Home Blog Page 355

Εκατοντάδες θάνατοι & εκατοντάδες χιλιάδες υπέφεραν

Ta NEA
-
0
Εκατοντάδες θάνατοι & εκατοντάδες χιλιάδες υπέφεραν
Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

Το Ηνωμένο Βασίλειο έδωσε στη δημοσιότητα τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν στους εμβολιασμούς (Pfizer και AstraZeneca) που έγιναν στους πολίτες της χώρας, το διάστημα από τις 9 Δεκεμβρίου 2020 έως τις 21 Φεβρουαρίου 2021 και τα στοιχεία αυτά είναι εντυπωσιακά, σε ότι αφορά την έκταση και το εύρος των παρενεργειών.

Μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν προκύψει 460 θάνατοι και 243.612 βλάβες στην υγεία διάφορων τύπων.

Συγκεκριμένα, το Σύστημα Αναφοράς της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου για τις ανεπιθύμητες ενέργειες των «εμβολίων» COVID, που εποπτεύεται από τη «Ρυθμιστική Υπηρεσία Φαρμάκων και Προϊόντων Υγειονομικής Περίθαλψης», έδωσε στις 4 Μαρτίου 2021 την τελευταία Έκθεσή του.

Η έκθεση καλύπτει δεδομένα που συλλέχθηκαν από τις 9 Δεκεμβρίου 2020 έως τις 21 Φεβρουαρίου 2021, για τα δύο εμβόλια COVID που χρησιμοποιούνται επί του παρόντος στο Ηνωμένο Βασίλειο από την Pfizer και την AstraZeneca και αναφέρουν συνολικά 460 θανάτους και 243.612 παρενέργειες.

Οι παραπάνω είναι οι περιπτώσεις που τα θύματα είναι επιβεβαιωμένο ότι σίγουρα προέρχονται από τους εμβολιασμούς. Υπάρχουν χιλιάδες άλλες περιπτώσεις που ερευνώνται ή που δεν είναι 100% βέβαιο ότι προέρχονται από τους εμβολιασμούς.

Αντίθετα με τους χιλιάδες θανάτους που «χρεώνονται» στον Covid-19, ακόμα και αν οι ασθενείς πάσχουν από καρκίνο, στις περιπτώσεις που διερευνώνται από τα εμβόλια οι θάνατοι από παρενέργειες, πρέπει να είναι 100% επιβεβαιωμένοι.

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΟΥ mRNA της Pfizer-BioNTech: 212 θάνατοι και 85.179 βλάβες

ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΟΥ «ΕΜΒΟΛΙΟΥ» mRNA της Pfizer-BioNTech:

26.394 Γενικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένων 111 θανάτων

16.107 Διαταραχές του νευρικού συστήματος – συμπεριλαμβανομένων 14 θανάτων

11.565 Διαταραχές μυών και ιστών

9.360 Γαστρεντερικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένων 11 θανάτων

6.042 Δερματολογικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

3.575 Αναπνευστικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένων 12 θανάτων

2.033 Αιματολογικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

1.863 Λοιμώξεις – συμπεριλαμβανομένων 33 θανάτων

1.242 Οφθαλμολογικές διαταραχές

1.235 Ψυχιατρικές διαταραχές

1.032 Καρδιακές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένων 25 θανάτων

992 Αγγειακές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

965 Ερευνώμενες διαταραχές

713 Ακουστικές διαταραχές

525 Μεταβολικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

466 Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

393 Τραυματισμοί – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

338 Αναπαραγωγικές διαταραχές & προβλήματα του μαστού

187 Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

45 Χειρουργικές και ιατρικές παρεμβάσεις

29 Διαταραχές της εγκυμοσύνης – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

20 Νεοπλάσματα

17 Ηπατικές διαταραχές

16 Κοινωνικές συνθήκες

10 Ενδοκρινικές διαταραχές

3 Συγγενείς διαταραχές

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΟΥ της AstraZeneca/Oxford: 244 θάνατοι και 157.637 άλλες παρενέργειες (έχουν εμβολιαστεί 27% περισσότεροι)

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΟΥ της AstraZeneca/Oxford:

56.377 Γενικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένων 146 θανάτων

34.656 Διαταραχές του νευρικού συστήματος – συμπεριλαμβανομένων 14 θανάτων

19.241 Διαταραχές μυών και ιστών

17.597 Γαστρεντερικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένων 5 θανάτων

7.872 Διαταραχές του δέρματος – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

4.059 Αναπνευστικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένων 10 θανάτων

3.016 Λοιμώξεις – συμπεριλαμβανομένων 32 θανάτων

2.773 Ψυχιατρικές διαταραχές

2.057 Μεταβολικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένων 2 θανάτων

1.878 Έρευνες

1.613 Διαταραχές των ματιών

1.516 Καρδιακές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένων 30 θανάτων

1.274 Αγγειακές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

891 Ακουστικές διαταραχές

799 Αιματολογικές διαταραχές

668 Τραυματισμοί – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

453 Διαταραχές νεφρών και ουροφόρων οδών – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

410 Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

229 Αναπαραγωγικές διαταραχές & προβλήματα του μαστού

117 Χειρουργικές και ιατρικές διαδικασίες – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

39 Κοινωνικές συνθήκες

24 Ενδοκρινικές διαταραχές

22 Ηπατικές διαταραχές

19 Διαταραχές της εγκυμοσύνη

13 Νεοπλάσματα – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

13 Συγγενείς διαταραχές

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ COVID-19 ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΟΡΙΣΤΕΙ: 4 θάνατοι και 796 τραυματισμοί

ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ COVID-19 ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΟΡΙΣΤΕΙ:

289 Γενικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

177 Διαταραχές του νευρικού συστήματος

79 Γαστρεντερικές διαταραχές

77 Μυϊκές και ιστολογικές διαταραχές

38 Δερματολογικές διαταραχές

26 Μεταβολικές διαταραχές

22 Ψυχιατρικές διαταραχές

18 Αναπνευστικές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

11 Οφθαλμολογικές διαταραχές

10 Λοιμώξεις – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

11 Ερευνώμενες διαταραχές

9 Ακουστικές διαταραχές

7 Νεφρικές και ουρολογικές διαταραχές

7 Αγγειακές διαταραχές

5 Διάφορες βλάβες – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

4 Αιματολογικές διαταραχές

2 Καρδιακές διαταραχές – συμπεριλαμβανομένου 1 θανάτου

1 Ηπατικές διαταραχές

1 Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

1 Αναπαραγωγικές & προβλήματα του μαστού

1 Κοινωνικές συνθήκες

Ta NEA volume 15-09

Costa Hovris
-
0
Ta NEA volume 15-09

The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 15-09 published March 12th 2021.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA March 12th, 2021
Greek Canadian News: Ta NEA March 12th, 2021. Volume 15 Number 09

Σκληρό παιχνίδι κυριαρχίας από την Κίνα

Ta NEA
-
0
Σκληρό παιχνίδι κυριαρχίας από την Κίνα
Από τη μία επιδιώκει τη γιγάντωσή της, από την άλλη ζητάει συνεργασία με τις ΗΠΑ

Από τη μία επιδιώκει τη γιγάντωσή της, από την άλλη ζητάει συνεργασία με τις ΗΠΑ

Αναζητώντας εμφανώς μια νέα ισορροπία στη σχέση της με την Ουάσιγκτον χωρίς, όμως, να εγκαταλείψει τις φιλοδοξίες της να ανταγωνιστεί την υπερδύναμη, η Κίνα κινείται παράλληλα προς δύο κατευθύνσεις: Αφενός, δεσμεύει άνευ προηγουμένου πόρους σε έρευνα και ανάπτυξη στις υψηλές τεχνολογίες, και ειδικότερα σε κλάδους όπως οι μικροεπεξεργαστές, με στόχο να απεξαρτήσει την κινεζική βιομηχανία από τις εισαγωγές αμερικανικού τεχνολογικού υλικού. Αφετέρου, τείνει κλάδο ελαίας στην υπερδύναμη και, προκειμένου να διαλύσει το ψυχροπολεμικό κλίμα που καλλιέργησε ο Ντόναλντ Τραμπ, ζητεί συνεργασία ανάμεσα στις κινεζικές και τις αμερικανικές βιομηχανίες και εκφράζει την ελπίδα πως θα βρεθεί κοινό έδαφος στα συμφέροντα των δύο χωρών.
Η εικόνα προκύπτει ανάγλυφη από τα όσα εξήγγειλε η κινεζική ηγεσία στο ετήσιο συνέδριο του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου, στο πλαίσιο του οποίου παρουσιάστηκε η στρατηγική με την οποία θα επιδιώξει ο ασιατικός οικονομικός γίγαντας την περαιτέρω άνοδό του στη διεθνή σκηνή μέσα στην επόμενη πενταετία.
Παρουσιάζοντας το στρατηγικό σχεδιασμό του Πεκίνου, ο Κινέζος πρωθυπουργός, Λι Κετσιάνγκ, κατέστησε σαφές ότι η δεύτερη οικονομία στον κόσμο ανταγωνίζεται ευθέως την πρώτη, αλλά και επιδιώκει την απεξάρτησή της από αυτήν. Όπως τόνισε, στόχος της Κίνας είναι να σημειώσει «μείζονα πρόοδο στις σημαντικότερες τεχνολογίες», όπως οι ημιαγωγοί, τα λειτουργικά συστήματα, οι επεξεργαστές και το «νέφος» στο Ίντερνετ, στους κλάδους δηλαδή στους οποίους έχει σαφή υπεροχή η αμερικανική βιομηχανία.
Το Πεκίνο πρόκειται να αυξήσει κατά 7% τα κονδύλια για την έρευνα και την ανάπτυξη στους επίμαχους κλάδους, αλλά και για την τεχνητή νοημοσύνη, τη ρομποτική, τη βιοτεχνολογία, ακόμη και για την τεχνολογία του Διαστήματος, την εξερεύνηση των δύο πόλων του πλανήτη και του βάθους των θαλασσών. Όπως τόνισε ο Κινέζος πρωθυπουργός, εκ των πραγμάτων οι δαπάνες στους στρατηγικούς τομείς «θα αντιπροσωπεύουν σαφώς μεγαλύτερο ποσοστό του κινεζικού ΑΕΠ τα επόμενα πέντε χρόνια» σε σύγκριση με αυτό που αντιπροσώπευαν την περασμένη πενταετία.
Όπως υπογραμμίζουν αναλυτές της αγοράς, είναι σαφής η προσπάθεια του Πεκίνου να διασφαλίσει αυτάρκεια της κινεζικής οικονομίας σε καίριους τομείς, όπως εκείνος των μικροεπεξεργαστών, όχι μόνο για να απεξαρτηθεί από τις αμερικανικές βιομηχανίες, αλλά και για να θωρακισθεί έναντι απρόβλεπτων ρηγμάτων στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα, όπως η έλλειψη μικροεπεξεργαστών που προκάλεσε η πανδημία, πλήττοντας τις βιομηχανίες πολλών κλάδων ανά τον κόσμο. Στο μεταξύ, το Πεκίνο συνοδεύει τις εκτεταμένες δαπάνες για την έρευνα στην υψηλή τεχνολογία με έναν εξαιρετικά φιλόδοξο στόχο που ανακοίνωσε ο Κινέζος πρωθυπουργός, να καλύψει το 56% της αχανούς χώρας με τα ταχύτατα δίκτυα πέμπτης γενιάς, τα 5G.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια να διατηρήσει λεπτές ισορροπίες και να μην αντιμετωπίσει την εχθρότητα της Αμερικής του Μπάιντεν: επιχειρεί μια νέα προσέγγιση με την υπερδύναμη, καθώς ζητάει συνεργασία διά στόματος του Κινέζου πρωθυπουργού.
Παράλληλα με τους στρατηγικούς στόχους της Κίνας, ο κ. Λι υπογράμμισε πως η χώρα του επιζητεί τη συνεργασία με τις ΗΠΑ και υποσχέθηκε πως θα επιδιώξει τις επιχειρηματικές σχέσεις και την επίτευξη κοινώς επωφελών στόχων χωρίς, όμως, να δώσει λεπτομέρειες. Ήταν, άλλωστε, εμφανής η προσπάθεια του Κινέζου πρωθυπουργού να αλλάξει το κλίμα της αντιπαράθεσης που επικράτησε ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου στη διάρκεια της θητείας Τραμπ. Το αντανακλούσαν οι προσεκτικές διατυπώσεις του Κινέζου πρωθυπουργού για συνεργασία «με ισοτιμία και αμοιβαίο σεβασμό».
© REUTERS, BLOOMBERG

Ετοιμάζει αντεπίθεση στην κινεζική επέλαση ο Τζο Μπάιντεν

Προτού ακόμη αναλάβει καθήκοντα ο Τζο Μπάιντεν, πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές προεξοφλούσαν πως η στάση του προς την Κίνα δε θα χαρακτηρίζεται μεν από την απροκάλυπτη και «χαοτική» επιθετικότητα του προκατόχου του, αλλά θα κινηθεί επί της ουσίας στις ίδιες προδιαγεγραμμένες κατευθύνσεις. Ίσως η σημαντικότερη παράμετρος που αναμένεται να τη διαφοροποιήσει από τη στάση της κυβέρνησης Τραμπ είναι η πρόθεση του Τζο Μπάιντεν να συσπειρώσει τις δυνάμεις του με τους συμμάχους των ΗΠΑ σε ένα ενιαίο μέτωπο κατά της Κίνας.
Ήταν, ως εκ τούτου, αναμενόμενη η δυσφορία που διέρρευσε από το Λευκό Οίκο, όταν στην εκπνοή του περασμένου έτους η Ε.Ε. υπέγραψε συμφωνία με την Κίνα για τις αμοιβαίες επενδύσεις. Ανεξάρτητα, όμως, από το ποιος μπορεί ή θέλει να συνταχθεί με την Ουάσιγκτον, με στόχο την ανάσχεση της κινεζικής επέλασης, η κυβέρνηση Μπάιντεν δε δείχνει διάθεση για ήπια στάση προς το Πεκίνο. Τόσο η νέα υπουργός Εμπορίου, Τζίνα Ραϊμόντο, όσο και η νέα υπουργός Οικονομικών, Τζάνετ Γέλεν, δεν έχουν αφήσει περιθώρια για αμφιβολία. Όπως μάλιστα τόνισαν στο Bloomberg πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές, οι δύο κυρίες που θα χαράξουν οικονομική και εμπορική πολιτική δε δίστασαν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και όρους που μπορούσαν εύκολα να θυμίσουν την τεχνοτροπία της προηγούμενης κυβέρνησης. Η κ. Ραϊμόντο έχει μιλήσει για πρακτικές της Κίνας που «πλήττουν τους Αμερικανούς εργαζόμενους και εμποδίζουν τις αμερικανικές βιομηχανίες να ανταγωνιστούν». Και η κ. Γέλεν έχει εκφράσει την πρόθεση της υπερδύναμης «να χρησιμοποιήσει όλο το οπλοστάσιό της» για να αντιμετωπίσει τις αθέμιτες πρακτικές της Κίνας, όπως «το ντάμπινγκ στα προϊόντα, η επιβολή περιορισμών σε εμπορικές συναλλαγές και οι παράνομες κρατικές ενισχύσεις σε επιχειρήσεις».
Ομοίως, το σκληρό αλλά ευέλικτο και διπλωματικό πρόσωπο της Ουάσιγκτον θα δείξει στην Κίνα η νέα εκπρόσωπος Εμπορίου, η Κάθριν Τάι, παιδί Κινέζων μεταναστών, που δήλωσε ενώπιον του Κογκρέσου πως από την εμπειρία της ως συμβούλου προκατόχου της, γνωρίζει την ανάγκη να καταστεί η ασιατική δύναμη υπόλογη για τις αθέμιτες πρακτικές της στο εμπόριο, αλλά και πόσο αναγκαία είναι μια επιδέξια πολιτική από πλευράς των ΗΠΑ.
Σε ό,τι αφορά τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ, δεν έκρυψε την ανησυχία του για την επέλαση της Κίνας, ούτε την αποφασιστικότητά του να την ανακόψει. Μετά την πρώτη συνομιλία που είχε, από την ανάληψη των καθηκόντων του, με τον Κινέζο ομόλογό του, ο κ. Μπάιντεν προειδοποίησε σε διακομματική επιτροπή του Κογκρέσου, ότι η Κίνα αποτελεί το «σοβαρότερο ανταγωνιστή» της Αμερικής. Σε αντίθεση με τα μειλίχια σχόλια του Κινέζου προέδρου, ο οποίος πρότεινε συνεργασία για κοινό όφελος, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει καταστήσει σαφές πως δε βλέπει περιθώρια για συμπόρευση με το Πεκίνο. Έχει ερμηνεύσει ως άμεση απειλή για την υπερδύναμη τις εκτεταμένες επενδύσεις του Πεκίνου σε μεταφορές, περιβάλλον, τεχνολογία κ.λπ. και έχει προειδοποιήσει πως «πρέπει να σπεύσουμε, γιατί αν δεν κινηθούμε, θα φάνε το φαγητό μας».

ΣΤΑ ΑΛΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ, ΟΙ ΗΠΑ ΑΠΑΝΤΟΥΝ
ΜΕ ΣΠΑΝΙΕΣ ΓΑΙΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
«Ο κόσμος στρέφεται προς Ανατολάς και ταχύτατα». Με τη φράση αυτή, η Φρανσουάζ Χουάνγκ, οικονομολόγος ειδικευμένη σε θέματα Ασίας – Ειρηνικού στην Euler Hermes, κατέγραφε στα μέσα Ιανουαρίου τα επιτεύγματα με τα οποία απειλεί η Κίνα να εκθρονίσει τις ΗΠΑ από τη θέση της παγκόσμιας υπερδύναμης. Η διαπίστωσή της, την οποία πολλοί θεωρούν καθυστερημένη κατά δύο δεκαετίες, ήταν απότοκος των όσων στοιχείων έβλεπαν εκείνες τις ημέρες το φως της δημοσιότητας: ότι η Κίνα άφησε πίσω της το σοκ της πανδημίας πολύ ταχύτερα από τον υπόλοιπο κόσμο και σημείωσε θετικό ρυθμό ανάπτυξης το περασμένο έτος και ότι η ικανότητα της Κίνας να αναπτύσσεται και υπό τις χείριστες συνθήκες, όταν ο υπόλοιπος κόσμος βυθίζεται στην ύφεση, συνεπάγεται πως το ΑΕΠ της θα υπερβεί εκείνο των ΗΠΑ μέσα στη δεκαετία, δηλαδή αρκετά χρόνια νωρίτερα από όσα είχε αρχικά προβλεφθεί. Επίσης, η Κίνα υπερέβη ήδη τις ΗΠΑ ως προς τις άμεσες ξένες επενδύσεις που προσείλκυσαν οι δύο χώρες το περασμένο έτος. Και βέβαια, ο Κινέζος πρόεδρος, Σι Τζινπίνγκ, από τη στιγμή που ανέλαβε το τιμόνι της δεύτερης οικονομίας στον κόσμο, δεν έχει κρύψει τη φιλοδοξία του να αναδείξει την Κίνα σε παγκόσμια υπερδύναμη.
Όπως αναφέρει η Τζιλ Ντάισις, αναλύτρια του CNN για θέματα Ασίας, δύσκολα μπορεί να αγνοήσει κανείς την οικονομική ισχύ της Κίνας. Τα ισχυρότερα διεθνή funds, όπως τα Fidelity και Invesco, έχουν δεσμεύσει εκατοντάδες εκατ. δολάρια στην κινεζική εφαρμογή TikTok, ενώ αμερικανικές εταιρείες όπως οι Costco, Tesla και Starbucks έχουν εκτεταμένες επενδύσεις στην ασιατική δύναμη.
Και στη διάρκεια του 2020 η Κίνα δανείστηκε για πρώτη φορά με αρνητικά επιτόκια, προσελκύοντας τους μεγαλύτερους επενδυτές από όλο τον κόσμο, από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Όλα κατατείνουν στη δυσοίωνη πρόβλεψη του Νταν Μπλούμενταλ, διευθυντή ασιατικών μελετών στο American Enterprise Institute, ότι «προϊόντος του χρόνου οι επιχειρήσεις άλλων χωρών θα μείνουν χωρίς επενδύσεις γιατί θα τις έχουν απορροφήσει όλες οι κινεζικές και θα τις έχει εξαφανίσει η κινεζική πανοπλία των αθέμιτων πρακτικών κατά του ανταγωνισμού».
Σύμφωνα, όμως, με τον Ρίαν Χας, που κατέχει έδρα Εξωτερικής Πολιτικής στο Brookings Institution και έχει υπηρετήσει στην αμερικανική πρεσβεία στο Πεκίνο από το 2008 έως το 2012, οι ΗΠΑ παραμένουν η ισχυρότερη δύναμη στη σχέση ΗΠΑ – Κίνας και έχουν βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι μπορεί να παραμείνουν έτσι. Σε άρθρο του στο Foreign Affairs τονίζει πως όσα εμπόδια και αν αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ, είναι σημαντικά μεγαλύτερα αυτά που αντιμετωπίζει η Κίνα.
Καταγράφοντας, άλλωστε, τα επιτεύγματα της Κίνας, η υπερδύναμη ανασυντάσσει τις δυνάμεις της. Πρώτα απ’ όλα έχει ήδη δρομολογήσει την αύξηση της παραγωγής σπάνιων γαιών, των πρώτων υλών που είναι αναγκαίες σε όλες τις σύγχρονες τεχνολογίες. Στις σπάνιες γαίες έχει εδώ και πάνω από 30 έτη σχεδόν παγκόσμιο μονοπώλιο η Κίνα, εξαιτίας, όμως, σφαλμάτων των ΗΠΑ, που είχαν δεσπόζουσα θέση στην παγκόσμια αγορά σπάνιων γαιών τη δεκαετία του 1980 και άφησαν σταδιακά την Κίνα να τις εκτοπίσει. Και τα σημαντικότερα μυαλά της Αμερικής συστρατεύονται στο πλευρό της αμερικανικής κυβέρνησης. Προ ημερών, παρουσίασε τις προτάσεις της για επενδύσεις ύψους 32 δισ. δολαρίων σε τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη διακομματική επιτροπή του Κογκρέσου, στην οποία συμμετέχουν υψηλόβαθμα στελέχη των ισχυρότερων αμερικανικών βιομηχανιών, των Oracle, Amazon, Microsoft και Google.

Αναμένοντας τον Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν…

Ta NEA
-
0
Αναμένοντας τον Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν…
Η υποκρισία των «Μεγάλων Φίλων» μας και το Δίκαιο της Θάλασσας

Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2021, ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν υπερασπίστηκε το κράτος δικαίου ως θεμέλιο του «διαρκούς πλεονεκτήματος της Αμερικής» και διατύπωσε το όραμά του για ένα έθνος που ηγείται «όχι μόνο με το παράδειγμα της ισχύος μας, αλλά και από την ισχύ του παραδείγματός μας».

Θεόδωρος Καρυώτης*

Στην αντιπαλότητα με το Πεκίνο, οι ΗΠΑ κατέβαλαν κάθε προσπάθεια για να επιστήσουν την προσοχή της διεθνούς κοινότητας στην παραβίαση του διεθνούς δικαίου από την Κίνα αλλά προκρίνουν την επιλεκτική εφαρμογή του, ανάλογα με τα συμφέροντα τους.
Ας ξεκινήσουμε όμως με τη βρετανική υποκρισία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, το Ηνωμένο Βασίλειο απομάκρυνε βίαια ολόκληρο τον πληθυσμό του Αρχιπελάγους Chagos, μια περιοχή που ήταν μέρος της βρετανικής αποικίας του Μαυρίκιου στον Ινδικό Ωκεανό και στο μεγαλύτερο νησί, το Diego Garcia, επέτρεψε στις ΗΠΑ να χτίσουν μια μεγάλη και στρατηγικά σημαντική ναυτική και αεροπορική βάση, που φιλοξενεί 4.000 αμερικανικά στρατεύματα, για τις επιχειρήσεις τους στη Μέση Ανατολή, τον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Το Φεβρουάριο 2019 το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε ότι ο τρόπος με τον οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο απέλασε το λαό των Νήσων Chagos ήταν αντίθετος με το διεθνές δίκαιο και ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει «να θέσει τέρμα στη διοίκηση του αρχιπελάγους Chagos το συντομότερο δυνατό» επιστρέφοντας τα νησιά στον Μαυρίκιο, καθώς τα είχε παράνομα αποσχίσει στη δεκαετία του 1960.
Σε μια εκπληκτική επίπληξη, το δικαστήριο εξέδωσε συμβουλευτική γνώμη, με το σκεπτικό ότι οι διεκδικήσεις της Βρετανίας στο αρχιπέλαγος ήταν παράνομες.
Δεκατρείς από τους δικαστές του δικαστηρίου συμφώνησαν με αυτό τα πόρισμα και μόνο ένας, που προέρχεται από τις ΗΠΑ, το καταψήφισε. Η συμβουλευτική γνώμη του Διεθνούς Δικαστηρίου δεν είναι δεσμευτική, αλλά θεωρείται σημαντική. Όπως το έθεσε η εφημερίδα Guardian, «η σαφής διαύγεια της δήλωσης των δικαστών είναι ένα ταπεινωτικό πλήγμα για το κύρος της Βρετανίας στην παγκόσμια σκηνή».
Ένας κάτοικος Chagossian, που εκδιώχθηκε ως παιδί από το νησί του, εξέφρασε την ικανοποίηση του έξω από το δικαστήριο την ημέρα της ετυμηγορίας. «Ω, νιώθω τόσο χαρούμενος σήμερα γιατί είναι μια μεγάλη νίκη ενάντια στην αδικία με την οποία βαρύνετε η βρετανική κυβέρνηση για πολλά χρόνια», δήλωσε ο Olivier Bancoult στους δημοσιογράφους.
Πριν λίγες ημέρες, το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας (ITLOS) πρόσθεσε τη δική του επιβεβαίωση για την κυριαρχία του Μαυρίκιου στο Αρχιπέλαγος Chagos και επέκρινε την αποτυχία του Ηνωμένου Βασιλείου να συμμορφωθεί με το ψήφισμα του ΟΗΕ το Μάιο 2019, που επιβεβαίωνε την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου στη Χάγη. Με γραπτή ανακοίνωση της η αμερικανική κυβέρνηση δήλωσε ότι οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο δε σκοπεύουν να αποχωρήσουν από τη στρατιωτική βάση στο Diego Garcia.

Για την ιστορία, στη δεκαετία του 1960 οι ΗΠΑ πλησίασαν το Ηνωμένο Βασίλειο και εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους για τη δημιουργία στρατιωτικών εγκαταστάσεων στο νησί Diego Garcia και κατέληξαν σε συμφωνία για την απομάκρυνση όλων των κατοίκων των νησιών του Αρχιπελάγους Chagos. Το Ηνωμένο Βασίλειο εκδίωξε περίπου 2.000 κατοίκους από τα νησιά, αρκετούς με τη βία και τους απαγόρευσε να επιστρέψουν. Μετέφεραν το λαό Chagossian πάνω από χίλια μίλια μακριά στο Μαυρίκιο, μια πρώην βρετανική αποικία, όπου οι άνθρωποι ζούσαν σε απόλυτη φτώχεια. Μάλιστα, ένα αποχαρακτηρισμένο μήνυμα από το 1966 αναφέρει: «Δε θα υπάρχει ιθαγενής πληθυσμός εκτός από γλάρους και δυστυχώς, μαζί με αυτά τα πουλιά συνυπάρχουν και μερικοί Ταρζάν».

ΤΑ ΝΗΣΙΑ CHAGOS
ΣΤΟΝ ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΩΚΕΑΝΟ
Το Λονδίνο υπέγραψε μια συμφωνία με την Ουάσιγκτον, που κρατήθηκε μυστική τόσο από το Βρετανικό Κοινοβούλιο όσο και από το Κογκρέσο των ΗΠΑ, παραχωρώντας στην Ουάσιγκτον με 50ετή μίσθωση το Diego Garcia με αντάλλαγμα έκπτωση 11 εκατομμυρίων δολαρίων στην προμήθεια των αμερικανικών πυρηνικών πυραύλων Polaris.
Το Ηνωμένο Βασίλειο απέσπασε επίσημα το Αρχιπέλαγος Chagos από το Μαυρίκιο το 1965, αποκαλώντας το Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού. Το 1968, ο Μαυρίκιος απέκτησε την ανεξαρτησία του από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η γνώμη του δικαστηρίου απευθύνεται σε όλα τα κράτη – μέλη του ΟΗΕ και όχι μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Όλα τα κράτη – μέλη πρέπει να συνεργαστούν με τα Ηνωμένα Έθνη για να ολοκληρώσουν την ανεξαρτησία του Μαυρικίου».
Οι Αρχές του Μαυρικίου δήλωσαν ότι η βάση των ΗΠΑ μπορεί να παραμείνει στο νησί, ανεξάρτητα από το καθεστώς της, εφόσον ανακτηθεί η κυριαρχία του Μαυρικίου στο Αρχιπέλαγος Chagos.
Όπως αναφέραμε και παραπάνω, οι ΗΠΑ δεν έχουν πρόθεση να εγκαταλείψουν τη στρατηγική της θέση στον Ινδικό Ωκεανό, ούτε η συντηρητική κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι διατεθειμένη να παραιτηθεί από τις διεκδικήσεις της, που ανάγονται στο αποικιοκρατικό παρελθόν της.
Και οι δύο φοβούνται τις πιθανές συνέπειες από την απώλεια του ελέγχου παραχώρησης, που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο το «αβύθιστο αεροπλανοφόρο», όπως αποκαλούν το Diego Garcia. Βεβαίως, η επιστροφή των νησιών Chagos δημιουργεί ένα κίνδυνο, καθώς μια μελλοντική κυβέρνηση του Μαυρικίου θα μπορούσε να είναι λιγότερο φιλόξενη για τις ΗΠΑ και να ανακαλέσει τη μίσθωση ή να διαπραγματευθεί μια νέα, που θα της προσφέρει περισσότερα ανταλλάγματα.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Απαιτώντας από την Κίνα να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο και την UNCLOS, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο περπατούν σε ένα τεντωμένο σχοινί στην περίπτωση του Αρχιπελάγους Chagos.
Πάντως, η κυβέρνηση Μπάιντεν θα δώσει εξετάσεις στην παγκόσμια κοινότητα, για τη διευκόλυνση της επιστροφής του Diego Garcia στο Μαυρίκιο, διότι δεν είναι μόνο ηθικά σωστή, αλλά και μια επιβεβαίωση της αμερικανικής δέσμευσης στο διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ακολουθώντας μια πολιτική αρχών, η Ουάσιγκτον μπορεί να αποφύγει αρνητικές επιπτώσεις στα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα, όχι μόνο στον Ειρηνικό Ωκεανό αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Ελληνισμός περιμένει με αγωνία την ώρα που ο Τζο Μπάιντεν θα εφαρμόσει τις ίδιες αρχές σεβασμού των διεθνών συνθηκών και του κράτους δικαίου στις σχέσεις της Αμερικής με την Τουρκία του Ερντογάν. Ευχόμαστε να μη χρησιμοποιήσει το κλασικό αμερικανικό double standard, υιοθετώντας δύο μέτρα και δύο σταθμά, ένα για τον Πρόεδρο της Κίνας και άλλο για το Σουλτάνο της Τουρκίας.

*Ο Θεόδωρος Καρυώτης είναι ομότιμος καθηγητής οικονομικών του Πανεπιστημιακού Συστήματος Μέριλαντ, ΗΠΑ. Διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος της πρώτης κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου στην Πρεσβεία της Ουάσιγκτον και ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Θεωρείται ειδικός στο θέμα της ΑΟΖ (αποκαλείται ο «πατέρας της ΑΟΖ») και έχει γράψει άρθρα και βιβλία στα αγγλικά και ελληνικά γι’ αυτό το θέμα.

Απάτες εκατομμυρίων για ανύπαρκτες μάσκες και εγχειρίδια

George Guzmas
-
0
Απάτες εκατομμυρίων για ανύπαρκτες μάσκες και εγχειρίδια
Για δεύτερη φορά έπεσε στη «φάκα» το Κεμπέκ

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα

Το Μάρτιο 2020 – στην αρχή της πανδημίας – το CHU (Centre hospitalier universitaire de Québec), προέβη σε αγορά 5 εκατομμυρίων μασκών Ν95 αξίας $45.000.000 από τον επιχειρηματία του Brossard, Michel Ledoux. Ευτυχώς, σε αυτή την περίπτωση η τράπεζα βλέποντας κάτι το παράξενο, δεν άφησε να κατατεθούν τα χρήματα στο λογαριασμό του Ledoux και δεν ολοκληρώθηκε η απάτη. Φυσικά τότε, το CHU έψαχνε για άλλο προμηθευτή.
Στις 26 Μαρτίου, 2020 – μετά από σύσταση από την υπάλληλο Élie Boustani του Κέντρου Συντονισμού Αγορών εγχειριδίων υγείας του Μόντρεαλ, SigmaSanté – το CHU καταθέτει ηλεκτρονικά το ποσό των $13.000.000 Αμερικής (16,4 εκ. δολ. Καναδά) στο λογαριασμό της εταιρείας Tree of Intelligence. Η προμήθεια μασκών Ν95 θα έφτανε την επόμενη ημέρα. Η δε διεύθυνση του λογαριασμού είναι της βίλας του ο ιδιοκτήτη της εταιρείας Michael Caridi στο Connecticut της Αμερικής. Το εμπόρευμα όμως δεν έφτασε ποτέ, την επόμενη ημέρα όπως είχε συμφωνηθεί. Μια μικρή ποσότητα έφτασε τον Απρίλιο αλλά και αυτές ήταν «μαϊμού» Ν95.
Μετά από πολλά, το CHU κατέφυγε σε αγωγή κατά του Caridi και της εταιρείας του Tree of Intelligence, που δικάστηκε την Τρίτη 2 Μαρτίου 2021, στο ανώτατο δικαστήριο του Οντάριο, μια και η έδρα της εταιρείας «Tree of Intelligence» του Caridi βρίσκεται εκεί. Ο δικαστής Markus Koehnen αποκάλεσε τον Caridi «απατεώνα και κλέφτη». Θέλοντας να δείξει ότι δεν έχει χρήματα ο Caridi, αντιπροσωπεύτηκε στο δικαστήριο, από τον… εαυτό του. Ήδη το Δεκέμβριο 2020, το δικαστήριο κατάσχεσε την περιουσία του.
Το παράξενο είναι, γιατί να δοθεί το συμβόλαιο προμήθειας μασκών Ν95 στον Caridi, εφόσον η εταιρεία του Tree Intelligence δεν έχει καθόλου σχέση με εγχειρίδια υγείας ιδιοκτήτη της εταιρείας, αλλά… παραπροϊόντα μαριχουάνας;
Επίσης, αν είχαν κάνει οι υγειονομικές αρχές του Κεμπέκ τον παραμικρό έλεγχο για το ιστορικό της εταιρείας, θα μάθαιναν ότι το μητρώο της εταιρείας και του Caridi δεν είναι και τόσο καθαρό. Συγκεκριμένα, το 2006 δικάστηκε στη Νέα Υόρκη για οικονομική απάτη για συμβόλαια που δεν τήρησε.
Το CHU (Centre hospitalier universitaire de Québec) στην αγωγή που κατέθεσε, τονίζει ότι «αν ήξερε το παρελθόν του Caridi δε θα του έδιναν το συμβόλαιο». Άγνωστο είναι λοιπόν, γιατί να εμπιστευτούν προμήθεια μασκών Ν95 στην εταιρία και στον Caridi.
Το μόνο που μπορούμε να υποθέσουμε, είναι το γεγονός ότι ο Caridi είναι καλά δικτυωμένος στην Αμερική και λέγεται ότι είναι φίλος του Τραμπ, που ήταν πρόεδρος της Αμερικής όταν υπογράφτηκε το συμβόλαιο.
Ως τώρα, από το όλο συμβόλαιο των 13 εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής, που κατατέθηκε ολόκληρο και προκαταβολικά σε τραπεζικό λογαριασμό του Caridi, το Κεμπέκ κατάφερε να αποσπάσει τον Ιούνιο 2020, μόνο 2 εκατομμύρια δολάρια.

ΨΕΥΤΙΚΑ ΕΜΒΟΛΙΑ
ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΑ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ
Εν τω μεταξύ, σε όλο αυτό το «χάος» με τα εμβόλια, άρχισε να ανακατεύεται και η διεθνής αστυνομία INTERPOL. Περίπου 2.400 δόσεις ψεύτικων εμβολίων έχουν κατασχεθεί στη Νότια Αφρική, ενώ ένα δίκτυο πλαστών εμβολίων έχει ανακαλυφθεί στην Κίνα όπου συνελήφθησαν 80 άτομα.
Όπως έχουμε γράψει σε προηγούμενο φύλο, η INTERPOL πιστεύει ότι δίκτυα οργανωμένου εγκλήματος επωφελούνται την αφέλεια του κόσμου – αλλά και μερικών κυβερνήσεων – για να πουλούν μέσω ανύπαρκτων εταιρειών πλαστά εμβόλια και άλλα προστατευτικά εγχειρίδια, όπως μάσκες Ν95, γάντια και απολυμαντικά υγρά.
Σύμφωνα με το Γενικό Γραμματέα της INTERPOL, Γιούργκεν Στοκ, οι τελευταίες αστυνομικές επιχειρήσεις είναι απλώς η αρχή, μια και τα πλοκάμια του οργανωμένου εγκλήματος βρήκαν «νέο» εμπόρευμα να πλουτίσουν.
H INTERPOL, πρόσφατα, αποκάλυψε ότι από 3.000 ιστοσελίδες που σχετίζονται με διαδικτυακά φαρμακεία που είναι ύποπτα για πώληση παράνομων φαρμάκων και ιατρικών εγχειρίδιων, όπως μάσκες κ.λπ. περίπου 1.700 περιείχαν απειλές στον κυβερνοχώρο, στέλνοντας ηλεκτρονικούς ιούς, παγιδεύοντας τους υπολογιστές και τα δεδομένα των ατόμων.
Εκτός λοιπόν ότι κάποιος μπορεί να αρρωστήσει από τα ψεύτικα φάρμακα και εμβόλια, μπορεί να βρεθεί και παγιδευμένος από τους «κλέφτες» του διαδικτύου. Προσοχή λοιπόν που κάνουμε… κλικ.

ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ ΣΤΟ ΚΕΜΠΕΚ

Ta NEA
-
0
ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ ΣΤΟ ΚΕΜΠΕΚ

Όσοι θέλετε να εμβολιαστείτε πρέπει να κλείσετε ραντεβού στην ιστοσελίδα https://portal3.clicsante.ca/ ή στο τηλέφωνο 514-644-4545 από τις 8 π.μ. έως τις 8 μ.μ. Δευτέρα έως Παρασκευή ή 8:30 π.μ. έως 4:30 μ.μ. Σάββατο και Κυριακή.
Εάν δυσκολεύεστε να κλείσετε ραντεβού στο διαδίκτυο, ζητήστε τη βοήθεια των αγαπημένων σας προσώπων.
Ένα συνοδευτικό άτομο θα μπορούσε να εμβολιαστεί ταυτόχρονα με το άτομο στην ομάδα προτεραιότητας, εάν πληροί τα ακόλουθα κριτήρια:
-Είναι 70 ετών και άνω,
-Παρέχουν υποστήριξη, τουλάχιστον τρεις ημέρες την εβδομάδα στο αγαπημένο τους πρόσωπο, που είναι άνω των 80 ετών.
Ο εμβολιασμός COVID-19 γίνεται σταδιακά και προορίζεται για άτομα σε ομάδες προτεραιότητας ηλικίας, προς το παρόν.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΤΟΜΟ
ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
-Προγραμματίστε το ραντεβού σας και εμφανιστείτε μόνο πέντε λεπτά πριν από το ραντεβού σας.
-Εάν αργείτε, το ραντεβού σας μπορεί να αναβληθεί.
-Φέρτε την κάρτα ασφάλισης υγείας στο ραντεβού σας (εάν δεν έχετε κάρτα ασφάλισης υγείας, μπορείτε ακόμα να εμβολιαστείτε).
-Φέρτε ένα αντίγραφο της λίστας φαρμάκων σας.
-Δε μπορείτε να επιλέξετε το εμβόλιο που θα σας χορηγηθεί.

8η Μαρτίου: Μία παρεξηγημένη Ημέρα…

Michael Tellides
-
0
8η Μαρτίου: Μία παρεξηγημένη Ημέρα…
Εσείς τι λέτε;

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, όπως θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, καθιερώθηκε για να θυμίζει στις γυναίκες του κόσμου ότι ύστερα από πολλές θυσίες και άνισους αγώνες το γυναικείο φύλλο κατέκτησε ίσα δικαιώματα με τους άντρες, διεκδίκησε καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου.
Σε ποιές όμως γυναίκες αναφερόμαστε; Σ’ εκείνες που είχαν την τύχη και γεννηθούν στη πολιτισμένη δύση ή σ’ αυτές που είχαν την ατυχία να δουν το φως του ήλιου σε κάποια μεσαιωνικού τύπου χώρα;
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι η ισότητα των δύο φύλλων είναι δυστυχώς ανύπαρκτη σε πολλές ακόμη χώρες όπου υπάρχουν παιδιά, κοπέλες, γυναίκες, ηλικιωμένες που δεν έχουν καμία αξία, καμία υπόσταση μέσα στην κοινωνία
Ακόμη και σήμερα στον 21ο αιώνα της «εξέλιξης» υπάρχουν γυναίκες που γεννιούνται σε καθεστώτα ομηρίας και εκπορνεύονται πριν ακόμη ενηλικιωθούν. Κοπέλες που πωλούνται σαν αντικείμενα για «όλες» τις δουλειές…
Η 8η Μαρτίου πρέπει να είναι Ημέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο και όχι Ημέρα γιορτής. Ημέρα «θλίψης» μάλλον, για τα εκατομμύρια κορίτσια θύματα σωματικής, σεξουαλικής ή συναισθηματικής βίας, κορίτσια που υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, που συχνά δολοφονούνται από συγγενείς τους για λόγους τιμής…
Σ’ ολόκληρο τον πλανήτη, υπό την ανοχή κρατών, θυσιάζονται στο βωμό της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και της ηδονής εκατομμύρια ανήλικα κορίτσια.
Πώς είναι δυνατόν να γιορτάζονται μάχες, που υποτίθεται ότι έχουν κερδηθεί, όταν υπάρχουν ακόμα ανοιχτές πληγές που αιμορραγούν; Πώς μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία, ισότητα, ιδανικά και πάνω απ’ όλα, για ανθρώπινα δικαιώματα, σ’ έναν απάνθρωπο κόσμο;
Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας κινητοποιήθηκαν πριν 164 χρόνια, στις 8 Μαρτίου 1857 στη Νέα Υόρκη, για τις άθλιες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Ήταν η έναρξη του εργατικού κινήματος. Δύο χρόνια αργότερα οργανώθηκε το πρώτο σωματείο γυναικών το οποίο συνέχισε τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους.
Η φετινή Ημέρα της Γυναίκας είναι αφιερωμένη στον παγκόσμιο αγώνα των γυναικών κατά της κρίσης του COVID-19. Οι γυναίκες βρίσκονται στη πρώτη γραμμή του αγώνα της πανδημίας του κορονοιού, καθώς αποτελούν την πλειοψηφία των εργαζομένων που απασχολούνται στις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης.
Πολλές έχουν επίσης πληγεί σοβαρά από την κρίση λόγω της απώλειας θέσεων εργασίας ή της απασχόλησής τους σε επιφανείς θέσεις εργασίας. Επί πλέον, οι συνεχιζόμενοι εγκλεισμοί έχουν οδηγήσει σε αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας.
Η φετινή Ημέρα της Γυναίκας θα τιμηθεί επίσημα στις 8 Μαρτίου.
Στις μέρες μας πάντως, η Ημέρα αυτή έχει χάσει το πολιτικό και κοινωνικό της μήνυμα. Αφενός εμπορευματοποιήθηκε και αφετέρου εκλήφθηκε ως ευκαιρία για να εκφράσουν οι άνδρες την αγάπη τους στις γυναίκες, όπως κατά την Ημέρα της Μητέρας και του Αγίου Βαλεντίνου…
Θα κλείσω με το ρεαλιστικό γνωμικό του Γάλλου ποιητή Λαμαρτίνου:
«Υπάρχει μια γυναίκα στην αρχή όλων των μεγάλων πραγμάτων».

Οι καθημερινοί μικροί εμφύλιοι και ο Cyber-Hooliganism στο δημόσιο βίο

Ta NEA
-
0
Οι καθημερινοί μικροί εμφύλιοι και ο Cyber-Hooliganism στο δημόσιο βίο
Έντεκα χρόνια μετά την επίσημη έναρξη της κρίσης η οποία άλλαξε τα πάντα στην Ελλάδα και ενώ η πανδημία απειλεί να μας ξαναστείλει πίσω, δείχνουμε να μην έχουμε αντιληφθεί τίποτα. Ανυποψίαστοι.

Έντεκα χρόνια μετά την επίσημη έναρξη της κρίσης η οποία άλλαξε τα πάντα στην Ελλάδα και ενώ η πανδημία απειλεί να μας ξαναστείλει πίσω, δείχνουμε να μην έχουμε αντιληφθεί τίποτα. Ανυποψίαστοι.

Νίκος Μελέτης*

Και έτσι και πάλι είμαστε έτοιμοι να ξεκατινιαστούμε, ιδιωτικώς και δημοσίως, για το οτιδήποτε: αν η πανδημία έχει την υπογραφή Μητσοτάκη, αν η έξαρση των κρουσμάτων είναι από το κακό παράδειγμα του Μητσοτάκη στην Ικαρία, ή από τη διαδήλωση για τη «Χρυσή Αυγή», για το εάν θα πρέπει να φυλάσσονται ή όχι τα πανεπιστήμια, για το εάν έπρεπε να κλείσει ή όχι η Εθνική οδός, για το εάν η Μενδώνη και ο Μητσοτάκης διόρισαν το Λιγνάδη στο Εθνικό επειδή ήταν «εφηβόφιλος» και με διαβατήριο τις σεξουαλικές προτιμήσεις του.
Έτοιμοι για ένα μικρό εμφύλιο κάθε μέρα, για το οτιδήποτε… Μικροί εμφύλιοι, που δε δίνουν λύσεις, ούτε δίνουν την ευκαιρία για ανταλλαγή σοβαρών επιχειρημάτων. Αλλά συνήθως, καθώς διεξάγονται στο βασίλειο της αυθαιρεσίας, το πεδίο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, εξαφανίζουν κάθε πιθανότητα σοβαρής συζήτησης και δημιουργούν χάσματα και μίσος μεταξύ μας.

ΕΙΝΑΙ Ο CYBERHOOLIGANISM
Είναι η ελληνική και πολύ πιο επικίνδυνη εκδοχή του QAnon (σ.σ.: Η QAnon είναι μία ανακριβής και αναξιόπιστη ακροδεξιά θεωρία συνωμοσίας). Γιατί εκεί οι βλαμμένοι φαίνονται από μακριά. Ενώ εδώ περνούν στα μουλωχτά και αποκτούν και «πολιτικές πλάτες»…
Δημιουργείται το κίνημα εναντίον του νόμου για τα Πανεπιστήμια, νόμου που ψήφισε το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Και υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις του υποτιθέμενου δημοκρατικού / συνταγματικού τόξου, που δεν υπόσχονται απλώς ότι θα καταργήσουν ή θα αλλάξουν το νόμο όταν έρθουν στην εξουσία, αλλά απειλούν ότι θα τον καταργήσουν στο πεζοδρόμιο. Α, μπα; Ωραία αντίληψη περί δημοκρατίας αυτή…
Δηλώνουν όλο αυτό τον καιρό ότι αρκούσε το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο για τη φύλαξη των πανεπιστήμιων και δε χρειάζονται οι «χωροφύλακες» του Χρυσοχοΐδη. Και όταν ο πρύτανης του ΑΠΘ εφαρμόζει την υπάρχουσα νομοθεσία, τότε στοχοποιείται ως «καταδότης». Και δε ζητά κανείς συγγνώμη όταν αποδεικνύεται, ότι στην κατάληψη στο ΑΠΘ μετά την επέμβαση της αστυνομίας, όπως προέβλεπε το προηγούμενο καθεστώς, περισσότεροι από τους μισούς που προσήχθησαν δεν ήταν φοιτητές.
Και μετά είναι η περίπτωση Κουφοντίνα. Το σύνθημα «όταν θα μπουν οι αντάρτες στην Αθήνα το Σύνταγμα θα λέγεται Πλατεία Κουφοντίνα» απογυμνώνει όσους δήθεν κόπτονται για τα δικαιώματα του κρατούμενου Κουφοντίνα. Είναι δυστυχώς πολύ απλό. Ένα μεγάλο κομμάτι της μικρής περιθωριακής Αριστεράς, που με τις πλάτες της ακροδεξιάς έγινε κυβερνώσα, παραμένει τελικά συμπαθούσα του «φαρμακοχέρη» της 17Ν.
Ο οποίος επιλέγει το τελευταίο όπλο που έχει για να κτυπήσει την κοινωνία, την οποία δεν μπόρεσε να διαλύσει με τις δολοφονίες του.
Το «όπλο» της ίδιας της ζωής του, λειτουργώντας ως καμικάζι, ως βομβιστής αυτοκτονίας. Ίσως η μεγαλύτερη τιμωρία του θα ήταν η μετακόμιση του σε κελί πολυτελείας στον Κορυδαλλό με θέα, ΤV, δυνατότητα delivery και γιατί όχι, με συγκάτοικο τον Γιωτόπουλο. Για την εξουδετέρωση του μηνύματος που θέλει να περάσει, μέσω της αποκαθήλωσης του.
Ο δολοφόνος είναι δολοφόνος και δεν έζησε, ούτε μπορεί να πεθάνει ως ήρωας. Όσοι δηλώνουν τώρα δήθεν περίλυποι ότι αν πεθάνει ο Κουφοντίνας ηρωοποιείτε, είναι οι ίδιοι που ως ήρωα αντιμετώπιζαν τον «Λουκά» και όταν σκόρπιζε το θάνατο. Και προσβάλουν τον Μπόμπυ Σαντς όσοι κάνουν σύγκριση… Ο Σαντς δεν έβαψε τα χέρια του με αίμα αθώων, ούτε εκτελούσε πυροβολώντας πισώπλατα.
Κι έτσι μετά το σύνθημα που δόθηκε για το νόμο για τα πανεπιστήμια, δίνεται το παρασύνθημα τώρα με τον Κουφοντίνα. Από εκείνους τους λίγους που είναι θαυμαστές του. Και από εκείνους που εύχονται να πεθάνει μια ώρα αρχύτερα και να αποκτήσουν έτσι το άλλοθι να κρυφτούν πίσω από τους λίγους που θα επιχειρήσουν να βάλουν φωτιά σε κάθε γωνιά της χώρας. Το δηλητήριο τους έχει ήδη χυθεί σαν εύφλεκτο υλικό σε ένα εμφυλιοπολεμικό περιβάλλον.
Είναι ο πειρασμός της άσκησης αντιπολίτευσης τού «κι αν μου κάτσει;». Η αντιπολίτευση για ότι βρίσκεται στην επικαιρότητα. Χθες η πανδημία, μετά ο νόμος για τα ΑΕΙ, η «Μήδεια», σήμερα ο Λιγνάδης και ο Κουφοντίνας, αύριο μπορεί να είναι ο… Χατζηπετρής.
Μια συνταγή σύγκρουσης τυφλής χωρίς πλαίσιο, χωρίς ειρμό, χωρίς επιχειρήματα και γι αυτό επικίνδυνη. Και από την οποία τελικά χαμένος βγαίνει αυτός που την υποκινεί. Γιατί αυτός που πετροβολάει τη τζαμαρία, αυτός που υπονομεύει μια δύσκολη κοινή προσπάθεια, που δεν έχει σχέση με κυβερνήσεις, είναι αυτός που επιστρέφει στο περιθώριο. Στην αναμπουμπούλα ο Λύκος χαίρεται. Συνήθως όμως καταλήγει στο δόκανο…
*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr και στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος».

«ΒΡΑΖΕΙ» Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ Ν.Δ.! Ο Μητσοτάκης «όμηρος» ένοχων μυστικών

Ta NEA
-
0
«ΒΡΑΖΕΙ» Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ Ν.Δ.! Ο Μητσοτάκης «όμηρος» ένοχων μυστικών
«ΒΡΑΖΕΙ» Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ Ν.Δ.! Ο Μητσοτάκης «όμηρος» ένοχων μυστικών

Σε επιλογές που προκαλούν προβληματισμό και ερωτήματα σε όλα πλέον τα μέτωπα δείχνει να επιμένει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, έστω και εάν ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας – ειδικότερα δε αυτά που ψήφισαν και στήριξαν τη Νέα Δημοκρατία – αντιδρούν και εξεγείρονται.

Ρεπορτάζ: Ανδρέας Καψαμπέλης

Από το θέμα της πανδημίας έως το Μεταναστευτικό και τα ελληνοτουρκικά, από τις συνεχείς μεταγραφές στελεχών του ΠΑΣΟΚ, και δη του «σημιτικού» σκέλους του, έως τη ροπή στο «δικαιωματισμό» και τους τελευταίους χειρισμούς στην υπόθεση Λιγνάδη, οι αποφάσεις του κ. Μητσοτάκη χαρακτηρίζονται από έναν ευδιάκριτο πλέον πολιτικό αυτισμό. Ύστερα, μάλιστα, από τα κοινωνικά, πολιτικά και εθνικά ζητήματα, ήρθαν τώρα και τα ηθικά, για να ενισχύσουν τις απορίες αλλά και τις αγωνίες -εντός των τειχών της «γαλάζιας» παράταξης- για την πορεία των πραγμάτων.
Η στοχοπροσήλωση ήταν για τον κ. Μητσοτάκη ανέκαθεν -προτού ακόμη ηγηθεί της Ν.Δ. και γίνει πρωθυπουργός- ένα βασικό χαρακτηριστικό του. Αυτό τον βοήθησε, άλλωστε, να έχει έως το 2019 νικηφόρες μάχες. Ταυτόχρονα όμως, έδειχνε ότι μπορούσε να αφουγκράζεται και τα κοινωνικά μηνύματα, σε συνδυασμό με τις επικοινωνιακές προτεραιότητές του. Η εικόνα αυτή έχει προ πολλού αλλάξει και ο πρωθυπουργός εμφανίζεται να διακατέχεται από μια εμμονική τακτική σε όλους τους κρίσιμους τομείς, ακόμη και αν πηγαίνει εντελώς αντίθετα προς την κοινωνία. Δε θεωρείται από πολλούς άσχετο και το γεγονός ότι σταδιακά άλλαξε το επιτελείο του, παραγκώνισε και παραμέρισε παλαιούς συνεργάτες του και περιστοιχίζεται από ανθρώπους οι οποίοι λειτουργούν πρωτίστως ως «βασιλικότεροι του βασιλέως».
Η δικαιολογία ότι στις δημοσκοπήσεις η Ν.Δ. εξακολουθεί να έχει σημαντικό προβάδισμα από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει πάψει να αντιμετωπίζεται σοβαρά και εντός του κυβερνητικού χώρου. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την κλονισμένη αξιοπιστία των μετρήσεων αλλά και με τα ίδια τα ποιοτικά στοιχεία τους, που κάθε άλλο παρά προοιωνίζονται θετική συνέχεια. Όλες οι καμπύλες ικανοποίησης της κοινής γνώμης σημειώνουν μεγάλη και διαρκή υποχώρηση, την ίδια ώρα, μάλιστα, που το εκλογικό χώμα έχει μετατραπεί πάλι σε «χυλό» και -παρά τη φαινομενική στασιμότητα- οι ανακατατάξεις αναμένονται τεκτονικές.
Το σημαντικότερο όλων όμως είναι, ότι οι βουλευτές και τα στελέχη της Ν.Δ. γίνονται καθημερινά δέκτες είτε της παγωμάρας είτε της δυσαρέσκειας και της οργής που φουντώνει στη βάση τους. Αυτό είναι από μόνο του αρκετό για να ακυρώνει τους επίσημους εφησυχασμούς της κυβερνητικής ηγεσίας και να καταδεικνύει την απόσταση που υπάρχει από την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα, η οποία γίνεται ολοένα και πιο δυσάρεστη, αλλά δίχως να υπάρχει κανείς στο Μέγαρο Μαξίμου που να θέλει να την αντιληφθεί και να πάρει το ρίσκο να τη θέσει επί τάπητος.
Σε αρκετούς η κατάσταση θυμίζει την περίοδο της διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, που είχε και αυτός μετά το 2010 ανάλογες εμμονές, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα στη συνέχεια. Αυτή η σύγκριση ενισχύει και την εικόνα της «μετάλλαξης» που δείχνει να έχει υποστεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν δε θεωρηθεί ότι αυτές ήταν ανέκαθεν οι βαθύτερες αντιλήψεις του.
Ό,τι κι αν ισχύει, είναι εμφανές ότι ο κ. Μητσοτάκης επιβάλλει μια πολιτική και στηρίζεται σε επιτελείς που, εκτός από τις «σημιτικές παρακαταθήκες», έχουν έντονο το άρωμα της «εποχής ΓΑΠ», όπως σχολιάζουν χαμηλοφώνως και βουλευτές της Ν.Δ. που έχουν ζήσει το τότε και το τώρα. Οι ομοιότητες είναι πασιφανείς, ειδικά στα εθνικά και τα μεταναστευτικά θέματα, ενώ και στην οικονομία ξυπνούν αυτό το διάστημα οδυνηρές μνημονιακές μνήμες, καθώς η «επόμενη μέρα» της πανδημίας φαίνεται ότι επιφυλάσσει στη χώρα δυσάρεστες εκπλήξεις ανάλογου τύπου. Ήδη οι αρμόδιοι υπουργοί του οικονομικού επιτελείου έχουν αναλάβει να προετοιμάζουν το έδαφος.
Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται ότι έχει διαμορφώσει και εξαρτήσεις από τις οποίες δεν μπορεί να ξεφύγει και να απεμπλακεί. Έχοντας θέσει στο περιθώριο παραδοσιακές δυνάμεις και στελέχη της Κεντροδεξιάς, γίνεται, πολιτικά τουλάχιστον, όμηρος των επιλογών που έχει κάνει ο ίδιος. Το επιτελείο του στο Μέγαρο Μαξίμου κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό από πρόσωπα που «έρχονται» από το ΠΑΣΟΚ (από τον Γ. Γεραπετρίτη έως τον Α. Σκέρτσο) και το υποκατάστατο του «σημιτικού εκσυγχρονισμού», δηλαδή το Ποτάμι, ενώ ανάλογες είναι οι τάσεις τόσο στο υπουργικό συμβούλιο όσο και στον κρατικό μηχανισμό. Ακόμη και οι τοποθετήσεις υφυπουργών ή συμβούλων, όπως οι κ. Γιατρομανωλάκης και Πατέλης, που διαλαλούν δημοσίως την ομοφυλοφιλία τους ως «χαρακτηριστικό» τους, εντάσσονται εκ των πραγμάτων σε μια άλλη κατεύθυνση, με χαρακτηριστικά που εκφράζουν περισσότερο το λεγόμενο «δικαιωματισμό» και λιγότερο τις αντιλήψεις και τις αρχές της Κεντροδεξιάς στη χώρα μας. Σύμφωνα με πληροφορίες, μάλιστα, ο κ. Μητσοτάκης ετοιμαζόταν να ενισχύσει αυτό τον καιρό το επιτελείο του και με άλλα πρόσωπα «εκσυγχρονιστικών» καταβολών. Μένει να φανεί εάν οι τελευταίες εξελίξεις θα βάλουν κάποιο φρένο.

ΓΑΛΑΖΙΑ ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ ΓΙΑ
ΤΑ… ΠΟΥΛΕΝ ΤΟΥ ΣΗΜΙΤΗ!
Βγήκαν τα… μαχαίρια στη Νέα Δημοκρατία με αφορμή την υπόθεση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη και τους κάκιστους χειρισμούς της («άστοχους επικοινωνιακά», κατά το Μέγαρο Μαξίμου) στο θέμα Λιγνάδη. Παρότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το επιτελείο του αποφάσισαν να στηρίξουν απόλυτα την υπουργό, ο ένας μετά τον άλλο «γαλάζιοι» βουλευτές και ευρωβουλευτές, άλλοι δημόσια και άλλοι -πολύ περισσότεροι- σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, εξαπέλυσαν σφοδρή κριτική στην κυρία Μενδώνη, ζητώντας μάλιστα κάποιοι εξ αυτών και την αποπομπή της από την κυβέρνηση. Πρόκειται, κατά βάση, για στελέχη προερχόμενα από τη λεγόμενη «λαϊκή Δεξιά», που σε κάθε ευκαιρία εκφράζουν τη δυσφορία τους για την προσπάθεια διεύρυνσης της «γαλάζιας» παράταξης επί Κυριάκου Μητσοτάκη προς το Κέντρο, με την αξιοποίηση στελεχών του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ. Μια τέτοια περίπτωση είναι η κυρία Μενδώνη, η οποία αποτελεί ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα της «σημιτοποίησης» της σημερινής κυβέρνησης της Ν.Δ., κάτι που ξορκίζουν τα παραδοσιακά στελέχη της παράταξης, εκφράζοντας την αγωνία τους για την πορεία της.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, ενώ η Νέα Δημοκρατία κατάφερε να λάβει αυτοδυναμία και να κυβερνήσει μόνη της (χωρίς, π.χ., τη βοήθεια του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜ.ΑΡ. όπως συνέβη το 2012), εντός του υπουργικού σχήματος αλλά και μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου βρίσκονται ουκ ολίγα πρόσωπα «μεταγραφές» από άλλους ιδεολογικούς χώρους. Τα πρόσωπα αυτά, σύμφωνα με την πλειονότητα των νεοδημοκρατών, θεωρούνται «ξένα σώματα» και δεν εμφανίζονται να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τον αντίκτυπο των πράξεων τους.
Εύλογα δε γεννάται η απορία, τι περισσότερο μπορούν να προσφέρουν αυτοί από εκείνους που είναι νεοδημοκράτες από τα… γεννοφάσκια τους και απαξιώνονται πλήρως από τη σημερινή ηγεσία, παρά την έως τώρα προσφορά τους και τη βούλησή τους να συνεισφέρουν στην προσπάθεια αναγέννησης του τόπου.
Η πρώτη από το κυβερνητικό στρατόπεδο που ζήτησε την παραίτηση Μενδώνη ήταν η ευρωβουλευτής Ελίζα Βόζεμπεργκ, η οποία εκτίμησε ότι η υπουργός Πολιτισμού «πρέπει να διευκολύνει τον πρωθυπουργό, διότι είναι ευθύνη της υπουργού η επιλογή των προσώπων, είτε ξεγελάστηκε είτε εξαπατήθηκε».
Όπως τόνισε, «δεν είναι ευθύνη του πρωθυπουργού» η επιλογή προσώπων, αλλά «του εκάστοτε υπουργού», ενώ πρόσθεσε ότι ο πολιτισμός είναι η «βιτρίνα» της χώρας.
Σειρά πήρε ο βουλευτής Α΄ Αθηνών Θάνος Πλεύρης, ο οποίος άσκησε κριτική στη Λίνα Μενδώνη για δύο αναφορές της. Αφενός, για τη δήλωσή της ότι εξαπατήθηκε από τον Δημήτρη Λιγνάδη, επισημαίνοντας ότι «πολιτικός, κατά την άποψή μου, δε νοείται να λέει “εξαπατήθηκα”». Αφετέρου, για την εκτίμησή της ότι ο Λιγνάδης είναι ένα «επικίνδυνος άνθρωπος», σημειώνοντας ότι, ως νομικός, οφείλει να τονίσει πως «την επικινδυνότητα θα την κρίνουν τα δικαστήρια, δεν την κρίνει η πολιτική ηγεσία».
Εάν ο ίδιος ήταν υπουργός Πολιτισμού και είχε ξεσπάσει αντίστοιχο σκάνδαλο με αυτό του Δημήτρη Λιγνάδη κατά τη θητεία του, θα είχε θέσει σε διαθεσιμότητα τον ίδιο και την παραίτησή του στη διάθεση του προέδρου του κόμματος, ξεκαθάρισε ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος, επίσης βουλευτής της Α΄ Αθήνας. «Το ότι παραιτείσαι δε σημαίνει ότι φταις» τόνισε, ενώ επισήμανε ότι «μερικές φορές καλείσαι να παραιτηθείς από ευθιξία, από κομματικό πατριωτισμό ή για να προστατέψεις τον αρχηγό», εκφράζοντας τις απόψεις μεγάλου μέρους των ανθρώπων που σκέφτονται με κριτήρια τα οποία προφανώς διαφέρουν από αυτά της σημερινής υπουργού.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η «γαλάζια» βουλευτής της ίδιας εκλογικής περιφέρειας, πρώην υπουργός, Όλγα Κεφαλογιάννη. «Δεν είναι κακό στην πολιτική να αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί και δεν είναι κακό να ζητάμε και συγγνώμη. Και η πολιτική ευθύνη είναι αντικειμενική. Δεν έχει να κάνει με το αν “ήξερα, δεν ήξερα” ούτε με το αν “φταίω ή δε φταίω”» είπε. Σύμφωνα με την κυρία Κεφαλογιάννη, «όταν με την υπογραφή σου έχεις ορίσεις ένα πρόσωπο που στη συνέχεια αποδεικνύεται ότι δεν είχε συνολικά το προφίλ για να υπηρετήσει μια δημόσια θέση ευθύνης, προφανώς εκεί υπάρχει θέμα ευθύνης, που, ξαναλέω, είναι αντικειμενική».
Τη σκυτάλη πήρε ακόμα μία εκπρόσωπος της δεξιάς πτέρυγας εντός της Νέας Δημοκρατίας, η ευρωβουλευτής Άννα Ασημακοπούλου. «Η άποψή μου είναι ότι η κυρία Μενδώνη προφανώς κάκιστα σχολίασε την υπόθεση Λιγνάδη και είπε ότι είναι επικίνδυνος, και αυτό το λέω επιστημονικά, ως νομικός, σεβόμενη το Σύνταγμα και το τεκμήριο της αθωότητας. Από τη στιγμή που αυτή η υπόθεση και αυτές οι αποτρόπαιες πράξεις που περιγράφονται έχουν πάρει το δρόμο της Δικαιοσύνης, δεν πρέπει κανείς να σχολιάζει. Αυτό ήταν μεγάλο “φάουλ”. Επίσης, επικοινωνιακό ατόπημα ήταν ότι μίλησε για εξαπάτηση. Έκανε λάθος, επικοινωνιακό “φάουλ” σε όλα τα επίπεδα. Το θέμα της παραίτησης εναπόκειται και στην κρίση του πρωθυπουργού» σημείωσε με σαφείς τις αιχμές της προς την υπουργό Πολιτισμού.

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ: Ο βάτραχος στην κατσαρόλα και το λάθος του Ερντογάν

Ta NEA
-
0

Αυτό που συνέβη πριν ένα χρόνο τέτοιες ημέρες στον Έβρο, δεν ήταν προσφυγικό – μεταναστευτικό πρόβλημα. Επρόκειτο για μία οργανωμένη από το τουρκικό κράτος εισβολή αμάχων και όχι μόνο.

Σταύρος Λυγερός*

Αναμφίβολα, στόχος της συντριπτικής πλειονότητας όσων πολιορκούσαν τα ελληνικά σύνορα και επιχειρούσαν να προσεγγίσουν τα νησιά, ήταν να κάνουν ένα βήμα προς τον τελικό προορισμό, που είναι ο «παράδεισος» της Ευρώπης.
Αυτό, ωστόσο, δεν ακυρώνει το γεγονός, ότι ο Ερντογάν έχει εργαλειοποιήσει τους μετανάστες με διπλό στόχο:

-πρώτον να καταπονήσει και εάν είναι δυνατόν να «αλώσει» την Ελλάδα και
-δεύτερον να εκβιάσει την ΕΕ

Η τακτική αυτή δεν είναι καινούρια. Εφαρμόζεται εδώ και πολύ καιρό. Μέχρι τώρα, όμως, η Άγκυρα τηρούσε κάποια προσχήματα. Μεθόδευε τη διοχέτευση μεταναστών στην ελληνική επικράτεια μέσω των νησιών και του Έβρου σε μικρότερες ή μεγαλύτερες δόσεις.
Η τακτική αυτή θύμιζε λίγο τη γνωστή ιστορία με το βάτραχο στην κατσαρόλα. Η Ελλάδα θύμιζε μέχρι τώρα το βάτραχο που δεν πήδαγε έξω από την κατσαρόλα, επειδή η Τουρκία ζέσταινε σιγά – σιγά το νερό. Εάν συνέχιζε έτσι, τελικώς ο βάτραχος ίσως γινόταν βραστός, όπως στην ιστορία. Με το σιγά – σιγά συνηθίζει να μην αντιδρά, με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί το ένστικτο αυτοσυντήρησης.
Ο Ερντογάν έκανε το λάθος και πρέπει ως Έλληνες να θεωρούμε τον εαυτό μας τυχερό γι’ αυτό. Έχοντας συνηθίσει να αντιδρά κλιμακώνοντας και έχοντας μέχρι τώρα συνηθίσει να κερδίζει πόντους από την εκάστοτε κλιμάκωση, εφάρμοσε αυτή την τακτική και τότε. Έτσι, αντί να συνεχίσει να μας στέλνει σε δόσεις τους μετανάστες, οργάνωσε τη μαζική μεταφορά τους στον Έβρο και στα μικρασιατικά παράλια, προκειμένου να πραγματοποιήσει μία ολομέτωπη μαζική εισβολή. Με άλλα λόγια, μάς έριξε καυτό νερό και μας υποχρέωσε να πηδήξουμε έξω από την κατσαρόλα, όπως θα έκανε και ο βάτραχος.

Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ
Καταργώντας τα προσχήματα και εξαπολύοντας ανοικτά πλέον αυτόν τον υβριδικό πόλεμο, ο Ερντογάν υποχρέωσε την ελληνική κοινή γνώμη να αφυπνισθεί και τον ίδιο τον Μητσοτάκη να κάνει την υπέρβασή του. Είχαν προηγηθεί οι εμφύλιες συγκρούσεις των νησιωτών με τα ΜΑΤ, οι οποίες είχαν καταδείξει ότι οι νησιώτες (και όχι μόνο) είχαν φθάσει στα όριά τους. Προετοίμασε το έδαφος και η τότε -στα πρώτα βήματά της- πανδημία και έτσι όταν η Τουρκία έστειλε τα πλήθη στον Έβρο, η απόφαση για σφράγισμα των συνόρων παγιώθηκε.
Στην πραγματικότητα, ο πρωθυπουργός διέβη τότε το δικό του Ρουβικώνα. Έδωσε εντολές που το 2019 θα τις αρνιόταν μετά βδελυγμίας. Είναι ξεκάθαρο ότι ο Μητσοτάκης υποχρεώθηκε από τις περιστάσεις να εγκαταλείψει τα ιδεολογήματα του και να κάνει αυτά που έπρεπε να είχε κάνει από το καλοκαίρι του 2019. Κάλλιο αργά, όμως, παρά ποτέ. Προφανώς, λειτούργησε το ένστικτο πολιτικής αυτοσυντήρησης, δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, υπό την πίεση των γεγονότων, υιοθέτησε μία λογική αντίστασης σ’ εκείνη την ιδιότυπη αλλά διόλου ακίνδυνη εισβολή.
Η αλήθεια είναι ότι έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, η κυβέρνηση δεν είχε περιθώρια υποχώρησης. Εάν άνοιγε τα σύνορα, η βόρεια Ελλάδα θα κατακλυζόταν όχι μόνο από όσους βρίσκονταν τότε στον Έβρο, αλλά και από δεκάδες ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες που με μαθηματική ακρίβεια θα ακολουθούσαν. Προφανώς, κάποιοι θα κατάφερναν να περάσουν προς Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία, αλλά η συντριπτική πλειονότητα θα εγκλωβιζόταν στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε «βόμβα» στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας.
Σε μία τέτοια περίπτωση, το ενδεχόμενο συγκρούσεων μεταξύ Ελλήνων και μεταναστών θα καθίστατο από πολύ πιθανό έως σχεδόν αναπόφευκτο. Ο Ερντογάν θα είχε καταφέρει όχι απλώς να καταπονήσει, αλλά και να βάλει φωτιά στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα, ο Μητσοτάκης δεν είχε τότε οδό υποχώρησης. Εάν υποχωρούσε θα προκαλούσε καταστροφικό πλήγμα στη χώρα, με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση, εάν όχι την ανατροπή της κυβέρνησής του.

Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ
ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ
Όλα αυτά που συνέβησαν από τέλη Φεβρουαρίου μέχρι το Μάρτιο 2020 στον Έβρο και στα νησιά, ήταν στην πραγματικότητα η πρώτη πράξη του τουρκικού σχεδίου. Εάν δεν προσέκρουε στη σθεναρή ελληνική αντίσταση, ο Ερντογάν πιθανότατα θα έσπρωχνε μαζικά μετανάστες και στα μικρά νησιά που έχουν πλημμελή φύλαξη, όπως είναι και το στρατηγικής σημασίας Καστελόριζο. Η ευρωτουρκική Κοινή Δήλωση του Μαρτίου 2016 είχε ήδη γίνει κουρέλι από την Άγκυρα.
Από τότε, το Βερολίνο επιχειρεί να ξαναζωντανέψει την κοινή δήλωση – ζόμπι και να επαναφέρει τα πράγματα στην κατάσταση που βόλευε -και συνεχίζει να βολεύει- τους βορειοευρωπαίους εταίρους. Για το σκοπό αυτό, όχι μόνο έχει αποφύγει επιμελώς να ασκήσει την οποιαδήποτε κριτική στην τακτική του Ερντογάν να εργαλειοποιεί τους μετανάστες – πρόσφυγες, αλλά και να δίνει σε κάθε ευκαιρία εύσημα στην Τουρκία! Περιττό να πούμε ότι για το ρόλο της Ελλάδας η Μέρκελ είναι πολύ τσιγγούνα.
Τελικώς, η σθεναρή ελληνική αντίσταση, σε συνδυασμό με το φούντωμα της πανδημίας, υποχρέωσε την Άγκυρα, αλλά και τους ίδιους τους μετανάστες – πολιορκητές να κάνουν πίσω. Στην πραγματικότητα, εξαπολύοντας η Τουρκία εκείνον τον υβριδικό πόλεμο, υποχρέωσε την Ελλάδα να τεθεί σε κατάσταση εκτάκτου εθνικής ανάγκης και να λάβει δραστικά μέτρα.
Όσο η Ελλάδα μετατρεπόταν σε ένα απέραντο hot spot οι Ευρωπαίοι είχαν βολευτεί. Από τις αρχές του 2016, όταν έκλεισαν το βαλκανικό διάδρομο, η ΕΕ ουσιαστικά άφησε την Ελλάδα εκτός της προστατευμένης ζώνης.
Το πραγματικό ευρωπαϊκό σύνορο είναι στα βόρεια σύνορά μας, όχι στον Έβρο και στο Αιγαίο.
Η δε FRONTEX στο Αιγαίο λειτουργεί όλα αυτά τα χρόνια ως μηχανισμός υποδοχής και όχι αποτροπής της παράνομης εισόδου μεταναστών. Ευτυχώς, τον τελευταίο χρόνο αυτό έχει αλλάξει και είναι ίσως η μόνη θετική κληρονομιά που μας άφησε η μάχη του Έβρου. Οι εισροές μεταναστών, ειδικά στα νησιά, έχουν συρρικνωθεί.

*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός – διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.

1...354355356...428Page 355 of 428