Το απένειμε ο Guy Ouellette Βουλευτής του Chomedey
Το απένειμε ο Guy Ouellette Βουλευτής του Chomedey
Δημήτρης Ηλίας
Ένα από τα πιο ηχηρά ονόματα της Ελληνικής παροικίας του Μόντρεαλ, ο Δημήτρης Γιαντσούλης, τιμήθηκε πρόσφατα με το μετάλλιο της Εθνοσυνέλευσης του Κεμπέκ από τον βουλευτή του Chomedey Guy Ouellette. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του βουλευτή και στον αιώνιο εθελοντή εκτός του μεταλλίου δόθηκε τιμητικό δίπλωμα για την πολύχρονη εθελοντική προσφορά του. Σύμφωνα με μια περιγραφή και εξήγηση του μεταλλίου στον ιστότοπο της Εθνικής Συνέλευσης του Κεμπέκ, το Μετάλλιο της Εθνικής Συνέλευσης του Κεμπέκ απονέμεται από τα Μέλη της Συνέλευσης σε άτομα της επιλογής τους που αξίζουν αναγνώρισης. Η σύνθεσή του είναι χαλκός λακαρισμένος αντίκα και στην αντίστροφη πλευρά του βρίσκεται το ομοίωμα του Jean-Antoine Panet, του πρώτου προέδρου της Βουλής της Συνέλευσης του Κάτω Καναδά. Το ομοίωμα αναπαράγει μέρος της ζωγραφικής, «Η συζήτηση για τη γλώσσα», του Charles Huot, που κρέμεται στην αίθουσα της εθνικής συνέλευσης του κτηρίου του Κοινοβουλίου. Το μετάλλιο δόθηκε στον Κύριο Γιαντσούλη στα πλαίσια του εορτασμού των 200 χρόνων από την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον Τουρκικό ζυγό. Ο Κύριος Γιαντσούλης εκτός από την λαμπρή σταδιοδρομία του στην Εθνική Τράπεζα έχει δώσει ένα τεράστιο μέρος της ζωής του στον εθελοντισμό. Πολλοί από τους Ελληνοκαναδικούς οργανισμούς του Μόντρεαλ έχουν καρπωθεί της προσφοράς του για πάνω από μισό αιώνα. Υπήρξε ιδρυτικός πρόεδρος του Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας Καναδά, υπηρέτησε τον Φιλανθρωπικό Οργανισμό Ελληνίδων Κυριών, υπήρξε 2 φορές πρόεδρος της ΑΧΕΠΑ/Μόντρεαλ, αφιέρωσε 50 χρόνια στην Παμμακεδονική Ένωση Καναδά, υπήρξε πρωτεργάτης ιδρύσεως του Μακεδονικού Συλλόγου Γεώργιος Λάσσαρης στο Οντάριο καθώς και του Μακεδονικού συλλόγου Φίλλιπος Αλέξανδρος στο Κεμπέκ. Αυτοί είναι μόνο μερικοί από τους οργανισμούς τους οποίους υπηρέτησε ο ακούραστος Δημήτρης Γιαντσούλης. Από τον 29ο υποκυβερνήτη του Κεμπέκ τον αξιότιμο Κύριο Joseph Michel Doyon έλαβε τιμητικό μετάλλιο ενώ ανακηρύχθηκε Έλληνας της Χρονιάς από την Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλ. Στα ΝΕΑ ο Κύριος Δημήτρης Γιαντσούλης δήλωσε: «Είμαι πολύ συγκινημένος και ικανοποιημένος για αυτή τη διάκριση, όχι μόνο για εμένα προσωπικά αλλά και για το γεγονός ότι προβάλλεται ο Ελληνισμός μέσα στο κοινοβούλιο του Κεμπέκ» Από το βήμα της Εθνοσυνέλευσης ο Guy Ouellette Βουλευτής του Chomedey απέτισε φόρο τιμής στον Δημήτρη Γιαντσούλη λέγοντας: «Για σχεδόν 4 δεκαετίες έχει πολύ σημαντική συμβολή στις ελληνικές κοινότητες, στα σχολεία τους και στο προσκοπικό κίνημα, καθώς και στον Ερυθρό Σταυρό, το Salvation army και στις Κόρες της Πηνελόπης. Έχει λάβει πολλές αναγνωρίσεις και τιμητικά πιστοποιητικά αξίας μέχρι στιγμής, καθώς και το μετάλλιο από το Ethnic Press/Media Council of Canada «Άνθρωπος της χρονιάς 2000» για επιτεύγματα ζωής και κοινοτική κληρονομιά στον Καναδά. Τιμήθηκε επίσης στην 90ή επέτειο από την ίδρυση της AHEPA του Μόντρεαλ, για την ηγεσία του ως προέδρου για την περίοδο 1977-1978 Ένα ειδικό αφιέρωμα για έναν ξεχωριστό άνθρωπο στο πλαίσιο της 200ης επετείου της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Ευχαριστώ κύριε Γιαντσούλη.» Σε μία συγκινητική χειρονομία ανταπόδοσης, ο κ. Guy Ouellette έλαβε ένα πίνακα ζωγραφικής της κυρίας Εγκόλφης Γιαντσούλη που προοριζόταν για την εθνική συνέλευση ως ένδειξη αναγνώρισης και εκτίμησης του έργου του βουλευτή για τον Chomedey Κυρίου Guy Ouellette. Αυτός ο πίνακας θα μεταφερθεί στο Κεμπέκ για να δοθεί στον πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης κ. Φρανσουά Παραντί ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς την Εθνοσυνέλευση.
Το Κεμπέκ μπορεί να επιβάλει υποχρεωτικό εμβολιασμό στο δίκτυο υγείας εάν το επιθυμεί, αποφάσισε τη Δευτέρα 15/11 το Ανώτατο Δικαστήριο, σε μια απόφαση που έρχεται ωστόσο δύο εβδομάδες αφότου η κυβέρνηση Legault έχει ήδη υποχωρήσει σε αυτό το θέμα.
«Οι αιτούντες δεν μπόρεσαν να αποδείξουν, ότι το διάταγμα, είτε συμφωνούμε είτε όχι με την αξία της λύσης που πρεσβεύει, δεν τέθηκε σε ισχύ για την προστασία της υγείας του πληθυσμού σε ένα πλαίσιο έκτακτης ανάγκης για την υγεία. Είναι λοιπόν απαραίτητο, σε αυτό το στάδιο, να τεθεί σε ισχύ το διάταγμα»,εξηγεί ο δικαστής Michel Yergeau, σε απόφαση που δόθηκε στη δημοσιότητα τη Δευτέρα 15/11 στην αρχή της ημέρας, απορρίπτοντας έτσι το αίτημα αναστολής που ζητήθηκε.
Υπενθυμίζουμε ότι η αρχική ακρόαση πραγματοποιήθηκε στις 27 Οκτωβρίου, λίγες μέρες πριν ο υπουργός Υγείας, Christian Dubé, ανακοινώσει την απόφασή του να εγκαταλείψει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των εργαζομένων στον τομέα της υγείας, λέγοντας ότι το σύστημα υγείας δεν μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς τους ανεμβολίαστους φροντιστές.
Σε αυτή την περίπτωση, την κυβέρνηση μήνυσαν πάνω από εκατό εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, μεταξύ των οποίων και γιατροί, που αντιτίθενται στην επιβολή υποχρεωτικού εμβολιασμού. Η δικηγόρος της ομάδας, Me Natalia Manole, είχε επικαλεστεί ότι η απομάκρυνση «20.000 ατόμων από το σύστημα υγείας θα οδηγούσε σε μια «καταστροφική κατάσταση» λόγω διαταραχών στις υπηρεσίες».
Η εκτελεστική εξουσία και η διοίκηση μπορεί να έχουν κάνει λάθος επιλογή μέσων για την προστασία της δημόσιας υγείας. Αλλά δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να υποκαταστήσει τη γνώμη του με τη γνώμη της κυβέρνησης σε αυτά τα θέματα ευκαιρίας, θα εναπόκειται στους ψηφοφόρους να κρίνουν.
ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
Εάν η απόφαση παραμένει συμβολική προς το παρόν, δεδομένης της αλλαγής πορείας της κυβέρνησης, θα μπορούσε ωστόσο να αποδειχθεί κρίσιμη, εάν το Κεμπέκ αποφασίσει να αντιστρέψει ξανά τη θέση του, επιλέγοντας να επιβάλει τον εμβολιασμό στο δίκτυο υγείας. Η απόφαση του δικαστή Yergeau θα μπορούσε στη συνέχεια να λειτουργήσει ως νομολογία, καθιστώντας άκυρες άλλες πιθανές νομικές προσφυγές.
Στο γραφείο του υπουργού Υγείας λένε «λάβετε υπόψη» αυτή την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου. «Από την πλευρά μας συνεχίζουμε τον υποχρεωτικό έλεγχο των μη εμβολιασμένων εργαζομένων τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα, εκτός του ωραρίου εργασίας τους. Εάν οι απείθαρχοι υπάλληλοι αρνηθούν να υποβληθούν σε εξετάσεις, θα τεθούν σε αναστολή χωρίς αμοιβή. Είναι αδιαπραγμάτευτο», είπε τη Δευτέρα 15/11 η εκπρόσωπος Τύπου, Amélie Paquet.
Αυτός ο τακτικός έλεγχος είναι ένα μέτρο που ισχύει ήδη από την πρώτη αναβολή της προθεσμίας για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, στις 15 Οκτωβρίου. Η κυβέρνηση θα πληρώσει όλα τα έξοδα που απαιτούνται για τον έλεγχο, αλλά ο εργαζόμενος θα πρέπει να το κάνει μόνος του. Οι εγκαταστάσεις υγείας ενθαρρύνονται να επανατοποθετούν μη εμβολιασμένο προσωπικό σε μέρη όπου οι ασθενείς είναι λιγότερο ευάλωτοι.
Η δικηγόρος Me Natalia Manole υπενθύμισε «ότι ο δικαστής αποφάνθηκε μόνο για το αίτημα αναστολής και όχι για τη νομιμότητα του διατάγματος. Το ζήτημα των ατομικών δικαιωμάτων και του δημόσιου συμφέροντος θα συζητηθεί κατά τη διάρκεια της δίκης επί της ουσίας, τον Ιανουάριο του 2022. Στη συνέχεια, ο δικαστής θα αποφανθεί για τη νομιμότητα του διατάγματος», είπε.
«ΑΝΕΦΑΡΜΟΣΤΟ ΤΟ ΜΕΤΡΟ»
Η καθηγήτρια στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Μόντρεαλ (ESPUM) Roxane Borgès Da Silva υπενθύμισε τη Δευτέρα 15/11 ότι «ακόμα και αν η κυβέρνηση έχει όλη τη νομιμότητα να εφαρμόσει αυτό το διάταγμα, η πραγματικότητα είναι ότι έχουμε τέτοιο ποσοστό ελλείψεων στο δίκτυο υγείας που το μέτρο είναι ανεφάρμοστο. Είναι ακόμα πολύ απογοητευτικό να γνωρίζουμε ότι αυτοί οι μη εμβολιασμένοι εργαζόμενοι δε γνωρίζουν την πρόληψη του επαγγέλματός τους, το οποίο είναι επίσης να μη θέτει σε κίνδυνο τους ασθενείς. Αυτός είναι ο κύριος ρόλος τους», λέει, υπενθυμίζοντας ότι αρκετές άλλες χώρες, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, έχουν καταφέρει να επιβάλουν τον υποχρεωτικό εμβολιασμό. «Στο Κεμπέκ, το ποσοστό απουσιών δεν είναι το ίδιο σε όλες τις περιοχές, αλλά είναι βέβαιο ότι η πανδημία το έχει αυξήσει».
Για τον καθηγητή ιατρικής και διευθυντή της Ερευνητικής Μονάδας Μοριακής Ογκολογίας στο Ινστιτούτο Κλινικών Ερευνών του Μόντρεαλ, André Veillette, η κρίση δείχνει ότι η προσέγγιση ήταν ωστόσο «νόμιμη».
«Επίσης εγείρει ενδιαφέροντα ερωτήματα για το αν θα μπορούσε να προεκταθεί σε άλλους κύκλους, όπως οι κυβερνήσεις ή η εκπαίδευση. Νομίζω ότι όλοι οι εργοδότες θα πρέπει να λάβουν τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους για να αυξήσουν το ποσοστό των ατόμων που εμβολιάζονται», είπε.
Άδεια άνευ αποδοχών για τους
ανεμβολίαστους ομοσπονδιακούς
Οι εργαζόμενοι στον πυρήνα του ομοσπονδιακού δημόσιου τομέα, που δεν έχουν εμβολιαστεί πλήρως κατά του COVID-19, τέθηκαν σε άδεια άνευ αποδοχών τη Δευτέρα 15/11, εκτός εάν τους είχε ήδη παραχωρηθεί ειδική άδεια. Η πολιτική θα μπορούσε ενδεχομένως να αφήσει περισσότερους από 1.000 εργαζόμενους χωρίς αμοιβή και να μην μπορούν να έχουν πρόσβαση σε παροχές ασφάλισης εργασίας.
Από τις 3 Νοεμβρίου, η συντριπτική πλειοψηφία – περίπου το 95% – των ομοσπονδιακών δημοσίων υπαλλήλων, αναφέρθηκε ότι ήταν πλήρως εμβολιασμένοι. Από τους 267.222 υπαλλήλους που δήλωσαν το καθεστώς τους, λίγο περισσότεροι από 3.150 έχουν ζητήσει κάποιο είδος άδειας, ώστε να μπορούν να εργαστούν χωρίς πλήρη δέσμη εμβολίων.
Η κυβέρνηση είπε ότι 1.255 εργαζόμενοι ανέφεραν ότι είναι εντελώς ανεμβολίαστοι, που αντιπροσωπεύει περίπου το 0,5% των εργαζομένων που έχουν δηλώσει την ιδιότητά τους. Υπάρχουν 7.284 εργαζόμενοι με μόνο ένα εμβόλιο κατά του COVID-19. Τους δόθηκε 10 εβδομάδες μετά την πρώτη τους δόση για να λάβουν το δεύτερο εμβόλιο, προτού τεθούν επίσης σε άδεια άνευ αποδοχών.
Η κυβέρνηση είπε ότι θα απαλλάξει υπαλλήλους που δεν μπορούν να εμβολιαστούν για λόγους υγείας, θρησκευτικούς ή άλλους λόγους που προστατεύονται από το Νόμο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, αλλά ο Πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό προειδοποίησε στην αρχή της πολιτικής, ότι αυτές οι άδειες για εξαιρέσεις θα είναι πολύ δύσκολο να αποκτηθούν.
Η Γραμματεία του Υπουργείου Οικονομικών δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει πόσοι μη εμβολιασμένοι ή μερικώς εμβολιασμένοι υπάλληλοι έχουν λάβει κάποιου είδους απαλλαγή, όπως η δυνατότητα να εργαστούν από το σπίτι. Τα ομοσπονδιακά συνδικάτα του δημόσιου τομέα περιμένουν ακόμη να μάθουν, πόσα από τα μέλη τους έχουν λάβει ειδικές απαλλαγές και πόσα έχουν τεθεί σε άδεια άνευ αποδοχών. Τα συνδικάτα είπαν ότι σκοπεύουν να υποβάλουν παράπονα, εάν αισθάνονται ότι δε γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα ενός εργαζομένου.
Η μεγαλύτερη ομοσπονδιακή ένωση, η Συμμαχία Δημοσίων Υπηρεσιών του Καναδά, έχει ενθαρρύνει τα μέλη να εμβολιαστούν αν είναι δυνατόν. Ορισμένοι ομοσπονδιακοί εργαζόμενοι επέλεξαν να μην εμβολιαστούν και αυτή είναι η επιλογή τους, δήλωσε ο πρόεδρος του συνδικάτου Κρις Άιλγουορντ, αλλά η πολιτική της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη ως προς τις συνέπειες.
Ωστόσο, τα μέλη που αισθάνονται ότι τους φέρθηκαν άδικα ή ότι τα δικαιώματά τους παραβιάστηκαν, θα πρέπει να υποβάλουν παράπονο και το σωματείο θα τα χειριστεί κατά περίπτωση, είπε.
«Εάν έχουν εύλογες ανησυχίες για το πώς εφαρμόζεται αδικαιολόγητα η πολιτική σε αυτούς, τότε θα πρέπει να τις προωθήσουν», είπε ο Aylward. Το συνδικάτο πιστεύει ότι υπάρχει μια «ισχυρή πιθανότητα» η κυβερνητική πολιτική να αντέξει οποιεσδήποτε νομικές προκλήσεις προκύψουν.
Η πολιτική θα αναθεωρείται κάθε έξι μήνες και αναμένεται να παραμείνει σε ισχύ κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Το επόμενο βήμα θα είναι η επιστροφή των ομοσπονδιακών υπαλλήλων στη δουλειά, είπε ο Aylward. Ενώ το σωματείο έχει ανησυχίες, σχετικά με το εάν οι επιτροπές υγείας και ασφάλειας έχουν ενημερωθεί κατάλληλα για τα σχέδια, είπε ότι είναι ενθαρρυντικό να γνωρίζουν ότι οι εργαζόμενοι έχουν εμβολιαστεί.
«Αυτό είναι πραγματικά ενθαρρυντικό, να βλέπουμε τον υψηλό αριθμό μελών που έχουν πιστοποιήσει την εμβολιαστική τους κατάσταση», είπε.
Ο Τρουντό είπε ότι τα υψηλά ποσοστά εμβολιασμού των ομοσπονδιακών υπαλλήλων είναι ένας λόγος για να είναι περήφανοι και εντυπωσιασμένοι από τη δέσμευση των ομοσπονδιακών δημοσίων υπαλλήλων.
Όταν ρωτήθηκε για το εάν πιστεύει ότι οι βεβαιώσεις των εργαζομένων είναι αληθινές και γιατί η κυβέρνηση δε ζήτησε απόδειξη εμβολιασμού, ο Τρουντό είπε ότι δεν είναι δύσπιστος.
«Οι άνθρωποι που εργάζονται τόσο σκληρά για να κρατήσουν τους Καναδούς ασφαλείς σε αυτό το δύσκολο ενάμιση χρόνο, φυσικά θα κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο για να κρατήσουν τους Καναδούς ασφαλείς», είπε ο Τρουντό σε συνέντευξη Τύπου στο Έντμοντον τη Δευτέρα 15/11.
Τα τμήματα θα ελέγχουν τις βεβαιώσεις και τα έντυπα συγκατάθεσης και οι υπάλληλοι που διαπιστώνεται ότι παρέχουν ψευδή βεβαίωση θα τιμωρούνται με πειθαρχικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των απολύσεων.
Η πρόσφατη Ιστορία, της 17ης Νοεμβρίου 1973, παρά και τα πανθομολογούμενα πορίσματα του έγκριτου και εν γένει παραδεδεγμένου Εισαγγελέα Τσεβά, ο οποίος είχε αναλάβει την Εισαγγελική έρευνα για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, αλλά και για το «σεσημασμένο» πολιτικό ρόλο ορισμένων εκ των τότε πρωτοστατών στα συμβαίνοντα του Πολυτεχνείου της θρυλούμενης εξεγέρσεως, είναι ήδη προβεβλημένα λυσιτελώς και καταγεγραμμένα ενδελεχώς και εμπεριστατωμένα υπό του Κ.Κ.Ε., τότε κατά την τεταμένη ψυχροπολεμική περίοδο, δηλαδή ποιος επιμελείτο (και ο νόων νοείτο…) διά τους ιθύνοντες νόες – ηθικούς αυτουργούς, τα πραγματικά ελατήρια αυτών και εν τέλει ποιο ήτο το σκοπούμενο αποτέλεσμα, πέραν της στιλπνής συνθηματολογίας.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*
ΑΠΟΚΛΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ
Το Πολυτεχνείο, είναι μία σύνθετη ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά υπόθεση, η οποία κόμισε την ελπίδα μίας ελεύθερης Δημοκρατικής Ελλάδος, η οποία θα είναι ικανή άνευ πάσης φύσεως πολιτικό πατερναλισμό, να πηδαλιουχεί την πορεία του λαού της προς την πρόοδο και ευημερία, προασπίζοντας τα εθνικά συμφέροντα προς άπασες τις κατευθύνσεις εις τα πλαίσια των Διεθνών Οργανισμών.
Το όνειρο αποτυπωνόταν από τον αυθόρμητο λαό, ο οποίος δίχως ουδεμία κομματική ταυτότητα και δη οι νέοι της εποχής, έσπευσαν να διαδηλώσουν κραδαίνοντες την αιματοβαμμένη Ελληνική σημαία, προβάλλοντας επιτακτικά το αίτημα της Δημοκρατίας, Εθνικής Ανεξαρτησίας, κοινωνικής ευημερίας προς όλους, ένα Κράτος Κοινωνικής Προνοίας εξού και το εύστοχο σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία».
Μετά ταύτα, όμως, κατόπιν της επακολουθησάσης περιόδου της δικτατορίας του Ιωαννίδη, η οποία σηματοδότησε τα οικτρά και ολέθρια τετελεσμένα τής (πολυσυνθέτου πολιτικώς περιόδου, με εκατέρωθεν ατυχείς χειρισμούς) Κύπρου, η Ελλάς, διήγαγε την εν πολλοίς, αδιατάρακτο περίοδο της πολύφερνης μεταπολιτεύσεως.
Προϊόντος το χρόνου, το Πολυτεχνείο, από πανελλαδικό σύμβολο αντιστάσεως, υγιούς αντιδράσεως και πολεμικής κατά της πραξικοπηματικής κατάλυσης του κοινοβουλευτισμού, της φαλκίδευσης ασκήσεως οιασδήποτε Συνταγματικής εγγυήσεως περί ελευθερίας, αναγορεύθηκε, απατηλώς και μονολιθικώς, σε σύμβολο της Αριστεράς.
Ως εκ τούτου, παραχρήμα το Πολυτεχνείο αφίστατο της πραγματικής του ιστορικο-κοινωνικο-νομικής του διαστάσεως και έλαβε προεκτάσεις κομματικής αντιπαραθέσεως μεταξύ του Κ.Κ.Ε και των λοιπών άλλων συνιστωσών – σεκτών του, «σαρξ εκ της σαρκός του Κ.Κ.Ε.» όπου και θεμελίωσαν επί τη βάση των γεγονότων έναν αστικό μύθο, ένα ιδεολογικό αφήγημα, το οποίο αποτέλεσε, επί ήμισυ αιώνα και εντεύθεν, προνομία της Αριστεράς – ψευδεπίγραφος σοσιαλισμός κ.λπ.
Η ανίερη καπηλεία και ο σφετερισμός του γεγονότος αυτού καθ’ αυτού, αποδεικνύεται πανηγυρικά από την αυθάδη και ανεπαίσχυντη παραχάραξη της Ιστορίας, καθότι οι επιγενόμενοι Αριστεροί, ως φύσει προπαγανδιστές και διαπρύσιοι διεθνιστές, αφαιρούν και λεηλατούν την Ελληνική σημαία, διαστρεβλώνουν τα πανανθρώπινα συνθήματα, μετασχηματίζοντας τον περίλαμπρο εορτασμό του Πολυτεχνείου, σε μία στυγνή αριστερή ρητορική.
Η καθιερωμένη βεβήλωση της Ελληνικής σημαίας, οι κακουργηματικού χαρακτήρα διακεκριμένες φθορές εντός του Πανεπιστημίου αλλά και πέριξ, οι εκτεταμένοι βανδαλισμοί, αποτελούν απλώς μία ένδειξη, της ανεκδιήγητης έκπτωσης του ιδεώδους, που ενδεχομένως πρέσβευε αληθώς και ανεπιτηδεύτως η εορτή αυτή εις την Καρδιά κάθε ανιδιοτελούς και ανυστερόβουλου Έλληνα.
Σήμερον, η εξωνημένη γενιά του Πολυτεχνείου, οι δήθεν σοσιαλιστές, δήθεν αριστεροί, κεντρώοι και φιλελεύθεροι, ήγαγαν ασμένως την Πατρίδα μας εις τη μέγγενη των αλλεπάλληλων δοτών μνημονίων, εκποιώντας το φυσικό πλούτου αλλά και τη δημόσια περιουσία έναντι πινακίου φακής, οι δήθεν επαναστάτες αυτοί δίχως αιτία, επί ήμισυ του αιώνα διασπάθισαν το δημόσιο χρήμα, καθώς και τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής ενώσεως ανενδοίαστα, αυτοί οι κοινωνικοί επαναστάτες, χάλκευσαν κάθε ιδανικό και αξία, εκμαυλίστηκαν και διεφθάρησαν εις το έπακρο.
Εν κατακλείδι, οι ίδιοι πάλι, οι πάλαι ποτέ εργατοπατέρες κρατικοδίαιτοι, λυμαίνονται και σήμερον τα γνήσια ιδανικά του Πολυτεχνείου, διαχρονικώς πιστά προσηλωμένοι εις τον ερυθρό ολοκληρωτισμό, αψηφούν την πανδημία, επιδεικνύοντας τη Σταλινική τους καταγωγή, ουδεμία ελπίδα εθνικής ανανήψεως.
Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν έχω δίκιο ή μάλλον τα παραλέω. Αν δηλαδή οι συγγραφείς έγραφαν με «προφητική» έμπνευση. Τα παραδείγματα είναι πολλά αλλά θα αρκεστώ σε μερικά απ’ αυτά. Είναι βασισμένα στα γραπτά γνωστών συγγραφέων. Δεν τα έγραψα εγώ. Απλώς τα αναλύω, συγκρίνοντας αυτά που διαβαίνουμε σήμερα.
ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ
Ο Αίσωπος έγραψε 358 διάφορος μύθους που πιστεύω πολλοί μάθατε ως μικρά παιδιά. Ο οραματιστής αυτός της λεγόμενης «διδακτικής μυθολογίας», στην πραγματικότητα δεν έγραψε ούτε μια λέξη, προτιμώντας να διηγείται τις ιστορίες του προφορικά. Η αφήγηση του έχει παραδειγματικό χαρακτήρα, που αντλεί στοιχεία από τη λαϊκή σοφία αλλά και τη φιλοσοφική κριτική. Οι ήρωές του, όπως η αλεπού, ο λύκος, το λιοντάρι, το ελάφι, ο λαγός κ.ά., επιστρατεύονται για να μεταφέρουν το ηθοπλαστικό του δίδαγμα.
Λέγεται ότι ο Αίσωπος στάλθηκε στο Μαντείο των Δελφών από το βασιλιά Κροίσο για να πάρει χρησμό, αυτός τότε τα έψαλε στους ιερείς κατηγορώντας τους ότι εξαπατούσαν τον κόσμο! Κι έτσι καταδικάστηκε στα γρήγορα σε θάνατο και ρίχτηκε από την κορφή του Παρνασσού, καθώς τα λεγόμενά του ενοχλούσαν πολλούς. Όπως βλέπετε, υπήρχε και τότε αυστηρή «λογοκρισία» και τιμωρούνταν με θάνατο…
Όμως αργότερα, οι Αθηναίοι του έστησαν ανδριάντα, για να δείξουν ότι κάθε άνθρωπος αξίας πρέπει να τιμάται. Οι Έλληνες διέσωσαν τους μύθους του από στόμα σε στόμα, μέχρι να καταγραφούν τελικά στην ελληνική περίοδο και να επιβιώσουν στους αιώνες, ως έξοχα δείγματα αλληγορικού λόγου με τεράστια μαθησιακή αξία για τα μικρά και τα μεγαλύτερα παιδιά. Τι δίδαξε ο Αίσωπος τον κόσμο; Πως η ευγνωμοσύνη είναι χαρακτηριστικό των ευγενικών ψυχών, πως η έλλειψη εμπιστοσύνης είναι προάγγελος της δυστυχίας, πως η ανέχεια δεν αναγνωρίζει νόμους, πως η κακοτυχία δοκιμάζει την ειλικρίνεια των φίλων και η εκδίκηση θα βλάψει τελικά τον εκδικητή. «Μπορεί τα ρούχα να συγκαλύψουν έναν ανόητο αλλά τα λόγια του θα τον αποκαλύψουν», μας λέει ο μεγάλος παραμυθάς, προειδοποιώντας μας: «Πρόσεξε μη χάσεις την ουσία προσπαθώντας να πιάσεις τη σκιά»…
Οι μύθοι του μεταφράστηκαν σε όλες τις γλώσσες, γι’ αυτό και είναι πασίγνωστος όσο ο Σωκράτης, που θανατώθηκε επίσης άδικα. Πολλοί μάλιστα, όπως ο Λαφοντέν, «δανείστηκε» τους μύθους και τους έκανε δικούς του.
«Η ΑΛΕΠΟΥ ΠΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΗΣ» αρμόζει στις δύο «ομάδες» φανατικών που δημιούργησε η πανδημία: Μια αλεπού έχασε την ουρά της και προσπαθούσε να πείσει τις άλλες αλεπούδες ότι η «νέα μόδα» είναι να κόψουν και αυτές τη φουντωτή ουρά τους. Διατυμπάνιζε ότι «νιώθει πιο άνετη, πιο δροσερή, τρέχει πιο γρήγορα, κ.λπ.». Σαν την αλεπού λοιπόν, φανατικοί πιέζουν γνωστούς φίλους και συγγενείς να αποδεχτούν τον εμβολιασμό σα νέα μόδα, νέα πραγματικότητα. Το ίδιο όμως αρμόζει και στους φανατικούς αρνητές του εμβολιασμού, που συμβουλεύουν γνωστούς, φίλους και συγγενείς να μην εμβολιαστούν, για διάφορους λόγους, διότι αυτοί δεν έχουν πειστεί ακόμη.
Αυτός ο μύθος μας οδηγεί στον άλλο μύθο του «Ψεύτη βοσκού» που φώναζε και κορόιδευε τον κόσμο ότι έρχεται λύκος να φάει τα πρόβατα. Στην απλή μετάφραση από τα αρχαία Ελληνικά, το δίδαγμα είναι «Πώς να πιστέψεις άνθρωπο που σε παραμυθιάζει…; Γιατί και αλήθεια όταν πει, πάλι με ψέμα μοιάζει…».
Αυτός ο μύθος αρμόζει σε όλα αυτά που διέδωσαν οι φαρμακευτικές για την υψηλή επίδοση και αποτελεσματικότητα των εμβολίων τους που έφταναν ως και 95 με 99 τις εκατό. Τώρα δειλά – δειλά παραδέχονται, ότι μετά από μερικούς μήνες η απόδοση πέφτει ακόμα ως και 20% ανάλογα το εμβόλιο και την ηλικία του δέκτη και χρειάζεται και τρίτη και ποιος ξέρει ακόμα πόσες άλλες δόσεις…
Ο «ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΚΟΣΜΩΝ»
Ο Βρετανός μυθιστοριογράφος, ΧΕΡΜΠΕΡΤ ΤΖΟΡΤΖ ΟΥΕΛΣ, δημοσίευσε το 1895 τη «Μηχανή του χρόνου», τρία χρόνια μετά το 1898 έγραψε το σημαντικότερο από τα μυθιστορήματά του, τον ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΚΟΣΜΩΝ που κατοχύρωσε τη θέση του ως οραματιστή και πρωτοπόρο συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας.
Στον ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΚΟΣΜΩΝ, Αρειανοί εισβάλουν στη Γη, προκαλώντας πανικό και χάος. Όλοι ζουν την έλευση του Αρμαγεδδών και το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού. Αλλά η Γη χάρη στα… μικρόβιά της και τη μολυσμένη ατμόσφαιρα(!) θα προστατεύσει το ανθρώπινο γένος από τους εισβολείς, οι οποίοι όσοι δε σκοτώθηκαν την εγκαταλείπουν.
Αλήθεια, τι σχέση έχουν τα παραπάνω με την πανδημία; Πολύ απλά. Αν αναλύσουμε τα κρούσματα και τα θύματα του ιού των αφρικανικών χωρών, θα διαπιστώσουμε ότι, αυτοί οι άνθρωποι που μεγάλωσαν μέσα στα μικρόβια και πέρασαν τρομερές αρρώστιες, ο οργανισμός τους δημιούργησε ένα πιο αποτελεσματικό σύστημα αντισωμάτων κατά του ιού.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία στις 17 Νοεμβρίου 2021, στις χώρες αυτές με πληθυσμούς από 5 εκατομμύρια (της Κεντρικής Αφρικανικής Δημοκρατίας) ως 213 εκατομμύρια (στη Νιγηρία), οι πλήρως εμβολιασμένοι κυμαίνονται ΜΟΝΟ από 0,5 ως 6,8%. Τα κρούσματα δε, είναι μεταξύ 11.666 το λιγότερο, έως το περισσότερο που έχει η Αιθιοπία των 118 εκατομμυρίων και είναι 369.244. Οι θάνατοι τέλος, κυμαίνονται από 101 ως 6.638.
Αν λοιπόν ο ιός δεν κτύπησε τόσο πολύ τις αφρικανικές και άλλες «υποανάπτυκτες χώρες», είναι επειδή τα άτομα εκεί μεγαλώνουν μέσα σε άθλιες υγειονομικές συνθήκες και πίνουν ότι βρώμικο νερό βρουν. Αυτό όμως δημιουργεί δυνατά αντισώματα. Αντιθέτως, στις δυτικές χώρες, λόγω υπερβολικής καθαριότητας, δεν έχουμε αφήσει την ανάπτυξη αντισωμάτων.
Όταν έπεφτε κάτω το σάντουιτς μας και θέλαμε άλλο, οι γονείς μας μάς έλεγαν «δε θα πάθεις τίποτα, τίναξε το και φάτο!». Τη σημερινή εποχή οι γονείς δεν αφήνουν τη φύση να συμμετάσχει στη δημιουργία αντισωμάτων στον οργανισμό των παιδιών τους. Μάλιστα, αξίζει μια σύγκριση του αριθμού των σημερινών παιδιών που συχνά πάσχουν από διάφορες μολύνσεις, σε σχέση με αυτά εδώ και 40 χρόνια. Με το παραμικρό παίρνουμε αντιβιοτικά. Πως λοιπόν θα δημιουργηθούν τα αντισώματα κατά οποιουδήποτε ιού;
Με απόλυτη επιτυχία στέφτηκε ο 52ος «Ραδιομαραθώνιος Αγάπης», που από κοινού πραγματοποίησαν ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών και ο Ραδιοφωνικός σταθμός CFMB 1280 ΑΜ, το περασμένο Σάββατο 13 Νοεμβρίου, 2021. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο στόχος των $ 50.000 ξεπεράστηκε κατά πολύ ενώ οι προσφορές συνεχίζονται. Για την ιστορία, o Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών (Hellenic Ladies Benevolent Society) ιδρύθηκε το 1922 και θεωρείται πρωτοπόρος στη Βόρεια Αμερική. Αρχικός σκοπός του Οργανισμού ήταν να βοηθήσει τις ελληνικές οικογένειες που είχαν ανάγκη οικονομικής και ηθικής συμπαράστασης. Τα χρόνια που ακολούθησαν εξελίχτηκε και προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις κάθε εποχής και στις ανάγκες κάθε γενιάς. Σήμερα προσφέρει κάθε είδους βοήθεια σε ώρα έκτακτης ανάγκης όπως: βοηθήματα για τρόφιμα, ενοίκιο, ηλεκτρικό, φάρμακα, έξοδα ταφής απόρων κ.α. Διαθέτει ακόμη πρόγραμμα καλοκαιρινών κατασκηνώσεων για παιδιά, ανάπηρους και ηλικιωμένους, παρέχει ενημέρωση για τις υπάρχουσες κυβερνητικές υπηρεσίες, μεταφράσεις και έκτακτη οικονομική βοήθεια κατά την περίοδο των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Θερμές ευχαριστίες αξίζουν στη διεύθυνση και το προσωπικό του Palace Convention Centre και ιδιαίτερα στον ιδιοκτήτη κ. Νικόλαο Τσατά, ο οποίος ευγενικά παρεχώρησε την αίθουσα, τα γραφεία και τις τηλεφωνικές γραμμές του Κέντρου, καθώς και στον Επίτιμο πρόεδρο Δρ ΓεώργιοΤσούκα. Στην επιτυχία του «Ραδιομαραθωνίου Αγάπης» συνετέλεσε ουσιαστικά και η πρόθυμη – άνευ αμοιβής – συμμετοχή των τοπικών ενημερωτικών μέσων: «Ελληνοκαναδικά Νέα», «Ελληνοκαναδικό Βήμα», «Ελληνικά Χρονικά», «Radio Centreville» και «Καλημέρα Πατρίδα». Για τις προσφορές σας, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Οργανισμό Hellenic Ladies Benevolent Society: Help Line (514) 344-1666 Email: hellenicladies@bellnet.ca
Η Παγκόσμια Ημέρα του Άνδρα γιορτάζεται στις 19 Νοεμβρίου κάθε χρόνο σε περισσότερες από ογδόντα χώρες. Η γιορτή έχει δημιουργηθεί με στόχο την υπενθύμιση της συνεισφοράς του άνδρα στον ανθρώπινο πολιτισμό και ειδικότερα στην οικογένεια, το γάμο και τη φροντίδα των παιδιών. Παράλληλα, η ημέρα αυτή τιμά όλους όσοι έχουν συμβάλλει σε θετικές αλλαγές, ενώ στοχεύει στην ευαισθητοποίηση με ζητήματα που αντιμετωπίζουν συνήθως οι άνδρες σε παγκόσμια κλίμακα. Σύμφωνα με την UNESCO, τη συγκεκριμένη ημέρα τιμώνται τα θετικά ανδρικά πρότυπα. Μια ημέρα όπου επικροτούνται τα επιτεύγματα και η συνεισφορά των αγοριών και των ανδρών, ενώ ο απώτερος στόχος του εορτασμού είναι η προώθηση των βασικών ανθρωπιστικών αξιών.
Η Παγκόσμια Ημέρα του Άνδρα υποστηρίζεται από διάφορους οργανισμούς με πυλώνα κορυφής την UNESCO, ενώ πολλές χώρες αναγνωρίζουν το μήνα Νοέμβριο ως «Μήνα Ανδρών».
Η ιδέα για την Ημέρα του Άνδρα ανήκε στον Thomas Oaster που το 1992 πρότεινε την καθιέρωση του εορτασμού της Ημέρας, η επίτευξη της οποίας έγινε αρκετά χρόνια αργότερα το 1999 στα νησιά Τρινιντάντ και Τομπάγκο της Καραϊβικής.
Ο Jerome Teelucksingh, ο οποίος αναβίωσε την εκδήλωση, επέλεξε τη 19η Νοεμβρίου για να τιμήσει τα γενέθλια του πατέρα του αλλά και για να γιορτάσει την πρόκριση της ποδοσφαιρικής ομάδας του Τρινιδάδ και Τομπάγκο για το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ο Teelucksingh προώθησε την Ημέρα Ανδρών, όχι μόνο ως μια ημέρα που διαχωρίζεται από το φύλο, αλλά ως μια ημέρα όπου όλα τα ζητήματα που αφορούν τους άνδρες και τα αγόρια μπορούν να αντιμετωπιστούν. Η ιδέα και τα θέματα της Παγκόσμιας Ημέρας Ανδρών έχουν σχεδιαστεί για να δώσουν ελπίδα στην κατάθλιψη, πίστη στους μοναχικούς, ανακούφιση στους πληγωμένους και ξεπερνώντας τα εμπόδια να εξαλείψουν τα στερεότυπα.
Ο ρόλος ωστόσο του άνδρα στη σύγχρονη κοινωνία έχει διαφοροποιηθεί. Κάποτε ο ανδρισμός ήταν κάτι το ξεκάθαρο. Άνδρας σήμαινε να είσαι δυνατότερος από τη γυναίκα και να μπορείς να τη συντηρήσεις. Σήμαινε να είσαι κυνηγός, στρατιωτικός, εργάτης, χτίστης.
Από την άλλη, οι γυναίκες ήταν κτήματα του άνδρα, αδύναμες και ανίκανες να συντηρήσουν μόνες τους εαυτούς τους. Μόλις μερικές δεκαετίες πριν, οι γυναίκες μεγάλωναν τα παιδιά τους, κρατούσαν καθαρό το σπίτι και τα όποια δικαιώματα που απολάμβαναν ήταν περιορισμένα. Οι καιροί όμως έχουν αλλάξει. Οι γυναίκες έχουν πλέον ίσες υποχρεώσεις και ίσα δικαιώματα.
Ας μη ξεχνάμε πάντως, ότι ζούμε στον αιώνα των ανατροπών. Η κατάργηση των φύλων έχει ήδη δρομολογηθεί. Στη Γαλλία τα άτομα του λεγόμενου «ουδέτερου» φύλου έχουν ήδη επίσημα αναγνωρισθεί. Στην Ολλανδία έχει προ πολλού καταργηθεί το φύλο στις ταυτότητες, ενώ στις ΗΠΑ οι πολίτες μπορούν να επιλέγουν το φύλο που θέλουν να αναγράφεται στο διαβατήριό τους.
Στη Γερμανία τέλος, η νόμιμη πλέον κτηνοβασία δεν αποκλείεται να δημιουργήσει ένα νέο είδος ανθρωποειδούς τετράποδου, την Παγκόσμια Ημέρα του οποίου δε θα αργήσουμε να γιορτάζουμε…
Καναδάς: Σε υψηλό σχεδόν 19 ετών
ο πληθωρισμός τον Οκτώβριο
Στα υψηλότερα επίπεδα από το Φεβρουάριο του 2003 εκτινάχθηκε τον Οκτώβριο ο πληθωρισμός στον Καναδά, ο οποίος διαμορφώθηκε στο 4,7%, από 4,4% το Σεπτέμβριο. Ο Οκτώβριος σηματοδότησε τον έβδομο συνεχόμενο μήνα, κατά τον οποίο ο πληθωρισμός ξεπέρασε το εύρος στόχου 1-3% της Τράπεζας του Καναδά. Ο κοινός ΔΤΚ, τον οποίο η κεντρική τράπεζα αποκαλεί τον καλύτερο δείκτη της υποαπόδοσης της οικονομίας, παρέμεινε αμετάβλητος στο 1,8%.
Η Τράπεζα του Καναδά ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα ότι θα μπορούσε να αυξήσει το επιτόκιο μίας ημέρας ήδη από τον Απρίλιο του 2022, ενώ προειδοποίησε ότι ο πληθωρισμός ήταν πιθανό να αυξηθεί περαιτέρω φέτος και να παραμείνει πάνω από το στόχο το μεγαλύτερο μέρος του επόμενου έτους.
Στις αρχές του 2020, η υβριδική επίθεση του Ερντογάν στον Έβρο με όπλο παράνομους μετανάστες απέτυχε, αλλά ως μέθοδος δεν πήγε χαμένη. Τη μιμήθηκε ο Λουκασένκο. Είναι γνωστό τι συμβαίνει εδώ και αρκετές ημέρες στα σύνορα της Λευκορωσίας με την Πολωνία. Όπως είναι γνωστό, το πως βρέθηκαν Ιρακινοί, Υεμενίτες και άλλοι μουσουλμάνοι μετανάστες (μεταξύ τους υπάρχει και πρόσφυγας) στα βόρεια. Ας είναι καλά η Turkish Airlines.
Τώρα που οι Ευρωπαίοι εταίροι μας βλέπουν να «χτυπάει η καμπάνα έξω από την πόρτα τους» αντιδρούν με πολύ πιο έντονο και αποφασιστικό τρόπο, από όταν δεχόταν επίθεση ο Έβρος. Πολύ περισσότερο η Πολωνία, η οποία πάντα ήταν αρνητική στην επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία. Ουδεμία έκπληξη! Η υποκρισία των Ευρωπαίων εταίρων είναι και εξόφθαλμη και ιστορικά αποδεδειγμένη.
Δεν είναι, όμως, το θέμα μας αυτό. Η Ελλάδα, άλλωστε, συνεχίζει να δέχεται πίεση και στον Έβρο και στα νησιά. Προ ημερών, μάλιστα, ο πρωθυπουργός βρέθηκε αντιμέτωπος με τη γνωστή ερώτηση – επίθεση από την Ολλανδή δημοσιογράφο για τα περιβόητα push back. Έχει, λοιπόν, αξία να ξεκαθαρίσουμε, ποιος είναι παράνομος οικονομικός μετανάστης και ποιος πρόσφυγας που δικαιούται άσυλο, γιατί τα θολά νερά βολεύουν τους δικαιωματιστές που εμμέσως πλην σαφώς πιέζουν για «ανοικτά σύνορα».
Οι όροι που χρησιμοποιούνται έχουν κρίσιμη σημασία, επειδή ουσιαστικά προδιαγράφουν και τον τρόπο αντιμετώπισης. Για την ακρίβεια, γίνεται ιδεολογική χρήση των όρων «πρόσφυγας» και «οικονομικός μετανάστης». Στην περίπτωση του Έβρου πριν 20 μήνες και στην Πολωνία σήμερα, δεν έχουμε μεταναστευτικό πρόβλημα. Πρόκειται για υβριδικό πόλεμο και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται.
ΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟI «ΔΟΥΒΛΙΝΟ»
Ο θεσμός της παροχής ασύλου σε πρόσφυγες αποτελεί κατάκτηση του πολιτισμού και πρέπει να διαφυλαχθεί σαν κόρη οφθαλμού. Για να εξασφαλίζεται προστασία σ’ όσους πραγματικά την έχουν ανάγκη, όμως, πρέπει να έχουν καθορισθεί σαφή κριτήρια για το ποιος είναι πρόσφυγας και ποιος οικονομικός μετανάστης. Το άσυλο θεσπίσθηκε με τη Σύμβαση της Γενεύης το 1951 για να προστατεύσει άτομα που διώκονται προσωπικά για τις πολιτικές πεποιθήσεις τους, την εθνικότητα, τη θρησκεία ή τις σεξουαλικές προτιμήσεις τους. Δεν είναι δυνάμει πρόσφυγες, όσοι κατοικούν σε χώρες όπου υπάρχουν ένοπλες συγκρούσεις.
Τη δεκαετία του 1990 άρχισε αυτό που αποκαλείται forum shopping. Εκείνος δηλαδή που ήθελε να υποβάλει αίτηση για άσυλο την υπέβαλλε ταυτοχρόνως σε 3-4 κράτη και περίμενε να δει ποιο θα τον αναγνωρίσει σαν πρόσφυγα. Γι’ αυτό το λόγο θεσπίσθηκε το 1999 το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου. Τμήμα του είναι οι κανονισμοί «Δουβλίνο». Βάσει αυτών, κάποιος μπορεί να υποβάλει αίτηση μόνο στη χώρα πρώτης εισόδου. Η μετάβαση στην ΕΕ κατέστη πλέον πολύ δύσκολη, αφού όλες οι χώρες-μέλη επέβαλαν τις ίδιες απαιτήσεις για παροχή βίζας. Η υποχρέωση βίζας ανέκοψε σε μεγάλο βαθμό τις νόμιμες ροές προσφύγων. Η πίσω πόρτα της παράνομης εισόδου, όμως, παρέμεινε ανοιχτή και λειτουργεί ως κίνητρο.
Δύο χρόνια μετά τη θέσπιση του ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου, έγινε η επέμβαση των Δυτικών στο Αφγανιστάν (2001) και δύο χρόνια αργότερα στο Ιράκ. Αυτές είχαν ως αποτέλεσμα μια μεγάλη ροή προς την Ευρώπη, η οποία τροφοδότησε και τη ροή παράνομων οικονομικών μεταναστών από την Ασία και την Αφρική. Λόγω γεωγραφίας, οι χώρες-πύλες ήταν η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία.
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ
Είναι αναμφισβήτητο ότι, λόγω των πολέμων, η ζωή των Αφγανών, των Ιρακινών και των Σύριων έγινε δύσκολη και ο κίνδυνος για την ασφάλειά τους μεγάλωσε. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, δεν αρκεί από μόνο του για να χαρακτηρισθούν πρόσφυγες. Πρόσφυγας είναι αυτός που κινδυνεύει άμεσα η ζωή του για ειδικούς λόγους. Η ιδιότητα του πρόσφυγα είναι προσωποποιημένη και όχι συλλογική.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν συλλήβδην όλοι οι Σύριοι πρόσφυγες, επειδή στη Συρία γινόταν πόλεμος. Τα κριτήρια της σύμβασης της Γενεύης, όμως, έχουν ξεχειλώσει πολύ, οδηγώντας σε αδιέξοδο. Αν υιοθετηθεί επισήμως το κριτήριο ότι θα δικαιούνται προστασία πρόσφυγα όλοι οι κάτοικοι των ουκ ολίγων χωρών, στις οποίες διεξάγονται ένοπλες συγκρούσεις, η Ευρώπη θα έπρεπε δυνάμει να προσφέρει προστασία σε δεκάδες εκατομμύρια.
Λόγω της διαφοράς βιοτικού επιπέδου, της επιδείνωσης των συνθηκών ζωής και της έλλειψης ευκαιριών, και όσοι δεν κινδυνεύουν στις χώρες τους, προσπαθούν να αναζητήσουν καλύτερη τύχη στη Δύση. Με άλλα λόγια, έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου. Η μεταναστευτική ροή έχει διογκωθεί και είναι με διακυμάνσεις διαρκής. Όπως αποδεικνύεται, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες ούτε μπορούν να τη διαχειριστούν, ούτε τη θέλουν.
ΑΠΟ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ
Οι Σύριοι, που υποχρεώθηκαν λόγω του πολέμου να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, αρχικά κατέφυγαν σχεδόν στο σύνολό τους σε τρεις γειτονικές χώρες: σε Τουρκία, Λίβανο και Ιορδανία. Η Τουρκία, όμως, τυπικώς δεν εφαρμόζει τη σύμβαση της Γενεύης για προερχόμενους από την Ασία και την Αφρική. Το γεγονός αυτό δημιουργεί νομικό πρόβλημα, αλλά επί της ουσίας η Τουρκία είναι «ασφαλής χώρα».
Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι Σύριοι που έχουν καταφύγει στην Τουρκία και στις δύο άλλες χώρες δεν κινδυνεύουν. Μπορεί οι συνθήκες στους καταυλισμούς που μένουν να είναι περισσότερο ή λιγότερο κακές, αλλά δεν τίθεται ζήτημα διώξεων, ή απειλών για τη ζωή τους. Ένας Σύριος που κατέφυγε στην Τουρκία μπορεί –έστω και καταχρηστικά– να χαρακτηρισθεί πρόσφυγας. Γιατί, όμως, είναι πρόσφυγας όταν εισέρχεται παράνομα στην Ελλάδα ή στη Βουλγαρία; Αντιθέτως, είναι πρόσφυγας ένας Τούρκος γκιουλενιστής που διώκεται προσωπικά από το καθεστώς Ερντογάν.
Προφανώς, ο Σύριος, ο Αφγανός, ο Ιρακινός ή ο Πακιστανός, φεύγει από την Τουρκία με σκοπό να μεταβεί και εγκατασταθεί στη δυτική Ευρώπη για να αρχίσει εκεί μια καλύτερη ζωή. Ενώ όταν έφευγε από τη Συρία για να πάει στην Τουρκία ήταν πιθανόν πρόσφυγας, όταν εισέρχεται στην Ελλάδα ή στη Βουλγαρία κατά κανόνα λειτουργεί ως παράνομος οικονομικός μετανάστης. Με το στέρεο αυτό λογικό κριτήριο, μόνο ελάχιστοι από όσους εισέρχονται στα νησιά μπορούν να χαρακτηρισθούν πραγματικοί πρόσφυγες.
ΕΝΑ ΑΒΑΣΙΜΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ
Νομικοί χρησιμοποιούν ένα καθόλα διαβλητό κριτήριο γι’ αυτή την περίπτωση. Υποστηρίζουν πως εάν παρέμεινε στην Τουρκία για κάποιους μήνες σημαίνει ότι η Τουρκία είναι ασφαλής χώρα γι’ αυτόν και ως εκ τούτου δε δικαιούται την ιδιότητα του πρόσφυγα όταν εισέρχεται στην Ελλάδα. Εάν, όμως, δεν παρέμεινε στην Τουρκία για ικανό διάστημα τη δικαιούται!
Το κριτήριο είναι διάτρητο. Ένας π.χ. Σύριος που εγκατέλειψε τη χώρα του, γιατί να μην κατευθυνθεί αμέσως προς την Ελλάδα με σκοπό μία καλύτερη ζωή στη δυτική Ευρώπη, αντί να εγκλωβισθεί σε δομές φιλοξενίας στην Τουρκία; Πολλοί έκαναν αυτή την επιλογή. Γιατί να μην την κάνουν κι άλλοι, όταν γνωρίζουν πως εάν κατευθυνθούν γρήγορα προς την Ελλάδα, η αίτησή τους για άσυλο θα γίνει δεκτή;
Προφανώς είναι άδικο, η Τουρκία, ο Λίβανος και η Ιορδανία να σηκώνουν ένα δυσανάλογα μεγάλο βάρος, μόνο και μόνο επειδή γειτνιάζουν με τη Συρία, και ως εκ τούτου είναι οι πρώτες χώρες που υποδέχθηκαν τους Σύριους πρόσφυγες. Αυτό, όμως, είναι ένα άλλο ζήτημα, το οποίο πρέπει να αντιμετωπισθεί, αλλά όχι με όρους εργαλειοποίησης των παράνομων μεταναστών.
Η αλήθεια είναι ότι η ΕΕ ήταν εξαιρετικά «τσιγκούνα», όσον αφορά τη βοήθεια που αρχικά προσέφερε σ’ αυτές τις τρεις χώρες. Μόνο όταν η Άγκυρα άρχισε τον εκβιασμό, ανοίγοντας τη στρόφιγγα, εξασφάλισε αρκετά δισ. ευρώ, αν και λιγότερα από όσα είχε υποσχεθεί η Μέρκελ. Όσο για την Ιορδανία και το Λίβανο, που αναλογικά με τον πληθυσμό τους φιλοξενούν περισσότερους πρόσφυγες, έχουν πάρει συγκριτικά πολύ λιγότερη βοήθεια.
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ
Ακόμα κι αν καταχρηστικά θεωρηθεί ότι π.χ. οι Σύριοι δικαιούνται την ιδιότητα του πρόσφυγα παντού, εγείρεται ένα ζήτημα. Το καθεστώς προστασίας λήγει όταν αρθούν οι συνθήκες που μετέτρεψαν ένα Σύριο σε πρόσφυγα, όταν δηλαδή μπορεί με ασφάλεια να επιστρέψει στην πατρίδα του. Σήμερα στη Συρία επικρατούν συνθήκες ειρήνης, με την εξαίρεση της επαρχίας Ιντλίμπ και της βόρειας Συρίας, λόγω της τουρκικής εισβολής.
Δε θα έπρεπε, λοιπόν, οι πρόσφυγες που έχουν καταφύγει στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά και σε Τουρκία, Ιορδανία και Λίβανο να επιστρέψουν στις εστίες τους, εάν αυτές βρίσκονται στις περιοχές της Συρίας, στις οποίες έχει αποκατασταθεί η ειρήνη και η ασφάλεια; Τουλάχιστον όσοι δεν είναι αποδεδειγμένα χαρακτηρισμένοι εχθροί του καθεστώτος Άσαντ. Ελάχιστοι, όμως, επιστρέφουν. Το γεγονός ότι εκεί υπάρχουν καταστροφές, δεν είναι δικαιολογία. Όπως κάθε λαός που εξέρχεται από πόλεμο ανασκουμπώνεται για να ανασυγκροτήσει τη ζωή του στην πατρίδα του.
Είναι προς τιμή της Δανίας ότι είναι η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που τόλμησε να πει την απλή αυτή αλήθεια και να δηλώσει ότι θα στείλει πίσω στη Συρία όσους Σύριους δεν έχουν ειδικό λόγο να μην επιστρέψουν. Αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι ότι κατά κανόνα οι αναγνωρισμένοι ως πρόσφυγες επιδιώκουν να εγκατασταθούν μονίμως στις ευρωπαϊκές χώρες που τους έδωσαν άσυλο. Με άλλα λόγια, τη στάση τους δεν καθορίζει η –έστω και αμφιλεγόμενη– ιδιότητα του πρόσφυγα, αλλά η λογική του οικονομικού μετανάστη που ψάχνει μία θέση στον ήλιο της πλούσιας Δύσης.
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός – διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 15-42 published November 19th, 2021. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: The November 12th,2021. Volume 15 Number 42
