Κάθε φθινόπωρο λαβαίνω τις νέες θεματικές προτάσεις του διαδικτυακού βιβλιοπωλείου στο οποίο είμαι συνδρομητής. Ψάχνοντας ανάμεσα σε αμέτρητους τίτλους, ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ένα επανεκδοθέν εικονογραφημένο βιβλίο ομοφυλοφιλικού περιεχομένου που απευθύνεται κυρίως σε νεαρά ελληνόπουλα.
Οι εκδόσεις Ίκαρος, όπως πληροφορήθηκα, προχώρησαν στην έκδοση του εν λόγω βιβλίου, ύστερα από πιέσεις «προοδευτικών» ομάδων, γεγονός που δημιούργησε πολυποίκιλες αντιδράσεις.
Με τίτλο «Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις οικογένειες», περιλαμβάνει σκηνές με δύο ομόφυλα ζευγάρια και παρουσιάζει το σύγχρονο τρόπο ζωής. Το συγκεκριμένο βιβλίο μάλιστα κέρδισε το βραβείο School Library Information Book Award για ηλικίες παιδιών κάτω των 7 ετών…
Άλλο ένα εικονογραφημένο βιβλίο που κυκλοφορεί με παραμύθια και τιτλοφορείται «Η Αλίκη κοιτάζει τον καθρέπτη», απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Το παραμύθι μιλάει για μια μικρούλα που βρίσκει την αγάπη, τη χαρά και την ασφάλεια, βρίσκει δηλαδή την οικογένειά της σε ένα ζευγάρι γκέι ανδρών που την αγαπούν άνευ όρων.
Ένα τρίτο βιβλίο έχει σαν γενικό τίτλο «Μικρές Οικογενειακές Ιστορίες» και απευθύνεται σε εφήβους και ενήλικες. Πρόκειται για μια επίσης ιστορία μιας μικρούλας που μεγαλώνει σε μια οικογενειακή «κολεκτίβα» και ήρθε στον κόσμο ως το παιδί δύο λεσβιών και δύο γκέι ανδρών.
Τέλος, άλλο ένα παραμύθι για μικρά παιδιά που προωθεί την ομοφυλοφιλία (υπό την αιγίδα μάλιστα του Υπουργείου Πολιτισμού) πωλείται ήδη από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, η οποία από το 2012 επιχορηγείται με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως…
Βιβλία ομολογουμένως πρωτόγνωρα για την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της.
Εκείνο πάντως που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι όσο κι αν έψαξα στο βιβλιοπωλείο δε βρήκα ούτε ένα βιβλίο που να αναφέρεται στο ρόλο και την αξία της παραδοσιακής οικογένειας.
Η οικογένεια που είναι για τον καθένα μας οι γονείς, η μητέρα, ο πατέρας, τα αδέλφια.
Η οικογένεια εκείνη που μας φέρνει στον κόσμο, η μητέρα που μας δίνει το δικαίωμα και την ευκαιρία στη ζωή, που μας κυοφορεί εννέα μήνες, μας νιώθει μέσα της να μεγαλώνουμε, τρέφεται για να τραφούμε, ζει για να ζήσουμε και ζούμε μέσα από αυτήν. Και ύστερα έρχεται και ο ρόλος του πατέρα, διόλου ευκαταφρόνητος και όχι λιγότερο σημαντικός.
Από τη στιγμή που η μητέρα αποφασίζει συνειδητά για εμάς και μαζί με τον πατέρα γίνονται βιολογικοί γονείς που μας φέρνουν σε αυτό τον κόσμο και σε αυτή τη ζωή, είναι οι μόνοι αυστηρά υπεύθυνοι για εμάς και οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι. Είμαστε αίμα τους, σάρκα από τη σάρκα τους.
Πολύ φοβάμαι ότι η σημερινή κοινωνία είναι στο έλεος μιας επιβαλλόμενης ιδεολογίας μεταμφιεσμένη ως «προοδευτική» που επιχειρεί να αναδιοργανώσει την ανθρώπινη φυλή και κοινωνία για να υπηρετήσει τη νέα τάξη πραγμάτων. Ο θεσμός και η αξία της αληθινής οικογένειας είναι ότι μας έχει απομείνει. Ας μην αφήσουμε κι αυτό να χαθεί…
Γιατί είναι παραπλανητικό
το δίλημμα «ναι ή όχι στη Χάγη»
Όπως αναμενόταν, ο νέος υπουργός Εξωτερικών Γεραπετρίτης, θα μεταβεί στην Άγκυρα για συνομιλίες (5/9) με τον επίσης νέο Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν. Ουσιαστικά πρόκειται για το εναρκτήριο λάκτισμα της διμερούς διαπραγμάτευσης, που είχε δρομολογηθεί πριν τις εκλογές στις δύο χώρες, με αμερικανική-γερμανική παρέμβαση και η οποία επισήμως συμφωνήθηκε στη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στο Βίλνιους τον Ιούλιο. Εξ ου και η δημόσια αντιπαράθεση με κέντρο το δίλημμα «ναι ή όχι στη Χάγη».
Δεν πρέπει να αναμένουμε κάτι εντυπωσιακό, αφού ως πρώτη συνάντηση θα είναι εκ των πραγμάτων συνάντηση γνωριμίας και μία συζήτηση για τον τρόπο διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα, όμως, με τις διαθέσιμες πληροφορίες, η πρόθεση και των δύο πλευρών είναι – τώρα που τελείωσαν οι διακοπές – οι διαπραγματεύσεις να διεξαχθούν με ταχύ ρυθμό, ώστε τους επόμενους μήνες να έχει ξεκαθαρίσει η εικόνα.
Υποτίθεται ότι στόχος είναι η υπογραφή συνυποσχετικού, με σκοπό οι δύο χώρες να παραπέμψουν τη διαφορά τους για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο. Και το ερώτημα που διχάζει την ελληνική δημόσια σφαίρα είναι, εάν η παραπομπή εξυπηρετεί ή όχι το εθνικό συμφέρον, το «ναι ή όχι στη Χάγη». Εάν κάποιος τρίτος άσχετος διάβαζε – άκουγε τις σχετικές δηλώσεις και αντιπαραθέσεις Ελλήνων πολιτικών, δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών, θα νόμιζε ότι η Άγκυρα έχει προτείνει την παραπομπή και η Αθήνα συζητάει εάν θα την αποδεχθεί ή όχι! Προφανώς, πρόκειται για ψευδή εικόνα, την οποία φιλοτεχνεί και αναπαράγει το εγχώριο πολιτικό και μιντιακό σύστημα.
Το ερώτημα εάν η Ελλάδα πρέπει ή όχι να πάει στη Χάγη είναι απολύτως παραπλανητικό. Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι «ναι ή όχι στη Χάγη», αλλά το «με ποιους όρους θα γίνει η παραπομπή στη Χάγη». Και για να μην αφήσω καμία αμφιβολία, ξεκαθαρίζω ότι προσωπικά συμφωνώ απολύτως με την παραπομπή, υπό την προϋπόθεση ότι το συνυποσχετικό θα ζητάει από το Διεθνές Δικαστήριο να οριοθετήσει ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα χωρίς όρους και με βάση το ισχύον διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο έχουν υπογράψει όλες οι χώρες του κόσμου εκτός της Τουρκίας και 1-2 ακόμα. Κι αν απαιτείται συνυποσχετικό, απαιτείται επειδή η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου.
ΤΑ «ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ»
Τί είναι αυτό που έχει μέχρι τώρα εμποδίσει την παραπομπή στη Χάγη; Την εμποδίζουν οι όροι που θέτει η Άγκυρα: Απαιτεί να παραπεμφθούν στη Χάγη όχι μόνο η νομική διαφορά για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, αλλά το σύνολο των τουρκικών μονομερών επεκτατικών διεκδικήσεων, μεταξύ αυτών και τις περιβόητες «γκρίζες ζώνες» και την απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Χρησιμοποιεί, μάλιστα, τον όρο «παρεμπίπτοντα ζητήματα».
Ας σημειωθεί, ότι η Ελλάδα δηλώνει (τουλάχιστον μέχρι τώρα) ότι δεν είναι διατεθειμένη να θέσει στην κρίση ξένων δικαστών, οι οποίοι υπόκεινται και σε πολιτικές επιρροές, δύο ζωτικής εθνικής σημασίας θέματα.
Το πρώτο είναι, εάν οι 156 νησίδες (και κατοικημένα νησιά, όπως οι Οινούσσες, Φούρνοι, Αγαθονήσι), που η Άγκυρα παλαιότερα χαρακτήριζε «γκρίζες ζώνες» και τώρα τις θεωρεί «τουρκικές νησίδες υπό ελληνική κατοχή», θα παραμείνουν στην ελληνική επικράτεια ή θα παραδοθούν στην Τουρκία! Είναι προφανές, πως από την παραπομπή στη Χάγη των «γκρίζων ζωνών», η Ελλάδα έχει μόνο να χάσει, ενώ η Τουρκία μόνο να κερδίσει, αφού στο τραπέζι προς «μοιρασιά» είναι μόνο ελληνικές νησίδες. Γι’ αυτό και η Ελλάδα έχει εξαιρέσει από τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου τα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας.
Το δεύτερο εθνικής σημασίας θέμα είναι, εάν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου θα αποστρατιωτικοποιηθούν. Εάν, όμως, αποστρατιωτικοποιηθούν (ολοσχερώς ή μερικώς), θα καταστούν απολύτως ευάλωτα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα συνολικά να μετατραπεί σε όμηρο της Άγκυρας. Γι’ αυτό και η Αθήνα έχει εξαιρέσει από τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου τα ζητήματα άμυνας.
Η ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ
Η Τουρκία είναι υπό όρους διατεθειμένη προσωρινά, να μην επιμείνει στις δύο παραπάνω απαιτήσεις της, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι διατεθειμένη να τις εγκαταλείψει, όπως έχει επισήμως δηλώσει στις διερευνητικές εντολές. Οι όροι για να τις θέσει σε δεύτερο πλάνο είναι το συνυποσχετικό, που θα διαπραγματευθεί με την Ελλάδα για την παραπομπή στη Χάγη, να υποδεικνύει στο Διεθνές Δικαστήριο τον τρόπο που θα οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ.
Πιο συγκεκριμένα, όπως αποδεικνύεται από τα πρακτικά των παλαιότερων διερευνητικών επαφών, οι δύο πλευρές διαπραγματεύονταν όχι μόνο το δίκαιο και τη μέθοδο με βάση τα οποία θα οριοθετήσει το Διεθνές Δικαστήριο, αλλά ουσιαστικά και το χάρτη της οριοθέτησης. Με άλλα λόγια, οι Τούρκοι ζητούν η οριοθέτηση να γίνει από τις δύο χώρες στο πλαίσιο των διμερών διαπραγματεύσεων και το αποτέλεσμα να υποβληθεί στο Διεθνές Δικαστήριο για να βάλει απλώς τη σφραγίδα του!
Η κυβέρνηση έχει ανάγκη τη σφραγίδα της Χάγης, ουσιαστικά για να περάσει την όποια συμφωνία στην ελληνική κοινή γνώμη, αφού θα ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να εναντιωθεί στη διεθνή νομιμότητα(!), ενώ στην πραγματικότητα θα είναι η κυβέρνηση που θα έχει προσυμφωνήσει με την Άγκυρα πως θα οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Ας σημειωθεί ότι το Δικαστήριο δεν έχει πρόβλημα εάν οι δύο πλευρές συμφωνούν.
ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ «ΝΑΙ ή ΟΧΙ ΣΤΗ ΧΑΓΗ»
Στο σημείο αυτό θα αναρωτηθεί ο καλόπιστος αναγνώστης: Γιατί είναι κακό να συμφωνήσουν οι δύο κυβερνήσεις στο πως θα οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Θεωρητικά δεν είναι καθόλου κακό. Όπως, όμως, έχει ξεκάθαρα φανεί από τις μέχρι τώρα ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις, για να συνυπογράψει συνυποσχετικό η Άγκυρα θέτει ως όρο το συνυποσχετικό να παρακάμπτει τα δικαιώματα, τα οποία παρέχει το διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας στην Ελλάδα στο ζήτημα της ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας!
Με τα παραπάνω απέδειξα τον αρχικό ισχυρισμό μου, ότι το δίλημμα «ναι ή όχι στη Χάγη» είναι απολύτως παραπλανητικό.
Εάν η Τουρκία δεχθεί ένα συνυποσχετικό, το οποίο να ζητάει από το Διεθνές Δικαστήριο να οριοθετήσει με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και βεβαίως χωρίς να παρεμβάλει εδαφικές διεκδικήσεις σε νησιά, τότε η Ελλάδα δεν έχει κανένα μα κανένα πρόβλημα, ακόμα κι αν το Διεθνές Δικαστήριο δεν εφαρμόσει παντού την αρχή της μέσης γραμμής.
Αλλάζουν, όμως, ριζικά τα πράγματα, εάν η όποια κυβέρνηση χρησιμοποιήσει τη Χάγη σαν όχημα για να περιβάλει με μανδύα «διεθνούς νομιμότητας» εθνικές υποχωρήσεις που θα έχει κάνει(;) πριν την προσφυγή υπό το κράτος της τουρκικής (και αμερικανικής;) πίεσης. Η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να πάει στη Χάγη, έχοντας εκ των προτέρων παραιτηθεί μέσω του συνυποσχετικού από νόμιμα δικαιώματά της.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι «ναι ή όχι στη Χάγη», αλλά οι όροι παραπομπής.
ΕΞΑΓΟΡΑ ΤΗΣ ΥΦΕΣΗΣ
Αν η Τουρκία θεωρεί ότι αδικείται από το σημερινό εδαφικό καθεστώς και πιστεύει ότι το Αιγαίο είναι μία ειδική θάλασσα, για την οποία πρέπει να μην ισχύσουν οι γενικοί κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας, ας αναγνωρίσει και αυτή τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου και ας παραπέμψει τις διεκδικήσεις της εκεί. Μέχρι τότε είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε με τον κακό γείτονα και να τον χειριζόμαστε όσο καλύτερα μπορούμε.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη –και όχι μόνο– φαίνεται πως ψάχνει τρόπο να εξαγοράσει με εθνικές παραχωρήσεις την ύφεση στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Όποιος, λοιπόν, υποστηρίζει την εξαγορά, ας το πει ξεκάθαρα στη δημόσια σφαίρα, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη. Όλα τα άλλα και κυρίως το «ναι ή όχι στη Χάγη» είναι προφάσεις εν αμαρτίαις και τρόποι της εγχώριας πολιτικής και μιντιακής «ελίτ» να απεκδυθεί των εθνικών ευθυνών της.
Και βεβαίως να υπογραμμισθεί, πως ακόμα κι αν κάνουμε βαρύτατες εθνικές υποχωρήσεις η όποια ύφεση θα είναι προσωρινή. Η Άγκυρα έχει ξεκαθαρίσει (πρακτικά διερευνητικών επαφών) πως δεν πρόκειται να παραιτηθεί από καμία από τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της («γκρίζες ζώνες», αποστρατιωτικοποίηση κ.λπ.). Μπορεί να τις βάλει για λίγο στο ράφι για να κατοχυρώσει τα όποια κέρδη της στην υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ και στη συνέχεια να επανέλθει στις γνωστές πρακτικές της…
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
Η νέα παραλλαγή του ιού COVID-19 που εξαπλώνεται τώρα, η «Έρις», είναι σήμερα το κυρίαρχο στέλεχος στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με στοιχεία από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC).
Αν και αναφέρεται όλο και συχνότερα σε όλο τον κόσμο, οι ειδικοί σε θέματα υγείας λένε ότι αποτελεί χαμηλό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, καθώς δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι προκαλεί διαφορετικά ή σοβαρότερα συμπτώματα από τα προηγούμενα στελέχη της Όμικρον.
ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Μια υπό-παραλλαγή της σειράς Όμικρον, η Έρις, γνωστή και ως EG.5, εντοπίστηκε ήδη από το Φεβρουάριο του 2023. Από τις 23 Αυγούστου, η Έρις έχει ανιχνευθεί σε περισσότερες από 50 χώρες και εκτιμάται ότι ευθύνεται για το 20,6% όλων των περιπτώσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εν τω μεταξύ, το FL.1.5.1 είναι πλέον το δεύτερο πιο διαδεδομένο στέλεχος, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 13% των κρουσμάτων.
Στις 9 Αυγούστου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) χαρακτήρισε την Έρις ως «παραλλαγή ενδιαφέροντος», πράγμα που σημαίνει ότι διαθέτει γενετικά χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να αυξήσουν τη μεταδοτικότητά της, την ιωτικότητά της και την ικανότητά της να αποφεύγει τα εμβόλια.Bottom of Form Ο ΠΟΥ είχε προηγουμένως χαρακτηρίσει την Έρις ως παραλλαγή «υπό παρακολούθηση» μετά από μια έξαρση των λοιμώξεων από το COVID-19 στις αρχές Ιουλίου.
Ο τρέχων κατάλογος παραλλαγών ενδιαφέροντος περιλαμβάνει επίσης δύο άλλα «ξαδέλφια» της Όμικρον, το XBB.1.5 και το XBB.1.16. Εάν η Έρις αναβαθμιστεί σε παραλλαγή ενδιαφέροντος, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αυξήσουν τα προληπτικά μέτρα, όπως η υποχρεωτική μάσκα, τεστ Covid και κοινωνική αποστασιοποίηση. Υπάρχουν ήδη αυξανόμενες ανησυχίες, ότι η Έρις θα μπορούσε να προκαλέσει την αναβίωση ορισμένων περιορισμών της COVID-19.
ΠΟΣΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΙΝΑΙ
ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ;
Η Έρις είναι στέλεχος της παραλλαγής XBB.1.9.2 της Όμικρον. Η Έρις φέρει μια πρόσθετη μετάλλαξη αμινοξέων, γνωστή ως F456L, στην πρωτεΐνη ακίδας. Αυτή η μετάλλαξη έχει αποδειχθεί ότι ξεφεύγει από την ανοσία που αποκτήθηκε από προηγούμενες παραλλαγές και μπορεί να βοηθήσει τη νέα παραλλαγή να μεταδοθεί γρήγορα. Το CDC δήλωσε ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις, ότι η Έρις προκαλεί πιο σοβαρή ασθένεια σε σχέση με τις άλλες παραλλαγές της Όμικρον και φαίνεται να προκαλεί παρόμοια συμπτώματα. Τα συμπτώματα, παρόμοια με εκείνα των προηγούμενων στελεχών της COVID-19 και εκείνα του κοινού κρυολογήματος, μπορεί να περιλαμβάνουν τα εξής: Κόπωση, Μυϊκός πόνος, Πόνος στο στήθος, Πονοκέφαλος, Πονόλαιμος, Καταρροή από τη μύτη, Συμφόρηση, Βήχας, Πυρετός και ρίγη, Ναυτία ή εμετός, Διάρροια, Απώλεια της γεύσης ή της όσφρησης.
ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΥΠΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ
Οι υγειονομικές αρχές παρακολουθούν επίσης ένα εξαιρετικά μεταλλαγμένο στέλεχος με την ονομασία BA.2.86, ή «Pirola» από ορισμένους, το οποίο αιφνιδίασε τους επιστήμονες, αφού εντοπίστηκε από τις δοκιμές COVID-19 σε τρεις ηπείρους. Αυτή η παραλλαγή έχει θέσει τους επιστήμονες σε συναγερμό, επειδή η εμφάνισή της θυμίζει τις πρώτες ημέρες της παραλλαγής Όμικρον στα τέλη του 2021, όταν ερευνητές στη νότια Αφρική παρατήρησαν μια γραμμή που εξαπλώθηκε γρήγορα σε παγκόσμιο επίπεδο.
«Υπάρχει ένα μικρό ντεζαβού», δήλωσε ο Δρ Άνταμ Λόρινγκ (Dr. Adam Lauring), ιολόγος και ιατρός λοιμωδών νοσημάτων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στο Ανν Άρμπορ, το εργαστήριο του οποίου εντόπισε ένα άτομο που έχει μολυνθεί με τη BA.2.86, σε συνέντευξή του στο Nature.
Οι υγειονομικές αρχές εντόπισαν για πρώτη φορά τον BA.2.86 στη Δανία στις 24 Ιουλίου και έχει επίσης εντοπιστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Κανένα από τα κρούσματα δε φαίνεται να συνδέεται μεταξύ τους, συμπεριλαμβανομένων τριών μολύνσεων στη Δανία που βρέθηκαν σε διαφορετικά μέρη της χώρας. Αυτή η γεωγραφική κατανομή είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό του BA.2.86 που συγκεντρώνει την προσοχή των επιστημόνων.
Αυτό υποδηλώνει ότι η παραλλαγή μπορεί να είναι ήδη αρκετά διαδεδομένη, δήλωσε στο Nature ο Δρ Τζέσι Μπλουμ (Dr. Jesse Bloom), εξελικτικός βιολόγος ιών στο Κέντρο Καρκίνου Fred Hutchinson στο Σιάτλ. «Πρέπει να έχει μεταδοθεί αρκετά».
Ο Οργανισμός Υγειονομικής Ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε, ότι ένα πρόσφατο κρούσμα αναφέρθηκε σε άτομο χωρίς πρόσφατο ιστορικό ταξιδιού, «γεγονός που υποδηλώνει ένα βαθμό μετάδοσης στην κοινότητα εντός του Ηνωμένου Βασιλείου».
Ωστόσο, οι εμπειρογνώμονες δεν αναμένουν ότι ο BA.2.86 θα έχει τον ίδιο αντίκτυπο με την Όμικρον, λόγω της πρακτικής αντίδρασης με προηγούμενα κύματα COVID-19 και την ανάπτυξη εμβολίων. «Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι δε θα είναι όπως το κύμα της Όμικρον, αλλά είναι νωρίς ακόμα», δήλωσε ο Δρ Λόρινγκ στη συνέντευξη στο Nature.
ΤΡΕΧΟΝΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ
Η Pfizer, η Moderna και η Novavax έχουν δημιουργήσει νέες εκδόσεις των εμβολίων τους για να στοχεύσουν σε μια άλλη υποκατηγορία Όμικρον-XBB.1.5 – παρόμοια με την Έρις, οπότε οι υγειονομικές αρχές ελπίζουν ότι τα εμβόλια θα λειτουργήσουν στις νέες παραλλαγές. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η μετάλλαξη F456L που φέρει η Έρις έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την εξουδετέρωση των περισσότερων αντισωμάτων XBB.1.5.
Η XBB.1.5, η οποία καταγράφεται από τον ΠΟΥ ως «παραλλαγή που προκαλεί ανησυχία», κυριαρχούσε προηγουμένως στη μετάδοση στις Ηνωμένες Πολιτείες για αρκετούς μήνες συνεχόμενα, αλλά ξεπεράστηκε από την XBB.1.16, ή «Αρκτούρος», τον Ιούλιο. Η νέα διευθύντρια του CDC, Δρ Μάντι Κοέν (Dr. Mandy Cohen), προβλέπει ότι τα εμβόλια αυτά θα είναι διαθέσιμα σε συνήθεις τοποθεσίες, όπως τα φαρμακεία, και προβλέπει ετήσιο εμβόλιο COVID-19, ενσωματώνοντάς το στις συνήθεις πρακτικές υγείας.
Σκισμένη σημαία κυματίζει από τον αέρα σε κτήριο της Αθήνας (φωτ.: EUROKINISSI / Στέλιος Μισίνας)
Όταν ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση το 1821, οι ελληνικές κοινότητες στη λεκάνη της Μεσογείου και του Ευξείνου Πόντου ήταν πιο πολυάριθμες και πιο ισχυρές πολιτικά και μορφωτικά, από τις κοινότητες στην περιοχή όπου αναπτύχθηκε το ελληνικό κράτος μέχρι την ολοκλήρωσή του.
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης*
Ο ελληνισμός της Οδησσού, της Χερσώνας, του Νικολάγεφ, της Μαριούπολης, της Νότιας Ρωσίας, της Γεωργίας, των Παρίστριων (Παραδουνάβιων) χωρών, του Πόντου, της Μικράς Ασίας, της Κωνσταντινούπολης, της Ανατολικής Θράκης, της Καππαδοκίας, της Σμύρνης, των Κυδωνιών (Αϊβαλί), της Ερυθραίας, του Αϊδινίου, του Λιβάνου, της Αλεξάνδρειας, της Κύπρου, ήταν απείρως ισχυρότερος από τον ελληνισμό της σημερινής Ελλάδας.
Από τότε που άρχισε να αναπτύσσεται το ελλαδικό κράτος, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τον ελληνισμό των προαναφερθεισών περιοχών, πολλές φορές με ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων. Είναι η λεγόμενη διαδικασία συρρίκνωσης του ελληνισμού, η οποία δυστυχώς συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Ένας από τους λόγους που συμβαίνει αυτό είναι το γεγονός, ότι το ελλαδικό κράτος, από της ιδρύσεώς του, αντί για ένα εθνικό όραμα είχε μια ιδεολογία διαχείρισης και διαμοιρασμού των «κεκτημένων» από εκείνους που συμμετείχαν διά των όπλων στην απελευθέρωση της χώρας. Όσο δε για τη Μεγάλη Ιδέα, και αυτή είχε στη βάση της την ίδια ιδεολογία, η οποία μάλιστα αποτέλεσε και μια από τις αιτίες της συρρίκνωσης του ελληνισμού της Βουλγαρίας και της Μικράς Ασίας.
Με άλλα λόγια, δεν ήταν θεμέλιος λίθος της οικοδόμησης του ελληνικού κράτους το εθνικό δόγμα της προστασίας οικουμενικού ελληνισμού.
Γι’ αυτό ακριβώς, επειδή έλειπε και συνεχίζει να λείπει αυτό το δόγμα, οι κυβερνήσεις των Αθηνών με τις αποφάσεις τους όχι μόνο δε στήριξαν, αλλά έβλαψαν και συνεχίζουν να βλάπτουν τον οικουμενικό ελληνισμό και τις ανά τον κόσμο κοινότητές του.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έπραξαν απολύτως τίποτα για να προστατέψουν τους Έλληνες της Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας, από τη γενοκτονία που διέπραξαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί από το 1914 μέχρι το 1923.
Η απόφαση της Ελλάδας να στείλει ένα σώμα στρατού στην εκστρατεία στη Μεσημβρινή Ρωσία το 1919, οδήγησε στη συρρίκνωση του ακμαίου ελληνισμού της Οδησσού, του Νικολάγεφ και της Κριμαίας.
Η Μικρασιατική Εκστρατεία οδήγησε στη Συμφωνία Ανταλλαγής των Πληθυσμών, με την οποία ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές προαιώνιες εστίες τους οι Έλληνες της Θράκης, του Πόντου και της Ανατολής.
Η αδιαφορία των ελληνικών κυβερνήσεων, επέτρεψε στην Τουρκία να ακολουθήσει απρόσκοπτα την πολιτική εθνοκάθαρσης των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, με αποτέλεσμα σήμερα, από τους 120.000 Έλληνες που κατοικούσαν εκεί το 1923, να έχουν μείνει περί τις 2.000 γερασμένες ψυχές. Μάλιστα, όχι μόνο δεν απέτρεψαν οι κυβερνήσεις των Αθηνών την εθνοκάθαρση, σε μια περίπτωση τη δέχτηκαν και ευχαρίστως. Πρόκειται για τη μονομερή καταγγελία που έκανε η Τουρκία στις 16 Μαρτίου 1964 της ελληνοτουρκικής σύμβασης περί εγκαταστάσεως, εμπορίας και ναυτιλίας του 1930, ανοίγοντας το δρόμο για την απέλαση πολλών χιλιάδων Ελλήνων Κωνσταντινουπολιτών.
Η εφημερίδα «Καθημερινή» στις 18 Μαρτίου του 1964, ανέφερε πως η ελληνική κυβέρνηση «αντέδρασε διά της χθεσινής ανακοινώσεως κυβερνητικού παράγοντος, εις την οποίαν αναφέρεται ότι, εφόσον η τουρκική Κυβέρνησις έλαβε την πρωτοβουλίαν της καταγγελίας, προτείνασα συνάμα την διαπραγμάτευσιν νέας συμβάσεως, πλέον συγχρονισμένης, η ελληνική Κυβέρνησις είναι πρόθυμος να αποδεχθή την τουρκικήν πρότασιν προς έναρξιν διαπραγματεύσεων διά την συνομολόγησιν νέας συμφωνίας».
Φυσικά δεν υπογράφηκε καμία συμφωνία και έτσι η Τουρκία προχώρησε στην ολοκλήρωση της εθνοκάθαρσης των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου.
Για να καταδειχθεί δε το γεγονός, ότι η Άγκυρα όχι μόνο δε μετάνιωσε αλλά είναι έτοιμη για νέες ανάλογες δράσεις, αναφέρουμε ότι το τουρκικό κράτος ακύρωσε την έκθεση της Τουρκάλας δημοσιογράφου Μελικέ Τσαπάν «Θα ξανασυναντηθούμε: Η Μνήμη της Ίμβρου του 1964» που είχε προγραμματιστεί να ανοίξει στην Ίμβρο στις 17 Αυγούστου φέτος, βάζοντας τους παρακρατικούς να απειλήσουν τη δημοσιογράφο και τους διοργανωτές.
Να φτάσουμε στο σήμερα. Η κατάσταση συνεχίζεται στα Κατεχόμενα και στη Βόρειο Ήπειρο.
Στα Kατεχόμενα, Ισραηλινοί, Ρώσοι, Ουκρανοί, Ιρανοί και Τούρκοι λεηλατούν τις περιουσίες των Ελλήνων προσφύγων, χωρίς να κουνιέται φύλλο στην Αθήνα, η οποία, εκτός των άλλων, έχει και υποχρέωση να επέμβει ως εγγυήτρια δύναμη.
Στη Βόρειο Ήπειρο, εδώ και καιρό, η αλβανική μαφία μαζί με το κράτος και τις κυβερνήσεις, χέρι-χέρι, λεηλατούν τις περιουσίες των Ελλήνων και στην Αθήνα και πάλι δεν κουνιέται φύλλο.
Κι όλα αυτά γιατί;
Επειδή η ιδεολογία αυτού του κράτους είναι η διαχείριση και η λεηλασία των «κεκτημένων» και ποιος νοιάζεται για τον εξωελλαδικό ελληνισμό…
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής
Το πρώτο εξάμηνο οι εισπράξεις έφτασαν τα 6,17 δισεκατομμύρια, αυξημένες κατά 15% σε σχέση με το 2019
Παρά τις χαμηλές πληρότητες που ανέφεραν ορισμένοι, κυκλαδίτικοι κυρίως, προορισμοί τον Ιούνιο και το βροχερό εν γένει καιρό της περιόδου, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις αυτού του μήνα, όπως και ολόκληρου του πρώτου εξαμήνου, σημείωσαν νέα ιστορικά ρεκόρ. Ξεπέρασαν δηλαδή μακράν τα επίπεδα του αντίστοιχου εξαμήνου του 2019, τελευταίου έτους πριν την πανδημία και χρονιά – ρεκόρ για τον ελληνικό τουρισμό.
Συγκεκριμένα, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις το πρώτο εξάμηνο φέτος διαμορφώθηκαν σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος στα 6,174 δισ. ευρώ. Πέρυσι το ίδιο διάστημα είχαν διαμορφωθεί σε 4,98 δισ. ευρώ και το 2019 ήταν 5,41 δισ. ευρώ. Δηλαδή σημείωσαν αύξηση της τάξης του 15% ή 760 εκατομμυρίων ευρώ περίπου από το 2019. Σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2022 οι αφίξεις ταξιδιωτών στο εξάμηνο αυξήθηκαν κατά 26% και οι σχετικές εισπράξεις κατά 23,9%.
Μέρος της αύξησης αυτής αποδίδεται στον πληθωρισμό, καθώς ένα μεγάλο μέρος των ξενοδοχείων αύξησε και φέτος τις τιμές. Μόνο κατά τον Ιούνιο, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις από μη κατοίκους στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν στα 2,93 δισ. ευρώ, έναντι 2,5 δισ. τον Ιούνιο του 2022 και 2,55 δισ. τον Ιούνιο του 2019.
Ακόμα καλύτερες επιδόσεις αναμένονται για τον Ιούλιο. Τα στατιστικά στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος για τα ταξιδιωτικά μεγέθη του ισοζυγίου πληρωμών του Ιουλίου του 2023 θα ανακοινωθούν στις 20 Σεπτεμβρίου.
Με δεδομένο ότι ο Ιούλιος, ο Αύγουστος αλλά και ο Σεπτέμβριος, είναι καλύτεροι μήνες από τον Ιούνιο, και ότι κατά την περίοδο του τρίτου τριμήνου σημειώνεται το 65% σχεδόν των τουριστικών εισπράξεων της χώρας, ανάλογες επιδόσεις κατά την περίοδο αυτή θα εκτινάξουν τις ταξιδιωτικές εισπράξεις πάνω από τα επίπεδα των 20 δισεκατομμυρίων ευρώ έναντι 18,17 δισ. ευρώ το 2019, ποσό – ρεκόρ μέχρι στιγμής.
Είναι χαρακτηριστικό πως, προ λίγων ημερών, η Εθνική Τράπεζα δημοσιοποίησε μελέτη με βάση την οποία οι τουριστικές εισπράξεις το 2023 μπορεί να φθάσουν τα 21 δισ. ευρώ, ποσό που υπερβαίνει κατά 20% το ρεκόρ του 2019 (18,17 δισ. ευρώ) και φυσικά τα επίπεδα του 2022 (17,63 δισ. ευρώ, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος).
Αλήθειες, ψέματα και τα στοιχεία-σοκ
για το φετινό ολοκαύτωμα
Πάνω από 1.440.000 στρέμματα έχουν καεί φέτος, τα περισσότερα από κάθε άλλη χώρα σε Ευρώπη, Αφρική και Μέση Ανατολή • Καταρρίπτεται το αφήγημα περί κλιματικής κρίσης στη Μεσόγειο
Μέχρι τις εκλογές, ήταν ο «μπαμπούλας» του ΣΥΡΙΖΑ, που έκανε την εύκολη δουλειά όταν στριμωχνόταν ο πρωθυπουργός. Η σύγκριση έδινε απανωτές νίκες στην κυβέρνηση, ακόμα και στις στραβοτιμονιές της, απέναντι σε έναν παρηκμασμένο αντίπαλο που δεν είχε να καυχιέται για πολλά.
Η κάλπη, όμως, ανέτρεψε αναπάντεχα αυτόν το στρωμένο δρόμο. Το αποτέλεσμα των εκλογών έλιωσε το αντίπαλο δέος. Από τα τέλη Ιουνίου, ο Μητσοτάκης έχει πια να αναμετρηθεί μόνο με το δικό του μπόι. Πήχης έγινε ο αξύριστος εαυτός του, όχι τα capital controls ή το Μάτι. Και η μονάκριβη εικόνα, που με πολύ μόχθο έχτιζε για μια τετραετία, έσπασε σε χίλια κομμάτια. Αρκούσε μόλις ένα δίμηνο από τις εκλογές, για να αναδυθεί η οσμή αποσύνθεσης μιας -υποτίθεται- «φρέσκιας», αλλά και πλέον έμπειρης κυβέρνησης. Ο Μητσοτάκης έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός που κυβερνά χωρίς υπαρκτή αντιπολίτευση, αξιωματική ή μη, αλλά με το που έφυγαν τα «φαντάσματα» από τη μέση, αυτά που έμειναν είναι η γύμνια του, ένα πολυφορεμένο μαγιό και δύο λάθος μπότες. Σε κοινή θέα πια. Κανείς δεν απέμεινε σήμερα για να τον κατηγορήσει ο Μητσοτάκης, όπως έκανε μεθοδικά επί μια ολόκληρη τετραετία για να απομακρύνεται από τις δικές του ευθύνες. Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο πέθανε μαζί με το 18% της Κουμουνδούρου, και στο ΠΑΣΟΚ, με αυτό το μίζερο 12%, δεν μπορεί να φορεθεί το κοστούμι του νέου «μπαμπούλα». Ήρθε η ώρα ο Μητσοτάκης να ζυγιστεί με το δικό του κυβερνητικό έργο – και χάνει κατά κράτος. Η μεγαλύτερη ήττα του έχει να κάνει ασφαλώς με τις πυρκαγιές. Πήρε τις εκλογές του 2019 με μια από τις «σημαίες» να είναι η τραγωδία στο Μάτι, την οποία εκμεταλλεύθηκε επικοινωνιακά καθ’ όλη την τότε προεκλογική περίοδο. Ο Μητσοτάκης είχε δύο χρόνια μέχρι το καλοκαίρι του 2021 για να κάνει τις πρώτες διορθωτικές κινήσεις. Δεν έπραξε τίποτα και η Ελλάδα έχασε 1.300.000 στρέμματα. Μισό νησί, η Εύβοια, «εξαφανίστηκε» από το χάρτη. Μετά την περιβαλλοντική καταστροφή του 2021, ο Μητσοτάκης, με τις δήθεν οικολογικές ευαισθησίες και τα περί… πράσινης ανάπτυξης που παπαγαλίζει, εννοώντας μόνο πράσινες μπίζνες, υποσχέθηκε ότι δε θα ξανασυμβεί τέτοια τραγωδία. Έφτιαξε το υπουργείο Πολιτικής Προστασίας και έκανε αμέσως «μεταγραφή αεροδρομίου» από την Κύπρο τον Στυλιανίδη, τον «Μέσι της διαχείρισης κρίσεων», όπως τον παρουσίαζαν τα φιλομητσοτακικά ΜΜΕ. Ταυτόχρονα, έβαλε μπροστά για την Εύβοια το μεγαλόπνοο πρότζεκτ του Σταύρου Μπένου, του «Μαραντόνα της Καλαμάτας». Σήμερα, δύο χρόνια μετά, αποδεικνύεται ότι το σχέδιο Μπένου ήταν μια φούσκα – ούτε μισό έργο δεν έχει γίνει στην Εύβοια. Και το έργο του Στυλιανίδη άφησε πίσω του καμένη γη 1.500.000 στρεμμάτων. Τα αποκαΐδια της θητείας του τα μυρίζουμε σήμερα. Γυρίζοντας το κεφάλι του προς τα πίσω ο Μητσοτάκης δε βλέπει πια το Μάτι, για το οποίο καταδικάστηκε έτσι κι αλλιώς ο ΣΥΡΙΖΑ. Το 2018 είναι πλέον πολύ μακριά σε πολιτικό χρόνο. Βλέπει, όμως, πεντακάθαρα την Εύβοια. Βλέπει το «μαϊμού» πρότζεκτ Μπένου. Βλέπει τον Στυλιανίδη. Βλέπει τις δικές του δεσμεύσεις ότι δε θα ξανασυμβούν αυτά. Βλέπει το επιτελικό κράτος του. Βλέπει ρεκόρ καμένων στρεμμάτων. Όλα δικά του έργα είναι. Κι ακούει τη νοσηρή δήλωσή του από το 2021: «Τώρα μετράμε καμένα στρέμματα, στο Μάτι μετρούσαμε φέρετρα». Στον πάτο της φαρέτρας των επικοινωνιολόγων του απέμειναν μονάχα κάποια fake news, ακριβώς ίδια με τις προηγούμενες φορές και χιλιοειπωμένα. Ταιριάζουν – δεν ταιριάζουν με την περίσταση, αυτά παίζει και τώρα το κασετόφωνο του Μαξίμου. Το αφήγημα, όμως, είναι άτσαλα κεντημένο. Και η αποδόμησή του είναι εύκολη, όσο και συντριπτική.
ΟΙ 28 ΝΕΚΡΟΙ ΤΩΝ ΦΕΤΙΝΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ «Πρώτη μας προτεραιότητα ήταν και παραμένει η προστασία της ανθρώπινης ζωής» (Μητσοτάκης, 25/8/21) Η ΑΛΗΘΕΙΑ: Στις πυρκαγιές του Ιουλίου σκοτώθηκαν οι δύο πιλότοι του παμπάλαιου Canadair στην Κάρυστο, Χρήστος Μουλάς και Περικλής Στεφανίδης. Ένας 41χρονος κτηνοτρόφος, που είχε πάει να σώσει τα ζωντανά του, βρέθηκε νεκρός στην Κάρυστο, μια εγκλωβισμένη γυναίκα που διέμενε σε τροχόσπιτο στο Χοιροστάσι Μαγνησίας στον Αλμυρό, ένας 47χρονος κτηνοτρόφος στον Άγιο Γεώργιο Φερών κι ένας εθελοντής πυροσβέστης στον Αρχάγγελο Ρόδου. Στις πυρκαγιές του Αυγούστου, απώλειες σε ανθρώπινες ζωές είναι 18 μετανάστες στον Έβρο, ένας 80χρονος βοσκός κι ένας μετανάστης στη Λευκίμμη Έβρου, που πέθαναν από αναθυμιάσεις, κι ένας κτηνοτρόφος στον Πρόδρομο Βοιωτίας. Στις 6 Αυγούστου υπέκυψε κι ένας 67χρονος μελισσοκόμος, που είχε υποστεί σοβαρά εγκαύματα στην πυρκαγιά της Κάτω Τιθορέας, τον Ιούλιο, και ήταν διασωληνωμένος. Συνολικά, τα γνωστά θύματα έως τώρα στις φετινές πυρκαγιές είναι 28. Από το 1980-2020 είχαν χάσει τη ζωή τους σε πυρκαγιές 250 άνθρωποι.
«ΧΡΥΣΑΦΙ» ΓΙΑ ΕΝΑΕΡΙΑ ΜΕΣΑ, «ΑΝΘΡΑΚΑΣ» Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ «Διαπιστώσαμε ότι χρειαζόμαστε και περισσότερα εναέρια μέσα – θα επενδύσουμε σε καινούργια πυροσβεστικά αεροσκάφη. Θα κινηθούμε ταχύτατα για απόκτηση και ενοικίασή τους» (25/8/21, Κυριάκος Μητσοτάκης, πρωθυπουργός) Η ΑΛΗΘΕΙΑ: Όπως αποκάλυψε αυτές τις ημέρες η δημοσιογραφική ερευνητική ομάδα Data Journalists, το 2023 η χώρα μας έχει μισθώσει αριθμό-ρεκόρ εναέριων μέσων πυρόσβεσης, τα οποία φτάνουν τα 51, ενώ μαζί με τα 40 αεροσκάφη του εθνικού εναέριου στόλου συνολικά είναι 91. Ο αριθμός των αεροσκαφών που έχουν μισθωθεί για φέτος έχει κόστος που αγγίζει τα 101.000.000 ευρώ. Εάν σε αυτό συνυπολογιστεί και το κόστος από τις ώρες πτήσης των εναέριων μέσων, τότε το τελικό κόστος πρόκειται να ξεπεράσει τα 200.000.000 ευρώ. Την τελευταία πενταετία, το κόστος από τη μίσθωση εναέριων μέσων πυρόσβεσης ξεπερνά τα 500.000.000 ευρώ, σύμφωνα με τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις. Παρά ταύτα, τα καμένα στρέμματα αυξάνονται επειδή δεν υπάρχουν συντονισμός δράσης και σχέδιο πρόληψης.
ΜΥΘΟΣ ΟΤΙ Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΧΤΥΠΑ ΦΕΤΟΣ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ «Η αιτία που ζει ακραίες πυρκαγιές η Μεσόγειος είναι ότι η ξηρασία είναι μεγαλύτερη από ποτέ» (25/7/23, Χρήστος Ζερεφός, ομότιμος καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας στο ΑΠΘ) Η ΑΛΗΘΕΙΑ: Το επιχείρημα αυτό το ενστερνίζονται και στην κυβέρνηση, στην οποία κάνουν λόγο για το «χειρότερο καλοκαίρι», θεωρώντας ότι χτυπά τη Μεσόγειο η κλιματική κρίση. Όμως, τα επίσημα ευρωπαϊκά στοιχεία δείχνουν ότι οι επικίνδυνες πυρκαγιές άνω των 300 στρεμμάτων φέτος στην Ελλάδα είναι κάτω από το μέσο όρο. Κάθε χρόνο έχουμε μέσο όρο 56,5 πυρκαγιές, ενώ φέτος έως τώρα έχουμε μόνο 44. Κάτω από το μέσο όρο τους είναι τόσο η Ιταλία όσο και η Πορτογαλία. Στην Ισπανία έχουν όντως μεγάλη αύξηση, με 340 φωτιές φέτος σε σχέση με το μέσο όρο των 192, όμως εκεί δεν υπάρχει αύξηση των καμένων εκτάσεων συγκριτικά με τις προηγούμενες χρονιές. Απλά οι ελληνικές φωτιές αφήνονται να σβήνουν πάντα στη θάλασσα και γι’ αυτό κατακαίνε τα πάντα στο πέρασμά τους.
ΜΑΚΡΑΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕ ΚΑΜΕΝΑ ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΕΥΡΩΠΗ, ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ «Ζούμε πολύ επικίνδυνες ημέρες του καλοκαιριού στη χώρα μας, όπως και σε ακόμη εννέα χώρες της Μεσογείου που δοκιμάζονται εξίσου σκληρά. Κάτω από ακρότατες συνθήκες καύσωνα και παράλληλα ισχυρών ανέμων» (26/7/23, Βασίλης Κικίλιας, υπουργός Πολιτικής Προστασίας) Η ΑΛΗΘΕΙΑ: Με τα τελευταία δεδομένα από το επίσημο ευρωπαϊκό σύστημα πληροφοριών EFFIS της Ε.Ε., στην Ελλάδα έχουν καεί 1.440.000 στρέμματα. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στο εξωπραγματικό 1,09% των δασικών εκτάσεων της χώρας μας. Δηλαδή, μέσα στο 2023 έχει εξαφανιστεί πάνω από το 1% των δασών μας, πολλά εξ αυτών παρθένα και πανάρχαια. Και σε απόλυτους αριθμούς η Ελλάδα είναι, δυστυχώς, η πρώτη σε καμένα φέτος απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης (Ε.Ε. και εκτός Ε.Ε.), της Β. Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Η δεύτερη και η τρίτη χώρα είναι τριπλάσιες και τετραπλάσιες σε έκταση από την Ελλάδα. Η Ισπανία, όμως, έχει 810.000 στρέμματα (0,16% των δασών) και η Ιταλία 606.000 καμένες εκτάσεις (0,20% των δασών). Σε καμία χώρα οι καταστροφές δεν ξεπερνούν το 0,3% των καμένων δασών της μέσα στο 2023. Καταρρίπτεται, λοιπόν, το «επιχείρημα» ότι τα ίδια βιώνουν ακόμα εννέα χώρες της Μεσογείου. Μόνο η Ελλάδα καίγεται και όλες οι άλλες χώρες είναι είτε κάτω είτε κοντά στο μέσο όρο τους. Η Ελλάδα είναι τρεις φορές πάνω από το μέσο όρο της (434.000 ανά έτος). Συγκεκριμένα, ο μέσος όρος της Ιταλίας είναι 542.000 καμένα στρέμματα ετησίως, και φέτος είναι στα 600.000. Ο μέσος όρος της Ισπανίας είναι 810.000 κατεστραμμένα στρέμματα ετησίως και φέτος είναι στα 818.000. Και ο μέσος όρος της Πορτογαλίας είναι 972.000 στρέμματα, ενώ φέτος έχουν καεί μόνο 258.000. Τα φετινά καμένα στην Ελλάδα αναλογούν στην έκταση ολόκληρης της Ρόδου ή του νομού Πιερίας ή του νομού Θεσπρωτίας.
ΜΑΥΡΟ ΡΕΚΟΡ: 3.500.000 ΚΑΜΕΝΑ ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ ΣΤΑ ΠΕΝΤΕ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ «Σκεφτείτε ότι προηγούμενες αντιπυρικές περιόδους το πολύ δύο ή τρεις μέρες ήταν με ακραίο κίνδυνο. Ποτέ ξανά δεν έχουμε φτάσει σε τόσο πολλές μέρες και ακόμα είμαστε λίγο πριν από το τέλος Αυγούστου. Είναι προφανές ότι, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες, οφείλεις κάθε χρόνο να έχεις περισσότερα μέσα, περισσότερους πυροσβέστες και βέβαια ακόμα πιο εξελιγμένα επιχειρησιακά σχέδια» (22/8/23, Παύλος Μαρινάκης, κυβερνητικός εκπρόσωπος) Η ΑΛΗΘΕΙΑ: Ο εκπρόσωπος του Μαξίμου ξεχνά ότι και οι πυρκαγιές του 2021 τον Αύγουστο ξέσπασαν. Και τότε η κυβέρνηση επικαλέστηκε ακραίες καιρικές συνθήκες. Όμως, τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Μητσοτάκη αφορούν πια μια πενταετία. Η κυβέρνηση είναι ανίκανη να περιορίσει τις φωτιές. Γι’ αυτό και ο απολογισμός της είναι ένα ολοκαύτωμα άνευ προηγουμένου. Στις 10 αντιπυρικές σεζόν πριν αναλάβει ο Μητσοτάκης, δηλαδή από το 2009 έως το 2018, τα καμένα στρέμματα στην Ελλάδα ήταν 2.931.607, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Πυροσβεστικής. Η χειρότερη χρονιά ήταν το 2012, με 500.000 στρέμματα. Ο μέσος όρος της 10ετίας ήταν 293.000 στρέμματα ανά έτος. Η κλιματική αλλαγή υφίστατο στον ίδιο βαθμό που επηρεάζει το περιβάλλον και σήμερα – δεν έχει αλλάξει κάτι από το 2011 και το 2015. Στα πέντε καλοκαίρια διακυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν καεί 3.500.000 στρέμματα. Κι όλα αυτά, ενώ δεν έχουν υπολογιστεί οι καταστροφές των τελευταίων ημερών. Ο μέσος όρος είναι 700.000 στρέμματα ανά έτος. Να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τις επίσημες μετρήσεις της Ε.Ε. ο μέσος όρος της χώρας μας από το 2006-2022 είναι 434.000 στρέμματα.
Συγκεκριμένα:
2019: 162.758 στρέμματα
2020: 222.154 στρέμματα
2021: 1.332.141 στρέμματα
2022: 285.636 στρέμματα
2023: 1.440.000 στρέμματα
Καμία κλιματική αλλαγή ή «κρίση», όπως αρέσκονται να τη βαφτίζουν στην κυβέρνηση για να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα, δεν προκαλεί τέτοιες καταστροφές. Οι αριθμοί αποδεικνύουν πως η πενταετία της διακυβέρνησης Μητσοτάκη είναι αυτή που έχει αποψιλώσει κάθε έννοια πρόληψης, κεντρικού σχεδιασμού και συντονισμένης δράσης για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Ποτέ άλλοτε δε συνέβαινε τέτοια ανθρακοποίηση του περιβάλλοντος με τέτοια συχνότητα. Τα 2.700.000 στρέμματα του 2007 παραμένουν η χειρότερη επίδοση, όμως ακολουθούν αμέσως μετά αυτές της κυβέρνησης Μητσοτάκη για το 2023 και το 2021.
Οι G7 στην τετράδα των χωρών που εισάγουν ρωσικά καύσιμα!
Καταπατούν μόνοι τους τις κυρώσεις που επέβαλλαν • 406 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα εισπράττει η ρωσική οικονομία
Παρά τα όσα λέγονται και ακούγονται, οι μεγάλες χώρες και ειδικότερα των G7, αποτελούν σημαντικές οικονομικές δυνάμεις που εξακολουθούν να εισάγουν ενεργειακά προϊόντα από τη Μόσχα, στηρίζοντας τα έσοδα του Κρεμλίνου (τελικά η επιβολή των κυρώσεων δεν είναι για όλους) με φθηνούς ορυκτούς πόρους και μάλιστα παραβιάζοντας ανοιχτά το ίδιο το πλαφόν που οι ίδιοι επέβαλλαν.
Τα ρωσικά έσοδα μάλιστα αναμένονται να ενισχυθούν ιδιαίτερα μετά την απόφαση του ΟΠΕΚ+ να μειώσει την παραγωγή και σε αυτό είχε συνηγορήσει και η Μόσχα.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΙΣΑΓΩΓΕΙΣ
Σύμφωνα με το Κέντρο Έρευνας για την Ενέργεια και τον Καθαρό Αέρα [CREA / THINK TANK ΜΕ ΕΔΡΑ ΤΟ ΕΛΣΙΝΚΙ], τον Ιούλιο η Κίνα αποτέλεσε το μεγαλύτερο εισαγωγέα ρωσικών ορυκτών καυσίμων, ακολουθούμενη από την Ινδία, την Τουρκία, την ΕΕ και τη Βραζιλία.
Οι εξαγωγές αργού πετρελαίου προς την Κίνα δια θαλάσσης μειώθηκαν κατά 20% τον Ιούλιο σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, αν και αναμένεται να είναι πρόσκαιρη λόγο της επιστροφής στην ανάπτυξη. Τον ίδιο μήνα, οι εξαγωγές ρωσικού αργού στην Ινδία μειώθηκαν κατά 8% λόγω της περιόδου των μουσώνων που οδήγησε σε εποχική μείωση της ζήτησης.
Παράλληλα, σε ορισμένα διυλιστήρια πραγματοποιήθηκαν εργασίες συντήρησης που μείωσαν την ικανότητά τους να παράγουν διυλισμένα προϊόντα, ενώ ελαττώθηκαν και οι μειώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο. Καθοδικά κινήθηκε και η εγχώρια ζήτηση.
Σύμφωνα με τη CREA, στις υπηρεσίες μεταφοράς ρωσικού πετρελαίου κυριαρχούν η ευρωπαϊκή ναυτιλιακή βιομηχανία και η G7.
Το μερίδιο των δεξαμενόπλοιων που δεσμεύονται από το ανώτατο όριο τιμών στα φορτία αργού πετρελαίου από τη Ρωσία παρέμεινε περίπου στο 50–55% τον Ιούλιο, σημειώνοντας πτώση περίπου 5% σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα. Από το σύνολο των εξαγόμενων ρωσικών ορυκτών καυσίμων, μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε στον άνθρακα, με την αξία των εξαγωγών να υποχωρεί κατά 7 εκατ. ευρώ ημερησίως (-26%) τον Ιούλιο. Ακολούθησε το LNG, με την αξία των εξαγωγών να μειώνεται κατά 6 εκατ. ευρώ την ημέρα (-18%) σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα. Υψηλότερα από τον Ιούνιο πάντως κινήθηκε η αξία των εξαγόμενων πετρελαϊκών προϊόντων (+7%).
Τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου της Ρωσίας βρίσκονται στα 406 εκατ. ευρώ την ημέρα τον Ιούλιο του 2023, 3% υψηλότερα από τον Ιούνιο και 5% χαμηλότερα από τα επίπεδα του Μαΐου.
ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ ΚΑΥΣΙΜΟΥ
Άνθρακας: Από τα τέλη Δεκεμβρίου του 2022 η Κίνα αποτελεί το μεγαλύτερο εισαγωγέα άνθρακα από τη Ρωσία, ακολουθούμενη από την Ινδία (19%) και τη Νότια Κορέα (12%).
Αργό πετρέλαιο: Η Κίνα αποτελεί το μεγαλύτερο αγοραστή ρωσικού πετρελαίου (51%), ακολουθούμενη από την Ινδία (36%), την ΕΕ (8%) και την Τουρκία (3%). Από τις 5 Δεκεμβρίου 2022 στην ΕΕ εισάγονται ποσότητες ρωσικού πετρελαίου μέσω θαλάσσης στη Βουλγαρία και μέσω αγωγού στην Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβακία και την Ουγγαρία. Η Βουλγαρία έχει λάβει εξαίρεση από την απαγόρευση εισαγωγής ρωσικού πετρελαίου και το πετρέλαιο αγωγών στην ΕΕ δεν υπόκειται σε κυρώσεις.
LNG: Από το Δεκέμβριο του 2022 η ΕΕ αποτελεί το μεγαλύτερο εισαγωγέα ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου, με ποσοστό 53%. Ακολουθεί η Κίνα (20%) και η Ιαπωνία (15%).
LPG: Η Τουρκία αποτέλεσε το μεγαλύτερο εισαγωγέα ρωσικού LPG, αγοράζοντας το 50% των εξαγωγών υγραερίου της Ρωσίας, ακολουθούμενη από την ΕΕ με 42%.
Πετρελαϊκά προϊόντα: Μετά την απαγόρευση εισαγωγής ρωσικού αργού πετρελαίου από την ΕΕ, η Τουρκία αποτελεί το μεγαλύτερο εισαγωγέα (αγοράζοντας το 24% των πετρελαϊκών προϊόντων της Ρωσίας), ακολουθούμενη από την Κίνα (12%) και τη Σαουδική Αραβία (10%).
Αέριο μέσω αγωγών: Η ΕΕ αποτέλεσε το μεγαλύτερο εισαγωγέα ρωσικού αερίου που εξάγεται μέσω αγωγών (43%), ακολουθούμενη από την Τουρκία (27%) και την Κίνα (21%).
ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
• Τον Ιούλιο, η Κίνα ήταν ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ρωσικών ορυκτών καυσίμων, εισάγοντας κυρίως αργό πετρέλαιο αλλά και άνθρακα, προϊόντα πετρελαίου, LNG και φυσικό αέριο αγωγών. Η Κίνα αγόρασε το ένα τρίτο (33%) όλων των ορυκτών καυσίμων που εξήχθησαν από τη Ρωσία τον Ιούλιο του 2023.
• Τον Ιούλιο, η Ινδία ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος εισαγωγέας, αγοράζοντας κυρίως αργό πετρέλαιο, προϊόντα πετρελαίου, άνθρακα και LNG.
• Τον ίδιο μήνα, η Τουρκία κατέστη ο τρίτος μεγαλύτερος εισαγωγέας ρωσικών ορυκτών καυσίμων, αγοράζοντας κυρίως προϊόντα πετρελαίου, φυσικό αέριο αγωγών, άνθρακα, αργό πετρέλαιο και υγραέριο.
• Η ΕΕ ήταν ο τέταρτος μεγαλύτερος εισαγωγέας ρωσικών ορυκτών καυσίμων τον Ιούλιο, αγοράζοντας αργό πετρέλαιο, φυσικό αέριο, LNG, προϊόντα πετρελαίου μέσω αγωγών και LPG.
• Η Βραζιλία, εισάγοντας μόνο προϊόντα πετρελαίου, κατέστη ο πέμπτος μεγαλύτερος αγοραστής ρωσικών ορυκτών καυσίμων.
• Οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς ρωσικών ορυκτών καυσίμων στην ΕΕ τον Ιούλιο του 2023 ήταν η Ουγγαρία, η Βουλγαρία, η Σλοβακία, η Τσεχία και η Ισπανία.
ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΛΑΦΟΝ;
Όπως σημειώνει η CREA, οι τιμές του αργού Urals έχουν ξεπεράσει το πλαφόν των 60 δολαρίων ΗΠΑ, αγγίζοντας τον Ιούλιο ακόμα και τα 69 δολάρια ΗΠΑ ανά βαρέλι. Παρόλα αυτά, ο στόλος της G7 εξακολουθεί να μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο, κάτι που δείχνει ότι η πολιτική των πλαφόν παραβιάζεται.
Πάντως, τα έσοδα του Κρεμλίνου από τις πωλήσεις πετρελαίου έχουν μειωθεί, γεγονός που συνέβαλε στην πρόσφατη κατάρρευση του ρουβλιού. Σύμφωνα με τη CREA, το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της Ρωσίας μειώθηκε κατά 85% τους πρώτους επτά μήνες του 2023 σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2022.
Οι υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες και οι κυρώσεις που περιορίζουν τις εισροές κεφαλαίων, αποτελούν βασικούς παράγοντες που προκαλούν την αποδυνάμωση του ρουβλιού. Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου όμως θα συμβάλει στην ενίσχυση των εσόδων του Κρεμλίνου τους επόμενους μήνες. / ΠΗΓΗ: PRONEWS.GR
Η Κλιματική Αλλαγή, στην οποία έχουν αποδοθεί τα πάντα, με τελευταίες τις πυρκαγιές που κατέκαψαν τη χώρα, δεν είναι κάτι καινούργιο. Στην πραγματικότητα, είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο, που εμφανίστηκε εδώ και εκατομμύρια χρόνια και μελετήθηκε από τους γεωλόγους του Τεταρτογενούς (Quaternary geologists). Αυτή η κατηγορία των γεω-επιστημόνων μελετούν το παλαιό-κλίμα και την παλαιό-εδαφολογία. Από τα τέλη του 17ου αιώνα μελέτησαν τις παλινδρομικές κινήσεις των παγετώνων που γινόντουσαν κάθε περίπου 120.000 χρόνια, αρχής γενομένης από τα μέσα του Τεταρτογενούς, ήτοι, περίπου, πριν 1.000.000 χρόνια. Την αιτία δεν τη γνώριζαν.
Το 1942 οι Γερμανοί συνέλαβαν και φυλάκισαν στο Βελιγράδι ένα διάσημο Σέρβο αστροφυσικό, ονόματι Milancovitch, ο οποίος μελέτησε τις τροχιές της Γης γύρω από τον ήλιο. Παρατήρησε ότι όταν η τροχιά της Γης μεταβάλλεται από κυκλική, που είναι σήμερα, σε ελλειψοειδή, έχουμε τους παγετώνες των 120.000 ετών. Όταν ο άξονας περιστροφής αλλάζει κλίση κάθε 40.000 χρόνια, έχουμε πάλι μια παγετώδη περίοδο. Όταν ο ημερήσιος άξονας περιστροφής της Γης αλλάζει τοποθεσία, επανέρχεται στην αρχική του θέση κάθε 20.000 χρόνια. Αυτός ο στροβιλισμός δημιουργεί κάθε 20.000 χρόνια μια παγετώδη περίοδο. Βλέπουμε ότι δεν υπάρχει η επίδραση ούτε του ανθρώπου, ούτε του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα. Φυσικά, εκείνη την περίοδο, δεν κάναμε χρήση των υδρογονανθράκων. Παρόλα αυτά, είχαμε κλιματικές αλλαγές.
ΠΟΤΕ ΕΧΟΥΜΕ
ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ
Το 1995 εκατοντάδες επιστήμονες από όλον τον κόσμο άρχισαν να κάνουν γεωτρήσεις στο Βόρειο και Νότιο Πόλο, όπως επίσης στη Γροιλανδία, για να πάρουν πάγο-κολώνες, που δείχνουν τις κλιματικές αλλαγές τα τελευταία 450.000 χρόνια. Αυτές οι πάγο-κολώνες, ορισμένες μήκους 3.200 μέτρων, φυλάγονται στο μουσείο του πανεπιστημίου Οχάιο των ΗΠΑ, ενώ οι πάγο-κολώνες από τη Γροιλανδία στο Ινστιτούτο Niels Bohr της Κοπεγχάγης στη Δανία.
Μελετώντας τις διακυμάνσεις της περιεκτικότητας του διοξειδίου του άνθρακος που υπήρχαν ως εγκλείσματα στις πάγο-κολώνες, όπως επίσης τα ισότοπα οξυγόνου 18 (δ 180) που βρίσκονται σε εγκλείσματα αέρος και είναι θερμοκρασιακοί δείκτες, κατασκεύασαν διαγράμματα διακύμανσης της θερμοκρασίας και του διοξειδίου του άνθρακος των τελευταίων 450.000 ετών.
Παρατηρούμε πόσες φορές η μέση γήινη θερμοκρασία υπερέβη τη σημερινή μέση γήινη θερμοκρασία των περίπου 15 βαθμών Κελσίου, ασχέτως της ατμοσφαιρικής περιεκτικότητας σε διοξείδιο του άνθρακος. Επιπροσθέτως, παρατηρούμε την επιβεβαίωση της θεωρίας του Milancovitch, δηλαδή ότι περίπου κάθε 120.000 χρόνια πρέπει και πράγματι έχουμε μέσο-παγετώδεις περιόδους, δηλαδή κλιματικές αλλαγές, όπως επίσης επιβεβαίωση των υπαίθριων παρατηρήσεων που έκαναν οι γεωλόγοι του Τεταρτογενούς πριν 200 χρόνια για τις κλιματικές αλλαγές.
ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ: ΕΕΜΙΟΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΑΙΝΙΚΗ
Το σημαντικό συμπέρασμα είναι, ότι κατά τη διάρκεια του Τεταρτογενούς, ιδιαίτερα τα τελευταία 450.000 χρόνια, είχαμε περιόδους με μέσες γήινες θερμοκρασίες πολύ μεγαλύτερες από ότι έχουμε σήμερα και για πολύ μεγάλες περιόδους, χωρίς να λιώσουν οι πάγοι στο Βόρειο και Νότιο Πόλο. Αυτή η περίπτωση καταγράφεται από την Εέμιο Περίοδο που κράτησε περίπου 10.000 χρόνια, διάρκεια σχεδόν όσης με την Ολοκαινική περίοδο, με μέση γήινη θερμοκρασία της Εεμίου περιόδου τους 18 βαθμούς Κελσίου έναντι της σημερινής των 15,8 βαθμών Κελσίου. Κατά την περίοδο αυτή των 10.000 ετών δεν έλειωσαν οι πάγοι και δεν πέθαναν οι αρκούδες στο Βόρειο Πόλο, ούτε οι πιγκουίνοι στο Νότιο Πόλο.
Άρα, οι ισχυρισμοί των περιβαλλοντολόγων ότι ο πλανήτης θα καταστραφεί, αν η μέση γήινη θερμοκρασία ανέβει κατά ένα βαθμό Κελσίου, δηλαδή αν φτάσει στους 16,8 βαθμούς Κελσίου, είναι ψευδείς.
Αυτό μαρτυράν οι μελέτες των 400 πάγο-κολώνων που βρίσκονται σήμερα στα μουσεία. Επίσης, οι τελευταίες μελέτες που αφορούν τα τελευταία 10.000 χρόνια, έδειξαν με βάση τις θερμοκρασίες που καταγράφηκαν σε ιζήματα του Βόρειου Ατλαντικού, μελέτη ισοτόπων δ 180, ότι είχαμε πάνω από 100 φορές κλιματικές αλλαγές, χωρίς να υπάρχει ανθρώπινη δραστηριότητα.
Παρατηρούμε επίσης, ότι η άνοδος της ατμοσφαιρικής περιεκτικότητας σε διοξείδιο του άνθρακος διαμέσου των αιώνων έπεται της ανόδου της θερμοκρασίας σε όλες τις μέσο-παγετώδεις περιόδους (περιόδους μεταξύ παγετώνων). Ήτοι παρουσιάζει χρονική υστέρηση έναντι της ανόδου της θερμοκρασίας, γεγονός που μας οδηγεί στο να συμπεράνουμε ότι η άνοδος της ατμοσφαιρικής περιεκτικότητας σε διοξείδιο του άνθρακος είναι το αποτέλεσμα της ανόδου της γήινης μέσης θερμοκρασίας.
ΕΠΙ ΗOMO SAPIENS
Πριν 14.000 χρόνια, η μέση γήινη θερμοκρασία στον πλανήτη ανέβηκε από 11 βαθμούς Κελσίου στους 15 βαθμούς χωρίς να γνωρίζουμε την αιτία. Μεταξύ 8.500 π.Χ. και 4.500 π.Χ. (παλαιολιθική περίοδος), η μέση γήινη θερμοκρασία ανέβηκε στους 17 βαθμούς. Αυτή την εποχή, που ονομάζεται η περίοδος του Ολοκαινικού μεγίστου, δημιουργήθηκε η Σαχάρα χωρίς να εξαφανιστούν οι πάγοι από τους Πόλους, ούτε οι αρκούδες και οι πιγκουίνοι.
Αυτή την περίοδο δε γινότανε χρήση των υδρογονανθράκων. Άρα, η αύξηση της γήινης θερμοκρασίας πρέπει να αποδοθεί σε εξωγενείς παράγοντες και όχι στην άνοδο του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακος, σε επίπεδα άνω των 400 ppm. Παρατηρούμε ότι οι υψηλές θερμοκρασίες για 4.000 χρόνια δεν οδήγησαν στην τήξη των πάγων. Δεν ισχύει ο ισχυρισμός των περιβαλλοντολόγων ότι η αύξηση της σημερινής γήινης θερμοκρασίας στους 16,5 βαθμούς Κελσίου θα επιφέρει απρόβλεπτες καταστροφές στη Γη.
Μεταξύ 4.500 π.Χ. και 500 π.Χ. είχαμε μικρές κλιματικές αλλαγές. Η μεγάλη άνοδο της θερμοκρασίας άρχισε κατά την εποχή του Περικλή και κράτησε περίπου μέχρι το 300 μ.Χ., ήτοι για 800 χρόνια, με μέση γήινη θερμοκρασία πάλι τους 17 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η κορύφωση ονομάζεται Ρωμαϊκό ή ελληνορωμαϊκό μέγιστο.
Μεταξύ 100 π.Χ. και της γέννησης του Χριστού, ήτοι για 100 χρόνια, δεν είχαμε καμία βροχόπτωση στην Αθήνα και οι κάτοικοι γονυπετείς πήγαιναν στους ναούς του Όμβριου Διός (δύο ναοί, ένας στους πρόποδες του Υμηττού, περιοχή Αργυρούπολης, και ο άλλος στα Τουρκοβούνια) ψάλλοντας «Υσον, Υσον ώ φίλε Ζεύς κατά της Αρούρης των Αθηναίων και Πεδίων» και προσφέροντας κοχύλια σαν τάματα. Παρατηρούμε πάλι ότι οι υψηλές θερμοκρασίες για 800 χρόνια δεν οδήγησαν στην τήξη των πάγων. Τέτοιες προβλέψεις έχει κάνει και ο Ilya Pricogini θεωρητικός του Χάους.
ΟΙ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΕΙΣ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ
Από το 300 μ.Χ. μέχρι το 800 μ.Χ. είχαμε πτώση της μέσης γήινης θερμοκρασίας κάτω των 15 βαθμών. Μετά από αυτή την πτώση είχαμε πάλι μια άνοδο της μέσης γήινης θερμοκρασίας στους 17 βαθμούς από το 800 μ.Χ. έως το 1350 μ.Χ. χωρίς να λιώσουν οι πάγοι στους Πόλους. Το λένε και οι 400 πάγο-κολώνες που έχουν συλλεγεί. Σε αυτή τη θερμή περίοδο των 550 ετών είδαμε τις ακρίδες από την Υποσαχάριο ζώνη της Αφρικής να φθάνουν στη Βιέννη και να καταστρέφουν τα σιτηρά της Νότιας Ευρώπης.
Είδαμε την καλλιέργεια της αμπέλου να φθάνει και να εγκαθίσταται στη Σκωτία και είδαμε οι πάγοι να λιώνουν στο νότιο μέρος της Γροιλανδίας, με αποτέλεσμα να εποικιστεί από τους Δανούς. Και όμως, ο πλανήτης Γη δεν καταστράφηκε, όπως πολλοί ισχυρίζονται πως θα συμβεί.
Γιατί άραγε δεν μπαίνουν στις βιβλιοθήκες όλου του κόσμου, για να δουν τις διαχρονικές κλιματικές αλλαγές; Αυτή η παραπλάνηση πού αποσκοπεί άραγε;
Από το 1350 μ.Χ. έως το 1800 μ.Χ. είχαμε τη μικρή παγετώδη περίοδο που κράτησε 450 χρόνια και έφερε την πανώλη στην Ευρώπη, η οποία σκότωσε 40 εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτό αποδίδεται στην ψύξη των νερών. Οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να πλυθούν. Ναι, είχαμε κλιματικές αλλαγές, που δεν οφείλονται στη διακύμανση των συγκεντρώσεων του διοξειδίου του άνθρακος στην ατμόσφαιρα. Ας σημειωθεί ότι μέχρι το 1800 μ.Χ. δεν κάναμε χρήση υδρογονανθράκων.
*Ο Αντώνης Φώσκολος είναι ομότιμος καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης και ομότιμος ερευνητής της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Καναδά.
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-30 published September 1st, 2023. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
«Φέρνουμε αμέσως τα αντισώματα στον πνεύμονα και έτσι ο αντίκτυπος είναι πιο γρήγορος και πιο άμεσος», εξηγεί ο Δρ. Μπρούνο Μαράντα, επικεφαλής ιατρικών υποθέσεων στην Immune Biosolutions
Μια νέα ελπιδοφόρα θεραπεία για την αντιμετώπιση της COVID-19 μέσω της εισπνοής ενός σπρέι που δημιουργήθηκε από μια βιοτεχνολογική εταιρεία από το Κεμπέκ προκαλεί ελπίδες, για τη μείωση της θνησιμότητας και των νοσηλειών που σχετίζονται με τον ιό.
Η θεραπεία με την ονομασία IBIO123 είναι απλή: ο ασθενής πρέπει απλώς να εισπνεύσει ένα σπρέι (που μοιάζει με αυτά που χρησιμοποιούνται για το άσθμα) για τρία λεπτά και μόνο μια φορά. «Φέρνουμε αμέσως τα αντισώματα στον πνεύμονα και έτσι ο αντίκτυπος είναι πιο γρήγορος και πιο άμεσος», εξηγεί ο δρ. Μπρούνο Μαράντα, επικεφαλής ιατρικών υποθέσεων στην Immune Biosolutions. Έχουμε επιλέξει τα αντισώματα που είναι παγκόσμια πρωταθλητές στην επίθεση κατά του ιού».
ΓΡΗΓΟΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Καθώς οι περιπτώσεις της COVID-19 αυξάνονται και πάλι στο Κεμπέκ τις τελευταίες εβδομάδες, η ανακοίνωση μιας νέας θεραπείας που θα βοηθούσε στην ανακούφιση της πίεσης στα νοσοκομεία προκαλεί ελπίδες.
«Προσθέτουμε ένα επιπλέον εργαλείο στη μάχη μας ενάντια στην COVID-19», επισημαίνει ο ειδικός σε ιατρική γενετική που εργάζεται σε αυτό το έργο από την αρχή της πανδημίας της COVID-19. Είμαστε πολύ περήφανοι. Δεν είναι καθημερινό να έχουμε πετύχει αυτό που κάναμε». Μέχρι στιγμής, όλες οι θεραπείες με μονοκλωνικά αντισώματα για την COVID-19 δινόταν με ένεση στο νοσοκομείο. Ωστόσο, η θεραπεία με εισπνοή μπορεί να ληφθεί στο σπίτι. «Είναι πραγματικά απλό, μη επεμβατικό, δεν υπάρχουν βελόνες. Δεν απαιτείται καμία τεχνολογία», επισημαίνει ο δρ. Μαράντα.
Ένα άρθρο για τα τελευταία αποτελέσματα κλινικών δοκιμών δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό The Lancet Infectious Disease. Στην πραγματικότητα, σχεδόν το ήμισυ των ασθενών που είχαν λάβει IBIO123 δεν είχαν πλέον συμπτώματα μετά από οκτώ ημέρες θεραπείας, σε σύγκριση με το 20% στην ομάδα του ψευδούς φαρμάκου θεραπείας (placebo).
Οι κλινικές δοκιμές δείχνουν ακόμα, ότι οι ασθενείς δεν είχαν πλέον αναπνευστικά συμπτώματα από την επόμενη μέρα, προσθέτει ο δρ. Μαράντας. Οι επιλεγμένοι ασθενείς ήταν ενήλικες με ελαφρά ή μέτρια συμπτώματα κατά τη διάρκεια του κύματος του Όμικρον (αρχές του 2023) και δε νοσηλεύονταν.
Ένα άλλο σημαντικό σημείο: η θεραπεία ήταν αποτελεσματική κατά όλων των γνωστών μεταλλάξεων μέχρι στιγμής. Στην πραγματικότητα, σχεδιάστηκε με τρία διαφορετικά αντισώματα, ακριβώς για να προσαρμοστεί.
«ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ»
«Αυτή ήταν μια επιτυχημένη μακροπρόθεσμη στρατηγική», λέει ο γιατρός. «Στην αρχή, οι άνθρωποι μας έλεγαν να μην κάνουμε αυτό, ότι ήταν πολύ περίπλοκο. Ωστόσο, είναι μια εγγύηση για τις μελλοντικές μεταλλάξεις».
Το επόμενο βήμα θα είναι να λάβουν τις εγκρίσεις για την κυκλοφορία της θεραπείας στον Καναδά (και αλλού), και να βρουν τη χρηματοδότηση που χρειάζεται για την παραγωγή. Ιδανικά, ο Δρ. Μαράντα ελπίζει ότι το IBIO123 θα είναι διαθέσιμο από τις αρχές του 2024 στη χώρα.
Αυτή η θεραπεία συμπληρώνει τα εμβόλια, τα οποία προλαμβάνουν τη νόσο προωθώντας την παραγωγή αντισωμάτων. Μακροπρόθεσμα, η βιοτεχνολογική εταιρεία επιθυμεί να μελετήσει την επίδραση της θεραπείας στη μακροχρόνια COVID, που δεν έχει αξιολογηθεί κατά τις πρώτες κλινικές δοκιμές. Η βιοτεχνολογική εταιρεία Immune Biosolutions έχει λάβει 18 εκατομμύρια δολάρια από τον καναδικό και τον επαρχιακό κυβερνητικό προϋπολογισμό για το ερευνητικό της έργο.
Στο μεταξύ, η κυβέρνηση Legault παρακολουθεί «πολύ στενά» την εξέλιξη της υπό-μετάλλαξης Eris. Μέχρι τις 22 Αυγούστου, υπήρχαν 558 νοσηλείες σχετιζόμενες με την COVID-19 στο Κεμπέκ, μια τάση αύξησης. Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να γνωρίζουμε αν ενδεχομένως θα ληφθούν μέτρα υγείας. Ο υπουργός Christian Dubé καλεί ωστόσο τους ασθενείς να παραμείνουν στο σπίτι.
«Το σωστό είναι να απομονωθείτε για μερικές ημέρες, να αφήσετε τα συμπτώματα να περάσουν», υποστήριξε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Υγείας, στην αρχή της εβδομαδιαίας σύσκεψης του κυβερνητικού συμβουλίου τού πρωθυπουργού τού Κεμπέκ.
Ενώ περιμένει νέες συστάσεις από την Εθνική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας έως το τέλος του μήνα, ο υπουργός μπορεί ήδη να επιβεβαιώσει ότι μια εμβολιαστική εκστρατεία ενάντια στον ιό θα διεξαχθεί το φθινόπωρο. Παραμένει να διαπιστωθεί ποιοι θα είναι οι στόχοι αυτής της νέας επιθέσεως κατά της COVID-19: μόνο οι ευάλωτοι άνθρωποι ή ολόκληρος ο πληθυσμός.
Ωστόσο, είναι καλύτερο να είμαστε πιο προσεκτικοί, κατά την άποψη του Christian Dubé. «Είναι μια ασθένεια που είναι δύσκολη, που μπορεί να έχει επιπτώσεις, ιδίως για τους ευάλωτους και τους ηλικιωμένους, οπότε θα έλεγα, αυτή τη στιγμή, εν αναμονή συγκεκριμένων συστάσεων, να πάτε να εμβολιαστείτε», τόνισε.
Ακόμα και περισσότερο, οι Καναδοί που έχουν μολυνθεί από τον ιό δε θα έπρεπε να πλησιάζουν τους ηλικιωμένους. «Αν είχατε γρίπη, δε θα πηγαίνατε να δείτε τη γιαγιά σας», λέει ο υπουργός Υγείας. «Δε θα έλεγα ότι αυτός ο ιός είναι σαν τη γρίπη, είδαμε το πρόβλημα που είχαμε με το COVID-19 εδώ στην επαρχία μας». Όσοι χρειάζονται γρήγορες εξετάσεις διάγνωσης μπορούν να τις λάβουν δωρεάν στα κέντρα εμβολιασμού.
