The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-32 published September 15th, 2023.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)


Tριπλασιασμός των καταγγελιών φέτος • Η αστυνομία επιθυμεί να ευαισθητοποιήσει τους νέους
Μετά τη λήψη τριπλάσιου αριθμού καταγγελιών για περιστατικά sextortion/σεξτόρσιον (σεξουαλικός εκβιασμός) φέτος, η αστυνομία του Μόντρεαλ σήμανε τον κώδωνα του κινδύνου, για να ευαισθητοποιήσει τους νέους και τους γονείς τους γι’ αυτό το είδος απάτης που είναι καταστροφική για την ψυχική υγεία των εφήβων.
«Η τάση είναι εκθετική», δηλώνει ο διοικητής Μάρκο Μπρετόν, υπεύθυνος της ενότητας κατά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης στην Υπηρεσία Αστυνομίας της Πόλης του Μόντρεαλ (SPVM). «Έχουμε να κάνουμε με απομονωμένα, ευάλωτα, καταθλιπτικά και ακόμη και αυτοκτονικά θύματα σε ορισμένες περιπτώσεις».
ΠΑΝΩ ΑΠΟ 100 ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
Το 2022, οι ερευνητές καταμετρούσαν λίγο περισσότερα από τριάντα υποθέσεις. Φέτος, έχουν κατατεθεί ήδη πάνω από 100 καταγγελίες. Σε μια τυπική περίπτωση, μια απάτη με sextortion, συνήθως ξεκινά με ένα θύμα που επικοινωνείτε στο διαδίκτυο από ένα ψεύτικο λογαριασμό. «Η σημαντική πλειοψηφία των θυμάτων είναι αγόρια ηλικίας 14 έως 17 ετών», διευκρινίζει ο διοικητής Μπρετόν. «Οι πόρτες εισόδου είναι τα μεγάλα κοινωνικά δίκτυα που γνωρίζουμε».
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι ψεύτικοι λογαριασμοί παρουσιάζουν προφίλ όμορφων νεαρών γυναικών, που δηλώνουν ότι ενδιαφέρονται να δουν προσωπικές φωτογραφίες του θύματός τους. Εάν ο έφηβος πέσει στην παγίδα και στείλει προσωπικές εικόνες, η ατμόσφαιρα αλλάζει γρήγορα. Τότε απαιτείται ένα ποσό χρημάτων, διαφορετικά οι φωτογραφίες θα αποσταλούν σε όλη τη λίστα των φίλων του παγιδευμένου ατόμου.
ΟΙ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΠΑΝΙΕΣ
Το πρόβλημα είναι ότι ακόμη και όταν οι νέοι βρίσκουν το θάρρος να καταγγείλουν στην αστυνομία, οι ερευνητικές υποθέσεις σπάνια οδηγούν σε συλλήψεις. Καθώς η SPVM δεν έχει δικαιοδοσία έξω από το Μόντρεαλ, όλες οι πληροφορίες που συλλέγονται κατά τη διάρκεια των ερευνών αποστέλλονται στην αστυνομία της χώρας όπου ζουν οι απατεώνες.
«Κάνουμε επιχειρήσεις με ακραία εγκληματικά άτομα που είναι οργανωμένα και συνήθως βρίσκονται στο εξωτερικό», εξηγεί η Χριστίνα Βλάχος, ανθυπολοχαγός – ντετέκτιβ της ενότητας Εκμετάλλευσης Παιδιών για το Διαδίκτυο. «Είναι πολύ σπάνιο να λάβουμε ανατροφοδότηση που να μας λέει ότι κάποιος συνελήφθη».
Λαμβάνοντας υπόψη το χαμηλό ποσοστό επίλυσης, παρά τις προσπάθειες των ερευνητών, αυτοί επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στη στήριξη των θυμάτων και την πρόληψη. Μόλις λάβουν μια καταγγελία, οι ερευνητές κάνουν ό,τι μπορούν για να διασφαλίσουν ότι ο έφηβος λαμβάνει κατάλληλη στήριξη και υποστήριξη.
Παράλληλα, η πρόληψη των γονέων και των νέων από αυτού του είδους το κακό παραμένει η καλύτερη λύση για την αποφυγή του. «Βασιζόμαστε πολύ στην πρόληψη», δηλώνει η ανθυπολοχαγός – ντετέκτιβ, Χ. Βλάχος. «Ο στόχος εδώ είναι να ανοίξουμε μια συζήτηση μεταξύ των γονέων και των παιδιών τους. Πρέπει να μιλήσουμε στα παιδιά μας γι’ αυτές τις καταστάσεις. Πρέπει να υπάρχει ανοικτή επικοινωνία».
Σε μια πιο θετική νότα, ο διοικητής Μάρκο Μπρετόν χαίρεται για κάτι άλλο: οι γονείς σήμερα είναι πολύ πιο ενημερωμένοι σχετικά με τα προβλήματα που προκαλεί το διαδίκτυο από ό,τι στο παρελθόν. «Όταν είχα νεαρά παιδιά, δεν ήμουν ενήμερος γι’ αυτά τα πράγματα», ομολογεί. «Σήμερα, νομίζω ότι οι γονείς είναι πιο παρόντες στις διαδικτυακές δραστηριότητες των παιδιών τους».
Η αστυνομία του Μόντρεαλ παρατηρεί, ότι η τεχνητή νοημοσύνη επίσης διευκολύνει τη ζωή των sextortion. Εάν οι απατεώνες κάποτε έπρεπε να κλέψουν φωτογραφίες αθώων ανθρώπων για να δημιουργήσουν ψεύτικους λογαριασμούς, τώρα η τεχνητή νοημοσύνη τούς επιτρέπει να δημιουργήσουν μια πολυπληθή ποικιλία εικόνων χωρίς μεγάλη δυσκολία.
ΛΙΓΑ ΚΛΙΚ ΑΡΚΟΥΝ
Εκτός από το γεγονός ότι συχνά είναι δωρεάν, αυτές οι πλατφόρμες τεχνητής νοημοσύνης είναι εύκολα προσβάσιμες στο παραδοσιακό διαδίκτυο. Λίγα κλικ αρκούν για να δημιουργήσουν ένα λογαριασμό από το μηδέν. Είναι επίσης δυνατόν να προσαρμόσουν το αίτημά τους, για παράδειγμα ζητώντας να δημιουργηθεί μια εικόνα νεαρής έφηβης με πλούσιο στήθος.
ΣΕΞΤΟΡΣΙΟΝ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ:
• 91% των θυμάτων είναι αγόρια
• 75% των περιπτώσεων είναι μέσω Instagram ή Snapchat
• Οι συνομιλίες διαρκούν συνήθως λιγότερο από 20 λεπτά
• Τα αιτήματα για χρήματα φτάνουν μέχρι 7500 δολάρια
ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΓΙΔΕΥΣΗ:
• Να έχετε ένα ιδιωτικό λογαριασμό
• Αναλύστε κάθε αίτημα φιλίας
• Ποτέ μη μοιράζεστε προσωπικό περιεχόμενο
ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΕΑΝ ΕΙΣΤΕ ΘΥΜΑ ΣΕΞΤΟΡΣΙΟΝ:
• Πάρτε φωτογραφία της οθόνης και απενεργοποιήστε αμέσως το λογαριασμό σας
• Διακόψτε κάθε επικοινωνία
• Μη στέλνετε ποτέ χρήματα
• Καταγγείλτε

Ελλείψεις καθηγητών και υποστηρικτικού προσωπικού λίγο πριν την έναρξη της νέας σχολικής περιόδου
Καθώς πλησιάζει η νέα σχολική χρονιά, το Κεμπέκ αντιμετωπίζει μια διπλή πρόκληση: την έλλειψη καθηγητών και μια εξίσου ανησυχητική έλλειψη υποστηρικτικού προσωπικού. Η Fédération des employées et employés de services publics (Ένωση Δημοσίων Υπαλλήλων) έχει εκδώσει προειδοποίηση, ότι η διαθεσιμότητα υποστηρικτικού προσωπικού, όπως γραμματείς, τεχνικοί ειδικής αγωγής και εκπαιδευτές παιδικής μέριμνας μετά το σχολείο, είναι κρίσιμα χαμηλή.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το σοβαρό έλλειμμα στους εκπαιδευτές παιδικής μέριμνας μετά το σχολείο. Το κέντρο υπηρεσιών του Μόντρεαλ (Centre de Services scolaires de Montréal) έχει περίπου 230 κενές θέσεις, ενώ το κέντρο υπηρεσιών Mille-Îles στις περιοχές της βόρειας ακτής και το κέντρο υπηρεσιών Chemin-du-Roy στην περιοχή Mauricie αντιμετωπίζουν 405 και 136 κενές θέσεις αντίστοιχα. Αυτή η έλλειψη υποδεικνύει, ότι ορισμένα μέλη του προσωπικού θα έχουν την ευθύνη της επίβλεψης 30 ή 40 παιδιών ταυτόχρονα, με το ενδεχόμενο να αναγκαστούν τα σχολεία να περιορίσουν ή ακόμη και να αναστείλουν ορισμένες υπηρεσίες.
Η Annie Charland, πρόεδρος του τομέα εκπαίδευσης της ένωσης, εξέφρασε τις ανησυχίες της, δηλώνοντας: «Αυτό που θα δούμε είναι ότι η ενδεικνυόμενη αναλογία δε θα είναι ένας εργαζόμενος για 20 μαθητές. Θα είναι πραγματικά υπερφορτωμένοι». Ο Frédéric Brun, αντιπρόεδρος της ένωσης, ανέπτυξε το θέμα, υπογραμμίζοντας ότι το συνεχιζόμενο έλλειμμα εκπαιδευτών έχει παρακινήσει πολλούς τεχνικούς ειδικής αγωγής να αναλάβουν καθήκοντα καθηγητών. Επεσήμανε ότι αυτό το έλλειμμα επηρεάζει όχι μόνο τα επίπεδα προσωπικού, αλλά επίσης περιορίζει τις υπηρεσίες για μαθητές με ειδικές ανάγκες ή δυσκολίες.
Ο υπουργός παιδείας του Κεμπέκ αποκάλυψε πρόσφατα, ότι η επαρχία αντιμετωπίζει αυτήν την περίοδο έλλειμμα 8.558 θέσεων διδασκαλίας, περιλαμβανομένων 1.859 πλήρους απασχόλησης και 6.699 μερικής απασχόλησης. Παρά τις εκτεταμένες προσπάθειες πρόσληψης, ο υπουργός Bernard Drainville παραδέχθηκε ότι η επαρχία του Κεμπέκ θα συνεχίσει να βασίζεται σε «νομικά μη καταρτισμένα» άτομα – αυτά που δε διαθέτουν πιστοποιητικά ή πτυχία εκπαίδευσης – για τη συμπλήρωση των κενών των θέσεων διδασκαλίας.
Οι ελλείψεις στο προσωπικό υποστήριξης έχουν επίσης προκαλέσει ανησυχία μέσα στο συνδικάτο. Ένας μεγάλος αριθμός υποστηρικτικού προσωπικού έχει παραιτηθεί τα τελευταία χρόνια, με 400 αποχωρήσεις από το κέντρο υπηρεσιών του Μόντρεαλ και περισσότερες από 175 από το κέντρο υπηρεσιών Mille-Îles. Οι δύσκολες συνθήκες εργασίας ωθούν ακόμη και έμπειρα μέλη του προσωπικού να επανεξετάσουν τις θέσεις τους. Η Charland μοιράστηκε τη δύσκολη κατάσταση αυτών των ανθρώπων, αποκαλύπτοντας ότι άτομα με 20 έως 25 χρόνια εμπειρίας, έχουν εκφράσει την αδυναμία τους να συνεχίσουν υπό τις τρέχουσες συνθήκες.
Ο Frédéric Brun επεσήμανε το ζήτημα, τονίζοντας τη δύσκολη θέση του υποστηρικτικού προσωπικού ως κάποιοι από τους χαμηλότερα αμειβόμενους υπαλλήλους στο δημόσιο τομέα. Σημείωσε ότι οι ρόλοι τους πολλές φορές υφίστανται ασαφή καθήκοντα. Και η Charland και ο Brun έχουν καλέσει για βελτιωμένες αμοιβές και συνθήκες εργασίας, ισχυριζόμενοι ότι αυτές οι αλλαγές είναι κρίσιμες για την προσέλκυση και διατήρηση περισσότερου προσωπικού.
Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις, το εκπαιδευτικό σύστημα στο Κεμπέκ βρίσκεται σε αδιέξοδο. Η διπλή έλλειψη καθηγητών και υποστηρικτικού προσωπικού απειλεί όχι μόνο την ποιότητα της εκπαίδευσης, αλλά και την ευζωία των μαθητών, ιδίως αυτών με ειδικές ανάγκες. Καθώς η νέα σχολική χρονιά πλησιάζει, οι πολιτικοί πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτές τις ανησυχίες με επείγουσα δράση, για να εξασφαλίσουν ότι οι μαθητές θα λάβουν την εκπαίδευση και τη φροντίδα που αξίζουν.
Ο εκπαιδευτικός τομέας του Κεμπέκ αντιμετωπίζει μια σοβαρή κρίση στον τομέα της πρόσληψης προσωπικού, αποτελώντας ένα από τα πλέον πληγείσα από αυτό το πρόβλημα. Η πανδημία του COVID-19 και η οικονομική κρίση που ακολούθησε επιδείνωσαν σημαντικά την κατάσταση, καθώς πολλοί εκπαιδευτικοί αντιμετώπισαν δυσχέρειες και αβεβαιότητα, σχετικά με τη σταθερότητα της θέσης εργασίας τους.
Ο υψηλός βαθμός παραιτήσεων αποτελεί ανησυχητικό φαινόμενο, καθώς ακόμα και νέοι εκπαιδευτικοί που μόλις διορίζονται στις θέσεις τους εγκαταλείπουν τις θέσεις αυτές, σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Η προοπτική της ανασφάλειας στην εργασία, η αβεβαιότητα για το μέλλον και η αυξημένη πίεση λόγω του υψηλού όγκου εργασίας και των απαιτήσεων που συνδέονται με τη διδασκαλία και την παιδεία, υπονομεύουν τη δυνατότητα προσέλκυσης και διατήρησης ταλαντούχου προσωπικού στον τομέα της εκπαίδευσης.
Η αντίξοα κατάσταση έχει επηρεάσει διάφορα επίπεδα του εκπαιδευτικού συστήματος, από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση μέχρι και τα πανεπιστήμια. Είναι ζωτικής σημασίας να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, για τη διασφάλιση υψηλής ποιότητας εκπαίδευσης για τους μαθητές και τους φοιτητές.

Οι κρίσιμες υποδομές του Καναδά αποτελούν
ένα «σχεδόν σίγουρο» στόχο για το κυβερνοέγκλημα
Οι Καναδοί κατασταλτικά είναι στόχοι αυξανόμενων επιθέσεων ransomware, με οργανωμένες δραστηριότητες κυβερνοεγκληματικότητας να αποτελούν απειλή για την εθνική ασφάλεια, την οικονομία και τις κρίσιμες υποδομές, προειδοποιούν οι αρχές.
Το Καναδικό Κέντρο Κυβερνοασφάλειας κυκλοφόρησε έκθεση τη Δευτέρα 28 Αυγούστου, δηλώνοντας ότι τα επόμενα δύο χρόνια, «οι οικονομικά κινητοποιημένοι κυβερνοεγκληματίες θα συνεχίσουν σχεδόν σίγουρα να στοχεύουν οργανισμούς υψηλής αξίας στους τομείς των κρίσιμων υποδομών στον Καναδά και σε όλο τον κόσμο». Ειδικότερα, η υπηρεσία κατέταξε το ransomware ως την «πιο δυσλειτουργική» μορφή κυβερνοεγκληματικής δραστηριότητας που αντιμετωπίζει ο Καναδάς.
Το ransomware είναι ένα είδος κακόβουλου λογισμικού που απειλεί να δημοσιοποιήσει τα προσωπικά δεδομένα του θύματος ή να διακόψει την πρόσβαση τού θύματος σε αυτά, μέχρι να δοθούν λύτρα από το θύμα. Αν και τα απλά ransomware προγράμματα μπορεί να κλειδώσουν ένα σύστημα, με τέτοιο τρόπο που δεν είναι δύσκολο να ξεκλειδωθεί από ένα άτομο έμπειρο στον τομέα, τα πιο εξελιγμένα προγράμματα του είδους χρησιμοποιούν τεχνικές που συνδυάζουν την κρυπτογραφία με την κακόβουλη σχεδίαση λογισμικού (cryptoviral extortion), ώστε να πετύχουν την κρυπτογράφηση των αρχείων του θύματος, καθιστώντας τα μη προσβάσιμα και ζητώντας λύτρα για την αποκρυπτογράφησή τους. Οι επιθέσεις ransomware υλοποιούνται συνήθως με τη χρήση ενός ιού Trojan ο οποίος φαίνεται σαν ένα καλόβουλο αρχείο επισυναπτόμενο συνήθως σε κάποιο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και ο χρήστης παραπλανάται και το κατεβάζει ή το τρέχει στον υπολογιστή του.
«Το ransomware έχει γίνει ένα από τα πιο καταστροφικά είδη κυβερνοεγκληματικής δραστηριότητας, επηρεάζοντας ατομικά, επιχειρήσεις και κυβερνητικούς φορείς», αναφέρει η έκθεση. «Τα επόμενα δύο χρόνια, εκτιμούμε ότι η κυβερνοεγκληματική δραστηριότητα στον Καναδά πιθανότατα θα αυξηθεί». Οι προειδοποιήσεις έρχονται σε μια χρονιά που έχει δει δεκάδες υψηλού προφίλ κυβερνοεπιθέσεις και ransomware που στοχεύουν μεγάλες επιχειρήσεις, δίκτυα υγείας, επιχειρήσεις επιβολής του νόμου και κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο.
Ανάμεσα σε όλα τα περιστατικά ransomware, οι κορυφαίοι κλάδοι που στοχεύτηκαν το 2022 ήταν η κατασκευή, οι επιχειρήσεις και οι επαγγελματικές υπηρεσίες, η πληροφορία και η τεχνολογία της επικοινωνίας, το λιανεμπόριο και τα εμπορεύματα καταναλωτών, καθώς και ο τομέας της υγείας και των φαρμάκων. Παράλληλα, οι κορυφαίες παραλλαγές ransomware περιλάμβαναν τα LockBit, Conti, BlackCat/ALPHV, Black Basta και Karakurt.
Η έκθεση εκτίμησε ότι η Ρωσία και, σε μικρότερο βαθμό, το Ιράν, αποτελούν πιθανά «καταφύγια» για κυβερνοεγκληματίες που επιτίθενται σε δυτικούς στόχους. «Εκτιμούμε ότι οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών και επιβολής του νόμου διατηρούν σχεδόν βέβαια σχέσεις με τους κυβερνοεγκληματίες και τους επιτρέπουν να λειτουργούν με σχεδόν ατιμωρησία», δηλώνει το κέντρο.
ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ
Καναδικές εταιρείες λιανικής και ιδρύματα έχουν είναι ανάμεσα σε αυτούς που πλήττονται από μια άνοδο πρόσφατων επιθέσεων ransomware. Ο εμπορικός βιβλιοπωλητής Indigo, ο κατασκευαστής τροφίμων Sobeys, ο παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου Suncor Energy Inc. και το Νοσοκομείο παίδων του Τορόντο, έχουν «πέσει» θύματα επιθέσεων ransomware τον τελευταίο χρόνο.
Οι αξιωματούχοι κυβερνοασφάλειας προειδοποιούν, ότι περισσότερα περιστατικά μπορεί να συμβούν στο μέλλον και «θα θέσουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια, τη δημόσια και την περιβαλλοντική ασφάλεια και την οικονομία».
«Εκτιμούμε ότι οργανωμένες ομάδες κυβερνοεγκληματιών θα συνεχίσουν σχεδόν βέβαια να στοχεύουν τους παρόχους [κρίσιμων υποδομών], συμπεριλαμβανομένων των οργανισμών στον Καναδά, με επιθέσεις μεσαίας – υψηλής επιδεξιότητας προσπάθειες εξαγωγής λύτρων, κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας και εμπιστευτικών επιχειρηματικών πληροφοριών και λήψης προσωπικών δεδομένων για τους πελάτες» αναφέρει η έκθεση.
Σύμφωνα με τη Βασιλική Έφιππη Καναδική Αστυνομία (RCMP), υπήρξαν 454 επιθέσεις ransomware με σύνδεση στον Καναδά και περισσότερες από 530 εκατομμύρια δολάρια σε οικονομικές απώλειες που αναφέρθηκαν στο Καναδικό Κέντρο Καταπολέμησης Απάτης, για διάφορες μορφές κυβερνοεγκληματικής δραστηριότητας και απάτης το περασμένο έτος.
Ωστόσο, μόνο πέντε έως δέκα τοις εκατό των θυμάτων κυβερνοεγκληματικής δραστηριότητας αναφέρονται πραγματικά στις εναρμονισμένες ενέργειες των εφαρμοσμένων νόμων, δήλωσε ο Chris Lynam, γενικός διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Συντονισμού για τον Κυβερνοεγκληματικό Συντονισμό (NC3) και του Καναδικού Κέντρου Καταπολέμησης Απάτης.
«Κάθε τμήμα της Καναδικής κοινωνίας πρέπει να το λάβει πραγματικά στα σοβαρά», δήλωσε κατά τη διάρκεια μιας εικονικής ενημέρωσης τη Δευτέρα 28/8. Δεδομένης της σοβαρότητας των απειλών, οι αξιωματούχοι παροτρύνουν τους Καναδούς να λάβουν προληπτικά μέτρα για να προστατευτούν και να αναφέρουν οποιαδήποτε περιστατικά.
Ο Sami Khoury, επικεφαλής του Καναδικού Κέντρου Κυβερνοασφάλειας, είπε ότι η συνεργασία με τους εταίρους σε επαρχία και διεθνώς, είναι κλειδί για την αντιμετώπιση των κυβερνοεπιθέσεων. «Το καλό νέο είναι ότι η πλειοψηφία των κυβερνοεπεισοδίων μπορούν να αποτραπούν με βασικά μέτρα κυβερνοασφάλειας», πρόσθεσε ο Khoury. Η ιστοσελίδα του Κυβερνοκέντρου παρέχει συμβουλές και καθοδήγηση για την προστασία των ατόμων και των επιχειρήσεων από διάφορες διαδικτυακές απειλές.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εισήγαγε αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο την άνοιξη του 2022 που θα υποχρεώνει τους φορείς κρίσιμων υποδομών σε πέντε βασικούς τομείς να συμμορφώνονται με εκτενείς διαταγές της κυβέρνησης για την προστασία της κυβερνοασφάλειάς τους.
Αλλά το νομοσχέδιο έχει καταστρώσει εδώ και 1,5 χρόνο χωρίς σαφή χρονοδιάγραμμα για το πότε η κυβέρνηση θα επιδιώξει να το προωθήσει εξαιτίας ανησυχιών ότι θα επιβάλλει «υψηλό βαθμό μυστικότητας».
Σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση της Στατιστικής Καναδά, τα περιστατικά απάτης, συμπεριλαμβανομένης της κλοπής ταυτότητας, σχεδόν διπλασιάστηκαν το περασμένο έτος, σε σύγκριση με πριν από δέκα χρόνια, και αυξήθηκαν κατά τέσσερα τοις εκατό από το 2021. Σχετικά υψηλά ποσοστά απάτης και εκφορτίσεων αναφέρονται ως κυβερνοεγκληματικές δραστηριότητες, ανέφερε η StatCan.
ΠΗΓΕΣ: GLOBAL NEWS, STATCAN, RCMP
Κάθε φθινόπωρο λαβαίνω τις νέες θεματικές προτάσεις του διαδικτυακού βιβλιοπωλείου στο οποίο είμαι συνδρομητής. Ψάχνοντας ανάμεσα σε αμέτρητους τίτλους, ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ένα επανεκδοθέν εικονογραφημένο βιβλίο ομοφυλοφιλικού περιεχομένου που απευθύνεται κυρίως σε νεαρά ελληνόπουλα.
Οι εκδόσεις Ίκαρος, όπως πληροφορήθηκα, προχώρησαν στην έκδοση του εν λόγω βιβλίου, ύστερα από πιέσεις «προοδευτικών» ομάδων, γεγονός που δημιούργησε πολυποίκιλες αντιδράσεις.
Με τίτλο «Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις οικογένειες», περιλαμβάνει σκηνές με δύο ομόφυλα ζευγάρια και παρουσιάζει το σύγχρονο τρόπο ζωής. Το συγκεκριμένο βιβλίο μάλιστα κέρδισε το βραβείο School Library Information Book Award για ηλικίες παιδιών κάτω των 7 ετών…
Άλλο ένα εικονογραφημένο βιβλίο που κυκλοφορεί με παραμύθια και τιτλοφορείται «Η Αλίκη κοιτάζει τον καθρέπτη», απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Το παραμύθι μιλάει για μια μικρούλα που βρίσκει την αγάπη, τη χαρά και την ασφάλεια, βρίσκει δηλαδή την οικογένειά της σε ένα ζευγάρι γκέι ανδρών που την αγαπούν άνευ όρων.
Ένα τρίτο βιβλίο έχει σαν γενικό τίτλο «Μικρές Οικογενειακές Ιστορίες» και απευθύνεται σε εφήβους και ενήλικες. Πρόκειται για μια επίσης ιστορία μιας μικρούλας που μεγαλώνει σε μια οικογενειακή «κολεκτίβα» και ήρθε στον κόσμο ως το παιδί δύο λεσβιών και δύο γκέι ανδρών.
Τέλος, άλλο ένα παραμύθι για μικρά παιδιά που προωθεί την ομοφυλοφιλία (υπό την αιγίδα μάλιστα του Υπουργείου Πολιτισμού) πωλείται ήδη από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, η οποία από το 2012 επιχορηγείται με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως…
Βιβλία ομολογουμένως πρωτόγνωρα για την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της.
Εκείνο πάντως που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι όσο κι αν έψαξα στο βιβλιοπωλείο δε βρήκα ούτε ένα βιβλίο που να αναφέρεται στο ρόλο και την αξία της παραδοσιακής οικογένειας.
Η οικογένεια που είναι για τον καθένα μας οι γονείς, η μητέρα, ο πατέρας, τα αδέλφια.
Η οικογένεια εκείνη που μας φέρνει στον κόσμο, η μητέρα που μας δίνει το δικαίωμα και την ευκαιρία στη ζωή, που μας κυοφορεί εννέα μήνες, μας νιώθει μέσα της να μεγαλώνουμε, τρέφεται για να τραφούμε, ζει για να ζήσουμε και ζούμε μέσα από αυτήν. Και ύστερα έρχεται και ο ρόλος του πατέρα, διόλου ευκαταφρόνητος και όχι λιγότερο σημαντικός.
Από τη στιγμή που η μητέρα αποφασίζει συνειδητά για εμάς και μαζί με τον πατέρα γίνονται βιολογικοί γονείς που μας φέρνουν σε αυτό τον κόσμο και σε αυτή τη ζωή, είναι οι μόνοι αυστηρά υπεύθυνοι για εμάς και οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι. Είμαστε αίμα τους, σάρκα από τη σάρκα τους.
Πολύ φοβάμαι ότι η σημερινή κοινωνία είναι στο έλεος μιας επιβαλλόμενης ιδεολογίας μεταμφιεσμένη ως «προοδευτική» που επιχειρεί να αναδιοργανώσει την ανθρώπινη φυλή και κοινωνία για να υπηρετήσει τη νέα τάξη πραγμάτων. Ο θεσμός και η αξία της αληθινής οικογένειας είναι ότι μας έχει απομείνει. Ας μην αφήσουμε κι αυτό να χαθεί…

Όπως αναμενόταν, ο νέος υπουργός Εξωτερικών Γεραπετρίτης, θα μεταβεί στην Άγκυρα για συνομιλίες (5/9) με τον επίσης νέο Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν. Ουσιαστικά πρόκειται για το εναρκτήριο λάκτισμα της διμερούς διαπραγμάτευσης, που είχε δρομολογηθεί πριν τις εκλογές στις δύο χώρες, με αμερικανική-γερμανική παρέμβαση και η οποία επισήμως συμφωνήθηκε στη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στο Βίλνιους τον Ιούλιο. Εξ ου και η δημόσια αντιπαράθεση με κέντρο το δίλημμα «ναι ή όχι στη Χάγη».
Γράφει ο Σταύρος Λυγερός*
© slpress.gr
Δεν πρέπει να αναμένουμε κάτι εντυπωσιακό, αφού ως πρώτη συνάντηση θα είναι εκ των πραγμάτων συνάντηση γνωριμίας και μία συζήτηση για τον τρόπο διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα, όμως, με τις διαθέσιμες πληροφορίες, η πρόθεση και των δύο πλευρών είναι – τώρα που τελείωσαν οι διακοπές – οι διαπραγματεύσεις να διεξαχθούν με ταχύ ρυθμό, ώστε τους επόμενους μήνες να έχει ξεκαθαρίσει η εικόνα.
Υποτίθεται ότι στόχος είναι η υπογραφή συνυποσχετικού, με σκοπό οι δύο χώρες να παραπέμψουν τη διαφορά τους για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο. Και το ερώτημα που διχάζει την ελληνική δημόσια σφαίρα είναι, εάν η παραπομπή εξυπηρετεί ή όχι το εθνικό συμφέρον, το «ναι ή όχι στη Χάγη». Εάν κάποιος τρίτος άσχετος διάβαζε – άκουγε τις σχετικές δηλώσεις και αντιπαραθέσεις Ελλήνων πολιτικών, δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών, θα νόμιζε ότι η Άγκυρα έχει προτείνει την παραπομπή και η Αθήνα συζητάει εάν θα την αποδεχθεί ή όχι! Προφανώς, πρόκειται για ψευδή εικόνα, την οποία φιλοτεχνεί και αναπαράγει το εγχώριο πολιτικό και μιντιακό σύστημα.
Το ερώτημα εάν η Ελλάδα πρέπει ή όχι να πάει στη Χάγη είναι απολύτως παραπλανητικό. Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι «ναι ή όχι στη Χάγη», αλλά το «με ποιους όρους θα γίνει η παραπομπή στη Χάγη». Και για να μην αφήσω καμία αμφιβολία, ξεκαθαρίζω ότι προσωπικά συμφωνώ απολύτως με την παραπομπή, υπό την προϋπόθεση ότι το συνυποσχετικό θα ζητάει από το Διεθνές Δικαστήριο να οριοθετήσει ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα χωρίς όρους και με βάση το ισχύον διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο έχουν υπογράψει όλες οι χώρες του κόσμου εκτός της Τουρκίας και 1-2 ακόμα. Κι αν απαιτείται συνυποσχετικό, απαιτείται επειδή η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου.
ΤΑ «ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ»
Τί είναι αυτό που έχει μέχρι τώρα εμποδίσει την παραπομπή στη Χάγη; Την εμποδίζουν οι όροι που θέτει η Άγκυρα: Απαιτεί να παραπεμφθούν στη Χάγη όχι μόνο η νομική διαφορά για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, αλλά το σύνολο των τουρκικών μονομερών επεκτατικών διεκδικήσεων, μεταξύ αυτών και τις περιβόητες «γκρίζες ζώνες» και την απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Χρησιμοποιεί, μάλιστα, τον όρο «παρεμπίπτοντα ζητήματα».
Ας σημειωθεί, ότι η Ελλάδα δηλώνει (τουλάχιστον μέχρι τώρα) ότι δεν είναι διατεθειμένη να θέσει στην κρίση ξένων δικαστών, οι οποίοι υπόκεινται και σε πολιτικές επιρροές, δύο ζωτικής εθνικής σημασίας θέματα.
Το πρώτο είναι, εάν οι 156 νησίδες (και κατοικημένα νησιά, όπως οι Οινούσσες, Φούρνοι, Αγαθονήσι), που η Άγκυρα παλαιότερα χαρακτήριζε «γκρίζες ζώνες» και τώρα τις θεωρεί «τουρκικές νησίδες υπό ελληνική κατοχή», θα παραμείνουν στην ελληνική επικράτεια ή θα παραδοθούν στην Τουρκία! Είναι προφανές, πως από την παραπομπή στη Χάγη των «γκρίζων ζωνών», η Ελλάδα έχει μόνο να χάσει, ενώ η Τουρκία μόνο να κερδίσει, αφού στο τραπέζι προς «μοιρασιά» είναι μόνο ελληνικές νησίδες. Γι’ αυτό και η Ελλάδα έχει εξαιρέσει από τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου τα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας.
Το δεύτερο εθνικής σημασίας θέμα είναι, εάν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου θα αποστρατιωτικοποιηθούν. Εάν, όμως, αποστρατιωτικοποιηθούν (ολοσχερώς ή μερικώς), θα καταστούν απολύτως ευάλωτα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα συνολικά να μετατραπεί σε όμηρο της Άγκυρας. Γι’ αυτό και η Αθήνα έχει εξαιρέσει από τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου τα ζητήματα άμυνας.
Η ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ
Η Τουρκία είναι υπό όρους διατεθειμένη προσωρινά, να μην επιμείνει στις δύο παραπάνω απαιτήσεις της, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι διατεθειμένη να τις εγκαταλείψει, όπως έχει επισήμως δηλώσει στις διερευνητικές εντολές. Οι όροι για να τις θέσει σε δεύτερο πλάνο είναι το συνυποσχετικό, που θα διαπραγματευθεί με την Ελλάδα για την παραπομπή στη Χάγη, να υποδεικνύει στο Διεθνές Δικαστήριο τον τρόπο που θα οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ.
Πιο συγκεκριμένα, όπως αποδεικνύεται από τα πρακτικά των παλαιότερων διερευνητικών επαφών, οι δύο πλευρές διαπραγματεύονταν όχι μόνο το δίκαιο και τη μέθοδο με βάση τα οποία θα οριοθετήσει το Διεθνές Δικαστήριο, αλλά ουσιαστικά και το χάρτη της οριοθέτησης. Με άλλα λόγια, οι Τούρκοι ζητούν η οριοθέτηση να γίνει από τις δύο χώρες στο πλαίσιο των διμερών διαπραγματεύσεων και το αποτέλεσμα να υποβληθεί στο Διεθνές Δικαστήριο για να βάλει απλώς τη σφραγίδα του!
Η κυβέρνηση έχει ανάγκη τη σφραγίδα της Χάγης, ουσιαστικά για να περάσει την όποια συμφωνία στην ελληνική κοινή γνώμη, αφού θα ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να εναντιωθεί στη διεθνή νομιμότητα(!), ενώ στην πραγματικότητα θα είναι η κυβέρνηση που θα έχει προσυμφωνήσει με την Άγκυρα πως θα οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Ας σημειωθεί ότι το Δικαστήριο δεν έχει πρόβλημα εάν οι δύο πλευρές συμφωνούν.
ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ
«ΝΑΙ ή ΟΧΙ ΣΤΗ ΧΑΓΗ»
Στο σημείο αυτό θα αναρωτηθεί ο καλόπιστος αναγνώστης: Γιατί είναι κακό να συμφωνήσουν οι δύο κυβερνήσεις στο πως θα οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Θεωρητικά δεν είναι καθόλου κακό. Όπως, όμως, έχει ξεκάθαρα φανεί από τις μέχρι τώρα ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις, για να συνυπογράψει συνυποσχετικό η Άγκυρα θέτει ως όρο το συνυποσχετικό να παρακάμπτει τα δικαιώματα, τα οποία παρέχει το διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας στην Ελλάδα στο ζήτημα της ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας!
Με τα παραπάνω απέδειξα τον αρχικό ισχυρισμό μου, ότι το δίλημμα «ναι ή όχι στη Χάγη» είναι απολύτως παραπλανητικό.
Εάν η Τουρκία δεχθεί ένα συνυποσχετικό, το οποίο να ζητάει από το Διεθνές Δικαστήριο να οριοθετήσει με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και βεβαίως χωρίς να παρεμβάλει εδαφικές διεκδικήσεις σε νησιά, τότε η Ελλάδα δεν έχει κανένα μα κανένα πρόβλημα, ακόμα κι αν το Διεθνές Δικαστήριο δεν εφαρμόσει παντού την αρχή της μέσης γραμμής.
Αλλάζουν, όμως, ριζικά τα πράγματα, εάν η όποια κυβέρνηση χρησιμοποιήσει τη Χάγη σαν όχημα για να περιβάλει με μανδύα «διεθνούς νομιμότητας» εθνικές υποχωρήσεις που θα έχει κάνει(;) πριν την προσφυγή υπό το κράτος της τουρκικής (και αμερικανικής;) πίεσης. Η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να πάει στη Χάγη, έχοντας εκ των προτέρων παραιτηθεί μέσω του συνυποσχετικού από νόμιμα δικαιώματά της.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι «ναι ή όχι στη Χάγη», αλλά οι όροι παραπομπής.
ΕΞΑΓΟΡΑ ΤΗΣ ΥΦΕΣΗΣ
Αν η Τουρκία θεωρεί ότι αδικείται από το σημερινό εδαφικό καθεστώς και πιστεύει ότι το Αιγαίο είναι μία ειδική θάλασσα, για την οποία πρέπει να μην ισχύσουν οι γενικοί κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας, ας αναγνωρίσει και αυτή τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου και ας παραπέμψει τις διεκδικήσεις της εκεί. Μέχρι τότε είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε με τον κακό γείτονα και να τον χειριζόμαστε όσο καλύτερα μπορούμε.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη –και όχι μόνο– φαίνεται πως ψάχνει τρόπο να εξαγοράσει με εθνικές παραχωρήσεις την ύφεση στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Όποιος, λοιπόν, υποστηρίζει την εξαγορά, ας το πει ξεκάθαρα στη δημόσια σφαίρα, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη. Όλα τα άλλα και κυρίως το «ναι ή όχι στη Χάγη» είναι προφάσεις εν αμαρτίαις και τρόποι της εγχώριας πολιτικής και μιντιακής «ελίτ» να απεκδυθεί των εθνικών ευθυνών της.
Και βεβαίως να υπογραμμισθεί, πως ακόμα κι αν κάνουμε βαρύτατες εθνικές υποχωρήσεις η όποια ύφεση θα είναι προσωρινή. Η Άγκυρα έχει ξεκαθαρίσει (πρακτικά διερευνητικών επαφών) πως δεν πρόκειται να παραιτηθεί από καμία από τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της («γκρίζες ζώνες», αποστρατιωτικοποίηση κ.λπ.). Μπορεί να τις βάλει για λίγο στο ράφι για να κατοχυρώσει τα όποια κέρδη της στην υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ και στη συνέχεια να επανέλθει στις γνωστές πρακτικές της…
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.

Η νέα παραλλαγή του ιού COVID-19 που εξαπλώνεται τώρα, η «Έρις», είναι σήμερα το κυρίαρχο στέλεχος στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με στοιχεία από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC).
Από την Jessie Zhang
© EPOCH TIMES
Αν και αναφέρεται όλο και συχνότερα σε όλο τον κόσμο, οι ειδικοί σε θέματα υγείας λένε ότι αποτελεί χαμηλό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, καθώς δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι προκαλεί διαφορετικά ή σοβαρότερα συμπτώματα από τα προηγούμενα στελέχη της Όμικρον.
ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Μια υπό-παραλλαγή της σειράς Όμικρον, η Έρις, γνωστή και ως EG.5, εντοπίστηκε ήδη από το Φεβρουάριο του 2023. Από τις 23 Αυγούστου, η Έρις έχει ανιχνευθεί σε περισσότερες από 50 χώρες και εκτιμάται ότι ευθύνεται για το 20,6% όλων των περιπτώσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εν τω μεταξύ, το FL.1.5.1 είναι πλέον το δεύτερο πιο διαδεδομένο στέλεχος, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 13% των κρουσμάτων.
Στις 9 Αυγούστου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) χαρακτήρισε την Έρις ως «παραλλαγή ενδιαφέροντος», πράγμα που σημαίνει ότι διαθέτει γενετικά χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να αυξήσουν τη μεταδοτικότητά της, την ιωτικότητά της και την ικανότητά της να αποφεύγει τα εμβόλια.Bottom of Form Ο ΠΟΥ είχε προηγουμένως χαρακτηρίσει την Έρις ως παραλλαγή «υπό παρακολούθηση» μετά από μια έξαρση των λοιμώξεων από το COVID-19 στις αρχές Ιουλίου.
Ο τρέχων κατάλογος παραλλαγών ενδιαφέροντος περιλαμβάνει επίσης δύο άλλα «ξαδέλφια» της Όμικρον, το XBB.1.5 και το XBB.1.16. Εάν η Έρις αναβαθμιστεί σε παραλλαγή ενδιαφέροντος, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αυξήσουν τα προληπτικά μέτρα, όπως η υποχρεωτική μάσκα, τεστ Covid και κοινωνική αποστασιοποίηση. Υπάρχουν ήδη αυξανόμενες ανησυχίες, ότι η Έρις θα μπορούσε να προκαλέσει την αναβίωση ορισμένων περιορισμών της COVID-19.
ΠΟΣΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΙΝΑΙ
ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ;
Η Έρις είναι στέλεχος της παραλλαγής XBB.1.9.2 της Όμικρον. Η Έρις φέρει μια πρόσθετη μετάλλαξη αμινοξέων, γνωστή ως F456L, στην πρωτεΐνη ακίδας. Αυτή η μετάλλαξη έχει αποδειχθεί ότι ξεφεύγει από την ανοσία που αποκτήθηκε από προηγούμενες παραλλαγές και μπορεί να βοηθήσει τη νέα παραλλαγή να μεταδοθεί γρήγορα. Το CDC δήλωσε ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις, ότι η Έρις προκαλεί πιο σοβαρή ασθένεια σε σχέση με τις άλλες παραλλαγές της Όμικρον και φαίνεται να προκαλεί παρόμοια συμπτώματα. Τα συμπτώματα, παρόμοια με εκείνα των προηγούμενων στελεχών της COVID-19 και εκείνα του κοινού κρυολογήματος, μπορεί να περιλαμβάνουν τα εξής: Κόπωση, Μυϊκός πόνος, Πόνος στο στήθος, Πονοκέφαλος, Πονόλαιμος, Καταρροή από τη μύτη, Συμφόρηση, Βήχας, Πυρετός και ρίγη, Ναυτία ή εμετός, Διάρροια, Απώλεια της γεύσης ή της όσφρησης.
ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΥΠΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ
Οι υγειονομικές αρχές παρακολουθούν επίσης ένα εξαιρετικά μεταλλαγμένο στέλεχος με την ονομασία BA.2.86, ή «Pirola» από ορισμένους, το οποίο αιφνιδίασε τους επιστήμονες, αφού εντοπίστηκε από τις δοκιμές COVID-19 σε τρεις ηπείρους. Αυτή η παραλλαγή έχει θέσει τους επιστήμονες σε συναγερμό, επειδή η εμφάνισή της θυμίζει τις πρώτες ημέρες της παραλλαγής Όμικρον στα τέλη του 2021, όταν ερευνητές στη νότια Αφρική παρατήρησαν μια γραμμή που εξαπλώθηκε γρήγορα σε παγκόσμιο επίπεδο.
«Υπάρχει ένα μικρό ντεζαβού», δήλωσε ο Δρ Άνταμ Λόρινγκ (Dr. Adam Lauring), ιολόγος και ιατρός λοιμωδών νοσημάτων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στο Ανν Άρμπορ, το εργαστήριο του οποίου εντόπισε ένα άτομο που έχει μολυνθεί με τη BA.2.86, σε συνέντευξή του στο Nature.
Οι υγειονομικές αρχές εντόπισαν για πρώτη φορά τον BA.2.86 στη Δανία στις 24 Ιουλίου και έχει επίσης εντοπιστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Κανένα από τα κρούσματα δε φαίνεται να συνδέεται μεταξύ τους, συμπεριλαμβανομένων τριών μολύνσεων στη Δανία που βρέθηκαν σε διαφορετικά μέρη της χώρας. Αυτή η γεωγραφική κατανομή είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό του BA.2.86 που συγκεντρώνει την προσοχή των επιστημόνων.
Αυτό υποδηλώνει ότι η παραλλαγή μπορεί να είναι ήδη αρκετά διαδεδομένη, δήλωσε στο Nature ο Δρ Τζέσι Μπλουμ (Dr. Jesse Bloom), εξελικτικός βιολόγος ιών στο Κέντρο Καρκίνου Fred Hutchinson στο Σιάτλ. «Πρέπει να έχει μεταδοθεί αρκετά».
Ο Οργανισμός Υγειονομικής Ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε, ότι ένα πρόσφατο κρούσμα αναφέρθηκε σε άτομο χωρίς πρόσφατο ιστορικό ταξιδιού, «γεγονός που υποδηλώνει ένα βαθμό μετάδοσης στην κοινότητα εντός του Ηνωμένου Βασιλείου».
Ωστόσο, οι εμπειρογνώμονες δεν αναμένουν ότι ο BA.2.86 θα έχει τον ίδιο αντίκτυπο με την Όμικρον, λόγω της πρακτικής αντίδρασης με προηγούμενα κύματα COVID-19 και την ανάπτυξη εμβολίων. «Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι δε θα είναι όπως το κύμα της Όμικρον, αλλά είναι νωρίς ακόμα», δήλωσε ο Δρ Λόρινγκ στη συνέντευξη στο Nature.
ΤΡΕΧΟΝΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ
Η Pfizer, η Moderna και η Novavax έχουν δημιουργήσει νέες εκδόσεις των εμβολίων τους για να στοχεύσουν σε μια άλλη υποκατηγορία Όμικρον-XBB.1.5 – παρόμοια με την Έρις, οπότε οι υγειονομικές αρχές ελπίζουν ότι τα εμβόλια θα λειτουργήσουν στις νέες παραλλαγές. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η μετάλλαξη F456L που φέρει η Έρις έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την εξουδετέρωση των περισσότερων αντισωμάτων XBB.1.5.
Η XBB.1.5, η οποία καταγράφεται από τον ΠΟΥ ως «παραλλαγή που προκαλεί ανησυχία», κυριαρχούσε προηγουμένως στη μετάδοση στις Ηνωμένες Πολιτείες για αρκετούς μήνες συνεχόμενα, αλλά ξεπεράστηκε από την XBB.1.16, ή «Αρκτούρος», τον Ιούλιο. Η νέα διευθύντρια του CDC, Δρ Μάντι Κοέν (Dr. Mandy Cohen), προβλέπει ότι τα εμβόλια αυτά θα είναι διαθέσιμα σε συνήθεις τοποθεσίες, όπως τα φαρμακεία, και προβλέπει ετήσιο εμβόλιο COVID-19, ενσωματώνοντάς το στις συνήθεις πρακτικές υγείας.
© theepochtimes.gr/osa-prepei-na-xerete-gia-ti-nea-paralla/

Όταν ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση το 1821, οι ελληνικές κοινότητες στη λεκάνη της Μεσογείου και του Ευξείνου Πόντου ήταν πιο πολυάριθμες και πιο ισχυρές πολιτικά και μορφωτικά, από τις κοινότητες στην περιοχή όπου αναπτύχθηκε το ελληνικό κράτος μέχρι την ολοκλήρωσή του.
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης*
Ο ελληνισμός της Οδησσού, της Χερσώνας, του Νικολάγεφ, της Μαριούπολης, της Νότιας Ρωσίας, της Γεωργίας, των Παρίστριων (Παραδουνάβιων) χωρών, του Πόντου, της Μικράς Ασίας, της Κωνσταντινούπολης, της Ανατολικής Θράκης, της Καππαδοκίας, της Σμύρνης, των Κυδωνιών (Αϊβαλί), της Ερυθραίας, του Αϊδινίου, του Λιβάνου, της Αλεξάνδρειας, της Κύπρου, ήταν απείρως ισχυρότερος από τον ελληνισμό της σημερινής Ελλάδας.
Από τότε που άρχισε να αναπτύσσεται το ελλαδικό κράτος, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τον ελληνισμό των προαναφερθεισών περιοχών, πολλές φορές με ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων. Είναι η λεγόμενη διαδικασία συρρίκνωσης του ελληνισμού, η οποία δυστυχώς συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Ένας από τους λόγους που συμβαίνει αυτό είναι το γεγονός, ότι το ελλαδικό κράτος, από της ιδρύσεώς του, αντί για ένα εθνικό όραμα είχε μια ιδεολογία διαχείρισης και διαμοιρασμού των «κεκτημένων» από εκείνους που συμμετείχαν διά των όπλων στην απελευθέρωση της χώρας. Όσο δε για τη Μεγάλη Ιδέα, και αυτή είχε στη βάση της την ίδια ιδεολογία, η οποία μάλιστα αποτέλεσε και μια από τις αιτίες της συρρίκνωσης του ελληνισμού της Βουλγαρίας και της Μικράς Ασίας.
Με άλλα λόγια, δεν ήταν θεμέλιος λίθος της οικοδόμησης του ελληνικού κράτους το εθνικό δόγμα της προστασίας οικουμενικού ελληνισμού.
Γι’ αυτό ακριβώς, επειδή έλειπε και συνεχίζει να λείπει αυτό το δόγμα, οι κυβερνήσεις των Αθηνών με τις αποφάσεις τους όχι μόνο δε στήριξαν, αλλά έβλαψαν και συνεχίζουν να βλάπτουν τον οικουμενικό ελληνισμό και τις ανά τον κόσμο κοινότητές του.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έπραξαν απολύτως τίποτα για να προστατέψουν τους Έλληνες της Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας, από τη γενοκτονία που διέπραξαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί από το 1914 μέχρι το 1923.
Η απόφαση της Ελλάδας να στείλει ένα σώμα στρατού στην εκστρατεία στη Μεσημβρινή Ρωσία το 1919, οδήγησε στη συρρίκνωση του ακμαίου ελληνισμού της Οδησσού, του Νικολάγεφ και της Κριμαίας.
Η Μικρασιατική Εκστρατεία οδήγησε στη Συμφωνία Ανταλλαγής των Πληθυσμών, με την οποία ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές προαιώνιες εστίες τους οι Έλληνες της Θράκης, του Πόντου και της Ανατολής.
Η αδιαφορία των ελληνικών κυβερνήσεων, επέτρεψε στην Τουρκία να ακολουθήσει απρόσκοπτα την πολιτική εθνοκάθαρσης των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, με αποτέλεσμα σήμερα, από τους 120.000 Έλληνες που κατοικούσαν εκεί το 1923, να έχουν μείνει περί τις 2.000 γερασμένες ψυχές. Μάλιστα, όχι μόνο δεν απέτρεψαν οι κυβερνήσεις των Αθηνών την εθνοκάθαρση, σε μια περίπτωση τη δέχτηκαν και ευχαρίστως. Πρόκειται για τη μονομερή καταγγελία που έκανε η Τουρκία στις 16 Μαρτίου 1964 της ελληνοτουρκικής σύμβασης περί εγκαταστάσεως, εμπορίας και ναυτιλίας του 1930, ανοίγοντας το δρόμο για την απέλαση πολλών χιλιάδων Ελλήνων Κωνσταντινουπολιτών.
Η εφημερίδα «Καθημερινή» στις 18 Μαρτίου του 1964, ανέφερε πως η ελληνική κυβέρνηση «αντέδρασε διά της χθεσινής ανακοινώσεως κυβερνητικού παράγοντος, εις την οποίαν αναφέρεται ότι, εφόσον η τουρκική Κυβέρνησις έλαβε την πρωτοβουλίαν της καταγγελίας, προτείνασα συνάμα την διαπραγμάτευσιν νέας συμβάσεως, πλέον συγχρονισμένης, η ελληνική Κυβέρνησις είναι πρόθυμος να αποδεχθή την τουρκικήν πρότασιν προς έναρξιν διαπραγματεύσεων διά την συνομολόγησιν νέας συμφωνίας».
Φυσικά δεν υπογράφηκε καμία συμφωνία και έτσι η Τουρκία προχώρησε στην ολοκλήρωση της εθνοκάθαρσης των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου.
Για να καταδειχθεί δε το γεγονός, ότι η Άγκυρα όχι μόνο δε μετάνιωσε αλλά είναι έτοιμη για νέες ανάλογες δράσεις, αναφέρουμε ότι το τουρκικό κράτος ακύρωσε την έκθεση της Τουρκάλας δημοσιογράφου Μελικέ Τσαπάν «Θα ξανασυναντηθούμε: Η Μνήμη της Ίμβρου του 1964» που είχε προγραμματιστεί να ανοίξει στην Ίμβρο στις 17 Αυγούστου φέτος, βάζοντας τους παρακρατικούς να απειλήσουν τη δημοσιογράφο και τους διοργανωτές.
Να φτάσουμε στο σήμερα. Η κατάσταση συνεχίζεται στα Κατεχόμενα και στη Βόρειο Ήπειρο.
Στα Kατεχόμενα, Ισραηλινοί, Ρώσοι, Ουκρανοί, Ιρανοί και Τούρκοι λεηλατούν τις περιουσίες των Ελλήνων προσφύγων, χωρίς να κουνιέται φύλλο στην Αθήνα, η οποία, εκτός των άλλων, έχει και υποχρέωση να επέμβει ως εγγυήτρια δύναμη.
Στη Βόρειο Ήπειρο, εδώ και καιρό, η αλβανική μαφία μαζί με το κράτος και τις κυβερνήσεις, χέρι-χέρι, λεηλατούν τις περιουσίες των Ελλήνων και στην Αθήνα και πάλι δεν κουνιέται φύλλο.
Κι όλα αυτά γιατί;
Επειδή η ιδεολογία αυτού του κράτους είναι η διαχείριση και η λεηλασία των «κεκτημένων» και ποιος νοιάζεται για τον εξωελλαδικό ελληνισμό…
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής

Το πρώτο εξάμηνο οι εισπράξεις έφτασαν τα 6,17 δισεκατομμύρια, αυξημένες κατά 15% σε σχέση με το 2019
Παρά τις χαμηλές πληρότητες που ανέφεραν ορισμένοι, κυκλαδίτικοι κυρίως, προορισμοί τον Ιούνιο και το βροχερό εν γένει καιρό της περιόδου, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις αυτού του μήνα, όπως και ολόκληρου του πρώτου εξαμήνου, σημείωσαν νέα ιστορικά ρεκόρ. Ξεπέρασαν δηλαδή μακράν τα επίπεδα του αντίστοιχου εξαμήνου του 2019, τελευταίου έτους πριν την πανδημία και χρονιά – ρεκόρ για τον ελληνικό τουρισμό.
Συγκεκριμένα, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις το πρώτο εξάμηνο φέτος διαμορφώθηκαν σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος στα 6,174 δισ. ευρώ. Πέρυσι το ίδιο διάστημα είχαν διαμορφωθεί σε 4,98 δισ. ευρώ και το 2019 ήταν 5,41 δισ. ευρώ. Δηλαδή σημείωσαν αύξηση της τάξης του 15% ή 760 εκατομμυρίων ευρώ περίπου από το 2019. Σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2022 οι αφίξεις ταξιδιωτών στο εξάμηνο αυξήθηκαν κατά 26% και οι σχετικές εισπράξεις κατά 23,9%.
Μέρος της αύξησης αυτής αποδίδεται στον πληθωρισμό, καθώς ένα μεγάλο μέρος των ξενοδοχείων αύξησε και φέτος τις τιμές. Μόνο κατά τον Ιούνιο, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις από μη κατοίκους στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν στα 2,93 δισ. ευρώ, έναντι 2,5 δισ. τον Ιούνιο του 2022 και 2,55 δισ. τον Ιούνιο του 2019.
Ακόμα καλύτερες επιδόσεις αναμένονται για τον Ιούλιο. Τα στατιστικά στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος για τα ταξιδιωτικά μεγέθη του ισοζυγίου πληρωμών του Ιουλίου του 2023 θα ανακοινωθούν στις 20 Σεπτεμβρίου.
Με δεδομένο ότι ο Ιούλιος, ο Αύγουστος αλλά και ο Σεπτέμβριος, είναι καλύτεροι μήνες από τον Ιούνιο, και ότι κατά την περίοδο του τρίτου τριμήνου σημειώνεται το 65% σχεδόν των τουριστικών εισπράξεων της χώρας, ανάλογες επιδόσεις κατά την περίοδο αυτή θα εκτινάξουν τις ταξιδιωτικές εισπράξεις πάνω από τα επίπεδα των 20 δισεκατομμυρίων ευρώ έναντι 18,17 δισ. ευρώ το 2019, ποσό – ρεκόρ μέχρι στιγμής.
Είναι χαρακτηριστικό πως, προ λίγων ημερών, η Εθνική Τράπεζα δημοσιοποίησε μελέτη με βάση την οποία οι τουριστικές εισπράξεις το 2023 μπορεί να φθάσουν τα 21 δισ. ευρώ, ποσό που υπερβαίνει κατά 20% το ρεκόρ του 2019 (18,17 δισ. ευρώ) και φυσικά τα επίπεδα του 2022 (17,63 δισ. ευρώ, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος).
Καθοριστικό ρόλο, όπως προαναφέρθηκε, διαδραματίζουν οι αυξήσεις των τιμών, που μέχρι στιγμής αντισταθμίζουν ακόμα και το μικρό περιορισμό που καταγράφεται στη μέση διάρκεια της διαμονής των ξένων ταξιδιωτών στην Ελλάδα. / © Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ