Στην «πρέσα» των επαναπροωθήσεων και των δουλεμπόρων η Ελλάδα! Θα πληρώσει ακριβά την ανύπαρκτη «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη»…

Ρεπορτάζ: Νίκος Σταυρουλάκης
Πηγή: εφημερίδα «δημοκρατία»

Με τις μεταναστευτικές ροές να πυκνώνουν, λόγω βελτίωσης του καιρού, η κυβέρνηση είναι πλέον αντιμέτωπη όχι μόνο με τη μάστιγα της λαθρομετανάστευσης, αλλά και με τη… Γερμανία, που υιοθετεί στάση καταφανώς μακράν της κατ’ επίφαση αποκαλούμενης «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης».

Το γερμανικό ΥΠΕΣ επιβεβαίωσε την Παρασκευή 2 Μαΐου την εφημερίδα «δημοκρατία» και τα σχετικά δημοσιεύματα, ότι επίκειται κύμα επαναπροωθήσεων στην Ελλάδα, χιλιάδων προσφύγων – μεταναστών που βρίσκονται σήμερα στο γερμανικό έδαφος, περνώντας στην Ε.Ε. από τη χώρα μας.

Μετά τις πρόσφατες αποφάσεις των γερμανικών Διοικητικών Δικαστηρίων, που επικύρωσε και το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας, το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι είναι «θεσμικά υποχρεωμένο» να προχωρήσει στις επαναπροωθήσεις μεταναστών στην Ελλάδα, θεωρώντας τη χώρα μας την κατάλληλη… αποθήκη!

Σύμφωνα με την DW, σε σχετική ερώτηση, η εκπρόσωπος του γερμανικού ΥΠΕΣ ανέφερε ότι η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση «χαιρετίζει τις αποφάσεις», προσθέτοντας ότι «εφόσον το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο διευκρίνισε επί της ουσίας ποιες συνθήκες επικρατούν στη χώρα προορισμού, δηλαδή την Ελλάδα, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων – BAMF, θα στηρίξει τη συγκεκριμένη απόφαση»!

Για την ιστορία, γερμανικά δικαστήρια εκδίδουν από τον προηγούμενο μήνα αποφάσεις «επαναπροωθήσεων» στην Ελλάδα, προσφύγων που είχαν λάβει άσυλο στη χώρα μας και ακολούθως ταξίδεψαν στη Γερμανία, επικαλούμενα τον «κανονισμό του Δουβλίνου». Με τις αποφάσεις αυτές, το Βερολίνο αλλάζει ριζικά το πλαίσιο υποδοχής προσφύγων-μεταναστών, οι οποίοι πέρασαν (εννοείται παράνομα) σε ευρωπαϊκό έδαφος, σε «χώρα υποδοχής» της Ε.Ε. όπως η Ελλάδα, έλαβαν άσυλο και εν συνεχεία, κάνοντας χρήση του «κεκτημένου Schengen», έφθασαν στη Γερμανία.

Αναφέρουμε τις περιπτώσεις:

► Για πρώτη φορά τον προηγούμενο μήνα, με απόφασή του, το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας απέρριψε προσφυγή Αφγανού μετανάστη που έφθασε στην Ελλάδα, ζήτησε και έλαβε άσυλο και έφυγε στη Γερμανία, όπου και ζήτησε εκ νέου άσυλο. Εάν ισχύουν οι σχετικές πληροφορίες, η γερμανική Υπηρεσία Ασύλου «ξεσκονίζει» εξαρχής τις αφίξεις μεταναστών στη Γερμανία, μετά το πρόσφατο κλείσιμο των συνόρων της χώρας, και ο Αφγανός υποχρεώθηκε να ζητήσει άσυλο και στη Γερμανία. Ως εκ τούτου, ο Αφγανός έπρεπε να αιτιολογήσει τη δεύτερη αυτή αίτηση και επικαλέστηκε «επισφαλείς συνθήκες μαύρης εργασίας» στην Ελλάδα… Αλλά έφαγε… πόρτα!

► Ακολούθησαν αποφάσεις του Ομοσπονδιακού Διοικητικού Δικαστηρίου (17/4/25) με έδρα στη Λειψία, για την απέλαση δύο προσφύγων, που είχαν λάβει άσυλο στην Ελλάδα. Με τις αντίστοιχες αποφάσεις (BVerwG 1 C 18.24, 1 C 19.24) απορρίφθηκαν οι προσφυγές ενός Παλαιστινίου από τη Λωρίδα της Γάζας και ενός Σομαλού, που έφτασαν το 2017 και το 2018 αντίστοιχα στην Ελλάδα. Οι δύο κατέθεσαν εκ νέου αίτημα ασύλου στη Γερμανία με την αιτιολογία ότι «οι συνθήκες προστασίας των προσφύγων στην Ελλάδα δεν είναι επαρκείς και δεν υπάρχει σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα»! Το δικαστήριο διέταξε την επιστροφή τους στη χώρα υποδοχής. Οι ομοσπονδιακοί δικαστές επιβεβαίωσαν σε δεύτερο βαθμό προηγούμενη απόφαση του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της Έσσης. Οι Γερμανοί δικαστές επικαλούνται τον «Κανονισμό του Δουβλίνου» και ουσιαστικά οι αποφάσεις ανάβουν το «πράσινο φως» για μαζικές απελάσεις στην Ελλάδα.

Κατά τη γερμανική Δικαιοσύνη, κριτήριο αποτελεί το εάν οι μετανάστες στην Ελλάδα έχουν πρόσβαση σε «ψωμί, κρεβάτι και σαπούνι», δήλωσε ο προεδρεύων δικαστής Ρόμπερτ Κέλερ. Παρά τις ελλείψεις στο ελληνικό σύστημα υποδοχής, οι Γερμανοί δικαστές έκριναν ότι οι μετανάστες δεν αντιμετωπίζουν στη χώρα μας -γενικά- ακραίες δυσκολίες. Θα έρθουν μεν αντιμέτωποι με την πρωτοφανή γραφειοκρατία, ωστόσο είναι δυνατή η εύρεση καταλύματος και η πρόσβαση σε φαγητό και εργασία. Ετσι έκριναν…

Οι αποφάσεις των γερμανικών δικαστηρίων συνιστούν ριζική αλλαγή στάσης και ανοίγουν το δρόμο για μαζικές απελάσεις-επιστροφές προσφύγων-μεταναστών που έχουν λάβει άσυλο στην Ελλάδα. Μιλάμε για αριθμούς που… τρομάζουν!

Σύμφωνα με στοιχεία της «Καθημερινής», η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων, μόνο το 2024 επιβεβαίωσε ότι 25.112 μετανάστες υπέβαλαν αίτηση ασύλου στη Γερμανία, παρότι είχαν προηγουμένως αναγνωριστεί ως πρόσφυγες στην Ελλάδα!

Την ίδια ώρα, η υποστελέχωση των Κέντρων προσφέρει άλλοθι σε όσους επιχειρούν να στραφούν σε βάρος της Ελλάδας για τις συνθήκες που επικρατούν στα σημεία κράτησης. Μόλις 54 γιατροί υπήρχαν στα τέλη του 2024 σε όλα τα κέντρα φιλοξενίας αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα, όπου διέμεναν 27.100 άτομα. Σε έλλειψη και οι διερμηνείς. Για παράδειγμα, στη δομή της Λέρου που φιλοξενεί 1.691 άτομα υπήρχε μόνο ένας διερμηνέας, ενώ και η Σάμος είχε δύο διερμηνείς για τα 4.126 άτομα που φιλοξενεί.

Οι αποφάσεις εννοείται μεθοδεύονται από το γερμανικό «βαθύ κράτος» και αιτιολογούνται με τη ραγδαία άνοδο των ποσοστών του AfD.

Στις πολιτικές συνεννοήσεις για το σχηματισμό της νέας γερμανικής κυβέρνησης οι παραπάνω αποφάσεις βοήθησαν και βοηθούν στην ενίσχυση των συγκλίσεων ενώπιον του εσωτερικού εχθρού (AfD). Κατά ασυνήθη τρόπο, οι Πράσινοι ενισχύουν την τάση απελάσεων επικαλούμενοι… «ανθρωπιστικούς λόγους», καθώς οι επιθέσεις κατά προσφύγων πολλαπλασιάστηκαν το τελευταίο διάστημα στη Γερμανία. «Τους στέλνουμε πίσω στην Ελλάδα και ξενοιάζουμε από τους δυστυχείς μετανάστες που υποφέρουν στη Γερμανία» λένε ψιθυριστά. Μας περνάνε για ηλίθιους! Μπροστά στα νέα δεδομένα, η ελληνική κυβέρνηση ψελλίζει ότι η γερμανική μεθόδευση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, γεγονός που ήδη προκαλεί τριβές στις διμερείς σχέσεις Αθήνας – Βερολίνου.

Ο υπουργός Μετανάστευσης, Μάκης Βορίδης, ανέφερε ότι δεν μπορεί να μιλάμε για επιστροφές, καθώς επηρεάζεται η «αρχή της ισοκατανομής» στο πλαίσιο της ανύπαρκτης ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Και κάνοντας τον «ζόρικο» σημείωσε ότι «αν κάποιοι αιτηθούν άσυλο προερχόμενοι από τη Γερμανία, δε θα είμαστε πολύ φιλικοί στο αίτημα»! Με βάση τη βορίδεια δικονομία «η Ελλάδα είναι η 2^η χώρα σε πίεση ανά κάτοικο, άρα πώς θα κάνουμε επιστροφές αν πρώτα δεν έχει γίνει ισοκατανομή;» Τι μας λες; Αν πρόκειται για τη Γερμανία και την Ελλάδα, γίνεται δεκτή (υποχρεωτικά) και η «αρχή της… ανισοκατανομής»!

Η πολιτική της Άγκυρας δεν περίμενε το νόμο Μανιάτη για να κόψει το Αιγαίο στη μέση
◙ Έχει από πολλού χρόνου εφαρμόσει το σχετικό νόμο
από τον 25^ο μεσημβρινό και ανατολικά

Συντάκτης: Κύρα Αδάμ
Πηγή: εφημερίδα «δημοκρατία»

Η Τουρκία σταθερά και μεθοδικά σχεδιάζει τον τουρκικό θαλάσσιο χωροταξικό χάρτη, τον οποίο αναμένεται να καταθέσει επισήμως στον ΟΗΕ, ως απάντηση στον ελληνικό θαλάσσιο χωροταξικό χάρτη που κατατέθηκε στην Ε.Ε. – όπως όφειλε η Ελλάδα, εφαρμόζοντας καθυστερημένα την κοινοτική οδηγία 89/2014.

Το προσχέδιο του τουρκικού χάρτη δημοσίευσε η τουρκική εφημερίδα «Μιλλιέτ», με την υποσημείωση ότι αυτός θα τελειοποιηθεί προτού κατατεθεί. Ωστόσο, το σχεδιάγραμμα του τουρκικού χωροταξικού χάρτη περιλαμβάνει εκ πρώτης όψεως δύο στοιχεία, που έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τον ελληνικό χωροταξικό χάρτη, αλλά και ευρύτερα με τον τρόπο που σχεδιάζει η Άγκυρα τη δική της ΑΟΖ στο Αιγαίο.

Το πρώτο στοιχείο είναι ότι η Άγκυρα ουδόλως έχει μετακινηθεί από την αρχική θέση της του 1978, ότι η οριοθέτηση AOZ Ελλάδας-Τουρκίας μετράτε μόνο από τις ελληνικές και τουρκικές ηπειρωτικές ακτές. Δι’ αυτού του τρόπου, η Άγκυρα σβήνει μονοκονδυλιά όλα τα νησιά του Αιγαίου, δεν τα υπολογίζει στην ΑΟΖ και δεν τους αποδίδει ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, διότι τα νησιά «κάθονται» πάνω στην Ανατολία.

Στον αντίποδα, η επίσημη ελληνική θέση είναι ότι η περιοχή ΑΟΖ μετράτε ανάμεσα στις τουρκικές ακτές και τις ανατολικές ακτές των ελληνικών νησιών, τα οποία, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, έχουν πλήρη υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ.

Η αμετακίνητη εδώ και δεκαετίες τουρκική αυτή θέση σε οποιαδήποτε ελληνοτουρκική διαπραγμάτευση – συνομιλία – διερευνητική επαφή, είναι εμφανές ότι δρα αποτρεπτικά για οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση για οριοθέτηση ΑΟΖ–υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Και τούτο, διότι ουδείς ηγέτης στον κόσμο, και όχι μόνον Έλληνας, δεν μπορεί να αποδεχτεί ότι το ένα τρίτο σχεδόν της επικράτειάς του (που είναι νησιωτική) δεν έχει εθνική κυριαρχία, ούτε κυριαρχικά δικαιώματα και απλώς είναι… βαρκούλες πάνω από τον πυθμένα της Ανατολίας…

Επιπροσθέτως είναι σχεδόν απολύτως αμφίβολο, ότι διεθνές δικαστήριο θα αποδεχτεί την τουρκική θέση, όσα νομικά επιχειρήματα ή νομικές κατασκευές κι αν παρουσιάσει η Άγκυρα. Η Τουρκία, με την αμετακίνητη θέση της ότι η περιοχή ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο μετράτε από ηπειρωτική ακτή σε ηπειρωτική ακτή, επιχειρεί αυτοβούλως και μονομερώς και σε καμιά απολύτως συμφωνία με την Ελλάδα, να επιβάλει τη μέση γραμμή (25^ος μεσημβρινός) για την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας στο Αιγαίο.

Η θέση αυτή της Τουρκίας δεν είναι καινούργια, αλλά έχει… φρεσκαριστεί μετά την εφαρμογή από την κυβέρνηση Μητσοτάκη του νόμου Μανιάτη, ο οποίος αυθαιρέτως αναφέρει ότι «ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ αφ’ ης κηρυχθεί είναι η μέση γραμμή».

Ο ΝΟΜΟΣ ΜΑΝΙΑΤΗ

Η Τουρκία επομένως εκμεταλλεύεται το νόμο Μανιάτη και τραβάει τη δική της μέση γραμμή στη μέση του Αιγαίου και έχει κάθε λόγο να υποστηρίξει ότι και η Άγκυρα μονομερώς μπορεί και δικαιούται να χαράξει τη δική της μέση γραμμή ΑΟΖ στο Αιγαίο.

Βέβαια, η τουρκική πολιτική, δεν περίμενε το νόμο Μανιάτη για να κόψει το Αιγαίο στη μέση. Έχει από πολλού χρόνου εφαρμόσει το σχετικό τουρκικό νόμο για τουρκική θαλάσσια έρευνα και διάσωση, καθώς και για περιβαλλοντικούς λόγους από τον 25^ο μεσημβρινό και ανατολικά.

Και μπροστά στην επίσημη αδιαφορία όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, τον τουρκικό νόμο για τη θαλάσσια έρευνα και διάσωση στη μέση του Αιγαίου τον έχει καταθέσει επισήμως στο Διεθνή Οργανισμό Ναυσιπλοΐας (ΙΜΟ), ο οποίος τον έχει καταχωρίσει επισήμως στο παγκόσμιο εγχειρίδιο του οργανισμού.

Ο τουρκικός χωροταξικός σχεδιασμός περιλαμβάνει και την τουρκική ΑΟΖ ως τμήμα της τουρκολιβυκής ΑΟΖ και μάλιστα με συντεταγμένες. Αντιθέτως, η Ελλάδα δεν έχει ορίσει με συντεταγμένες την ελληνική ΑΟΖ στην περιοχή ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου, αφήνοντας και εδώ το πλεονέκτημα στην Τουρκία.

Ο ελληνικός χωροταξικός χάρτης, που παραδόθηκε στην Ε.Ε., και ο τουρκικός χωροταξικός χάρτης, που θα κατατεθεί στον ΟΗΕ, αποτελούν τις δύο πλευρές του ίδιου αφηγήματος, ότι δηλαδή η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας είναι μάλλον όνειρο απατηλό.

Ικανοποίηση Μαξίμου μετά τη δημοσκοπική άνοδο του τελευταίου διαστήματος

Τα χαμόγελα, όσο και αν κρύβονται, φαίνονται. Αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις του τελευταίου διαστήματος δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία να αγγίζει ή να ξεπερνάει ελαφρώς το 30%, κάτι που για το Μέγαρο Μαξίμου έχει διπλή σημασία, όπως ομολογεί κυβερνητική πηγή: αφενός αποτελεί ένα «ψυχολογικό όριο πολύ σημαντικό», καθώς μπαίνει μπροστά το πολυπόθητο «3», με το δεύτερο κόμμα, που είναι σταθερά της Ζωής Κωνσταντοπούλου να έχει μπροστά το «1», δίνοντας στο κυβερνών κόμμα σταθερά μεγάλη απόσταση από το δεύτερο. Αφετέρου, η Ν.Δ. δείχνει το τελευταίο διάστημα ότι «επαναπατρίζει» διαρκώς ψηφοφόρους, όταν τα περισσότερα κόμματα, πλην της Πλεύσης Ελευθερίας, πέφτουν σε ποσοστά.

Η ίδια κυβερνητική πηγή σχολίαζε, πως είναι πρωτοφανές ένα κόμμα ύστερα από τόσα χρόνια στην εξουσία να έχει τη δυνατότητα να ανεβαίνει ξανά σε ποσοστά, την ώρα που βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης που το κυνηγούν αδυνατούν να κερδίσουν κάτι από τη φθορά του. Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, πως η Ν.Δ. αποτελεί ακόμη στη συνείδηση σημαντικής μερίδας πολιτών το κόμμα που μπορεί να δώσει λύσεις, και παρότι κάποιος ψηφοφόρος απομακρύνεται, δεν κόβει τον ομφάλιο λώρο και εξακολουθεί «να παρακολουθεί την κυβέρνηση», άρα υπάρχουν περιθώρια επανασυσπείρωσης. Έτσι ερμηνεύεται και η τελευταία μικρή αλλά σημαντική άνοδος των ποσοστών της Ν.Δ., καθώς ο πρωθυπουργός, μετά μία μεγάλη περίοδο αμηχανίας και λαθών υπό το βάρος της δύσκολης από κάθε άποψη υπόθεσης των Τεμπών, ξαναπήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων, καθώς τα μέτρα που εξήγγειλε κρίνονται θετικά σε ποσοστό μεγαλύτερο του ποσοστού της Ν.Δ., που σημαίνει ότι το κυβερνών κόμμα διατηρεί ενεργές δεξαμενές.

Η κυβέρνηση εκτιμά πως ο πραγματικός αντίπαλος είναι τα προβλήματα
της ακρίβειας και της καθημερινότητας και όχι η αντιπολίτευση.

Είναι δηλαδή όλα καλά για την κυβέρνηση; Η απάντηση είναι όχι, καθώς παρά τη βελτίωση της εικόνας, υπάρχουν ακόμη αρκετά ποιοτικά στοιχεία εξόχως προβληματικά για το Μέγαρο Μαξίμου. Η ανασφάλεια για το μέλλον εξακολουθεί να αποτελεί βασικό συναίσθημα για τους Έλληνες, όπως προκύπτει από πολλές μετρήσεις, ενώ η οικονομική τους κατάσταση δηλώνουν κατά πλειοψηφία ότι είναι χειρότερη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Αν αναλύσει κανείς αυτά τα στοιχεία, θα διαπιστώσει πως εν κατακλείδι το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυβέρνησης είναι η ακρίβεια, κάτι που εσχάτως αποτυπώνεται στις μετρήσεις με την ίδια ένταση που υπήρχε παλαιότερα, καθώς ιεραρχείται με διαφορά ως το πιο μεγάλο πρόβλημα για τους πολίτες. Την ίδια ώρα, σημαντικό δείκτη για την ποιότητα ζωής αποτελεί το πώς βιώνουν οι πολίτες την καθημερινότητα, που δε σχετίζεται απαραίτητα με οικονομικά μέτρα, αλλά με άλλα δεδομένα. Η αναμονή στα νοσοκομεία, η εγκληματικότητα, η ασφάλεια των μέσων μαζικής μεταφοράς, η γραφειοκρατία, αποτελούν βασικούς δείκτες για τους πολίτες, για τους οποίους το Μαξίμου δεν έχει βρει το αντίδοτο.

Η κυβέρνηση γνωρίζει, όπως σημειώνει αρμόδια πηγή, πως ο πραγματικός αντίπαλος είναι αυτά τα προβλήματα και όχι η αντιπολίτευση. Στο Μέγαρο Μαξίμου, άλλωστε, έχουν μετρήσει την απήχηση των θεμάτων που απασχολούν την κοινωνία και βλέπουν ότι η αντιπολίτευση καταπιάνεται σε ποσοστό περίπου 50% με τα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία. Για παράδειγμα, το θέμα με την «Ομάδα Αλήθειας» που «σήκωσε» το προηγούμενο διάστημα η αντιπολίτευση, είναι σχεδόν ανύπαρκτο για τους πολίτες, καθώς δεν καταγράφεται καν στις μετρήσεις. Προφανώς και αυτό δεν… ενοχλεί την κυβέρνηση σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά υπάρχει και διαφορετική ανάγνωση. Η έλλειψη πίεσης από την αντιπολίτευση, μεγαλώνει την κοινωνική πίεση και αυξάνει την ανάγκη να δοθούν λύσεις, «αφού δεν υπάρχει εναλλακτική».

Σταύρος Παπαντωνίου

© Η Καθημερινή

«Είμαστε περισσότερο Έλληνες και μόλις 7% Ασιάτες» ◙ Επικαλέστηκε την επιστήμη για να πει κάτι που ενοχλεί πολύ τη γείτονα…

Ο Τούρκος καθηγητής, Τζελάλ Σενγκόρ [φωτ.], αμφισβήτησε την καταγωγή των Τούρκων και ισχυρίστηκε ότι οι ίδιοι είναι περισσότεροι Έλληνες παρά από την Κεντρική Ασία!

Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, ο Σενγκόρ ανέφερε πως το γενετικό αποτύπωμα των σημερινών κατοίκων της Ανατολίας περιλαμβάνει μόλις 7% γονιδιακά στοιχεία από την Κεντρική Ασία. «Έγινε σχετική γενετική μελέτη στην Ανατολία και προκύπτει ότι κατά βάση είμαστε Ινδοευρωπαίοι», δήλωσε χαρακτηριστικά. Και συνέχισε: «Μην ξεχνάτε ότι είμαστε οι κληρονόμοι του Βυζαντίου. Γι’ αυτό υπήρχαν πολλοί γάμοι κατά την οθωμανική περίοδο. Είμαστε μουσουλμάνοι Ρωμιοί».

Η λέξη «Ρωμιός» (Rûm) αποτελεί παράγωγο του όρου Ῥωμαῖος (Ρωμαίος) – αναφορά στους Έλληνες υπηκόους της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βυζαντίου) – και χρησιμοποιείται ευρέως στο μουσουλμανικό κόσμο για να περιγράψει τους Έλληνες. Ο όρος απαντάται τόσο στην προϊσλαμική επιγραφή της Ναμάρα όσο και στο Κοράνι, όπου αναφέρεται στους Έλληνες αυτοκράτορες της δυναστείας των Ηρακλειδών.

Η Τουρκία σήμερα αποκαλεί «Ρωμιούς» τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, ενώ χρησιμοποιεί τον όρο «Γιουνάν» (Yunani) για τους Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα – διαχωρίζοντας έτσι τις δύο κοινότητες.

Η δήλωση αυτή, που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις στην Τουρκία, ήρθε να αμφισβητήσει την παραδοσιακή αντίληψη περί «καθαρόαιμων» Τούρκων και να αναδείξει τη σύνθετη και πολυδιάστατη εθνοτική ιστορία των Τούρκων της Ανατολίας.

Απαντώντας, ο καθηγητής Μεχμέτ Εφέ Τσάμαν, γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη με καταγωγή από την Κρήτη και την Παφλαγονία, σχολίασε στο Twitter: «Ο Σενγκόρ λέει ότι είμαστε Ρωμιοί γιατί δεν μπορεί να παραδεχτεί την αλήθεια, ότι οι σύγχρονοι Τουρκόφωνοι της Ανατολίας είναι στην ουσία εξισλαμισμένοι και γλωσσικά αφομοιωμένοι Έλληνες».

Ο ίδιος εξέφρασε τη λύπη του, για το γεγονός ότι το τουρκικό κράτος επιμένει να προωθεί μια «τουρκιστική και ρατσιστική» μυθολογία για την καταγωγή των Τούρκων της Ανατολίας, η οποία κυριάρχησε στα σχολικά βιβλία για περισσότερα από 100 χρόνια, παραλείποντας τη σύνδεση των Τούρκων με τις ελληνικές και ρωμαϊκές ρίζες.

Το ζήτημα των εθνοτικών ριζών των Τούρκων έχει γίνει ιδιαίτερα επίκαιρο, λόγω της αυξανόμενης δημοτικότητας των γενετικών τεστ, τα οποία έχουν αποκαλύψει σε αρκετούς Τούρκους πολίτες ότι τα γονίδια τους συνδέονται περισσότερο με τους Έλληνες και λιγότερο με τους Κεντροασιάτες, γεγονός που προκαλεί έντονες αντιδράσεις.

Η αντιπαράθεση αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διαφωνιών γύρω από την εθνική ταυτότητα της Τουρκίας και την επίσημη αφήγηση για την καταγωγή των Τούρκων. Παράλληλα, συνεχίζεται η τουρκική εκστρατεία για το μποϊκοτάζ της εταιρείας γενεαλογίας Ancestry.com, η οποία δημοσίευσε αποτελέσματα γενετικών ερευνών που καταδεικνύουν την τουρκοποίηση και εξισλαμισμό των Ποντίων Ελλήνων, αναδεικνύει την προσπάθεια του τουρκικού κράτους να «εξαφανίσει» ή να «παραποιήσει» τα ιστορικά και γενετικά δεδομένα, που δε συνάδουν με την επίσημη εθνική αφήγηση.

Η δημοσιογράφος Ουζάι Μπουλούτ σχολίασε την κατάσταση στο Twitter, αναφέροντας: «Γιατί οι Τούρκοι εθνικιστές φοβούνται τόσο πολύ την αλήθεια; Επειδή αν την παραδεχτούν, τα ψέματα που έχουν δημιουργήσει θα καταρρεύσουν. Η αλήθεια θα μας απελευθερώσει και θα φέρει την απαραίτητη ειρήνη στην περιοχή».

Πηγή: Newsbomb.gr

Οι Άγγελος Συρίγος και Τριαντάφυλλος Καρατράντος εξηγούν στο skai.gr γιατί η υποβολή του χάρτη της ελληνικής υφαλοκρηπίδας είναι στρατηγικής σημασίας • Όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε

Για δεκαετίες, η Ελλάδα απαντούσε σε ξένα ερευνητικά σκάφη που έμπαιναν σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας με ένα παράδοξο: «Δε θα σας πούμε τα όρια, αλλά βρίσκεστε σε ελληνική περιοχή». Αυτό αλλάζει. Για πρώτη φορά, οι ελληνικές θέσεις αποτυπώνονται σε επίσημο ευρωπαϊκό χάρτη, μέσω του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού (ΘΧΣ), ενός τεχνικού εργαλείου που ανακοινώθηκε το πρωί της Μ. Τετάρτης (16/4) και εξελίσσεται σε στρατηγικό όπλο της χώρας.
Ποια είναι η σημασία αυτής της κίνησης; Πώς φτάσαμε σε αυτό το βήμα τώρα; Και τι αλλάζει, τόσο στο διπλωματικό όσο και στο γεωπολιτικό πεδίο; Ο Άγγελος Συρίγος, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και βουλευτής της ΝΔ, και ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος, διδάκτωρ Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ, αποκωδικοποιούν για το skai.gr τα κρίσιμα σημεία αυτής της κρίσιμης εθνικής πρωτοβουλίας.

ΜΙΑ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΠΟΥ ΑΡΓΗΣΕ, ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑΕΙ
Για πρώτη φορά, η Ελλάδα προχώρησε στην επίσημη κατάθεση χάρτη που αποτυπώνει τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και τις ζώνες κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων στη θάλασσα. Ο χάρτης βασίζεται στο νόμο 4001/2011 και αφορά τόσο τα χωρικά ύδατα όσο και τις περιοχές υφαλοκρηπίδας και εν δυνάμει Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός (ΘΧΣ) έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί ήδη από το 2021, σύμφωνα με την Οδηγία 2014/89/ΕΕ.
Η Ελλάδα καθυστέρησε σημαντικά, κάτι που ο Άγγελος Συρίγος αποδίδει στην πολυπλοκότητα του έργου. «Αφορά περίπου 480.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα – τέσσερις χερσαίες Ελλάδες – και εμπλέκονταν πάρα πολλά υπουργεία. Δεν είναι κάτι απλό».
Μέχρι τώρα, η Ελλάδα δήλωνε ότι συγκεκριμένες περιοχές είναι τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, χωρίς όμως να έχει καταθέσει επίσημο χάρτη. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο κ. Συρίγος: «Όταν έμπαιναν ξένα ερευνητικά πλοία, τους λέγαμε ότι πρέπει να ζητήσουν άδεια, αλλά δεν τους δείχναμε ποια είναι τα όρια. Τώρα, για πρώτη φορά, γνωρίζουν πού βρίσκονται τα όρια και σε ποιον να απευθυνθούν».

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ;
Η κατάθεση του ΘΧΣ στην ΕΕ καθιστά το σχετικό χάρτη επίσημο ευρωπαϊκό έγγραφο. Αυτό, σύμφωνα με τον κ. Συρίγο, λειτουργεί ενισχυτικά: «Παρέχει ένα νομικό και διπλωματικό χαρτί στην Ελλάδα. Είναι μεγάλο πλεονέκτημα. Πάντοτε ζητάμε να έχουμε ευρωπαϊκό κάλυμμα».
Αν υπάρξει πρόκληση — όπως ενδεχόμενη είσοδος του Ορούτς Ρέις σε περιοχή που καλύπτει ο χάρτης — η Ελλάδα έχει πλέον το θεσμικό έρεισμα να ζητήσει ευρωπαϊκή αντίδραση: «Θα πούμε ότι πρόκειται για περιοχή ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και, σύμφωνα με το χάρτη, ζητούμε από την ΕΕ να επιβάλει μέτρα στην Τουρκία».
Από την πλευρά του, ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος υπογραμμίζει, πως έτσι «η ελληνοτουρκική διαφορά «ευρωπαϊκοποιείται» σε ένα βαθμό, αφού οι ελληνικές διεκδικήσεις «ενσωματώνονται σε ευρωπαϊκά έγγραφα και πλαίσια σχεδιασμού».
«Η υποβολή του χάρτη αποκρυσταλλώνει τις πάγιες ελληνικές θέσεις για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ και δημιουργεί ένα αποτρεπτικό νομικό και πολιτικό εργαλείο απέναντι στις τουρκικές μονομερείς διεκδικήσεις».
Παράλληλα, προσθέτει, ο χάρτης λειτουργεί και ως εσωτερικό εργαλείο οργάνωσης. «Θεσμοθετεί ένα εθνικό πλαίσιο βάσει του οποίου μπορούν να σχεδιαστούν ενεργειακές, περιβαλλοντικές και άλλες πολιτικές στη θάλασσα».

ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ
ΣΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ
Η τρέχουσα αποτύπωση δεν καθορίζει ακόμη πού ακριβώς θα αναπτυχθούν δραστηριότητες, όπως έρευνες για ενεργειακούς πόρους ή εγκατάσταση θαλάσσιων υποδομών. Αυτό είναι το δεύτερο στάδιο που ακολουθεί. «Σε κάθε μία από τις τέσσερις περιοχές που καταγράφηκαν, θα καθοριστεί πού μπορούν να γίνουν συγκεκριμένες δράσεις», σημειώνει ο κ. Συρίγος.
Σε ό,τι αφορά στα υπεράκτια αιολικά πάρκα, αυτά θα εγκατασταθούν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, δηλαδή μέχρι 6 ναυτικά μίλια από τις ακτές. Ωστόσο, η εγγύτητα αυτή δεν είναι χωρίς προβλήματα. «Η βασική όχληση είναι η οπτική. Δεν είναι ωραίο να φτάνεις σε ένα νησί και να περνάς μέσα από ένα δάσος 500-600 ανεμογεννητριών», σχολιάζει.
Υπενθυμίζει, ωστόσο, πως όταν μιλάμε για τον ΘΧΣ, πρόκειται για τα όρια που η Ελλάδα θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να διεκδικήσει με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρίς όμως να σημαίνει πως τα έχει κατοχυρώσει πλήρως, είτε λόγω εκκρεμών οριοθετήσεων είτε λόγω πολιτικής επιλογής.
Ενδεικτικά, το ίδιο ισχύει και για την πρόθεση της Ελλάδας, να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Το δικαίωμα υπάρχει και αποτυπώνεται στο σχεδιασμό, αλλά δεν έχει ακόμη ασκηθεί. Όπως λέει ο κ. Συρίγος: «Η δυνατότητα για τα 12 ν.μ. είναι άλλο θέμα. Είναι θέμα δικό μας».

ΕΜΜΕΣΗ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ–ΚΥΠΡΟΥ,
ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΣΤΗ ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ
Ο ΘΧΣ δεν οριοθετεί επισήμως ΑΟΖ, ούτε μπορεί να το κάνει μονομερώς. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Καρατράντο, λειτουργεί ως εργαλείο «de facto οριοθέτησης», αφού αποτυπώνει τις ελληνικές αντιλήψεις για το πού εκτείνονται οι θαλάσσιες ζώνες της χώρας – και μάλιστα σε θεσμικό ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Η ανατολική γραμμή του ελληνικού χάρτη «κουμπώνει» πάνω στη δυτική κυπριακή ΑΟΖ. Έτσι καλύπτεται ένα κρίσιμο γεωπολιτικό κενό που επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
«Με τον τρόπο αυτό, το αφήγημα της “Γαλάζιας Πατρίδας” και η τεχνητή οριοθέτηση Τουρκίας–Λιβύης ακυρώνονται στην πράξη», λέει ο Άγγελος Συρίγος. Προς το παρόν, η αντίδραση από την Άγκυρα είναι ήπια. Εκτιμάται ότι η Τουρκία δε θα φτάσει στο σημείο να στείλει ερευνητικά πλοία στην περιοχή – τουλάχιστον όχι άμεσα. «Τα σενάρια που λένε ότι θα στείλουν πλοία στην περιοχή είναι ακραία», σημειώνει.

ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ
ΕΛΛΑΔΑΣ–ΚΥΠΡΟΥ–ΙΣΡΑΗΛ
Ο ΘΧΣ, όπως επισημαίνει ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος, μπορεί να ενισχύσει θεσμικά την ενεργειακή διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ (EuroAsia Interconnector), παρέχοντας πλαίσιο προβλεψιμότητας και ασφάλειας. Η αποτύπωση θαλάσσιων ζωνών προσφέρει νομικά επιχειρήματα για την προστασία κρίσιμων υποδομών από πιθανές παρεμβολές ή αμφισβητήσεις.
«Δεν είναι άμεσο εργαλείο αποτροπής, αλλά λειτουργεί υποστηρικτικά για την οικοδόμηση μιας ευρύτερης στρατηγικής ασφάλειας», τονίζει.

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΕΝΝΟΙΩΝ
1] ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ;
Είναι το υποθαλάσσιο έδαφος που βρίσκεται κάτω από τη θάλασσα και εκτείνεται πέρα από την ακτογραμμή ενός κράτους. Εκεί το κράτος έχει κυριαρχικά δικαιώματα για την έρευνα και εκμετάλλευση φυσικών πόρων (όπως πετρέλαιο ή φυσικό αέριο), αλλά όχι πλήρη κυριαρχία, όπως έχει στα χωρικά ύδατα.
2] ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΟΖ (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ);
Είναι μια θαλάσσια ζώνη που φτάνει έως και 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές, όπου ένα κράτος έχει αποκλειστικά δικαιώματα για την εκμετάλλευση φυσικών πόρων, την αλιεία, την ενέργεια από τον άνεμο ή τη θάλασσα. Δεν είναι το ίδιο με τα χωρικά ύδατα – άλλα κράτη μπορούν να πλέουν ελεύθερα, αλλά δεν μπορούν να κάνουν έρευνες ή εκμετάλλευση χωρίς άδεια.
3] ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ;
Πρόκειται για τη θαλάσσια περιοχή έως 12 ναυτικά μίλια από τις ακτές, στην οποία το κράτος έχει πλήρη κυριαρχία, σαν να πρόκειται για έδαφος της χώρας. Σήμερα, η Ελλάδα έχει χωρικά ύδατα 6 ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο, αλλά έχει δικαίωμα να τα επεκτείνει έως 12, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.
4] ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ (ΘΧΣ);
Είναι ένα σχέδιο που καταγράφει πού και πώς μπορούν να γίνουν συγκεκριμένες ανθρώπινες δραστηριότητες στη θάλασσα, όπως αλιεία, ενέργεια, τουρισμός ή προστασία περιβάλλοντος. Η ΕΕ ζητά από κάθε κράτος-μέλος να καταρτίσει έναν τέτοιο χάρτη.
5] ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΟΛΙΒΥΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ;
Είναι μια συμφωνία του 2019 ανάμεσα σε Τουρκία και Λιβύη, με την οποία προσπάθησαν να χαράξουν θαλάσσια σύνορα παρακάμπτοντας την Ελλάδα και την Κύπρο. Δεν αναγνωρίζεται από την ΕΕ, την Ελλάδα ή άλλα κράτη, καθώς θεωρείται παράνομη και αυθαίρετη. / ΠΗΓΗ: SKAI.GR