François Legault: Ο πολυπολιτισμός απειλή για τη γαλλική γλώσσα!
«Προτιμούμε να επικεντρωθούμε σε αυτό που ονομάζουμε διαπολιτισμικότητα, όπου έχουμε έναν πολιτισμό, τον πολιτισμό του Κεμπέκ, και προσπαθούμε να ενσωματώσουμε τους νεοεισερχόμενους», υποστηρίζει ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ
Πριν από τους εορτασμούς του Fête Nationale, ο πρωθυπουργός François Legault δήλωσε ότι είναι κατά της ιδέας της πολυπολιτισμικότητας, λέγοντας ότι αποτελεί απειλή για τη γαλλική γλώσσα και τον πολιτισμό του Κεμπέκ.
«Είναι σημαντικό να μη βάζουμε όλους τους πολιτισμούς στο ίδιο επίπεδο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αντιτιθέμεθα στην πολυπολιτισμικότητα», δήλωσε ο Legault σε δημοσιογράφους την Πέμπτη 23/6.
Ο Legault ήταν στο Μόντρεαλ για να ανακοινώσει τη μετατροπή της ιστορικής Bibliothèque St-Sulpice, ενός έργου 50 εκατομμυρίων δολαρίων που θα δημιουργήσει το Maison de la chanson et de la musique du Québec, ένα χώρο για να γιορτάζεται η μουσική του Κεμπέκ.
«Προτιμούμε να επικεντρωθούμε σε αυτό που ονομάζουμε διαπολιτισμικότητα, όπου έχουμε έναν πολιτισμό, τον πολιτισμό του Κεμπέκ, και προσπαθούμε να ενσωματώσουμε τους νεοεισερχόμενους. Νομίζω ότι οι νέοι άνθρωποι που έρχονται στο Κεμπέκ προσθέτουν στον πολιτισμό μας, αλλά είναι σημαντικό να έχουμε πολιτισμό όπου ενσωματώνουμε, ειδικά στη γλώσσα μας».
Ο Legault, ο οποίος ζητά από την Οτάβα νέες εξουσίες σχετικά με την επιλογή ορισμένων μεταναστών, δήλωσε ότι το όραμά του για την ένταξη είναι διαφορετικό από αυτό του πρωθυπουργού του Καναδά, Τζάστιν Τρουντό. Στο όραμά του, ο πολιτισμός του Κεμπέκ είναι ανυψωμένος πάνω από τους πολιτισμούς των μεταναστών και άλλων μειονοτήτων.
«Βλέπουμε ότι ο κ. Τρουντό πιέζει για πολυπολιτισμικότητα, οπότε δε θέλει να έχουμε μια κουλτούρα και μια γλώσσα όπου θα ενσωματώνουμε τους νεοεισερχόμενους», δήλωσε ο Legault. «Είναι σημαντικό το έθνος και ο πολιτισμός μας να γίνονται σεβαστά και να προσπαθούμε να ενσωματώσουμε νέους μετανάστες σε αυτόν τον πολιτισμό».
Τα σχόλια του Legault ήρθαν μετά από μια ομιλία που έδωσε στη Γαλλία ο Simon Jolin-Barrette, ο γαλλόφωνος υπουργός του Κεμπέκ, ο οποίος είπε ότι το σχέδιο της οικοδόμησης του έθνους και της προστασίας της γαλλικής γλώσσας απειλείται από την πολυπολιτισμικότητα.
Η δυσώδης οσμή σήψεως αναδύεται από την κατάφωρα και αυτόχρημα στρεβλή κοινωνική πραγματικότητα την οποία βιώνουμε όπου, δια του προσχήματος της ασύμμετρης απειλής, επιβάλλονται έτι περαιτέρω περιστολές στα ατομικά μας δικαιώματα, υποκείμενοι ακουσίως προς μία μορφή κοινωνικού διαχωρισμού και απροκάλυπτου κοινωνικού ρατσισμού.
Εξ αφορμής της υφιστάμενης πανδημίας κατακρεουργήθηκαν τα ατομικά δικαιώματα, όπως επίσης καταλύθηκε και το Σύνταγμα, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι ο ολετήρας του Σιδηρούν παραπετάσματος εις το οποίο βιώνουμε, αποκλείει την επικύρωση μίας τέτοιας αποφάσεως από την εν μέρει κηδεμονευόμενη δικαστική εξουσία, καθότι μία τέτοια ανατρεπτική εξέλιξη, θα κλυδωνίσει ευδήλως το κίβδηλο αφήγημα της παντοκρατορίας της κυβερνήσεως και θα προκληθεί τεκτονικό ρήγμα εις την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης προς αυτήν (νοείται της κυβερνήσεως). Το πλέον απογοητευτικό καθίσταται, η ακραία υποτίμηση την οποία επιδεικνύουν (οι κυβερνώντες) προς τους πολίτες, η οποία απορρέει αντιστρόφως ανάλογα από την ιδική τους υπερφίαλη αλαζονεία, φρονώντας ότι ο λαός καθίσταται μία συσσωματωμένη, άμορφη υδαρή μάζα, η οποία δρα αγεληδόν με πλήρως εξαρθρωμένη κριτική σκέψη, καθότι καθεύδει τον νήδυμον ύπνο, αποτελώντας εσχάτως μία ευνουχισμένη μάζα, μη ούσα ικανή να αντιληφθεί τα ασύστολα ψεύδη που πλημμυρίζουν καταιγιστικά την κοινωνία. Ωσαύτως, γνωστό είναι, ότι έχουν δημιουργήσει μία μορφή θεσμικής ελίτ, δηλαδή μία κάστα, η οποία λογοδοτεί ιεραρχικά εις μία ορισμένη δομή ελέγχου, η οποία με τη σειρά της ελέγχει ασφυκτικά και εντέλει τους υφιστάμενους της επί ποινή αποκλεισμού διασυρμού, ποινής ή τιμωρίας. Άρα λοιπόν, εάν διασκεδάζει κανείς την κίβδηλη εικόνα των μέσων περί των πολιτικών, θα διαπιστώσει ότι πρόκειται δια «στρατιώτες» του συστήματος, οι οποίοι υπηρετούν επί ποινή εξοβελισμού τους μία ορισμένη πολιτική, ανεξαρτήτως εάν καθίσταται ηθική ή αντικειμενικά υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, αρκεί να εξυπηρετεί κατά ορισμένο τρόπο τα συγκεκριμένα συμφέροντα. Ασφαλώς δια να ενταχθεί κανείς εις αυτή την εθνική δομή με υπερεθνικές προεκτάσεις, ως ισότιμο μέλος της κάστας, προαλειφόμενος να αναλάβεις καίριες θέσεις εις τον κρατικό μηχανισμό, αναγορευόμενος οργανικό εξάρτημα της περιλάλητης αυτής θεσμικής ελίτ, ασφαλώς δέον όπως έχει προηγουμένως απεμπολήσεις την ελευθερία του και τη διεκδίκηση της αληθείας, διότι η συνθηκολόγηση προς το δρόμο των κρατικών αξιωμάτων και η συνθηκολόγηση προς τους μηχανισμούς αυτούς, απαιτούν αφοσίωση και προσήλωση προς τον ένα Θεό, αυτό τον οποίο αρχικά δεν ξέρεις, όμως σε δελεάζουν με πολύφερνες θεσμικές θέσεις μέχρις ότου, εν ευθέτω χρόνο, τον μάθεις. Ως εκ τούτου λοιπόν, δια μέσου ενός ακανθώδους και σύνθετου οργανογράμματος, η θεσμική ελίτ έχει «δικούς της», όπως και προεξέθεσα, ακροβολισμένους πιστούς ανθρώπους σε καίριες θέσεις, ακριβώς δια να υποστηρίζεται η πολιτική της με συνέπεια, λυσιτέλεια και εγκυρότητα. Τούτο συμβαίνει σήμερα, με τους πολιτικούς, τους καθηγητές πανεπιστημίων – παρεκτός ελαχίστων εξαιρέσεων –, δηλαδή συστρατεύονται από ορισμένους μηχανισμούς να υποστηρίξουν, δήθεν τη συνταγματικότητα της πανδημίας, με αποτέλεσμα τοιουτοτρόπως να θεμελιώνεται αυτόματα μία οιονεί αυθεντική γνωμάτευση περί της νομιμότητας πολλών πραγμάτων, άρα κατά αυτό τον τρόπο, αφού το σύστημα διασφαλίσει δια των εκπροσώπων του επί της θεσμικής ελίτ, την εγκυρότητα περί ενός ζητήματος, οποιαδήποτε άλλη άποψη καθίσταται αιρετική και μη σύννομη, αφενός διότι ο φορέας, ο οποίος ενδεχομένως την υποστήριξε, δεν εμπίπτει ως μέλος της περίκλειστης προρρηθείσης κάστας, συνεπώς καθίσταται μη αναγνωρίσιμος και εξ ετέρου, δεν καταλαμβάνει κρατικό αξίωμα. Ως εκ τούτου λοιπόν, οι μηχανισμοί του συστήματος λειτουργούν ισοπεδωτικά, δημιουργώντας την επίφαση της δημοκρατίας ή τη φενάκη της ελευθερίας προς τους αδαείς πολίτες, προκειμένου να τους χειραγωγούν πατερναλιστικά περί του τι ισχύει και τι δεν ισχύει. Η θέσπιση ακαταδίωκτου προς ορισμένους ιατρούς, δηλαδή του αλάθητου, συνιστά σύμπτωμα βαθείας αποσύνθεσης του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Ως έπος ειπείν, ας γρηγορούμε και ας οδυνώμεθα, φρυκτωρούντες περί της ακεραιότητας της αληθείας, αίροντας την ασυλία της ευήθειας.
Το πλήθος αγανακτισμένων πολιτών γύρω από το κτίριο που βρίσκεται η υπηρεσία Service Canada που εκδίδει τα διαβατήρια, αυξανόταν κάθε λεπτό που περνούσε
(Φωτ.: Martin C. Barry Newsfirst Multimedia)
Αξιωματικοί από το Αστυνομικό Τμήμα του Λαβάλ κλήθηκαν να διατηρήσουν την τάξη έξω από το κατάστημα Service Canada στο Mega Centre Notre – Dame στο Autoroute 13 την περασμένη εβδομάδα, καθώς οι εργαζόμενοι της ομοσπονδιακής κυβέρνησης προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν μια τεράστια καθυστέρηση αιτήσεων διαβατηρίων, που προέκυψε από την αύξηση του ενδιαφέροντος για παγκόσμια ταξίδια, μετά τη διετή πανδημία Covid.
Του Martin C. Barry
Μια μακρά σειρά αιτούντων διαβατήριο «φούσκωσε» μέχρι την άκρη του κτιρίου Service Canada. Η ουρά περιλάμβανε μητέρες, πατέρες, παιδιά και μερικές φορές ακόμη και… παππούδες. Όλοι προσπαθούσαν να συμπληρώσουν και να καταθέσουν τα κατάλληλα έγγραφα για τα διαβατήρια.
Επίσης, υπήρχε ένα πολύ νεότερο πλήθος, συμπεριλαμβανομένων φοιτητών, που ήλπιζαν να ταξιδέψουν σε ξένους προορισμούς αυτό το καλοκαίρι, πριν επιστρέψουν στα μαθήματα το φθινόπωρο. Οι περισσότεροι είχαν φέρει φορητές καρέκλες κάμπινγκ για να είναι άνετες κατά τη διάρκεια της μακράς αναμονής…
ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΣΕ 24 ΩΡΕΣ
Η Ρίτα, κάτοικος του Λαβάλ, που δεν ήθελε να αναγνωριστεί με το επώνυμό της, είπε ότι ο σύζυγός της είχε αρχίσει να στέκεται στην ουρά στις 5 το πρωί της Τετάρτης 22/6. Τον αντικατέστησε γύρω στις 10 η ώρα.
Λίγο πριν από το μεσημέρι, έφτασε στα μισά του δρόμου προς την εξώπορτα του Service Canada. Όπως και ορισμένοι άλλοι άνθρωποι στην ουρά, περίμενε εκ μέρους ενός μέλους της οικογένειας – στην περίπτωσή της, ενός έφηβου γιου, ο οποίος είχε προγραμματιστεί να πετάξει στην Ευρώπη, αν και η αναχώρηση είχε προγραμματιστεί για λίγες ημέρες. Ωστόσο, για άλλους η αναχώρηση ήταν προγραμματισμένη σε λιγότερο από 24 ώρες. «Πρέπει να το κάνουμε αυτό είτε σήμερα είτε αύριο, γιατί φεύγει το Σάββατο με τη γιαγιά του», είπε η Ρίτα. Ερωτηθείσα τι θα έκαναν αν δεν μπορούσαν να φτάσουν στην εξώπορτα μέχρι να κλείσει το γραφείο για την ημέρα, απάντησε: «Μένουμε εδώ μέχρι αύριο!».
«ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΗ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ»
Αν και δεν ήταν θυμωμένη με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για τις μεγάλες διαμάχες, παραδέχτηκε ότι ήταν «σοκαρισμένη και απογοητευμένη, αλλά εδώ βρισκόμαστε. Υπάρχει έλλειψη πληροφοριών, απλά καθόμαστε εδώ, απλά περιμένουμε και δε γνωρίζουμε».
Είπε ότι η αίτηση διαβατηρίου του γιου της είχε σταλεί στην Υπηρεσία του Καναδά ήδη πριν από τρεις μήνες, ωστόσο δεν είχε υπάρξει απάντηση. «Έτσι, δεν ξέρουμε αν το κάνουμε αυτό για το τίποτα. Δεν έχουμε ιδέα. Γιατί καλέσαμε τον αριθμό που έπρεπε να καλέσουμε και δε μας επέστρεψαν ποτέ την… απάντηση».
Σε ένα άλλο σημείο της ουράς, ο Gabriel Gauthier, ένας 20άρης κάτοικος του Mascouche, περίμενε υπομονετικά να καταθέσει έγγραφα εκ μέρους του μικρότερου αδελφού του, που ήλπιζε να ταξιδέψει στη Νότια Αμερική για να επισκεφθεί μέλη της οικογένειάς τους που ζουν εκεί.
ΜΙΑ ΤΡΙΕΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗ…
«Έχουν περάσει τρία χρόνια που δεν μπορούσαμε να πάμε λόγω της πανδημίας», δήλωσε ο Γκάμπριελ. Δίπλα τους στη σειρά, η Léonie Clark, μια γυναίκα επίσης στα 20 της από το Μόντρεαλ, αποφάσισε να έρθει στο γραφείο της Laval Service Canada αφού είδε ότι οι συνθέσεις στο γραφείο του Μόντρεαλ ήταν πολύ χειρότερες.
Καθώς η αναχώρηση του αεροπλάνου της ήταν προγραμματισμένη για την επόμενη μέρα στις 5 μ.μ., ήταν αβέβαιη αν θα μπορούσε να ξεκαθαρίσει εγκαίρως τα θέματα διαβατηρίων της. «Με τον αριθμό των αιτήσεων που έπρεπε να αντιμετωπίσουν, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν εφάρμοσαν μια υπηρεσία 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα για να το ξεκαθαρίσουν», είπε.
Πολύ πιο πίσω στη γραμμή, η οικογένεια Jannille από την περιοχή Hochelega του Μόντρεαλ ήλπιζε να πάρει άδεια για να ταξιδέψει στη Γαλλία όπου κατοικούν οι γονείς τους. Η μαμά, ο μπαμπάς και το μικρό τους παιδί περίμεναν από τις 8 το πρωί περίπου στην ουρά.
«ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ;»
Ενώ ο Quentin Jannille, ο πατέρας της οικογένειας, έλαβε υπόψη ότι η μετα-πανδημική βιασύνη για ταξίδια ήταν εν μέρει υπεύθυνη για την κατάσταση, ένιωσε ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν ήταν έτοιμη. «Ήταν σαφές ότι αυτό επρόκειτο να συμβεί και η κυβέρνηση απέτυχε να προετοιμαστεί και το βάρος τώρα το έχουν οι υπάλληλοι της κυβέρνησης».
Την περασμένη εβδομάδα, η ομοσπονδιακή υπουργός Οικογενειών Karina Gould, η οποία είναι υπεύθυνη για τις υπηρεσίες διαβατηρίων, δήλωσε ότι η κυβέρνηση προσθέτει περισσότερο προσωπικό για να βοηθήσει τα 35 γραφεία διαβατηρίων σε όλη τη χώρα, καθώς δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι περιμένουν το διαβατήριο τους.
POILIEVRE: «ΤΙ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΓΙΝΕΤΑΙ;»
Η αλλαγή στη στρατηγική ήρθε, καθώς οι επικριτές της αντιπολίτευσης του Συντηρητικού Κόμματος του Καναδά στοχοποιήθηκαν, λέγοντας ότι η κατάσταση δε θα έπρεπε ποτέ να είχε επιτραπεί να φτάσει σε αυτό το σημείο, όταν ήταν προφανές σε πολλούς ότι θα υπήρχε έντονο ενδιαφέρον για τα ταξίδια, καθώς τελείωνε η πανδημία.
Ο υποψήφιος για την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος, Pierre Poilievre, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα, σε ένα βίντεο που δημοσιεύτηκε στα κανάλια του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ότι το καναδικό κοινό άξιζε κάτι καλύτερο από αυτό που συνέβη στα γραφεία διαβατηρίων. «Τι στο καλό γίνεται παιδιά;» είπε ο Poilièvre στην ανάρτηση βίντεο, στην οποία φαίνεται να συναντά τους αιτούντες διαβατήρια να περιμένουν στην ουρά.
«Λοιπόν, έχουμε γίνει μια χώρα «του περίμενε». Μας ζητούν να περιμένουμε τα πάντα, καθώς οι νυσταγμένοι γραφειοκράτες και οι κυβερνητικοί φύλακες στέκονται εμπόδιο στο να αποκτήσετε τις βασικές υπηρεσίες που δικαιούστε — μία από αυτές είναι ένα διαβατήριο. Βλέπετε τι συμβαίνει εδώ; Η κυβέρνηση κάνει πολλά πράγματα άσχημα και όχι μερικά πράγματα καλά».
ΧΑΟΣ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕΑΛ
Μετά τις αρχικές αναφορές για χάος στα γραφεία διαβατηρίων στην περιοχή του Μόντρεαλ την περασμένη εβδομάδα, η υπουργός Gould είπε ότι η Service Canada ζήτησε από τους διευθυντές να μιλήσουν με επίδοξους ταξιδιώτες σχετικά με τις αιτήσεις τους πριν φτάσουν σε έναν πράκτορα εξυπηρέτησης πελατών. Ας ελπίσουμε ότι το σύστημα θα εντοπίσει άτομα που χρειάζονται πιο γρήγορα το διαβατήριο. Όσοι χρειάζονταν διαβατήριο για να ταξιδέψουν τις επόμενες 12, 24 ή 36 ώρες θα είχαν προτεραιότητα, ενώ σε άλλους θα τους έλεγαν να επιστρέψουν κάποια άλλη στιγμή, δήλωσε η υπουργός Γκουλντ.
Καθώς αυτό συνεχίστηκε, ένας κυβερνητικός ιστότοπος που παρακολουθεί τους χρόνους αναμονής, προειδοποιούσε τους ανθρώπους να αναμένουν καθυστερήσεις τουλάχιστον έξι ωρών σε μερικούς από τους πιο πολυσύχναστους ιστότοπους, όπως το γραφείο Service Canada στην Place Guy-Favreau στο Μόντρεαλ.
Την Τρίτη 21 Ιουνίου, η κατάσταση στο γραφείο διαβατηρίων του συγκροτήματος Guy-Favreau έγινε τόσο χαοτική, που η αστυνομία χρειάστηκε να επέμβει πολλές φορές για να ελέγξει το πλήθος, καθώς και πάνω από 750 άτομα που έκαναν ουρά για να τους δει ένας υπάλληλος.
ΠΡΩΗΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΗΣ
ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Ο Andrew Griffith, πρώην γενικός διευθυντής της Citizenship and Immigration Canada και πρώην ανώτατος αξιωματούχος της Service Canada, δήλωσε σε συνέντευξή του στο CBC News την περασμένη εβδομάδα, ότι η κυβέρνηση δε θα έπρεπε ποτέ να είχε επιτρέψει την επιδείνωση της κατάστασης σε αυτό το σημείο.
Είπε ότι στο σχέδιο του τμήματος Μετανάστευσης, Προσφύγων και Ιθαγένειας του Καναδά για το 2022-23, οι διευθυντές ενημέρωσαν την κυβέρνηση ότι σχεδόν σίγουρα θα υπάρξει αύξηση των αιτήσεων διαβατηρίων, καθώς οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί που σχετίζονται με τον COVID-19 χαλάρωσαν και ότι η ζήτηση για διαβατήρια θα συνεχίσει να αυξάνεται για τρία ακόμη χρόνια.
Ο πρωθυπουργός Justin Trudeau υπόσχεται να κάνει περισσότερα για να διορθώσει αυτό που αποκαλεί «απαράδεκτη» κατάσταση στα γραφεία διαβατηρίων της χώρας, που έχουν κατακλυστεί τις τελευταίες ημέρες, καθώς χιλιάδες Καναδοί προσπαθούν να πάρουν τα απαραίτητα έγγραφα πριν ταξιδέψουν στο εξωτερικό. «Η κυβέρνηση προσέλαβε περισσότερους από 600 εργαζόμενους διαβατηρίων τον Ιανουάριο και είμαστε έτοιμοι να προσλάβουμε ακόμη περισσότερους για να βοηθήσουμε την κατάσταση», δήλωσε.
Από αριστερά. Ο Επίσκοπος Ιάκωβος, ο τιμώμενος Δημήτριος Μανωλάκος, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στο Μόντρεαλ Μιχάλης Γαβριηλίδης, στο κέντρο όρθιος ο πρόεδρος του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ, Γιάννης Θεοδοσόπουλος.
Μια Ελληνική παροιμία λέει: «κάλιο αργά, πάρα ποτέ». Επιτέλους ήταν καιρός η παροικία μας να τιμήσει τον συμπάροικο Δημήτριο Μανωλάκο, ο οποίος έζησε και συνείσφερε πάντα στα δρώμενα της Ελληνικής μας παροικίας μέσα από τα αξιώματα που κατείχε. Σήμερα του απονέμουν δύο σημαντικά αξιώματα: Άρχοντας Νοτάριος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Επίτιμος Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ.
Ο οργανισμός που έπρεπε να του οργάνωση τιμητική βραδιά, θα έπρεπε κανονικά να ήταν η ΕΚΜΜ αλλά… ποτέ δεν είναι αργά. Αλλά πλέον (αν το πράξει) θα έρθει δεύτερη στη σειρά.
Ο οργανισμός που… πρόλαβε και τίμησε την προσωπικότητα που λέγεται Δημήτριος Μανωλάκος ήταν το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ. Η ιδέα, πρωτοβουλία, καθώς και όλη η διοργάνωση, ήταν της Ιουστίνης Φραγκούλη, που ως μέλος του διοικητικού Συμβουλίου έχει αναλάβει εδώ και μήνες την προώθηση του οργανισμού. Έτσι, την Κυριακή 5 Ιουνίου, στο κοινοτικό κέντρο της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, παρευρέθηκαν πλήθος κόσμου για να τιμήσουν τον κ. Μανωλάκο. Την όλη εκδήλωση παρουσίασαν η Ιουστίνη Φραγκούλη – Αργύρη με την επίσης γνωστή δημοσιογράφο Αφροδίτη Σάλα.
ΠΛΗΘΟΣ ΕΠΙΣΗΜΩΝ
Εκτός από φίλους και γνωστούς του τιμώμενου προσώπου, παρευρέθηκαν οι εξής: ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ζηνουπόλεως κ.κ. Ιάκωβος, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στο Μόντρεαλ, Μιχάλης Γαβριηλίδης, ο Γερουσιαστής του Καναδά, Tony Loffreda, ο δικαστής του Καναδά, Peter Pamel, η επίτιμος πρόξενος της Κύπρου, Βίβιαν Κυριακοπούλου, οι βουλευτές του Καναδά, Άννυ Κουτράκη (περιοχή Vimy) και Εμμανουέλα Λαμπροπούλου (περιοχή Saint-Laurent), ο βουλευτής του Κεμπέκ στην περιοχή Chomedey, Guy Ouellette, οι δημοτικοί σύμβουλοι του Μόντρεαλ (περιοχή Parc-Extension) Μαίρη Ντέρου και (περιοχή Loyola) Δέσποινα Σούρα, η δημοτική σύμβουλος του Λαβάλ (περιοχή Chomedey) Αγλαΐα Ρεβελάκη, ο πρόεδρος του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ, Γιάννης Θεοδοσόπουλος, ο καθηγητής Jacques Bouchard, ο (τότε) πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ Ανδρέας Κριλής και ο πρώην πρόεδρος του οργανισμού Νίκος Παγώνης, καθώς και η αντιπρόεδρος του συλλόγου Ελλήνων δικηγόρων και Συμβολαιογράφων, Μαρία Καρτέρη.
ΟΜΙΛΙΕΣ
Στην ομιλία του ο πρόεδρος του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ, Γιάννης Θεοδοσόπουλος, τόνισε μεταξύ άλλων: «Ο Άρχων Δημήτριος Μανωλάκος δεν είναι μόνο ένα πρόσωπο της δεύτερης γενιάς του Ελληνισμού που φοίτησε στο ελληνικό σχολείο και έμαθε άψογα την ελληνική γλώσσα. Είναι ένας παθιασμένος Έλληνας που από νωρίς αντιλήφθηκε την ανάγκη ένταξης της ελληνικής παροικίας στη γαλλόφωνη κουλτούρα του Κεμπέκ, με αποτέλεσμα να μετατρέψει τα ελληνικά σχολεία από αγγλόφωνα σε γαλλόφωνα και να εξασφαλίσει μια γενναία επιχορήγηση από την κυβέρνηση του Κεμπέκ. Ο Δημήτριος Μανωλάκος υπήρξε η γέφυρα ανάμεσα στην παλιά προπολεμική γενιά των μεταναστών στο Μόντρεαλ και εκείνη των νέο-μεταναστών».
Ο κύριος ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο καθηγητής Νεοελληνικών του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, Jacques Bouchard, ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «ο Δημήτριος Μανωλάκος κατανόησε εγκαίρως τη σημασία της ένταξης των μεταναστών στον πολιτισμό και τη γλωσσική εκπαίδευση του Κεμπέκ. Ακούραστος στις προσπάθειές του, παρείχε συμβουλές σε πολλές νεοσύστατες εθνικότητες».
Ο παλιός του φίλος επί μισό αιώνα, Χρήστος Γουλάκος, άνοιξε την καρδιά του για τη φιλία που έχει για τον προσωπικό του φίλο, Τζίμη Μανωλάκο. Εκ μέρους του Συλλόγου Ελλήνων Νομικών του Κεμπέκ απηύθυνε χαιρετισμό η κα Μαρία Καρτέρη, ενώ ο πρώην πρόεδρος της ΕΚΜΜ Άρχων Νικόλας Παγώνης, μίλησε θερμά για τον προκάτοχό του.
ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΙΑ
Ο βουλευτής του Κεμπέκ στη περιοχή Chomedey, Guy Ouellette, απένειμε το μετάλλιο της Εθνοσυνέλευσης του Κεμπέκ στον τιμώμενο Δημήτριο Μανωλάκο, ενώ η ομοσπονδιακή βουλευτής Άννυ Κουτράκη του παρέδωσε επίσημη συγχαρητήρια επιστολή από τον πρωθυπουργό του Καναδά, Justin Trudeau.
Επίσης, ο Γερουσιαστής του Καναδά Tony Loffreda τίμησε τον κ. Μανωλάκο με την καρφίτσα της πλατινένιου ιωβηλαίου της Βασίλισσας Ελισάβετ για την πολυετή προσφορά του σε χώρα της Κοινοπολιτείας.
Την ίδια βραδιά, οι δημοσιογράφοι Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη και Αφροδίτη Σάλας έλαβαν από τις ομοσπονδιακές βουλευτές Άννυ Κουτράκη και Εμμανουέλα Λαμπροπούλου, την «καρφίτσα» για την πολυετή συνεισφορά τους στα κοινά.
ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΜΙΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΖΩΗΣ
Η συντονίστρια της εκδήλωσης Ιουστίνη Φραγκούλη – Αργύρη, επιμελήθηκε ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τα έργα του Δημητρίου Μανωλάκου την οποία παραγωγή έκανε ο Δημήτρης Ηλίας της Chroma Musica. Το ντοκιμαντέρ περίπου έξι λεπτών προβλήθηκε σε δυο γιγαντιαίες οθόνες για να το δουν όλοι οι παρευρισκόμενοι.
Συνάμα, όλοι οι παρευρισκόμενοι έλαβαν μια υπέροχη αναμνηστική έκδοση για τη ζωή και το έργο του Δημητρίου Μανωλάκου που και πάλι επιμελήθηκε η κα Φραγκούλη. Η πολύχρωμη έκδοση περιείχε συγχαρητήριες επιστολές του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, του Αρχιεπισκόπου Καναδά Σωτηρίου, του γενικού προξένου της Ελλάδας στο Μόντρεαλ Μιχάλη Γαβριηλίδη, του προέδρου του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ Γιάννη Θεοδοσόπουλου, του προέδρου της ΕΚΜΜ Ανδρέα Κριλή, της επιτίμου προξένου της Κύπρου Βίβιαν Κυριακίδη και του διευθυντού των Ελληνικών σχολείων Χρήστου Αδαμόπουλου.
Απερίγραπτα συγκινημένος -και με το δίκιο του- ο τιμώμενος Δημήτριος Μανωλάκος, ευχαρίστησε τους πάντες για την επιτυχία της βραδιάς και φυσικά όλους αυτούς που ήρθαν να τον τιμήσουν.
*Στιγμιότυπα από την τιμητική βραδιά μπορείτε να δείτε από αυτή την Κυριακή 3 Ιουλίου ως το Σάββατο 9 Ιουλίου στο τηλεοπτικό πρόγραμμα ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΤΡΙΔΑ. Λεπτομέρειες σελίδα 21.
Το Σχολείο Σωκράτης – Δημοσθένης αποχαιρετάει τα παιδιά της 6ης Δημοτικού
Το Σχολείο Σωκράτης – Δημοσθένης αποχαιρετάει τα παιδιά της 6ης Δημοτικού
Σε μία συγκινητική τελετή την Πέμπτη 16 Ιουνίου 2022 στις 5 το απόγευμα, έγινε η πρώτη αποφοίτηση μετά την επιδημία του σχολείου Σωκράτης – Δημοσθένης. Σε μία κατάμεστη αίθουσα στο Palace Reception Hall, γονείς, μαθητές και δάσκαλοι, συγκεντρώθηκαν για να γιορτάσουν το πέρασμα μιας γενιάς παιδιών από την έκτη δημοτικού στο γυμνάσιο.
Πάνω στη σκηνή οι δάσκαλοι τους, οι διευθυντές τους και ο γενικός διευθυντής του σχολείου Σωκράτης – Δημοσθένης, Χρήστος Αδαμόπουλος, επιβράβευσαν τις προσπάθειες πολλών παιδιών και από τα πέντε παραρτήματά του σχολείου.
Εκτός από τα κλασικά τελετουργικά που χαρακτηρίζουν αυτή τη γιορτή του σχολείου Σωκράτης – Δημοσθένης, οι παρευρισκόμενοι απόλαυσαν βραβεύσεις καλύτερων μαθητών σε διάφορα θέματα της διδακτέας ύλης του σχολείου.
Τα παιδιά επίσης τραγούδησαν σε τρεις γλώσσες, το «Όχι δε χωριζόμαστε» (Chant des Adieux) σε μία συγκινητική ομοφωνία από όλους τους απόφοιτους.
Η μαθήτρια Ευαγγελία Πολυχρονόπουλου από το Παράρτημα 2 του σχολείου Σωκράτης – Δημοσθένης, σε μία συγκινητική ομιλία της στα γαλλικά, είπε: «Ονομάζομαι Ευαγγελία Πολυχρονοπούλου και για μένα η σχολή Σωκράτης – Δημοσθένης είναι σαν δεύτερη οικογένεια. Πηγαίνω σε αυτό το σχολείο από το νηπιαγωγείο, αλλά είμαι στο ίδιο κτίριο από τον παιδικό σταθμό, οπότε έχω περάσει μεγάλο μέρος από τη ζωή μου εδώ. Αυτό το σχολείο με έμαθε πώς να διαβάζω και να γράφω, να μετράω, να τραγουδάω, να απαγγέλω ποιήματα και να παίζω θεατρικά έργα, σε 3 διαφορετικές γλώσσες! Αλλά ακόμα πιο σημαντικό από όλα αυτά, το Ελληνικό σχολείο Σωκράτης – Δημοσθένης μου δίδαξε τον πολιτισμό και τις αξίες των προγόνων μου και να είμαι περήφανη που είμαι Καναδή Ελληνικής καταγωγής.
»Πάντα ένιωθα ότι με αγαπούν και με φροντίζουν εδώ, είναι επίσης εδώ που γνώρισα τους καλύτερους φίλους μου. Έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις από εξόδους, δείπνα στην καφετέρια, αγώνες Αλεξάνδρειας… Δε θα ξεχάσω ποτέ το περίφημο Winterlude όπου είχαμε την ευκαιρία να γιορτάσουμε μαζί με τις οικογένειές μας, τους συμμαθητές μας και τους δασκάλους μας. Δε θα ξεχάσω ούτε τα τελευταία 2 χρόνια της πανδημίας, όπου γίναμε όλοι ειδικοί σε μέτρα πληροφορικής και υγείας. Το σχολείο μας είχε γίνει σωστό καρναβάλι με τις μάσκες, χωρίς να χάνουμε το χαμόγελό μας, το χιούμορ μας και το πάθος μας για μάθηση. Όσο κι αν ανυπομονώ να ξεκινήσω τη νέα μου περιπέτεια στο Γυμνάσιο, στεναχωριέμαι που φεύγω μετά από 7 χρόνια. Θα μου λείψουν πολύ οι καθηγητές μου και οι φίλοι μου».
Στα ΝΕΑ επίσης μίλησε και η μητέρα της Κατερίνας και Διονυσίας Σταυράκη, Βούλα Βασιλείου, για την σημασία αυτής της τελετής μετά από δύο χρόνια παύσης, λέγοντας ότι είναι περήφανος γονέας του Socrates 3. Και οι δύο κόρες της ξεκίνησαν στο νηπιαγωγείο και τώρα έχουν αποφοιτήσει. «Από την πρώτη μέρα ερωτευτήκαμε το σχολείο και το προσωπικό. Με τα χρόνια έχουμε γίνει όλοι μια μεγάλη οικογένεια. Το να παρακολουθώ τα παιδιά μας να μαθαίνουν για όλες τις ελληνικές μας παραδόσεις είναι ίσως κάτι που θα μείνει περισσότερο μαζί μου.
»Οι δάσκαλοι και το προσωπικό ήταν πάντα εξαιρετικοί. Ο διευθυντής μας είναι καταπληκτικός και νοιαζόταν τόσο πολύ για όλα τα παιδιά μας. Αυτό το κάνει τόσο δύσκολο να πούμε αντίο. Οι φιλίες που έχουν κάνει στα 7 τους χρόνια θα τους κρατήσουν μια ζωή, είμαι σίγουρη γι’ αυτό!
Αυτές οι τελευταίες εβδομάδες, γνωρίζοντας ότι ο χρόνος μας εκεί πλησιάζει στο τέλος του, ήταν πολύ δύσκολες. Τα κορίτσια είναι πολύ ενθουσιασμένα για το νέο τους ξεκίνημα, αλλά επίσης δε θέλουν να αφήσουν το Σωκράτη και όλους τους φίλους τους. Αν είμαι απόλυτα ειλικρινής, μάλλον ήμουν το ίδιο συγκινημένη με εκείνα. Πάντα θα υποστηρίζω και θα επευφημώ τα σχολεία μας!
Θα ήθελα να πω συγχαρητήρια στην τάξη του 2022».
Εκτός από τα αντίο στα παιδιά, το σχολείο είπε και το αντίο του σε εκπαιδευτικούς που παίρνουν σύνταξη, ενώ τιμητικό δίπλωμα αποφοίτησης δόθηκε στον απερχόμενο γενικό πρόξενο της Ελλάδας στο Μόντρεαλ, Μιχάλη Γαβριηλίδη.
Η βραδιά έκλεισε βέβαια με άφθονο γλέντι. Πάρα πολλοί γονείς και παιδιά μείνανε στην αίθουσα μετά την τελετή αποφοίτησης η οποία κράτησε αρκετές ώρες. Χόρεψαν και διασκέδασαν με την ψυχή τους λέγοντας στους Συμμαθητές τους: «Όχι, δε χωριζόμαστε για πάντοτε παιδιά, μα θα ξαναβλεπόμαστε αδέλφια μου συχνά».
20 εκατομμύρια δόσεις αργότερα, μόνο ένα άτομο έχει αποζημιωθεί
Μετά τη χορήγηση σχεδόν 20 εκατομμυρίων δόσεων, μόνο ένα άτομο έχει αποζημιωθεί από το Κεμπέκ λόγω σημαντικών παρενεργειών που υπέστησαν μετά τον εμβολιασμό του κατά του COVID- 19.
Μέχρι στιγμής, έχουν σταλεί 160 αιτήματα στο πρόγραμμα αποζημίωσης του Κεμπέκ για τα θύματα εμβολιασμού. Από αυτόν τον αριθμό, 86 εξακολουθούν να περιμένουν απόφαση, σύμφωνα με τα ΜΜΕ. Άλλες αιτήσεις μπορούν ακόμη να προωθηθούν, καθώς τα θύματα έχουν έως και τρία χρόνια για να υποβάλουν αξίωση για αποζημίωση.
«Αν και υπήρχαν παρενέργειες όπως κάθε εμβόλιο, οι σοβαρές παρενέργειες ήταν εξαιρετικά σπάνιες δεδομένης της ποσότητας των δόσεων του εμβολίου που διανεμήθηκε», παρατηρεί ο ιολόγος Benoît Barbeau.
ΧΡΟΝΟΒΟΡΑ Η ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ
Ο χρόνος επεξεργασίας είναι επίσης πολύ μεγάλος σε ορισμένες περιπτώσεις. Η αίτηση για τον Ντόναλντ Πουαριέ, ο οποίος υπέστη εγκεφαλίτιδα λίγες μέρες μετά τη λήψη του εμβολίου AstraZeneca, εκκρεμεί ακόμη 15 μήνες μετά. Εάν η σχέση μεταξύ του εμβολίου και αυτής της φλεγμονής του εγκεφάλου είναι αδύνατο να αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας, οι δοκιμές που έγιναν για να καταλήξουν σε άλλη αιτία δεν ήταν καθοριστικές για την περίπτωσή του.
«Αν μας πουν ποτέ ότι δεν έχουμε αποζημίωση, θα πηδήξω 10 πόδια ψηλά! Ελπίζω να είναι λίγο κατανοητοί, γιατί άλλαξε τη ζωή μας για αρκετούς μήνες», λέει η σύζυγός του, Sylvie Bergeron.
Οι συγγενείς της Francine Boyer, η οποία πέθανε τον Απρίλιο του 2021 από εγκεφαλική θρόμβωση μετά τη λήψη μιας δόσης του εμβολίου AstraZeneca, περιμένουν επίσης την απόφαση. Προτίμησαν να μη σχολιάσουν την κατάσταση για να μη διακινδυνέψουν τις προσπάθειές τους.
Σύμφωνα με στοιχεία από το National Institut de santé publique du Québec, έχουν αναφερθεί 1.049 σοβαρές ασυνήθιστες κλινικές εκδηλώσεις σε σχέση με τα εμβόλια για τον COVID. Αυτά οδήγησαν σε νοσηλεία, κίνδυνο για τη ζωή, συνέπειες ή θάνατο. Πάνω από το 85% των κατοίκων του Κεμπέκ έχουν λάβει τουλάχιστον μία δόση του εμβολίου για τον COVID. Συνολικά, σχεδόν 20 εκατομμύρια δόσεις χορηγήθηκαν με τα προσφερόμενα ενισχυτικά. Η ταυτότητα και το ποσό της αποζημίωσης που προσφέρθηκε στο μοναδικό άτομο που αποζημιώθηκε δεν αποκαλύφθηκαν από την MSSS.
Τα ποσά υπολογίζονται από την Société d’assurance automobile du Québec σύμφωνα με τα ίδια κριτήρια με εκείνα που προσφέρονται για τροχαία ατυχήματα.
Το Πρόγραμμα Αποζημίωσης Παρενεργειών Εμβολιασμού ξεκίνησε από το Κεμπέκ το 1985 ως απάντηση σε απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου σχετικά με το θάνατο ενός νεαρού κοριτσιού μετά τον εμβολιασμό κατά της ιλαράς.
Έκτοτε, έχουν γίνει δεκτά 53 αιτήματα, συνολικού ποσού 6,8 εκατομμυρίων δολαρίων. Το Πρόγραμμα Υποστήριξης Θυμάτων Εμβολιασμού που δημιουργήθηκε το 2021 από την Οτάβα, το οποίο εξυπηρετεί τον υπόλοιπο Καναδά, αποζημίωσε οκτώ άτομα σε σχέση με το εμβόλιο COVID-19. Προστέθηκαν λοιμώξεις από κορωνοϊό στο πρόγραμμα αποζημίωσης για λήπτες εμβολίων.
«Αν μετά από μια δόση αναπτύξεις αυτό που λέγεται σωματική βλάβη, δεν μπορείς να επιστρέψεις στη δουλειά, έχεις περιορισμούς, πάθεις συνέπειες, χρειάζεσαι αποκατάσταση κ.λπ., όλα αυτά τα φροντίζει το υπουργείο», εξήγησε ο Lu Chan Khuong, δικηγόρος στο διοικητικό δίκαιο, σε μια συνέντευξη στο LCN. Τα άτομα που υποφέρουν από τραυματισμό από ένα εμβόλιο έχουν τρία χρόνια για να υποβάλουν αξίωση και απλώς πρέπει να αποδείξουν μια πιθανή σχέση μεταξύ του εμβολίου που έλαβαν και του τραυματισμού που υπέστησαν.
«Είναι ένα είδος εμβολιασμού «χωρίς φταίξιμο», που σημαίνει ότι δε χρειάζεται να αποδείξετε την ευθύνη ή το σφάλμα, είτε του κατασκευαστή είτε του ατόμου που σας έκανε την ένεση με αυτή τη δόση – εκεί, απλά πρέπει να αποδείξετε ότι η σωματική βλάβη που υποστείτε πιθανότατα σχετίζεται με το εμβόλιο που λάβατε», είπε ο δικηγόρος.
Από το 1988, έχουν υποβληθεί 287 αιτήσεις στο Πρόγραμμα Αποζημίωσης Εμβολιασμών και 53 από αυτές έχουν γίνει δεκτές. Από τις 31 Μαρτίου 2021, έχουν καταβληθεί 6.792 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση. Λόγω της συνεχιζόμενης εκστρατείας εμβολιασμού κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, ο Lu Chan Khuong αναμένει ότι οι αξιώσεις αποζημίωσης θα αυξηθούν τα επόμενα τρία χρόνια.
Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου έχει δημιουργήσει μια έκρηξη εσόδων για τη Ρωσία, καθώς συνεχίζει την επίθεσή της στη γειτονική χώρα, υπονομεύοντας τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν από τις δυτικές χώρες – συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκπροσωπούνται από τους ηγέτες στη σύνοδο κορυφής της G7 στο Schloss Elmau, ένα θέρετρο στη νότια Γερμανία.
Οι ηγέτες δεσμεύτηκαν σε μια δήλωση να στηρίξουν την Ουκρανία «όσο χρειαστεί». Ο πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό ανακοίνωσε νέες κυρώσεις σε 74 ακόμη άτομα και επιχειρήσεις στη Ρωσία και τη Λευκορωσία, τη Δευτέρα 27 Ιουνίου, ενώ περισσότερες αναμένεται να επιβληθούν.
Καναδοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι στη σύνοδο κορυφής, οι οποίοι παρείχαν ενημέρωση στα μέσα ενημέρωσης υπό τον όρο ότι δεν κατονομάζονται, είπαν ότι ένα ανώτατο όριο στην τιμή του ρωσικού πετρελαίου θα μπορούσε να λειτουργήσει, για να περιορίσει τα κέρδη της χώρας από μια σημαντική πηγή εσόδων. Αναγνώρισαν επίσης ότι οι λεπτομέρειες είναι ακόμη στα σκαριά.
Ορισμένοι αναλυτές της αγοράς αμφιβάλλουν, για το πόσο αποτελεσματικό θα ήταν ένα ανώτατο όριο τιμής για το ρωσικό πετρέλαιο, καθώς η επιβολή από την G7 πιθανότατα θα εξαρτηθεί από τη συνεργασία Ινδίας και Κίνας.
«Είναι αμφίβολο εάν χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα θα συμφωνήσουν να σταματήσουν να αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο, ειδικά καθώς διαπραγματεύεται με σημαντική έκπτωση στην τιμή της παγκόσμιας αγοράς»,δήλωσε στο Associated Press ο Carsten Fritsch, αναλυτής εμπορευμάτων στην Commerzbank.
Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, προσκλήθηκε στη σύνοδο κορυφής της G7 από τον οικοδεσπότη, Γερμανό καγκελάριο, Όλαφ Σολτς. Από τις αρχές Ιουνίου, η χώρα των 1,4 δισεκατομμυρίων κατοίκων είχε αγοράσει σχεδόν 60 εκατομμύρια βαρέλια ρωσικού πετρελαίου φέτος, σε σύγκριση με 12 εκατομμύρια βαρέλια το σύνολο του 2021, σύμφωνα με την Kpler, μια εταιρεία δεδομένων εμπορευμάτων.
Σε μια φωτογράφηση με τους G7 και άλλους ηγέτες, ο Μόντι έσφιξε το χέρι του Τρουντό με ενθουσιασμό, καθώς πλησίαζε. Αλλά αργότερα, σε μια κατ’ ιδίαν συνάντηση, ο τόνος ήταν πολύ πιο ζοφερός. Οι δυο τους θα συζητούσαν «τον αντίκτυπο του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα»,είπε ο Τρουντό, καθώς προσήλθε να συνομιλήσει με τον Μόντι.
«Ο Καναδάς είναι ακλόνητος στην πεποίθηση ότι οι Ουκρανοί αξίζουν να ζουν ειρηνικά», ανέφερε ο Τρουντό σε γραπτή δήλωση που ανακοίνωσε τις νέες κυρώσεις.
«Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και το καθεστώς του έχουν προκαλέσει ανείπωτο πόνο και βάσανα στην Ουκρανία και σε όλο τον κόσμο. Μαζί, με τους ομολόγους μας της G7, ο Καναδάς εντείνει τη συνεχή και συντονισμένη πίεσή μας για να φέρει το τέλος του πολέμου επιλογής του Βλαντιμίρ Πούτιν», υπογράμμισε ο Τρουντό.
Οι νέες κυρώσεις περιλαμβάνουν έξι άτομα και 46 οντότητες που συνδέονται με το ρωσικό αμυντικό τομέα, 15 Ουκρανούς που υποστηρίζουν τη ρωσική κατοχή της χώρας και 13 άτομα που συνδέονται με την κυβέρνηση και την άμυνα και δύο οντότητες στη Λευκορωσία.
«Η καναδική κυβέρνηση σχεδιάζει επίσης να επιβάλει κυρώσεις κατά κρατικών παραγόντων παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, που ελέγχονται από ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους», είπε ο Τρουντό, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει την παραπληροφόρηση του Κρεμλίνου.
Ο Καναδάς θα απαγορεύσει επίσης την εξαγωγή προηγμένων τεχνολογιών που θα βελτιώσουν τις εγχώριες αμυντικές ικανότητες της Ρωσίας. Ο Τρουντό ανακοίνωσε επίσης ότι ο Καναδάς, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία, θα απαγορεύσει την εισαγωγή ορισμένων προϊόντων χρυσού από τη Ρωσία, αποκλείοντας το εμπόρευμα από τις επίσημες διεθνείς αγορές.
Η Ρωσία ήταν έτοιμη να χρεοκοπήσει το εξωτερικό της χρέος την Κυριακή 26/6 για πρώτη φορά μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων του 1917, αποξενώνοντας περαιτέρω τη χώρα από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Όμως η Ρωσία αποκαλεί οποιαδήποτε χρεοκοπία τεχνητή, επειδή έχει τα χρήματα για να πληρώσει τα χρέη της, αλλά λέει ότι οι κυρώσεις έχουν παγώσει τα συναλλαγματικά της αποθέματα που διατηρούνται στο εξωτερικό.
Η Ρωσία ανακοίνωσε τη δική της σειρά νέων κυρώσεων κατά του Καναδά, με στόχο 43 Καναδούς, συμπεριλαμβανομένου του πρώην συμβούλου του πρωθυπουργού, Τζέρι Μπατς, του πρώην διοικητή της Τράπεζας του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ και της συντηρητικής στρατηγικής, Τζένι Μπερν.
«Είμαστε προσεκτικοί στο ότι θα βοηθήσουμε την Ουκρανία όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά επίσης αποφεύγουμε να υπάρξει μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ», είπε ο Σολτς στα μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια φωτογράφησης με τον Τρουντό.
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έγινε η απαρχή ενός πολέμου, ο οποίος φαινόταν από την αρχή ότι θα είναι μακρύς.Η συστράτευση της Δύσης στο πλευρό της Ουκρανίας είχε ένα βασικό στόχο. Την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας και κυρίως του δικαιώματος μιας ανεξάρτητης χώρας στην καρδιά της Ευρώπης, να αποφασίζει ελευθέρα για τις τύχες της.
Ο πόλεμος αυτός εξελίχθηκε σε έναν αγώνα της Δύσης για να αποκρουστεί ένας επικίνδυνος ιστορικός αναθεωρητισμός, σε έναν αγώνα της δημοκρατίας εναντίον του αυταρχισμού, της φιλελεύθερης κοινωνίας απέναντι στο σκοταδιστικό οπισθοδρομισμό.
Στο πλευρό της Ουκρανίας βρέθηκαν όχι μόνο οι κυβερνήσεις αλλά και οι λαοί της Ευρώπης, που έχουν πληρώσει ακριβά το τίμημα ιστορικών τυχοδιωκτισμών στη διάρκεια του 20ου αιώνα.
Όμως, η μάχη της Ουκρανίας, εξελίσσεται εντελώς διαφορετικά. Οι ΗΠΑ και οι στενοί σύμμαχοι τους στην Ευρώπη, Βρετανία, Βαλτικές χώρες, Πολωνία, θεωρούν ότι μπορεί στις στέπες της Ουκρανίας να παρθεί η ρεβάνς, για το γεγονός ότι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος άφησε τη Σοβιετική Ένωση δυνατή και κυρίαρχη στη μισή σχεδόν Ευρώπη, επιβάλλοντας σε μεγάλο μέρος της Ηπείρου μας ένα καθεστώς που κράτησε δεκαετίες πίσω τις χώρες και τους λαούς του Συμφώνου της Βαρσοβίας.
Γεννήθηκε ο πειρασμός να χρησιμοποιηθεί η ρωσική επιθετικότητα εναντίον της Ουκρανίας προκειμένου να γυρίσει δια της βίας η Ρωσία πίσω στα σύνορα της, να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια επιρροής πέραν των συνόρων της και κυρίως, να βγει έξω από το παγκόσμιο παιγνίδι, όπου η μεγάλη αναδυόμενη απειλή είναι η Κίνα.
Και σε αυτό το παιγνίδι, βασικός συντελεστής είναι η αποδυνάμωση και αποκαθήλωση του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Δυσάρεστη διαπίστωση των μηνών του Πολέμου είναι, ότι τελικά η Δύση δεν είναι όλος ο κόσμος, ούτε ο κόσμος όλος είναι η Δύση. Και αυτό φάνηκε από τις λίγες άλλες χώρες που ακολούθησαν το ΝΑΤΟ και την ΕΕ…
Η Δύση είναι προφανές, ότι δεν προτίθεται να προσφέρει τους εξοπλισμούς, που θα μπορούσαν ίσως να ενισχύσουν την Ουκρανία, ώστε να αντιπαρατεθεί σε μια ευθεία πολεμική σύγκρουση με τη Ρωσία, γνωρίζοντας ότι τότε θα μπορούσε να εγκλωβισθεί σε μια απευθείας αναμέτρηση ΝΑΤΟ – Ρωσίας με καταστροφικές συνέπειες για όλους.
Και έτσι επιλέγει να συντηρεί την Ουκρανία, ώστε να αμύνεται όσο μπορεί και χωρίς να έχει πια δυνατότητα να επιδιώξει δια των όπλων την απελευθέρωση των εδαφών που έχει καταλάβει η Ρωσία στην Ανατολική και Νότια Ουκρανία, διαμορφώνοντας τετελεσμένα επί του εδάφους.
Και έτσι διαμορφώνεται ένα σκηνικό διαρκούς σύγκρουσης, που δε θα έχει τελικό καθαρό νικητή.
Ούτε η Ρωσία θα μπορέσει να καταλάβει σημαντικά περισσότερα εδάφη της Ουκρανίας, όπως ίσως επιθυμούσε, αλλά ούτε η Ουκρανία μπορεί να κερδίσει το χαμένο έδαφος.
Όμως, η σύγκρουση αυτή πλέον παίρνει άλλες διαστάσεις, καθώς η προσπάθεια της Δύσης με την καθοδήγηση των ΗΠΑ και την απουσία ισχυρής ευρωπαϊκής ηγεσίας, να τιθασεύσει και καθυποτάξει τη Ρωσία μέσω των κυρώσεων, απειλεί όχι μόνο την απονομιμοποίηση εντός των ευρωπαϊκών κοινωνιών της στήριξης που προσφέρεται στην Ουκρανία, αλλά και με μια βαθιά διαλυτική κρίση στο εσωτερικό της Ευρώπης, που θα αποσυνθέσει ακόμη περισσότερο το ιδιαίτερα ευαίσθητο και ευάλωτο σε πιέσεις ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Η αγριότητα της ρωσικής επίθεσης και, η με απροκάλυπτο τρόπο, επίδειξη του επεκτατικού αναθεωρητισμού της Ρωσίας, οδήγησε ακόμη και τις πιο ανοικτές, στις σχέσεις με τη Ρωσία, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, να συνταχθούν με τη σκληρή γραμμή.
Και τώρα πλέον η Ε.Ε. βρίσκεται αντιμετώπιση με την πιο βαθιά ίσως κρίση των τελευταίων δεκαετιών, καθώς ο πληθωρισμός, η επερχόμενη ύφεση, τα θηριώδη ελλείμματα και κυρίως ο τρόμος του ενεργειακού μπλακ άουτ, έρχονται να προστεθούν στα τεράστια βάρη που προκάλεσε η πανδημία.
Οι κοινωνικές εκρήξεις δε βρίσκονται μακριά, για κοινωνίες που βλέπουν τα τελευταία χρόνια να συρρικνώνεται η ευημερία που χαρακτήριζε την Ευρώπη, με μια Γηραιά Ήπειρο που χάνει το τρένο της παγκοσμιοποίησης, που μένει πίσω στην τεχνολογική επανάσταση, στην έρευνα, στην καινοτομία, και πλέον δεν μπορεί όχι απλώς να διατηρήσει το κοινωνικό κράτος αλλά θα δυσκολευθεί να ανταποκριθεί σε βασικές ανάγκες των πολιτών της.
Το κλίμα γίνεται ακόμη πιο βαρύ, καθώς η πανδημία είναι κάτι που ήρθε από το άγνωστο, αλλά η επερχόμενη κρίση είναι αποτέλεσμα λανθασμένων εκτιμήσεων των ευρωπαϊκών ηγεσιών, για την αποτελεσματικότητα και τις παράπλευρες συνέπειες της τυφλής σύγκρουσης, μέσω των κυρώσεων με τη Μόσχα.
Η προοπτική συμβιβασμού με την επίτευξη εκεχειρίας και την έναρξη διαπραγματεύσεων για την τύχη των περιοχών που έχουν καταληφθεί από τη Ρωσία, φαίνεται μακριά. Και απομακρύνεται όλο και περισσότερο, καθώς η Ουκρανική ηγεσία θεωρεί ότι δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία, για μια μέχρι τέλους αντιπαράθεση με τη Ρωσία, και φυσικά δεν μπορεί να υποχωρήσει όταν η Δύση στέκεται στο πλευρό της, στηρίζοντας τους όρους που θέτει.
Και από την άλλη πλευρά, και η Μόσχα όσο συνεχίζει να αιμοδοτείται και από την ίδια την Ευρώπη αλλά και από τις νέες αγορές των υδρογονανθράκων της, μπαίνει στον πειρασμό για μια σε βάθος χρόνου αντιπαράθεση με την Ευρώπη, έναν αγώνα για το ποιος θα γονατίσει πρώτος. Και αυτή είναι η πιο επικίνδυνη φάση, στην οποία έχουμε ήδη εισέλθει.
Πιστεύει κανείς όμως, ότι ακόμη κι αν ο Πούτιν ανατραπεί, η Ρωσία θα εξαφανισθεί από το προσκήνιο; Ότι ξαφνικά θα εξευρωπαϊστεί και θα μετατραπεί σε μια χώρα «συστημική»; Ότι θα τιθασευτεί ο ρωσικός εθνικισμός; Ή πιστεύει κανείς, ότι μπορεί να υπάρξει ασφάλεια και ευημερία στην Ευρώπη, χωρίς να υπάρξει μια καθαρή σχέση με τη Ρωσία;
Οι φωνές της λογικής έχουν υποχωρήσει (εάν υπήρχαν βεβαίως τέτοιες φωνές στη Μόσχα), η αντιπαράθεση θα συνεχιστεί με ολέθριες συνέπειες, τις οποίες πληρώνουν οι Ουκρανοί πολίτες, οι Ευρωπαίοι αλλά και οι Ρώσοι πολίτες αλλά και εκατομμύρια άνθρωποι σε φτωχές κυρίως χώρες, που κινδυνεύουν από την πείνα.
Το δίλημμα πλέον, μεταξύ του κινδύνου της αποδοχής τελικά του ρωσικού επεκτατισμού και της Ειρήνης, με επίτευξης νέας ισορροπίας με τη Ρωσία, γίνεται οδυνηρό. Με την Ευρώπη να χάνει σταδιακά και τα ελάχιστα πατήματα που είχε, ώστε πραγματικά να αποτελεί μια παγκόσμια δύναμη και οικονομική και πολιτική και την παγκόσμια αποσταθεροποίηση να αποτελεί τη νέα κανονικότητα.
Και ο πόλεμος της Ουκρανίας δείχνει να μετατρέπεται πια σε έναν πόλεμο που χάνει το νόημα του και όλο περισσότερο μοιάζει με έναν πόλεμο που τελικά δε θα κερδηθεί.
*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr.
Συμφωνία μέσω μνημονίου και μετά από πολλαπλές επεμβάσεις, επήλθε μεταξύ Τουρκίας, Φινλανδίας και Σουηδίας στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ. Η συμφωνία ανοίγει το δρόμο για την ένταξη των δύο Σκανδιναβικών χωρών στη Συμμαχία, καθώς η Τουρκία άρει το βέτο που είχε αρχικά επικαλεσθεί, ενώ με το μνημόνιο οι τρεις χώρες δεσμεύονται να υποστηρίζουν η μία την άλλη απέναντι σε απειλές. Ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Σάουλι Νιινίστο, δήλωσε ότι η Τουρκία συμφώνησε τελικώς να υποστηρίξει την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ο Νιινίστο είπε ότι αυτό επετεύχθη, αφού προηγουμένως οι τρεις χώρες υπέγραψαν ένα κοινό μνημόνιο με το οποίο «επεκτείνουν την πλήρη υποστήριξή τους η μία για την ασφάλεια της άλλης ενάντια σε απειλές». Η Τουρκία θα υποστηρίξει στη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης αυτή την εβδομάδα την πρόσκληση της Φινλανδίας και της Σουηδίας να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ επεσήμανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Φινλανδίας. Ο ίδιος μίλησε για συνεργασία με την Τουρκία «για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τις εξαγωγές όπλων». Όπως μεταδίδει το τουρκικό Πρακτορείο Ειδήσεων Anadolu, οι τρεις πλευρές υπέγραψαν μνημόνιο που προβλέπει τις διαδικασίες ένταξης των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ. Ο πρόεδρος της Τουρκίας είχε νωρίτερα (σ.σ.: Τρίτη 28/6) συνάντηση στην πρωτεύουσα της Ισπανίας με τον πρόεδρο της Φινλανδίας Σάουλι Νιινίστο, την πρωθυπουργό της Σουηδίας Μαγκνταλένα Άντερσον και τον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, σε μια προσπάθεια να αρθούν τα εμπόδια που έχει θέσει – επικαλούμενη ανησυχίες αναφορικά με την τουρκική ασφάλεια – η Άγκυρα στην προοπτική ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.
ΤΟ ΝΑΤΟ Όπως ανακοίνωσε το ΝΑΤΟ: «Η Τουρκία, η Φινλανδία και η Σουηδία υπέγραψαν συμφωνία που ανοίγει το δρόμο για την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Πρόεδρος της Φινλανδίας Sauli Niinistö και η Πρωθυπουργός της Σουηδίας Magdalena Andersson συναντήθηκαν στη Μαδρίτη, την Τρίτη 28 Ιουνίου 2022, υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg. Στη συνάντηση αυτή, οι ηγέτες συμφώνησαν σε τριμερές μνημόνιο για την αντιμετώπιση των θεμιτών ανησυχιών της Τουρκίας για την ασφάλεια, ανοίγοντας το δρόμο για την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Το μνημόνιο υπογράφηκε από τους υπουργούς Εξωτερικών των τριών χωρών, τον Mevlüt Çavuşoğlu της Τουρκίας, τον Pekka Haavisto της Φινλανδίας και την Ann Linde της Σουηδίας, παρουσία και των τριών εθνικών ηγετών και του Γενικού Γραμματέα». Ο Γενικός Γραμματέας Stoltenberg δήλωσε: «Χαιρετίζω θερμά την υπογραφή αυτού του τριμερούς μνημονίου και χαιρετίζω έντονα την εποικοδομητική προσέγγιση που επέδειξαν και οι τρεις χώρες κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Η συμμετοχή της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ είναι καλή για τη Φινλανδία και τη Σουηδία, είναι καλή για το ΝΑΤΟ και είναι καλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια».
ΠΟΙΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕ Η ΑΓΚΥΡΑ Πηγές της τουρκικής προεδρίας ανέφεραν, ότι η Άγκυρα εξασφάλισε από την Στοκχόλμη και το Ελσίνκι δεσμεύσεις για τα ακόλουθα: •Πλήρη συνεργασία με την Τουρκία στον αγώνα κατά του PKK και όσων σχετίζονται με αυτό. •Επίδειξη αλληλεγγύης προς την Τουρκία στον αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία. •Μη υποστήριξη των PYD/YPG (σ.σ. Κούρδων της Συρίας) και των γκιουλενιστών. •Αποφυγή περιορισμών τύπου εμπάργκο στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας. •Τροποποίηση της εθνικής νομοθεσίας και των πρακτικών υπέρ της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. •Δημιουργία ενός δομημένου μηχανισμού συνεργασίας για την ανταλλαγή πληροφοριών για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. •Συγκεκριμένα βήματα προς την κατεύθυνση της έκδοσης τρομοκρατών εγκληματιών. •Απαγόρευση των δραστηριοτήτων συγκέντρωσης χρημάτων και στρατολόγησης υπέρ του PKK και των παρακλαδιών του. •Αποτροπή κάθε τρομοκρατικής προπαγάνδας κατά της Τουρκίας. •Δημιουργία ενός μόνιμου κοινού μηχανισμού με τη συμμετοχή φορέων από τους τομείς της Δικαιοσύνης, των Πληροφοριών και της Ασφάλειας για την επίβλεψη της υλοποίησης όλων αυτών των βημάτων.
Η ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ Ο Πρόεδρος της Φινλανδίας, Σάουλι Νιινίστο, δήλωσε: «Σήμερα στη Μαδρίτη, πριν από την έναρξη της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, είχαμε μια διεξοδική συνάντηση με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την Πρωθυπουργό της Σουηδίας Μαγκνταλένα Άντερσον, με τη βοήθεια του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ. Ως αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης, οι υπουργοί Εξωτερικών μας υπέγραψαν τριμερές μνημόνιο που επιβεβαιώνει ότι η Τουρκική Δημοκρατία θα υποστηρίξει στη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης αυτή την εβδομάδα την πρόσκληση της Φινλανδίας και της Σουηδίας να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ. »Τα συγκεκριμένα βήματα της ένταξής μας στο ΝΑΤΟ θα συμφωνηθούν από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο ημερών, αλλά η απόφαση αυτή είναι πλέον επικείμενη. Το κοινό μας μνημόνιο υπογραμμίζει τη δέσμευση της Φινλανδίας, της Σουηδίας και της Τουρκίας να επεκτείνουν την πλήρη υποστήριξή τους έναντι των απειλών που απειλούν την ασφάλεια η μία της άλλης. Το γεγονός ότι γινόμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ θα ενισχύσει περαιτέρω αυτή τη δέσμευση. Τις τελευταίες εβδομάδες, η Τουρκική Δημοκρατία έχει εκφράσει τις ανησυχίες της για την απειλή της τρομοκρατίας. Η Φινλανδία λαμβάνει συνεχώς σοβαρά υπόψη της αυτές τις ανησυχίες. Η Φινλανδία καταδικάζει την τρομοκρατία σε όλες τις μορφές και εκδηλώσεις της. Ως μέλος του ΝΑΤΟ, η Φινλανδία θα δεσμευτεί πλήρως στα αντιτρομοκρατικά έγγραφα και τις πολιτικές του ΝΑΤΟ. »Καθώς ενισχύουμε τη συνεργασία μας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, τις εξαγωγές όπλων και τις εκδόσεις, η Φινλανδία συνεχίζει φυσικά να λειτουργεί σύμφωνα με την εθνική της νομοθεσία. Είμαι στην ευχάριστη θέση να ολοκληρώσω αυτό το στάδιο της πορείας της Φινλανδίας προς την ένταξη στο ΝΑΤΟ. Προσβλέπω τώρα σε γόνιμες συζητήσεις για το ρόλο της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ με τους μελλοντικούς συμμάχους μας εδώ στη Μαδρίτη».
Η Ευρωζώνη είναι ένα αντιδημοκρατικό και καταπιεστικό κατασκεύασμα. Οι λαοί της Ευρωζώνης διαβιούν υπό καθεστώς «γκεμπελικής προπαγάνδας», ότι δήθεν αν καταστραφεί το ευρώ θα έρθει ο κόσμος ανάποδα, λες και αυτό δεν έχει συμβεί. Αυτός ο φόβος, αργά ή γρήγορα, θα καταστρέψει την Ευρώπη. Ποιά όμως είναι τα κατασκευαστικά λάθη της Ευρωζώνης;
Του Σπύρου Στάλια*
Με την αποδοχή του κοινού νομίσματος, ενός ξένου νομίσματος, οι χώρες της Ευρωζώνης απώλεσαν οικειοθελώς το δικαίωμα να ασκούν ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, δημοσιονομική πολιτική, εμπορική πολιτική, εισοδηματική πολιτική (μισθοί) και συναλλαγματική πολιτική, όπως τις ασκούν οι κυβερνήσεις σε κάθε άλλη χώρα στον κόσμο. Τι σημαίνουν τα παραπάνω;
1] Η άσκηση ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής σημαίνει, ότι η κάθε κυβέρνηση μπορεί να θέτει τα επιτόκια στο ύψος που αυτή επιθυμεί, χωρίς να γίνεται έρμαιο των αγορών. Αν η χώρα είναι σε ύφεση έχει ανάγκη από χαμηλά επιτόκια και αν είναι σε φάση μεγάλης ανάπτυξης (σε μπουμ) τότε έχει ανάγκη από υψηλά επιτόκια. Η κυβέρνηση ανάλογα του οικονομικού κύκλου, θέτει τα επιτόκια εκεί που αυτή νομίζει. Στην Ευρωζώνη αυτό αποκλείεται. Το κράτος δεν μπορεί να ορίσει τα επιτόκια στα δάνεια του, που λόγω ευρώ είναι σε ξένο νόμισμα, και ούτε γνωρίζει αν θα έχει την προσφορά χρήματος που έχει ανάγκη από την ΕΚΤ.
2] Η άσκηση ανεξάρτητης δημοσιονομικής πολιτικής σημαίνει, ότι η κυβέρνηση ανεξαρτήτως των αγορών ορίζει αυτή, στο επίπεδο που επιθυμεί, τις δαπάνες της και πόσο χρήμα θα αφαιρέσει από την οικονομία με τη φορολογία που θα επιβάλλει. Όταν η οικονομία είναι σε ύφεση και υπάρχει ανεργία, κάθε χώρα, εκτός από τα χαμηλά επιτόκια, έχει ανάγκη από μεγάλες δημόσιες δαπάνες. Εφόσον η κυβέρνηση ασκεί ανεξάρτητη δημοσιονομική και νομισματική πολιτική, με άλλα λόγια εκδίδει το νόμισμα της, μπορεί να δαπανήσει όσο απαιτείται για να οδηγήσει τη χώρα στην ανάπτυξη. Όταν φτάσει σε φάση πλήρους απασχόλησης μπορεί να φορολογήσει και να αφαιρέσει χρήμα, για να καταπολεμήσει τον τυχόν πληθωρισμό και να προστατεύσει την αξία του νομίσματος. Αυτό στην Ευρωζώνη απαγορεύεται ή επιτρέπεται, με τη σύμφωνη γνώμη των αγορών, που σημαίνει ότι κάθε χώρα θα είναι εσαεί χρεωμένη και σε διαρκή λιτότητα.
3] Η παράδοση της συναλλαγματικής πολιτικής σημαίνει, ότι οι χώρες της Ευρωζώνης εκχώρησαν το πιο ισχυρό όπλο που διαθέτει κάθε κυβέρνηση στον κόσμο, δηλαδή, να μπορεί να μεταβάλλει την ονομαστική συναλλαγματική ισοτιμία του νομίσματός της, με στόχο την καταπολέμηση των ελλειμμάτων του εξωτερικού τομέα. Λόγω ευρώ, αυτό δεν μπορεί να το κάνει και έτσι η λύση είναι η προσφυγή στη λιτότητα (εσωτερική υποτίμηση).
4] Η δασμολογική πολιτική ασκείται από κάθε κυβέρνηση στον κόσμο, για να προστατεύσει την εγχώρια παραγωγή. Αυτό το όπλο δεν είναι διαθέσιμο πια στην Ευρωζώνη, αλλά και συνολικά στην ΕΕ, αφού υπάρχει κοινή δασμολογική πολιτική, η οποία δεν αντιστοιχεί στις ανάγκες κάθε ευρωπαϊκής οικονομίας ξεχωριστά.
5] Η εισοδηματική πολιτική ασκείται αναλόγως της ανταγωνιστικότητας τής κάθε μιας οικονομίας. Οίκοθεν νοείται ότι όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τη Γερμανία, διότι περί αυτού πρόκειται, θα πρέπει οι μισθοί να ισοδυναμούν με «μία κούπα ρύζι» για να μπορούμε να βρίσκουμε ευρώ από τις εξαγωγές.
6] Τέλος, η ΕΚΤ που ανέλαβε την έκδοση του ευρώ και την προστασία της αξίας του από τον πληθωρισμό (σήμερα τι κάνει;) απεδείχθη όχι μόνο ανεπαρκής, αλλά μετέτρεψε το τραπεζικό σύστημα σε καζίνο. Η χωρίς κριτήρια παροχή πιστώσεων το έκανε κέντρο κερδοσκοπίας και διαφθοράς, που οδήγησε κράτη και πολίτες σε χρέη δυσβάσταχτα και όταν κατέρρευσε απαίτησε οι λαοί της Ευρώπης να το σώσουν.
Ο Κέϋνς τόνιζε: «Οι κερδοσκόποι δε δύνανται να βλάψουν ως φυσαλίδες επί σταθερού ρεύματος επιχειρηματικότητας. Η κατάσταση καθίσταται όμως σοβαρά, όταν η επιχειρηματικότητα καθίσταται μια φυσαλίδα εις τον κυκεώνα της κερδοσκοπίας. Όταν η κεφαλαιουχική ανάπτυξη μιας χώρας καθίσταται υποπροϊόν της δραστηριότητας μιας χαρτοπαικτικής λέσχης (εννοεί το τραπεζικό σύστημα), τότε η δουλειά δε γίνεται καλά. Με αλλά λόγια, αν οι κερδοσκόποι απωλέσουν την εμπιστοσύνη τους για ένα κερδοφόρο μέλλον ή η πίστη των τραπεζών που δανείζουν εξασθενήσει, τότε η καταστροφή της οριακής αποδοτικότητας του κεφαλαίου είναι αναπόδραστη και ενώ η εξασθένηση τής μιας είναι αρκετή για να προκαλέσει κατάρρευση, η ανάρρωση απαιτεί την αναγέννηση αμφοτέρων. Πράγματι, η εξασθένηση της πίστεως αρκεί να προκαλέσει κατάρρευση, αλλά η ενίσχυση της, αν και αποτελεί αναγκαίον όρον αναρρώσεως, δεν αρκεί».
Τι αρκεί; Μετά από είκοσι χρόνια ευρώ και δώδεκα χρόνια μνημονίων, με όλους τους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες χειρότερους παρά ποτέ, σε περίοδο ειρήνης από ιδρύσεως του νέου Ελληνικού Κράτους, η επάνοδος στο εθνικό νόμισμα αποτελεί αδήριτο γεγονός. Χωρίς αυτό, κανένας στόχος του Έθνους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Όλα τ’ άλλα έπονται με δημοκρατικές αποφάσεις του λαού. Οι εθνικές και πατριωτικές δυνάμεις που προβάλλουν άλλα αιτήματα ως προτεραιότητες, ας καταλάβουν μια και καλή, ότι χωρίς εθνικό νόμισμα δεν μπορούν να υλοποιήσουν κανέναν από τους στόχους που έχουν κατά νου, και όταν λέω κανέναν, το εννοώ.
Η επανασύνδεση των κρατικών δαπανών και των τραπεζικών πιστώσεων με την πραγματική οικονομία, οι επενδύσεις, η κατανάλωση, η ρευστότητα και η Κεντρική Τράπεζα υπό κοινωνικό έλεγχο, αποτελούν την αναγκαία συνθήκη για την απελευθέρωση της χώρας από την οικονομική εξάρτηση. Δεν υπάρχει χειρότερη εξάρτηση. Από την οικονομική ιστορία αυτό μάθαμε. Οι τραπεζίτες και οι κεφαλαιούχοι σιχαίνονται την ανεξάρτητη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική που επιδιώκει επενδυτικές δαπάνες και χαμηλά επιτόκια. Αμφότερες τους αποστερούν την ανεξέλεγκτη εξουσία τους. Αλλά αυτό είναι το δικό τους συμφέρον και όχι δικό μας, των λαών της Ευρώπης. Κάτι επειγόντως πρέπει να κάνουμε!
