Home Blog Page 173

«Μην αγγίζετε το πάρκινγκ!»

0
«Μην αγγίζετε το πάρκινγκ! Μην αγγίζετε το πάρκινγκ!» φώναζαν δυνατά οι διαδηλωτές

Οι επικριτές της στρατηγικής ποδηλατοδρόμων στο Parc Ex έφεραν το θέμα στη συνέλευση της δημοτικής αρχής

Του Martin C. Barry

Περισσότεροι από 150 κάτοικοι του Parc Extension, οι οποίοι έχουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το σχέδιο του δήμου VSMPE να μειώσει τις θέσεις στάθμευσης, για τη δημιουργία ποδηλατοδρόμων στις λεωφόρους Ball, De l‘Épée και Querbes, πραγματοποίησαν μια θορυβώδη αλλά ειρηνική πορεία από το πάρκο Athena προς τη λεωφόρο Ogilvy, όπου είναι τα διοικητικά γραφεία του δήμου.

Η ομάδα των κατοίκων κατέθεσε μια αναφορά διαμαρτυρίας, απαιτώντας την απόσυρση της στρατηγικής ή να τεθεί σε δημοψήφισμα.

«Μην αγγίζετε το πάρκινγκ! Μην αγγίζετε το πάρκινγκ!» φώναζαν δυνατά οι διαδηλωτές, καθώς περπατούσαν τη μικρή απόσταση από το πάρκο της οδού Jean Talon μέχρι το δημαρχείο, κατά μήκος του de l’Épée και του Ogilvy.

ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ
ΧΩΡΟΣ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ

Σύμφωνα με το περίγραμμα των σχεδίων ποδηλατοδρόμων του δήμου για το 2023, 39 θέσεις στάθμευσης θα αποσυρθούν στη νότια πλευρά της λεωφόρου Ball μεταξύ Stuart και Durocher ως αποτέλεσμα της εισαγωγής ποδηλατοδρόμου κατά μήκος αυτού του ανατολικού/δυτικού δρόμου.

«Δεν μπορούν να προχωρήσουν με αυτό το έργο», δήλωσε ο μακροχρόνιος κάτοικος του Parc Ex, Mario Di Chiaro, ο οποίος διοργάνωσε τη διαδήλωση, σε συνέντευξή του στα ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ. Ο Mario Di Chiaro υπήρξε πολιτικός διοργανωτής για την πρώην δήμαρχο της δημοτικής περιοχής Anie Samson.

«Αυτή τη στιγμή οι άνθρωποι στο Querbes που εργάζονται τη νύχτα πρέπει να σταθμεύουν στη Champagneur στις έντεκα το βράδυ», δήλωσε ο Di Chiaro. «Έτσι, φανταστείτε, ότι αν βγάλουν εκτός στάθμευσης τη μία πλευρά του δρόμου, οι άνθρωποι θα καταλήξουν να παρκάρουν στην πόλη του Mount Royal. Είναι τρομερό».

Εάν προχωρήσει ο δήμος, 55 χώροι θα αφαιρεθούν στη δυτική πλευρά του de l’Épée μεταξύ των λεωφόρων Ogilvy και Beaumont. Το πιο σημαντικό είναι ότι σχεδόν 160 θέσεις στάθμευσης θα καταργηθούν τελικά στην ανατολική πλευρά της Querbes μεταξύ Ogilvy και De Liège, προκειμένου να επεκταθεί ένας ποδηλατοδρόμος σε ένα τμήμα μήκους 1,36 χιλιομέτρων αυτού του βόρειου/νότιου δρόμου.

ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΠΑΦΗΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Κατά τη διάρκεια της δημόσιας συνάντησης που έγινε στις 27 Ιουνίου και διοργανώθηκε από την τοπική δημοτική σύμβουλο Μαίρη Ντέρου, αρκετοί κάτοικοι σηκώθηκαν για να μιλήσουν για τον αντίκτυπο που θα έχει η απώλεια θέσεων στάθμευσης σε αυτούς. Ένας παλιός κάτοικος που είναι ελληνικής καταγωγής παραπονέθηκε, ότι χωρίς πάρκινγκ κοντά στο σπίτι του, τα μέλη της οικογένειάς του που ζουν τώρα σε άλλες περιοχές του Μόντρεαλ δε θα μπορούν να τον επισκεφθούν με τα παιδιά τους, επειδή δε θα υπάρχει πουθενά χώρος να παρκάρουν.

Αν και ο αριθμός των ανθρώπων ελληνικής καταγωγής στο Parc Extension έχει μειωθεί σημαντικά από την κορύφωσή του κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ο Di Chiaro είπε ότι «πολλοί από τους Έλληνες που εξακολουθούν να ζουν εδώ αναρωτιούνται πώς θα έρθουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους;».

ΜΗΤΡΩΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ

Ενώ οι κανονισμοί της πόλης του Μόντρεαλ για τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων απαιτούν επί του παρόντος τουλάχιστον 25 υπογραφές κατοίκων, μόνο για να ξεκινήσει ένα μητρώο ως πρώτο βήμα για δημοψήφισμα, η υποστήριξη έως και 10.000 επιπλέον κατοίκων θα μπορούσε να απαιτηθεί εάν ελπίζουν να επιτύχουν το στόχο τους.

Αν και οι διαχειριστές του δήμου συχνά περιορίζουν τον αριθμό των διαδηλωτών που γίνονται δεκτοί στις δημόσιες συνεδριάσεις του συμβουλίου όταν οι διαδηλωτές φαίνονται ταραγμένοι, ο Di Chiaro δήλωσε στο πλήθος έξω, ότι «η δήμαρχος του δήμου Laurence, Lavigne Lalonde, μας φοβάται. Ξέρει ότι είμαστε εδώ έξω. Αλλά θα νικήσουμε. Σημειώστε τα λόγια μου».

«ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΣΧΕΔΙΟ»

Μέσα στην αίθουσα συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου, η Δημοτικής Σύμβουλος Μαίρη Ντέρου κατέθεσε την αναφορά με τις πρώτες υπογραφές. Κατά τη διάρκεια της περιόδου ερωτήσεων, ο Di Chiaro ρώτησε τη δήμαρχο του δήμου πώς αναμένει να τηρούνται οι κανόνες του δρόμου από τους ποδηλάτες, όταν χρησιμοποιούν τους νέους ποδηλατοδρόμους, όταν πολλοί δεν μπαίνουν στον κόπο τώρα να σταματήσουν για κόκκινα φώτα ή πινακίδες stop.

«Δεν έχετε κανένα σχέδιο, δεν έχετε ολοκληρώσει καμία μελέτη, δε συμβουλευθήκατε τον πληθυσμό του Parc Extension, του Saint-Michel – τι κάνετε;» είπε.

Υποστηρίζοντας ότι οι αυτοκινητιστές, οι πεζοί και οι ποδηλάτες παραβιάζουν τους κανόνες κυκλοφορίας σε κάποιο σημείο, η δήμαρχος του δήμου δήλωσε ότι «ο διαχωρισμός μιας ομάδας δε βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα». Ο Di Chiaro δήλωσε ότι η έλλειψη δημόσιας διαβούλευσης υποδηλώνει ότι ο δήμος συμπεριφέρεται «όπως οι σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές στη Ρωσία. Δεν έχει νόημα. Αυτή είναι η διοίκηση Plante».

ΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΑΝΟΙΧΤΑ

Αν και εκείνοι που είχαν αντιρρήσεις για την κατάργηση των χώρων στάθμευσης, για να δημιουργηθεί περισσότερος χώρος για ποδήλατα, ξεπέρασαν αριθμητικά εκείνους που υποστήριζαν το σχέδιο, η Félicie Bourgoin – Lamy μίλησε υπέρ του τελευταίου. «Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εδώ απόψε που είναι κατά αλλά υπάρχουν και εκείνοι εδώ που είναι υπέρ», είπε.

Μεταξύ των λόγων που ανέφερε για την κατασκευή περισσότερων ποδηλατοδρόμων, είναι η βελτίωση της οδικής ασφάλειας, καθώς και η ευκαιρία να ανοίξει το Parc Extension, το οποίο είναι μια περιοχή που πάντα έτεινε να αποκόπτεται από φυσικά όρια από το υπόλοιπο Μόντρεαλ.

Πρόωρη αποπληρωμή των δανείων του πρώτου Μνημονίου

0
Πρόωρη αποπληρωμή των δανείων του πρώτου Μνημονίου

Ο πρωθυπουργός, μιλώντας στην τηλεόραση του Bloomberg, δεσμεύτηκε ότι τα ποσά θα εξοφληθούν δύο έτη νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα

Να αποπληρώσει τα δάνεια διάσωσης του πρώτου μνημονίου δύο έτη νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα δεσμεύτηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στην τηλεόραση του Bloomberg. «Θα είμαστε σε θέση πριν από το τέλος του έτους να αποπληρώσουμε τα δάνεια νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα» δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης, προσθέτοντας πως αυτό «είναι μια δέσμευση προς τους επενδυτές».

Στόχος είναι να σταλεί ένα διττό μήνυμα: προς τις αγορές, ότι η χώρα μας μειώνει το δημόσιο χρέος και προς τους οίκους αξιολόγησης για τις επόμενες αξιολογήσεις, ώστε να αναβαθμίσουν τη χώρα σε επενδυτική βαθμίδα. Αξίζει να σημειωθεί πως τα δάνεια του πρώτου Μνημονίου είναι τα πιο ακριβά, καθώς συνοδεύονται από υψηλό επιτόκιο, το οποίο είχε καθοριστεί με βάση το επιτόκιο Euribor 3 μηνών +0,5%, δηλαδή λίγο πάνω από το 4%.

Τα χρήματα για την πρόωρη αποπληρωμή των δανείων θα προέλθουν από το λεγόμενο «μαξιλάρι» ασφαλείας. Από τα 35 – 37 δισ. ευρώ των ταμειακών διαθεσίμων της χώρας, τα 15,7 δισ. ευρώ (από τα υπόλοιπα του δανείου του ESM) είναι «κλειδωμένα» από το 2018 ως εγγύηση της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους και το υπόλοιπο ποσό του «μαξιλαριού» προέρχεται από εκδόσεις ομολόγων στις οποίες έχει προχωρήσει η χώρα μας. Υπενθυμίζεται πως μόνο τα «ξεκλειδωμένα» ποσά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εσωτερικές ανάγκες, όπως πληρωμή επιδομάτων, μισθών και συντάξεων, εφόσον απαιτηθεί.

Η πρόωρη αποπληρωμή αυτών των δανείων αναμένεται να εξοικονομήσει ένα σημαντικό ποσό από την πληρωμή τόκων που καταβάλλει το Ελληνικό Δημόσιο. Σημειώνεται πως τα δάνεια του πρώτου Μνημονίου που λήγουν το 2024 ανέρχονται στα 2,64 δισ. ευρώ, ενώ την άνοιξη του 2022 προεξοφλήθηκαν δάνεια του πρώτου Μνημονίου ύψους 2,645 δισ. ευρώ.

© Newsbreak.gr

Ta NEA volume 17-26

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-26 published July 7th, 2023.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA, July 7th, 2023
Greek Canadian News: Ta NEA, July 7th, 2023, volume 17-26.

Μνήμες μνημονίων θα ξυπνήσειη επερχόμενη λιτότητα στην ευρωζώνη

0
Μνήμες μνημονίων θα ξυπνήσει η επερχόμενη λιτότητα στην ευρωζώνη

Η είδηση πως η Γερμανία και άλλες 10 χώρες-σύμμαχοι της ζητούν «κοινούς κανόνες… για τη μείωση των ελλειμμάτων και επίσης για τη μείωση των επιπέδων χρέους συνολικά», στο ίδιο μήκος με την πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν, που απαίτησε τη διασφάλιση της «συνετής δημοσιονομικής πολιτικής» – με απλά λόγια επιστροφή στη λιτότητα και τον τερματισμό των μέτρων στήριξης – ήρθε να επιβεβαιώσει την εκτίμηση πως η εποπτεία στη χώρα μας θα επιστρέψει, με θλιβερές συνέπειες. 

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη – Δελιβάνη*
©
slpress.gr

Αξίζει να κάνουμε μία αναδρομή και να θυμηθούμε την εικόνα της βιβλικής καταστροφής που προκάλεσαν οι «φίλοι» μας οι Ευρωπαίοι στην οικονομία μας. Από την πρώτη στιγμή της κρίσης, η επίσημη ερμηνεία για το πώς αυτή προκλήθηκε – κυρίως από γερμανικά ΜΜΕ – ήταν ότι μόνο οι Έλληνες ήταν οι υπαίτιοι. Από το πρωί μέχρι το βράδυ, μας πρόσβαλλαν παντοιοτρόπως, χαρακτηρίζοντάς μας «τεμπέληδες», «αλκοολικούς», «ανίκανους» να παράγουμε οτιδήποτε, «καλοπερασάκηδες» με το μόχθο των εταίρων μας και άλλα τινά. Με βάση όλα αυτά τα δήθεν αποκρουστικά χαρακτηριστικά του DNA μας, εξηγούνταν δήθεν τα τεράστια ελλείμματα και χρέη που δημιούργησε η «ανευθυνότητά» μας, διακινδυνεύοντας τη σταθερότητα της Ευρωζώνης.

Έτσι, έπρεπε να «συνετιστούμε» μέσω σκληρής, πλην αποτελεσματικής τιμωρίας. Γι’ αυτό, οι εταίροι μας ζήτησαν και τη βοήθεια του ΔΝΤ, επειδή είχε μακρά εμπειρία στον τομέα αυτό, από τη μέχρι τότε δράση του σε αναπτυσσόμενες και αφρικανικές κυρίως χώρες. Το χειμαρρώδες κατηγορητήριο εναντίον των «άχρηστων» Ελλήνων, έστρωσε κόκκινο χαλί για την υποδοχή των διεθνών χρηματιστηριακών αρπακτικών, που έσπευσαν να ρημάξουν το Χρηματιστήριο. Αποστολή τους ήταν να εμφανίσουν ως αναπόφευκτα τα Μνημόνια. Αν και η ενορχηστρωμένη αυτή προπαγάνδα ουδεμία σχέση είχε με την πραγματικότητα, πέτυχε τελικώς να πείσει ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού ότι «εμείς φταίγαμε για όλα».

Ωστόσο, η προ κρίσης κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, ουδόλως δικαιολογούσε τέτοια τιμωρία. Η ελληνική οικονομία εμφάνιζε σημαντική δυναμική, πραγματοποιώντας μέσο ρυθμό ανάπτυξης από τους ταχύτερους τότε της Ευρώπης, κατέγραφε ανεργία χαμηλή και το δημόσιο χρέος της ως ποσοστό στο ΑΕΠ ήταν κάτω από 110%, που θεωρείται αντιμετωπίσιμο με βάση τα διεθνώς επικρατούντα στο χώρο. Υπήρχε, βέβαια, ένα εκκολαπτόμενο αγκάθι του δημόσιου ελλείμματος μετά το 2000 (ετήσια υπέρβαση δαπανών στον προϋπολογισμό).

Γι’ αυτό, ασφαλώς, χρειαζόταν η λήψη σταθεροποιητικών μέτρων, που όμως, ουδεμία σχέση είχαν με τα όσα εγκληματικά μας επιβλήθηκαν. Να υπενθυμίσω ότι, ο τότε διευθυντής της ΕΛΣΤΑΤ είχε εμφανίσει στα εμβρόντητα μέλη της επιτροπής ελέγχου ένα έλλειμμα, που απότομα είχε «πηδήξει» από 9,8% στο 15,6% του ΑΕΠ. Έτσι, κρίθηκε ότι χρειαζόταν η εισβολή του ΔΝΤ.

ΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ
ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ;

Η αιτία της καταστροφής μας, όπως άλλωστε είχε αρχικά διαπιστωθεί και όπως ξεκάθαρα έχει πλέον ομολογηθεί από ΕΕ και ΔΝΤ, ήταν ο κίνδυνος κατάρρευσης γαλλικών και γερμανικών τραπεζών, που ήταν φορτωμένες με ελληνικά ομόλογα. Αυτές έπρεπε, με κάθε μέσον, να διασωθούν και έτσι η πανικόβλητη ΕΕ δε λογάριασε καθόλου την Ελλάδα ως κυρίαρχο κράτος-μέλος. Είχε αποφασίσει, αντιθέτως, να την υποβαθμίσει/εξαθλιώσει, ώστε να μην αντιδράσει σε όσα μαρτύρια έκρινε αναγκαία να της επιβάλλει για τα συμφέροντα των εταίρων.

Συνεπώς, τα Μνημόνια αγνόησαν παντελώς το ότι αφορούσαν έναν ολόκληρο λαό, που τύχαινε να είναι και μέλος της Ευρωζώνης. Είχαν εισβάλει ακάθεκτα στη χώρα μας, απαιτώντας με πρωτοφανή σκαιότητα κατάργηση ανθρώπινων δικαιωμάτων, υποθηκεύοντας το σύνολο της δημόσιας περιουσίας, αποκλείοντας συμψηφισμό με υφιστάμενα χρέη προς την Ελλάδα και επιβάλλοντας πολιτικές λιτότητας.

Είναι βέβαια αφελές το επιχείρημα, ότι τα Μνημόνια στόχευαν στην ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας, διότι τότε θα φρόντιζαν να αναδείξουν τις αναπτυξιακές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και όχι να τη στραγγαλίσουν. Η μοναδική τους προσπάθεια ήταν η – πάση θυσία – εξασφάλιση υψηλότερου πρωτογενούς πλεονάσματος, καταφέρνοντας να βάλουν την ελληνική οικονομία στη μέγγενη.

Και ενώ θα μπορούσε, ακόμη, να διασωθεί η Ελλάδα, αν η αναδιάρθρωση του χρέους γινόταν από την αρχή – όπως επιβάλλεται σε ανάλογες περιπτώσεις – οι εταίροι μας την αρνήθηκαν για να μη διακινδυνεύσουν τις τράπεζές τους. Έτσι, όταν αυτή επιτέλους αποφασίστηκε, κατέληξε στην καταστροφή των ελληνικών κοινωνικών ταμείων.

Φυσικά, πουθενά στη μακρά πορεία του ελληνικού δράματος δεν υπήρξε ίχνος οσμής ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, προσφοράς εταίρων προς εταίρο που βρίσκεται σε δύσκολη θέση, συνοχής και άλλων ανάλογων ουτοπιών. Και ας μην επικαλεστούν κάποιοι τα δισεκατομμύρια, που εταίροι και ΔΝΤ μας δάνειζαν, με βαρύτατους άλλωστε όρους, και με πιο ευνοϊκούς, μόνο όταν τα επιτόκια διεθνώς κινούνται σε αρνητικό επίπεδο… Δεν ήταν για να μας βοηθήσουν, όπως πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν, αλλά για να εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους. Τα δισεκατομμύρια αυτά ουδέποτε πέρασαν το κατώφλι των ελληνικών συνόρων.

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

Πως μπόρεσαν οι ελληνικές κυβερνήσεις να δεχθούν και να υπογράψουν αυτά τα κατά συρροή εγκλήματα; Δε θέλω να πω ότι όλοι όσοι κυβέρνησαν την Ελλάδα στο διάστημα των Μνημονίων ήταν προδότες. Πιστεύω ότι υπάρχει σωρεία ερμηνειών, μεμονωμένων ή αλληλοσυμπληρούμενων κατά περίπτωση, χωρίς φυσικά αυτές να ικανοποιούν. Ανάμεσα και σε άλλες ερμηνείες θα έλεγα ότι οι Έλληνες αρμόδιοι:

-Υποδουλώθηκαν σε ένα συνονθύλευμα πολυάριθμων αδυναμιών, ουτοπιών, περιορισμένων γνώσεων, φοβίας και υποταγής σε διάφορες κοσμοθεωρίες.

-Μερικοί εξ’ αυτών υπέγραψαν τα Μνημόνια, απαξιώνοντας να μελετήσουν το άθλιο περιεχόμενό τους, λόγω έλλειψης χρόνου ή και δυνατότητας κατανόησης.

-Άλλοι, δυσκολεύτηκαν να συνειδητοποιήσουν ότι οι εταίροι μας κάθε άλλο παρά πάσχιζαν για τη σωτηρία μας, πίστευαν στο μύθο της ύπαρξης φιλελλήνων και, συνεπώς, υπέγραφαν με κλειστά μάτια ότι τους ζητούσαν.

Έτσι, οι ελληνικές κυβερνήσεις των δέκα μνημονιακών ετών, κατάφεραν μέσω των Μνημονίων συνοπτικά τα εξής: Να υποχωρήσει το ΑΕΠ κατά 26% από την αρχή της κρίσης, να μειωθεί το κατά κεφαλή εισόδημα στη χώρα μας κατά ¼ και να εκτιναχθεί η ανεργία, από 8% που ήταν πριν την κρίση στο 26%. Ο δε μέσος ρυθμός ανάπτυξης, που για την προ κρίσης επταετία ήταν πάνω από 4%, στη δεκαετία της κρίσης ήταν αρνητικός.

Την ίδια στιγμή, η μεσαία τάξη υπέστη κοινωνική συντριβή και οι περίφημες δήθεν «σωτήριες» μεταρρυθμίσεις που απαιτούσαν με πάθος ΔΝΤ και ΕΕ, υλοποιήθηκαν τελικώς με τη μορφή αφενός μετατροπής της αγοράς εργασίας σε άγρια ζούγκλα και αφετέρου λεηλασίας του συνολικού δημόσιου πλούτου της Ελλάδας από τους εταίρους μας.

Σε ό,τι αφορά το δημόσιο χρέος, από 263 δις ευρώ το 2008 αναρριχήθηκε σε 337 δις ευρώ τα μνημονιακά χρόνια (ως ποσοστό στο ΑΕΠ, το χρέος ήταν 109% το 2008, αρκετά υψηλό, αλλά όμως βιώσιμο).

Η κατάσταση με το χρέος όλο και επιδεινώνεται, καθώς το Δεκέμβριο 2022 έγινε γνωστό, πως το συνολικό δημόσιο χρέος της χώρας, έσπασε το φράγμα των 400 δις ευρώ! Η διαχρονική σύγκριση βασικών στοιχείων και δεικτών αποκαλύπτει, ότι πριν από την κρίση η ελληνική οικονομία ήταν σε απείρως καλύτερη κατάσταση και ήταν αυτά ακριβώς τα Μνημόνια που την κατέστρεψαν.

Η είσοδος της χώρας μας, λοιπόν, στο κολαστήριο του ΔΝΤ ήταν παντελώς αδικαιολόγητη. Και αν θεωρούσαμε ότι όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, ο μετεκλογικός λογαριασμός για την Ελλάδα, όπως αναφέραμε στην εισαγωγή, αναμένεται βαρύς. Για να σωθούμε πρέπει να σταθούμε στα πόδια μας. Γι’ αυτό και προσυπογράφω τα λόγια του Άγγλου οικονομολόγου-νομισματολόγου Peter Koening, προς τους Έλληνες: «Λαέ της Ελλάδας! Ξυπνήστε».

*H Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη είναι η πρώτη Ελληνίδα πρύτανης, εκλεγμένη τρεις φορές στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

1923-2023: 100 χρόνια από τη Συνθήκη της Λοζάνης

0
1923-2023: 100 χρόνια από τη Συνθήκη της Λοζάνης

Το τραγικό είναι ότι η τουρκική αντιπροσωπία, παρότι ήταν στη μεριά των ηττημένων, επέβαλε σε ένα βαθμό τους όρους της

Ήταν η συνθήκη ειρήνης μεταξύ των νικητών του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και της υπό διάλυση Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το τραγικό είναι, ότι η τουρκική αντιπροσωπία, παρότι ήταν στη μεριά των ηττημένων, επέβαλε σε ένα βαθμό τους όρους της έναντι της Ελλάδας, λόγω της κατάρρευσης του μικρασιατικού μετώπου και των όσων ακολούθησαν. 

Γράφει ο
Σάββας Καλεντερίδης*

Οι ετεροβαρείς όροι και τα αρνητικά τους αποτελέσματα για την Ελλάδα, ήταν τα εξής:

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ

-Η εκκένωση των μικρασιατικών ακτών από τους ελληνικούς πληθυσμούς, που λειτουργούσαν ως ένα «ανάχωμα» στην τουρκική επεκτατικότητα, κατέστησε ευκολότερη τη διεκδίκηση των νησιών από την Τουρκία.

-Εξαίρεση ανταλλαγής 110.000 μουσουλμάνων (Τούρκοι, Πομάκοι, Ρομά) Δυτικής Θράκης και 120.000 Ελλήνων Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου και Τένεδου

-Αμοιβαιοποίηση αστικών και αγροτικών πληθυσμών, που ήταν τραγικό λάθος και η Τουρκία το εκμεταλλεύτηκε εφαρμόζοντας πολιτικές εθνοκάθαρσης, με αποτέλεσμα σήμερα σε Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο να κατοικούν μόνο 2.000 -στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι- Έλληνες.

-Την ίδια στιγμή η Τουρκία στη Δυτική Θράκη, όπου κατοικούν πάνω από 100.000 μουσουλμάνοι, ακολουθεί πολιτική εκτουρκισμού τους, με μεθόδους εκφοβισμού και άλωσης συνειδήσεων.

-Επίσης, το γεγονός ότι εξαιρέθηκαν οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης της Ανταλλαγής, λόγω γεωγραφικής εγγύτητας, δίνει τη δυνατότητα στην Τουρκία να σχεδιάζει την προσάρτησή της, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Σημειώνεται, ότι η Δυτική Θράκη συμπεριλαμβάνεται στα άρθρα του «Εθνικού Όρκου» (MisakiMili).

ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ 

ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

-Η μερική αποστρατιωτικοποίηση επιβλήθηκε, υπό το πρίσμα της προηγηθείσης απόβασης των ελληνικών στρατευμάτων στη Μικρά Ασία, για να μη χρησιμοποιηθούν τα νησιά ως ορμητήρια για νέες επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των μικρασιατικών ακτών.

-Τώρα η Τουρκία το χρησιμοποιεί ως άλλοθι για να απογυμνωθούν τα νησιά και να «ενσωματωθούν» πιο εύκολα στη «Γαλάζια Πατρίδα».

ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Η Τουρκία έχει μακροπρόθεσμη στρατηγική έναντι της Ελλάδας, με στόχο τη μετατροπή της σε μια «επαρχία» της σχεδιαζόμενης νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η στρατηγική της έχει περάσει τις εξής φάσεις:

Φάση πρώτη: Αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και του δικαιώματος ερευνών για υδρογονάνθρακες

Για να πετύχει το στόχο αυτόν, η Τουρκία προκάλεσε την κρίση του ερευνητικού σκάφους «Χόρα», που οδήγησε στην υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Βέρνης (1976), με το οποίο οι δύο χώρες αναλάμβαναν την υποχρέωση να μη διεξάγουν έρευνες στο Αιγαίο πέραν των χωρικών τους υδάτων, μέχρι να συμφωνήσουν στην παραπομπή του θέματος της οριοθέτησης στο Διεθνές Δικαστήριο. Έτσι «γκριζαρίστηκε» το Αιγαίο, όσον αφορά τις έρευνες για υδρογονάνθρακες. Μετά το 1981 η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου αμφισβήτησε την ισχύ του Πρωτοκόλλου της Βέρνης. Υποχρεώθηκε να την αποδεχτεί στις συνομιλίες του Νταβός με τον Τουργκούτ Οζάλ, μετά τη νέα κρίση του 1987 με το ερευνητικό πλοίο «Σισμίκ». Υπάρχει η εντύπωση ότι και οι δύο κρίσεις ήταν σκηνοθετημένες από την Τουρκία, με την υπόδειξη μεγάλης δύναμης.

Φάση δεύτερη: Αποτροπή επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια

Η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., με την οποία επέκταση λύνονται ως διά μαγείας όλα τα λεγόμενα ελληνοτουρκικά προβλήματα, αφού δε μένει πεδίο διεκδικήσεων στην Τουρκία. Η Τουρκία έβαλε ως στόχο να εκφοβίσει την Ελλάδα να μην επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., με αποκορύφωμα την ομόφωνη απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης στις 8 Ιουνίου 1995, με την οποία εξουσιοδοτούνταν εις το διηνεκές οι τουρκικές κυβερνήσεις να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα, περιλαμβανομένων και των στρατιωτικών, εναντίον της Ελλάδας, σε περίπτωση που η τελευταία επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα (αιγιαλίτιδα ζώνη) από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια.

Φάση τρίτη: Αμφισβήτηση κυριαρχίας σε νησιά του Αιγαίου

Στις πρώτες δύο φάσεις στόχος ήταν τα κυριαρχικά δικαιώματα. Στη φάση αυτή μπήκε στο στόχαστρο η εθνική κυριαρχία νησιών, με αφορμή την κρίση των Ιμίων. Τότε η Τουρκία παρουσίασε τη θεωρία των «Γκρίζων Ζωνών» στο Αιγαίο, ισχυριζόμενη ότι στο Αιγαίο υπάρχουν 152 νησιά των οποίων η κυριαρχία δεν έχει καθοριστεί με διεθνή συνθήκη. Τη θεωρία αυτή στήριξαν και οι ΗΠΑ, αμφισβητώντας έως σήμερα την ελληνική κυριαρχία στα Ίμια, ενώ είναι γνωστό ότι τη νύχτα της κρίσης των Ιμίων η νομική υπηρεσία του State Department γνωμοδότησε πως τα Ίμια είναι ελληνικά.

Φάση τέταρτη: Ευθεία διεκδίκηση ελληνικών νησιών

Στη φάση αυτή, η Τουρκία έβαλε στο τραπέζι των διεκδικήσεών της το θέμα της «κατοχής από την Ελλάδα 18 τουρκικών νησιών και μιας βραχονησίδας». Η αμφισβήτηση των νησιών αυτών άρχισε ως πρωτοβουλία απόστρατων αξιωματικών, που πίεζαν την κυβέρνηση Ερντογάν να πάρει πίσω από την Ελλάδα τα «κατεχόμενα» νησιά. Σταδιακά το θέμα μπήκε στη ρητορική τής αξιωματικής αντιπολίτευσης και πλέον αποτελεί θέμα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

Φάση πέμπτη: Διαμελισμός του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου

Η Τουρκία επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει τα «κέρδη» των τεσσάρων προηγούμενων φάσεων, με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο δεν αναγνωρίζει δικαιώματα στα νησιά σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, πέραν των χωρικών υδάτων (6 ν.μ.), και που μεθοδικά προσπαθεί να επιβάλει de facto, με συγκεκριμένες κινήσεις στο πεδίο, οι οποίες είναι:

-Αεροναυτικές ασκήσεις μεγάλης κλίμακας με την επωνυμία «Γαλάζια Πατρίδα», οι οποίες διεξάγονται σε περιοχές που περιλαμβάνονται στον ομώνυμο χάρτη

-Υπογραφή συμφώνου οριοθέτησης ΑΟΖ – Υφαλοκρηπίδας με Λιβύη, το οποίο δεν αναγνωρίζει ΑΟΖ στην Κρήτη (!!!)

-Έρευνες του ερευνητικού σκάφους «Oruç Reis» επί τρεις μήνες σε ελληνική ΑΟΖ – Υφαλοκρηπίδα με βάση το Διεθνές Δίκαιο

-Γεωτρήσεις στην ΑΟΖ της Κύπρου με πλωτά γεωτρύπανα

-Γεώτρηση σε μη οριοθετημένη περιοχή του γεωτρύπανου «Abdul Hamit Han»

-Σκόπιμη αποστολή εκατοντάδων τουρκικών αλιευτικών στα ύδατα της «Γαλάζιας Πατρίδας»

-Υπέρ-πτήσεις πάνω από νησιά, κατοικημένα και ακατοίκητα

-Συνεχής και επίμονη πίεση για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου

-Διασύνδεση της κυριαρχίας των νησιών με το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης

 -Παρουσίαση οθωμανικών συμβολαίων με βάση τα οποία φαίνονται ως τουρκικά τα νησιά του Αιγαίου, κυρίως της Δωδεκανήσου

Με δεδομένο λοιπόν πως η Τουρκία, στο πλαίσιο της αναθεωρητικής πολιτικής που σταθερά ακολουθεί, επιδιώκει την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λοζάνης, επιβάλλεται ιδιαίτερη προσοχή στο θέμα.

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής

Οικογενειακώς οι υπουργοί για ορκωμοσία στο Προεδρικό

0
Οικογενειακώς οι υπουργοί για ορκωμοσία στο Προεδρικό

Μια ωραία ατμόσφαιρα, με χαμόγελα και αναμνηστικές φωτογραφίες για τα μέλη της νέας πολυπληθούς κυβέρνησης

«Ήταν όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα…» που θα ‘λεγε και ο Ντίνος Ηλιόπουλος, την Τρίτη 27/6 στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου έγινε η ορκωμοσία των 63 μελών της κυβέρνησης Μητσοτάκης, της πολυπληθέστερης κυβέρνησης της χώρας από το 1974.

Όλοι και όλες με πλατιά χαμόγελα, συνοδευόμενοι από τις οικογένειές τους και άλλα συγγενικά τους πρόσωπα, κατέφθαναν ο ένας μετά τον άλλον στο Προεδρικό Μέγαρο, προκειμένου να ορκιστούν και να αναλάβουν καθήκοντα.

Εντός της αίθουσας ήταν η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ενώ τους υπουργούς όρκισε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Όλοι έδωσαν θρησκευτικό όρκο, εκτός του υφυπουργού Εργασίας Πάνου Τσακλόγλου, που ορκίστηκε με πολιτικό όρκο, όπως είχε κάνει και το 2020. Στη μια μεριά της αίθουσας ήταν οι υπουργοί και στην άλλη τα συγγενικά τους πρόσωπα, που παρακολουθούσαν συγκινημένα και χαρούμενα.

Μπροστά στάθηκαν οι υπουργοί και πίσω οι υφυπουργοί. Μετά την ορκωμοσία δεν έφυγαν αμέσως. Έβγαζαν αναμνηστικές φωτογραφίες με τις οικογένειές τους, ενώ πολλές ήταν και οι «σέλφι», με αρκετούς και αρκετές να φωτογραφίζονται με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Πολλά και τα μεταξύ τους πηγαδάκια. Ένα από αυτά, από το οποίο πέρασαν και πολλοί υπουργοί, ήταν εκείνο των Μάκη Βορίδη και Γιάννη Μπρατάκου, στο οποίο προστέθηκαν ο Δημήτρης Καιρίδης, ο Νίκος Δένδιας, η Νίκη Κεραμέως, ο Νότης Μηταράκης και η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Σε ένα άλλο βρέθηκαν ο Κωστής Χατζηδάκης με τον Θεόδωρο Σκυλακάκη.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΚΛΙΜΑ

Ο πρωθυπουργός συνομίλησε σε ευχάριστο κλίμα με πολλούς, ενώ αγκάλιασε και την ενός έτους κόρη τού Κώστα Κυρανάκη, που την είχε φέρει μαζί του ο υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Ο προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ Γιώργος Φλωρίδης είχε εγκάρδιο εναγκαλισμό και ολιγόλεπτη συζήτηση με τον προερχόμενο από τον ΛΑΟΣ Μάκη Βορίδη, που μόλις τον είδε -καθότι νέος ο κ. Φλωρίδης στη «γαλάζια» παράταξη- τον χαιρέτησε λέγοντάς του «Επιτέλους!».

Θερμής υποδοχής από τους πιο πολλούς έτυχε ο τέως πλέον δήμαρχος Τρικκαίων, Δημήτρης Παπαστεργίου, που έγινε υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Πολλοί υπουργοί έφεραν και τα παιδιά τους για να τους δουν. Δίπλα στον πατέρα τους βρέθηκαν οι δύο κόρες τού Νίκου Χαρδαλιά, αλλά και η σύζυγός του. Ο Βασίλης Κικίλιας συνοδευόταν από τη σύζυγό του Τζένη Μπαλατσινού, η Όλγα Κεφαλογιάννη από το σύζυγό της Μίνωα Μάτσα, ο Άδωνις Γεωργιάδης από τους δύο γιους και τη μητέρα τους Ευγενία Μανωλίδου, και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης από το γιο του. «Και στην έρημο Σαχάρα να ήμουν, θα ήξερα ότι αυτός είναι ο γιος του Χρυσοχοΐδη» ακούστηκε να του λέει ο Άδωνις Γεωργιάδης, λόγω της ομοιότητάς τους.

Πάντως, ο υπουργός Υγείας έφυγε αμέσως και βιαστικά για να παραλάβει το υπουργείο. Προφανώς για να δείξει ότι δεν κρατιέται να… σώσει τη δημόσια Υγεία.

ΑΓΑΠΗΔΑΚΗ: ΔΕΝ ΟΡΚΙΣΤΗΚΕ ΛΟΓΩ COVID

Η μόνη υπουργός που δεν παρέστη και δεν ορκίστηκε ήταν η Ειρήνη Αγαπηδάκη. Η νέα αναπληρώτρια υπουργός Υγείας διαγνώστηκε θετική στον κορωνοϊό, οπότε έμεινε στο σπίτι της. Μάλιστα, η ίδια με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανακοίνωσε ότι δε θα ορκιστεί. «Τρία χρόνια δεν κόλλησα Covid και τα κατάφερα τώρα. Μπράβο, Φαίδων!» ανέφερε, μεταξύ άλλων, στην ανάρτησή της στο Facebook. Η κυρία Αγαπηδάκη, η οποία εξελέγη βουλευτής ως πρώτη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, θα ορκιστεί μετά την ανάρρωσή της και θα αναλάβει το χαρτοφυλάκιό της.

ΠΡΩΤΗ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΗ ΣΥΣΚΕΨΗ

ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

Η πρώτη διευρυμένη κυβερνητική σύσκεψη μετά την ορκωμοσία έγινε το ίδιο απόγευμα, στο Μέγαρο Μαξίμου, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και είχε ως θέμα το Μεταναστευτικό.

Η σύσκεψη έγινε εν όψει της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου Εσωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. που πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 29/6 στην Ισπανία.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν οι υπουργοί Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, Προστασίας του Πολίτη, Νότης Μηταράκης, Ναυτιλίας και Αιγαίου, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης και Μετανάστευσης και Ασύλου, Δημήτρης Καιρίδης.

© dimokratia.gr

Εγγενή προβλήματα στο Σύριζα

Το δομικό πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει η αξιωματική αντιπολίτευση συνίσταται εις το γεγονός, ότι πνέει τα λοίσθια και φυλλοροεί, ένεκεν και συνεπεία της πρωτοφανούς ήττας και εν ταυτώ εσωτερικό πλήγμα το οποίο εκ βάθρων υπέστη, ένεκεν και συνεπεία της τραγικής μειώσεως των ποσοστών της.

Γράφει ο δικηγόρος
Παρ’ Αρείω Πάγω
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς

Τούτο εξηγείται εκ του γεγονότος ότι κατ’ ουσίαν ουδόλως ήσκησε δριμεία αντιπολιτευτική κριτική προς το νυν κυβερνόν κόμμα, πέραν της φληναφηματικής υφής ιδεολογική ρητορική, γεγονός το οποίο απέδειξε ότι αφενός πρόκειται δια ένα άκρως κουρασμένο κόμμα, λόγω της επί μακρού παραμονής του Αλέξη Τσίπρα και εξ ετέρου ότι πρόκειται δια ένα ιδεολογικώς κορεσμένο κόμμα και άκρως ακραίο, το οποίο τείνει να περιοριστεί εις ένα μικρό ποσοστό, ως ανέκαθεν ίσχυε.
Τα μέχρι τούδε πεπραγμένα αποδεικνύουν πανηγυρικά, ότι ο Σύριζα ήτο ένα κόμμα εύλογης και δικαιολογημένης αγανακτήσεως της κοινής γνώμης, μετά την αισχρή διακυβέρνηση της Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΚΚΙ, εν έτει 2012-2014, διαρκούντος του δεύτερου μνημονίου και εντεύθεν, το οποίο δια της στιλπνής πλην κιβδήλου συνθηματολογίας, συσπείρωσε την πλειονοψηφία των πολιτών, οι οποίοι ευαγγελίζοντο δήθεν μία αριστερή διακυβέρνηση εντός Ευρώπης, πλην όμως εκτός Ευρώ και εν γένει καθόλα απαλλαγμένη από μνημονιακές δεσμεύσεις, πλην όμως ταύτα, απεδείχθησαν όνειρα θερινής νυκτός, καθότι ο Σύριζα απετέλεσε το πιο συστημικό φιλοαμερικανικό κόμμα, άρρηκτα προσδεδεμένο εις τις επιταγές της Μέρκελ και εν γένει της Γερμανικής επικατοχής.
Τρανή απόδειξη τούτου καθίσταται το θεσμικό πραξικόπημα, να ποδοπατηθεί η βούληση του Ελληνικού λαού δια του δημοψηφίσματος του Ιουλίου του 2015, όπου ασμένως και ανενδοιάστως μετέτρεψε το ΟΧΙ εις ΝΑΙ, με αποτέλεσμα να κλυδωνισθεί εκ βάθρων το θεμέλιο της Δημοκρατίας, η βάση δηλαδή της πηγής των ελευθεριών, δηλονότι η λαϊκή κυριαρχία, πλην όμως και τότε δεν άλλαξε τίποτε, διότι μοιραία το αυτό κόμμα δέον όπως διαδοχικά κατά το σύστημα, κυβερνήσει, όπερ και εγένετο, έως το 2019.
Ο Σύριζα, εκποιώντας γηθοσύνως και μετά περισσής ανέσεως το Μακεδονικό, αφού κατήργησε τον Οκτώβριο του 2015 την προστασία της πρώτης κατοικίας εκτός Νόμου Κατσέλη, μετά ταύτα, επέτρεψε τη σωρεία μεταναστών να εισβάλλουν ανεξέλεγκτα εις την Πατρίδα μας ωσεί εποικισμού, διαμηνύοντας ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα, το Αιγαίο ανήκει εις τους ιχθύες του και άλλα ιλαροτραγικά αλλά και εν ταυτώ ιδιαίτατα επικίνδυνα δια την εξωτερική πολιτική και τη σοβαρότητα της χώρας εις τις Διεθνείς σχέσεις.
Ως εκ τούτου, δοθέντος ότι το ΠΑΣΟΚ, συν τω χρόνω προϊόντι αναβιώνει, συνεπάγεται εξ όσων φαίνεται ότι ο λαός, ο οποίος μετατοπίστηκε εις το Σύριζα, επαναπατρίζεται εις την βάση της Κεντροαριστεράς αφήνοντας τον Σύριζα περιχαρακωμένο εις τις ακραίες ανθελληνικές ιδεοληψίες του.
Τα γενεσιουργά αίτια της ήττας, πέραν του γεγονότος ότι ο Αλέξης Τσίπρας επί 17 έτη, άγνωστον πως, απετέλεσε τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη ενός κόμματος εξουσίας, ο οποίος καίτοι λαμβάνει δεύτερη συντριπτική εκλογική ήττα, ιδίως τώρα, παρά ταύτα, παραμένει κραταιός, παρά τις όποιες εύλογες εστίες στάσης και αμφισβητήσεις έχουν δημιουργηθεί εις τους κόλπους του εν λόγω κόμματος.
Είναι λοιπόν πρόδηλο, ότι άλλοι είναι οι αφανείς ιθύνοντες νόες οι οποίοι κινούν αδήλως τα νήματα και λαμβάνουν τις αποφάσεις δια τους ηγέτες των κομμάτων, πλειστάκις, δια ακαταλήπτως εις εμέ κριτηρίων, τα οποία αφίστανται της αντικειμενικής πραγματικότητας ή τουλάχιστον τις εις ημάς προσπελάσιμης αντίληψης περί των πολιτικών πραγμάτων.
Εν πάσει περιπτώσει, το ζήτημα καθίσταται καίριο και ζέον κατά πόσο δηλαδή ο Σύριζα μετά και τη δρομολογούμενη ήττα της 25-6-2023, θα δύναται να συνεχίσει με τον Αλέξη Τσίπρα ή και κατά πόσο το ίδιο το κόμμα θα υφίσταται με αυτά τα ποσοστά ή θα επανέλθει εις τη χρόνια προτεραία του, ήτοι, ένα κόμμα το οποίο ασθμαίνοντας εισήρχετο εις τη Βουλή.
Η έλλειψη ιδεολογίας αλλά και ενός αρκούντος πειστικού αφηγήματος εν συνδυασμώ και μετά την 4ετή διακυβέρνηση του Σύριζα, δημιούργησε την εντύπωση προς την κοινωνία ότι κάπου επαναπαύτηκε, μη έχοντας την ικμάδα αλλά και τη διάθεση να τροφοδοτήσει ένα όραμα προς τον κόσμο, πέραν της πετατημένης ρητορικής, της ιδεολογικής διχοστασίας και της εξυπηρετήσεως των ημετέρων.
Εν κατακλείδι, ο Σύριζα, εν πολλοίς, μεταξύ άλλων καθίσταται πρωταίτιος δια τη συντριπτική νίκη της Ν.Δ, η οποία εξίσου ήτο τραγική κατά την παρελθούσα διακυβέρνηση, πλην όμως, ουχί μόνο διατήρησε τα ποσοστά της ούσα κυβέρνηση, αλλά τα επαύξησε κιόλας, σημειώνοντας απαράμιλλο ιστορικό προηγούμενο, τούτο διότι μεταξύ άλλων, ο λαός ψήφισε με γνώμονα, «δυοίν κακοίν προκειμένοιν, το μη χείρον βέλτιστον».

«Πιέσεις» σε κατοικίες και σύστημα υγείας

0
«Πιέσεις» σε κατοικίες και σύστημα υγείας

Καθώς ο πληθυσμός του Καναδά φτάνει τα 40 εκατομμύρια, οι οικονομολόγοι προειδοποιούν για πίεση στην αγορά κατοικίας και στο σύστημα υγείας

Από τον Matthew Horwood
© theepochtimes.com

Καθώς ο πληθυσμός του Καναδά αγγίζει το ορόσημο των 40 εκατομμυρίων ανθρώπων, οικονομολόγοι και ειδικοί σε θέματα στέγασης προειδοποιούν, ότι η επιτάχυνση των αριθμών μετανάστευσης θα μπορούσε να πιέσει την αγορά στέγης και το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της χώρας.
«Η πρώτη μου αντίδραση είναι ότι είναι υπέροχο για τους ανθρώπους που έρχονται στη χώρα, αλλά ίσως δεν είναι τόσο υπέροχο για τους ανθρώπους στη χώρα», ανέφερε σε συνέντευξη ο Frank Clayton, ανώτερος ερευνητής στο Κέντρο Αστικής Έρευνας και Ανάπτυξης Γης στο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Τορόντο, συμπληρώνοντας ότι: «Ασκεί τόση πίεση στις υποδομές μας, είτε πρόκειται για στέγαση είτε για νοσοκομεία ή οτιδήποτε άλλο και φαίνεται ότι δεν είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό».
Ο πληθυσμός του Καναδά έφτασε το ορόσημο των 40 εκατομμυρίων στις 16 Ιουνίου. Με το ρεκόρ 1,06 εκατομμυρίων νεοφερμένων το 2022, η χώρα ηγείται της Ομάδας των Επτά στην αύξηση του πληθυσμού. Επειδή ο πληθυσμός συνεχίζει να γερνάει και η γονιμότητα παραμένει κάτω από το επίπεδο αντικατάστασης, η μετανάστευση ήταν ο κύριος μοχλός της αύξησης του πληθυσμού, αντιπροσωπεύοντας το 96% της συνολικής αύξησης το 2022, σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά.
Το Νοέμβριο του 2022, ο υπουργός Μετανάστευσης, Σον Φρέιζερ, ανακοίνωσε ένα νέο σχέδιο που θα έβλεπε τον Καναδά να φέρνει 500.000 μετανάστες ετησίως έως το 2025, αναφέροντας την ανάγκη οι νεοφερμένοι να αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις εργατικού δυναμικού και τις δημογραφικές αλλαγές που απειλούν το μέλλον της χώρας.
Σύμφωνα με το Immigration, Refugees and Citizenship Canada, η χώρα πρόκειται να δεχθεί 465.000 νέους μόνιμους κατοίκους το 2023, 485.000 το 2024 και 500.000 το 2025.
Ο Κλέιτον είπε, ότι ενώ η αύξηση του πληθυσμού είναι καλή για την οικονομία, εξέφρασε ανησυχίες για τον ανεπαρκή σχεδιασμό της ομοσπονδιακής κυβέρνησης όσον αφορά τις υποδομές που απαιτούνται για τη στήριξη νέων μεταναστών. Είπε ότι αυτό συχνά έχει ως αποτέλεσμα δήμοι όπως το Τορόντο, το Μόντρεαλ και το Βανκούβερ – που είναι οι κορυφαίοι προορισμοί για νέους μετανάστες – να επωμίζονται το βάρος της προσπάθειας να τους φιλοξενήσουν.
«Είναι απλώς συντριπτικό για το πού πηγαίνουν αυτοί οι άνθρωποι… δεν υπάρχει σχεδιασμός για την υποδομή», είπε ο Κλέιτον, επικαλούμενος αριθμούς από τη Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά, που έδειξαν ότι ο πληθυσμός του Τορόντο αυξήθηκε κατά πάνω από 138.000 άτομα το 2022. «Πόσα νοσοκομεία χρειάζεστε για 100.000 ανθρώπους; Πού είναι η στέγαση γι’ αυτούς τους ανθρώπους;», υπογράμμισε.

ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ
Ο Bill Tufts, ιδρυτής της Fair Pensions For All, μιας ομάδας υπεράσπισης που επικεντρώνεται σε ζητήματα συντάξεων και αποζημιώσεων του δημόσιου τομέα, είπε ότι πιστεύει, πως η μετανάστευση είναι καλή για τον Καναδά. Ωστόσο, ανησυχεί ότι η μαζική μετανάστευση θα φέρει «μαζικά» οικονομικά προβλήματα στη χώρα, ειδικά όταν πρόκειται για στέγαση.
Σύμφωνα με την έκθεση τής Canada Mortgage and Housing Corporation (CMHC) για το 2023 με τίτλο «Housing Market Outlook», η προσιτή τιμή των ενοικίων πρόκειται να μειωθεί λόγω της ζήτησης που ξεπερνά την προσφορά κατά το επόμενο έτος, με «σημαντικές μειώσεις στις εκκινήσεις κατοικιών» στις επαρχίες της Βρετανικής Κολομβίας, του Κεμπέκ και του Οντάριο. Η CMHC είπε το 2022 ότι για να αποκατασταθεί η οικονομική προσιτότητα των κατοικιών, θα χρειαστεί να κατασκευαστούν επιπλέον 3,5 εκατομμύρια οικονομικά προσιτές μονάδες μέχρι το 2030.
Ο Tufts είπε ότι με μέσο όρο 2,1 άτομα ανά κατοικία στον Καναδά, προκειμένου να φιλοξενηθεί η εισροή μεταναστών από το 2022, θα πρέπει να κατασκευαστούν συνολικά 667.000 επιπλέον κατοικίες. Ωστόσο, πέρυσι δημιουργήθηκαν μόνο περίπου 260.000 κατοικίες και η CMHC είπε ότι ο αριθμός το 2023 αναμένεται να είναι χαμηλότερος.
«Αυτό αφήνει ένα τεράστιο, σημαντικό έλλειμμα στις απαιτήσεις στέγασης. Είναι μεγαλύτερο από το συνολικό οικιστικό πληθυσμό του Βανκούβερ, το οποίο έχει περίπου 338.000 κατοικίες», είπε στους The Epoch Times.
«Προφανώς κάτι πρέπει να αλλάξει, [όπως] η πυκνότητα κατοικίας όπου ξαφνικά έχετε πυκνότητα στέγασης τεσσάρων ή πέντε ατόμων ανά σπίτι».
Ο Tufts σημείωσε, ότι ο αριθμός των ανθρώπων που ήρθαν στον Καναδά το 2022 είναι σχεδόν τόσο μεγάλος όσο ο πληθυσμός του Κάλγκαρι. «Πόσα χρόνια χρειάστηκαν για να χτιστεί η υποδομή – όλα τα σπίτια, οι δρόμοι, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, οι εμπορικές εγκαταστάσεις, τα καταστήματα, οι εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης για να τα φιλοξενήσουν;» αναρωτήθηκε, προσθέτοντας: «Και το έχουν μπλοκάρει μέσα σε μόλις ένα χρόνο;».

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Ο David Amborski, καθηγητής στη Σχολή Αστικού και Περιφερειακού Σχεδιασμού του Μητροπολιτικού Πανεπιστημίου του Τορόντο, είπε ότι τα υψηλά επίπεδα μετανάστευσης ωφελούν τον Καναδά, φέρνοντας τους απαραίτητους εργαζομένους για την ώθηση της οικονομίας, αλλά αναγνώρισε ότι ασκεί πίεση και στην αγορά στέγης και στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης αλλά και στα σχολεία.
Για να αντισταθμιστούν αυτά τα στελέχη, ο Amborski είπε ότι θα χρειαστεί να υπάρξουν επαρκείς διαδικασίες πιστοποίησης, που θα επιτρέψουν στους μετανάστες να γίνουν γιατροί, νοσηλευτές, οικοδόμοι και δάσκαλοι.
«Πρέπει να κοιτάξουμε να φέρουμε ανθρώπους με αυτά τα σετ δεξιοτήτων σε όλους τους τομείς. Θέλετε να βεβαιωθείτε ότι κάποιοι από τους μετανάστες που έρχονται έχουν τις δεξιότητες για να ανταποκριθούν στις ανάγκες που δημιουργούνται από τον αυξημένο πληθυσμό», τόνισε σε συνέντευξή του, για να συμπληρώσει επίσης ότι: «Οι αριθμοί μετανάστευσης είναι αρκετά υψηλοί, αλλά εξαρτάται από το αν φέρνετε άτομα με τα σετ δεξιοτήτων που θα τονώσουν την οικονομία. Εάν μπορείτε να καλύψετε τις ανάγκες του αυξημένου πληθυσμού, τότε είναι λογικό, αλλά αν αγνοείτε αυτά τα είδη συνόλων δεξιοτήτων, τότε [αυτό] δεν έχει νόημα».
Ο Κέβιν Μίλιγκαν, καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, είπε ότι είναι καλύτερο για τον Καναδά να έχει αυξανόμενο πληθυσμό παρά έναν πληθυσμό που μειώνεται, όπως χώρες σαν την Ιαπωνία ή την Κίνα.
«Υπάρχουν σίγουρα προκλήσεις που προκύπτουν όταν έχουμε μετανάστευση ενσωμάτωσης και προκλήσεις της αγοράς στέγης, τις οποίες σίγουρα βλέπουμε τώρα», είπε στους The Epoch Times. «Αλλά θα προτιμούσα [να έχω υψηλή μετανάστευση] όταν έχουμε μια αυξανόμενη ζήτηση για εργατικό δυναμικό, όπως έχουμε αυτή τη στιγμή, παρά όταν έχουμε μεγάλο πρόβλημα ανεργίας», είπε.
Μια ανάλυση της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καναδά από το Μάιο αμφισβήτησε την εμφάνιση εκτεταμένων ελλείψεων εργατικού δυναμικού στον απόηχο του COVID-19, δείχνοντας ότι δεν υπήρχαν ελλείψεις εργατικού δυναμικού για θέσεις εργασίας που απαιτούν υψηλά επίπεδα εκπαίδευσης. Η έκθεση πρότεινε ότι άλλοι παράγοντες, όπως η αναντιστοιχία δεξιοτήτων και αμοιβής, θα μπορούσαν να είναι ο λόγος πίσω από τον υψηλό αριθμό κενών θέσεων εργασίας.
Όσον αφορά την έμφαση που δίνει η κυβέρνηση στις φοιτητικές βίζες, ο Milligan είπε ότι υπάρχουν λίγα μειονεκτήματα στο να επιτραπεί σε μια ολόκληρη ομάδα φιλόδοξων νέων, καλά εκπαιδευμένων έξυπνων ανθρώπων, να έρθουν στον Καναδά. Ωστόσο, είπε ότι «οι αριθμοί της μετανάστευσης έχουν ασκήσει πίεση στις στεγαστικές αγορές πολλών πόλεων, κάτι για το οποίο όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης πρέπει να εργαστούν από κοινού για να διορθώσουν».
Ο Μίλιγκαν σημείωσε, ότι ο ίδιος και κάποιοι άλλοι οικονομολόγοι έχουν εκφράσει «προσοχή σχετικά με το αν έχουμε προχωρήσει πολύ γρήγορα, ειδικά για το θέμα της φοιτητικής βίζας» και το άγχος που έχει σε ορισμένες περιοχές του Καναδά.
«Νομίζω ότι είναι μια δίκαιη σειρά ερωτήσεων που πρέπει να κάνουμε: πηγαίνουμε πολύ γρήγορα…» τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι: «Η αίσθηση μου είναι ότι πλησιάζουμε στο [τέλος] της ικανότητάς μας να απορροφούμε αυτή τη στιγμή. Δε θα ήθελα να πάω πολύ πιο γρήγορα…».

«Θερμή» θερινή περίοδος στουγειονομικό δίκτυο του Κεμπέκ

0
«Θερμή» θερινή περίοδος στο υγειονομικό δίκτυο του Κεμπέκ

Συμβουλές και ενναλακτικές λύσεις
για να αποφύγετε τα επείγοντα

Καθώς πλησιάζει η θερινή περίοδος, το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας (le ministère de la Santé et des Services sociaux MSSS) υπενθυμίζει στους πολίτες, τις διάφορες επιλογές πρόσβασης στην πρωτοβάθμια φροντίδα.
Κάθε χρόνο, οι ασθενείς με μη επείγουσα προβλήματα αντιπροσωπεύουν περίπου το 50% των ανθρώπων που πηγαίνουν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, προκαλώντας ατέρμονες αναμονές που ποικίλλουν από νοσοκομείο σε νοσοκομείο.
Όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, η θερινή περίοδος φέρνει τις δικές της προκλήσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά τη διαχείριση του προσωπικού που παίρνει τις καλοκαιρινές του άδειες και τις συνέπειες που προκύπτουν. Απαιτείται σχεδιασμός από κάθε υγειονομική μονάδα βάσει των ειδικών πραγματικοτήτων της περιοχής της. Σύμφωνα με την ανακοίνωσή του, το MSSS εργάζεται για να βρει έναν ισορροπημένο τρόπο, ώστε να διασφαλίσει ότι οι Καναδοί του Κεμπέκ θα έχουν την καλύτερη δυνατή πρόσβαση στις υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας, παρέχοντας παράλληλα ευκαιρίες για ευεξία και αξιοπρεπείς διακοπές για το προσωπικό ολόκληρου του δικτύου.
Το MSSS ζήτησε και φέτος από κάθε υγειονομική μονάδα, να ενημερώσει γρήγορα τον πληθυσμό όταν είναι προγραμματισμένες αναδιαρθρώσεις υπηρεσιών, για να διασφαλίσει την προβλεψιμότητα. Όλα τα ζητήματα θα γίνονται διαχειρίσιμα τοπικά σε κάθε ιδρυματική μονάδα, προκειμένου να δοθεί προτεραιότητα στην τοπική διαχείριση, έτσι ώστε οι υλοποιηθείσες λύσεις να ανταποκρίνονται στις συγκεκριμένες ανάγκες των πολιτών σε κάθε περιοχή.
Πλέον, υπάρχουν αρκετές επιλογές εκτός του τμήματος επειγόντων περιστατικών που διευκολύνουν την πρόσβαση του πληθυσμού στις υπηρεσίες υγείας:

Τηλεφωνικά:

  • 811, επιλογή 1 (Info-Santé και παιδιατρική γραμμή): Μιλήστε με μια νοσηλεύτρια για να λάβετε συμβουλές υγείας. Μέσω της παιδιατρικής γραμμής, οι γονείς παιδιών ηλικίας 0 έως 17 ετών μπορούν να λάβουν συμβουλές από νοσηλεύτρια και να καθοδηγηθούν για τον προγραμματισμό ραντεβού, εάν είναι απαραίτητο.
  • 811, επιλογή 2 (Info-Social): Διατίθεται ειδικός για ψυχοκοινωνικές ή ψυχικές συμβουλές.
  • 811, επιλογή 3 (GAP): Το γραφείο πρόσβασης στην πρωτοβάθμια φροντίδα (Le Guichet d’accès à la première ligne) είναι διαθέσιμο σε όλες τις περιοχές του Κεμπέκ για άτομα που αναμένουν οικογενειακό γιατρό. Οι αιτήσεις ραντεβού αναλύονται για να κατευθυνθεί ο ασθενής στον κατάλληλο επαγγελματία ή ιατρική υπηρεσία ανάλογα με τις ανάγκες του.
    Online:
  • Ο πληθυσμός μπορεί επίσης να έχει πρόσβαση στον ψηφιακό GAP για εξατομικευμένες συστάσεις.
  • Για να προγραμματίσετε ένα ραντεβού, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα Rendez-vous santé Québec (RVSQ) ή άλλες πλατφόρμες (Clic Santé, Bonjour Santé, κλπ.).
    Από κοντά:
  • Οι πολίτες ενθαρρύνονται επίσης να συμβουλευτούν το φαρμακοποιό ή τον οικογενειακό γιατρό τους, εάν είναι απαραίτητο.

Αυτές οι νέες συμπληρωματικές υπηρεσίες, σε συνδυασμό με την επιπλέον φροντίδα των ομάδων οικογενειακής ιατρικής, μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά στο φόρτο εργασίας του τμήματος επειγόντων περιστατικών σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη. Προς αυτή την κατεύθυνση, η συνεργασία του πληθυσμού και όλων των εμπλεκομένων φορέων του δικτύου είναι ουσιαστική για να αποκτήσουν πρόσβαση στην κατάλληλη υπηρεσία, από τον κατάλληλο επαγγελματία, την κατάλληλη στιγμή.
Μία καινούργια για την επαρχία του Κεμπέκ πρωτοβουλία είναι το Guichet d’accès à la première ligne (GAP), το οποίο λειτουργεί ως πύλη για τις υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας. Οι ώρες λειτουργίας του GAP διαφέρουν ανά περιοχή και οι πολίτες μπορούν να βρουν τις ώρες λειτουργίας στην επίσημη ιστοσελίδα Quebec.ca. Τον περασμένο χρόνο, το GAP έλαβε περίπου 900.000 αιτήσεις, υπογραμμίζοντας τη σημασία του στην ικανοποίηση των υγειονομικών αναγκών των Καναδών του Κεμπέκ.
Για την ευαισθητοποίηση για εναλλακτικές λύσεις στα τμήματα επειγόντων περιστατικών, ξεκίνησε μια διαφημιστική εκστρατεία το Μάρτιο. Η εκστρατεία ενθαρρύνει τον πληθυσμό να εξερευνήσει επιλογές πέρα από τα τμήματα επειγόντων περιστατικών για μη επείγουσες ανάγκες υγείας. Παρέχοντας πληροφορίες για τους διαθέσιμους πόρους, η εκστρατεία στοχεύει στην εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με τις διάφορες υπηρεσίες που προσφέρονται και προωθεί μια πιο αποτελεσματική χρήση των υγειονομικών πόρων.
Ένα από τα βασικά επιτεύγματα στη βελτίωση της πρόσβασης στην πρωτοβάθμια φροντίδα στο Κεμπέκ είναι η σημαντική αύξηση του αριθμού των Κεμπεκιοτών που λαμβάνουν φροντίδα από επαγγελματίες υγείας ή γιατρούς. Από τη συμφωνία που επετεύχθη το Μάιο μεταξύ του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών και της Fédération des médecins omnipraticiens du Québec (FMOQ), πάνω από 600.000 άτομα έχουν εγγραφεί σε ομάδα οικογενειακής ιατρικής, υπερβαίνοντας τον αρχικό στόχο των 500.000 εγγραφών. Αυτό το επίτευγμα αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς τη διασφάλιση, ότι περισσότεροι Κεμπεκιότες έχουν έναν καθορισμένο πάροχο υγειονομικής περίθαλψης και μπορούν να λάβουν συνεχή φροντίδα, σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου.
Είναι αξιοσημείωτο, ότι το 95% των αιτήσεων του GAP επεξεργάζονται σε λιγότερο από 36 ώρες, διασφαλίζοντας έγκαιρη απόκριση στα άτομα που ζητούν ιατρική βοήθεια. Ο αποτελεσματικός χειρισμός των αιτημάτων αυτών, αποδεικνύει τη δέσμευση του υγειονομικού συστήματος για την παροχή έγκαιρης περίθαλψης και υποστήριξης στον πληθυσμό.

Το υπουργείο αναφέρει επίσης, ότι έχουν εγγραφεί περισσότεροι από 6.814.000 Κεμπεκιότες με έναν οικογενειακό γιατρό ή ομάδα οικογενειακής ιατρικής, που αντιπροσωπεύει το 89,3% του πληθυσμού. Το υπουργείο θεωρεί αυτό ένα εντυπωσιακό επίτευγμα που δείχνει τη σημαντική πρόοδο που έχει γίνει στη διασφάλιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας για τους κατοίκους του Κεμπέκ. Μέσω αυτών των εγγραφών, οι Κεμπεκιότες έχουν πρόσβαση σε έναν οικογενειακό γιατρό ή σε μια ομάδα οικογενειακής ιατρικής, που μπορεί να τους παρέχει συνεχή φροντίδα και υποστήριξη για τις υγειονομικές τους ανάγκες. Αυτό είναι σημαντικό για τη βελτίωση της πρόληψης, της διάγνωσης και της θεραπείας των ασθενειών, καθώς και για την παροχή ολοκληρωμένης και συνεχούς φροντίδας στον πληθυσμό του Κεμπέκ.

Παραιτήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας!

0
Παραιτήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας!

Δε θα είναι υποψήφιος στην εκλογή νέας ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ

«Την άμεση προσφυγή στις σχετικές διαδικασίες για την εκλογή νέας ηγεσίας» του ΣΥΡΙΖΑ από τα μέλη του πρότεινε ο Αλέξης Τσίπρας σε δηλώσεις που παραχώρησε στο Ζάππειο την Πέμπτη 29/6, ανακοινώνοντας παράλληλα την απόφασή του να μην είναι ο ίδιος υποψήφιος.
Σε μια μακροσκελή δήλωση, ο Αλ. Τσίπρας, απευθύνθηκε σε όλους όσους στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και όχι, μίλησε για την «οδύνη» που του προκάλεσε αυτή η απόφαση, την οποία όπως είπε, δεν την πήρε «εν θερμώ», ενώ επίσης εξέφρασε την πεποίθησή του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει ο κορμός της προοδευτικής παράταξης του τόπου. 
«Στη δήλωσή μου το βράδυ των εκλογών είπα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πια κλείσει ένα μεγάλο ιστορικό κύκλο, που πρέπει να τον αποτιμήσουμε με περηφάνεια. Και να ανοίξουμε συλλογικά, έναν επόμενο κύκλο. Δύσκολο, πρωτόγνωρο, αλλά ακόμη πιο ελπιδοφόρο και δημιουργικό», είπε και πρόσθεσε: «Μίλησα επίσης για την ανάγκη δύσκολων και γενναίων αποφάσεων, που αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Για την ανάγκη να συναντηθούμε πάλι με τις αξίες μας. Της συλλογικότητας, της ανιδιοτέλειας και της κοινωνικής ευθύνης, να ανανεώσουμε τολμηρά το στελεχικό μας δυναμικό από πάνω μέχρι κάτω, δείχνοντας εμπιστοσύνη σε νέους ανθρώπους, να βάλουμε τέλος σε νοοτροπίες που μας κόστισαν ακριβά». 
Σε αυτά συμπλήρωσε, την «ανάγκη να εφεύρουμε το νέο ΣΥΡΙΖΑ, που θα μπορέσει με σεμνότητα και ανοιχτά μάτια να διαβάσει τις νέες αντιθέσεις και τα νέα ρεύματα της κοινωνίας, τις νέες προκλήσεις της εποχής, και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες εκείνων που θέλει και έχει ταχθεί να εκπροσωπεί».  
Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, υπενθύμισε ότι ήταν μόλις 34 ετών όταν παρέλαβε «ένα μικρό κόμμα της Αριστεράς», το οποίο «έγινε ο κορμός της προοδευτικής παράταξης στην Ελλάδα» και ο ίδιος «ο πρώτος στην ιστορία αριστερός πρωθυπουργός της χώρας». Τόνισε, δε, ότι ήταν «το πρώτο αριστερό κόμμα στην Ευρώπη που κυβέρνησε και μάλιστα σε ιστορικές στιγμές, τόσο για την πατρίδα και την ΕΕ, σε απίστευτα δύσκολες συνθήκες, με την κοινωνία καταρρακωμένη και την οικονομία χρεοκοπημένη», σχολιάζοντας πως «κάθε μέρα» της πορείας του «ήταν μια μέρα μάχης». 
«Αντιμετωπίσαμε στην αρχή μια Ευρώπη καχύποπτη και εχθρική απέναντι στην Ελλάδα και μια συμμαχία δανειστών που θεωρούσε την πατρίδα μας άξια τιμωρίας. Αντιμετωπίσαμε αφόρητες πιέσεις και εκβιασμούς. Που εκπορεύονταν από ισχυρές δυνάμεις έξω από τη χώρα, αλλά έβρισκαν ισχυρούς συμπαραστάτες και μέσα σ’ αυτή», είπε, δηλώνοντας, ωστόσο «περήφανος» για όσα πέτυχε η κυβέρνηση αυτή και συγκεκριμένα: «την έξοδο από τα μνημόνια και τη ρύθμιση του χρέους», «την επούλωση των τραυμάτων της κοινωνίας και της οικονομίας», «τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας που αποκαταστήσαμε» και «την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών». 
Έκανε επίσης αναφορά σε «συμβιβασμούς», «τραύματα» και «λάθη», υπογραμμίζοντας πως όλα αυτά «αποτελούν αναντικατάστατη παρακαταθήκη για το νέο κύκλο του ΣΥΡΙΖΑ».
«Το εκλογικό σώμα έδωσε στο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ την Κυριακή 25/6 μια διπλή εντολή. Πρώτον, να ανταποκριθεί στο ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Που πάντα και εκ των πραγμάτων είναι ρόλος κόμματος εξουσίας. Και δεύτερον, να αλλάξει δραστικά, αν θέλει να διεκδικήσει εκ νέου με αξιώσεις την κυβέρνηση», είπε χαρακτηριστικά, κάνοντας λόγο για ανάγκη «άμεσης» αναδιοργάνωσης, «χωρίς χρονοτριβή».
«Το νέο κύμα στην κοινωνία, την τέχνη, στην πολιτική, περνάει είτε με συγκρούσεις, το πιο συνηθισμένο, είτε επειδή κάποιοι που κατέχουν θέσεις ευθύνης κατανοούν την αναγκαιότητά του. Κι εγώ κατανοώ την ανάγκη για ένα νέο κύμα του ΣΥΡΙΖΑ. Και αποφάσισα να παραμερίσω για να περάσει», δήλωσε ο Αλ. Τσίπρας, εκφράζοντας την «εμπιστοσύνη» του στο ανθρώπινο δυναμικό του κόμματος. 
Συνεχίζοντας, ανακοίνωσε την πρόταση του για «την εκλογή νέας ηγεσίας από τα μέλη του Κόμματος, όπως ορίζει το καταστατικό του» και την «την άμεση προσφυγή στις σχετικές διαδικασίες», στις οποίες, όπως χαρακτηριστικά είπε, «φυσικά δε θα είναι υποψήφιος». Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι θα είναι «παρών πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά από αυτές» και δήλωσε «συγκινημένος». 
«Αυτή η απόφαση έχει και για μένα ένα στοιχείο οδύνης, όπως θα είχε και για τον καθένα. Έχει όμως και ένα στοιχείο προσωπικής πρόκλησης, ένα γοητευτικό στοιχείο», είπε και συνέχισε: «Να αποδείξω με τη στάση και το παράδειγμά μου ότι στη ζωή, στην πολιτική, ιδίως στην πολιτική που αναφέρεται σε αξίες, μπορείς να είσαι μάχιμος και δημιουργικός, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα πιο χρήσιμος και χωρίς αξιώματα. Να αποδείξω ότι η μάχη για τις ιδέες και η προσφορά δεν ορίζεται από την καρέκλα που κατέχει κανείς». 
Κλείνοντας, δεσμεύτηκε προς τα μέλη, τους φίλους και τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, ότι θα συνεχίσει να είναι «δίπλα» τους, ενώ απευθύνθηκε και «σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες», υποστηρίζοντας ότι «τα επόμενα χρόνια δε θα είναι εύκολα για κανένα μας» καθώς «ζούμε σε μια περίοδο αλλεπάλληλων κρίσεων, σε ένα ασταθές οικονομικό περιβάλλον, σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών εντάσεων και προκλήσεων».
«Η πίστη στις αξίες μας. Η προσήλωσή μας στη δημοκρατία και την ελευθερία, που είναι συνώνυμο της Ελλάδας. Η αγάπη για τον άνθρωπο. Η αλληλεγγύη. Η αγάπη για την πατρίδα. Η ενότητα. Το εμείς πάνω από το εγώ, είναι δρόμος για να ξεπεράσουμε όλες αυτές τις δυσκολίες», είπε και κατέληξε: «Η προοδευτική παράταξη του τόπου, όπως πάντα στην ιστορία, θα είναι οδηγός σε αυτή τη συλλογική, την εθνική προσπάθεια. Και ένας νέος ΣΥΡΙΖΑ που θα την εκφράζει αυτή τη μεγάλη παράταξη, μπορεί να γίνει ξανά η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο».

© ΑΠΕ-ΜΠΕ