Σύμφωνα με επιστολή που λάβαμε από τον κ. Γιάννη Βάθη, υπεύθυνο κτιρίων και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ ζημίωσε τον οργανισμό 122.000 $.

Η ζημιά προέρχεται από τη μη πληρωμή επί 13 χρόνια ενοικίου της αίθουσας 102 στα γραφεία της Κοινότητας. Συγκεκριμένα, οι όροι ενοικίασης που υπογράφηκαν το 2010 προέβλεπαν το Κογκρέσο να πληρώνει $200 το μήνα ήτοι $9.600 ετησίως.

Σύμφωνα με τον κύριο Βάθη, η Κοινότητα ζήτησε όπως το Κογκρέσο εκκενώσει το δωμάτιο 102, αλλά ως τώρα δεν το έκαναν, διότι σύμφωνα με τα γραφόμενα του «…παραμένουν εκεί, πιστεύοντας ότι η Διοίκηση Τσούκα θα παραιτηθεί μέσα στη διάρκεια της θητείας της και έτσι θα μπορέσουν να παραμείνουν ΔΩΡΕΑΝ όσο χρόνο η Κοινότητα υπάρχει…».

Απ’ ότι πίστευα, μια και η Κοινότητα ήταν κύριο ιδρυτικό μέλος του Κογκρέσου, νόμιζα -όπως και η πλειοψηφία της Παροικίας- ότι το δωμάτιο 102 θα παραχωρούνταν δωρεάν στο Κογκρέσο. Θέλω να πιστεύω ότι θα βρεθεί μια ενδιάμεση λύση με το νέο πρόεδρο του Κογκρέσου, Σωτήρη Αντύπα, για τη χρησιμοποίηση του δωματίου 102.

Αν βασιστούμε στην επιστολή Βάθη, παραμένει το γεγονός ότι οι πρώην διοικήσεις του Κογκρέσου αγνόησαν τη συμφωνία του 2010 και δεν πλήρωσαν ούτε… σέντσι. Αναρωτιόμαστε το γιατί. Μήπως το συμφωνητικό μεταξύ Κογκρέσου και Κοινότητας ήταν απλώς θεωρητικό, αλλά και πάλι, τι όφελος θα είχε η Κοινότητα απ’ αυτό; Ιδού η απορία.

Πάντως ένα είναι σίγουρο. Οι σχέσεις μεταξύ Κοινότητας και Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ δεν είναι και τόσο… εγκάρδιες, όπως με τις προηγούμενες Κοινοτικές Διοικήσεις. Αντιθέτως οι σχέσεις της Κοινότητας με το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, είναι πολύ φιλικές. Τόσο φιλικές, που στην αναβληθείσα γενική συνέλευση της 21^ης Ιανουαρίου, η διοίκηση και οι υποστηρικτές της ήθελαν να προεδρεύσει η κα Πελαγία Αδαμίδη, Γενική Γραμματέας του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου και παρεμπιπτόντως, πρώην προσωρινή Γενική Διευθύντρια της ΕΚΜΜ, που απολύθηκε από τη διοίκηση Νικολάου Παγώνη.

Προς Γενική Συνέλευση

Η Γενική Συνέλευση της Κυριακής 18/2, σίγουρα θα γραφτεί στην ιστορία της Κοινότητας. Ποτέ άλλοτε δεν καθυστέρησαν τόσο πολύ οι παρουσιάσεις απολογισμών και προϋπολογισμών. Τα αίτια δεν τα σχολιάζω. Μην ξεχνάμε, ότι ο προϋπολογισμός είναι για την οικονομική περίοδο 1 Ιουλίου 2023 ως 30 Ιουνίου 2024. Που σημαίνει, ότι τα μέλη της Κοινότητας θα ψηφίσουν την έγκριση των όσο δαπανήθηκαν από την 1 Ιουλίου 2023 ως τις 18 Φεβρουαρίου 2024. Η αλήθεια είναι, ότι τα τελευταία χρόνια και με τις προηγούμενες διοικήσεις, η Κοινότητα λειτούργησε χωρίς έγκριση των ετήσιων προϋπολογισμών από τα μέλη της γενικής συνέλευσης.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Στην ημερησία διάταξη υπάρχει ακόμα τροποποίηση εσωτερικών κανονισμών των Κοινωνικών Υπηρεσιών. Σίγουρα γνωρίζεται ότι το Τμήμα Κοινωνικών Υπηρεσιών είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Κοινότητας. Για την ιστορία, που οι περισσότεροι δε θα γνωρίζεται, είναι και αυτό επίτευγμα της Κοινοτικής Διοίκησης Δημητρίου Μανωλάκου.

Οι κοινωνικές υπηρεσίες, ανάλογα τις Κοινοτικές Διοικήσεις, δουλεύουν επάξια ή βρίσκονται σε λήθαργο. Σήμερα, το φόβητρο ότι «θα χάσουμε τις δόσεις αν δεν ανεξαρτητοποιηθούν οι Κοινωνικές Υπηρεσίες δεν ευσταθεί, διότι κατατέθηκε απ’ ότι γνωρίζουμε μια δόση της χρηματοδότησης από το κυβερνητικό πρόγραμμα του Κεμπέκ. Η Κοινότητα μας χρειάζεται κι άλλα τμήματα και υπηρεσίες και όχι «τεμάχισμα» των τμημάτων της.

Όταν δεν πληρώνεις από την τσέπη σου…

Αυτή την εβδομάδα, η Γενική Ελεγκτής του Καναδά παρουσίασε μια έκθεση – καταπέλτη, όπου μάθαμε ότι το λογισμικό ArriveCAN ενώ είχε υπολογιστεί να κοστίσει μόνο $80.000 στο τέλος κόστισε 59+ εκατομμύρια, ήτοι μια διόρθωση κόστους του ύψους 74.000%. Και ύστερα μιλάμε για τα κοινοτικά κτίρια… Επίσης, το μετρό του Λαβάλ από $170 εκ. στα $800 εκ. και μην ξεχνάμε και το περίφημο Ολυμπιακό Στάδιο που θα φτάσει με την καινούργια σκεπή και τον εσωτερικό καλλωπισμό τα 4 δισεκατομμύρια. Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα «λαθεμένων υπολογισμών».

Να μην ξεχάσω το πρόγραμμα ηλεκτρονικής δομής και υπηρεσιών της κυβέρνησης του Κεμπέκ, που έχει φτάσει ήδη στα 2 δις και δεν έχει καταλήξει πουθενά.  Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν για το πρόγραμμα εντόπισης, καταλογισμού και εξαγορά απαγορευμένων πυροβόλων όπλων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Tο 1995, o τότε υπουργός δικαιοσύνης Allan Rock, υποσχέθηκε ότι το πρόγραμμα αυτό θα κοστίσει μόνο 85 εκατομμύρια. Εδώ… γελάμε, διότι ως τώρα το πρόγραμμα ξεπέρασε τα 2 δις και υπάρχει φόβος να ξεπεράσει τα 6,5 δις!

Πράγματι, το κόστος συλλογής των απαγορευμένων πυροβόλων όπλων θα μπορούσε να ανέλθει μεταξύ 1,6 και 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτή η εκτίμηση εύρους ανέρχεται σε 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια έως 6,7 δισεκατομμύρια δολάρια, αφού συμπεριλάβετε το κόστος αποζημίωσης στους ιδιοκτήτες.

(Και αυτά δεν περιλαμβάνουν αποθήκευση και καταστροφή συλλεγόμενων πυροβόλων όπλων, παροχή συμβουλών, κυβερνητικές διαφημίσεις και αποζημίωση σε μουσεία για κατασχεμένο ιστορικό στρατιωτικό εξοπλισμό).

Εδώ πρέπει να προσθέσουμε τη σπάταλη 2,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων που δαπανήθηκαν για το μητρώο όπλων με μακριά κάνη, το οποίο ουσιαστικά καταργήθηκε το 2012.  2,7 δις συν 6,5 δις μας κάνει 9,2 δις.

Τέλος, υπάρχει πιθανότητα το Κεμπέκ να δαπανήσει μεταξύ 11 και 13 δις για την εκμάθηση γαλλικών για όλους τους μη μόνιμους κατοίκους που δε γνωρίζουν καλά… Ποιος όμως υπολογίζει τα δις; Στην τελική, εμείς πάντα πληρώνουμε.

Αυξήθηκε η απασχόληση

Με θετικούς οιωνούς μπήκε το 2024 στον Καναδά, όσον αφορά την ανεργία, εφόσον τον Ιανουάριο το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε οριακά κατά 0,1 ποσοστιαία μονάδα (-0,1%) στο 5,7%. Αυτή ήταν η πρώτη μείωση από το Δεκέμβριο του 2022, λόγω τού ότι για το μεγαλύτερο μέρος του 2023 ήταν σε ανοδική τάση (από 5,1% τον Απρίλιο του 2023 σε 5,8% το Δεκέμβριο του 2023).

Αύξηση είχαμε και στην απασχόληση κατά 37.000 άτομα τον Ιανουάριο, μετά από τρεις μήνες μικρής αλλαγής. Το ποσοστό απασχόλησης πάντως μειώθηκε κατά 0,1 ποσοστιαίες μονάδες στο 61,6%, καθώς η αύξηση του πληθυσμού (+0,4%) ξεπέρασε την αύξηση της απασχόλησης (+0,2%).

Σε ετήσια βάση, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 345.000 (+1,7%), ενώ ο πληθυσμός σε ηλικία εργασίας, λόγω της μόνιμης και προσωρινής μετανάστευσης, αυξήθηκε κατά 1 εκατομμύριο (+3,1%), ωθώντας το ποσοστό απασχόλησης προς τα κάτω.

Μετά από δύο μήνες μικρής αλλαγής, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 48.000 (+1,1%) στους υπαλλήλους του δημόσιου τομέα τον Ιανουάριο. Ελάχιστα άλλαξε το μήνα για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα και τους αυτοαπασχολούμενους. Σε ετήσια βάση, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 4,1% για τους υπαλλήλους του δημόσιου τομέα (+174.000), αυξήθηκε κατά 1,6% για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα (+210.000) και ελάχιστα άλλαξε για τους αυτοαπασχολούμενους.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΣΕ 4 ΕΠΑΡΧΙΕΣ

Η απασχόληση στο Οντάριο αυξήθηκε κατά 24.000 (+0,3%) τον Ιανουάριο, αντισταθμίζοντας εν μέρει τη μείωση κατά 37.000 (-0,5%) το Δεκέμβριο. Το ποσοστό απασχόλησης στην επαρχία παρέμεινε σταθερό στο 60,8% τον Ιανουάριο, αλλά μειώθηκε κατά 1,4 ποσοστιαίες μονάδες σε ετήσια βάση. Από τον Ιανουάριο του 2023 έως τον Ιανουάριο του 2024, η αύξηση της απασχόλησης στο Οντάριο (+1,1%) ακολουθούσε την ανάπτυξη σε εθνικό επίπεδο (+1,7%), ενώ ο πληθυσμός σε ηλικία εργασίας αυξήθηκε με ταχύτερο ρυθμό στην επαρχία (+3,4%) σε σύγκριση με τον Καναδά συνολικά (+3,1%).

Μετά από έξι μήνες μικρής αλλαγής, η απασχόληση στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ αυξήθηκε κατά 7.500 (+3,2%) τον Ιανουάριο, ενώ το ποσοστό ανεργίας σημείωσε μικρή μεταβολή στο 10,2%.

Η απασχόληση αυξήθηκε κατά 6.900 (+1,0%) στη Μανιτόμπα τον Ιανουάριο, μετά από μικρή αλλαγή τους προηγούμενους τρεις μήνες. Το ποσοστό ανεργίας στη Μανιτόμπα ήταν 4% τον Ιανουάριο, ελάχιστα άλλαξε τον μήνα, αλλά μειώθηκε κατά 1,5 ποσοστιαίες μονάδες από την πρόσφατη κορύφωσή του που έφτασε τον Αύγουστο του 2023. Τον Ιανουάριο του 2024, το ποσοστό ανεργίας στη Μανιτόμπα ήταν το χαμηλότερο μεταξύ των επαρχιών.

Μετά από δύο μήνες μικρής αλλαγής, η απασχόληση στο Σασκάτσουαν μειώθηκε τον Ιανουάριο (-6.200, -1%), αντισταθμίζοντας εν μέρει τα κέρδη το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2023. Στο 4,7%, το ποσοστό ανεργίας άλλαξε ελάχιστα τον Ιανουάριο του 2024.

Τον Ιανουάριο, η απασχόληση στο Κεμπέκ άλλαξε ελάχιστα για τέταρτο συνεχόμενο μήνα και το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε σταθερό στο 4,5%. Στους 12 μήνες έως τον Ιανουάριο, η απασχόληση στο Κεμπέκ άλλαξε ελάχιστα, ενώ ο πληθυσμός ηλικίας 15 ετών και άνω αυξήθηκε κατά 1,9%. Κατά συνέπεια, το ποσοστό απασχόλησης μειώθηκε από 62,5% τον Ιανουάριο του 2023 σε 61,6% τον Ιανουάριο του 2024.

© ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΝΑΔΑ

Πάντοτε μου την… έδινε με τις παγκόσμιες ημέρες. Αν δεν το ξέρετε, υπάρχει παγκόσμια ημέρα για οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε. Παγκόσμιες μέρες που δημιουργήθηκαν χωρίς πραγματικά να είναι ουσιαστικές. Μια απ’ αυτές είναι και η «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, που εορτάζεται στις 9 Φεβρουαρίου».

Όπως και οι περισσότερες παγκόσμιες ημέρες, προπαντός αυτή η παγκόσμια ημέρα, είναι απλώς μια επίσημη δικαιολογία για να γίνονται φιέστες μικρές ή μεγάλες, να απαγγέλλονται μακροσκελής λόγοι και να πέφτουν παλαμάκια. Όμως, τίποτε το ουσιαστικό δε γίνεται για την περιφρούρηση της Ελληνικής Γλώσσας, είτε εδώ είτε στην πατρίδα Ελλάδα. Συγκεκριμένα, κάθε χρόνος που περνάει η Ελληνική Γλώσσα «ξεθωριάζει» σαν ένα πανί που δεν αντέχει στο χρόνο.

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελληνική Γλώσσα είναι η διαιώνιση ξενομανίας και ξενογλωσσίας, προπαντός της αγγλικής γλώσσας, μέσα στο λεξιλόγιο της καθημερινότητας. Σε αυτό βοηθούν πάντα τα ελλαδικά ενημερωτικά μέσα και οι διαφημίσεις που προβάλλονται στο κοινό.

Το πρόβλημα αυτό δεν είναι πρόσφατο, υπάρχει εδώ και δεκαετίες, και καμιά κυβέρνηση δεν προσπάθησε να το λύσει. Θα έλεγα επίσης, ότι ένας νόμος προφύλαξης της Ελληνικής Γλώσσας είναι απαραίτητος.

Το δεύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελληνική Γλώσσα, είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες – μη Ελλήνων και μη Χριστιανών – που εισέβαλαν και θα εισβάλουν με άδεια της Ελληνικής Κυβέρνησης στην πατρίδα, αυξάνοντας δραστικά τον αριθμό πολιτών – άσχετοι με την Ελληνική Γλώσσα – σε αντίθεση των Ελλήνων, που λόγω μειωμένης γεννητικότητας το ποσοστό τους στον πληθυσμό της πατρίδας μειώνεται κάθε μέρα που περνάει.

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις ποτέ δεν είχαν διορατικότητα για να προβλέψουν τι θα απογίνει η Ελληνική Γλώσσα μέσα στην πατρίδα Ελλάδα, αν αυξηθεί ο αριθμός των μην Ελλήνων και μη Χριστιανών. Ήδη τα τελευταία χρόνια υπήρξαν επεισόδια καταπάτησης Ελληνικών και χριστιανικών θεσμών, όπου οι αρχές (με διαταγή ανωτέρων) κάνουν τα «στραβά μάτια».

ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ ΜΑΣ

Μη νομίζεται ότι τα πράγματα είναι πιο ρόδινα εδώ. Κάθε μέρα που περνάει ελαττώνεται ο αριθμός αυτών που γνωρίζουν και χρησιμοποιούν την Ελληνική Γλώσσα όταν το καλούν οι περιστάσεις. Η προηγούμενη γενεά δεν έκανε προσπάθειες να κρατήσει την Ελληνική Γλώσσα. Θα μου πείτε ότι κάνω λάθος, μια και έχουμε τους μαθητές των Ελληνικών μας Ημερησίων Σχολείων.

Δεν αρκεί όμως καθόλου. Τα παιδιά μας, οι μαθητές, βρίσκονται σε Ελληνικό πλαίσιο μόνο τις ώρες που διδάσκονται Ελληνικά στα ημερήσια και απογευματινά σχολεία μας. Τον υπόλοιπο καιρό, και προπαντός στο σπίτι τους, βρίσκονται σ’ ένα περιβάλλον αγγλόφωνο. Ακόμα και οι παππούδες και οι γιαγιάδες παρασύρονται και μιλούν στα εγγόνια τους αγγλικά αντί ελληνικά. Εδώ πρέπει να πούμε ότι σε πολλές περιπτώσεις τα εγγόνια δε θα πήγαιναν στα Ελληνικά σχολεία αν οι παππούδες και οι γιαγιάδες δεν πλήρωναν τα δίδακτρα. Ή κάνω λάθος…;

Θα ήταν παράλειψη μου να μην αναφερθώ και στους συλλόγους της παροικίας μας, που εδώ και πολύ καιρό, ακόμα και οι ανακοινώσεις ορισμένων συλλόγων δεν έχουν ούτε μια λέξη Ελληνικά.

Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι η αφίσα για τη συναυλία ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ είχε μόνο 11 λέξεις στα Ελληνικά. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι καταστροφές και οι σφαγές από τους Κεμάλιδες έγιναν, διότι οι ρωμιοί εκείνης της περιόδου κρατούσαν ΥΨΗΛΑ την Ελληνική Γλώσσα και Ορθόδοξη Πίστη! Εμείς όμως, εδώ στον Καναδά, έχοντας πλήρη ελευθερία έκφρασης στη γλώσσα μας, αγγλοποιήσαμε την αφίσα για την εκδήλωση της ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ. Εύγε μας…

Αντιθέτως, η αφίσα για το θεατρικό ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ που θα παρουσιάσει το Λύκειο Ελληνίδων στις 18 Φεβρουαρίου στο PALACE, είναι στην Ελληνική Γλώσσα.

Τελευταίως άφησα την Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ. Κι εδώ τα πράγματα – όσον αφορά την Ελληνική Γλώσσα – δεν πάνε καλά. Έχοντας συνεδριάσεις όπου ο διάλογος όλο «γέρνει» προς την Αγγλική, συνεδριάσεις που γίνονται οι εκθέσεις και παρουσιάσεις  σε οτιδήποτε άλλη γλώσσα παρά στην Ελληνική Γλώσσα, και άλλα πολλά του είδους, αναρωτιέμαι τι το Ελληνικό θα υπάρξει μετά από λίγα χρόνια.

Όπως στην πατρίδα δεν έγιναν οι ανάλογες προσπάθειες για τη διαφύλαξη της Ελληνικής Γλώσσας, έτσι και στην παροικία μας ποτέ δεν πάρθηκε ή μάλλον ποτέ δε μελετήθηκε τι πρέπει να κάνουμε για τη διαφύλαξη της, με απώτερο σκοπό όλο και περισσότεροι να την ομιλούν (τουλάχιστον).

Με το μόνο να γιορτάζουμε τα τελευταία χρόνια, στις 9 Φεβρουαρίου, την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, δεν αρκεί καθόλου. Το γνωρίζουμε όλοι αλλά δεν κάνουμε τίποτα το ουσιαστικό. ΤΙΠΟΤΑ. Με αποτέλεσμα σε λίγα χρόνια να μιμηθούμε τους Ελληνοαμερικανούς, όπου στις περισσότερες πολιτείες δεν μπορούν να εκφράσουν ούτε μια Ελληνική Λέξη.

Ας αφήσουμε λοιπόν τις φιέστες και ας επικεντρωθούμε ως οργανωμένη παροικία χέρι – χέρι, να βρούμε έμπρακτες λύσεις πως θα κρατήσουμε την Ελληνική μας Γλώσσα.

Μια διαφημιστική καμπάνια προώθησης της Ελληνική Γλώσσας, που πιστεύω όλοι οι συνάδελφοι θα συμμετέχουν αφιλοκερδώς, θα έπαιζε σημαντικό ρόλο. Θυμάμαι τον Γιάννη Δαπέρη που βροντοφώναζε από το ραδιόφωνο κάθε μέρα: Γονείς μιλάτε στα παιδιά σας Ελληνικά. Ναι, είχε διορατικότητα, για το τι θα αντιμετωπίζαμε στο μέλλον για τη Γλώσσα μας.  

Ας μην ξεχνάμε ότι η γλώσσα είναι σκέψη. Κι αν χάσουμε την Ελληνική μας Γλώσσα, θα χάσουμε όχι μόνο την Ελληνική μας σκέψη αλλά και την Ελληνική μας ψυχή και σίγουρα μετά το Ελληνικό μας Έθνος!