Ό,τι κι αν σημαίνει γενναιοδωρία για εσάς, συνεχίστε να την κάνετε πράξη, επειδή μία έρευνα από την «The Ascent» αποκαλύπτει μια θετική συσχέτιση ανάμεσα στη γενναιοδωρία και στην ευτυχία.
Θέλοντας να αποκαλύψουν ποιες ανιδιοτελείς πράξεις επηρεάζουν τη συνολική αίσθηση ευτυχίας και ικανοποίησης από τη ζωή, οι ειδικοί ρώτησαν 1.000 ενήλικες να κάνουν δύο διαφορετικά πράγματα.
Αρχικά, οι συμμετέχοντες απάντησαν σε ερωτήσεις για το πόσο ικανοποιημένοι ήταν από τις διαφορετικές πλευρές της ζωής τους, όπως τη φιλία, την οικογενειακή ζωή, την κοινωνική ζωή, τα οικονομικά και την καριέρα. Στη συνέχεια, κάθε συμμετέχων απάντησε σε ένα ερωτηματολόγιο για τον αλτρουισμό, όπου ερωτήθηκε για το πόσο πιθανό ήταν να προχωρήσει σε 14 διαφορετικές αλτρουιστικές συμπεριφορές (από το να δώσει οδηγίες σε έναν άγνωστο μέχρι να χαρίσει ρούχα). Μέσω αυτού του ερωτηματολογίου, ξεχώρισαν δύο ομάδες: οι υψηλά γενναιόδωροι άνθρωποι και οι λιγότερο γενναιόδωροι.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι ήταν γενναιόδωροι, είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να είναι ευτυχισμένοι στη ζωή. Το 74% των γενναιόδωρων ανθρώπων δήλωσαν ικανοποιημένοι από τη ζωή τους, συγκριτικά με το 60% των μη γενναιόδωρων. Οι υψηλά γενναιόδωροι συμμετέχοντες επίσης, αποδείχτηκε ότι ήταν ικανοποιημένοι στις κατηγορίες: φιλία, οικογενειακή ζωή, κοινωνική ζωή, ερωτικές σχέσεις, καριέρα και οικονομικά.
Οι γενναιόδωροι ερωτηθέντες ήταν τρεις φορές πιθανότερο να νιώθουν «πολύ χαρούμενοι» κάθε μέρα. Αυτή η αίσθηση χαράς και ευχαρίστησης είναι δύο βασικά θετικά χαρακτηριστικά, που μας βοηθούν να βρίσκουμε νόημα στη ζωή αλλά και το αντίθετο. Αυτό αποδείχτηκε από την έρευνα. Η ομάδα των γενναιόδωρων ήταν 20% περισσότερο πιθανό να είναι αισιόδοξοι για το μέλλον τους, να είναι περήφανοι για τον εαυτό τους και να βρίσκουν απόλαυση στην εργασία τους.
Δεν αποτελεί, λοιπόν, έκπληξη το γεγονός, ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν περισσότερους στενούς φίλους. Και δεν αναφερόμαστε σε απλές φιλίες, αλλά σε φίλους που θα τους επισκέπτονταν στο νοσοκομείο, θα τους βοηθούσαν σε μια μετακόμιση, θα τους έπαιρναν και θα τους πήγαιναν στο αεροδρόμιο, θα τους δάνειζαν ακόμα και χρήματα.

Αν και οι ψυχολόγοι ερευνούν ακόμα τα πολυάριθμα οφέλη του γέλιου, εμείς δε χρειαζόμαστε τους ειδικούς για να συνειδητοποιήσουμε πώς επιδρά το γέλιο στη συνολική διάθεσή μας. Πρόκειται κυριολεκτικά για την πιο οικονομική μορφή θεραπείας και φυσικά την πιο διασκεδαστική. Έχει τη δύναμη να θεραπεύσει όχι μόνο την ψυχή μας αλλά και το σώμα μας.
Θυμάστε την τελευταία φορά που κάποιος σας έκανε να κλάψετε από τα γέλια; Αμέσως μετά από τέτοιες στιγμές έχουμε την τάση να βιώνουμε μια ιδιαίτερη μορφή ανακούφισης. Το σώμα μας ευγνωμονεί για μια τέτοια αίσθηση και μάλιστα το αποζητά με κάθε τρόπο.
12 ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΗ «ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ» ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΓΕΛΙΟΥ

1. «Ο άνθρωπος που ξέρει να γελά με τον εαυτό του δε θα πάψει ποτέ να διασκεδάζει» – Shirley MacLaine
2. «Δε σκοτώνει κανείς με την οργή αλλά με το γέλιο» – Φρίντριχ Νίτσε
3. «Η πιο χαμένη από όλες τις μέρες είναι εκείνη που δε γελάσαμε» – Νικολά Σαμφόρ
4. «Δε σταματάς να γελάς επειδή γερνάς. Γερνάς επειδή σταματάς να γελάς» – Μπερναρντ Σω
5. «Το σώμα σου δεν μπορεί να θεραπευτεί χωρίς παιχνίδι. Ο νους σου δεν μπορεί να θεραπευτεί χωρίς το γέλιο. Η ψυχή σου δεν μπορεί να θεραπευτεί χωρίς χαρά» – C. Rippenger Fenwick
6. «Γέλα συχνά, πολύ και δυνατά. Γέλα μέχρι να μην μπορείς να ανασάνεις» – George Carlin
7. «Το πρόβλημα χτύπησε την πόρτα, αλλά, ακούγοντας γέλια, έφυγε μακριά» – Benjamin Franklin
8. «Πάντα να γελάς όταν μπορείς. Είναι ένα φθηνό φάρμακο» – Λόρδος Βύρων
9. «Το γέλιο είναι η πιο κοντινή απόσταση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους» – Victor Borge
10. Για να γελάσεις αληθινά, πρέπει να μπορείς να πάρεις τον πόνο σου και να γελάσεις με αυτόν» – Τσάρλι Τσάπλιν
11. «Αν δε μάθεις να γελάς με τα προβλήματά σου, δε θα έχεις τίποτα για να γελάς όταν θα είσαι γέρος» – E. W. Howe
12. «Γέλα, καρδιά μου, γέλα. Βρες χρόνο να γελάς, αυτό είναι η μουσική της ψυχής» – Γιάννης Ρίτσος

Αντιμετωπίζοντας νέες, πιο μεταδοτικές μεταλλάξεις του κορωνοϊού και την αναμενόμενη αύξηση των λοιμώξεων λόγω χειμώνα, ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες – συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Αυστρίας – αρχίζουν να καθιστούν υποχρεωτικές τις ιατρικές μάσκες προσώπου, με την ελπίδα ότι μπορούν να επιβραδύνουν την εξάπλωση της νόσου.

ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΟΙ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΜΑΣΚΕΣ
ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΦΑΣΜΑΤΙΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ
Σε αντίθεση με τις υφασμάτινες και τις χειρουργικές μάσκες, οι οποίες προστατεύουν άλλους ανθρώπους από μεγαλύτερα αναπνευστικά σταγονίδια που εκπέμπονται όταν ο φορέας του ιού αναπνέει, μιλάει, βήχει ή φτερνίζεται – με άλλα λόγια γίνεται εκροή αέρα – οι ιατρικές μάσκες (για παράδειγμα FFP1, FFP2, KN95 και N95) προστατεύουν το χρήστη με φιλτράρισμα τόσο της εκροής όσο και της εισροής του αέρα.
Μπορούν επίσης να παρέχουν κάποιο επίπεδο προστασίας έναντι μικρότερων σταγονιδίων ή αερολυμάτων. Όταν τοποθετηθούν σωστά, οι μάσκες FFP2 μπορούν να φιλτράρουν τουλάχιστον το 94% των σωματιδίων, ενώ οι μάσκες N95 μπορούν να φιλτράρουν τουλάχιστον το 95% των σωματιδίων.

ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΦΑΣΜΑΤΙΝΕΣ ΜΑΣΚΕΣ
Κι ενώ η στενή ύφανση των χειρουργικών μασκών προσφέρει υψηλό επίπεδο προστασίας από εκροή – γι’ αυτό χρησιμοποιούνται από επαγγελματίες του ιατρικού χώρου κατά την επαφή τους με ασθενείς – οι υφασμάτινες μάσκες δεν παρέχουν τόσο μεγάλη προστασία. Η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από τον αριθμό των στρωμάτων του υφάσματος και τον τύπο του υφάσματος που χρησιμοποιείται – οι περισσότερες δεν παρέχουν στο χρήστη πιστοποιημένη ασφάλεια.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ
Η τρέχουσα καθοδήγηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει ότι ιατρικές ή χειρουργικές μάσκες πρέπει να φοριούνται μόνο από εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, άτομα με συμπτώματα Covid-19, άτομα που έρχονται σε επαφή μαζί τους, άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω, καθώς και άτομα με υποκείμενα νοσήματα.
Ο γενικός πληθυσμός – κατά τον ΠΟΥ – πρέπει να χρησιμοποιεί υφασμάτινες μάσκες που να διαθέτουν τρία στρώματα.
Αλλά για τους Ευρωπαίους πολιτικούς, που προσπαθούν να αποτρέψουν μια νέα έξαρση περιπτώσεων του κορωνοϊού, η λογική τους είναι απλή: Εάν οι ιατρικές μάσκες βοηθήσουν στην εξάλειψη του ιού, τότε θα πρέπει να επιβληθούν.

ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Η Ν95
Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Lancet, η οποία συγκρίνει τα ποσοστά μετάδοσης σε 16 χώρες, διαπίστωσε ότι οι μάσκες N95 μπορεί να παρέχουν μεγαλύτερη προστασία από τις χειρουργικές ή τις πολυεπίπεδες βαμβακερές μάσκες.
Και μια άλλη μελέτη που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο από το Πανεπιστήμιο Duke, διαπίστωσε ότι η πιο αποτελεσματική μάσκα ήταν η N95, ακολουθούμενη από τις χειρουργικές μάσκες των τριών επιπέδων.

ΕΟΔΥ: ΤΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΜΑΣΚΩΝ
1] ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΜΑΣΚΑ: Η χειρουργική μάσκα χρησιμοποιείται καθημερινά σε χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας, από το υγειονομικό προσωπικό. Καλύπτει το στόμα, τη μύτη και το πηγούνι του προσωπικού, ώστε να μην εκτεθεί σε σταγονίδια που προέρχονται από τους ασθενείς.
Είναι κατασκευασμένη από τρία στρώματα ειδικών υλικών. Το εξωτερικό στρώμα της μάσκας (το χρωματιστό) είναι και υγροαπωθητικό, έτσι ώστε στην περίπτωση εκτίναξης βιολογικών υγρών (σάλιο, αίμα κ.ά.) αυτά να μην εισέλθουν στο ανώτερο αναπνευστικό σύστημα. Το εσωτερικό στρώμα είναι άσπρο και σκοπό έχει να απορροφά τους υδρατμούς της εκπνοής. Το φιλτράρισμα των μικροοργανισμών γίνεται από το μεσαίο στρώμα, το οποίο δεν είναι ορατό.
2] ΜΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΜΑΣΚΑ (ΜΑΣΚΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ): Η μη χειρουργική μάσκα, είναι συνήθως κατασκευασμένη από ύφασμα και δεν προορίζεται για χρήση σε δομές υγείας ή από επαγγελματίες υγείας. Χρησιμοποιείται από το ευρύ κοινό με στόχο την κάλυψη του προσώπου (μύτη και στόμα) του ατόμου που τη φορά.
3] ΜΑΣΚΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ: Η μάσκα υψηλής αναπνευστικής προστασίας με/ή χωρίς βαλβίδα, προορίζεται για χρήση από επαγγελματίες υγείας και δε συνιστάται για χρήση από το κοινό. Είναι σχεδιασμένη για την προστασία του ατόμου που τη φορά και κατατάσσεται στον εξοπλισμό ατομικής προστασίας του υγειονομικού προσωπικού, καθώς παρεμποδίζει την έκθεσή του σε αερογενώς μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς

KEN GODFREY (ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΤΟ EUROPEAN PARTNERSHIP FOR DEMOCRACY)
Πρόθυμη; Σε μεγάλο βαθμό. Ικανή; Όχι αρκετά. Σε γενικές γραμμές, η ΕΕ είναι ισχυρός υποστηρικτής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανά τον κόσμο και έχει λάβει προσφάτως μέτρα για να ενισχύσει αυτή την εικόνα μέσω ενός νέου μηχανισμού κυρώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ένα νέο σχέδιο δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία.
Μου φαίνεται επίσης ότι η πρόεδρος της Κομισιόν, Ursula von der Leyen είναι περισσότερο πρόθυμη να μιλήσει για συγκεκριμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με τον προκάτοχό της – ενώ παράλληλα βρίσκει συμφωνίες για φυλετικά δικαιώματα και της κοινότητας των LGBΤ, ένα πολύ πιο δύσκολο ζήτημα. Η υποστηρικτική ρητορική υπάρχει, αλλά υπάρχουν επίσης σαφή όρια για τη δράση της ΕΕ.
Η ΕΕ είναι εγκλωβισμένη από την ανάγκη για ομοφωνία στην εξωτερική πολιτική. Παρά τις εσωτερικές προσπάθειες να μεταφερθούν οι αποφάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Συμβούλιο της ΕΕ, σε ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία, υπάρχει μια ξεκάθαρη ομάδα κρατών που έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους.
Παρά την αποτυχία αυτή, οι υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να συνεχίσουν να πιέζουν για αλλαγή. Χωρίς αυτή, τα πράγματα είναι απίθανο να βελτιωθούν. Την ίδια στιγμή, η ΕΕ χρειάζεται να κάνει καλύτερη δουλειά στη σύνδεση της βοήθειας της και του εμπορίου -με σχήματα όπως το Generalised scheme of Preferences Plus- με τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.
Το να αποστέλλονται χρήματα σε καθεστώτα ύποπτα για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι μια σοβαρή μαύρη κηλίδας στο ιστορικό της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

SONJA LICHT (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ BELGRADE FUND FOR POLITICAL EXCELLENCE)
Δεν υπάρχει καλύτερη περίπτωση για να αποδείξει η ΕΕ την ανάγκη σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τα Δυτικά Βαλκάνια. Η ευρωπαϊκή προοπτική αυτών των χωρών αν και λιγότερη βέβαιη σήμερα σε σχέση με μετά τη Σύνοδο της ΕΕ στη Θεσσαλονίκη το 2003, είναι ακόμη αυτή που μπορεί να φέρει διαρκή ειρήνη και ανάπτυξη σε αυτόν τον θύλακα επίδοξων μελών της ΕΕ που περιβάλλεται από την ίδια την Ένωση.
Με εξαίρεση τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Κόσοβο, όλες οι άλλες χώρες είτε διαπραγματεύονται ήδη ή είναι έτοιμες να ξεκινήσουν τις διαπραγματεύσεις ένταξης με την ΕΕ. Ως εκ τούτου, αυτή είναι η στιγμή για εκείνους και για την ΕΕ να αποδείξουν μαζί ότι θα περάσουν το κρίσιμο τεστ της εφαρμογής των κριτηρίων της Κοπεγχάγης που βασίζονται στα ανθρώπινα δικαιώματα, κριτήρια τα οποία πρέπει να πληρούν τα επίδοξα κράτη-μέλη.
Τα 23 κεφάλαια διαπραγμάτευσης για την ένταξη στην ΕΕ, 23 αναφορικά με το δικαστικό σώμα και τα θεμελιώδη δικαιώματα και 24 για τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την ασφάλεια, ενσωμάτωσαν τα βασικά στοιχεία των κριτηρίων της Κοπεγχάγης. Έγιναν τα θεμέλια της διαδικασίας ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων, πολύ περισσότερο από ό,τι στις προηγούμενες διευρύνσεις.
Η ΕΕ θα έχει μια μοναδική ευκαιρία να επιβεβαιώσει ότι παίρνει στα σοβαρά τις αρχές της και να αποδείξει την ετοιμότητά της να είναι ισχυρή και αποφασιστική όταν ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως, καθώς και αυτά με χώρες με τις οποίες βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση -ενώ παραμένει ο φάρος στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής και για την ειρήνη.

HUGH WILLIAMSON (ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ HUMAN RIGHT WATCH ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ)
Η ΕΕ γενικά έχει δείξει ότι είναι ανοιχτή σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ηγεσίας σε διεθνή φόρουμ, αλλά συχνά αντιμετωπίζει προβλήματα στην εφαρμογή. Δείτε τις εξελίξεις στη Λευκορωσία, στη Ρωσία και στην Τουρκία.
Η ΕΕ έλαβε μια αυστηρή στάση για τις σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λευκορωσία μετά από τις εκλογές του Αυγούστου 2020. Η ΕΕ επέβαλε κυρώσεις σε περισσότερους από 80 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου και του Λευκορώσου προέδρου Alexander Lukashenko, και ηγήθηκε της δράσης στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και στον ΟΑΣΕ. Αλλά χρειάζεται να καθορίσει μια ξεκάθαρη πορεία μελλοντικής δράσης.
Αναφορικά με τη Ρωσία, η ΕΕ γνωρίζει τη σοβαρότητα της κρίσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα αλλά δεν έχει βρει πολλούς τρόπους να ασκήσει πιέσεις στο Κρεμλίνο να αλλάξει πορεία. Ως ένα πρακτικό βήμα, η ΕΕ θα πρέπει να υποστηρίξει τη ρωσική κοινωνία, με πιο εύκολη χορήγηση της βίζας και με υποτροφίες.
Αναφορικά με την Τουρκία, η ΕΕ έχει δηλώσει τη σημασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μια χώρα που εξακολουθεί να διαπραγματεύεται επισήμως την ένταξή της, αλλά κατέστησε τα ανθρώπινα δικαιώματα μια χαμηλότερη προτεραιότητα σε σχέση με την αυξανόμενη γεωπολιτική ένταση αναφορικά με την Τουρκία και τη συνεργασία ΕΕ-Τουρκίας στη μετανάστευση.
Η ΕΕ και τα κράτη-μέλη της θα πρέπει να κάνουν περισσότερα για να διασφαλίσουν ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μια συνεπής προτεραιότητα, όταν σταθμίζουν γεωπολιτικούς και άλλους παράγοντες οι οποίοι διαμορφώνουν τις αποφάσεις τους. Οι άνθρωποι που υφίστανται παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους ανά τον κόσμο, χρειάζονται τη στήριξη της Ευρώπης.|