωτεύουσα της Ιαπωνίας Κιότο, όπου υπογράφτηκε το 1997 και προέκυψε από τη Διεθνή Σύμβαση για την κλιματική αλλαγή, που είχε υπογραφεί στη Διάσκεψη του Ρίο το 1992.
ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
Τι προβλέπει το Πρωτόκολλο και ποια τα καθήκοντα των χωρών που συμμετέχουν; Το βάρος πέφτει κυρίως στις βιομηχανικές χώρες, οι οποίες θα πρέπει να μειώσουν υποχρεωτικά τους 6 βασικούς ρύπους (διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, πρωτοξείδιο του αζώτου, υδροφθοράνθρακες, υπερφθοριωμένοι υδρογονάνθρακες και εξαφθοριούχο θείο), που συνθέτουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και κυρίως το διοξείδιο του άνθρακα κατά 5,2% ως το 2012, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.
Οι ρυπαντές αυτοί σχηματίζουν ένα είδος φράγματος που καλύπτει τη Γη και λειτουργεί σαν τη γυάλινη οροφή του θερμοκηπίου. Το φράγμα αυτό επιτρέπει την είσοδο της ηλιακής ακτινοβολίας, αλλά αποτρέπει τη διαφυγή θερμικής ακτινοβολίας προς το διάστημα, με αποτέλεσμα να συμβάλει στην αύξηση της μέσης ατμοσφαιρικής θερμοκρασίας. Αυτό είναι με λίγα λόγια το «Φαινόμενο του Θερμοκηπίου», που τόσος λόγος γίνεται γι’ αυτό τα τελευταία χρόνια.
Όσες χώρες δεν μπορέσουν να πραγματοποιήσουν τους στόχους του Πρωτοκόλλου, έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σ’ ένα ιδιότυπο «χρηματιστήριο ρύπων». Αντί να μειώσουν τις δικές τους εκπομπές, μπορεί να χρηματοδοτήσουν προγράμματα για τη μείωση των εκπομπών σε αναπτυσσόμενες χώρες ή εάν έχουν ξεπεράσει το όριο να «πουλήσουν» το επιπλέον δικαίωμα ρύπανσης σε άλλη χώρα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες λάμπουν δια της απουσίας τους από το Πρωτόκολλο του Κιότο. Ο μεγαλύτερος ρυπαντής του κόσμου αποχώρησε το 2001, όταν ο πρόεδρος Μπους αμφισβήτησε την επιστημονική βασιμότητα του Φαινομένου του Θερμοκηπίου, θεωρώντας τη συνθήκη πολύ ακριβή για την αμερικανική οικονομία. Χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ, όμως, το Πρωτόκολλο του Κιότο, δεν έχει και πολλές ελπίδες επιβίωσης, ισχυρίζονται οι σκεπτικιστές.
Για την Ελλάδα, αντίθετα με τις βιομηχανικές χώρες, η συμφωνία προέβλεπε την αύξηση των ρύπων κατά 25% έως το 2012. Όμως η χώρα μας είχε ξεπεράσει το πλαφόν αυτό ήδη από το 2002. Αυτό σήμαινε ότι, αν δε λαμβάνονταν επείγοντα μέτρα, η χώρα μας θα αντιμετώπιζε μια σειρά από κυρώσεις, όπως και οι ανεπτυγμένες χώρες που δε θα πιάσουν τους στόχους τους.
Ο μεγαλύτερος ρυπαντής στην Ελλάδα εξακολουθούσε να παραμένει η ΔΕΗ. Η ενεργειακή υπερδύναμη της χώρας εξαρτούσε ακόμη την παραγωγή της από τα ορυκτά καύσιμα που θεωρούνται ιδιαιτέρως ρυπογόνα.
Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ
Στη 18η Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών (COP18), που πραγματοποιήθηκε στη Ντόχα του Κατάρ το 2012, οι αντιπρόσωποι συμφώνησαν να παρατείνουν το Πρωτόκολλο του Κιότο μέχρι το 2020. Επαναβεβαίωσαν επίσης τη δέσμευσή τους από την COP17, που είχε πραγματοποιηθεί στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής το 2011, να δημιουργηθεί μια νέα, συνολική, νομικά δεσμευτική κλιματική συμφωνία μέχρι το 2015, η οποία θα απαιτούσε από τις χώρες που εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου—συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων εκπομπών, όπως η Κίνα, η Ινδία και οι Ηνωμένες Πολιτείες—να περιορίσουν και να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων του θερμοκηπίου. Η νέα συμφωνία, προγραμματισμένη να εφαρμοστεί το 2020, θα αντικαθιστούσε πλήρως το Πρωτόκολλο του Κιότο.
Έπειτα από μια σειρά διασκέψεων γεμάτες διαφωνίες, οι αντιπρόσωποι στην 21η Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών (COP21), που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας το 2015, υπέγραψαν μια παγκόσμια, αλλά μη δεσμευτική συμφωνία, για τον περιορισμό της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του κόσμου σε όχι περισσότερο από 2°C πάνω από τα επίπεδα της προβιομηχανικής εποχής. Η ιστορική αυτή συμφωνία, που υπεγράφη από τα 196 συμβαλλόμενα κράτη της Σύμβασης-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC), αντικατέστησε ουσιαστικά το Πρωτόκολλο του Κιότο. Επίσης, προβλέπει μια ανασκόπηση της προόδου κάθε πέντε χρόνια και την ανάπτυξη ενός ταμείου ύψους 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2020 – το οποίο θα ανανεώνεται ετησίως – για να βοηθήσει τις αναπτυσσόμενες χώρες να υιοθετήσουν τεχνολογίες που δεν παράγουν αέρια του θερμοκηπίου.
© SANSIMERA.GR
Πρόταση Νόμου της ΝΙΚΗΣ για την ακύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών
Ιδού ο μόνος τρόπος που απέμεινε για να ακυρωθεί η Συμφωνία των Πρεσπών
Η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί ένα σοβαρό ακρωτηριασμό της εθνικής μας ταυτότητας. Με την υπογραφή της, αναγνωρίστηκε η ύπαρξη ενός λαού που αποκαλεί τη χώρα του «Κάτι Μακεδονία», αυτοπροσδιορίζεται ως «Μακεδόνες», ονομάζει τη γλώσσα του «μακεδονική» και τα προϊόντα και τις δραστηριότητές του «μακεδονικά». Ωστόσο, το «κάτι» (δηλαδή το «Βόρεια») που συνοδεύει το όνομα του κράτους, έχει στην πράξη απορριφθεί από τους ίδιους, με το «μακεδονισμό» τους να ενισχύεται αντί να περιορίζεται.
Το Διεθνές Δίκαιο διέπει όλες τις διεθνείς συνθήκες, μεταξύ αυτών και η Σύμβαση της Βιέννης του 1969, την οποία η Ελλάδα κύρωσε το 1991. Σύμφωνα με αυτήν, οι διεθνείς συμφωνίες μπορούν να ακυρωθούν για διάφορους λόγους, όπως απάτη (άρθρο 49), δωροδοκία (50), εξαναγκασμός (51, 52), αντίθεση με αναγκαστικούς κανόνες διεθνούς δικαίου (53, 64), συναίνεση των μερών (54, 57, 58), απουσία πρόβλεψης καταγγελίας (56), αντικατάσταση από μεταγενέστερη συνθήκη (59), ουσιώδης παραβίαση (60), καθώς και λόγω αιφνίδιας μεταβολής συνθηκών (61, 62).
Ο δρόμος που απομένει για την ακύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, είναι η τεκμηρίωση ουσιωδών παραβιάσεων, όπως προβλέπει το άρθρο 60 (δείτε σχετικά και απόσπασμα από το βιβλίο του Άγγελου Συρίγου), με τη διαδικασία του άρθρου 65. Το όνομα του κράτους αποτελεί την πλέον ουσιώδη διάταξη της Συμφωνίας, και από το Μάιο του 2024 καταγράφονται συστηματικές και επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις από την πλευρά των Σκοπίων.
Μέχρι τότε, είχαν ήδη καταγραφεί περίπου 400 παραβιάσεις. Η πλέον κραυγαλέα παραβίαση ήρθε με την ορκωμοσία της νέας Προέδρου των Σκοπίων, Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα, η οποία δήλωσε δημόσια ότι ορκίζεται «Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Έκτοτε, σε περισσότερες από 150 δημόσιες τοποθετήσεις της, συνεχίζει να χρησιμοποιεί το όνομα «Μακεδονία» αντί του συνταγματικά κατοχυρωμένου «Βόρεια Μακεδονία», ακόμη και σε επίσημες συναντήσεις με διεθνείς αξιωματούχους.
Στις 4 Οκτωβρίου 2024, ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ κατέθεσε σχετική ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καταγγέλλοντας τις συνεχείς παραβιάσεις. Η απάντηση της Επιτροπής, που ήρθε στις 27 Ιανουαρίου 2025, ήταν σαφής: «Η ΕΕ εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι η νέα Πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας δε χρησιμοποίησε το συνταγματικό όνομα της χώρας κατά την τελετή ορκωμοσίας». Αυτή η δήλωση αποτελεί επίσημη επιβεβαίωση της ουσιώδους παραβίασης.
Την ίδια ημέρα, στις 27 Ιανουαρίου 2025, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΙΚΗΣ κατέθεσε Πρόταση Νόμου με την αντίστοιχη Αιτιολογική Έκθεση. Σε αυτά τα έγγραφα, περιγράφεται αναλυτικά το νομικό πλαίσιο που επιτρέπει τη λύση και κατάργηση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Επίσης, καταγράφονται οι ουσιώδεις παραβιάσεις και προτείνονται τα επόμενα βήματα:
1] Αποστολή επιστολής προς τα Σκόπια, δηλώνοντας την πρόθεση της Ελλάδας να αποχωρήσει από τη Συμφωνία λόγω ουσιωδών παραβιάσεων.
2] Αναφορά των λόγων που καθιστούν τις παραβιάσεις ουσιώδεις.
3] Προθεσμία τριών μηνών για συμμόρφωση, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βιέννης.
4] Ανάληψη μέτρων μετά την προθεσμία, τα οποία περιλαμβάνουν:
◘ Παύση αναγνώρισης του συνταγματικού τους ονόματος.
◘ Επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς (πΓΔΜ, όπως ίσχυε πριν τη Συμφωνία των Πρεσπών).
◘ Επανεκκίνηση διαπραγματεύσεων για το όνομα.
◘ Παύση αναγνώρισης της γλώσσας τους ως «μακεδονικής».
◘ Παύση αναγνώρισης της ταυτότητάς τους ως «μακεδονικής» στα διαβατήρια.
◘ Ανάκτηση του δικαιώματος βέτο στους διεθνείς οργανισμούς.
◘ Πρόβλεψη μεταβατικής περιόδου για τα διαβατήριά τους.
Η ΝΙΚΗ έχει διαμορφώσει το πλήρες νομικό πλαίσιο για την ακύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Το μόνο που απαιτείται πλέον είναι πολιτική βούληση:
1] Η κυβέρνηση να επιτρέψει τη συζήτηση της Πρότασης Νόμου στην Ολομέλεια της Βουλής – κάτι που, αν και αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Δημοκρατίας, σπάνια συμβαίνει στην Ελλάδα.
2] Και οι 300, πλέον, βουλευτές να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να λάβουν θέση ψηφίζοντας υπέρ της πρότασης.
Αν η Πρόταση Νόμου εγκριθεί, η κυβέρνηση θα είναι νομικά υποχρεωμένη να ακολουθήσει τη διαδικασία για την καταγγελία της Συμφωνίας. Ο ελληνικός λαός απαιτεί την ακύρωσή της – ο δρόμος έχει χαραχθεί, η λύση έχει τεθεί στο τραπέζι, και το μόνο που απομένει είναι να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους.
Ανδρέας Σταλίδης
Μπάσκετ: Κυπελλούχος Ελλάδας ο Παναθηναϊκός
Ο πολυνίκης του Κυπέλλου Ελλάδας, Παναθηναϊκός, επέστρεψε στο θρόνο του μετά από τρία «ερυθρόλευκα» χρόνια κυριαρχίας στο θεσμό! Οι «πράσινοι» επικράτησαν με 79-75 του Ολυμπιακού στον τελικό του Final-8, που φιλοξενήθηκε στα «Δύο Αοράκια» του Ηρακλείου και πρόσθεσαν στην τροπαιοθήκη τους το 21ο Κύπελλο Ελλάδας (1979, 1982, 1983, 1986, 1993, 1996, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019, 2021 και 2025).
Σε έναν τελικό ανατροπών, ο Παναθηναϊκός είχε την ψυχραιμία, τον MVP του καταληκτικού αγώνα, Κώστα Σλούκα, την αφύπνιση του Κέντρικ Ναν στον… επίλογο και την τεράστια προσφορά του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ στη συγκομιδή των ριμπάουντ (17), για να στεφθεί μετά από τέσσερα χρόνια και πάλι Κυπελλούχος Ελλάδας.
Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού ήταν αυτός που σήμανε την αντεπίθεση στην τρίτη περίοδο, μετά από ένα πρώτο ημίχρονο που ο Ισπανός φόργουορντ πάλευε σχεδόν μόνος του και ο Κέντρικ Ναν ήταν… άφαντος. Ο Αμερικανός NBAer συνέχισε να βρίσκεται σε λειτουργία… πτήσης και στο τρίτο δεκάλεπτο, για να μπει στο τέταρτο και να φορτώσει το αντίπαλο καλάθι με 15 πόντους, τελειώνοντας τον αγώνα με 17 (οι 2 ήταν από το πρώτο ημίχρονο). Αυτή η τριάδα άλλωστε, μαζί με τον εξαιρετικό για μία ακόμα φορά Τζέριαν Γκραντ, σήκωσε και το τρόπαιο στην απονομή!
Όσο για την ψυχραιμία; Το τριφύλλι βρέθηκε στο -4 (71-75) στο 1:45΄ πριν το φινάλε, μετά το τρίποντο του Φουρνιέ, που ολοκλήρωσε ένα σερί 0-11 για τον Ολυμπιακό. Ωστόσο, Σλούκας, Ναν και Γκραντ ήταν εκεί, απαντώντας με δικό τους 8-0 για το τελικό 79-75.
Πρώτοι σκόρερ των θριαμβευτών οι Κώστας Σλούκας και Κέντρικ Ναν, σημειώνοντας από 17 πόντους, ενώ 11 πρόσθεσε ο Mr… double-double και των 17 ριμπάουντ, Χουάντσο Ερνανγκόμεθ. Οι λίστα με τους… διψήφιους του Παναθηναϊκού, ολοκληρώθηκε από τον Τζέριαν Γκραντ των 10 πόντων.
Από τον Ολυμπιακό, που έχασε και τη μάχη της ρακέτας, στην οποία θεωρητικά υπερτερούσε, ξεχώρισε ο Σάσα Βεζένκοφ με 17 πόντους, ενώ 10 πόντους και 10 ριμπάουντ ήταν η συγκομιδή του Μουσταφά Φαλ. Ο Εβάν Φουρνιέ πρόσθεσε 11 και ο Νάιτζερλ Ουίλιαμς-Γκος 10.
ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 16-21, 30-34, 59-54, 79-75
ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ: Τσαρούχα, Τσιμπούρης, Μαγκλογιάννης
Οι συνθέσεις:
ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ (Εργκίν Αταμάν): Καλαϊτζάκης, Μπράουν 2, Σλούκας 17 (3), Όσμαν 7, Παπαπέτρου 5 (1), Γκραντ 10 (1), Ναν 17 (1), Γκέιμπριελ 3, Ερνανγκόμεθ 11 (1), Μήτογλου 7 (1)
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Γιώργος Μπαρτζώκας): Ουίλιαμς-Γκος 10 (1), Λαρεντζάκης 7 (1), Φαλ 10, Βεζένκοφ 17 (2), Παπανικολάου 6 (2), Πίτερς 3, Μιλουτίνοφ 4, ΜακΚίσικ 7, Φουρνιέ 11 (2)
Νέο μπαράζ προκλήσεων από τον Μίτσκοσκι
Ενώ ο Μητσοτάκης δεν ακυρώνει την επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών, ο πρωθυπουργός των Σκοπίων θέτει στο Μόναχο ζητήματα «μακεδονικής ταυτότητας και γλώσσας»
Τα Σκόπια συνεχίζουν το όργιο προκλήσεων, η ούτως ή άλλως επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών έχει καταστρατηγηθεί πλήρως και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κωφεύει, παριστάνοντας πως «δεν ξέρει, δεν είδε, δεν άκουσε» για το ρεσιτάλ δηλώσεων του Σκοπιανού πρωθυπουργού.
Αντί να λάβει επιτέλους δράση και να καταγγείλει τη Συμφωνία των Πρεσπών, το Μέγαρο Μαξίμου περί άλλα τυρβάζει, ασχολούμενο καταπώς φαίνεται με το πώς θα συγκαλύψει τις ευθύνες της κυβέρνησης στη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών, αντί να προσπαθήσει έστω και τώρα να διασώσει την τιμή της χώρας μας.
Κι όμως, μέσα στο Σαββατοκύριακο 15-16/2, σε δημόσια παρέμβασή του σε πάνελ συζήτησης με θέμα τη Γεωστρατηγική και την Ενεργειακή Ασφάλεια, στο πλαίσιο της Διάσκεψης Ασφάλειας του Μονάχου, ο Σκοπιανός πρωθυπουργός Μίτσκοσκι δε σταμάτησε στιγμή να αναφέρεται στη χώρα του ως «Μακεδονία» και να θέτει ζήτημα «μακεδονικής ταυτότητας και γλώσσας». Ο ίδιος προκάλεσε ευθέως την Ελλάδα, ομολογώντας πως τα Σκόπια άλλαξαν όνομα μόνο και μόνο για να γίνουν μέλος του NATO, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «πλήρωσαν υψηλό τίμημα» γι’ αυτό και ζήτησε μετ’ επιτάσεως την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ξεκαθαρίζοντας ότι «δε θα δεχτεί νέους εξευτελισμούς».
Όσο και εάν ακούγεται αδιανόητο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έπραξε απολύτως τίποτα, κάνοντας πως δεν άκουσε όσα ειπώθηκαν διά χειλέων Μίτσκοσκι, σε δημόσια μάλιστα φόρα, παρόλο που αυτά συνιστούν ξεκάθαρα ακόμα μία παραβίαση τής (ούτως ή άλλως) επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών.
Η αδιαφορία και η ατολμία της ελληνικής κυβέρνησης δε ρίχνουν παρά μύλο στο νερό της γείτονος, με το Σκοπιανό πρωθυπουργό να επανέρχεται λίγες ώρες μετά για να γράψει στη σελίδα του στο facebook για όσα είπε στο Μόναχο. «Η Μακεδονία», έγραψε προκλητικά, αρνούμενος πεισματικά να χρησιμοποιήσει τη συμφωνηθείσα ονομασία της χώρας του, «αξίζει μια δίκαιη και βέβαιη πορεία προς την Ε.Ε.!
AΠΑΙΤΗΣΕΙΣ
Η χώρα μας πλήρωσε υψηλό τίμημα για την ένταξη στο ΝΑΤΟ, αλλά ακόμα και σήμερα αντιμετωπίζουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αν παλεύουμε για τις αρχές, γιατί υπάρχει σιωπή όταν αρνούνται τη μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα; Η Μακεδονία δε θα δεχτεί νέους εξευτελισμούς, το μέλλον μας είναι στην Ε.Ε., αλλά με σεβασμό και αξιοπρέπεια!».
Στο ίδιο μήκος κύματος, ισχυρίστηκε πως η χώρα του άλλαξε το όνομά της για να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και τώρα βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με απαιτήσεις για νέες παραχωρήσεις, προκειμένου να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε.
Υπενθυμίζεται πως από την πρώτη στιγμή της αλλαγής σκυτάλης στη γείτονα το μπαράζ των προκλήσεων δεν έχει τέλος. Η πολιτική και η πολιτειακή ηγεσία των Σκοπίων παραβιάζουν συνεχώς τη Συμφωνία των Πρεσπών, τόσο στο εσωτερικό τού κράτους όσο και στο εξωτερικό, με τον κατάλογο των παραβιάσεων ουσιωδών όρων της συμφωνίας συνεχώς να αυξάνεται τους τελευταίους μήνες και την ελληνική κυβέρνηση να μην κάνει απολύτως τίποτα!
Εξάλλου, και πριν από λίγες μόλις εβδομάδες, η Αθήνα απάντησε στον Κρίστο Μίτσκοσκι και στις πρόσφατες δηλώσεις του από τις ΗΠΑ περί «άλυτου, υπαρκτού, ανοικτού μακεδονικού ζητήματος, που σιγοκαίει διαρκώς επί αιώνες…» περιοριζόμενη σε προειδοποιήσεις για την «ομαλή πορεία» των Σκοπίων στην Ε.Ε. αλλά και με… ερωτήσεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
© dimokratia.gr
Με ποιους θα συγκυβερνήσουνοι Χριστιανοδημοκράτες;
Την Κυριακή 23/2 η Γερμανία έχει κατά γενική ομολογία μια από τις πιο σημαντικές εκλογικές αναμετρήσεις στη μεταπολεμική της ιστορία, με τρία σημαντικά θέματα να κυριαρχούν – εν μέσω επαναλαμβανόμενων τρομοκρατικών επιθέσεων – στον προεκλογικό αγώνα: Μεταναστευτικό – ασφάλεια, οικονομία – ενέργεια, πόλεμος!
Το ιδιαίτερο αυτή τη φορά δεν είναι το γεγονός ότι η Γερμανία βρίσκεται για πρώτη φορά μεταπολεμικά στον τρίτο συνεχόμενο χρόνο οικονομικής ύφεσης, με παράλληλη γεωπολιτική υποβάθμιση, αλλά το λεγόμενο «προστατευτικό τείχος» (Brandmauer), μία πολιτική περιχαράκωσης και «δημοκρατικού» αποκλεισμού πολιτικών αντιπάλων, για την ακρίβεια του κόμματος AfD («Εναλλακτική για τη Γερμανία»).
Την πολιτική αυτή εισηγήθηκαν και επέβαλλαν από κοινού τα τρία γερμανικά παραδοσιακά κόμματα εξουσίας (Χριστιανοδημοκράτες / CDU, Σοσιαλδημοκράτες / SPD, Πράσινοι / Grüne). Τα τρία αυτά κόμματα συνεπικουρούνται από την Αριστερά (Die Linke), την Προτεσταντική Εκκλησία και από όλα τα γερμανικά κατεστημένα media, τα οποία χρησιμοποιούν ακραία, μονομερή, έως υβριστική – προσβλητική ρητορική ενάντια στο «εν μέρη ακροδεξιό» και «φιλορωσικό» AfD.
Έτσι, επικαλούμενα σταθερά τη ναζιστική περίοδο της Γερμανίας, αποκλείουν, «όλοι εναντίον ενός», κάθε μετεκλογική συνεργασία με το AfD. Ένα κόμμα που σήμερα βρίσκεται δημοσκοπικά στη δεύτερη θέση, με πάνω από 20% και που όπως όλα δείχνουν θα είναι τα επόμενα χρόνια στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Επιπλέον, το AfD έχει ήδη κερδίσει την εύνοια της κυβέρνησης Τραμπ, αλλά και – όπως αναμένονταν – του Πούτιν.
Αυτός ο αποκλεισμός βέβαια δεν εμποδίζει τους Χριστιανοδημοκράτες να έχουν «αντιγράψει» τις τελευταίες εβδομάδες μεγάλο μέρος από το πρόγραμμα του AfD, κυρίως στο μεταναστευτικό. Επίσης, να προσπαθούν στην τελευταία συνεδρίαση της γερμανικής Βουλής να υπερψηφιστεί (χωρίς όμως επιτυχία) μαζί με «ακροδεξιούς» του AfD μια πιο αυστηρή νομοθεσία για το άσυλο και τη μετανάστευση. Μια άλλη ιδιαιτερότητα σε αυτές τις εκλογές είναι ότι γνωρίζουμε ήδη ποιο κόμμα θα τις κερδίσει (Χριστιανοδημοκράτες), αλλά και ποιος θα είναι σε μια κυβέρνηση συνασπισμού ο επόμενος χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος (Φρίντριχ Μερτζ), ο «άτυπος» αρχηγός του «κόμματος του πολέμου» στη Γερμανία, με πολυετή θητεία στη Blackrock και «άσπονδος φίλος» της κ. Μέρκελ.
ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ;
Το μοναδικό ζητούμενο, που κάνει τις εκλογές όντως συναρπαστικές, είναι αν στην επόμενη κυβέρνηση συμμαχιών θα συμμετέχουν δύο ή τρία από τα προαναφερθέντα κόμματα εξουσίας. Σημειωτέον, ότι και τα τρία έχουν εντελώς διαφορετικές, ή και εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις στα προαναφερθέντα τρία κυρίαρχα ζητήματα, ενώ και αυτά τα ίδια τα κόμματα είναι διχασμένα ως προς τις επικείμενες, αναγκαστικές συμμαχίες τους.
Το παράδειγμα της αποτυχημένης διακυβέρνησης του «φωτεινού σηματοδότη» μεταξύ Σοσιαλδημοκρατών, Πράσινων και Φιλελεύθερων, αποτελεί φόβητρο και κακό παράδειγμα συγκυβέρνησης για όλους, αν και ο επόμενος καγκελάριος είναι πεπεισμένος ότι θα επιβάλλει με πυγμή τις απόψεις του στο νέο συνασπισμό που θα ηγείται. Αν και είναι σαφές πως όσοι περισσότεροι συμμετέχουν σ’ ένα κυβερνητικό συνασπισμό και μάλιστα με «ακλόνητες» ιδεολογίες (π.χ. Πράσινοι) τόσο μεγαλύτερα και τα προβλήματα αναγκαίων συμβιβαστικών λύσεων.
Το σημαντικό είναι ότι με τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα, απαιτείται πλειοψηφία 45% για το σχηματισμό κυβέρνησης (από δημοσκόπηση της Κυριακής 16/2 για τις γερμανικές εκλογές της 23ης Φεβρουαρίου 2025): CDU: 30% / AfD: 21% / SPD: 15% / Grüne: 13% / Linke: 6% / BSW: 5% / FDP: 4%.
Και αυτό επιτυγχάνεται σήμερα, μετά βίας, μόνο από ένα συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών. Δεν επαρκεί όμως για μια συμμαχία Χριστιανοδημοκρατών και Πράσινων, όπως θα επιθυμούσε ο Μερτζ, αλλά αποκλείει μετά βδελυγμίας ο κομματικός συνοδοιπόρος του από τη Βαυαρία, ο Markus Söder, που προβάλλει ως «αντιπράσινο» επιχείρημα την πανθομολογούμενη αποτυχία της τρικομματικής κυβέρνησης Σολτς και τα «παράλογα» πράσινα ιδεολογήματα.
«ΚΛΕΙΔΙ» Η ΕΙΣΟΔΟΣ
ΒΑΓΚΕΝΚΝΕΧΤ
Το εντυπωσιακό είναι όμως ότι, μια εβδομάδα πριν τις εκλογές, αυτό που θα κρίνει αν υπάρξει τρικομματική ή δικομματική κυβέρνηση στο Βερολίνο, είναι αν το κόμμα της Σάρας Βάγκενκνεχτ (BSW) καταφέρει να μπει στη γερμανική Βουλή, όπως άλλωστε και το κόμμα της Αριστεράς. Αν αποτύχει να αποσπάσει το 5% της εισόδου στη Βουλή, τότε επαρκεί για τη συγκρότηση κυβέρνησης συνασπισμού το 43%.
Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, πάντα με τα σημερινά δεδομένα, οι Χριστιανοδημοκράτες μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα στους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους. Ενώ διαφορετικά, απαιτείται το 45%, οπότε αν τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης δε φτάσουν αθροιστικά στο 45%, τότε ο μόνος δρόμος είναι η τρικομματική κυβέρνηση των κομμάτων εξουσίας. Με ό,τι και αυτό να σημαίνει ως προς τις δυνατότητες σύγκλισης των στέρεων προγραμματικών τους θέσεων, ιδιαίτερα στο μεταναστευτικό, αλλά και για τις επόμενες εκλογές το αργότερο το… 2029. Όμως, «κοντός ψαλμός αλληλούια»!
Βασίλης Στοϊλόπουλος*
© slpress.gr
*Ο Βασίλης Στοϊλόπουλος έχει πτυχίο Γεωλογίας από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου και μεταπτυχιακό στην Οργάνωση Επιχειρήσεων και τον Προγραμματισμό. Επίσης μεταπτυχιακό με θέμα «Τεχνολογίες προστασίας περιβάλλοντος» από το Πολυτεχνείο Μονάχου.
Συντριβή αεροσκάφους στο Τορόντο
Το αεροσκάφος, ένα Bombardier CRJ-900, εκτελούσε πτήση από τη Μινεάπολις των ΗΠΑ ◘ Ως εκ θαύματος κανείς δεν έχασε τη ζωή του ◘ 21 τραυματίες, οι 3 σοβαρά
Αεροσκάφος της αμερικανικής εταιρείας Delta Airlines με 80 επιβαίνοντες υπέστη ατύχημα κατά την προσγείωσή του στο χιονισμένο Τορόντο τη Δευτέρα 17/2, αναποδογύρισε στο διάδρομο, συμβάν που είχε αποτέλεσμα να τραυματιστούν 21 άνθρωποι, τρεις σοβαρά, σύμφωνα με τις Αρχές.
Η πτήση που εκτελούσε η Endeavor Air, θυγατρική της Delta, με αεροσκάφος τύπου Bombardier CRJ900 συνέδεε τη Μινεάπολη (Μινεσότα, ΗΠΑ) με τη μεγαλύτερη πόλη του Καναδά. Το ατύχημα έγινε περί τις 15:30 (τοπική ώρα), διευκρίνισε η Delta Airlines.
Το αεροδρόμιο Pearson του Τορόντο προειδοποιούσε νωρίτερα πως επικρατούσαν σφοδροί άνεμοι και πολικές θερμοκρασίες, μολαταύτα προβλεπόταν πυκνή κίνηση, καθώς το σαββατοκύριακο (15-16/2) αναβλήθηκαν πολλά δρομολόγια λόγω χιονοθύελλας.
«Παιδί διακομίστηκε σε νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση. Άνδρας περίπου εξήντα ετών και γυναίκα περίπου σαράντα ετών διακομίστηκαν επίσης (σε νοσοκομείο) με σοβαρούς τραυματισμούς», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο εκπρόσωπος υπηρεσίας πρώτων βοηθειών που επιχείρησε επιτόπου. Χρησιμοποιήθηκαν τρία ελικόπτερα και δύο ασθενοφόρα με δυνατότητα παροχής αυξημένης φροντίδας καθ’ οδόν, πρόσθεσε.
Άλλοι 18 άνθρωποι υπέστησαν λιγότερο σοβαρούς τραυματισμούς, πάντως μεταφέρθηκαν επίσης σε νοσοκομεία της περιοχής, ανέφερε ο Λόρενς Σέιντον της υπηρεσίας ασθενοφόρων της περιφέρειας Πιλ, που επέβλεψε την επιχείρηση. Οπτικό υλικό από το αεροδρόμιο του Τορόντο εικονίζει το αεροσκάφος αναποδογυρισμένο σε διάδρομο που έχει καλυφθεί από λεπτό στρώμα χιονιού. Η Delta Airlines διαβεβαίωσε πως το ατύχημα «δεν προκάλεσε θανάτους». Στο αεροσκάφος επέβαιναν 76 επιβάτες και τέσσερα μέλη πληρώματος. Το αεροδρόμιο Πίρσον του Τορόντο έκλεισε για μερικές ώρες εξαιτίας του ατυχήματος.
«ΗΜΑΣΤΑΝ ΑΝΑΠΟΔΑ,
ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ ΣΑΝ ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ»
Συγκλονιστικές είναι οι περιγραφές των επιβατών, που βρέθηκαν στην πτήση της Delta Airlines, η οποία συνετρίβη κατά την προσγείωση στο διεθνές αεροδρόμιο Πίρσον του Τορόντο στον Καναδά. «Το αεροπλάνο μας συνετρίβη. Είναι ανάποδα». Αυτά ήταν τα λόγια του Τζον Νέλσον, ενός από τους επιβάτες. Αφού το αεροσκάφος ακινητοποιήθηκε, «ήμασταν ανάποδα κρεμασμένοι σαν νυχτερίδες», είπε με τη σειρά του στο CNN ο Πίτερ Κούκοφ. Μπόρεσε να λυθεί και να σταθεί όρθιος στην οροφή του αεροπλάνου, αλλά κάποιοι χρειάζονταν βοήθεια για να κατέβουν από τις θέσεις τους. Ο Νέλσον είπε ότι η σκηνή ήταν χαοτική, καθώς εκείνος και ο Κούκοφ έλυσαν τις ζώνες τους και έπεσαν στο πάτωμα.
ΑΝΑΚΤΗΘΗΚΑΝ ΤΑ «ΜΑΥΡΑ ΚΟΥΤΙΑ»
Καναδοί ερευνητές γνωστοποίησαν την Τρίτη (18/2) ότι ανέκτησαν τα λεγόμενα «μαύρα κουτιά» από το αεροσκάφος της Delta που αναποδογύρισε κατά την προσγείωση υπό συνθήκες ανέμου, μια μέρα νωρίτερα στο αεροδρόμιο Pearson του Τορόντο, τραυματίζοντας 21 από τους 80 επιβαίνοντες.
Ερευνητές από το Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών του Καναδά ηγούνται της έρευνας για να καταλάβουν γιατί το αεροσκάφος CRJ900 που εκμεταλλεύεται η θυγατρική DAL.N Endeavor Air της Delta Air Line αναποδογύρισε στο αεροδρόμιο Pearson του Τορόντο, το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας.
Ο ανώτερος ερευνητής της TSB, Ken Webster, είπε σε ένα βίντεο ότι η συσκευή εγγραφής φωνής στο πιλοτήριο και η συσκευή εγγραφής δεδομένων πτήσης στάλθηκαν στο εργαστήριο του πρακτορείου για περαιτέρω ανάλυση, σχετικά με το τι συνέβη στην πτήση DL4819 από τη Minneapolis στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Τορόντο. / © TA NEA
Κλείσιμο αποθηκών της Amazon προκαλεί αντιδράσεις
Διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας στο Μόντρεαλ, για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην απόφαση της Amazon να κλείσει τις επτά αποθήκες της στο Κεμπέκ, συμπεριλαμβανομένης της μοναδικής συνδικαλισμένης εγκατάστασης της εταιρείας στον Καναδά.
Η Confédération des syndicats nationaux (CSN), η συνδικαλιστική οργάνωση που διοργάνωσε τη διαμαρτυρία, καλεί σε μποϊκοτάζ της εταιρείας ηλεκτρονικού εμπορίου, τονίζοντας ότι η απόφαση αυτή έχει οδηγήσει πάνω από 4.500 εργαζόμενους στην ανεργία.
Ο Φελίξ Τρουντό, ο οποίος εκπροσωπούσε τους εργαζομένους που απολύθηκαν από την αποθήκη στο Λαβάλ του Κεμπέκ, κατηγόρησε την Amazon ότι προχώρησε στο κλείσιμο της εγκατάστασης για να καταστείλει τις προσπάθειες συνδικαλισμού. Το σωματείο είχε λάβει επίσημη πιστοποίηση μόλις τον περασμένο Μάιο, και σύμφωνα με τη CSN, η εταιρεία έκλεισε την αποθήκη για να αποτρέψει την επίτευξη της πρώτης συλλογικής σύμβασης εργασίας στην ιστορία της Amazon στη Βόρεια Αμερική.
«ΤΑΚΤΙΚΗ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ»
Η CSN υποστηρίζει ότι η Amazon ήθελε να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα σε όλους τους εργαζομένους της, αποθαρρύνοντας μελλοντικές προσπάθειες συνδικαλισμού. «Η Amazon δεν ήθελε να επιτρέψει στους εργαζομένους να αποκτήσουν συλλογική σύμβαση, γιατί αυτό θα δημιουργούσε προηγούμενο για άλλες εγκαταστάσεις της εταιρείας στη Βόρεια Αμερική», δήλωσε ο Τρουντό.
Σύμφωνα με τη CSN, η απόφαση αυτή αποτελεί μια σαφή περίπτωση «συνδικαλιστικής καταστολής» και χρησιμοποιείται ως τακτική εκφοβισμού, για να αποτρέψει παρόμοιες κινήσεις σε άλλα μέρη του Καναδά και των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι διαδηλωτές στο Μόντρεαλ εξέφρασαν την οργή τους απέναντι στην εταιρεία, κατηγορώντας την για αδιαφορία προς τους εργαζομένους της και για προτεραιοποίηση του κέρδους εις βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ AMAZON
Από την πλευρά της, η Amazon αρνήθηκε οποιαδήποτε κατηγορία περί καταπάτησης συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και τόνισε ότι η απόφασή της να κλείσει τις αποθήκες στο Κεμπέκ βασίστηκε αποκλειστικά σε ζητήματα αποδοτικότητας και κόστους. «Η απόφαση λήφθηκε για να διασφαλιστεί ότι συνεχίζουμε να παρέχουμε αποτελεσματικές και οικονομικά βιώσιμες υπηρεσίες στους πελάτες μας», ανέφερε εκπρόσωπος της εταιρείας.
Ωστόσο, πολλοί αμφισβητούν αυτή την εξήγηση. Ο Μπάρι Άιντλιν, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο McGill, εκτιμά ότι η απόφαση της Amazon συνδέεται άμεσα με το νομικό πλαίσιο του Κεμπέκ, το οποίο προβλέπει υποχρεωτική διαιτησία σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συλλογική συμφωνία μέσω διαπραγματεύσεων. «Η Amazon προτιμά να κλείσει τις εγκαταστάσεις της παρά να διακινδυνεύσει να λειτουργήσει υπό ένα συνδικαλιστικό καθεστώς», σημείωσε ο Άιντλιν.
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ
Η CSN και άλλες εργατικές οργανώσεις καλούν το κοινό να στηρίξει τους απολυμένους εργαζόμενους, μποϊκοτάροντας την Amazon. «Καλούμε όλους τους καταναλωτές να σταθούν στο πλευρό των εργαζομένων και να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα στην Amazon ότι τέτοιες πρακτικές δε γίνονται αποδεκτές», δήλωσε εκπρόσωπος της CSN κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας.
Το μποϊκοτάζ της Amazon δεν είναι μια νέα ιδέα. Σε διάφορες χώρες, οργανώσεις εργαζομένων και ακτιβιστές έχουν καλέσει τους καταναλωτές να σταματήσουν να ψωνίζουν από την εταιρεία, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις συνθήκες εργασίας στις αποθήκες της. Οι διαδηλωτές στο Μόντρεαλ ευελπιστούν ότι η κινητοποίησή τους θα έχει αντίκτυπο και θα ασκήσει πίεση στην Amazon να επανεξετάσει τις αποφάσεις της.
ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Το κλείσιμο των επτά αποθηκών της Amazon στο Κεμπέκ έχει αφήσει πάνω από 4.500 εργαζόμενους χωρίς δουλειά. Πολλοί από αυτούς ανησυχούν για το μέλλον τους, καθώς δυσκολεύονται να βρουν νέες θέσεις εργασίας με παρόμοιους μισθούς και παροχές. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις ζητούν από την κυβέρνηση του Κεμπέκ να παρέμβει και να υποστηρίξει τους απολυμένους εργαζόμενους, είτε με νέα προγράμματα επανεκπαίδευσης είτε με οικονομική βοήθεια.
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ
Η υπόθεση αυτή έχει αναδείξει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, στην προσπάθειά τους να οργανωθούν συνδικαλιστικά σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες όπως η Amazon. Παρά τις αντιξοότητες, η CSN δηλώνει ότι θα συνεχίσει να μάχεται για τα δικαιώματα των εργαζομένων και να πιέζει για καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Οι Καναδοί υψώνουν τη Σημαία ενάντια στις Αμερικανικές πιέσεις
Στις 15 Φεβρουαρίου, ο Καναδάς γιόρτασε την Ημέρα της Σημαίας και την 60ή επέτειο από την υιοθέτηση του εθνικού του συμβόλου, του φύλλου σφενδάμου. Αυτή η μέρα, που συνήθως αποτελούσε ευκαιρία για εθνική υπερηφάνεια, φέτος απέκτησε έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, καθώς οι Καναδοί ύψωσαν τη σημαία τους και ως απάντηση στις πρόσφατες εντάσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πολλοί πρώην πρωθυπουργοί ενθάρρυναν τους πολίτες να αναρτήσουν τη σημαία τους, και οι πωλήσεις των καναδικών σημαιών εκτοξεύθηκαν. Οι Καναδοί είδαν την πράξη αυτή όχι μόνο ως ένδειξη εθνικής υπερηφάνειας αλλά και ως μια δήλωση αντίστασης απέναντι στην αυξημένη επιρροή των ΗΠΑ στη χώρα τους.
Πολλοί πολίτες ύψωσαν την καναδική σημαία μπροστά από τα σπίτια τους εδώ και εβδομάδες. Γι’ αυτούς, δεν αρκούσε μόνο να στηρίξουν τα τοπικά προϊόντα στις αγορές τους.
«Ήμασταν εκεί, εξετάζοντας προσεκτικά τα προϊόντα στα ράφια. Και τότε σκεφτήκαμε… ίσως μπορούμε να δείξουμε την αφοσίωσή μας στη χώρα απλώς αναρτώντας τη σημαία μας», δήλωσαν αρκετοί συμμετέχοντες.
Πολλοί πολίτες προμηθεύτηκαν τη σημαία τους δωρεάν από τα γραφεία των βουλευτών τους. Οι τοπικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι η ζήτηση για καναδικές σημαίες είχε αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, με τα αποθέματα σε πολλές περιοχές να εξαντλούνται.
«Ήταν η 60ή επέτειος, αλλά υπήρχε και ο παράγοντας της στάσης των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στη χώρα μας. Οι άνθρωποι το είδαν ως σημείο συσπείρωσης της εθνικής μας αποφασιστικότητας. Φέτος, η σημαία λειτούργησε ως ασπίδα απέναντι στις διεθνείς πιέσεις», ανέφεραν αξιωματούχοι.
Οι ιδιοκτήτες καταστημάτων που πουλούσαν σημαίες παρατήρησαν επίσης ότι η ζήτηση είχε αυξηθεί κατακόρυφα. «Οι σημαίες του Κεμπέκ κατασκευάζονταν στο Κεμπέκ και οι καναδικές σημαίες κατασκευάζονταν στο Οντάριο», ανέφεραν, τονίζοντας πως όλο και περισσότεροι πελάτες ζητούσαν τη σημαία με το φύλλο σφενδάμου.
«Μας καλούσαν και ζητούσαν την καναδική σημαία. Μας έλεγαν ότι είχαν χρόνια να την αναρτήσουν, αλλά τώρα συνειδητοποιούσαν ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να το κάνουν», ανέφεραν πωλητές. Παρατηρήθηκε επίσης ότι πολλοί κάτοικοι του Κεμπέκ, που παραδοσιακά προτιμούσαν να αναρτούν τη σημαία του Κεμπέκ, επέλεξαν να υψώσουν την καναδική σημαία.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ
Πριν από το 1965, ο Καναδάς χρησιμοποιούσε την κόκκινη σημαία με το σύμβολο του Ηνωμένου Βασιλείου (Red Ensign) ως το βασικό του έμβλημα. Ωστόσο, υπήρχε έντονη ανάγκη για ένα μοναδικό και αναγνωρίσιμο εθνικό σύμβολο. Ο τότε πρωθυπουργός Lester B. Pearson ξεκίνησε τη διαδικασία εύρεσης μιας νέας σημαίας, που θα εκπροσωπούσε τον Καναδά ως ανεξάρτητο έθνος.
Μετά από μια έντονη δημόσια συζήτηση και πολιτική αντιπαράθεση, ο σχεδιασμός που επιλέχθηκε ήταν το κόκκινο και άσπρο φόντο με το χαρακτηριστικό φύλλο σφενδάμου στο κέντρο. Ο George F. G. Stanley και ο John Matheson σχεδίασαν τη σημαία εμπνευσμένοι από τα στρατιωτικά εμβλήματα του Καναδά. Στις 15 Φεβρουαρίου 1965, η σημαία αυτή υψώθηκε για πρώτη φορά στο λόφο του Κοινοβουλίου στην Οτάβα, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή εθνικής ταυτότητας.
Πολλοί Καναδοί μίλησαν για το πώς η απόφασή τους να εγκατασταθούν στη χώρα αυτή υπήρξε μία από τις καλύτερες της ζωής τους.
«Στο σημερινό κλίμα, με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, νομίζουμε ότι ήταν καθήκον των ανθρώπων να δηλώσουν πού στέκονται», ανέφεραν κάποιοι πολίτες.
Η φετινή Ημέρα της Σημαίας δεν ήταν απλώς μια γιορτή για την ιστορία του Καναδά, αλλά και μια δήλωση που πολλοί Καναδοί ήλπιζαν ότι θα έφτανε μέχρι την Ουάσιγκτον. Αναρτώντας τη σημαία τους, έστειλαν ένα σαφές μήνυμα: ο Καναδάς ήταν μια κυρίαρχη χώρα, υπερήφανη για την ταυτότητά της και ενωμένη απέναντι σε κάθε εξωτερική πίεση.
Η Κίνα κατηγορεί τον Καναδά πως τροφοδοτεί την ένταση στέλνοντας πολεμικό πλοίο στο στενό της Ταϊβάν
Οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις καταδίκασαν (Δευτέρα 17/2) τη διέλευση καναδικού πολεμικού πλοίου από το στενό της Ταϊβάν το σαββατοκύριακο, κρίνοντας πως κατάφερε πλήγμα «στην ειρήνη και στη σταθερότητα» στην περιφέρεια.
Η Κίνα θεωρεί την Ταϊβάν επαρχία της που απλά μένει να επανενωθεί με την ηπειρωτική χώρα μετά το τέλος του κινεζικού εμφυλίου πολέμου το 1949.
Ο ασιατικός κολοσσός διαβεβαιώνει πως προτιμά η επανένωση να γίνει ειρηνικά, αλλά δεν αποκλείει τη χρήση στρατιωτικής βίας. Το Πεκίνο εκλαμβάνει ως επίθεση κατά της κινεζικής εθνικής κυριαρχίας κάθε διέλευση από το στενό που χωρίζει τη νήσο από την ηπειρωτική χώρα δύναμης που θεωρεί εχθρική.
Καναδικό πολεμικό διέπλευσε το στενό την Κυριακή 16/2, σύμφωνα με τις αρχές στην Ταϊπέι. Δύο αμερικανικά πολεμικό έκαναν το ίδιο μερικά 24ωρα νωρίτερα.
Η καναδική πρωτοβουλία «προκαλεί εσκεμμένα πρόβλημα και καταφέρνει πλήγμα στην ειρήνη και στη σταθερότητα στο στενό της Ταϊβάν», επέκρινε ο Λι Σι, εκπρόσωπος της διοίκησης ανατολικού θεάτρου των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων.
Η Κίνα ανέπτυξε ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις για να επιτηρήσουν τη διέλευση του καναδικού πολεμικού πλοίου, συμπλήρωσε σε δελτίο Τύπου που έδωσε στη δημοσιότητα. Οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις θα αντιμετωπίσουν «κάθε απειλή και πρόκληση», υπογράμμισε.
Από την πλευρά του, το υπουργείο Άμυνας της Ταϊβάν ανακοίνωσε (Δευτέρα 17/2) πως εντόπισε 41 στρατιωτικά αεροσκάφη και 9 πολεμικά πλοία της Κίνας κοντά στη νήσο τις τελευταίες 24 ώρες. Οι ΗΠΑ και ορισμένοι σύμμαχοί τους στέλνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα πολεμικά πλοία τους να κάνουν το διάπλου του στενού, με την επίκληση του δικαιώματος της ελεύθερης ναυσιπλοΐας σε διεθνή ύδατα.
Δύο αμερικανικά πολεμικά, αντιτορπιλικό και ωκεανογραφικό σκάφος, πέρασαν από το στενό τη 10η Φεβρουαρίου. Το Πεκίνο είδε «κακό μήνυμα», το οποίο εγκαρδιώνει τους οπαδούς της ανεξαρτησίας στην Ταϊβάν και αυξάνει «τους κινδύνους ως προς την ασφάλεια» στην περιοχή.
Επρόκειτο για την πρώτη διέλευση σκαφών του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού από το στενό αφότου επανέκαμψε στην προεδρία των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ την 20ή Ιανουαρίου.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
