Home Blog Page 52

Άνοιξαν τα απόρρητα αρχεία της CIA για τη δολοφονία Κένεντι

1

Ο Λη Όσβαλντ και ο Ελληνοαμερικανός πράκτορας Τζορτζ Ιωαννίδης

Νέα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA αποκαλύπτουν για πρώτη φορά, ότι ο Ελληνοαμερικάνος αξιωματικός, Τζορτζ Ιωαννίδης, ειδικός στον ψυχολογικό πόλεμο, είχε άμεση εμπλοκή σε επιχείρηση που ήρθε σε επαφή με τον Λη Χάρβι Όσβαλντ, πριν από τη δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι. Οι αποκαλύψεις θέτουν εν αμφιβόλω την επίσημη εκδοχή της CIA εδώ και δεκαετίες.

Όπως αποκάλυψε το Axios, η CIA παραδέχεται ότι παρακολουθούσε τον Όσβαλντ πριν από τη δολοφονία Κένεντι όπως αποκαλύπτουν νέα έγγραφα. Για πρώτη φορά, σχεδόν 62 χρόνια μετά τη δολοφονία του Προέδρου Κένεντι, η CIA παραδέχεται εμμέσως ότι ένας αξιωματικός της, ειδικός στον ψυχολογικό πόλεμο, διηύθυνε μια επιχείρηση, η οποία ήρθε σε επαφή με τον Λη Χάρβι Όσβαλντ πριν από τη δολοφονία στο Ντάλας.

Η αποκάλυψη αυτή, που έγινε την Πέμπτη 3 Ιουλίου, και ήταν ενσωματωμένη σε μια δέσμη 40 εγγράφων που αφορούν τον Ελληνοαμερικάνο αξιωματικό, Τζορτζ Ιωαννίδη, υποδεικνύει ότι η CIA έλεγε ψέματα επί δεκαετίες, σχετικά με το ρόλο του στην υπόθεση Κένεντι, τόσο πριν όσο και μετά τη δολοφονία, σύμφωνα με ειδικούς στην υπόθεση της δολοφονίας JFK.

Το καθοριστικό έγγραφο: Μνημόνιο της CIA με ημερομηνία 17 Ιανουαρίου 1963, δείχνει ότι στον Ιωαννίδη δόθηκε εντολή να χρησιμοποιήσει ψευδώνυμο και πλαστή άδεια οδήγησης, με το όνομα «Χάουαρντ Γκέμπλερ». Μέχρι την Πέμπτη 3/7/2025, η υπηρεσία αρνιόταν ότι ο Ιωαννίδης ήταν γνωστός ως «Χάουαρντ», το όνομα αξιωματικού υπό κάλυψη για τον πράκτορα της CIA που συνεργαζόταν με ακτιβιστές της αντικομμουνιστικής ομάδας Cuban Student Directorate (Διεύθυνση Κουβανών Φοιτητών), η οποία αντιτασσόταν στον Φιντέλ Κάστρο.

Για δεκαετίες, η υπηρεσία υποστήριζε επίσης ψευδώς, ότι δεν είχε καμία εμπλοκή με τη συγκεκριμένη φοιτητική ομάδα, η οποία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να δημοσιοποιηθούν οι φιλο-Κάστρο θέσεις του Όσβαλντ λίγο μετά τη δολοφονία.

Το συμπέρασμα σε αυτό είναι: «Το προκάλυμμα για τον Ιωαννίδη έχει επισήμως καταρρεύσει», δήλωσε ο συγγραφέας και ειδικός στη δολοφονία του Κένεντι, Τζέφερσον Μόρλεϊ. «Αυτό είναι σημαντικό. Η CIA αλλάζει στάση απέναντι στον Λη Χάρβι Όσβαλντ».

Η πληροφορία ήρθε στο φως, στο πλαίσιο της εντολής του προέδρου Τραμπ προς την κυβέρνηση να τηρήσει τις υποχρεώσεις της για δημοσιοποίηση όλων των εγγράφων βάσει του Νόμου για τα Αρχεία JFK του 1992.

Η εμπλοκή του Ιωαννίδη στην υπόθεση ήταν ελάχιστα γνωστή μέχρι το 1998, όταν ήρθαν στο φως έγγραφα στο πλαίσιο του παραπάνω νόμου. Οι νέες αποκαλύψεις προσθέτουν διαρκώς νέα στοιχεία στην υπόθεση.

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΤΖΟΡΤΖ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Ο Ιωαννίδης ήταν υπαρχηγός του παραρτήματος της CIA στο Μαϊάμι, με αρμοδιότητα «σε όλα τα ζητήματα πολιτικής δράσης και ψυχολογικού πολέμου». Αυτό περιλάμβανε και τη μυστική χρηματοδότηση και καθοδήγηση της φοιτητικής οργάνωσης των Κουβανών, γνωστής ως DRE από τα αρχικά της στα ισπανικά.

Στις 9 Αυγούστου 1963, περισσότερο από τρεις μήνες πριν από τη δολοφονία της 22ας Νοεμβρίου, τέσσερις ακτιβιστές του DRE συνεπλάκησαν με τον Όσβαλντ στη Νέα Ορλεάνη, την ώρα που μοίραζε φιλο-Κάστρο φυλλάδια της οργάνωσης «Fair Play for Cuba Committee». Η δικαστική διαδικασία που ακολούθησε καλύφθηκε από τα τοπικά ΜΜΕ.

Στις 21 Αυγούστου 1963, ο Όσβαλντ συμμετείχε σε τηλεοπτικό διάλογο με μέλη του DRE σε τοπικό σταθμό, γεγονός που του προσέδωσε επιπλέον δημοσιότητα ως κομμουνιστή. Μετά τη δολοφονία, το ενημερωτικό δελτίο του DRE χαρακτήρισε τον Όσβαλντ φιλο-Κάστρο κομμουνιστή, ενώ την ιστορία κάλυψαν και οι εφημερίδες Miami Herald και Washington Post.

 Ένα χρόνο πριν ο Όσβαλντ γίνει γνωστός για τις φιλο-Κάστρο απόψεις του, το Πεντάγωνο είχε εκπονήσει ένα σχέδιο με την ονομασία «Operation Northwoods», το οποίο προέβλεπε μια επίθεση «ψευδούς σημαίας» στις ΗΠΑ, με σκοπό να ενοχοποιηθεί η Κούβα και να δοθεί αφορμή για στρατιωτική δράση εναντίον της.

Τα νέα έγγραφα δε ρίχνουν επιπλέον φως στις συνθήκες της δολοφονίας του Κένεντι, ούτε απαντούν στο ερώτημα αν ο Όσβαλντ έδρασε μόνος του. Δεν υπάρχει επίσης καμία απόδειξη που να εξηγεί, γιατί η CIA συγκάλυψε τη σχέση του Ιωαννίδη με το DRE.

Όλα τα μέχρι σήμερα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα δείχνουν, ότι η CIA είπε ψέματα για τη χρηματοδότηση ή τη συνεργασία της με το DRE. Αυτό περιλαμβάνει τις σχέσεις της υπηρεσίας με την Επιτροπή Γουόρεν (1964), την Επιτροπή Τσερτς (1975), τη Βουλή των Αντιπροσώπων για τις Δολοφονίες (1977-78), καθώς και με το Συμβούλιο Αναθεώρησης για τις Δολοφονίες (έως το 1998).

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ο Ιωαννίδης δεν είχε μόνο γνώση για τον Όσβαλντ πριν από τη δολοφονία αλλά έπαιξε και καθοριστικό ρόλο στην παραπλάνηση της Επιτροπής της Βουλής για τις Δολοφονίες.

Εκείνη την περίοδο, η CIA τον διόρισε ως σύνδεσμό της με την επιτροπή. Ωστόσο, τόσο ο ίδιος όσο και η υπηρεσία, απέκρυψαν τη σύνδεσή του με το DRE και κατ’ επέκταση με την υπόθεση Κένεντι, καθυστέρησαν την παράδοση των εγγράφων της CIA και είπαν ψέματα. Ο επικεφαλής νομικός σύμβουλος της επιτροπής, Ρόμπερτ Μπλέικι, κατέθεσε το 2014 ότι ρώτησε τον Ιωαννίδη για τον «Χάουαρντ» και το DRE και πως «ο Ιωαννίδης με διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε κανένα σχετικό στοιχείο για αξιωματικό με τέτοιο όνομα στο DRE, αλλά ότι θα συνέχιζε να ψάχνει».

Ένας πρώην ερευνητής της επιτροπής, ο Νταν Χάρντουεϊ, κατέθεσε ενώπιον επιτροπής εποπτείας της Βουλής τον προηγούμενο μήνα, ότι ο Ιωαννίδης ηγείτο «μιας μυστικής επιχείρησης» με σκοπό την υπονόμευση της κοινοβουλευτικής έρευνας για τη δολοφονία.

Δύο χρόνια μετά την παραπλάνηση της επιτροπής, η CIA απένειμε στον Ιωαννίδη το Μετάλλιο Καριέρας Πληροφοριών το 1981. Ο Ιωαννίδης απεβίωσε το 1990.

Η Ρεπουμπλικανή βουλευτής της Φλόριντα, Άννα Πολίνα Λούνα, επικεφαλής της επιτροπής της Βουλής που εξετάζει τα νέα έγγραφα για τον JFK, δήλωσε πως ο Ιωαννίδης συμμετείχε «κατά 1.000%» σε συγκάλυψη της CIA.

Ο Μόρλεϊ και άλλοι συγγραφείς που έχουν ασχοληθεί εκτενώς με τη δολοφονία του Κένεντι, πιστεύουν ότι αποστάτες της CIA ενδέχεται να συμμετείχαν στο έγκλημα, αλλά ο ίδιος ο Μόρλεϊ δεν είναι έτοιμος να δηλώσει πως ο Ιωαννίδης ήταν μεταξύ τους.

Άλλοι, όπως ο συγγραφέας Τζέραλντ Πόσνερ, θεωρούν ότι ο Όσβαλντ ήταν ο μοναδικός δράστης. Όλοι όμως συμφωνούν πως η CIA ενήργησε με κακή πίστη μετά τη δολοφονία του Κένεντι.

«Αυτή είναι η CIA στα καλύτερά της. Ποτέ δε δείχνουν διαφάνεια. Δε λένε την αλήθεια. Θολώνουν τα νερά. Παραπλανούν. Και όταν αποκαλύπτονται τα έγγραφα, εκτίθενται», δήλωσε ο Πόσνερ.

Εκπρόσωπος της CIA δήλωσε στο Axios ότι η υπηρεσία «συμμορφώθηκε πλήρως και παρείχε όλα τα έγγραφα, χωρίς επεξεργασία, που σχετίζονται με τη δολοφονία του πρώην Προέδρου Τζον Φ. Κένεντι στο Εθνικό Αρχείο, σύμφωνα με την εντολή του Προέδρου Τραμπ, σε μια πρωτοφανή πράξη διαφάνειας από την υπηρεσία».

Στη συνέχεια ο Μόρλεϊ και η Λούνα υποστηρίζουν πως ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ και η διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών Τάλσι Γκάμπαρντ αξίζουν εύσημα, για την πίεση υπέρ της διαφάνειας. Ως εκ τούτου, αναμένονται και άλλα έγγραφα.

Νέο κοίτασμα φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ

0

Πρόκειται για τη δεύτερη ανακάλυψη φυσικού αερίου στο Τεμάχιο 10 από την ίδια κοινοπραξία, μετά από εκείνη της γεώτρησης «Glaucus-1» που είχε ανακοινωθεί το Φεβρουάριο του 2019

Μια νέα σημαντική ανακάλυψη φυσικού αερίου στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας ανακοίνωσε η κυβέρνηση της Κύπρου, επιβεβαιώνοντας την ενεργειακή προοπτική του Τεμαχίου 10.
Όπως γνωστοποίησε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης, η εξέλιξη αυτή γνωστοποιήθηκε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, κατά τη διάρκεια τηλεδιάσκεψης με τον Αντιπρόεδρο της ExxonMobil, John Ardill, στην παρουσία του Υπουργού Ενέργειας, Γιώργου Παπαναστασίου, και του Γενικού Διευθυντή της ExxonMobil Κύπρου, Βαρνάβα Θεοδοσίου.

Η ανακάλυψη έγινε στη γεώτρηση «Pegasus-1», εντός του Τεμαχίου 10, από την κοινοπραξία των ExxonMobil Exploration and Production Cyprus (Offshore) Limited (ως διαχειρίστρια εταιρεία) και QatarEnergy International E&P LLC.
Η γεώτρηση, που διενεργήθηκε με το πλωτό γεωτρύπανο «Valaris DS-9», βρίσκεται σε απόσταση περίπου 190 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Κύπρου, σε βάθος νερού 1.921 μέτρων. Σύμφωνα με τα πρώτα δεδομένα, εντοπίστηκε στήλη καθαρού φυσικού αερίου ύψους 350 μέτρων, στοιχείο που χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα ενθαρρυντικό. Όπως διευκρινίστηκε, θα ακολουθήσει περαιτέρω τεχνική ανάλυση των δεδομένων κατά τους προσεχείς μήνες, με στόχο την πλήρη αξιολόγηση του ταμιευτήρα και των δυνατοτήτων του.

Πρόκειται για τη δεύτερη ανακάλυψη φυσικού αερίου στο Τεμάχιο 10 από την ίδια κοινοπραξία, μετά από εκείνη της γεώτρησης «Glaucus-1» που είχε ανακοινωθεί το Φεβρουάριο του 2019. Η γεώτρηση αξιολόγησης «Glaucus-2», που ολοκληρώθηκε το Μάρτιο του 2022, είχε ήδη επιβεβαιώσει την ύπαρξη ταμιευτήρα με φυσικό αέριο υψηλής ποιότητας.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέρριψε την πρόταση μομφής κατά της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

0

Απορρίφθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, η πρόταση μομφής εναντίον της Προέδρου της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, που υποστηριζόταν από μεγάλο τμήμα της Ακροδεξιάς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η πρόταση μομφής απορρίφθηκε με 360 ψήφους κατά, 175 υπέρ και 18 αποχές.

Την πρόταση μομφής κατέθεσε ο ευρωβουλευτής Γκέοργκε Πιπερέα (ECR, Ρουμανία), ο οποίος κατηγορεί την Φον ντερ Λάιεν για αδιαφάνεια με αφορμή το σκάνδαλο «Pfizergate», αλλά ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Η φιλοευρωπαϊκή συμμαχία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είχε δηλώσει ότι θα ψηφίσει κατά της πρότασης μομφής που κατατέθηκε από την Ακροδεξιά, ενώ και οι Ιταλοί ευρωβουλευτές του κόμματος της Τζόρτζια Μελόνι, που ανήκει στους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές (ECR), είχαν δηλώσει ότι θα την απορρίψουν.

Η πρόταση μομφής πυροδότησε τη Δευτέρα 7 Ιουλίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μια έντονη πολιτική συζήτηση, με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να κατηγορεί τους εμπνευστές της πρότασης ως «εξτρεμιστές», «αντιεμβολιαστές» και «θαυμαστές του Πούτιν».

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δεν ήταν παρούσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την ώρα της ψηφοφορίας, καθώς την ίδια ώρα (Πέμπτη 10 Ιουλίου) εκφωνούσε την ομιλία της στη «Διάσκεψη για την Ανοικοδόμηση της Ουκρανίας» που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη.

Τι θα κοστίσει η άνοδος των στρατιωτικών δαπανών σε ΚΑΝΑΔΑ – ΕΛΛΑΔΑ

0

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα

Με τις πρόσφατες ανακοινώσεις του ΝΑΤΟ, η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στον Καναδά αναμένεται να φτάσει το 2% του ΑΕΠ, και ενδεχομένως έως και το 3,5% του ΑΕΠ. Ας δούμε τι σημαίνει αυτό για τον Καναδό φορολογούμενο.

Το 2024, ο Καναδάς δαπάνησε 41 δισεκατομμύρια δολάρια για την εθνική άμυνα, ποσό που αντιστοιχεί στο 1,37% του ΑΕΠ. Η υπόσχεση του Μαρκ Κάρνεϊ να αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ, θα ωθήσει τις δαπάνες στα 62,7 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό σημαίνει ότι οι δαπάνες ανά Καναδό, θα αυξηθούν από 987 δολάρια σε 1.509 δολάρια, μια αύξηση 522 δολαρίων.

Ωστόσο, οι πρόσφατες αποφάσεις του ΝΑΤΟ θέτουν το στόχο στο 3,5% του ΑΕΠ για στρατιωτικές δαπάνες έως το 2035, και 1,5% του ΑΕΠ για δαπάνες που σχετίζονται με την υπεράσπιση κρίσιμων υποδομών και την ενίσχυση της βιομηχανικής βάσης, για συνολικά 5% του ΑΕΠ. Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Τρέβορ Τόμπε, αυτό θα αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες σε περισσότερα από 160 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2035, ή σχεδόν 2.900 δολάρια κατά κεφαλήν. 

Αυτό σημαίνει, ότι οι Καναδοί φορολογούμενοι θα πρέπει να αναμένουν μια μέση αύξηση των φόρων τους κατά 1.305 δολάρια φέτος και περίπου 4.700 δολάρια το 2035, ανάλογα με το αν οι δαπάνες φτάσουν το 2% ή το 3,5% του ΑΕΠ. Εναλλακτικά, αυτό θα μπορούσε να ισοδυναμεί με την αύξηση του ΦΠΑ από 5% σε 11,5% την επόμενη δεκαετία ή με τη σημαντική αύξηση του ομοσπονδιακού χρέους 

Ο Dave Perry, αναλυτής άμυνας, επισημαίνει ότι η διαδικασία αύξησης των στρατιωτικών δαπανών είναι πολύπλοκη και απαιτεί χρόνο για να μετατραπούν οι πολιτικές αποφάσεις σε πραγματικές δαπάνες. Αυτό σημαίνει ότι οι αυξήσεις μπορεί να καθυστερήσουν, λόγω γραφειοκρατικών διαδικασιών και άλλων παραγόντων. 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ

1] Ενίσχυση της Συνεργασίας με Άλλες Χώρες: Ο Καναδάς θα μπορούσε να ενισχύσει τις αμυντικές συνεργασίες με άλλες χώρες, μειώνοντας την εξάρτηση από τις ΗΠΑ και διαμοιράζοντας το κόστος της άμυνας.

2] Ανακατανομή Πόρων: Μια άλλη προσέγγιση θα ήταν η ανακατανομή πόρων από άλλους τομείς του δημόσιου τομέα προς την άμυνα, αν και αυτό θα απαιτούσε δύσκολες πολιτικές αποφάσεις. 

3] Ανάπτυξη της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας: Η επένδυση στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία θα μπορούσε να μειώσει την εξάρτηση από εισαγόμενα στρατιωτικά προϊόντα και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας. 

4] Αύξηση της Αποτελεσματικότητας: Η βελτίωση της αποτελεσματικότητας στις αμυντικές δαπάνες, μέσω της μείωσης της γραφειοκρατίας και της βελτίωσης των διαδικασιών προμηθειών, θα μπορούσε να βοηθήσει στη μείωση του συνολικού κόστους.

Η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών έχει καταστεί απαραίτητη ενόψει της απειλής από τη Ρωσία, των φιλοδοξιών του Πεκίνου στη Νότια Σινική Θάλασσα, του πολέμου στο Ισραήλ και της πολεμικής ρητορικής του Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, αυτές οι εντάσεις μας δείχνουν, σε ποιο βαθμό η απόσταση από την ειρήνη μας αναγκάζει να αφιερώνουμε σημαντικούς πόρους για την προστασία των εαυτών μας και την προετοιμασία για καταστροφή, αντί να διοχετεύουμε κεφάλαια για τη βελτίωση της μοίρας της ανθρωπότητας.

ΠΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΛΛΕΣ

ΧΩΡΕΣ ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ;

Οι στρατιωτικές δαπάνες διαφέρουν σημαντικά από χώρα σε χώρα, ανάλογα με τις στρατηγικές τους προτεραιότητες και τις οικονομικές τους δυνατότητες:

Ηνωμένες Πολιτείες: Οι ΗΠΑ έχουν το μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό στον κόσμο, με δαπάνες που φτάνουν τα 895 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025. Οι δαπάνες αυτές καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, από την έρευνα και ανάπτυξη νέων τεχνολογιών έως τη συντήρηση και υποστήριξη των ενόπλων δυνάμεων.

Κίνα: Η Κίνα δαπανά περίπου 266,85 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025. Η στρατηγική της Κίνας επικεντρώνεται στην ενίσχυση της ναυτικής της δύναμης και στην ανάπτυξη προηγμένων τεχνολογιών.

Ρωσία: Η Ρωσία δαπανά περίπου 126 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025. Οι δαπάνες της Ρωσίας επικεντρώνονται κυρίως στη συντήρηση και τον εκσυγχρονισμό του υπάρχοντος στρατιωτικού εξοπλισμού.

Ινδία: Η Ινδία δαπανά περίπου 75 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025. Η στρατηγική της Ινδίας περιλαμβάνει την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας και την αύξηση της αυτονομίας της σε στρατιωτικό εξοπλισμό.

Ευρωπαϊκές Χώρες: Χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Γερμανία δαπανούν σημαντικά ποσά για την άμυνα, με έμφαση στη συνεργασία εντός του ΝΑΤΟ και την ανάπτυξη κοινών αμυντικών προγραμμάτων.

ΟΙ ΔΑΠΑΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η Ελλάδα, λόγω της γεωπολιτικής της θέσης και των συνεχιζόμενων εντάσεων με την Τουρκία, διατηρεί υψηλές στρατιωτικές δαπάνες. Το 2024, η Ελλάδα δαπάνησε περίπου 6,5 δισεκατομμύρια δολάρια για την εθνική άμυνα, ποσό που αντιστοιχεί στο 3,1% του ΑΕΠ.

Το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα, γνωστό ως «Ατζέντα 2030», που έχει χρονικό ορίζοντα έως το 2037, προβλέπει ένα κόστος που ξεπερνά τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι στρατιωτικές δαπάνες έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία. Σύμφωνα με μελέτες, οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες μπορούν να οδηγήσουν σε βραχυπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη, αλλά μακροπρόθεσμα μπορεί να περιορίσουν την ανάπτυξη, λόγω της μείωσης των διαθέσιμων πόρων για άλλους τομείς, όπως η υγεία και η εκπαίδευση.

Για το μέσο Έλληνα φορολογούμενο, οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες σημαίνουν υψηλότερους φόρους και λιγότερους πόρους σε άλλους σημαντικούς τομείς, όπως η υγεία και η εκπαίδευση.

Πολλοί οικονομολόγοι, όπως οι Αντώνης Τσιτούρας και Νικόλας Τσούνης, επισημαίνουν ότι οι στρατιωτικές δαπάνες είναι απαραίτητες για την ασφάλεια της χώρας, αλλά πρέπει να υπάρχει ισορροπία, προτείνοντας την ενίσχυση της συνεργασίας με άλλες χώρες της ΕΕ για την κοινή ανάπτυξη αμυντικών προγραμμάτων, κάτι που θα μπορούσε να μειώσει το κόστος.

Το παράδοξο είναι ότι ως επί το πλείστων, οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις δεν επωφελούνται όσο θα έπρεπε από την τεχνογνωσία των Ελληνικών Εταιρειών Αμυντικών όπλων, που διαπρέπουν στο εξωτερικό, και προτιμούν το «ξένο πράμα». Γιατί άραγε;

ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ: Αυτό είναι το ελληνικό σύστημα που καταστρέφει drones και αγόρασε η Ελληνική Κυβέρνηση

Scott Ruskan: Ο άνθρωπος που έσωσε πάνω από 200 ζωές!!!

0

Ο Scott Ruskan, ένας 26χρονος διασώστης της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ, έχει χαρακτηριστεί ως «Αμερικανός ήρωας» μετά την πρώτη του αποστολή διάσωσης, κατά την οποία περισσότερα από 200 (!) άτομα από τις καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν το κεντρικό Τέξας. Η ιστορία του Ruskan είναι μια απόδειξη του θάρρους και της αφοσίωσης που απαιτείται για να υπηρετείς στην Ακτοφυλακή.

Το Σαββατοκύριακο της 4ης Ιουλίου, οι ξαφνικές πλημμύρες προκάλεσαν εκτεταμένες καταστροφές στο κεντρικό Τέξας. Ο ποταμός Guadalupe ανέβηκε κατά περισσότερο από 20 έως 26 πόδια μέσα σε 90 λεπτά, προκαλώντας εκτεταμένες εκκενώσεις και αφήνοντας πίσω του τουλάχιστον 80 νεκρούς. 

Ο Ruskan, που είχε μόλις ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του ως διασώστης, βρέθηκε αντιμέτωπος με την πρώτη του αποστολή διάσωσης.

Η αποστολή του Ruskan ξεκίνησε, όταν η Ακτοφυλακή κλήθηκε να βοηθήσει σε μια επείγουσα κατάσταση στο Camp Mystic, ένα καλοκαιρινό κατασκηνωτικό κέντρο, όπου βρίσκονταν 700 κορίτσια τη στιγμή που οι πλημμύρες χτύπησαν τον ποταμό Guadalupe. 

Ο Ruskan και το πλήρωμά του αντιμετώπισαν κακές καιρικές συνθήκες για περίπου πέντε ή έξι ώρες πριν φτάσουν στην περιοχή.

Μόλις έφτασαν, ο Ruskan αποφάσισε να μείνει στο Camp Mystic για να βοηθήσει στο διαχωρισμό των θυμάτων, επιτρέποντας στο ελικόπτερο να διασώσει περισσότερα άτομα χωρίς το βάρος του. Η απόφασή του αυτή αποδείχθηκε κρίσιμη, καθώς κατάφερε να συντονίσει τη διάσωση 165 ατόμων, προσφέροντας τους την απαραίτητη βοήθεια και ηρεμία σε μια στιγμή απόλυτου πανικού.

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕ

Ο Scott Ruskan αντιμετώπισε αρκετές προκλήσεις κατά τη διάρκεια της αποστολής διάσωσης στις πλημμύρες του Τέξας:

Κακές καιρικές συνθήκες: Ο Ruskan και το πλήρωμά του έπρεπε να αντιμετωπίσουν έντονες βροχοπτώσεις και ισχυρούς ανέμους για περίπου πέντε ή έξι ώρες πριν φτάσουν στην περιοχή.

Γρήγορη άνοδος των υδάτων: Οι πλημμύρες προκάλεσαν την άνοδο του ποταμού Guadalupe κατά 26 πόδια μέσα σε μόλις 45 λεπτά, δημιουργώντας επικίνδυνες συνθήκες για τους διασώστες.

Ψυχολογική πίεση: Ο Ruskan έπρεπε να αντιμετωπίσει ανθρώπους που ήταν τρομοκρατημένοι, κουρασμένοι και κρύοι, προσπαθώντας να τους ηρεμήσει και να τους βοηθήσει να φτάσουν σε ασφαλές μέρος.

Παρά τις προκλήσεις αυτές, ο Ruskan κατάφερε να συντονίσει τη διάσωση άνω των 200 ατόμων, αποδεικνύοντας την αφοσίωση και το θάρρος του σε στιγμές κρίσης. Ο ίδιος παραμένει ταπεινός, λέγοντας ότι απλώς έκανε τη δουλειά του.

Η αποστολή διάσωσης του Ruskan δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα της δικής του αφοσίωσης, αλλά και της συνεργασίας μεταξύ της Ακτοφυλακής, του Τμήματος Δημόσιας Ασφάλειας του Τέξας, της Εθνοφρουράς και της Texas Task Force 1, μιας ομάδας αστικής έρευνας και διάσωσης της FEMA. Η συνεργασία αυτή ήταν κρίσιμη για την επιτυχία της αποστολής και την ασφάλεια των θυμάτων.

Η ιστορία του Scott Ruskan είναι μια υπενθύμιση της σημασίας της αφοσίωσης και του θάρρους σε στιγμές κρίσης. Η πράξη του αυτή δεν είναι μόνο μια απόδειξη της προσωπικής του γενναιότητας, αλλά και της δύναμης τής συνεργασίας και της αλληλεγγύης σε δύσκολες στιγμές. Ο Ruskan είναι ένας πραγματικός ήρωας και η ιστορία του θα παραμείνει ως παράδειγμα, για το τι σημαίνει να υπηρετείς οτιδήποτε με αφοσίωση και θάρρος.

© ΤΑ ΝΕΑ

Κρίσιμη Καλοκαιρινή Παύση για το REM

0

Πώς το Μόντρεαλ Αντιμετωπίζει την Απότομη Διακοπή της Ελαφριάς Σιδηροδρομικής Γραμμής

Το καλοκαίρι του 2025 αναμένεται ιδιαίτερα δύσκολο για χιλιάδες επιβάτες που βασίζονται στο δίκτυο REM (Réseau express métropolitain), την ελαφριά υπερσύγχρονη σιδηροδρομική γραμμή, που υπόσχεται να φέρει επανάσταση στις μετακινήσεις του Μόντρεαλ.

Από τις 6 Ιουλίου έως τις 17 Αυγούστου, το δίκτυο REM θα παραμείνει πλήρως κλειστό, μεταξύ Brossard και κέντρου του Μόντρεαλ, λόγω δοκιμών που σχετίζονται με τις επερχόμενες γραμμές προς τα δυτικά και βόρεια προάστια.

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΔΟΞΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ,

ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ

Το REM αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα έργα υποδομής μεταφορών στον Καναδά της τελευταίας δεκαετίας. Με συνολικό μήκος 67 χιλιομέτρων και 26 σταθμούς, σχεδιάστηκε για να λειτουργεί αυτόνομα και ηλεκτρικά, μειώνοντας τη ρύπανση και αποσυμφορώντας τους μεγάλους οδικούς άξονες. Το νότιο τμήμα (Brossard – Κέντρο Μόντρεαλ) άνοιξε το καλοκαίρι του 2023 και ήδη εξυπηρετεί καθημερινά χιλιάδες πολίτες. Ωστόσο, η πλήρης λειτουργία του δικτύου παραμένει πίσω από το χρονοδιάγραμμα.

Οι δύο υπόλοιπες γραμμές – η Δυτική (Anse-à-l’Orme) και η Βόρεια (Deux-Montagnes) – αναμένονται να ξεκινήσουν τον Οκτώβριο του 2025. Οι θερινές δοκιμές, σύμφωνα με την ARTM (Autorité régionale de transport métropolitain), είναι απαραίτητες για την ασφάλεια και την επιχειρησιακή ολοκλήρωση του δικτύου. Όμως, η απόφαση να διακοπεί εξ ολοκλήρου η υπηρεσία στο εν λειτουργία τμήμα, έχει προκαλέσει αντιδράσεις.

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΒΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ

Περίπου 30.000 επιβάτες χρησιμοποιούν καθημερινά το νότιο REM για να διασχίσουν τον ποταμό Σαιν Λωράν από το Brossard στο Μόντρεαλ. Η διακοπή, τούς αναγκάζει να στραφούν σε εναλλακτικά μέσα, σε μία περίοδο όπου η πόλη ήδη αντιμετωπίζει κυκλοφοριακή συμφόρηση και έργα συντήρησης σε πολλούς οδικούς άξονες.

Η ARTM προτείνει εργασία από το σπίτι, μετακινήσεις εκτός αιχμής και χρήση εναλλακτικών γραμμών, όπως το μετρό, οι προαστιακοί Exo και οι αστικές συγκοινωνίες της RTL (Réseau de transport de Longueuil). Επιπλέον, προσφέρονται δωρεάν λεωφορειακές γραμμές – 568, 176, 721, 722 – και το συλλογικό ταξί T72 για περιορισμένο διάστημα, ενώ από 18 έως 31 Αυγούστου η πρόσβαση στο REM θα είναι δωρεάν.

Ωστόσο, για όλες τις υπόλοιπες μεταφορές – όπως οι γραμμές 38 και 47 της RTL – απαιτείται κανονικό εισιτήριο, γεγονός που προκαλεί σύγχυση και επιβαρύνει οικονομικά όσους δεν έχουν εναλλακτική.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ

Η επιλογή να κλείσει ολοκληρωτικά μια ήδη λειτουργική γραμμή μέσα στο καλοκαίρι, χωρίς την προσφορά ισχυρών εναλλακτικών λύσεων, δημιουργεί ερωτήματα. Γιατί δε σχεδιάστηκε σταδιακή ή βραδινή διακοπή; Γιατί δεν υπήρξε ενίσχυση των μέσων μεταφοράς πριν από την έναρξη της διακοπής;

Ορισμένοι ειδικοί στις μεταφορές, όπως ο καθηγητής Jean-Philippe Meloche του Université de Montréal, έχουν ήδη εκφράσει αμφιβολίες για το κατά πόσο η ARTM υπολόγισε σωστά τον κοινωνικό αντίκτυπο. «Η τεχνολογία δεν πρέπει να υποσκελίζει την ανθρώπινη διάσταση. Οι υποδομές είναι για να εξυπηρετούν τους ανθρώπους, όχι για να τους τιμωρούν», δήλωσε πρόσφατα σε ραδιοφωνική του συνέντευξη.

Η ARTM επισημαίνει πως τα μέτρα που ελήφθησαν, όπως λεωφορειολωρίδες, αστυνομική παρουσία σε κομβικές διασταυρώσεις και αυξημένα δρομολόγια, αποσκοπούν στο να διατηρήσουν τη ροή. Όμως, η πραγματικότητα στο πεδίο είναι πιο σύνθετη: αναμονές, συνωστισμός, καθυστερήσεις και αυξημένη εξάρτηση από τα ΙΧ, αντιστρέφοντας προσωρινά τον οικολογικό στόχο του REM.

ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ

Το φθινόπωρο αναμένεται καθοριστικό για το REM, καθώς οι νέες γραμμές θα καθορίσουν αν το όραμα ενός διασυνδεδεμένου, αυτόνομου και πράσινου δικτύου, μπορεί να υλοποιηθεί με επιτυχία. Η καλοκαιρινή παύση, αν και απαραίτητη από τεχνικής πλευράς, αποτελεί σοβαρή υπενθύμιση ότι οι μεταφορές δεν είναι μόνο τεχνολογία και υπολογισμοί – είναι δημόσια υπηρεσία με άμεσο κοινωνικό αντίκτυπο.

Η ανασφάλεια και τα πρακτικά προβλήματα που βιώνουν οι πολίτες δείχνουν την ανάγκη για καλύτερο σχεδιασμό, επικοινωνία και – κυρίως – για σεβασμό προς το χρόνο και τις ανάγκες του καθημερινού ανθρώπου. Το Μόντρεαλ χρειάζεται μοντέρνες συγκοινωνίες, αλλά πάνω απ’ όλα χρειάζεται αξιοπιστία.

ΘΕΜΑ: «Απόσπαση Ελλήνων εκπαιδευτικών σε εκπαιδευτικά ιδρύματα ελληνικών κοινοτήτων εξωτερικού»

0

Σύμφωνα με τον Οργανισμό του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, ένας εκ των στρατηγικών σκοπών του Υπουργείου, βάσει του άρθρου 46 παρ. 1, είναι και η «προώθηση των θεμάτων Εκπαίδευσης σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, η προώθηση της ελληνικής παιδείας στο εξωτερικό, καθώς και η παιδαγωγική, επιστημονική και διοικητική υποστήριξη της παιδείας των Ομογενών». Παράλληλα, όπως αναφέρεται και στον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών, Μέρος Α’, Κεφάλαιο Α’, Υποκεφάλαιο Α’, άρθρο 3, παράγραφος 2, εδάφιο Η, αποστολή του Υπουργείου μεταξύ άλλων είναι και η «προώθηση και προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των Ελλήνων στο εξωτερικό, καθώς και η διατήρηση και σύσφιξη των δεσμών με τους ανά τον κόσμο ομογενείς».

Υπό αυτό το πρίσμα, καθίσταται εμφανές ότι τόσο το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, όσο και το Υπουργείο Εξωτερικών, διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο, προκειμένου να προωθείται αποτελεσματικά η ελληνική εκπαίδευση στο εξωτερικό, επιτυγχάνοντας έτσι τη συγκρότηση ενός αποτελεσματικού δεσμού με την ελληνική ομογένεια και τους Έλληνες Αποδήμους στο σύνολό τους.

Τα τελευταία έτη, και ως απότοκο της οικονομικής κρίσης, η ελληνική εκπαίδευση στο εξωτερικό διέρχεται πολλαπλών κρίσεων, τόσο λόγω της απομάκρυνσης της συντεταγμένης ελληνικής πολιτείας από τον οργανωμένο Απόδημο Ελληνισμό, όσο και από την τάση «εθνικοποίησης» της εκπαίδευσης κοινοτήτων της Διασποράς διαφόρων χωρών που ακολουθούν αρκετά κράτη, όπως οι ΗΠΑ, με τη μέθοδο των Charter Schools, τα οποία παρέχουν εκπαίδευση σε διαφορετικές γλώσσες, πλην της επίσημης (συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής), αλλά εντός του πλαισίου του κρατικού εκπαιδευτικού συστήματος. Παράλληλα, όμως, η συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό, έχει οδηγήσει σε σειρά κενών θέσεων εκπαιδευτικών. Το εν λόγω ζήτημα, αποτελεί υπαρξιακό πρόβλημα για τον οργανωμένο Ελληνισμό της Διασποράς και έχει απασχολήσει τη συντριπτική πλειοψηφία των Ομοσπονδιών Ελληνικών Κοινοτήτων σε σειρά χωρών.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός, ότι ενώ στο από 15.4.2025 έγγραφο του ΥΠΑΙΘ με ΑΠ: 18416/Η2/18-02-2025, με τίτλο «Αποσπάσεις εκπαιδευτικών στις σχολικές μονάδες του εξωτερικού για τα σχολικά έτη 2025-2026, 2026-2027, 2027-2028 και τα ημερολογιακά έτη 2026, 2027 & 2028 Ν. Ημισφαιρίου», προκηρύσσεται σειρά κενών θέσεων για εκπαιδευτικούς στο εξωτερικό, στο αντίστοιχο έγγραφο του ΥΠΑΙΘ από 20.5.2025, ΑΠ: 55662/H2  με τίτλο «Αποσπάσεις εκπαιδευτικών στις σχολικές μονάδες του εξωτερικού για τα σχολικά έτη 2025-2026, 2026-2027, 2027-2028 και τα ημερολογιακά έτη 2026, 2027 & 2028 Ν. Ημισφαιρίου», οι θέσεις που πληρώνονται είναι ελάχιστες, αφήνοντας σειρά χωρών χωρίς εκπαιδευτική κάλυψη. Ενδεικτικά αναφέρονται χώρες με συμπαγή ελληνική Ομογένεια στις οποίες δεν αποσπώνται εκπαιδευτικοί, όπως η Αιθιοπία, η Ζιμπάμπουε, το Ουζμπεκιστάν, κτλ. Παράλληλα, προκαλεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός, ότι το οριζόμενο επιμίσθιο των εκπαιδευτικών είναι εξαιρετικά χαμηλό, καθώς, επί παραδείγματι στις ΗΠΑ ορίζεται στα 1.943 ευρώ, ποσό το οποίο δεν επιτρέπει τη ρεαλιστική μακροπρόθεσμη πλήρωση θέσεων εκπαιδευτικών σε ελληνόγλωσσα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ομογένειας.

Επειδή, η ελληνόγλωσση εκπαίδευση διαδραματίζει ζωτικό ρόλο για τη διατήρηση της σύνδεσης ελληνικού κράτους – Ομογένειας,

Επειδή, σειρά ομογενειακών οργανώσεων ζητά μετ’ επιτάσεως την εξεύρεση λύσεως στο χρόνιο ζήτημα της πλήρωσης των κενών θέσεων εκπαιδευτικών στο εξωτερικό,

Επειδή, η πλήρωση των θέσεων εκπαιδευτικών εξωτερικού συνεχίζει να κινείται σε εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά,

Επειδή, τα οριζόμενα επιμίσθια δε διασφαλίζουν την αξιοπρεπή διαβίωση των Ελλήνων εκπαιδευτικών που αποσπώνται στο εξωτερικό,

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

►Υφίσταται οργανωμένο στρατηγικό σχέδιο για την ομογενειακή εκπαίδευση, το οποίο να περιλαμβάνει και εκπαιδευτικές επισκέψεις, αλλά και τη χρησιμοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών;

►Θα προχωρήσει η κυβέρνηση στην αύξηση των επιμισθίων των αποσπωμένων εκπαιδευτικών, προκειμένου να καταστεί δυνατή η πλήρωση περισσότερων θέσεων στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ομογένειας;

►Θα εξετάσει η κυβέρνηση πιθανές εναλλακτικές λύσεις για τη διευκόλυνση του έργου των αποσπωμένων εκπαιδευτικών, ερχόμενη σε συνεννόηση με φορείς όπως, ενδεικτικά, τις ομογενειακές οργανώσεις και την Εκκλησία;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές: Νοτοπούλου Αικατερίνη, Καλαματιανός Διονύσιος, Ακρίτα Έλενα, Ζαμπάρας Μίλτος, Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος, Μπάρκας Κωνσταντίνος, Ξανθόπουλος Θεόφιλος, Παναγιωτόπουλος Ανδρέας, Παπαηλιού Γεώργιος, Τσαπανίδου Παρθενόπη, Ψυχογιός Γεώργιος

Η έμφαση στους βαθμούς βλάπτει τους μαθητές

0

Παιδοψυχολόγοι καλούν τα σχολεία να επανεξετάσουν τα βραβεία αποφοίτησης

Τα παραδοσιακά βραβεία αποφοίτησης που δίνονται κάθε χρόνο στα σχολεία του Καναδά και επικεντρώνονται αποκλειστικά στην ακαδημαϊκή αριστεία, τίθενται πλέον υπό σοβαρή αμφισβήτηση. Σύμφωνα με παιδοψυχολόγους και ειδικούς στην εκπαιδευτική ανάπτυξη, αυτού του είδους οι επιβραβεύσεις όχι μόνο ενισχύουν τον ανταγωνισμό και το άγχος, αλλά ταυτόχρονα αποκλείουν ένα μεγάλο μέρος των μαθητών από τη διαδικασία της αναγνώρισης.

Η Δρ. Ντίνα Λαφογιάννης, κλινική παιδοψυχολόγος με βάση το Τορόντο, εξηγεί ότι η μονοδιάστατη απονομή βραβείων με κριτήριο αποκλειστικά τους υψηλούς βαθμούς, μπορεί να αποδειχθεί επιζήμια. «Η εστίαση μόνο στην ακαδημαϊκή επίδοση μπορεί να αυξήσει το άγχος και να μειώσει την εσωτερική παρακίνηση των μαθητών, ακόμη και εκείνων που τα πηγαίνουν καλά», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η ίδια υποστηρίζει, πως τα σχολεία θα ήταν καλό να διευρύνουν το εύρος των επιτευγμάτων που αναγνωρίζονται κατά τις τελετές αποφοίτησης. Σύμφωνα με την ίδια, δεξιότητες όπως η συνεργασία, η ευελιξία, η επικοινωνία και η ηγετική συμπεριφορά, είναι εξίσου σημαντικές με τις σχολικές επιδόσεις. «Όταν επιβραβεύονται τα χαρακτηριστικά της διαδικασίας – και όχι απλώς το τελικό αποτέλεσμα όπως οι άριστοι βαθμοί – το μήνυμα που περνά στους μαθητές είναι ότι η προσωπική προσπάθεια και η κοινωνική συμβολή έχουν αξία», προσθέτει.

Παρόμοια άποψη εκφράζει και η Λίντα Ιουενοφού, κλινική παιδοψυχολόγος και επίκουρη καθηγήτρια εφαρμοσμένης ψυχολογίας στο Ontario Institute for Studies in Education. Η Ιουενοφού αναφέρει, ότι δεκαετίες ερευνών στην εκπαιδευτική ψυχολογία καταδεικνύουν πως η επιβράβευση με βάση την προσπάθεια και την επιμονή ενισχύει αυτό που ονομάζεται «νοοτροπία ανάπτυξης» (growth mindset), δηλαδή την πεποίθηση ότι οι ικανότητες δεν είναι σταθερές αλλά αναπτύσσονται μέσα από την προσπάθεια.

«Ένα στενό σύστημα επιβράβευσης, που προβάλλει μόνο την επιτυχία βάσει βαθμολογίας, οδηγεί συχνά σε απογοήτευση και αποκλεισμό των παιδιών που δεν ταιριάζουν στο παραδοσιακό πρότυπο του “επιτυχημένου μαθητή”», εξηγεί. Κατά την άποψή της, αυτό έχει ιδιαίτερα επιζήμιες συνέπειες κατά τα χρόνια του γυμνασίου, όταν η αποδοχή από τους συνομηλίκους έχει καίρια σημασία για τη διαμόρφωση της ταυτότητας των εφήβων. Η μη αναγνώριση της προόδου ή της προσωπικής υπέρβασης, μπορεί να δημιουργήσει συναισθήματα ανεπάρκειας και να υπονομεύσει την αυτοεκτίμηση.

Πέρα από τις ψυχολογικές επιπτώσεις, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι τα παραδοσιακά βραβεία ενισχύουν ένα περιβάλλον ανθυγιεινού ανταγωνισμού, αντί να προάγουν τη συνεργασία και τη συλλογικότητα. Όπως επισημαίνουν, η δημιουργία νέων κατηγοριών βράβευσης – όπως για δημιουργικότητα, κοινωνική προσφορά ή υπέρβαση δυσκολιών – μπορεί να συμβάλει σε ένα πιο δίκαιο και υποστηρικτικό σχολικό περιβάλλον.

Χαρακτηριστικά είναι τα ευρήματα πρόσφατων μελετών, που δείχνουν ότι οι μαθητές που επιβραβεύονται για την προσπάθεια και όχι απλώς για το αποτέλεσμα, παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα ανθεκτικότητας και μεγαλύτερη διάθεση για εμπλοκή στη μαθησιακή διαδικασία. Επιπλέον, μειώνεται ο φόβος της αποτυχίας, καθώς τα παιδιά αντιλαμβάνονται την πρόοδο ως μια εξελισσόμενη διαδικασία και όχι ως μία και μοναδική ευκαιρία επιτυχίας.

Ήδη ορισμένα σχολεία στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεκινήσει πειραματικά την εφαρμογή νέων μοντέλων αναγνώρισης. Αντί για έναν και μόνο νικητή, απονέμονται βραβεία σε πολλαπλές κατηγορίες, όπως «σημαντική πρόοδος», «θετική επιρροή στο σχολικό περιβάλλον» ή «παράδειγμα επιμονής». Σε άλλες περιπτώσεις, ενθαρρύνεται η συμμετοχή των ίδιων των μαθητών στην πρόταση ή ακόμα και στην επιλογή των υποψηφίων, ώστε να εμπεδωθεί η αξία της ποικιλομορφίας και της συμπερίληψης.

Παράλληλα, σύγχρονα εργαλεία αξιολόγησης αντικαθιστούν τις παραδοσιακές βαθμολογίες με αναλυτική ποιοτική ανατροφοδότηση, εστιάζοντας όχι μόνο στο αποτέλεσμα αλλά και στη διαδικασία σκέψης, στην προσπάθεια και στη συμμετοχή. Παιδαγωγοί που εφαρμόζουν αυτό το σύστημα αναφέρουν θετικά αποτελέσματα, ως προς τη γενική ψυχολογία των τάξεων και την εμπλοκή των μαθητών.

Οι παιδοψυχολόγοι συμφωνούν, πως το σχολείο του 21ου αιώνα δεν μπορεί να περιορίζεται σε μετρήσιμους δείκτες ακαδημαϊκής απόδοσης. Η εκπαίδευση οφείλει να καλλιεργεί σφαιρικά τους μαθητές της, αναγνωρίζοντας τις κοινωνικές, συναισθηματικές και προσωπικές τους δεξιότητες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η τελετή αποφοίτησης δεν πρέπει να λειτουργεί ως επιβεβαίωση ενός στενού μοντέλου επιτυχίας, αλλά ως μια γιορτή της ποικιλομορφίας, της εξέλιξης και της προσπάθειας όλων των παιδιών.

Το αίτημα για επαναπροσδιορισμό των βραβείων δεν αφορά μόνο τη δικαιοσύνη και τη συμπερίληψη, αλλά και την ανάγκη για μια παιδεία που καλλιεργεί πολίτες με αυτογνωσία, ενσυναίσθηση και δημιουργικό πνεύμα. Στην καρδιά αυτής της αλλαγής βρίσκεται η κατανόηση, ότι η επιτυχία δε μετριέται μόνο με αριθμούς – αλλά και με το ήθος, τη συνέπεια και τη συνεχή πρόοδο.

Το Ontario Institute for Studies in Education (OISE) του Πανεπιστημίου του Τορόντο είναι ένα από τα κορυφαία μεταπτυχιακά εκπαιδευτικά ιδρύματα στον Καναδά και διεθνώς. Εστιάζει αποκλειστικά στην έρευνα και διδασκαλία στους τομείς της παιδαγωγικής, της ψυχολογίας και της εκπαιδευτικής ηγεσίας. Ιδρύθηκε το 1965 και σήμερα προσφέρει μόνο μεταπτυχιακά προγράμματα (M.Ed., Ph.D., Ed.D., M.A., Master of Teaching). Διακρίνεται για την προώθηση καινοτόμων εκπαιδευτικών προσεγγίσεων, τη μελέτη της πολυπολιτισμικότητας και τη δέσμευσή του στην κοινωνική δικαιοσύνη και ένταξη. Αποτελεί σημείο αναφοράς για την εξέλιξη της εκπαιδευτικής έρευνας και πολιτικής παγκοσμίως.

Μύθοι, πραγματικότητεςκαι στρατηγικά διλήμματα

Γεγονός είναι, ότι η Τουρκική απειλή απέναντι στην Ελλάδα γίνεται ολοένα και πιο έντονη. Είναι επίσης γεγονός, ότι εδώ και έναν αιώνα, η ελληνική εξωτερική πολιτική μοιάζει να κινείται με ένα βασικό γνώμονα: το φόβο απέναντι στην Τουρκία.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις γεωπολιτικών αναλυτών, δεν είναι αβάσιμοι όλοι οι φόβοι των Ελλήνων. Η στάση της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα υπήρξε διαχρονικά επιθετική: από τη διαρκή αμφισβήτηση της κυριαρχίας στο Αιγαίο μέχρι την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο. Μετά το 1974 και ιδιαίτερα λόγω της στάσης των ΗΠΑ και της αδράνειας από τη διεθνή κοινότητα, εδραιώθηκε στην Ελλάδα μια κουλτούρα καχυποψίας, σύμφωνα με την οποία η Άγκυρα απολαμβάνει προνομιακής μεταχείρισης από τη Δύση και λειτουργεί με ανεξέλεγκτη ασυδοσία.

Ωστόσο, η εικόνα της Τουρκίας ως πανίσχυρης περιφερειακής δύναμης, στρατιωτικά αήττητης και διπλωματικά πανέξυπνης, φαίνεται όλο και πιο μακριά από την πραγματικότητα. Η σημερινή Τουρκία βρίσκεται σε βαθιά κρίση, σε όλα τα επίπεδα. Δημοκρατικά, βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Οι δείκτες του κράτους δικαίου, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, έχουν επιδεινωθεί ραγδαία, ιδιαίτερα κατά την πολυετή διακυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Οι διώξεις και οι φυλακίσεις των πολιτικών αντιπάλων, η φίμωση των ΜΜΕ και η διόγκωση του πολιτικού Ισλάμ, έχουν μετατρέψει τη χώρα σε μια αυταρχική  δημοκρατία.

Οικονομικά, η Τουρκία έχει απωλέσει το δυναμικό της. Η περίοδος θεαματικής ανάπτυξης μεταξύ 2006 και 2017 έχει δώσει τη θέση της σε στασιμότητα και αστάθεια. Ο πληθωρισμός καλπάζει (άνω του 45%), η τουρκική λίρα έχει καταρρεύσει και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ παραμένει χαμηλό. Οι επενδύσεις αποσύρονται, ενώ και η κοινωνία της Τουρκίας είναι βαθιά διαιρεμένη, με έντονες γεωγραφικές και πολιτισμικές ανισότητες.

Παρά τα παραπάνω, η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την Τουρκία ως μια σχεδόν ανίκητη υπερδύναμη. Αυτή η φοβική στάση οδηγεί στην πάγια αναβολή της αντιμετώπισης των διμερών διαφορών. Από την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, που ήταν η μόνη ελληνοτουρκική διαφορά στις αρχές της δεκαετίας του ’70, έχουμε φτάσει σήμερα σε ένα πλήθος απαιτήσεων: γκρίζες ζώνες, αποστρατιωτικοποίηση νησιών, ζητήματα μειονοτήτων και μεταναστευτικών ροών. Και όμως, η Ελλάδα δεν είναι αμελητέα δύναμη. Είναι σταθερή φιλελεύθερη δημοκρατία, μέλος της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης, με αναβαθμισμένο γεωπολιτικό ρόλο, ιδίως μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η παρουσία των ΗΠΑ στην Αλεξανδρούπολη και η ενίσχυση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με F-35 ενισχύουν σημαντικά την αποτρεπτική της ισχύ.

Αυτό που λείπει – επισημαίνουν οι αναλυτές – δεν είναι τα μέσα, αλλά η βούληση για ενεργητική και στρατηγική εξωτερική πολιτική. Η Ελλάδα θα πρέπει να απεγκλωβιστεί από τη φοβική της ψυχολογία και να δει την Τουρκία όχι ως παντοδύναμο αντίπαλο, αλλά ως έναν ευάλωτο γείτονα με μεγάλες προκλήσεις. Μόνο έτσι θα μπορέσει να καθίσει πραγματικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από θέση ισχύος και όχι αδυναμίας…

Νέα ήθη στην Κοινότητα

Η συνεδρίαση της κοινοτικής διοίκησης που διαδραματίστηκε την Τρίτη 8 Ιουλίου, υπό την αιγίδα του δικηγόρου Βασίλη Αγγελόπουλου, δεν είχε καμία σχέση με τις συνεδριάσεις που παρακολουθώ εδώ και 45 χρόνια.

Ως αρχή, άρχισε στην ώρα της, ήτοι 7 η ώρα το βράδυ. Θα μου πείτε «και τι έγινε», έχει συμβεί στο παρελθόν να αρχίσει η συνεδρίαση στην ώρα της.

Ας πούμε ότι συμφωνώ για την ώρα της έναρξης. ΑΛΛΑ, ποια συνεδρίαση στα τελευταία 45 χρόνια, εξαντλώντας όλη την ατζέντα της ημερήσιας διάταξης, τελείωσε στις 9 το βράδυ, δηλαδή σε δύο ώρες; Και μάλιστα θα τελείωνε πολύ πιο γρήγορα, αν ορισμένοι ομιλητές από το ακροατήριο και ορισμένοι συνάδελφοι, δεν καθυστερούσαν τη συνεδρίαση με τα λεγόμενα τους, παρόλα που αυτά που είπαν ήταν σημαντικά.

ΝΕΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΓΙΑ

ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΧΡΟΝΟΥ

Για να μην καθυστερούν οι συνεδριάσεις, ο πρόεδρος Αγγελόπουλος ανέφερε ότι ως την Παρασκευή, πριν τις συνεδριάσεις της Τρίτης, όλοι οι σύμβουλοι υπεύθυνοι τμημάτων της Κοινότητας θα πρέπει να στέλνουν τις αναφορές τους μέσω e-mail, στον υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων Δημήτρη Κατσαούνη. Έπειτα οι αναφορές θα στέλνονται, όχι μόνο στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου αλλά και στα ενημερωτικά μέσα της παροικίας.

Με αυτό τον τρόπο, στις συνεδριάσεις δε θα διαβάζονται καθόλου οι αναφορές αλλά οι σύμβουλοι θα μπορούν να κάνουν ερωτήσεις στους συναδέλφους τους αν έχουν κάποια επιπλέον απορία. Επιπλέον, πολύ σύντομα θα δοθούν μαθήματα από ειδικό σε όλους τους συμβούλους, για τη σωστή διαδικασία των συνεδριάσεων.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Συγκλονιστική ήταν η αναφορά/αποκάλυψη του προέδρου Αγγελόπουλου, όσον αφορά το θέμα με τη σκεπή του Κοινοτικού Κέντρου. Σύμφωνα με τον κ. Αγγελόπουλο, η προηγούμενη διοίκηση δεν προέβη σε καμία διαδικασία κατά της εταιρείας που έκανε τη σκεπή τον Ιανουάριο 2022. «Ανακαλύψαμε ότι δε στάλθηκε ούτε μία εξώδικος επιστολή», τόνισε ο νυν πρόεδρος.

Κι όμως, σε συνεδριάσεις της προηγούμενης διοίκησης, αναφέρθηκε ότι το θέμα βρίσκεται σε νομική οδό με τους δικηγόρους της Κοινότητας. Συγκεκριμένα, στη συνεδρίαση της 18ης Δεκεμβρίου 2024, η τότε διοίκηση τόνισε ότι το όλο θέμα βρίσκεται στα «χέρια» των δικηγόρων της Κοινότητας…

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ

Με την πρώτη επίσκεψη που έκανε η νέα διοίκηση στην τράπεζα της Κοινότητας (BMO), διαπίστωσε ότι ο φάκελος της Κοινότητας είχε πάει στο ΤΜΗΜΑ ΕΙΔΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ που από εκεί θα πήγαινε στο νομικό τμήμα της τράπεζας για άμεση διεκπεραίωση.

«Η τράπεζα ήδη είχε αρνηθεί την επιπλέον χορήγηση $400.000 στον πιστωτικό λογαριασμό -line of credit- της Κοινότητας», ανέφερε ο πρόεδρος.

«Ευτυχώς που η αντιπρόεδρος της τράπεζας έμεινε ικανοποιημένη από το οικονομικό όραμα μας και ζήτησε να δει αντίγραφο του προεκλογικού προγράμματος μας» συνέχισε ο κ. Αγγελόπουλος. Ανέφερε δε, ότι η τράπεζα απαιτεί να δει ως τις 15 Ιουλίου 2025 τον πρόχειρο απολογισμό του οικονομικού έτους που έληξε στις 30 Ιουνίου 2025.

ΣΤΟ ΑΨΕ ΣΒΗΣΕ…

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ

Απίστευτα γρήγορα εξάλλου, μάθαμε για τον οικονομικό απολογισμό των δύο πανηγυριών, τόσο στη Νότια Ακτή όσο και στο Λαβάλ. Ούτε μία εβδομάδα δεν είχε περάσει και μάθαμε ότι τα καθαρά έσοδα στη Νότια Ακτή είναι $64.000 και στο Λαβάλ $65.000. Αυτό σημαίνει επιτυχία και πλήρη διαφάνεια.

Να υπενθυμίσω ότι στο παρελθόν, όχι μόνο οι απολογισμοί καθυστερούσαν, αλλά πολλά από τα πανηγύρια ποτέ δεν έδωσαν οικονομικό απολογισμό. Εύχομαι η νέα κοινοτική διοίκηση να συνεχίσει όπως άρχισε.

Καλό Καλοκαίρι! Επιστρέφουμε στις 15 Αυγούστου…

ΟΧΙ ΣΕ ΚΙΝΗΤΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Η εισβολή της Κύπρου από την Τουρκία το 1974 είναι ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα στην ιστορία του νησιού και του Ελληνικού έθνους. Η σωστή ημερομηνία για να τιμηθεί αυτή η θλιβερή επέτειος είναι η 20ή Ιουλίου, ημέρα που ξεκίνησε η εισβολή. Ωστόσο, ο φετινός εορτασμός/μνημόσυνο που θα γίνει στις 13 Ιουλίου στον Άγιο Γεώργιο, είναι λανθασμένος και μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και παραπληροφόρηση στους ξένους που θα παραβρεθούν.

Η επιλογή της σωστής ημερομηνίας είναι κρίσιμη για την ιστορική ακρίβεια και τη μνήμη των θυμάτων. Η 20ή Ιουλίου είναι η ημέρα που οι τουρκικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στην Κύπρο και ξεκίνησαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αυτή η ημερομηνία έχει χαραχτεί στη συλλογική μνήμη των Κυπρίων και όλων μας, και αποτελεί σημείο αναφοράς για την ιστορική αφήγηση του γεγονότος.

Επίσης, η αλλαγή της ημερομηνίας σε 13 Ιουλίου, υποβαθμίζει τη σημασία της πραγματικής ημέρας της εισβολής. Είναι σημαντικό να διατηρούμε την ιστορική ακρίβεια και να τιμούμε τα γεγονότα όπως συνέβησαν. Η 20ή Ιουλίου είναι η ημέρα που οι Κύπριοι θυμούνται τις απώλειες και τις θυσίες τους και την αλλαγή αυτής της ημερομηνίας, τη θεωρώ ως ασέβεια προς τη μνήμη τους.

Επιπλέον, η σωστή ημερομηνία βοηθά στη διατήρηση της ιστορικής συνείδησης και της εκπαίδευσης των νέων γενεών. Οι νέοι πρέπει να γνωρίζουν την αλήθεια για τα γεγονότα του παρελθόντος και να κατανοούν τη σημασία τους.

Τέλος, η εισβολή της Κύπρου πρέπει να τιμάται στις 20 Ιουλίου, την πραγματική ημέρα της έναρξης των γεγονότων. Είναι καθήκον μας να διατηρούμε την ιστορική ακρίβεια και να τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων με σεβασμό και αλήθεια. Αναρωτιέμαι αν η Κυπριακή Κυβέρνηση γνωρίζει για τη μετάθεση της ημερομηνίας της Αιματηρής Εισβολής του Αττίλα στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου 1974!