Home Blog Page 194

Γυαλί που ήταν προορισμένο για ανακύκλωση σε 8 περιοχές του Μόντρεαλ καταλήγει σε χωματερή

0
Γυαλί που ήταν προορισμένο για ανακύκλωση σε 8 περιοχές του Μόντρεαλ καταλήγει σε χωματερή

Το Κεμπέκ αντιμετωπίζει δυσκολίες στην ανακύκλωση του γυαλιού, από τότε που σταμάτησε να απαιτεί από τους πολίτες να ταξινομούν τα δικά τους υλικά περίπου πριν από 20 χρόνια, επιλέγοντας αντ’ αυτού να προσλάβει εταιρείες για να ταξινομήσουν μετά την παραλαβή από το πεζοδρόμιο.

Σχεδόν το ένα μισό των 19 περιοχών του Μόντρεαλ δεν ανακυκλώνει γυαλί, παρά το γεγονός ότι λένε στους κατοίκους στην ιστοσελίδα της πόλης ότι μπορούν να το τοποθετήσουν στο μπλε κάδο. Η ανακύκλωση σε οκτώ περιοχές διενεργείται στο κέντρο ταξινόμησης στη γειτονιά Saint-Michel της πόλης, το οποίο διαχειρίζεται η εταιρεία Ricova. Η ανακύκλωση στις άλλες 11 περιοχές μεταφέρεται σε ένα νέο κτίριο αξίας 47 εκατομμυρίων δολαρίων στην περιοχή Lachine, που λειτουργεί από μια άλλη εταιρεία που έχει συμβόλαιο με την πόλη, τη Société VIA.

Και τα δύο κέντρα ταξινόμησης αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο διαχωρισμό του γυαλιού από άλλα ανακυκλώσιμα υλικά, καθώς και στον καθαρισμό του – αλλά το κέντρο Saint-Michel βρίσκεται υπό εξέταση για το γεγονός ότι μπορεί να μην προσπαθεί καν.

Τα 20.000 τόνοι γυαλιού που συλλέγει η Ricova στο Μόντρεαλ καταλήγουν σε χωματερές ή μετατρέπονται σε σκόνη και χρησιμοποιούνται ως κάλυμμα χωματερής αντί για άμμο. Το κάλυμμα χωματερής απλώνεται πάνω από τα απορρίμματα στο τέλος κάθε ημέρας για να μειωθούν οι οσμές, τα αεροπλάνα και να αποτραπεί η είσοδος ζώων.

«Βασικά, είναι μια αποδομημένη χωματερή», είπε ο ακτιβιστής της ανακύκλωσης Καρέλ Μενάρντ σχετικά με τη χρήση σκόνης γυαλιού ως κάλυμμα για χωματερή. Ο Μενάρντ είπε επίσης, ότι η κυβέρνηση του Κεμπέκ έχει επιτρέψει αυτήν την πρακτική ως προσωρινή λύση, μέχρι να μπορέσει να εφαρμόσει καλύτερα μέτρα ανακύκλωσης γυαλιού. Η κυβέρνηση δεν περιόρισε ποτέ το πάχος αυτού του καλύμματος. Οι περιοχές όπου η Ricova συλλέγει ανακύκλωση είναι: Plateau-Mont-Royal, Rosemont–La Petite-Patrie, Villeray–Saint-Michel–Parc-Extension, Montréal-Nord, Anjou, Mercier–Hochelaga-Maisonneuve, Saint-Léonard και Rivière-des-Prairies–Pointe-aux-Trembles.

Ο Pierre Beaudoin, ένας κάτοικος του Plateau, καθαρίζει και ανακυκλώνει μπουκάλια γυαλιού εδώ και χρόνια. «Εκπλήσσομαι με το γεγονός ότι υπάρχουν τόσες πολλές περιοχές που έχουν αυτή την κακή πρακτική να μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ανακυκλώνουμε», είπε ο Beaudoin. «Είναι απογοητευτικό», συμπλήρωσε.

Η Ricova δηλώνει ότι δεν μπορεί να επενδύσει σε καλύτερο εξοπλισμό, αφού το συμβόλαιό της με την πόλη λήγει το 2024. Η πόλη δεν πρόκειται να ανανεώσει αυτό το συμβόλαιο και θα κλείσει το κέντρο της Saint-Michel, αντικαθιστώντας το με ένα άλλο που είναι υπό κατασκευή στην ανατολική περιοχή του Μόντρεαλ.

Το γυαλί είναι άπειρα ανακυκλώσιμο – αλλά το Κεμπέκ σχεδόν δεν το αξιοποιεί. Όταν το γυαλί δεν αναμιγνύεται με άλλα υλικά, είναι ένα από τα πιο ανακυκλώσιμα υλικά που υπάρχουν. Μπορεί να λιώσει και να επαναληφθεί ολόκληρη η διαδικασία έναν απεριόριστο αριθμό φορών και απαιτεί πολύ λιγότερη ενέργεια από την παραγωγή γυαλιού από το μηδέν.

Ωστόσο, το Κεμπέκ έχει δυσκολία στην ανακύκλωση του γυαλιού από τότε που σταμάτησε να απαιτεί από τους πολίτες να ταξινομούν τα υλικά τους περίπου πριν από 20 χρόνια, αντικαθιστώντας αυτό με την πρόσληψη εταιρειών για την ταξινόμηση μετά την ανάκτηση από τους δρόμους.

Από τότε, σύμφωνα με τον Μενάρντ, κανένα από τα γυαλιά που συλλέγεται στους δρόμους του Κεμπέκ δεν μπορεί να μετατραπεί πάλι σε γυάλινα μπουκάλια. Μεγάλο μέρος του γυαλιού καταλήγει σπασμένο, μολύνοντας άλλα ανακυκλώσιμα υλικά, όπως το χαρτί και τα χαρτοκιβώτια. Αυτό που μπορεί να σωθεί μετατρέπεται κυρίως σε προϊόντα που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή, στο ψήσιμο με άμμο ή στα φίλτρα πισίνας.

Η επαρχία του Οντάριο αναγκάζει τις εταιρείες να πληρώνουν για την ανακύκλωση. Θα κρατήσει αυτό τα απορρίμματα μακριά από τις χωματερές. Αυτό ισχύει για τους περίπου 12.000 τόνους γυαλιού που λαμβάνει το κέντρο ταξινόμησης στην περιοχή Lachine και πληρώνει για να το στείλει στην εταιρεία Groupe Bellemare στην περιοχή Mauricie του Κεμπέκ.

«Είναι πολύ αδιαφανές», είπε ο Μενάρντ, σημειώνοντας ότι δεν είναι σαφές εάν το 100% του γυαλιού που αγοράζει η Bellemare μπορεί να μετατραπεί. Αμφισβητεί γιατί η εταιρεία απαιτεί πληρωμή για να πάρει το γυαλί. Η Bellemare δήλωσε στα Καναδικά μέσα ενημέρωσης ότι δεν έχει τη δυνατότητα να αναλάβει το γυαλί από το κέντρο ταξινόμησης της Saint-Michel εκτός από αυτό στη Lachine. Η πόλη του Μόντρεαλ αναγνωρίζει ότι τα υπάρχοντα συστήματα δεν είναι ιδανικά ή επαρκή.

«Η λύση είναι ο εκσυγχρονισμός», είπε η Marie-Andrée Mauger, δήμαρχος της περιοχής Verdun και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής υπεύθυνη για το περιβάλλον. «Πρέπει να αφαιρέσουμε το γυαλί πριν φτάσει στον κάδο ανακύκλωσης».

Τον περασμένο χρόνο, η επαρχία επένδυσε $21 εκατομμύρια στο εργοστάσιο γυαλιού Owens-Illinois του Μόντρεαλ, με σκοπό να αναλάβει το γυαλί από το μελλοντικό σύστημα ανακυκλώσεως.

Σύμφωνα με τον Μενάρντ, το εργοστάσιο είναι το μεγαλύτερο του είδους του στην ανατολική Βόρεια Αμερική που μπορεί να ανακυκλώσει γυαλί. Ωστόσο, μπορεί μόλις να χρησιμοποιήσει γυαλί που ανακυκλώθηκε στο Κεμπέκ και αντ’ αυτού φτιάχνει μπουκάλια από γυαλί που προέρχεται από το Οντάριο και τις Ατλαντικές επαρχίες.

Η κεντροαριστερή ΝΔ του Κυριάκου

0
Η κεντροαριστερή ΝΔ του Κυριάκου

Θα ήταν ποτέ ο Κυριάκος Μητσοτάκης ΝΔ και θα είχε ηγηθεί αυτής, εάν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε επικρατήσει κατά κράτος του Ανδρέα Παπανδρέου στη μάχη της διαδοχής για την Ένωση Κέντρου; 

Γράφει ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΟΤΤΆΚΗΣ
[Δημοσιογράφος και Νομικός]

Με ποιο κόμμα θα πολιτευόταν το 1974 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αν είχε κερδίσει τη μάχη της διαδοχής στην Ένωση Κέντρου προδικτατορικώς; Νομίζω δε χωρεί αμφιβολία. Ο παρεξηγημένος ιστορικός ηγέτης, ο οποίος ήταν μια ζωή φιλελεύθερος βενιζελικός, που στάθηκε στο πλευρό του Νίκου Καζαντζάκη όταν καταδιωκόταν από την Iεραρχία, ο οποίος ήταν άθεος (όπως μου αποκάλυψε μέλος της οικογένειας) αλλά είχε βαθύ σεβασμό στη δύναμη της Εκκλησίας, θα είχε ηγηθεί μεγάλου κεντρώου κόμματος.

Και, κατά πάσα πιθανότητα, αυτός θα είχε διαδεχθεί τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στην πρωθυπουργία το 1981. Δε θα χρειαζόταν να φτάσει σχεδόν 70 ετών για να εκπληρώσει τη φιλοδοξία του. Τα έφερε η ζωή όμως έτσι, ώστε να χρεωθεί τη ρετσινιά της αποστασίας, να πάρει κεφάλι στην Κεντροαριστερά της εποχής ο Ανδρέας Παπανδρέου (ο οποίος, σε αντίθεση με τον πατέρα του, δεν ήταν αντικομμουνιστής), να δει τον ιστορικό του αντίπαλο να ιδρύει μεταπολιτευτικά το ΠΑΣΟΚ των «δημοκρατικών δυνάμεων» (στο οποίο συσπειρώθηκε σταδιακά όλος ο κεντρώος χώρος) και έτσι να χρειάζεται ο ίδιος να αναζητήσει νέο λιμάνι για τις φιλοδοξίες του.

Ο ωμός πολιτικός ρεαλισμός ήταν αυτός, που ανάγκασε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να ρίξει γέφυρες, την περίοδο της δικτατορίας στο Παρίσι, στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Εργαζόμενος για την επιστροφή του, εργαζόταν στην ουσία για τον εαυτό του. Έστω και αν οι πληροφορίες που κόμιζε στον Εθνάρχη για την κατάσταση στην Ελλάδα δεν ήταν πάντοτε αξιόπιστες, όπως προέκυψε από το περιεχόμενο του φακέλου του στην Ασφάλεια που δημοσίευσε προσφάτως η «Εφημερίδα των Συντακτών», σε επιμέλεια Γιώργου Πετρόπουλου.

Άλλοτε ήταν και άλλοτε όχι. Πάντως, όχι σε βαθμό που να δικαιολογούν μίσος και αντιπάθεια για τον Καραμανλή, επειδή δεν ανταπέδωσε πολιτικά με ένα υπουργείο στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας τα δείπνα της Μαρίκας στην οικία Μητσοτάκη στο Παρίσι την περίοδο της δικτατορίας. Ο Καραμανλής δεν ξέχασε ποτέ ότι ο Μητσοτάκης, ως κορυφαίο στέλεχος της Ενώσεως Κέντρου, ηγήθηκε του «ανένδοτου», αλλά και των παρασκηνιακών διεργασιών για την παραπομπή του στο Ειδικό Δικαστήριο για θέματα της ΔΕΗ.

Κάνω αυτή τη μακρά ιστορική εισαγωγή, για να εξηγήσω με όρους παρελθόντος το παρόν και το μέλλον του πολιτικού μας συστήματος. Η Ιστορία έχει πάντοτε τις απαντήσεις.

Ερώτημα αιρετικό – ελπίζω να ιντριγκάρει και τον ίδιο: θα ήταν ποτέ ο Κυριάκος Μητσοτάκης Ν.Δ. και θα είχε ηγηθεί αυτής, εάν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε επικρατήσει κατά κράτος του Ανδρέα Παπανδρέου στη μάχη της διαδοχής για την Ένωση Κέντρου; Θα ήταν Ν.Δ. αν ο πατέρας του δεν είχε πληγεί τόσο το 1965, ώστε να αναζητήσει μεταπολιτευτικώς νέο όχημα για την εκπλήρωση των φιλοδοξιών του; Η απάντηση είναι «πιθανότατα όχι».

Ούτε ο Κυριάκος θα ήταν Ν.Δ. ούτε η Ντόρα, που καμιά φορά με πείραζε στο παρελθόν με τη φράση «εσείς οι δεξιοί». Εντάχθηκαν όμως στη Ν.Δ., γιατί ο χώρος της Δεξιάς συνολικά είναι αφομοιωτικός. Αφομοιώνει και αφομοιώνεται. Ο πολιτικός λόγος του Κέντρου είναι εξίσου αστικός, φιλικός προς την αγορά, δε διαφέρει και πολύ από το δεξιόστροφο. Οι βασικές διαφορές εντοπίζονται στο πώς προσεγγίζει κανείς τους θεσμούς, τις συμμαχίες και τα συμφέροντα.

Τι κάνει ο Κυριάκος σήμερα, έχοντας λυμένα τα χέρια του από το εκλογικό αποτέλεσμα, καθώς οι δεξιοί ψηφοφόροι, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, δικαιώνουν όσα υποστήριξε ο επίτιμος στον Αλέξη Παπαχελά, πως είναι «οι πιο πιστοί ψηφοφόροι του κόσμου»; Νομίζω είναι απλό. Σταδιακά μετατρέπει τη Ν.Δ. σε ένα καθαρό κεντρώο κόμμα, με τη δεξιά πτέρυγά του να φθίνει εσωτερικώς και να μεγαλώνει διασπασμένη εξωτερικώς.

Εάν δείτε τα ευρήματα των exit polls, θα διαπιστώσετε ότι οι μισοί οπαδοί του ΠΑΣΟΚ, το 6% της δύναμής του, συμφωνεί με την πολιτική Μητσοτάκη και αποτελεί δυνητικό εκλογικό ακροατήριό του. Δεν είναι απίθανο το σενάριο, λοιπόν, μέσα στην τετραετία η Ν.Δ. να μετατραπεί σταδιακώς, με τις πολιτικές της και με τα πρόσωπα που μετεγγράφει, στη νέα Κεντροαριστερά του τόπου, της οποίας ο βασικός κορμός δυνάμεων θα είναι πλέον κεντρώος και στην εκλογική βάση της οποίας θα παραμείνουν δεμένοι ορισμένοι παλαιοί παραδοσιακοί ψηφοφόροι της, που ψηφίζουν τη Ν.Δ. από κεκτημένη ταχύτητα.

Αυτή η αλλαγή – που βρίσκεται σε εξέλιξη και δεν την καταλαβαίνουμε απολύτως – ότι η Ν.Δ. μετατρέπεται σε βενιζελική Κεντροαριστερά που είναι έτοιμη για μεγάλους συμβιβασμούς στα Ελληνοτουρκικά χάριν της ειρήνης, που νομοθετεί νέα γενιά δικαιωμάτων από την παρενόχληση και την προστασία των ζώων μέχρι το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, που ρυθμίζει την αγορά με όρους Μπλερ και Σρέντερ, που έχει έναν ηγέτη ο οποίος αισθάνεται πιο άνετα να συνεργάζεται με κεντροαριστερούς εκσυγχρονιστές παρά με δεξιούς, θα έχει στο μέλλον δύο καταλυτικές συνέπειες: η πρώτη είναι να ψάχνουν ο Ανδρουλάκης και ο Τσίπρας Κεντροαριστερά για να εκπροσωπήσουν και να μην υπάρχει, γιατί ο Κυριάκος θα την έχει ενσωματώσει στη Ν.Δ. (ή όπως αλλιώς θέλει να τη μετονομάσει σε κάποια στροφή της Ιστορίας).
Διότι, Νέα Δημοκρατία που να ασκεί πολιτικές ξένες προς την ιστορία και την ταυτότητά της δεν μπορεί, άλλωστε, να ονομάζεται για πολύ Νέα Δημοκρατία.

Η δεύτερη συνέπεια της μετατροπής της Ν.Δ. σε καθαρό κεντρώο κόμμα είναι ότι στο εγγύς μέλλον, μετά τις επόμενες εκλογές, θα προκύψει από τα πράγματα η ανάγκη για ένα καθαρά πατριωτικό, δεξιό φιλελεύθερο κόμμα. Όχι για να αντιπολιτευθεί τον Μητσοτάκη αλλά για να συμπληρώνει αυτά που δε λέει ο Μητσοτάκης. Μα και για να διαθέτει εναλλακτική η χώρα.

Οι σκέψεις που κάνω είναι αυθόρμητες, με βάση τις εξελίξεις – μην αναζητήσει κανείς πρόσωπα ή διεργασίες πίσω από αυτές. Παρατηρώ απλώς. Παρατηρώ ότι οι συντηρητικές, πέραν της κεντρώας Ν.Δ., δυνάμεις στις τελευταίες εκλογές, από το 6%-7% του εκλογικού σώματος το 2019, εκτινάχθηκαν στο 15% σε εθνικό επίπεδο. Και μάλιστα σε καιρούς κανονικούς, που λάμπει το αστέρι του κυρίου Μητσοτάκη – 15% η εκτός Ν.Δ. δεξιά, με τον Μητσοτάκη ανοδικό.

Είναι μαθηματικώς βέβαιο, ότι το ποσοστό αυτό έχει όλες τις προϋποθέσεις να σκαρφαλώσει στο 20%, συσπειρώνοντας στο μέλλον εγκλωβισμένες πατριωτικές δυνάμεις στα κόμματα της σημερινής Βουλής. Το μόνο που θα μένει να βρεθεί τότε, το 2027, θα είναι ένας μοντέρνος δεξιός πατριώτης, σαραντάρης, που σήμερα δεν τον ξέρουμε. Αλλά ποιος ήξερε και ποιος υπολόγιζε τον Τσίπρα στα 34 του;

Η Ιστορία, η δύναμη των γεγονότων, είναι αυτή που ορίζει τις εξελίξεις. Η εκτίμηση που κάνω, λοιπόν, με τα σημερινά δεδομένα είναι ότι:

-Η Ν.Δ. του Κυριάκου θα κυριαρχήσει τα επόμενα χρόνια ως φιλελεύθερο κεντρώο κόμμα, χωρίς να συναντήσει ιδιαίτερες αντιστάσεις.

-Η Αριστερά αυτοεξουδετερώθηκε ως επιλογή. Ο Τσίπρας έμεινε έξω για να μη φθαρεί και άλλο – ο πολιτικός χρόνος δε λειτουργεί υπέρ του. Ο κατ’ ουσίαν ομοϊδεάτης του Κυριάκος (στα βασικά) τού «κλέβει» το μαγαζί. Το μέλλον θα τιμωρήσει και το ΚΚΕ, που συνέπραξε για λόγους εσωτερικών συσχετισμών στη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο έγκλειστος συγκέντρωσε από το κελί ποσοστό 5%, ενώ το ΚΚΕ, με πλήρη πρόσβαση στα ΜΜΕ και στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, μόλις 7,5%…

-Η καθαρή και ανόθευτη πατριωτική Δεξιά θα αναζητήσει λύσεις για την ενότητα και τη συσπείρωσή της σε έναν ενιαίο χώρο. Όσο και να θέλει ο Κυριάκος να την κρατήσει στο μαντρί με γνωστές μεθόδους, οι υπέρ-φιλελεύθερες πολιτικές του θα την απομακρύνουν…

Μαριχουάνα για τους Βετεράνους

0
Μαριχουάνα για τους Βετεράνους

Η κυβέρνηση της Οτάβας παρέχει αποζημίωση για ιατρική μαριχουάνα σε έναν υψηλότερο αριθμό πρώην στρατιωτών από ποτέ. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι την προηγούμενη χρήση του οικονομικού έτους, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δαπάνησε πάνω από 150 εκατομμύρια δολάρια για αυτήν την πρωτοβουλία, περισσότερο από το διπλάσιο ποσό πριν από μόλις τρία χρόνια.

Ωστόσο, αναμένεται ότι αυτές οι δαπάνες θα αυξηθούν περαιτέρω. Σύμφωνα με δεδομένα από το Υπουργείο Άμυνας του Καναδά, η κυβέρνηση εκτιμάται ότι θα διαθέσει σχεδόν 200 εκατομμύρια δολάρια φέτος, καθώς όλο και περισσότεροι βετεράνοι ζητούν αποζημίωση για τα έξοδα της ιατρικής τους κάνναβης.

Ενώ οι εμπειρογνώμονες και οι υποστηρικτές δεν είναι σίγουροι για τους ακριβείς λόγους αυτής της σημαντικής αύξησης, συμφωνούν ομόφωνα για την ανάγκη περισσότερων εξαντλητικών πληροφοριών, σχετικά με τα πραγματικά οφέλη και τους δυνητικούς κινδύνους της ιατρικής μαριχουάνας για τους πρώην στρατιώτες. Αυτές οι πληροφορίες είναι ζωτικής σημασίας, ιδίως αν λάβει κανείς υπόψιν του το γεγονός, ότι είναι οι φορολογούμενοι που υποστηρίζουν οικονομικά αυτές τις δαπάνες.

Η έκκληση για περισσότερη έρευνα και γνώση πηγάζει από την επιθυμία να κατανοήσουμε καλύτερα, εάν οι τρέχουσες πολιτικές και η χρήση ιατρικής μαριχουάνας μεταξύ των πρώην στρατιωτών προσφέρουν μεγαλύτερα οφέλη ή δυνητικούς κινδύνους. Χωρίς σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία, είναι δύσκολο να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια αυτής της προσέγγισης. Συνεπώς, υπάρχει κοινή συναίνεση μεταξύ εμπειρογνωμόνων και υποστηρικτών, ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα και πληροφόρηση για να διαμορφωθούν μελλοντικές αποφάσεις και να διασφαλιστεί το ευ ζην των πρώην στρατιωτών και η υπεύθυνη χρήση των χρημάτων των φορολογούμενων.

«Χρειαζόμαστε απεγνωσμένα καλύτερες αποδείξεις για να καταλάβουμε αν αυτές οι πολιτικές και αν η τρέχουσα χρήση έχουν πιθανώς περισσότερο όφελος ή προκαλούν περισσότερη ζημιά», δήλωσε ο Jason Busse, αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Ερευνών για την Ιατρική Κάνναβης, Michael G. DeGroote, στο Πανεπιστήμιο McMaster.

Η Veterans Affairs Canada άρχισε να αποζημιώνει ένα μικρό αριθμό αποστράτων για την ιατρική τους μαριχουάνα το 2008, όταν οι εγκρίσεις δόθηκαν σε εξαιρετικά περιορισμένη βάση και με την έγκριση ενός ιατρικού ειδικού. Η κίνηση ακολούθησε μια σειρά αποφάσεων δικαστηρίων πριν από περισσότερα από 20 χρόνια, που πρώτα επέτρεψαν μια νομική απαλλαγή για την κατανάλωση ιατρικής μαριχουάνας από ποινική δίωξη. Έπειτα, το 2014, ο Οργανισμός Υγείας του Καναδά χαλάρωσε τους κανόνες του για το ποιος μπορεί να εξουσιοδοτήσει τη χρήση ιατρικής μαριχουάνας στους Καναδούς και για ποιες συνθήκες και περιστάσεις. Οι νέοι κανόνες δε θέτουν όριο στο ποσό της κάνναβης που μπορεί να εξουσιοδοτηθεί ή στο κόστος.

Τότε, το Τμήμα Υποθέσεων Veterans Affairs Canada αποζημίωσε 112 πρώην μέλη των ενόπλων δυνάμεων για την κάνναβή τους, με κόστος 409.000 δολάρια. Τον επόμενο χρόνο, ο αριθμός αυξήθηκε σε 216 και το κόστος αυξήθηκε κατά 2.000.000 δολάρια. Με την ανάπτυξη της αγοράς και την αύξηση της ζήτησης, τα νούμερα αυξήθηκαν σημαντικά.

Η Veterans Affairs Canada επεκτείνει συνεχώς το πρόγραμμά του και δαπανά όλο και περισσότερα χρήματα για την κάλυψη των ιατρικών δαπανών για τη μαριχουάνα των πρώην στρατιωτικών. Αυτό αντικατοπτρίζει την αύξηση της αναγνώρισης των ιατρικών οφελών της κάνναβης και την αυξημένη ζήτηση από πρώην στρατιωτικούς που χρειάζονται ιατρική αγωγή.

Σημειώνεται ότι αυτές οι πληρωμές γίνονται για ιατρική χρήση και υπό την επίβλεψη ιατρών. Η κανονική χρήση της μαριχουάνας για ψυχαγωγικούς σκοπούς δεν επιδοτείται από την κυβέρνηση.

Σε κάθε περίπτωση, η ακριβής διαδικασία για την προσέγγιση της Veterans Affairs Canada για την ιατρική μαριχουάνα και η επιλογή των ατόμων που επιλέγονται για αποζημίωση, είναι ανάλογη με τις περιπτώσεις και τις ανάγκες των ατόμων που εξετάζονται.

Η Κυβέρνηση του Καναδά νομιμοποίησε, ρύθμισε και περιόρισε την πρόσβαση στην κάνναβη στις 17 Οκτωβρίου 2018. Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή νομοθεσία: οι ενήλικες μπορούν να κατέχουν έως και 30 γραμμάρια κάνναβης που έχει παραχθεί νόμιμα. Oι ενήλικες μπορούν να καλλιεργούν έως και τέσσερα φυτά κάνναβης ανά νοικοκυριό. Στο Κεμπέκ, οι πολίτες μπορούνε να προμηθευτούν κάνναβη μόνο από τα κυβερνητικά μαγαζιά του μονοπωλίου της Κυβέρνησης του Κεμπέκ.

Συνταγματικός Πατριωτισμός

Εις μία καθημαγμένη Ελλάδα όπου οι Θεσμοί, πέραν από την ακαδημαϊκή ρητορική και τη συνακόλουθη συγγραφή βιβλίων, περί της ορθής, λυσιτελούς και ευρύθμου λειτουργίας τους, εις τον αντίποδα και εν τοις πράγμασι καρκινοβατούν και δυσλειτουργούν, εξ αυτού του λόγου αφενός η ίδια η Δημοκρατία μας νοσεί εκ βάθρων, αλλά και εξ ετέρου, ουδόλως λαμβάνεται υπόψιν η τυπική ισχύς της Συνταγματικής έννομης τάξεως.

Γράφει ο δικηγόρος

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς

Ασφαλώς ο δικαστικός έλεγχος της Συνταγματικότητας ενός νόμου κατ’ άρθρο 93 του Συντάγματος ελέγχεται και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, εν τω πλαισίω εκδίκασης μίας εξατομικευμένης υπόθεσης, όμως ο οικειοθελής σεβασμός προς τις επιτακτικές ή απαγορευτικές διατάξεις του Συντάγματος, εν Ελλάδι, παρέλκει σφόδρα, γεγονός το οποίο καταδηλοί την εγγενή κρατική αντίληψη περί της εννοίας της Δημοκρατίας μας, παρά τις επιφαινόμενες στεντόρειες δήθεν φωνές, του εκάστοτε πολιτικού  περί του αντιθέτου.

Η ελευθερία και το Δημοκρατικό Πολίτευμα προϋποθέτει κοινωνίες πολιτισμένες και ώριμες να αποδεχθούν ή και να προστατεύσουν τη διαφορετική άποψη της μειοψηφίας, ή να προστατεύσουν τα φρονήματα της, καίτοι προσκρούουν προς το ιδεολογικό πρόσταγμα των κατεστημένων κομμάτων.

Εν Ελλάδι, η έλλειψη ορθής λειτουργίας των θεσμών, ως θεμελιακών πυλώνων του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και της εν γένει λαϊκής κυριαρχίας και του έθνους εσχάτως, ανάγεται εκ του γεγονότος ότι η λειτουργία τους, ως θεσμοί της Πολιτείας, έχει αντικατασταθεί καθ’ ολοκληρίαν από τα «συντεταγμένα κοινοβουλευτικά κόμματα» τα οποία δρουν ως οιονεί «μαφιόζικες φράξιες», διαβρώνοντας κατ’ ουσίαν το  θεσμικά ανεξάρτητο, αυτοδύναμο και αυτόνομο Κράτος.

Οι χρόνιες σοβούσες παθογένειες του συστήματος, οι οποίες ενδημούν και επί των ημερών μας έχουν παγιώσει την ανίατη εν γένει καχεξία της δημόσιας διοίκησης, η οποία δρα ωσεί πραξικοπηματικά, υπό την έννοια ότι ουδόλως εξυπηρετεί το συμφέρον του πολίτη, ούτε δρα χρηστά ως επιτάσσει το Σύνταγμα, καθώς και ο κώδικας διοικητικής διαδικασίας, αλλά καταφάσκει και εκλαμβάνει εξυπαρχής και προοιμίου το κράτος ως αναπόσπαστο μέρος και οργανικά συνδεδεμένο τμήμα του βαθέους κράτους, εν άλλοις λόγοις της στυγνής επικρατούσας κομματοκρατίας.

Ως εκ τούτου, το Ελλαδικό Κράτος είναι ένα ολοκληρωτικό κράτος, με μία επίφαση Δημοκρατίας, όπου τα πάντα λειτουργούν τελεσφόρως μόνο ως υποκείμενα σε έμμεσο έλεγχο από τα υφιστάμενα κόμματα και τους διάσπαρτα εγκατεστημένους και ακροβολισμένους έμμισθους εγκαθέτους τους.

Το κράτος ως προαγωγός προδήλως αντισυνταγματικών νόμων, κατ’ ουσίαν αποφασίζει και διατάζει, καθότι για τα καίρια ζητήματα άπαντα τα κοινοβουλευτικά κόμματα κωφεύουν περί της αληθείας και του δημόσιου συμφέροντος συμμορφούμενα, πέραν από το επίχρισμα της ιδεολογικής αντιπαράθεσης, αμελλητί και άνευ αντιλογίας, προς τις επιταγές των υπερεθνικών διευθυντηρίων.

Εν κατακλείδι, ουδείς ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα αλλά και την αληθή και ανιδιοτελή βούληση των πολιτών, τούτο επισφραγίζεται ανυπερθέτως, εκ της εν γένει υπάρξεως ενός οιονεί σιδηρούν παραπετάσματος παρασιώπησης γεγονότων και εν γένει καταστάσεως, έτι δηλαδή περαιτέρω, η δομή του κράτους με ορισμένα συστήματα εξουσίας ελέγχου της διαδικασίας των εκλογών, με μη διαφανής διαδικασίες υπό ορισμένων αδήλων προς το λαό εταιριών, οι οποίες εκτελούν το εκ της εκάστοτε κυβερνήσεως εκτελούν έργο τους, με αποτέλεσμα όμως, να επέρχεται αυτοδικαίως μία συσκότιση της αντικειμενικής και διαφανούς λειτουργικής διαδικασίας εξαγωγής των αποτελεσμάτων, άνευ της ενδεδειγμένης λογοδοσίας προς τον κυρίαρχο λαό.

Αύξηση της απασχόλησης τον Ιούνιο

0
Αύξηση της απασχόλησης τον Ιούνιο

Μικρή αύξηση και στο ποσοστό ανεργίας λόγω του αυξημένου
αριθμού ανθρώπων που αναζητούσαν εργασία

Tο ποσοστό ανεργίας στον Καναδά αυξήθηκε κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες – στο 5,4% τον Ιούνιο, μετά από παρόμοια αύξηση (+0,2 ποσοστιαίες μονάδες) το Μάιο. Η αύξηση έφερε το ποσοστό στο υψηλότερο επίπεδο από το Φεβρουάριο του 2022 (όταν ήταν επίσης 5,4%). Υπήρχαν 1,1 εκατομμύρια άνεργοι τον Ιούνιο, σημειώνοντας αύξηση 54.000 (+4,9%) το μήνα.

Παρά τις διαδοχικές αυξήσεις το Μάιο και τον Ιούνιο, το ποσοστό ανεργίας στον Καναδά παρέμεινε κάτω από το μέσο όρο της πανδημίας πριν από τον COVID-19 σε ποσοστό 5,7% που καταγράφηκε τους 12 μήνες έως το Φεβρουάριο του 2020.

Όσον αφορά την απασχόληση, αυξήθηκε κατά 60.000 άτομα τον Ιούνιο (+0,3%), μετά από μικρή αλλαγή το Μάιο. Η αύξηση τον Ιούνιο ήταν η μεγαλύτερη από τον Ιανουάριο του 2023. Η αύξηση της απασχόλησης μετριάστηκε από το Φεβρουάριο έως το Μάιο (κατά μέσο όρο 20.000 ανά μήνα), μετά από ισχυρή ανάπτυξη από τον Οκτώβριο του 2022 έως τον Ιανουάριο του 2023 (κατά μέσο όρο 79.000 ανά μήνα). Το ποσοστό απασχόλησης – το ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω που είναι μισθωτοί – αυξήθηκε κατά 0,1 ποσοστιαίες μονάδες στο 62,2% τον Ιούνιο. Τα κέρδη της απασχόλησης τον Ιούνιο ήταν όλα στην εργασία πλήρους απασχόλησης (+110.000, +0,7%), καθώς ο αριθμός των ατόμων που εργάζονταν με μερική απασχόληση μειώθηκε (-50.000, -1,4 %).

Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΒΑΣΙΚΗΣ

ΗΛΙΚΙΑΣ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΡΙΤΟ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟ ΜΗΝΑ

Μεταξύ των ανδρών βασικής ηλικίας (25 έως 54 ετών), η απασχόληση αυξήθηκε κατά 31.000 (+0,5%) τον Ιούνιο, ανεβάζοντας το σωρευτικό κέρδος από το Μάρτιο σε 92.000. Το ποσοστό απασχόλησης των ανδρών βασικής ηλικίας ήταν 88,2% τον Ιούνιο, αυξημένο κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες από τον Απρίλιο.

Η απασχόληση μεταξύ των γυναικών βασικής ηλικίας άλλαξε ελάχιστα τον Ιούνιο, καθώς η εργασία πλήρους απασχόλησης αυξήθηκε και η μερική απασχόληση μειώθηκε. Η αύξηση της απασχόλησης μεταξύ των γυναικών βασικής ηλικίας επιβραδύνθηκε τους τελευταίους μήνες, φθάνοντας κατά μέσο όρο 7.000 ανά μήνα από το Φεβρουάριο του 2023, σε σύγκριση με 24.000 ανά μήνα από το Σεπτέμβριο του 2022 έως τον Ιανουάριο του 2023. Το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών βασικής ηλικίας παρέμεινε σταθερό στο 81,7% τον Ιούνιο και εξακολουθεί να είναι κάτω από το υψηλό ρεκόρ του 82,2% που παρατηρήθηκε τον Ιανουάριο.

Η απασχόληση για νέους άνδρες ηλικίας 15 έως 24 ετών αυξήθηκε κατά 31.000 (+2,3%) τον Ιούνιο, αντισταθμίζοντας τη μείωση κατά 35.000 που καταγράφηκε το Μάιο. Μεταξύ των νέων γυναικών, η απασχόληση άλλαξε ελάχιστα τον Ιούνιο, αφού μειώθηκε κατά 43.000 το Μάιο. Το ποσοστό απασχόλησης για τους νέους άνδρες αυξήθηκε κατά 1,0 ποσοστιαίες μονάδες στο 57,9% τον Ιούνιο, ενώ για τις νέες γυναίκες σημείωσε μικρή μεταβολή στο 58,1% το μήνα.

Η απασχόληση παρέμεινε ουσιαστικά αμετάβλητη τον Ιούνιο, τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες, ηλικίας 55 ετών και άνω.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΕ ΑΝΔΡΕΣ
ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Το ποσοστό ανεργίας για τους άνδρες βασικής ηλικίας αυξήθηκε 0,2 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,4% τον Ιούνιο, την πρώτη αύξηση από το Νοέμβριο του 2022. Εν τω μεταξύ, το ποσοστό συμμετοχής των ανδρών βασικής ηλικίας αυξήθηκε 0,2 ποσοστιαίες μονάδες στο 92,2% τον Ιούνιο. Για τις γυναίκες βασικής ηλικίας, το ποσοστό ανεργίας ήταν 4,4% τον Ιούνιο – το ίδιο με τους άνδρες ομολόγους τους και ελάχιστα άλλαξε το μήνα.

Μεταξύ των γυναικών ηλικίας 55 ετών και άνω, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε από 3,6% το Μάιο σε 4,3% τον Ιούνιο, καθώς η απασχόληση παρέμεινε σταθερή και ο αριθμός των ατόμων που αναζητούσαν εργασία αυξήθηκε. Το ποσοστό ανεργίας των γυναικών ηλικίας 55 ετών και άνω είχε πέσει στο παρελθόν από 5% τον Αύγουστο του 2022 σε χαμηλό ρεκόρ 3,5% τον Απρίλιο του 2023.

Το ποσοστό ανεργίας των ανδρών ηλικίας 55 ετών και άνω έχει γενικά διαφοροποιηθεί ελάχιστα από το φθινόπωρο του 2022. Διατηρήθηκε σταθερό στο 4,4% τον Ιούνιο.

Μετά από αύξηση 0,7 ποσοστιαίων μονάδων το Μάιο, το ποσοστό ανεργίας των νέων γυναικών ηλικίας 15 έως 24 ετών αυξήθηκε κατά μια πλήρη ποσοστιαία μονάδα τον Ιούνιο φθάνοντας στο 10,5%, το υψηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2022. Στους νέους άνδρες ηλικίας 15 έως 24 ετών, η ανεργία παρουσίασε μικρή μεταβολή στο 12,5% τον Ιούνιο.

Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΟΝΤΑΡΙΟ,

ΤΗ ΝΕΑ ΣΚΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΜΠΡΑΝΤΟΡ

Η απασχόληση αυξήθηκε στο Οντάριο, τη Νέα Σκωτία και τη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ τον Ιούνιο, ενώ μείωση σημειώθηκε στο νησί του Πρίγκηπα Εδουάρδου. Όλες οι άλλες επαρχίες κατέγραψαν μικρή αλλαγή. 

Μετά από πτώση το Μάιο, η απασχόληση στο Οντάριο επανέλαβε την ανοδική της τάση τον Ιούνιο (+56.000, +0,7%), με συνολικά κέρδη να ανέρχονται σε 236.000 (+3,1%) από το Σεπτέμβριο του 2022. Το ποσοστό συμμετοχής αυξήθηκε 0,3 ποσοστιαίες μονάδες στο 65,9% τον Ιούνιο και το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε στο 5,7% (+0,2 ποσοστιαίες μονάδες), καθώς αυξανόταν ο αριθμός των ατόμων που αναζητούσαν εργασία. Στη μητροπολιτική περιοχή της απογραφής του Τορόντο (CMA), η απασχόληση αυξήθηκε κατά 42.000 (+1,1%).

Η απασχόληση στη Νέα Σκωτία αυξήθηκε κατά 3.600 (+0,7%) τον Ιούνιο, η πρώτη αξιοσημείωτη αύξηση από τον Ιανουάριο του 2023. Η αύξηση του αριθμού των ατόμων που αναζητούν εργασία ώθησε το ποσοστό ανεργίας σε 0,7 ποσοστιαίες μονάδες στο 6,4%.

Στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ, υπήρξαν 2.300 (+1%) περισσότεροι εργαζόμενοι τον Ιούνιο, αντισταθμίζοντας εν μέρει τη μείωση κατά 4.200 τον προηγούμενο μήνα. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 1,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 8,8%, το χαμηλότερο από τότε που έγιναν διαθέσιμα συγκρίσιμα στοιχεία το 1976.

Στο νησί του Πρίγκηπα Εδουάρδου, η απασχόληση μειώθηκε κατά 2.400 (-2,7%) τον Ιούνιο, μετά από μικρή αλλαγή το Μάιο και αντιστάθμιση εν μέρει των σωρευτικών αυξήσεων κατά 5.600 το Φεβρουάριο, το Μάρτιο και τον Απρίλιο. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία αυξήθηκε κατά μια πλήρη ποσοστιαία μονάδα στο 8,2% τον Ιούνιο.

Στο Κεμπέκ, η απασχόληση άλλαξε ελάχιστα για πέμπτο συνεχόμενο μήνα τον Ιούνιο. Με περισσότερα άτομα στο εργατικό δυναμικό να αναζητούν εργασία, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,4% τον Ιούνιο.

Τα ποσοστά ανεργίας στις 10 Επαρχίες τον Ιούνιο έχουν ως εξής (σε παρένθεση ο Μάιος): Newfoundland & Labrador 8,8% (10,2%) / Prince Edward Island 8,2% (7,2%) / Nova Scotia 6,4% (5,7%) / New Brunswick 6,4% (6,1%) / Quebec 4,4% (4%) / Ontario 5,7% (5,5%) / Manitoba 4,3% (4,8%) / Saskatchewan 4,7% (4,4%) / Alberta 5,7% (5,7%) / British Columbia 5,6% (5%).

«Χάθηκαν» 2.300.000 ψηφοφόροι στις εθνικές εκλογές από το 2004!

0
«Χάθηκαν» 2.300.000 ψηφοφόροι στις εθνικές εκλογές από το 2004!

Η Ν.Δ. και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατήγαγαν εκλογικό θρίαμβο την Κυριακή 25 Ιουνίου 2023, αλλά εκτός από τη ρευστοποίηση του υπόλοιπου κομματικού σκηνικού, μια άλλη κρίσιμη – αν και κάπως πιο αθέατη – πτυχή αποτελεί η διαρκής απίσχνανση της συμμετοχικής δημοκρατίας…

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

© newsbreak.gr

Αν και η χώρα μπήκε σε περίοδο ισχυρού μονοπολισμού – και μάλιστα με ποσοστά άνω του 40% – την ίδια ώρα διογκώνεται το ζήτημα «κοινωνικής νομιμοποίησης» που τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται ανησυχητικά για το πολιτικό σύστημα συνολικά. Με δεδομένη μάλιστα την οξύτητα των προβλημάτων που έρχονται, το θέμα δεν είναι απλώς τεχνικό και αυτή η χαλαρή σχέση πολιτών και πολιτικής εξουσίας μπορεί να θέσει σχετικά σύντομα σε μεγάλη δοκιμασία τις υπάρχουσες ισορροπίες και να κυοφορήσει – κόντρα στους εφησυχασμούς και τις ψευδαισθήσεις περί μονοκρατορίας – σοβαρές ανατροπές. Άλλωστε και μεταξύ των ψηφοφόρων που προσήλθαν στις κάλπες παρατηρούνται πλέον διεργασίες, που εκτός από τον κομματικό χάρτη φέρνουν μετατοπίσεις και στις συντεταγμένες, ιδεολογικές και κοινωνικές, του εκλογικού σώματος.

Μπορεί να λέγεται καθ’ υπερβολή, αλλά δεν παύει να αποτελεί γεγονός, ότι «πρώτο κόμμα» επί της ουσίας στις εκλογές της 25ης Ιουνίου δεν ήταν άλλο από την «αποχή», με ό,τι αυτό προοιωνίζεται για τις μελλοντικές εξελίξεις. Επί συνόλου 9.980.234 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, με βάση τα τελικά στοιχεία, πήγαν να ψηφίσουν μόνο 5.273.072. Η αποχή δηλαδή ήταν της τάξης του 47,16% και – όσο κι αν υπάρχει ένα θέμα εκκαθάρισης των εκλογικών καταλόγων, που είναι όμως διαχρονικό – οι 4.707.162 πολίτες που γύρισαν την πλάτη τους στην εκλογική διαδικασία, δεν παύουν να αποτελούν αρνητικό ρεκόρ όλων των εποχών.

Βεβαίως, δε στερείται σημασίας το γεγονός, ότι προηγήθηκαν και οι εκλογές της 21ης Μαΐου, οπότε ως ένα βαθμό είναι εύλογη η αύξηση της αποχής στις δεύτερες κάλπες. Αυτό όμως αποτελεί απλώς την επιφάνεια των πραγμάτων. Μια αναδρομή στα επίσημα στοιχεία της τελευταίας εικοσαετίας, οδηγεί σε άκρως ανησυχητικά συμπεράσματα, τα οποία μάλιστα, ενώ θα έπρεπε να έχουν πυροδοτήσει -αν μη τι άλλο- ζυμώσεις και προβληματισμούς, αντιμετωπίζονται από όλο το πολιτικό και δημόσιο σύστημα με μακαριότητα. Άλλωστε, στρεβλώνοντας τη λαϊκή βούληση, τα (βολικά) ποσοστά των κομμάτων και των κυβερνήσεων «βγαίνουν» μόνο επί των έγκυρων ψηφοδελτίων. Διαφορετικά η απονομιμοποίησή τους θα ήταν εκκωφαντική!

Είναι χαρακτηριστικό, ότι από το 2004 έως τον Ιούνιο του 2023, δηλαδή μέσα σε δύο δεκαετίες, «χάθηκαν» από το εκλογικό σώμα πάνω από 2.300.000 ψηφοφόροι.

Στις κάλπες του Μαρτίου του 2004 η εκλογική συμμετοχή ήταν 7.573.368, παρουσιάζοντας από κει και πέρα διαρκή υποχώρηση. Αυτό που έχει ενδιαφέρον όμως είναι, ότι η απαρχή της μεγάλης πτώσης συμπίπτει με την εποχή των Μνημονίων. Έτσι, βλέπουμε ότι οι τελευταίες εκλογές με υψηλή συμμετοχή ήταν εκείνες του 2009, όταν έλαβαν μέρος 7.044.066 πολίτες. Από το 2012 και μετά, όταν η χώρα είχε μπει για τα καλά στις δαγκάνες της τρόικας και του ΔΝΤ, η αποχή από κάλπες σε κάλπες άρχισε να μεγαλώνει. Το Μάιο του 2012 η συμμετοχή ήταν 6.476.818, για να πέσει ακόμη πιο κάτω – στους 6.216.798 – τον Ιούνιο. Ακόμη και τον Ιανουάριο του 2015, όταν έγινε η μεγάλη ανατροπή με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, η συμμετοχή ήταν μόλις 6.330.356, ενώ το Σεπτέμβριο – μετά την κωλοτούμπα του δημοψηφίσματος – βυθίστηκε κι άλλο, στους 5.567.930.

Ενδιαφέρον έχει, ότι ούτε τον Ιούλιο του 2019, όταν θριάμβευσε πρώτη φορά ο Κ. Μητσοτάκης και σχημάτισε αυτοδύναμη κυβέρνηση η Ν.Δ., αυξήθηκε σημαντικά η συμμετοχή. Μετά βίας έφτασε στους 5.769.644. Και η ανοδική τάση που φάνηκε προς στιγμή τον περασμένη Μάιο, μολονότι ήταν οι εκλογές της απλής αναλογικής, με συμμετοχή 6.061.040, ανετράπη τώρα στις κάλπες της ενισχυμένης αναλογικής, με απώλεια 787.968 ψηφοφόρων.

Με όλα αυτά τα δεδομένα, ακόμη πιο συγκλονιστικός θα γινόταν ο εκλογικός χάρτης αν «ενσωματωνόταν» και η αποχή. Σε μια τέτοια περίπτωση, για τις τελευταίες εκλογές, το ποσοστό της Ν.Δ. θα ήταν 21,4%, του ΣΥΡΙΖΑ 9,4%, του ΠΑΣΟΚ 6,3% του ΚΚΕ 4,1% κοκ.

ΤΟ «ΔΙΑΖΥΓΙΟ» ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΠΗ ΤΕΙΝΕΙ

ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΟΝΙΜΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Η Ν.Δ., χωρίς την αποχή, πέρασε μεν σε ποσοστό το 40% αλλά σε απόλυτους αριθμούς πήρε σχεδόν 2.100.000 ψήφους, όταν το Μάιο είχε ξεπεράσει τις 2.400.000 ψήφους. Μειωμένος ήταν ο αριθμός και σε σχέση με τις εκλογές του 2019, όταν με ποσοστό 39,85% είχε πάρει 2.251.618 ψήφους.

Ακόμη και στις εκλογές του 2009, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή ηττήθηκε με μεγάλη διαφορά από το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου, η Ν.Δ. σε αριθμό ψήφων είχε πάρει περισσότερες (συγκεκριμένα 2.295.719) ψήφους. Άλλωστε η κυβέρνηση που έως σήμερα έχει εκλεγεί με τις περισσότερες ψήφους είναι του Κώστα Καραμανλή το 2004 (3.359.682), ξεπερνώντας και εκείνη του Ανδρέα Παπανδρέου στις εκλογές του 1993.

Αν πάντως κάτι δείχνει γενικότερα η καμπύλη της τελευταίας εικοσαετίας, αυτό είναι η «διάσταση» που καταρχάς χαρακτηρίζει τις σχέσεις ολοένα και περισσότερων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας με τις πολιτικές και κομματικές ελίτ του τόπου. Θα περίμενε κανείς ότι μετά τη «λήξη των Μνημονίων», όπως διατυμπανίστηκε, θα άρχιζε έστω και σταδιακά η «επανασύνδεση». Αντ’ αυτού παρατηρείται ότι το «διαζύγιο» τείνει να πάρει πιο μόνιμα χαρακτηριστικά. Ο «πάγος» και η ατονία ήταν άλλωστε εμφανή στοιχεία στις δραστηριότητες και συγκεντρώσεις όλων των κομμάτων και στις δύο προεκλογικές περιόδους.

Το τυπικό τέλος της μνημονιακής φάσης φαίνεται ότι έπληξε μάλιστα περισσότερο το χώρο της Κεντροαριστεράς διά του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αντιθέτως η ριζοσπαστικοποίηση των κοινωνικών στρωμάτων – όπως έδειξαν τα αποτελέσματα της Κυριακής – μετατοπίζεται πλέον ολοένα και πιο δεξιά, με καινούργια διακυβεύματα. Και σε αυτή τη νέα πολιτική γεωγραφία ο Κ. Μητσοτάκης δεν κρύβει από πλευράς του ότι θέλει να μετακινηθεί και να εδραιωθεί ακόμη περισσότερο στο κέντρο του πάλαι ποτέ «εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ» από το οποίο εξάλλου προέρχονται εν συνόλω και 12 από τα μέλη του νέου υπουργικού συμβουλίου του.

Το στρατηγικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ αποτυπώνεται και από τη διαχρονική εξέλιξη των ψήφων του. Την Κυριακή 25/6 συγκέντρωσε σχεδόν 930.000 ψήφους, δηλαδή περίπου 250.000 λιγότερες και από τον προηγούμενο μήνα. Σε σύγκριση με το 2019, οι απώλειες είναι της τάξης των 850.000 ψήφων, κάτι που σημαίνει ότι μέσα σε τέσσερα χρόνια έχασε σχεδόν έναν στους δύο ψηφοφόρους που του είχαν απομείνει.

Μάλιστα, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει πέσει σε ψήφους πιο κάτω ακόμη και από το Μάιο του 2012, όταν με ποσοστό 16,79% και 1.061.928 ψήφους είχε κάνει την πρώτη έκπληξη και – υποσκελίζοντας το ΠΑΣΟΚ – είχε βρεθεί δεύτερο κόμμα. Ακόμη και από εκείνες τις εκλογές υπολείπεται πλέον περίπου 130.000 ψήφους.

Τι πήρε η Τουρκία από το μεγάλο παζάρι!

0
Τι πήρε η Τουρκία από το μεγάλο παζάρι!

Ο Ερντογάν αναχώρησε από το Βίλνιους της Λιθουανίας έχοντας πετύχει τρεις στρατηγικές

Τελικά τα παζάρια διαρκείας (ή μήπως οι εκβιασμοί;) του Ερντογάν έπιασαν τόπο. Τι κι αν ο «σουλτάνος» και η Άγκυρα επιμένουν, εν μέσω του πολέμου που μαίνεται στην Ουκρανία, να πατούν σε δύο βάρκες – και σε αυτή της Δύσης αλλά και σε εκείνη της Ρωσίας;

Τι κι αν επίσης, ο Τούρκος πρόεδρος επιμένει ανενόχλητος να προμηθεύεται εξοπλισμούς από τη Μόσχα, ενώ την ίδια στιγμή, ειδικά στη φάση αυτή, κάτι τέτοιο μοιάζει με αδιανόητη επιλογή για τα υπόλοιπα μέλη του ΝΑΤΟ; Τι κι αν, τέλος, οι διαπιστωμένες, συστηματικές παραβιάσεις των κανόνων του κράτους δικαίου στην Τουρκία, όσο κι εκείνων βέβαια του Διεθνούς Δικαίου (κυρίως σε βάρος της Ελλάδας) που έχουν παρατηρηθεί, τόσο από διεθνείς παρατηρητές όσο και από οργανισμούς, προκαλούνται από ένα κράτος, που κατά τα άλλα θέλει να συστήνεται ως «σύγχρονο» και «δημοκρατικό» στο δυτικό κόσμο;

Η ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ

Το μέγα ζητούμενο για τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους εταίρους τους, που και σε νατοϊκό επίπεδο αποδείχθηκε πως σέρνονται πίσω από το άρμα της Ουάσιγκτον, ήταν ένα τούτη τη φορά – ασχέτως των… αντιδώρων: Η πάση θυσία, όπως αποδείχθηκε, ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, που περνούσε μόνο μέσα από την άρση του τουρκικού βέτο. Ήδη από το βράδυ της Κυριακής 9 Ιουλίου, έπειτα από τη συνομιλία που είχαν τηλεφωνικά οι Μπάιντεν και Ερντογάν, ρυθμίστηκαν όλα, με τα ανταλλάγματα να μπαίνουν στο τραπέζι κατά τις ώρες που ακολούθησαν.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ

Ο «σουλτάνος» λοιπόν – κι ενώ ο τουρκικός Τύπος ήδη πανηγύριζε παραμονές της έναρξης της Συνόδου – αναχώρησε από το Βίλνιους, έχοντας πετύχει τρεις κομβικές νίκες:

• Η πρώτη αφορά τη ριζική στροφή της Σουηδίας απέναντι στον κουρδικό του βραχνά, το PKK, καθώς η οργάνωση θα αντιμετωπίζεται πλέον ως τρομοκρατική και τα μέλη της θα μπορούν να εκδίδονται πίσω στην Τουρκία.

• Η δεύτερη τεράστια νίκη του Ερντογάν, που «εφευρέθηκε» κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, δεν είναι άλλη από την αναβίωση των ευρωτουρκικών σχέσεων που είχαν παγώσει, ύστερα από το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, αλλά έλαβαν και κυρωσιακό χαρακτήρα έπειτα από τις διαρκείς τουρκικές προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας στο Αιγαίο. Τώρα, τα ευρω… γλυκόλογα σηματοδοτούν για πολλούς την επιστροφή της Άγκυρας στην ευρωπαϊκή αγκαλιά και κυρίως στο ασφαλές «στρώμα» των παχυλών ευρωπαϊκών κονδυλίων, τα οποία η Τουρκία χρειάζεται στη νέα περίοδο της διακυβέρνησης Ερντογάν. Για τους ίδιους τους Τούρκους, όμως, σημαίνει και κάτι ακόμη. Βάσει της ερμηνείας που δίνουν, σημαίνει την επικαιροποίηση της τελωνειακής ένωσης, την άρση των υφιστάμενων κυρώσεων και την απελευθέρωση βίζας!
• Τρίτη νίκη, αλλά εξίσου σημαντική, δεν είναι άλλη, βέβαια, από την εκπλήρωση του άτυπου όρου που είχε θέσει στο μεγάλο του παζάρι ο Ερντογάν.

Η ΠΩΛΗΣΗ ΤΩΝ F-16

Ο λόγος για την πολυπόθητη πώληση των αμερικανικών F-16 στην Τουρκία. Πληροφορίες θέλουν και αυτόν τον όρο να έχει (μερικώς πάντως) ικανοποιηθεί, με το δημοσιογράφο στη γείτονα Μουράτ Γετκίν να εκτιμά, πως η αμερικανική πρόταση θα αφορά τα κιτ εκσυγχρονισμού 80 F-16, αλλά όχι τα 80 F-16 Viper.

Ειδικότερα, την Τρίτη 11 Ιουλίου κι ενώ έτρεχαν οι εξελίξεις, ο Μπόμπι Γκος έγραφε έξω από τα δόντια στο Bloomberg πως, παρόλο που φαίνεται ότι επιτεύχθηκε μια σημαντική εξέλιξη για τη Σουηδία, η πρόταση του Ερντογάν για την Ε.Ε. θα πρέπει να εκληφθεί από τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους συμμάχους ως μια ακόμη απόδειξη ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας δεν είναι αξιόπιστος σύμμαχος, με τον ίδιο να κάνει λόγο όχι για κάτι λιγότερο από ωμό εκβιασμό.

ΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΜΠΑΪΝΤΕΝ – ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ
ΤΟΝ ΞΑΝΑΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ – ΚΑΙ Η… ΠΡΟΘΕΡΜΑΝΣΗ

Η συνάντηση έγινε, η φωτογραφία – για να «καταναλωθεί» πίσω, στο εσωτερικό της Τουρκίας – βγήκε, και ο Ερντογάν έχει, βέβαια, κάθε λόγο να αισθάνεται χαρούμενος. Το ίδιο όμως και ο Μπάιντεν, που πέτυχε να άρει το τουρκικό βέτο για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. «Πιστεύω ότι τώρα είναι η ώρα των διαβουλεύσεων στο πλαίσιο της ενίσχυσης του στρατηγικού μηχανισμού. Θεωρώ ότι αυτή η συνάντηση στο περιθώριο του ΝΑΤΟ είναι το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Οι προηγούμενες συναντήσεις μας ήταν μια προθέρμανση. Τώρα όμως ξεκινάμε μια νέα διαδικασία» είπε ο Τούρκος πρόεδρος, σύμφωνα με το Anadolu, ενώ πρόσθεσε, απευθυνόμενος στον Αμερικανό ηγέτη, πως «φυσικά, αυτή η νέα διαδικασία για μένα είναι πενταετούς διάρκειας και τώρα έχετε προεκλογικές προετοιμασίες. Σας εύχομαι καλή επιτυχία εκ των προτέρων στις προεκλογικές προετοιμασίες». Από τη δική του πλευρά ο Αμερικανός πρόεδρος ευχαρίστησε τον Ερντογάν για την ηγεσία του και τη διπλωματία στη διαδικασία ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι ανυπομονεί να συναντήσει ξανά τον Τούρκο πρόεδρο.

Στο περιθώριο της Συνόδου ο «σουλτάνος» είχε την ευκαιρία να συναντηθεί και με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι, με τις δυο πλευρές να συζητούν για την εμβάθυνση των οικονομικών και εμπορικών συναλλαγών των δύο χωρών. Ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε θετικά στο ρόλο της Ιταλίας στη Μεσόγειο και κάλεσε τη Μελόνι να επισκεφθεί την Άγκυρα.

© dimokratia.gr

Το Κεμπέκ η μόνη επαρχία χωρίς συμφωνία για την υγεία

0
Οι αυτόχθονες περιοχές υπογράφουν την ομοσπονδιακή συμφωνία για την υγεία αφήνοντας το Κεμπέκ το μόνο αποκλεισμένο

Οι αυτόχθονες περιοχές υπογράφουν την ομοσπονδιακή συμφωνία για την υγεία αφήνοντας το Κεμπέκ το μόνο αποκλεισμένο

Τα βορειοδυτικά εδάφη, το Yukon και το Nunavut, υπέγραψαν την προσφορά χρηματοδότησης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για την υγεία την Πέμπτη 6 Ιουλίου 2023, αφήνοντας το Κεμπέκ το μόνο που εξαιρείται από τις νέες συμφωνίες.

Ο Τζάστιν Τρουντό παρουσίασε την προσφορά του σε επαρχιακούς και περιφερειακούς πρωθυπουργούς το Φεβρουάριο, καθώς τοπικοί πολιτικοί, γιατροί, νοσηλευτές και υποστηρικτές της υγείας εξέφρασαν ανησυχίες, για μια εθνική κρίση στον τομέα της υγείας.

Η συμφωνία προβλέπει ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μεταφέρει 196 δισεκατομμύρια δολάρια σε επαρχίες και περιοχές τα επόμενα 10 χρόνια, με αντάλλαγμα δεσμεύσεις για μαζική βελτίωση της συλλογής δεδομένων υγειονομικής περίθαλψης και των ψηφιακών ιατρικών αρχείων. Η προσφορά περιλαμβάνει 17 δισεκατομμύρια δολάρια για νέες δαπάνες, πέρα ​​από τις υπάρχουσες ομοσπονδιακές μεταφορές υγείας, και 25 δισεκατομμύρια δολάρια για συμφωνίες προσαρμοσμένες στις συγκεκριμένες ανάγκες κάθε επαρχίας.

Το Φεβρουάριο, οι πρωθυπουργοί είχαν δώσει σήμα ότι θα δεχτούν, ακόμη κι αν η πρόταση του πρωθυπουργού Τρουντό ήταν πολύ κάτω από αυτό που περίμεναν. Το Μάρτιο, τρεις υπουργοί της κυβέρνησης του François Legault ανέφεραν σε επιστολή, ότι το Κεμπέκ θα υπέγραφε τη συμφωνία ομοσπονδιακών κονδυλίων υγείας με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αν και η χρηματοδότηση που προτείνει η Οτάβα είναι σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκής αλλά η συμφωνία δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί.

ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΤΟ ΒΟΡΡΑ

Οι ηγέτες των αυτοχθόνων άφησαν να εννοηθεί, ότι ήταν απογοητευμένοι με την προσφορά και κάλεσαν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να επενδύσει περισσότερα στο Ταμείο Επενδύσεων Περιφερειακής Υγείας, το οποίο βοηθά στην πληρωμή για ιατρικά ταξίδια και άλλα έξοδα παράδοσης υγειονομικής περίθαλψης στο Βορρά.

Ο υπουργός Υγείας, Jean-Yves Duclos [ΦΩΤ.], δήλωσε ότι υπήρξε μια σημαντική πρόοδος στις διαπραγματεύσεις με τους αυτόχθονες, αφού η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συμφώνησε να επενδύσει 350 εκατομμύρια δολάρια στο ταμείο τα επόμενα 10 χρόνια. Οι ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης στις περιοχές είναι σημαντικές, είπε ο Ντουκλώ σε διαδικτυακή συνέντευξη Τύπου. Το κόστος κάλυψης αυτών των αναγκών είναι επίσης πολύ υψηλό για κάθε είδους προφανείς λόγους.

Το κόστος της πρόσληψης εργαζομένων μπορεί να είναι υψηλότερο και πολλές βόρειες κοινότητες που είναι πιο απομονωμένες, επεσήμανε. Υπάρχουν επίσης πολλά Πρώτα Έθνη και κοινότητες Ιθαγενών που δεν εξυπηρετούνται από τη δημόσια υγειονομική περίθαλψη όλα αυτά τα χρόνια.

ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΚΕΜΠΕΚ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Οι τελευταίες συμφωνίες καθιστούν το Κεμπέκ την τελευταία επαρχία που δεν έχει δεχτεί τους νέους όρους που έχει επιβάλει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση για τη λήψη χρηματοδότησης. Κάθε επαρχία που υπογράφει τη συμφωνία έχει επιφορτιστεί να καταρτίσει ένα σχέδιο δράσης, που περιλαμβάνει μετρήσιμους στόχους και χρονοδιαγράμματα για τη βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης.

Ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ, Francois Legault, ήταν ένας από τους πιο ηχηρούς επαρχιακούς ηγέτες σχετικά με μια συμφωνία με την Οτάβα, αλλά είχε την ανάγκη να αναφέρει στην Οτάβα για την επίτευξη ορισμένων στόχων.

Ο Ντουκλώ είπε ότι το γραφείο του συνεχίζει να διαπραγματεύεται με το Κεμπέκ. Υπήρχαν μπρος – πίσω, είπε ο κ. Ντουκλώ για τις συνομιλίες. «Γνωρίζουμε πόσο σημαντικό είναι να επωφεληθούν οι κάτοικοι του Κεμπέκ από την πρόσθετη ομοσπονδιακή επένδυση για την υποστήριξη ασθενών και εργαζομένων στην επαρχία».

Η Οτάβα δεν έχει λάβει ακόμη στόχους ή χρονοδιαγράμματα από τις επαρχίες και η πρόσθετη χρηματοδότηση δε θα εισρεύσει μέχρι να συμβεί αυτό.

ΔΥΟ ΔΙΣ ΓΙΑ ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ελπίζει να έχει στη διάθεσή της τα σχέδια δράσης πριν από το τέλος του οικονομικού έτους το Μάρτιο, έτσι ώστε τα χρήματα που προορίζονται για τον προϋπολογισμό του 2023 να μπορούν να διανεμηθούν γρήγορα. Στο μεταξύ, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει διανείμει 2 δισεκατομμύρια δολάρια μεταξύ των επαρχιών, συμπεριλαμβανομένου του Κεμπέκ, για την κάλυψη επειγουσών αναγκών.

Οι πρωθυπουργοί ήλπιζαν ότι η προσφορά του Τζάστιν Τρουντό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως προκαταβολή σε μακροπρόθεσμες συνομιλίες για την υγεία, για να διαπραγματευτεί μια πιο διαρκή ροή χρηματοδότησης.

Η ετήσια Θερινή Σύναξη Πρώτων Υπουργών θα πραγματοποιηθεί στο Γουίνιπεγκ την επόμενη εβδομάδα και η χρηματοδότηση της υγειονομικής περίθαλψης θα είναι σίγουρα στην ημερήσια διάταξη του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας.

Ο κ. Ντουκλώ είπε την Πέμπτη 6/7 ότι η κυβέρνηση των Φιλελευθέρων ήταν έτοιμη να επαναδιαπραγματευτεί τις εξατομικευμένες μεμονωμένες συμφωνίες με κάθε επαρχία μόλις ολοκληρωθεί η τριετής περίοδος.

Φως στο κοινοτικό τούνελ

Στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Τετάρτης 12 Ιουλίου, αισθάνθηκα ότι – και εύχομαι να μην κάνω λάθος στις εκτιμήσεις μου – ότι έρχονται καλύτερες μέρες για τον κοινοτικό οργανισμό.

Αν και η συνεδρίαση που καλέστηκε για τις 7 το βράδυ δεν είχε απαρτία, κανονισμός των εσωτερικών κανονισμών επέτρεπε την αναβολή της στις 8 το βράδυ, χωρίς να χρειάζεται η απαιτούμενη απαρτία των 15 μελών του διοικητικού συμβουλίου. Πριν συνεχίσω για το «φως», πρέπει να αναφέρω την τάξη που τήρησε ο κ. Κυριάκος Πολυμενάκος, ως πρόεδρος διεξαγωγής της συνεδρίασης. Η αντικειμενικότητα του αποδείχθηκε αφαιρώντας αυστηρά το λόγο σε μέλη της διοίκησης. Φυσικά τον βοήθησε και το κουδούνι, που δε δίσταζε να το κτυπάει για να τηρήσει την τάξη στα μέλη.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ

Στη συνεδρίαση παρουσιάστηκε μια λίστα 11 συμπάροικων, οι οποίοι θα συγκροτήσουν το Συμβουλευτικό Σώμα της ΕΚΜΜ.

Πρόκειται για τους Ανδρέα Κριλή και Άννυ Κουτράκη (οι δύο πρώην πρόεδροι της κοινότητας όπως ορίζουν οι εσωτερικοί κανονισμοί), τον ορκωτό λογιστή Ανδρέα Αλευρά, τη Δρ. ψυχολογίας Λίλα Αμιράλη, τον επιχειρηματία και ευεργέτη των Ελληνικών σχολίων (και όχι μόνο) Νίκο Τσατά, τον ορκωτό λογιστή Πωλ Καματερό, την ιατρό Δέσποινα Μανουσάκη, το ενεργό μέλος στα κοινοτικά δρώμενα, Νίκο Μαύρο, τη Στέλα Τσαρνά της Scotia Bank, το διεθνώς αναγνωρισμένο καθηγητή ιατρό Χρήστο Τσούκα και τον επιχειρηματία Ανδρέα Βασιλάκο. Ο πρόεδρος Τσούκας δεν παρέλειψε να εγκωμιάσει ένα – ένα ξεχωριστά, τα άτομα αυτά που πιστεύει ότι θα βοηθήσουν τον κοινοτικό οργανισμό να πάει μπροστά.

ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ

Ένα άλλο θέμα που παρουσιάστηκε, είναι ότι η κοινότητα πληρώνει $300.000 σε δικηγορικό γραφείο για όλα τα θέματα. Η κοινοτική διοίκηση πιστεύει ότι τα λεφτά είναι πάρα πολλά. Σκοπός της είναι να ελαττώσει τα έξοδα αυτά στα μισά σχεδόν, με το να βρει άλλο δικηγορικό γραφείο ή να προσλάβει μόνιμο νομικό σύμβουλο στα γραφεία της κοινότητας. Το υπόλοιπο ποσό θα πάει στην πρόσληψη ατόμου που θα βοηθήσει να βρει χρήματα από χορηγίες μεγάλων επιχειρήσεων και κυβερνητικές πηγές, καθώς και ένα άτομο που θα αναλάβει τη διαχείριση του προσωπικού. Σημειωτέων, ότι εδώ και χρόνια υπήρχε άτομο για τις χορηγίες αλλά αγανάκτησε με το φέρσιμο που δέχτηκε και παραιτήθηκε από την κοινότητα. Ο πρόεδρος Τσούκας τόνισε, ότι οι οργανισμοί των εβραίων διαθέτουν δικηγόρους αφιλοκερδώς. Ελπίζει να βρεθεί κάποιος δικός μας δικηγόρος που να αγαπά την κοινότητα.

ΛΕΦΤΑ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ
ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Στη συνεδρίαση, ο ταμίας Νίκος Φούντας (επιτέλους έχουμε ταμία και όχι «φαντάσματα») ανέφερε ότι υπάρχουν περίπου 4 εκατομμύρια δολάρια στο ταμείο της κοινότητας και όλες οι κυβερνητικές πληρωμές γίνονται κανονικά. Τα δε δάνεια στις καναδικές τράπεζες φτάνουν τα 4,7 εκατομμύρια δολάρια. Όσο για τον περιβόητο προϋπολογισμό, που χρόνια δεν έχει επικυρωθεί από τα μέλη της κοινότητας, είναι σχεδόν έτοιμος και μάλλον θα παρουσιαστεί σε γενική συνέλευση το φθινόπωρο.

ΤΑ ΣΑΒΒΑΤΙΑΝΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΚΑΙ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ

Αν και το θέμα που ήταν στην ημερησία διάταξη δεν παρουσιάστηκε, μάθαμε ότι οι νέες εγγραφές στα Σαββατιανά σχολεία έχουν φτάσει τις 250 ως τώρα. Το δε γυμνάσιο έχει ανάγκη να βρεθεί νέος χώρος στέγασης, διότι και αυτό σημειώνει αύξηση εγγραφών.

ΟΙ ΣΤΕΓΕΣ (ΠΑΛΙ) ΣΤΑΖΟΥΝ

Αν και η στέγη στο κοινοτικό κέντρο έγινε τον Ιανουάριο του 2022, άρχιζε πάλι να στάζει. Η αιτία είναι ότι δεν έπρεπε η εταιρεία να προβεί σε εργασίες τον Ιανουάριο, όπως είπε ο πολιτικός μηχανικός και σύμβουλος της κοινότητας, Γιάννης Βάθης. Απ’ ότι ανέφερε η εταιρεία πρόκειται να επιδιορθώσει ότι χρειάζεται, χωρίς να επιβαρυνθεί η κοινότητα. Στη δε Νότια Ακτή, έπρεπε να γίνει η στέγη του σχολείου αλλά έγινε η στέγη της εκκλησίας. Επείγει λοιπόν να γίνει ΚΑΙ η στέγη του σχολείου.

ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΚΑΙ
ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΟΥΣ

Σύμφωνα με τις αναφορές του ταμία κ. Φούντα και την πρόεδρο της Νότιας Ακτής κα Σταθοπούλου, τα δύο πανηγύρια Νότιας Ακτής και Λαβάλ είχαν επιτυχία σε έσοδα, παρόλο τις βροχερές ημέρες. Συγκεκριμένα, η Νότια Ακτή είχε περίπου 34 χιλιάδες έσοδα και το Λαβάλ περίπου 100 χιλιάδες. Ο τελικός απολογισμός θα παρουσιαστεί πολύ σύντομα εφόσον καταμετρηθούν όλα τα έξοδα των πανηγυριών.

Σε αυτό το σημείο, ο πρόεδρος Τσούκας είπε ότι ελπίζει του χρόνου το πανηγύρι να γίνει κάπου σε μεγαλύτερο χώρο, όπου θα μπορούν να έρθουν και οι μη Έλληνες. Σημειωτέων, ότι επί των διοικήσεων Κατσαμπάνη και Θεοδοσόπουλου, το πανηγύρι έγινε στο λιμάνι του Μόντρεαλ με τρομερή επιτυχία και προβολή του ελληνισμού. Ευχόμαστε «Η Ελληνική Φλόγα» να μετακομίσει του χρόνου στο Λιμάνι του Μόντρεαλ και να αξιολογηθεί ισότιμη με τα άλλα μεγάλα φεστιβάλ που χρηματοδοτούνται αδρά από μεγάλες επιχειρήσεις και κυβερνητικά κονδύλια.

Η LEYTON ΠΡΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

Η διοίκηση θεώρησε σωστό να προσλάβει την εταιρεία «Leyton» η οποία ειδικεύεται στην εύρεση χρηματικών πόρων για μεγάλα έργα οργανισμών. Το βαλάντιο της είναι 10% για κατασκευαστικά και 20% προμήθεια για άλλες περιπτώσεις. Αν και τα ποσοστά προμήθειας φαίνονται για μερικούς υπερβολικά, εταιρίες σαν αυτήν μπορούν να κάνουν τη μεγάλη διάφορα στην πρόοδο της κοινότητας, διότι γνωρίζουν που να βρουν τις χορηγίες. Ας το ελπίσουμε…

Ta NEA volume 17-27

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-27 published July 14th, 2023.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA, July 14th, 2023
Greek Canadian News: Ta NEA, July 14th, 2023, volume 17-27.