The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 15-08 published March 5th 2021.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)


Φρένο σε μια ακραία παραβίαση της Συμφωνίας των Πρεσπών επιχειρείται να μπει από την Ε.Ε., καθώς ο κυβερνητικός εταίρος του κ. Ζάεφ, το αλβανικό κόμμα BESA, πιέζει τον πρωθυπουργό να εκπληρώσει τη δέσμευσή του για αναφορά της εθνικής ταυτότητας του κάθε πολίτη στις νέες ταυτότητες της Βόρειας Μακεδονίας.
Νίκος Μελέτης*
Ο κ. Ζάεφ προκειμένου να εξασφαλίσει την κοινοβουλευτική στήριξη του αλβανικού κόμματος, είχε υποσχεθεί ότι στις ταυτότητες θα υπάρχει αναφορά σε εθνικότητα (nationality) την οποία διαχωρίζοντας την από την ιθαγένεια (η οποία σύμφωνα με τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι Μακεδονική / πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας) θα άνοιγε το δρόμο ώστε να καταγράφονται οι πολίτες όχι μόνο ως Αλβανοί ή Τούρκοι αλλά φυσικά και ως «Μακεδόνες», ενώ θα πρόκυπτε ένα ακόμη ζήτημα με όσους θα επιθυμούσαν να δηλώσουν ως εθνική ταυτότητα τη Βουλγαρική.
Το BESA ζήτησε από τον Ζ. Ζάεφ να υλοποιήσει τη δέσμευση του και κατέθεσε σχετικό νόμο τον οποίο έσπευσε να υποστηρίξει και το VMRO το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, καθώς έτσι θα ικανοποιούσε το εθνικιστικό κοινό του εισάγοντας από το παράθυρο και σε επίσημο έγγραφο την εθνική ταυτότητα του «Μακεδόνα».
Ο κ. Ζάεφ βρέθηκε σε δύσκολη θέση, καθώς έλαβε τα μηνύματα τού τι θα σήμαινε η υιοθέτηση αυτής της τροπολογίας, ενώ ήταν σαφές το μήνυμα που έστειλε και ο πρεσβευτής της Ε.Ε. στα Σκόπια, Ντέιβιντ Γκιρ, ο οποίος δήλωσε ότι τα ευρωπαϊκά στάνταρ δεν προβλέπουν την αναφορά της εθνικής ταυτότητας σε έγγραφα όπως οι ταυτότητες.
Ο ευρωπαίος αξιωματούχος δήλωσε ότι «μπορεί προς το παρόν το θέμα των ταυτοτήτων στην ΕΕ να ρυθμίζονται από το εθνικό δίκαιο των κρατών – μελών, αλλά τον επόμενο Αύγουστο θα τεθεί σε εφαρμογή ο Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων, ο οποίος απαγορεύει την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, όπως η φυλή, η εθνική καταγωγή, ο πολιτικός ή θρησκευτικός προσανατολισμός και άλλες πεποιθήσεις», στέλνοντας σαφές μήνυμα στη βορειομακεδονική πλευρά.
Και η παρέμβαση ενός μικρού κόμματος που τάχθηκε εναντίον της πρότασης του BESA προσφέρει οδό διαφυγής στον κ. Ζάεφ, από ένα πεδίο σύγκρουσης με την Ελλάδα και την Ε.Ε., διατηρεί όμως την ένταση με τον κυβερνητικό εταίρο του το BESA.
Ο κ. Ζάεφ επιχειρεί να κρατήσει ισορροπίες, με τρόπο όμως που δοκιμάζει τις αντοχές και της Αθήνας και εμφανίσθηκε κατόπιν με δηλώσεις του υπέρμαχος της… προβολής της ταυτότητας των μικρών κοινοτήτων, με μοναδικό στόχο βεβαίως να διασκεδασθούν οι εντυπώσεις ότι θέτει υπό αμφισβήτηση τη «μακεδονική» ταυτότητα.
Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας θέλησε να κάνει διαχωρισμό της ιθαγένειας με την εθνικότητα τονίζοντας ότι «όταν μιλάμε για μακεδονική ιθαγένεια αυτό αφορά όλους τους πολίτες μας, ενώ όλοι οι Μακεδόνες δεν έχουν την ίδια εθνική καταγωγή, κάποιοι είναι Αλβανοί, Τούρκοι, Ρομά, Βλάχοι, Βόσνιοι, Σέρβοι και όποιες άλλες εθνικές κοινότητες…» και πρόσθεσε: «Όπως παλεύουμε εμείς οι Μακεδόνες για τη Μακεδονική μας ταυτότητα, τη μακεδονική μας γλώσσα, έτσι πρέπει να σεβαστούμε τα ζητήματα ταυτοτήτων και των ολιγομελών κοινοτήτων»…
Με τις δηλώσεις αυτές, ο κ. Ζάεφ δείχνει πόσο ευάλωτος είναι απέναντι στους εκβιασμούς των αλβανόφωνων και πόσο εύκολο είναι για τον ίδιο να ερμηνεύσει διασταλτικά όλα τα «παράθυρα» που του έχει προσφέρει η Συμφωνία των Πρεσπών, φλερτάροντας με τις θέσεις του Εθνικιστικού VMRO, ακόμη και με ρίσκο για τις σχέσεις με την Ελλάδα και την ΕΕ…
Έχει σημασία επίσης, ότι το δελτίο ταυτότητας είναι μεν για εσωτερική χρήση εντός της Βόρειας Μακεδονίας αλλά χρησιμοποιείται και για τις μετακινήσεις προς ορισμένες γειτονικές χώρες, όπως η Σερβία, το Κόσσοβο κ.ά. και συνεπώς εμπίπτει και στην ειδική διάταξη της Συμφωνίας των Πρεσπών, που επιβάλει για έγγραφα που χρησιμοποιούνται και στο εξωτερικό τη χρήση της ορολογίας που έχει υιοθετηθεί βάσει της νέας ονομασίας «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» και ιθαγένεια «Μακεδονική / Πολίτης της βόρειας Μακεδονίας».
Και αυτή η πρόβλεψη της Συμφωνίας των Πρεσπών είχε διατυπωθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να αφήνει (πέραν του άρθρου 7) την ευκαιρία στην άλλη πλευρά να δηλώνει, ότι με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας έχει κατοχυρωθεί η «μακεδονική ταυτότητα», κάτι που αποτελούσε όμως τον πυρήνα της διαφοράς για το ονοματολογικό, από τη γένεσή της.
*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr και στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος».

Ο πρώην Ολυμπιονίκης σπρίντερ κάνει μια δεύτερη απόπειρα εισόδου στην πολιτική του Laval
Εάν υπάρχει ένα ειρωνικό μάθημα που πρέπει να αντληθεί από τη δημοτική πολιτική στην πόλη του Laval τα τελευταία χρόνια, είναι ίσως ότι, το να τερματίσει κανείς πρώτος και να φτάσει στους Ολυμπιακούς, δεν εγγυάται με κανένα τρόπο ότι θα εκλεγεί στο δημοτικό συμβούλιο.
Τουλάχιστον δύο πρώην Καναδοί πρωταθλητές που αγωνίστηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες προσπάθησαν, με πολύ λιγότερη επιτυχία, να επικρατήσουν σε αυτό που κανονικά θα ήταν το εύκολο, να κερδίσουν θέση στο συμβούλιο του Laval.
Το Νοέμβριο του 2019, ο Καναδός σπρίντερ Bruny Surin προσπάθησε να κερδίσει μια θέση για το δήμαρχο Marc Demers με το «Mouvement Lavallois» κατά τη διάρκεια των εκλογών στην περιφέρεια Marc-Aurèle Fortin. Τελικά, τερμάτισε στη δεύτερη θέση, αφού δέχτηκε… γκολ, από ψηφοφόρους που επέλεξαν τον ηγέτη του Parti Laval, Michel Trottier.
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΣΤΟ SAINT-MARTIN
Δύο χρόνια πριν, στις γενικές εκλογές του 2017, ένας ακόμη Ολυμπιονίκης σπρίντερ, ο Νικόλας Μακροζωνάρης, έβαλε υποψηφιότητα για το κόμμα Action Laval της αντιπολίτευσης στην περιοχή Sainte-Dorothée. Παρόλες τις προσπάθειές του, τερμάτισε τρίτος, πολύ πίσω από τη νυν νικητή, τη Virginie Dufour του Mouvement lavallois, η οποία βρίσκεται σήμερα στην εκτελεστική επιτροπή.
Για τις εκλογές του 2021 στις αρχές Νοεμβρίου, ο Μακροζωνάρης επέστρεψε ως υποψήφιος του Action Laval, αν και αυτή τη φορά στην περιοχή του Saint-Martin. Εκεί, θα ανταγωνιστεί την υπάρχουσα σύμβουλο του Mouvement lavallois, Aline Dib, καθώς και με άλλους που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συμμετάσχουν στον αγώνα.
Από τότε που συνταξιοδοτήθηκε επίσημα ως αθλητής στίβου περισσότερο από μια δεκαετία πριν, ο Μακροζωνάρης είχε ικανοποιητική επιτυχία με τη γυμναστική ακαδημία που ίδρυσε και ενός track club για επίδοξους Ολυμπιονίκες σπρίντερ και αθλητές.
ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΣ ΑΘΛΗΤΕΣ – ΝΙΚΗΤΕΣ
«Αυτή τη στιγμή, έχουμε τρεις εθνικούς πρωταθλητές, κάτι που είναι εξαιρετικά σπάνιο σε αυτόν τον τομέα», είπε σε συνέντευξή του στο Laval News. «Και ήταν καταπληκτικό για μένα να μπορώ να αναπτύξω αυτούς τους αθλητές. Είχαμε απίστευτα αποτελέσματα μαζί τους και είμαι υπερήφανος για τους αθλητές μου».
Από πολιτική άποψη, ο Μακροζωνάρης αποδίδει την αδύναμη απόδοσή του στις εκλογές του 2017 στο ότι του δόθηκε πολύ λίγος χρόνος για να προετοιμαστεί για την ημέρα της ψηφοφορίας αυτής της χρονιάς. «Με ρώτησαν περίπου 40 ημέρες πριν από τις εκλογές», είπε.
Ωστόσο, πρότεινε ότι είναι πολύ καλύτερα προετοιμασμένος τώρα και αισθάνεται την ίδια αίσθηση αποφασιστικότητας να κερδίσει, που τον βοήθησε στο παρελθόν στο στίβο. Επίσης, έχει οκτώ μήνες για να ετοιμαστεί αυτή τη φορά.
«Μου άρεσε πολύ η εμπειρία το 2017», δήλωσε ο Μακροζωνάρης. «Μου άρεσε πολύ να μιλάω και να συναντώ ανθρώπους. Ένιωσα πραγματικά ότι ήμουν στο στοιχείο μου. Και παρόλο που προφανώς απογοητεύτηκα που δεν τα κατάφερα, ήξερα αμέσως το βράδυ των εκλογών ότι σε τέσσερα χρόνια θα προσπαθούσα ξανά…».
ΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ ΓΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ
Προχωρώντας σε μια λίστα με τις τρέχουσες ανάγκες στο Laval που ο Macrozonaris λέει ότι θα εργαστεί επιμελώς για να εκπληρώσει την κατασκευή ενός ολοκληρωμένου εσωτερικού αθλητικού κέντρου πολλαπλών χρήσεων, σαν το Claude-Robillard Center στο Μόντρεαλ, όπου οι αθλητές σε μια σειρά πολυτομεακών αθλημάτων συχνά πηγαίνουν για να αθληθούν.
Το κέντρο στο Laval θα συμπληρώσει τον αυξανόμενο κατάλογο των αθλητικά προσανατολισμένων εγκαταστάσεων που έχουν κατασκευαστεί ή βρίσκονται στα πρόθυρα να χτιστούν στο Laval, συμπεριλαμβανομένης της Place Bell και του μελλοντικού κολυμβητικού κέντρου. «Αυτό είναι κάτι που υπάρχει ήδη σε πολλές πόλεις, αλλά δεν έχουμε κάτι τέτοιο ακόμα στο Laval», δήλωσε ο Μακροζωνάρης, σημειώνοντας ότι ακόμη και ο δήμος του Saint-Laurent στο Μόντρεαλ έχει τη δική του αθλητική εγκατάσταση πολλαπλών χρήσεων.
ΘΑ ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
«Λοιπόν, νομίζω ότι το Laval χρειάζεται ένα κέντρο από αυτά που θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά αθλήματα και θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να παράγουμε υπέροχους αθλητές», συνέχισε, προσθέτοντας ότι πολλαπλές αθλητικές δραστηριότητες όπως το μπάσκετ, η γυμναστική, οι πολεμικές τέχνες, ή απλά το περπάτημα και το τρέξιμο, θα μπορούσαν να γίνουν κάτω από μια στέγη το χρόνο, χωρίς ανησυχίες για τον καιρό.
Ενώ το Laval διέθετε μια ειδική εξωτερική πίστα και γήπεδο στο Parc-école de l’Odyssée-des-Jeunes στο Auteuil / Vimont για το Jeux du Québec, ο Macrozonaris είπε ότι η ύπαρξη εσωτερικής εγκατάστασης θα προσελκύσει πολλά εθνικά και διεθνή αθλητικά γεγονότα, τα οποία με τη σειρά τους θα τονώσουν την τοπική οικονομία.
Λέγοντας ότι οι θεμελιώδεις ανάγκες των κατοίκων του Saint-Martin συγκαταλέγονται επίσης στις προτεραιότητές του, ο Macrozonaris πρόσθεσε ότι πιστεύει πως πολλοί άνθρωποι που ζουν στο Laval θα συμφωνούσαν ότι είναι καιρός η πόλη να έχει το δικό της αθλητικό συγκρότημα εσωτερικών χώρων.

Εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, μια ομάδα αξιόλογων συμπάροικων με πρωτεργάτη τον πρώην υπουργό και βουλευτή της Επαρχίας του Κεμπέκ, Χρήστο Σύρρο, δημιούργησαν ένα «μη» οργανισμό – μια και δεν υπάρχει επίσημα πουθενά, υπό το όνομα ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ.
Αυτός ο «μη» οργανισμός είναι πλαισιωμένος από άτομα που είναι δυσαρεστημένα από τη νυν διοίκηση της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ με τον τρόπο διαχείρισης του κοινοτικού οργανισμού, προπαντός στον οικονομικό τομέα. Απ’ ότι λένε, όλοι τους θέλουν να βοηθήσουν τον κοινοτικό οργανισμό να ξεπεράσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και να μεγαλουργήσει, με τις διοικητικές καινοτομίες που θα κάνει.
Από την αρχή της «μη» ύπαρξης του, είχε προτείνει – απ’ ότι διακήρυξαν οι εκπρόσωποί του από τα παροικιακά μέσα ενημέρωσης, προπαντός μέσω ραδιοφωνικών προγραμμάτων – να βοηθήσει την οικονομική θέση της κοινότητας, εφόσον όμως η κοινοτική διοίκηση «άνοιγε τα βιβλία της». Φυσικά, αυτό δεν έγινε. Ακόμα δε, η κοινοτική διοίκηση βρήκε τρόπο να αποτρέψει το «μη» οργανισμό να γράψει μέλη στην κοινότητα. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Σήμερα, στη σελίδα 21, στο εβδομαδιαίο αφιέρωμα της εφημερίδας μας «200 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ» θα διαβάσετε το τρίτο (και τελευταίο) μέρος της μίας και μοναδικής «ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ».
Θα ήταν λοιπόν παράλειψη να μην υπενθυμίσω ότι ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ Η ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ! Το να χρησιμοποιείται ο ορισμός αυτός για δημιουργία ενός «μη» οργανισμού, είναι ωμά ένας σφετερισμός σε αυτό το ΙΕΡΟ ΟΝΟΜΑ.
Απ’ ότι ξέρω, πουθενά αλλού δεν έχει δημιουργηθεί από τότε οργανισμός ή «μη» οργανισμός με το ίδιο όνομα.
Όπως όλοι γνωρίζουμε, Η ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ των Σκουφά, Τσακάλωφ και Ξάνθου δημιουργήθηκε για τον ΙΕΡΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ από τον Τουρκικό ζυγό των 400 και πλέον χρόνων. Ο «μη» οργανισμός, από ποιο ζυγό θέλει να ελευθερώσει την Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ;
Διερωτώμαι επίσης, ποιος είναι ο… Σκουφάς, ποιος ο… Τσακάλωφ και ποιος ο… Ξάνθος σε αυτόν το «μη» οργανισμό…;
Θέλω να πιστεύω ότι δεν υπήρχε κακή πρόθεση, το να διαλέξουν αυτή την ονομασία οι αξιόλογοι συμπάροικοι με πρωτεργάτη το Χρήστο Σύρρο, για να «ξυπνήσουν» την παροικία από τα κοινοτικά δρώμενα.
Θα δεχόμουν μια παραλλαγή στην ονομασία αυτή, μια και τα πράγματα δείχνουν ότι αυτός ο «μη» οργανισμός έχει βάλει στόχο να αναλάβει την κοινοτική διοίκηση στις επόμενες κοινοτικές εκλογές τον Ιούνιο του 2022.
Θα μπορούσε να μετονομαστεί «Κοινοτική Φιλία» ή κάτι παρόμοιο, αλλά το να προβάλλεται με την ίδια ονομασία ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, για μένα τουλάχιστον είναι απλά σφετερισμός και τίποτε λιγότερο, για να μην προσθέσω ότι είναι και μέγα προσβολή στη ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ και στην Ελληνική Ιστορία.
Ως φόρο τιμής όλων αυτών που έχυσαν το αίμα τους για να συνεχίζουμε να υπάρχουμε ως Ελληνικό Έθνος, προτρέπω τα στελέχη του «μη» οργανισμού να διαλέξουν άλλη ονομασία.
Ελληνική παροικία
και εμβολιασμοί
Όσοι δε γνωρίζετε, η κυβέρνηση του Κεμπέκ άρχισε τους εμβολιασμούς του γενικού πληθυσμού. Οι εμβολιασμοί – ΜΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΙ – θα γίνουν σε προσδιορισμένους χώρους, με προτεραιότητα την ηλικία των ατόμων. Ως αρχή θα εμβολιαστούν τα άτομα 85 ετών και άνω, και μετά οι μικρότερες ηλικίες. Ο εμβολιασμός θα γίνεται αφού κλείσετε ραντεβού μέσω της ιστοσελίδας ή του τηλεφωνικού κέντρου.
Και ιδού η ερώτηση: Ξέροντας την κατάσταση που επικρατεί στην παροικία μας, ποιος οργανισμός θα ενδιαφερθεί για να εμβολιαστούν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας;
Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, λάβαμε ένα τηλέφωνο παραπόνων γι αυτό το συγκεκριμένο θέμα από μια ηλικιωμένη γυναίκα. Μας είπε ότι θέλει να κάνει το εμβόλιο αλλά δεν έχει κανέναν να τη βοηθήσει, αν και έχει παιδιά που κατοικούν σε άλλη πόλη.
Σαν αυτή την κυρία υπάρχουν εκατοντάδες συμπάροικοι που χρειάζονται βοήθεια για να κάνουν το εμβόλιο. Κι’ όμως, ακόμα με την οικονομική οντότητα που έχει η παροικία μας, αυτά τα εκατοντάδες άτομα δεν έχουν κανέναν οργανισμό να τους βοηθήσει.
Εδώ πρέπει να πληροφορήσω, ότι μικρότερες παροικίες από τη δική μας έχουν οργανωθεί, για να πλαισιώσουν και να βοηθήσουν τους ηλικιωμένους τους να κάνουν το εμβόλιο. Εμείς όμως έχουμε πλήρη αδράνεια, δεν εκμεταλλευόμαστε τα ειδικά κυβερνητικά προγράμματα που έβγαλαν οι κυβερνήσεις για το σκοπό αυτό. Θα μου πείτε, που είναι οι δικοί μας οι ειδικοί να μεριμνούν να φέρνουν όλα αυτά τα κονδύλια που υπάρχουν για δεκάδες προγράμματα και που επωφελούνται άλλες παροικίες. Κάποτε, ο κοινοτικός οργανισμός είχε τέτοιο άτομο, το οποίο έφυγε διότι δεν το άφηναν να εργαστεί στον τομέα που το προσέλαβαν. Βρίσκεται αλλού πλέον, σε πολύ μεγάλη θέση. Εμείς όμως συνεχίζουμε να «τρωγόμαστε» τόσο στον κοινοτικό χώρο όσο και στον τομέα των κογκρέσων, που ξόδεψαν και ξοδεύουν χιλιάδες δολάρια σε νομικές υποθέσεις. Μπράβο μας και εύγε μας…!

Με αφορμή το Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Σωτηρίου «Οι εκκλησίες δεν πωλούνται», επανέρχομαι με κάποιες παλαιότερες σκέψεις μου με τις οποίες επεσήμανα το καθεστώς διοίκησης και διαχείρισης της εκκλησιαστικής περιουσίας.
Σήμερα θα επιχειρήσω να θίξω την πνευματική αλλά και οικονομική διαφοροποίηση στο πέρασμα του χρόνου.
Από την ίδρυσή τους οι τοπικές κοινότητες έθεσαν ως πρωταρχικό στόχο την απόκτηση ακίνητης περιουσίας για να στεγάσουν τα κοινωφελή ιδρύματα και τις εκκλησίες , που διοικητικά τότε ανήκαν στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής.
Η πρώτη ιδιοκτησία στο Μόντρεαλ υπήρξε η αγγλικανική εκκλησία επί της Sherbrooke, γνωστή αργότερα ως Αγία Τριάδα, στο υπόγειο της οποίας στεγάστηκαν τα γραφεία της κοινότητας, το πρώτο ελληνικό σχολείο και το προξενείο.
Οι μεταναστευτικές δεκαετίες 50-70 δημιούργησαν νέες ανάγκες, με αποτέλεσμα να ανοικοδομηθούν νέοι ναοί, σχολεία και κοινοτικά κέντρα. ‘Εκτοτε, η κοινότητα είναι υπεύθυνη για τη συντήρηση και τον καλλωπισμό των κτηρίων, τη μισθοδοσία των υπαλλήλων, του εκπαιδευτικού προσωπικού και των ιερέων.
Με την πάροδο του χρόνου και με τη σημαντική άνοδο στις τιμές των ακινήτων, ο οργανισμός βρέθηκε με μία σεβαστή περιουσία, που όμως δεν φρόντισε να την αξιοποιήσει. Οι εκκλησίες, εν τω μεταξύ, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της κακοδιαχείρισης δεν αποφέρουν πλέον επαρκεί έσοδα ώστε να καλυφθούν οι πολλαπλές ανάγκες.
Ταυτοχρόνως, η κοινότητα αντιμετωπίζει απρόβλεπτα έξοδα άμεσης συντήρησης των κτηρίων, σε μία περίοδο δραματικής μείωσης των εσόδων, κυρίως λόγω των κυβερνητικών περικοπών και της καθολικής αποχής των μελών.
Η επίμονη προσπάθεια της διοίκησης να εκποιήσει το προνομιούχο οικόπεδο της Αγίας Τριάδος αντί πινακίου φακής για να καλύψει άμεσα χρέη, δεν βρήκε ανταπόκριση.
Εν τω μεταξύ, εξ’ αιτίας των άστοχων χειρισμών, είναι αμφίβολο εάν η Στέγη Ηλικιωμένων περιέλθει τελικά στην κοινότητα.
Η πυρκαγιά της ιστορικής «Παναγίτσας», που απέφερε τα περισσότερα έσοδα, ήταν άλλο ένα χτύπημα, ακόμη μεγαλύτερο όταν η αποκατάστασή της στοίχισε δύο επιπλέον εκατομμύρια, χωρίς να δοθούν πειστικές εξηγήσεις.
Γεγονός είναι ότι οι κοινότητες Μόντρεαλ και Τορόντο επί μακρόν είχαν επαναπαυτεί και εξαρτώντο από τα έσοδα των εκκλησιών, χωρίς να φροντίσουν να αναζητήσουν άλλες πηγές εσόδων. Οι καιροί όμως αλλάζουν… Ας μην τρέφουμε αυταπάτες.
Οι εκκλησίες των «αστικών» κοινοτήτων, όπως και όλες οι εκκλησίες, κτίστηκαν με τα χρήματα των πιστών, συνεπώς πνευματικά, διοικητικά και ιδιοκτησιακά ανήκουν στην Ιερά Αρχιεπισκοπή.
Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η «εκ μέρους» των μελών επιστολή συμπαράστασης του προέδρου της ΕΚΜΜ Ανδρέα Κριλή προς την καταρρέουσα Ελληνική Κοινότητα Τορόντο, που δε δίστασε να σύρει στα δικαστήρια, με αβάσιμες κατηγορίες, την Ιερά Μητρόπολη και το Εθνικό Κογκρέσο του Καναδά. Θλίβεται κανείς όταν βλέπει πρωτοβάθμιους, υποτίθεται, οργανισμούς να βυθίζονται στο σκότος.
Εν κατακλείδι, υπό τις επικρατούσες συνθήκες, η προτεινόμενη λύση του Αρχιεπισκόπου Σωτηρίου στην Κοινότητα του Τορόντο, είναι άκρως ρεαλιστική.
Λύση που πρέπει να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν της η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ…

Οι καθημερινές προκλήσεις των Τούρκων δείχνουν το μέλλον των διερευνητικών, με άμεσο συμπέρασμα ότι η πρωθυπουργική ρήση
για «ακραίους» αποτελεί «ρητορική έκφραση της στιγμής»
Είναι γνωστή η τοποθέτηση Σαμαρά για τη ματαιότητα των διερευνητικών, που κατά τον πρώην πρωθυπουργό είναι προσχηματικές, με σκοπό να μην υπάρξουν κυρώσεις από την ΕΕ εις βάρος της Τουρκίας για τις αδιαλείπτως επαναλαμβανόμενες παραβατικές συμπεριφορές της.
Την τοποθέτηση του Αντώνη Σαμαρά, σύμφωνα με σχετικό γκάλοπ, υιοθέτησαν κατά 31,8% ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ και 28,6% ψηφοφόροι της ΝΔ.
Η ΝΔ απάντησε με διαρροές του τύπου «είναι δικαίωμα κάθε πρωθυπουργού να εκφράζει τις απόψεις του» και ότι «αυτές είναι οι πάγιες θέσεις του Αντώνη Σαμαρά».
Δυστυχώς ή ευτυχώς –τι από τα δύο ισχύει– την έναρξη των διερευνητικών επαφών ακολούθησε ένα μπαράζ τουρκικών ανακοινώσεων, με σημαντικότερη εκείνη του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ψάχνοντας να βρει κάποια αφορμή για υπαιτιότητα της ελληνικής πλευράς, ώστε όταν οι διερευνητικές πέσουν στα βράχια –γιατί εκεί οδηγούνται– να κατηγορήσει την ελληνική πλευρά, την οποία απειλεί συνεχώς με δηλώσεις πρωτοκλασάτων αξιωματούχων του.
Δεν αρκείται όμως στα λόγια. Η πρόσφατη Νavtex που εξέδωσε, για την είσοδο του «Τσεσμέ» στα διεθνή ύδατα –δυνητικώς δικά μας– δείχνει ότι επιθυμεί να συνεχίσει την ένταση στην Αιγαίο, ώστε να μπορεί να πιέσει την Ευρώπη αργότερα –όταν θα έχει καταφέρει να κάνει κάποια βήματα στην οικονομία του, και δώσει μια λύση στην πίεση των Αμερικανών για τους S-400– με την απειλή των λαθρομεταναστών μέσω Ελλάδας και τις εξορύξεις σε ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου.
Όλη αυτή την προκλητική συμπεριφορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης τη «δικαιολόγησε» διπλωματικά –στη συνέντευξή του στο Νίκο Χατζηνικολάου– λέγοντας ότι οι απειλές του Ερντογάν ήταν «μια ρητορική έκφραση της στιγμής».
Η έκπληξη όμως για τις διερευνητικές ήλθε σε μια αποστροφή της ομιλίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων.
Εκεί ο πρωθυπουργός τοποθετήθηκε με μια ακατανόητη ερμηνεία, για όλους όσοι έχουν εκφράσει την αντίρρησή τους και την ανησυχία τους για το αποτέλεσμα των διερευνητικών, χαρακτηρίζοντας όλους συλλήβδην ως «ακραίους»!!!
Επί λέξει, ανέφερε τα εξής: «Ένα μέρος μίας χώρας που έχει αυτοπεποίθηση είναι να μπορεί να μιλάει και να υπερασπίζεται τα δίκαιά της και ενίοτε και στο εσωτερικό της χώρας να αντιπαλεύει φωνές, οι οποίες είναι τόσο ακραίες, που να οδηγούν νομοτελειακά σε καταστάσεις τις οποίες δε θέλουμε ή δε θεωρούμε προς όφελος των εθνικών συμφερόντων… Να μην παθιαζόμαστε από συναισθηματικές αντιδράσεις που, ειδικά, στα θέματα εξωτερικής πολιτικής κατά κανόνα δεν οδηγούν σε καλό. Σίγουρα δε μας οδήγησαν σε καλό τις φορές που επικράτησαν, κάνοντας μία σύντομη ανασκόπηση της ιστορίας μας τα τελευταία 200 χρόνια…».
Δηλαδή, κατά τον πρωθυπουργό, όποιος έχει αντίθετη άποψη από τη δική του, «αντιπαλεύει» μαζί του, επειδή ο ίδιος θεωρεί ότι πρόκειται για «ακραίες» απόψεις, που δεν είναι προς όφελος των εθνικών μας συμφερόντων!!!
Εγωιστική και εν μέρει μειωτική για το σύνολο των ψηφοφόρων που τον επέλεξαν πρωθυπουργό, οι οποίοι κατά τον Κυριάκο οφείλουν(!) να αποδέχονται τις αποφάσεις του σε ένα εξόχως εθνικό θέμα, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν τη δική τους άποψη, αφού αν το πράξουν θα χαρακτηριστούν ως «ακραίοι».
Βεβαίως, δε συμφωνούμε με την πρωθυπουργική φράση περί «ακραίων» και μάλλον το απόσπασμα αυτό της ομιλίας του χρησιμοποιώντας τη δική του ρήση μπορεί να θεωρηθεί ότι «πρόκειται για ρητορική έκφραση της στιγμής».
Σε διαφορετική περίπτωση, θα έπρεπε να προβληματιστεί ο πρωθυπουργός για την ύπαρξη μεγάλου αριθμού «ακραίων» που τον ψήφισαν, οι οποίοι επικροτούν τις περισσότερες από τις κυβερνητικές ενέργειές του –οικονομικά, Covid-19, πανδημία–, αλλά διατηρούν το δικαίωμα να έχουν γνώμη και να την εκφράζουν, για εκείνους που διατηρούν επιφυλάξεις.
ΚΑΙ ΕΝΑΣ «ΑΚΡΑΙΟΣ» ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΓΕΝΕΥΗΣ: «ΟΙ ΔΙΕΡΕΥΝΗΤΙΚΕΣ ΘΑ ΕΠΙΣΠΕΥΣΟΥΝ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ»
Εκτός από τους εγχώριους προβληματισμένους πολίτες για τις διερευνητικές, υπάρχουν και σημαντικές προσωπικότητες που ζουν στο εξωτερικό και εκφράζουν και αυτοί τις απόψεις τους για τα θέματα αυτά.
Χαρακτηριστικό είναι το άρθρο του Μελέτη Μελετόπουλου, διδάκτορα Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης, που αναρτήθηκε στο in.gr και το οποίο αναδημοσιεύουμε αυτούσιο:
«Ο κ. Τσαβούσογλου σείει το casus belli της τουρκικής εθνοσυνέλευσης ενώ ξεκινούσαν οι διερευνητικές συνομιλίες. Όμως διερευνητικές υπό απειλή πολέμου δε νοούνται. Μόνο η Τσεχοσλοβακία ενέδωσε στις απειλές του Χίτλερ και τον Οκτώβριο του 1938 του παρέδωσε το ανατολικό της τμήμα. Λίγους μήνες αργότερα, το Μάρτιο του 1939, οι Ναζί κατέλαβαν ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία. Η λογική απάντηση κάθε κυβέρνησης που εκπροσωπεί ένα κυρίαρχο κράτος είναι η αναβολή κάθε συζήτησης μέχρι να αποσυρθεί το casus belli. Στοιχειώδες και αυτονόητο.
Εξάλλου, το μόνο αντικείμενο συζήτησης με την τουρκική πλευρά είναι η υφαλοκρηπίδα. Το επαναλαμβάνει η κυβέρνηση και ιδίως ο υπουργός Εξωτερικών σε κάθε ευκαιρία. Αλλά τότε προς τι οι διερευνητικές; Διερευνητικές για την υφαλοκρηπίδα έχουν γίνει και εξακολουθούν να γίνονται επί δεκαετίες, χωρίς αποτέλεσμα.
Οι διερευνητικές για την ελληνική πλευρά δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα, εκτός από την επίδειξη «καλής θέλησης» προς τη διεθνή κοινότητα και την αναβολή της αναπόφευκτης ρήξης με την τουρκική πλευρά. Αλλά ούτε αυτά δε θα συμβούν. Διότι, αντιθέτως, οι διερευνητικές εγκυμονούν τον κίνδυνο να επισπεύσουν τη ρήξη, διότι θα καταδείξουν το πλήρες αδιέξοδο και τη νομικά, πολιτικά, εθνικά, τεχνικά αδύνατη συζήτηση, επί θεμάτων που άπτονται της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας.
Οι Τούρκοι απεναντίας επιδιώκουν, μέσω των διερευνητικών, να θέσουν επισήμως ζητήματα όπως η Θράκη, η αποστρατιωτικοποίηση νησιών, η κυριαρχία νησιών, η… Κρήτη και άλλα ευτράπελα, για κάθε σοβαρό γνώστη του διεθνούς δικαίου. Αν η Ελλάδα, όπως είναι αυτονόητο, αρνηθεί να συζητήσει παρόμοια ζητήματα, οι Τούρκοι θα παρουσιάσουν την ελληνική πλευρά ως «αδιάλλακτη» και θα επιρρίψουν σε αυτήν το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων. Ταυτόχρονα, θα έχουν επιτύχει να καταστήσουν αντικείμενο έστω και ενός αποτυχημένου διαλόγου, θέματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της σκληρής ελληνικής εθνικής κυριαρχίας.
Πέραν αυτών, η προσέλευση, υπ’ αυτές τις συνθήκες, της ελληνικής κυβέρνησης σε διερευνητικές, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή διχογνωμία εντός του ελληνικού πολιτικού συστήματος και ιδιαίτερα στο εσωτερικό της συμπολίτευσης. Ταυτόχρονα, θα εμφανιστούν τάσεις απονομιμοποίησης της κυβέρνησης στην ευρύτερη κοινή γνώμη, σε βαθμό πολύ μεγαλύτερο από ό,τι συνέβη με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, διότι εδώ το διακύβευμα είναι η ίδια η φινλανδοποίηση της χώρας. Και αυτά, τη στιγμή που το εσωτερικό μέτωπο πρέπει να είναι αρραγές.
Διερευνητικές θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν με πιθανότητες επιτυχίας, μόνον εάν οι Τούρκοι προσέρχονταν χωρίς απειλή πολέμου, με σεβασμό του διεθνούς δικαίου, με εκ των προτέρων δήλωση σεβασμού της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας και επικέντρωση στο μόνο υπαρκτό νομικά ζήτημα, δηλαδή στην υφαλοκρηπίδα. Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση θα μπορούσε να επεκταθεί στη σύναψη εμπορικών συμφώνων και πολιτιστικών ανταλλαγών. Ενδεχομένως και σε μια αμοιβαίως αποδεκτή λύση του Κυπριακού στη λογική της αποκατάστασης μιας ενιαίας και αδιαίρετης Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς τουρκικά στρατεύματα και εποίκους, με ισονομία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Επίσης, θα μπορούσε να εξευρεθεί μια λύση στο ζήτημα των υδρογονανθράκων στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου. Όλα αυτά όμως ανήκουν μάλλον στη σφαίρα της ουτοπίας, οπότε η κυβέρνηση πρέπει να προετοιμάζεται για την επιστροφή στην ένταση, και μάλιστα πολύ σύντομα. Και αυτή τη φορά, χωρίς τη δυνατότητα επιστροφής σε διαπραγματεύσεις».

Αγαπητοί Συμπατριώτες,
Αυτή τη στιγμή η χώρα μας μαστίζεται από τρία μεγάλα κακά: τον κορωνοϊό, την οικονομική κρίση και τη λαθρομετανάστευση, με το τελευταίο να είναι το μεγαλύτερο. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία του έθνους μας δε διατρέχαμε τόσο μεγάλο κίνδυνο αφανισμού. Ακόμη και στην Άλωση της Πόλης το μέλλον δεν ήταν τόσο ζοφερό. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι έχουν φύγει για το εξωτερικό, τα περισσότερα χωριά είναι πλέον ερείπια από πέτρα και ξύλο, με λίγους ηλικιωμένους να τα υπερασπίζονται και οι Έλληνες κάνουν λιγότερα παιδιά από ποτέ. Το χρέος έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, η ανεργία έχει εκτιναχθεί, ενώ ο άλλοτε περήφανος αγρότης, κτηνοτρόφος, έμπορος ή εργάτης Έλληνας, έχει καταντήσει λαντζιέρης. Και όχι μόνο αυτό: πλέον δεν μπορεί να κυκλοφορήσει καν ελεύθερος! Βρισκόμαστε σε μία κρίσιμη πορεία για το έθνος μας: καταστροφή από τη μία πλευρά και σωτηρία από την άλλη. Όλα εξαρτώνται από εμάς.
Θα μπορούσε κανείς να πει πως είμαστε η πιο ευλογημένη χώρα. Έχουμε βουνά, δάση, νησιά, εύφορες πεδιάδες, πολλά ποτάμια και ένα εξαιρετικό κλίμα. Παράγουμε σχεδόν όλους τους καρπούς της γης: λάδι, κρασί, σιτάρι, πορτοκάλια, πατάτες, καπνό, ρύζι, ρόδια και πάρα πολλούς άλλους. Όπου και να ταξιδέψει κανείς θα βρει την υπενθύμιση τού – όχι και τόσου μακρινού – ένδοξου παρελθόντος μας: μνημεία λαξευμένα από πέτρα, αρχαίους μαρμάρινους ναούς, ταπεινές οικίες και αρχοντικά, εργοστάσια και μοναστήρια. Αλλά όχι μόνο δεν εκτιμάμε τον πλούτο μας, δεν τον διαφυλάσσουμε, και χειρότερα, τον πολεμάμε λυσσαλέα μέσω της άγνοιας, της δειλία μας και της τάσης μας προς τη δουλεία.
Αυτήν τη στιγμή συντελείται στο Δήμο Μαραθώνος της Αττικής ένα έγκλημα που όμοιο του δεν έχει ξαναδεί το έθνος. Ο χώρος όπου διαδραματίστηκε η πιο σημαντική μάχη στην ιστορία, η μάχη που έσωσε τον Ελληνικό Πολιτισμό και που διαφύλαξε το ελεύθερο πνεύμα της Δύσης, θα μετατραπεί σε μία νέα Μέκκα. Εκεί όπου βρίσκεται το Τρόπαιο της μάχης θα γίνει τζαμί, όπου οι Μωαμεθανοί θα προσεύχονται για την ταχεία εξισλάμιση του τόπου. Ο τύμβος των Μαραθωνομάχων θα γίνει ένας ανοικτός βόθρος προς εξυπηρέτηση των αναγκών των νέων κατοίκων. Η Νέα Μάκρη μάλλον θα έχει την τύχη της παλαιάς Μάκρης: θα εξελιχθεί σε μία πλήρως Μουσουλμανική Πόλη. Και το ιερό των Αιγυπτίων Θεοτήτων στη Βραυρώνα θα καταντήσει μία παραγκούπολη, αφού η παρακείμενη εγκαταλελειμμένη Αμερικανική Βάση θα εξυπηρετήσει άψογα αυτές της ανάγκες. Αντίο στον Μαραθώνα και αντίο στην Ελλάδα.
Ίσως να πιστεύετε πως πρόκειται περί υπερβολής, ίσως να λέτε πως είναι «ρατσιστικό παραλήρημα», ή ίσως απλώς να μη σας ενδιαφέρει, αφού δε σας αφορά άμεσα. Διαβάστε πρώτα μέχρι το τέλος και να κρίνετε ύστερα.
Η Κατερίνα Πατιτή, κάτοικος Νέας Μάκρης (Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΩΡΟ) – που τα περασμένα χρόνια έχει καταβάλει υπεράνθρωπη προσπάθεια για να μη γίνει ο Μαραθώνας Νέα Μόρια, έγινε θύμα ενός περιστατικού την Κυριακή 7-2-2021 που θυμίζει καταστάσεις παρόμοιες με χώρες όπως το Αφγανιστάν και τη Σομαλία.
Η κ. Πατιτή μαζί με τον οκτάχρονο γιο της, μία φίλη της και την ανήλικη κόρη της φίλης της, είχε αποφάσισε να επισκεφθεί την παραλία Νέας Μάκρης, για να καταγράψει, σε κάμερα και τηρώντας τους νόμους, την παρουσία ενός υπερβολικού αριθμού μεταναστών. Συγκεκριμένα, ήθελε να τραβήξει ένα βίντεο που θα αποδείκνυε ότι ήδη έχουν μεταφερθεί νέοι παράτυποι μετανάστες στο γνωστό ξενοδοχείο «Marathon Beach» που λειτουργεί ως δομή (η οποία ανήκει σε πρώην Δήμαρχο της Νέας Μάκρης, μέλος της Νέας Δημοκρατίας). Έχοντας φθάσει, επιχείρησε καταρχήν να φωτογραφήσει τον παράνομο αγωγό λυμάτων της Δομής που ρυπαίνει το παραλιακό μέτωπο. Τότε εμφανίστηκαν τέσσερεις αλλοδαποί που κινήθηκαν απειλητικά εναντίον της ιδίας, της φίλης της και των ανήλικων παιδιών τους. Εκείνες φοβούμενες, έτρεξαν προς το κτήριο του Ναυτικού Ομίλου, όπου υπήρχε πλήθος κόσμου. Παράλληλα, ένας αλλοδαπός με μηχανάκι που είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα, ερχόταν καταπάνω τους με μεγάλη ταχύτητα – με σκοπό να κτυπήσει τα παιδιά τους. Η κ. Πατιτή μόλις τον είδε του έκανε νεύμα να πάει πιο σιγά, αλλά εκείνος άρχισε τότε να την απειλεί και να την εξυβρίζει. Ταυτόχρονα, εμφανίστηκαν άλλοι τρεις μετανάστες, οι οποίοι άρχισαν ενώπιον του κόσμου να την απειλούν και μάλιστα λέγοντας της ότι «τις γυναίκες στη χώρα τους τις… γκαμάνε, τους κόβουν το λαιμό και τους φοράνε μπούργκα».
Η κ. Πατιτή προσπάθησε να κρατήσει τους τόνους χαμηλούς, έτσι ώστε να μην της επιτεθούν οι αλλοδαποί και να προστατεύσει τη σωματική ακεραιότητα των παρευρισκόμενων. Κατάφερε να απομονώσει τρεις από αυτούς με τη βοήθεια του κόσμου και στη συνέχεια τηλεφώνησε στο Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Μάκρης. Αντί να της παράσχουν αμέσως βοήθεια ωστόσο, της αποκρίθηκαν πως «δε διαθέτουν περιπολικό».
Κατόπιν κάλεσε το νούμερο 100, από το οποίο ζήτησε να ειδοποιηθεί άμεσα η Ομάδα ΔΙΑΣ Βορειοανατολικής Αττικής. Το έκανε αυτό, γιατί αντίθετα από το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα, η ομάδα ΔΙΑΣ πράττει πάντα σύμφωνα με τον νόμο και οι αστυνομικοί της τιμάνε τη στολή και τη θέση τους. Έπειτα από μισή ώρα, προσπαθώντας με τη βοήθεια ενός ηλικιωμένου ζευγαριού και μιας κυρίας να συγκρατήσουν τους τρεις αλλοδαπούς, έφθασε περιπολικό της ομάδας ΔΙΑΣ που τους μετέφερε στο Α.Τ. Νέας Μάκρης.
Αντί να τελειώσει εκεί το ζήτημα, με την αστυνομία να κάνει το καθήκον της, ο αξιωματικός υπηρεσίας πήρε το μέρος των μεταναστών και άρχισε να της φωνάζει, να απειλεί ότι θα την «κλείσει στο κρατητήριο και θα την περάσει αυτόφωρο» και να την αποκαλεί «ρατσίστρια» χωρίς καν να τη γνωρίζει. Προτίμησε να την κλείσει σε ένα γραφείο και να της φωνάζει, παρά να την ανακρίνει περί του θέματος. Από το κινητό ενός από τους μετανάστες μιλούσε με δικηγόρο τους, που του υποδείκνυε τι να γράψει εναντίον της και την απείλησε ότι θα βρεθεί και μηνυμένη στον εισαγγελέα. Η κατάσταση αυτή κράτησε περίπου 45 λεπτά. Προσπάθησε να εξηγήσει στον αξιωματικό υπηρεσίας την απαράδεκτη συμπεριφορά του, ενώ του είπε πως αν δεν άλλαζε τη στάση του θα έπρεπε να απευθυνθεί στους ανώτερους του. Εκείνος της απάντησε επί λέξει: «Να πας όπου θες… τους έχω όλους γραμμένους».
Ξαφνικά εμφανίστηκε ένας κύριος με πολιτικά ρούχα και με ένα αδιάφορο ύφος, που έπειτα από ερώτηση τής απάντησε ότι ήταν ο Διοικητής, με τον οποίο την Παρασκευή 5/2 είχαν συμφωνήσει να συναντηθούν την Κυριακή 7/2 – με δική της παρότρυνση – ώστε να τον ενημερώσει για τα προβλήματα στην περιοχή και για τις καταγγελίες που υπήρχαν για το συγκεκριμένο Τμήμα. Ο λόγος της συνάντησης ήταν πως θα έδινε συνέντευξη τη Δευτέρα σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό.
Παρά την παρουσία του διοικητή, ο Αξιωματικός Υπηρεσίας συνέχιζε να της μιλάει σε έντονους τόνους, σεβόμενος ούτε τον Διοικητή του, ο οποίος δεν πήρε καμία θέση ως προς το συμβάν και καθόταν φοβισμένος σε μια καρέκλα παρακολουθώντας τον εκφοβισμό που δεχόταν.
Όταν απευθύνθηκε προς τον Διοικητή για να συμμορφώσει τον κατώτερο του, ο Αξιωματικός Υπηρεσίας θύμωσε ακόμη περισσότερο και απείλησε ότι θα της περάσει χειροπέδες και θα την κλείσει στο κρατητήριο μέχρι την επόμενη μέρα για να τη στείλει στον Εισαγγελέα.
Βλέποντας πως ο αξιωματικός υπηρεσίας δεν ήταν συνεννοήσιμος απευθύνθηκε στο Διοικητή. Του ζήτησε να τηλεφωνήσει αμέσως στον Ταξίαρχο Β.Α. που γνώριζε σε ποια κατάσταση βρισκόταν το Α.Τ. Νέας Μάκρης και μπορούσε να τη βοηθήσει.
Τότε ο Διοικητής της έκανε έκκληση να μιλήσουν ιδιαιτέρως στο γραφείο του. Εκεί της είπε – ψευδώς – πως είχε μετατεθεί στο Α.Τ. Νέας Μάκρης μόλις τον περασμένο Οκτώβριο και δε γνώριζε σε τι κατάσταση βρισκόταν το Τμήμα. Της ζήτησε να μην προβεί σε μήνυση και να λήξει το θέμα. Η κ. Πατιτή, εφόσον είχε ήδη μείνει τόσες ώρες στο Τμήμα υπό τον εκφοβισμό του αξιωματικού υπηρεσίας και μη θέλοντας να συνεχιστεί η ταλαιπωρία του παιδιού της, δέχθηκε να μην υποβάλει μήνυση αλλά ζήτησε τα στοιχεία του αξιωματικού υπηρεσίας τα οποία ωστόσο δεν της δόθηκαν εκείνη τη στιγμή (παρανόμως). Της απάντησαν πως έπρεπε να υποβάλλει αίτηση όπως και το έκανε.
Η κ. Πατιτή αποχώρησε από το Α.Τ. αλλά οι αλλοδαποί που της επιτέθηκαν, ποτέ δεν οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη ούτε και η αστυνομία έκανε έρευνες.
Σε ότι αφορά του ισχυρισμούς του Διοικητή, η Ομάδα Πολιτών Μαραθώνα κατέχει επίσημο έγγραφο του Α.Τ. Μαραθώνος από τον Ιούνιο του 2020 υπογεγραμμένο από το Διοικητή ο οποίος ήδη από τότε κατείχε αυτή τη θέση. Άρα της είχε πει ψέματα και γνώριζε για τις πράξεις των μεταναστών (και των Μ.Κ.Ο./Πολιτικών) στο Δήμο όπως και πιθανότατα για τυχόν συγκαλύψεις από το Τμήμα…
Αν αυτά γίνονται στο μικρό αλλά ιστορικό Μαραθώνα, τότε τι γίνεται αυτή τη στιγμή σε όλη την Ελλάδα; Τόσα χρόνια κάνουμε τα στραβά μάτια στον εποικισμό της χώρας μας. Βλέπουμε αποικίες να ξεπροβάλουν στη Λέσβο, στη Χίο, στη Σάμο, στο Έβρο, στην Κάλυμνο, στην Κω και τώρα και στο Μαραθώνα, στις Θερμοπύλες, στη Θήβα, στη Λάρισα και ακόμη και στα Λουτρά Νέας Απολλωνίας. Σε πολλά σχολεία τα Ελληνόπουλα είναι ήδη είδος προς εξαφάνιση. Δεν πρόκειται η κατάσταση ποτέ να λυθεί μαγικά, αφού οι κυβερνήσεις επιθυμούν απ’ ότι φαίνεται διακαώς να εξαφανιστούν οι Έλληνες, ενώ οι «τοπικοί άρχοντες» αμείβονται αδρά για τις εξυπηρετήσεις τους. Όσο ο Έλληνας κάθεται στο σπίτι του βλέποντας Survivor και σχολιάζοντας στο Facebook για τη σεξουαλική ζωή διάσημων ηθοποιών και για τους κύκνους του Μαραθώνα, τόσο εισέρχονται κάθε μέρα ισλαμιστές, που μόνο αθώοι και αβοήθητοι άνθρωποι δεν είναι. Όσο ο Έλληνας αγνοεί την κατάσταση και προσποιείται πως «όλα θα πάνε καλά», κάποια νεαρή κοπέλα την ίδια στιγμή πέφτει θύμα βιαστών σε μία σκοτεινή γωνία της Χώρας της Χίου και κάποιος γέρος προσπαθεί μόνος του να απωθήσει τους εισβολείς στον Έβρο.
Σε ένα μήνα είναι η επέτειος των 200 χρόνων της Ελληνικής Επανάστασης. Το 1821 οι Έλληνες ήταν ραγιάδες που μόνο ύστερα από προτροπή φωτισμένων και θαρραλέων προσωπικοτήτων πήραν τα όπλα και πολέμησαν για την πατρίδα και την πίστη τους. Το 1921 βρήκε τους Έλληνες να σφάζονται για το Βασιλιά και το Βενιζέλο αλλά και τον Ελληνισμό σε πλήρη άνθιση. Μέχρι η Μικρά Ασία να καταστραφεί από τους Ισλαμιστές. Το 2021 τι φέρνει για τους Έλληνες; Μήπως όλη η Ελλάδα μέλλει να γίνει μία απέραντη δομή «φιλοξενίας» όπου αργά αλλά σταθερά οι φιλοξενούμενοι θα βιάζουν, θα σκοτώνουν, θα κλέβουν και θα εκμεταλλεύονται τους «ιθαγενείς», μέχρι να τους εξαφανίσουν; Η μήπως επιτέλους οι Έλληνες θα ξυπνήσουν και θα επανακτήσουν το θάρρος, την τόλμη, την αποφασιστικότητα και τη δόξα των προγόνων τους;
ΟΜΑΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΡΑΘΩΝΑ
Υ.Γ.:
Δε μαζεύουμε υπογραφές στην παρούσα επιστολή. Αν θέλετε να υπογράψετε πρέπει να ψάξετε την αρχική μας επιστολή. Ωστόσο, ζητάμε τη συνδρομή όλων των Ελλήνων που κατοικούν στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Αν μπορείτε να βοηθήσετε – με οποιοδήποτε τρόπο – να απομακρυνθούν οι μετανάστες που έχουν φτάσει στον ιστορικό Μαραθώνα, παρακαλώ να επικοινωνήσετε άμεσα. Παράλληλα, ζητάμε τη στήριξη παρόμοιων ομάδων σε όλη την Ελλάδα, ενώ είμαστε πρόθυμοι να τους παράσχουμε και εμείς βοήθεια όπου χρειάζονται.
Αν ενδιαφέρεστε να συνδράμετε στις ενέργειες μας, παρακαλώ επικοινωνήστε στο: 6974434625 ή στο metanastesmarathonas@gmail.com

Η πολιτική Μηταράκη, δηλαδή η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, δεν αποτελεί απλή συνέχεια της πολιτικής που εφάρμοσε η κυβέρνηση Τσίπρα. Υπάρχουν πολλοί κοινοί παρονομαστές, αλλά και δύο ποιοτικές διαφορές. Η πρώτη αφορά στο γεγονός, ότι ειδικά μετά την κρίση στον Έβρο πριν ένα χρόνο, έχουν ληφθεί δραστικά μέτρα, με αποτέλεσμα να έχουν συρρικνωθεί οι ροές προσφύγων και μεταναστών.
Σταύρος Λυγερός*
© slpress.gr
Ο αριθμός τους που εισέρχεται στην Ελλάδα, στα νησιά και στον Έβρο, είναι ένα μικρό κλάσμα όσων εισέρχονταν τα προηγούμενα χρόνια. Τότε, η Frontex και το Λιμενικό είχαν ουσιαστικά μετατραπεί σε μηχανισμό υποδοχής όσων περνούσαν (κατά κανόνα ανεμπόδιστα) τον Έβρο και όσων έφθαναν στα νησιά με πλοιάρια, συχνά καθοδηγούμενοι από ΜΚΟ που δραστηριοποιούνταν και στις δύο πλευρές και στις μικρασιατικές ακτές και στα ελληνικά νησιά.
Αυτή η ειδοποιός διαφορά πιστώνεται στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά υπάρχει μία άλλη διαφορά, που δικαιολογεί το χαρακτηρισμό καταστροφική. Πρόκειται για την επιμονή του υπουργού Μετανάστευσης Μηταράκη να κατασκευάσει σε Σάμο, Χίο, Λέσβο, αλλά και στο βόρειο Έβρο, δίπλα στα σύνορα, μεγάλα κέντρα φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών.
Τις προηγούμενες ημέρες, ο Μηταράκης επισκέφθηκε το βόρειο Έβρο, όπου έγινε δεκτός από τους εκεί κατοίκους με έντονες διαμαρτυρίες. Αντιδρώντας σ’ αυτές, όπως κατήγγειλε παράγοντας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, χωρίς να διαψευσθεί, ο υπουργός απείλησε τους κατοίκους ότι θα τους στείλει 10.000 μετανάστες! Η απειλή του δεν έχει προηγούμενο στα κοινοβουλευτικά χρονικά. Όταν υπουργοί υπερβαίνουν κάθε όριο και φθάνουν να απειλούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, μόνο κακό προμηνύεται για την Ελλάδα.
ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ
Όπως επανειλημμένως έχουμε με ρεπορτάζ δείξει στο SLpress.gr, το σχέδιο Μηταράκη προβλέπει την κατασκευή κέντρων φιλοξενίας, που στην πραγματικότητα θα είναι μουσουλμανικές πόλεις με τζαμιά, γήπεδα, σχολεία κλπ. Όλα αυτά κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία, στην πρώτη γραμμή. Το σχέδιο, που έχει ήδη αρχίσει να υλοποιείται, συνιστά βραδυφλεγή ωρολογιακή βόμβα για την ελληνική κυριαρχία στις παραμεθόριες αυτές περιοχές. Με άλλα λόγια, συνιστά εθνική αυτοκτονία.
Δεν πρόκειται για ρητορική υπερβολή. Η πληθυσμιακή καθαρότητα, το γεγονός ότι τα νησιά έχουν αμιγώς ελληνικό πληθυσμό, ήταν και παραμένει η ισχυρότερη πολιτική άμυνα απέναντι στο δεδηλωμένο και εμπράκτως εκδηλωμένο τουρκικό επεκτατισμό. Είναι το ισχυρότερο χαρτί για την ελληνικότητα της περιοχής. Το ίδιο ισχύει και στον Έβρο. Τα πράγματα θα ήταν δυσμενή για την Ελλάδα, εάν στον Έβρο υπήρχε η πληθυσμιακή σύνθεση που υπάρχει στο διπλανό νομό Ροδόπης, όπου η μουσουλμανική μειονότητα είναι οριακά αριθμητικά μεγαλύτερη.
Η εθνική ομοιογένεια στα νησιά προέκυψε από την απελευθέρωσή τους στους Βαλκανικούς Πολέμους και από την ανταλλαγή των πληθυσμών με τη Συνθήκη της Λοζάνης το 1923. Αυτό το πολιτικό πλεονέκτημα πάει τώρα να ακυρωθεί, με ευθύνη της ίδιας της ελληνικής κυβέρνησης. Η κατασκευή των κέντρων – πόλεων για πρόσφυγες – μετανάστες στην παραμεθόριο, είναι το καλύτερο δώρο στον τουρκικό επεκτατισμό.
ΜΗ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΙΜΕΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ
Κι αυτό, επειδή στην πραγματικότητα – όπως προανέφερα – συνιστά μια «ωρολογιακή βόμβα» στο θεμέλιο της ελληνικής κυριαρχίας στο ανατολικό Αιγαίο και στον Έβρο. Εάν αλλοιωθεί ο πληθυσμός και νοθευθεί η εθνική καθαρότητα, θα προκύψουν μη αντιστρέψιμες πολιτικές παρενέργειες. Και όλα δείχνουν ότι η πληθυσμιακή αλλοίωση είναι ζήτημα χρόνου. Οι μετανάστες μπορεί να θέλουν να μεταβούν στη δυτική Ευρώπη, αλλά έχουν εγκλωβισθεί στα νησιά και ως εκ τούτου στη μεγάλη πλειονότητά τους θα ριζώσουν εκεί.
Η αλλοίωση διευκολύνεται και από το γεγονός, ότι ο νεανικός ελληνικός πληθυσμός, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης, εγκαταλείπει τα νησιά, αναζητώντας καλύτερη τύχη ή στην Αθήνα ή και στο εξωτερικό.
Τα νησιά στηρίζονται οικονομικά σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό. Σε όποια από αυτά, όμως, εγκαθίστανται μαζικά μετανάστες, ο τουρισμός φεύγει, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός να εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από την «οικονομία του μεταναστευτικού».
Όσοι νοίκιαζαν δωμάτια και σπίτια σε τουρίστες, υποχρεώνονται για να επιβιώσουν να τα νοικιάζουν σε ΜΚΟ για αιτούντες άσυλο. Το αντίστοιχο ισχύει για ταβέρνες και εμπορικά καταστήματα. Η οικονομική δυσπραγία λόγω πανδημίας, μάλιστα, διευκολύνει αυτή την εξέλιξη, η οποία αλλάζει την οικονομία των νησιών και μαζί με αυτή τη φυσιογνωμία και την κοινωνική – πολιτισμική τους ταυτότητα.
Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
Άφησα για το τέλος, τις ενδεχόμενες επιπτώσεις στην αμιγώς αμυντική – στρατιωτική πτυχή. Είναι γνωστό, πως όταν υπάρχει μια ελληνοτουρκική κρίση και πολύ περισσότερο το ενδεχόμενο μίας σύρραξης, οι στρατιωτικές μονάδες που έχουν την ευθύνη της φύλαξης ενός νησιού, εγκαταλείπουν τα στρατόπεδά τους και μεταφέρονται στις λεγόμενες θέσεις διασποράς, καθώς γνωρίζουν ότι τα στρατόπεδά τους θα βομβαρδιστούν.
Οι θέσεις διασποράς είναι επτασφράγιστο μυστικό, διότι εάν τις γνωρίζει ο εχθρός θα γνωρίζει και που θα βομβαρδίσει. Οι αρμόδιες υπηρεσίες θεωρούν δεδομένο, με βάση διαθέσιμες πληροφορίες, ότι ανάμεσα στους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες υπάρχουν μερικές δεκάδες ή και εκατοντάδες που εργάζονται για την τουρκική μυστική υπηρεσία ΜΙΤ. Δεδομένου ότι οι αιτούντες άσυλο κυκλοφορούν ελεύθερα, με ένα κινητό μπορούν εύκολα να υποδείξουν στον εχθρό τις θέσεις διασποράς των ελληνικών μονάδων, προσφέροντας στον επιτιθέμενο καταλυτικό πλεονέκτημα.
Ο θανάσιμος αυτός κίνδυνος, που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στους αξιωματικούς, δε φαίνεται να ανησυχεί τον Μηταράκη και την κυβέρνηση. Γιατί ναι μεν ο Μηταράκης, ως αρμόδιος υπουργός, είναι αυτός που υλοποιεί την εθνικά αυτοκτονική αυτή αποστολή, αλλά η πολιτική είναι της κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει, ότι την ευθύνη έχει ο πρωθυπουργός.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΗΤΑΡΑΚΗ – ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ
Στο σημείο αυτό εγείρεται το ερώτημα: Γιατί συμβαίνει αυτό; Πρόθεση της κυβέρνησης είναι να υπονομεύσει την εθνική ασφάλεια και άμυνα; Προφανώς όχι. Το γεγονός, όμως, ότι δεν υπάρχει συνειδητή πρόθεση, δε σημαίνει πως αυτό δε γίνεται αντικειμενικά. Η ασκούμενη πολιτική στο μεταναστευτικό, έχει σκοπό να ικανοποιήσει την ΕΕ και ειδικότερα τη Γερμανία.
Οι Ευρωπαίοι εταίροι θέλουν τους πρόσφυγες και μετανάστες να κρατούνται σε κέντρα στα νησιά. Φοβούνται ότι εάν μεταφερθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα, κάποιοι από αυτούς θα καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα και να φθάσουν στις χώρες τους στην κεντρική και δυτική Ευρώπη. Και βεβαίως, δεν τους ενδιαφέρει διόλου εάν με τα κέντρα φιλοξενίας στα νησιά υπονομεύεται η εθνική μας ασφάλεια.
Το επιχείρημα είναι, ότι με βάση μία αυθαίρετη ερμηνεία της ευρωτουρκικής συμφωνίας (Μάρτιος 2016) θα μπορούν να στέλνονται πίσω στην Τουρκία μόνο όσοι βρίσκονται στα νησιά. Εάν, ωστόσο, δει κανείς πόσοι στάλθηκαν πίσω στα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν, θα διαπιστώσει ότι ο αριθμός είναι ασήμαντος. Άρα, πρόκειται ουσιαστικά για πρόσχημα.
Η πραγματικότητα είναι ότι παραλλήλως με την επιπόλαιη υποταγή στις εντολές της Μέρκελ και όλων εκείνων που πουλάνε ανθρωπισμό, στέλνοντας το «λογαριασμό» στην Ελλάδα, εξελίσσεται ένας χορός δισ. ευρώ, στον οποίο συμμετέχουν κοινοτικοί παράγοντες, ΜΚΟ και Έλληνες εμπλεκόμενοι (κρατικοί λειτουργοί και ιδιώτες). Ούτως εχόντων των πραγμάτων, θα ήταν αφέλεια να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο στις συμβάσεις για την κατασκευή των μεγάλων κέντρων φιλοξενίας – πόλεων να έχει παρεισφρήσει η διαπλοκή – διαφθορά και στο επίπεδο του πολιτικού συστήματος. Ας μείνουμε προς το παρόν εδώ…
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός – διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.

Όταν επί είκοσι χρόνια η Τουρκία προετοιμαζόταν σε επίπεδο εξοπλιστικών προγραμμάτων, επιχειρησιακού, πολιτικού και στρατηγικού σχεδιασμού, να αποκτήσει συντριπτική υπεροχή έναντι της Ελλάδας, κυρίως στον αέρα και στη θάλασσα, τα αρμόδια… ιδρύματα αποκοίμιζαν τις κυβερνήσεις με ανόητες ημερίδες και εκθέσεις, με τραγικά αποτελέσματα για την πατρίδα μας.
Σάββας Καλεντερίδης*
Αν κρίνει δε κανείς αντικειμενικά και εντελώς ουδέτερα το ρόλο αυτών των… ιδρυμάτων άμυνας και εξωτερικής πολιτικής, μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τελικά στόχος τους ήταν να καταστεί η Ελλάδα μια χώρα μειωμένης κρατικής κυριαρχίας, υπό την επιρροή της Τουρκίας.
-ΔΕΝ προειδοποίησαν έγκαιρα τις κυβερνήσεις για το μέγεθος της απειλής που αποτελεί το μεταναστευτικό, το οποίο είναι εντεταγμένο στον εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό της Τουρκίας εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας.
-ΔΕΝ προειδοποίησαν έγκαιρα της κυβερνήσεις για την πορεία της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας της γείτονος.
-ΔΕΝ προειδοποίησαν έγκαιρα τις κυβερνήσεις για τις εξελίξεις στη γείτονα στον τομέα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (ΜΕΑ).
-ΔΕΝ πρότειναν έγκαιρα στην Ελλάδα τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της απειλής από τα ΜΕΑ, μέχρι και ο πιο αδαής είδε το ρόλο τους στη Λιβύη και το Ναγκόρνο – Καραμπάχ.
-ΔΕΝ προειδοποίησαν έγκαιρα την Ελλάδα για την τραγική –εφιαλτική θα έλεγα– κατάσταση που θα είχαμε περιπέσει, σε περίπτωση που η πολεμική αεροπορία της γειτονικής χώρας αποκτούσε τα 116 αόρατα αεροσκάφη πέμπτης γενιάς F-35.
-ΔΕΝ προειδοποίησαν έγκαιρα την Ελλάδα για την υπογραφή της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και το πόσο καταστροφικό θα ήταν αυτό για την Ελλάδα και την Κύπρο.
-ΔΕΝ προειδοποίησαν έγκαιρα την Ελλάδα για το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», με το οποίο η Τουρκία μεθοδικά και με την εμπλοκή πολλών υπουργείων, δημιουργεί σταδιακά προϋποθέσεις για τον έλεγχο του μισού Αιγαίου. Μια από τις ενέργειες αυτές, που εντάσσεται στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», είναι η αποστολή του ερευνητικού σκάφους «Çeşme» στην καρδιά του Αιγαίου, «στα δυτικά όρια της Γαλάζιας Πατρίδας», όπως λένε οι ίδιοι οι Τούρκοι.
-ΔΕΝ, δεν, δεν, δεν…
Τελικά, ότι δεν έγινε με μέθοδο και με βάση στρατηγικό σχεδιασμό, για να αποφύγει η Ελλάδα να φινλανδοποιηθεί, όπως με απύθμενο πραγματικά θράσος πρότεινε δημοσίως Έλληνας ακαδημαϊκός δάσκαλος, έγινε έστω και τσαπατσούλικα, εξ ανάγκης.
Όταν η τουρκική επιθετικότητα ξεπέρασε κάθε όριο, με την έξοδο του «Oruç Reis» στη – με βάση το δίκαιο της θάλασσας – ελληνική υφαλοκρηπίδα, όταν η κυβέρνηση διαπίστωσε ότι χωρίς ισχυρές ένοπλες δυνάμεις είναι αδύνατον να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα, τότε πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων τις εκθέσεις και τις εκτιμήσεις των… ιδρυμάτων και αποφάσισε να προχωρήσει σε προμήθεια οπλικών συστημάτων αλλά και σε μια σειρά από πολιτικο-διπλωματικές ενέργειες, που θα ενίσχυαν τη θέση της χώρας.
Όλα αυτά τα χρόνια, οι ίδιες οι κυβερνήσεις με την ολιγωρία τους στα θέματα της εθνικής άμυνας, αλλά και με τα μηνύματα που έδιναν πρωθυπουργοί, υπουργοί, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι, δημοσιολογούντες και σχολιαστές, είχαν δώσει την εντύπωση στην Τουρκία ότι αποδεχόμαστε τη φινλανδοποίηση, ότι δηλαδή η Ελλάδα είναι ένα κράτος μειωμένης κυριαρχίας και ότι σε σοβαρά ζητήματα θα λαμβάνει την άποψη της Τουρκίας και μετά θα προχωρά στην υλοποίησή τους.
Το κακό ξεκίνησε με τα 12 μίλια, που τόσα χρόνια η Ελλάδα δεν προχωράει στην επέκτασή τους, επειδή δεν έδωσε την άδεια η Άγκυρα, και συνεχίστηκε με την άρνηση της κυβέρνησης της Αθήνας σε αίτημα της Λευκωσίας να οριοθετήσουν Κύπρος και Ελλάδα την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, γιατί αυτό θα ενοχλούσε την Άγκυρα.
Και το κακό συνεχιζόταν για χρόνια και φθάσαμε στο σημείο η φωνή της Άγκυρας να είναι στου Μαξίμου, για να μη γίνει καμία στραβή και κάνει κάτι η κυβέρνηση της Αθήνας που θα ενοχλούσε την Τουρκία!!!
Το κακό συνεχιζόταν, μέχρι που η τουρκική απειλή έφθασε στο σημείο να απειλήσει το ίδιο το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του.
Μέχρι που η Τουρκία επιχείρησε να ανατρέψει την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με τη σχεδιασμένη από το τουρκικό κράτος εισβολή στις Καστανιές, την Καθαρά Δευτέρα του 2020, μέχρι που η Ελλάδα παρακολουθούσε αδύναμη επί τρεις μήνες το «Oruç Reis» να παραβιάζει την ελληνική υφαλοκρηπίδα ακόμα και έξι μίλια από το Καστελόριζο και τη Ρόδο.
Μετά από όλα αυτά, όχι μόνο η κυβέρνηση, αλλά και το πολιτικό σύστημα με τις λεγόμενες ελίτ, αποφάσισαν να κάνουν μέσα σε μερικούς μήνες αυτά που θα έπρεπε να κάνουν τόσα χρόνια.
Με άλλα λόγια, η Ελλάδα, έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες, έστω και με ανορθόδοξο τρόπο, αποφάσισε να σηκώσει κεφάλι.
Εξοπλιστικά προγράμματα, τριμερείς, τετραμερείς και πενταμερείς συναντήσεις, συμφωνίες, συμμαχίες, στρατηγική καταγγελίας της Τουρκίας στην ΕΕ και επιβολής κυρώσεων και άλλα…
Όλα αυτά καλά. Μέχρι που ξαναχτύπησε την Ελλάδα ο ιός του ανορθολογισμού και του ραγιαδισμού.
Η Τουρκία, στρυμωγμένη διπλωματικά, εν όψει πολύ σοβαρών γεωπολιτικών και γεωενεργειακών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, αποφάσισε να παίξει το χαρτί της ΕΕ. Όμως, έπρεπε να ξεπεράσει το εμπόδιο Κύπρος και Ελλάδα, να ξεπεράσει τις κυρώσεις, για τις οποίες είχε εργαστεί αρκετά αποτελεσματικά η ελληνική διπλωματία.
Έτσι, η Τουρκία και οι σύμμαχοί της στην ΕΕ, επινόησαν τις «διερευνητικές» ως όχημα για να ξεπεράσουν τον ελλαδικό-κυπριακό σκόπελο. Και για άλλη μια φορά η Ελλάδα, όπως με το Σκοπιανό, ακύρωσε τον εαυτό της.
Ενώ η επισπεύδουσα είναι η Τουρκία, όπως ήταν τα Σκόπια, η Ελλάδα έκανε ένα απίστευτο δώρο στην Τουρκία, αποδεχόμενη την έναρξη των διερευνητικών χωρίς να θέσει σοβαρούς όρους.
Για παράδειγμα, οι όροι θα μπορούσαν να είναι οι εξής:
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής.

Τον κατάλογο των 10 χωρών με τις οποίες η Ελλάδα διαπραγματεύεται ένα κοινό ψηφιακό πιστοποιητικό εμβολιασμού, όπως συνέβη προ εβδομάδων με το Ισραήλ, αποκαλύπτει σε συνέντευξή του o υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης στο δημοσιογράφο
ΣΠΥΡΟ ΜΟΥΡΕΛΑΤΟ
Στο… παρά πέντε των τελικών αποφάσεων για το πλαίσιο που θα διέπει τη φετινή τουριστική σεζόν, ο κ. Θεοχάρης εμφανίζεται αισιόδοξος ότι αυτή μπορεί να ξεκινήσει νωρίτερα του αναμενόμενου, πάντα υπό τον όρο ότι δε θα σημειωθεί νέα αναζωπύρωση της πανδημίας του κορωνοϊού.
-Εκτιμάτε πως είναι εφικτό να βρεθεί σε επίπεδο Ε.Ε. η χρυσή τομή για την πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη σχετικά με το κοινό ψηφιακό πιστοποιητικό εμβολιασμού; Σε ποιο σημείο βρίσκονται οι διαβουλεύσεις;
-Το θετικό είναι πως η πρόταση του πρωθυπουργού έχει αρχίσει να βρίσκει συμμάχους σε ολοένα και περισσότερες χώρες της Ε.Ε. Μια σειρά από χώρες, όπως η Δανία, η Σουηδία, η Αυστρία και η Ουγγαρία αλλά και άλλες, έχουν ανακοινώσει πως είτε δημιουργούν τέτοια πιστοποιητικά είτε ότι θα τα δέχονται για τις μετακινήσεις. Ταυτόχρονα, και στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έχει ξεκινήσει η δουλειά για τη δημιουργία του ίδιου του ψηφιακού πιστοποιητικού, έστω και εάν προορίζεται να χρησιμοποιηθεί αρχικά για υγειονομικούς λόγους. Μάλιστα, η Εσθονία έχει ήδη ξεκινήσει τη δουλειά για το κοινό ψηφιακό σημείο επαλήθευσης όλων αυτών των πιστοποιητικών για όλη την Ευρώπη. Το επόμενο στάδιο, που αφορά στη συμφωνία για τη χρήση ενός τέτοιου πιστοποιητικού προς διευκόλυνση των μετακινήσεων, είναι ευκταίο, αλλά η συγκεκριμένη συζήτηση ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η χώρα μας διατηρεί το δικαίωμα να επιτρέψει το πιστοποιητικό εμβολιασμού ως εναλλακτικό του αρνητικού τεστ. Προς άρση των παρανοήσεων, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το εν λόγω πιστοποιητικό δεν προσιδιάζει σε έναν τύπο διαβατηρίου. Άρα, δεν τίθεται θέμα υποχρέωσης εμβολιασμού για όποιον θέλει να ταξιδέψει. Αντιθέτως, στοχεύει να αποτινάξει μέρος της γραφειοκρατίας, όπως το αρνητικό τεστ προ της αναχώρησης. Σε ό,τι αφορά τη συζήτηση περί προσωπικών δεδομένων, η πιο απλή απάντηση είναι και η πλέον πειστική. Δεν υπάρχει υποχρέωση επίδειξης του πιστοποιητικού εμβολιασμού. Υπάρχει πάντα ο εναλλακτικός τρόπος του αρνητικού τεστ για όποιον επιθυμεί να ταξιδέψει.
-Μετά τη διμερή συμφωνία με το Ισραήλ για κοινό πιστοποιητικό εμβολιασμού, να αναμένουμε και άλλες τέτοιες διμερείς συμφωνίες και με ποιες χώρες;
-Η αξιοποίηση του ψηφιακού πιστοποιητικού εμβολιασμού σε διμερές επίπεδο θα είναι ένα από τα κύρια εργαλεία μέσω του οποίου θα μπορέσουμε να ανοίξουμε την τουριστική ροή με διάφορες χώρες. Προφανώς, θα προτιμούσαμε να υπάρχει μια αυτόματη διαδικασία με όλες τις χώρες, αλλά, υπό τις παρούσες συνθήκες, τέτοιες διμερείς συμφωνίες είναι αναγκαίες. Έχουμε, λοιπόν, σκοπό, να επεκτείνουμε το «μοντέλο του Ισραήλ» με τις πλέον σημαντικές τουριστικά χώρες για εμάς, ανάλογα και με το δικό τους προγραμματισμό. Ως εκ τούτου, έχουμε καταρτίσει μια λίστα από 10 χώρες, οι οποίες είναι: η Μεγάλη Βρετανία, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Σερβία, η Ρωσία, η Ουκρανία, η Κίνα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία. Με αυτές βρισκόμαστε ήδη σε διαβουλεύσεις, ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα να είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε τη μορφή, το είδος και τον τρόπο επαλήθευσης της γνησιότητας αυτών των πιστοποιητικών.
-Πότε εκτιμάτε πως μπορεί να ξεκινήσει η φετινή τουριστική σεζόν; Είναι εφικτό να έχουν αρθεί οι περιορισμοί σε εστίαση και διασκέδαση γύρω στο Πάσχα;
-Κανένας δε μπορεί να προεξοφλήσει την πορεία της πανδημίας. Όλοι μας ελπίζουμε πως τα περιοριστικά μέτρα θα τηρηθούν και θα είναι επαρκή, ώστε να μη χρειαστεί να τεθούν εκ νέου σε ισχύ. Ήδη τα πρώτα θετικά σημάδια και από το μέτωπο του εμβολιασμού αλλά και από του καθολικού lockdown φαίνονται. Προσωπικά, έχω μια συγκρατημένη αισιοδοξία ότι τα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί όλο αυτό το διάστημα αλλά και η πρόοδος του εμβολιαστικού προγράμματος θα είναι τέτοια, ώστε θα μας επιτρέψουν να ανοίξουμε νωρίτερα απ’ ό,τι «λέει» το κοινό αίσθημα. Θέλουμε να ξεκινήσει η τουριστική σεζόν όσο το δυνατόν νωρίτερα και να είμαστε έτοιμοι να υποδεχθούμε τουρίστες το Εβραϊκό Πάσχα, το Πάσχα των Καθολικών και το Ορθόδοξο Πάσχα. Όμως, το κρισιμότερο είναι να ξεκινήσει η σεζόν, αλλά να μην υπάρξουν πισωγυρίσματα και να διατηρηθεί καθ’ όλη τη διάρκειά της η ισορροπία μεταξύ τουριστικής κίνησης και υγειονομικής ασφάλειας.
-Σχεδιάζετε ως υπουργείο Τουρισμού να προτεραιοποιήσετε τον εμβολιασμό εργαζομένων που σχετίζονται με τον κλάδο; Πότε σκοπεύετε να τους εντάξετε στο συγκεκριμένο προγραμματισμό και για ποιες κατηγορίες εργαζομένων μιλάμε;
-Πρώτον, αναφερόμαστε σε όλους τους εργαζομένους οι οποίοι έρχονται σε επαφή με τουρίστες και τους εξυπηρετούν, ανεξαρτήτως κλάδου. Δεύτερον, ο προγραμματισμός δε γίνεται από εμάς, αλλά από την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμού, η οποία παίρνει και τις τελικές αποφάσεις. Σε κάθε περίπτωση, εμείς έχουμε προτείνει και για το αίσθημα ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών αλλά και για τη μέγιστη αξιοποίηση του τουρισμού τη φετινή χρονιά, αφού ολοκληρωθούν οι υγειονομικού χαρακτήρα εμβολιασμοί, σε μεγάλες ηλικίες και σε βεβαρημένους με υποκείμενα νοσήματα συνανθρώπους μας, να προταχθούν όλοι όσοι εξυπηρετούν τουρίστες.
-Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μιλήσει για ένα στόχο της τάξης του 50% της τουριστικής κίνησης του 2019. Πολλοί ξενοδόχοι, όμως, δεν κρύβουν την απαισιοδοξία τους. Πού μπορεί να φτάσει ο φετινός τουρισμός;
-Ο φετινός τουρισμός θα φτάσει ένα «σκαλί» παραπάνω απ’ όπου έφτασε πέρυσι. Πέρυσι πετύχαμε την ενίσχυση του «brand name» της χώρας μας και φέτος θα χτίσουμε πάνω σε αυτό. Έτσι, η αποτελεσματική διαχείριση του περσινού μας ανοίγματος θα πάει ένα βήμα παραπέρα. Αυτό είναι το ουσιαστικό διακύβευμα, αυτός είναι ο ουσιαστικός μας στόχος και όχι οι αριθμοί, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση είναι προσωρινοί. Δε θέλω, φυσικά, να υποτιμήσω τον οικονομικό αντίκτυπο. Άλλωστε, ο τουρισμός θα είναι αυτός που θα μας οδηγήσει στην έξοδο από την οικονομική κρίση, διότι αυτή είναι η φύση του. Όμως, μας νοιάζει αυτή η άνοδος να είναι μόνιμη και ουσιαστική και αυτό θα γίνει μόνο αν καταφέρουμε και υγειονομικά και από κάθε άποψη να διαχειριστούμε σωστά την τωρινή περίοδο. Ασφάλεια και σοβαρότητα. Αυτό είναι το στοίχημά μας και θα το καταφέρουμε…