Στο 10,8% διαμορφώθηκε το ποσοστό της ανεργίας στη χώρα το γ’ τρίμηνο εφέτος από 11,2% το β’ τρίμηνο και έναντι 11,6% το γ’ τρίμηνο πέρυσι. Ο αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 514.622 άτομα, παρουσιάζοντας μείωση κατά 3,5% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και μείωση 7,4%, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους. Ενώ, οι μακροχρόνια άνεργοι ανέρχονται σε 310.317 άτομα.
Στις γυναίκες το ποσοστό ανεργίας ανέρχεται σε 14,4% και στους άνδρες σε 7,9%. Ηλικιακά, τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφονται στις ομάδες 15-19 ετών (39,9%) και 20-24 ετών (21,8%). Ακολουθούν οι ηλικίες 25-29 ετών (19,9%), 30-44 ετών (10,6%), 45-64 ετών (7,5%) και 65 ετών και άνω (6,7%).
Σε επίπεδο περιφερειών της χώρας, στις τρεις πρώτες θέσεις βρίσκονται η Δυτική Μακεδονία (17,3%), η Ήπειρος (15,4%) και η Κεντρική Μακεδονία (13,8%). Ακολουθούν, η Θεσσαλία (13,2%), η Ανατολική Μακεδονία-Θράκη (12,8%), η Αττική (9,9%), η Πελοπόννησος (9,8%), οι Ιόνιοι Νήσοι (9,8%), η Δυτική Ελλάδα (9%), η Στερεά Ελλάδα (8,7%), η Κρήτη (8,7%), το Βόρειο Αιγαίο (6,4%) και το Νότιο Αιγαίο (3%).
Οι βασικοί λόγοι που σταμάτησαν οι άνεργοι να εργάζονται είναι, είτε διότι η εργασία τους ήταν περιορισμένης διάρκειας και τελείωσε (31,8%) είτε διότι απολύθηκαν (16,4%). Το ποσοστό των ανέργων που δεν έχουν εργαστεί στο παρελθόν (νέοι άνεργοι) είναι 21,6%.
Η πλειονότητα των ανέργων (60,3%) αναζητεί εργασία ένα έτος ή περισσότερο (μακροχρόνια άνεργοι). Επίσης, η πλειονότητα των ανέργων έχει ολοκληρώσει έως δευτεροβάθμια εκπαίδευση (58,9%). Το ποσοστό των ανέργων που δηλώνουν ότι δεν είναι εγγεγραμμένοι στη ΔΥΠΑ ανέρχεται σε 24,1%, ενώ το ποσοστό αυτών που δηλώνουν ότι λαμβάνουν επίδομα ή βοήθημα από τη ΔΥΠΑ ανέρχεται σε 11,9%.
Σύμφωνα επίσης με την τριμηνιαία έρευνα εργατικού δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ:
Ο αριθμός των απασχολουμένων ανήλθε σε 4.256.176 άτομα, παρουσιάζοντας αύξηση 0,5% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και αύξηση 1%, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους. Το μεγαλύτερο ποσοστό των απασχολουμένων εργάζονται ως μισθωτοί (69,1%), ενώ σημαντικό είναι και το ποσοστό των αυτοαπασχολουμένων χωρίς προσωπικό (20%).
Το ποσοστό μερικής απασχόλησης ανέρχεται σε 6,6%, ενώ το ποσοστό των ατόμων που έχουν προσωρινή εργασία σε 8,1%. Η μερική απασχόληση εμφανίζει μείωση 10,5% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και 8,8% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους. Η προσωρινή απασχόληση έχει αυξηθεί κατά 5% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, ενώ παρέμεινε σταθερή σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους.
Τα επαγγέλματα που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό των απασχολουμένων είναι οι απασχολούμενοι στην παροχή υπηρεσιών και πωλητές (22,6%) και οι επαγγελματίες (21,6%). Σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται στους ειδικευμένους γεωργούς, κτηνοτρόφους, δασοκόμους και αλιείς (3,4%) ενώ η μεγαλύτερη μείωση παρατηρείται στους τεχνικούς και ασκούντες συναφή επαγγέλματα (2,6%). Σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται στα ανώτερα διευθυντικά και διοικητικά στελέχη (8%) ενώ η μεγαλύτερη μείωση παρατηρείται στους τεχνικούς και ασκούντες συναφή επαγγέλματα (3,6%).
Το μεγαλύτερο ποσοστό των απασχολουμένων (49,2%) δηλώνει ότι εργάστηκε 40-47 ώρες την εβδομάδα αναφοράς, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό (21%) δηλώνει ότι εργάστηκε 48 ή περισσότερες ώρες. Η πλειονότητα των απασχολουμένων (77,1%) δηλώνει ότι εργάστηκε τις συνήθεις ώρες κατά την εβδομάδα αναφοράς. Το 5,8% δηλώνει ότι θα επιθυμούσε να εργάζεται περισσότερες ώρες, το 2,5% είναι υποαπασχολούμενοι μερικής απασχόλησης, οι οποίοι θα ήθελαν να εργάζονται περισσότερο – και θα μπορούσαν να αρχίσουν να εργάζονται περισσότερο μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες – και το 1,3% έχει παραπάνω από μία εργασία.
Τέλος, τα άτομα που δεν περιλαμβάνονται στο εργατικό δυναμικό, ή «άτομα εκτός του εργατικού δυναμικού» (τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία), ανήλθαν σε 4.264.694 άτομα. Ειδικότερα, τα άτομα εκτός του εργατικού δυναμικού κάτω των 75 ετών, ανήλθαν σε 3.032.538 άτομα. Το ποσοστό τους μειώθηκε 0,2% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και 0,9% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους.
Η πλειονότητα των ατόμων εκτός του εργατικού δυναμικού, ηλικίας 15-74 ετών, ή δεν έχουν εργαστεί ποτέ στο παρελθόν (46,9%), ή έχουν περάσει περισσότερα από 8 έτη από τότε που σταμάτησαν την τελευταία εργασία τους (30,1%). Από τα άτομα που εργάστηκαν μέσα στα τελευταία 8 έτη, το μεγαλύτερο ποσοστό σταμάτησε να εργάζεται επειδή συνταξιοδοτήθηκε (63,3%), ή επειδή η εργασία του ήταν περιορισμένης διάρκειας και τελείωσε (11,7%).
Το 93,7% των ατόμων εκτός του εργατικού δυναμικού δηλώνουν ότι δε θέλουν να εργάζονται. Το 0,4% δηλώνει ότι αναζητεί εργασία αλλά δεν είναι άμεσα διαθέσιμοι να την αναλάβουν, ενώ το 3,3% δηλώνει ότι είναι διαθέσιμοι για να αναλάβουν εργασία άμεσα αλλά δεν αναζητούν. ║ ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασύρει στο βυθό και την Οικονομία – Το ορόσημο του 2032: Μετά την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας η ανάπτυξη θα υποχωρήσει στο 1,3%

Tο δημογραφικό εξελίσσεται στη μεγάλη τραγωδία της Ελλάδας, καθώς πλέον όλοι παραδέχονται ότι η είσοδος σε μείωση του πληθυσμού και ειδικά του γηγενούς πληθυσμού, καταστρέφει την όποια προοπτική για ανάπτυξη, διαλύει το ασφαλιστικό σύστημα που «μάτωσε» όλη η Ελλάδα γι’ αυτό και τελικά την οικονομία.
Ήδη οι δανειστές το έχουν θέσει και μιλούν για «μη βιώσιμο χρέος» έτσι όπως κινούνται οι δείκτες και είναι αυτοί που ζητούν να ανοίξουν τα δημοτολόγια και να υποδεχθούν τους -κατά βάση- Ασιάτες οικονομικούς μετανάστες, ως «Έλληνες». Όταν οι ίδιοι οι δανειστές έστειλαν στο εξωτερικό περίπου 400.000 Έλληνες με τα Μνημόνια…
Η Ε.Ε. στις αξιολογήσεις της για την Ελλάδα, όσο και το ΔΝΤ, στην τελευταία έκθεση της οικονομίας με βάση το άρθρο IV του καταστατικού, καταλήγουν ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα, μετά την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, από ένα μέσο ρυθμό της τάξης του 2% κατ’ έτος, θα υποχωρήσει στο 1,3% (τα υπόλοιπα που ακούτε και διαβάζετε είναι απλά ψέματα, καλοπληρωμένων από την κυβέρνηση ΜΜΕ)!
Βασική αιτία είναι η ταχεία γήρανση του πληθυσμού, η οποία τα επόμενα χρόνια θα αυξήσει τις δαπάνες υγείας και τις δαπάνες για συντάξεις και θα μειώσει εκ των πραγμάτων το εργατικό δυναμικό. Με άλλα λόγια, όλο και λιγότεροι θα πληρώνουν συντάξεις για όλο και περισσότερους. Αυτό συνιστά ευθεία απειλή για τη βιωσιμότητα του χρέους, ίσως ταχύτερα από ό,τι αναμένεται, αφού οι προβλέψεις θέλουν το γηγενή πληθυσμό της Ελλάδας το 2050 να μειώνεται στα 7,5 εκατομμύρια, από τα λίγο λιγότερα 10 εκατομμύρια που είναι σήμερα. Αλλά ούτε αυτό είναι ακριβές: Οι «Έλληνες εις το γένος», είναι περί τα 8 εκατ. σήμερα, όσοι ήταν το 1975!
Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο, ότι τόσο η Ε.Ε. όσο και το ΔΝΤ επικυρώνουν μεν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, αλλά μόνο μεσοπρόθεσμα. Ο πρώτος σταθμός είναι το 2032, όταν θα έχουμε την αλλαγή των όρων για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους.
Εκ των πραγμάτων, όμως, υπάρχει και ένας δεύτερος μακροπρόθεσμος σταθμός, που θα είναι η χρονική στιγμή που θα είναι δύσκολο να προβλεφθεί, κατά την οποία το ασφαλιστικό σύστημα θα παρουσιάσει ένα έλλειμμα που δε θα είναι δυνατό να καλυφθεί παρά μόνο με δανεισμό, που θα βάλει ξανά το χρέος σε ανοδική τροχιά.
Η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, πέρα από τα προφανή οφέλη για το κόστος δανεισμού για το δημόσιο και −σταδιακά− τον ιδιωτικό δανεισμό, δίνει πολλές νέες δυνατότητες να προβλεφθεί το πρόβλημα που ενδέχεται να προκύψει από το 2032, όταν η Ελλάδα θα αρχίσει να πληρώνει τοκοχρεολύσια και για τα δάνεια ύψους 230 δισ. από το EFSF και τον ESM.
Δηλαδή, η καταστροφή των ασφαλιστικών ταμείων, δια χειρός Βενιζέλου επί πρωθυπουργίας Α. Σαμαρά το 2012-2013, με απαίτηση φυσικά των δανειστών, απλά έδωσε έναν «αέρα» 20 ετών!
Το 2032 ο στόχος είναι να μειωθεί το χρέος και ως ποσοστό του ΑΕΠ αλλά και ως απόλυτο μέγεθος όσο πιο κοντά γίνεται στο 100% του ΑΕΠ. Τούτο, διότι εκείνη τη χρονιά, με βάση τη συμφωνία του 2018 για τη διευθέτηση του, λήγει η περίοδος χάριτος των δανείων συνολικού ύψους 230 δισ. ευρώ που πήρε η Ελλάδα την περίοδο 2012-2015 από το EFSF και τον ESM και, πλέον, θα είναι υποχρεωμένη να αποπληρώνει τοκοχρεολύσια για το σύνολο του χρέους της.
Το 2032 όμως η τότε κυβέρνηση θα έχει να ελπίζει μόνο σε νέα διευθέτηση χρέους, στην οποία έχουν δεσμευτεί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας από το 2018, με το τέλος του τρίτου Μνημονίου. Πάλι στον «αέρα» δηλαδή η χώρα. Και οι χαμένες γενιές θα έχουν πολλαπλασιαστεί…
© pronews.gr

«Τελικά, όλη η Ευρώπη, όλοι μας, κλέψαμε κάτι από την Ελλάδα» γράφει στη Liberation η Ιταλίδα συγγραφέας Αντρέα Μαρκολόγκο, με αφορμή την επιστροφή των μαρμάρινων κεφαλών από το Βατικανό στην Ελλάδα

«Το Παρίσι, η Κοπεγχάγη, το Βίρτσμπουργκ, η Καρλσρούη και ιδιαίτερα το Λονδίνο, είναι οι πόλεις όπου στενάζουν ακόμα και σήμερα τα κλεμμένα από την Ελλάδα θραύσματα του Παρθενώνα» επισημαίνει η Ιταλίδα συγγραφέας Αντρέα Μαρκολόγκο, σε άρθρο της που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, επ’ ευκαιρία του Φεστιβάλ Βιβλίου του Παρισιού, στη γαλλική εφημερίδα Liberation.
Η Α. Μαρκολόγκο αναφέρεται ειδικά στην πρόσφατη απόφαση του Βατικανού να επιστρέψει στην Ελλάδα τρεις μαρμάρινες κεφαλές, αλλά και γενικότερα στο αίτημα της Ελλάδας για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα.
Υπενθυμίζει το «προφητικό» ποίημα του Λόρδου Βύρωνα «Η κατάρα της Αθηνάς» και σημειώνει, ότι ορισμένες χώρες αποφάσισαν τελικά να αντιδράσουν, όπως η Ιταλία, που επέστρεψε μέρος της ανατολικής ζωοφόρου στο Μουσείο της Ακρόπολης και το οποίο μέχρι το 2022 φυλασσόταν στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Παλέρμο, όπου είχε φτάσει στις αρχές του 19ου αιώνα, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.
«Ο Πάπας Φραγκίσκος δήλωσε ότι θέλει να διορθώσει μια αδικία 200 και πλέον ετών, μια θέση που χαιρέτισε η Λίνα Μενδώνη, η Ελληνίδα υπουργός Πολιτισμού» αναφέρει η Ιταλίδα συγγραφέας, τονίζοντας πως όπου η πολιτική δεν έχει – ή δε θέλει να έχει – τα νόμιμα μέσα (αφού τα έργα τέχνης ενός κράτους είναι αναπαλλοτρίωτα και δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να μεταβιβαστούν) υπάρχει η θρησκεία».
Επισημαίνει εν προκειμένω, ότι η επιστροφή των τριών κεφαλών στην Ελλάδα έγινε στο πλαίσιο δωρεάς από την Καθολική Εκκλησία στην Ορθόδοξη Εκκλησία και όχι επιστροφή από κράτος σε κράτος. Ο Πάπας προσέφερε τα γλυπτά στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Β’, ο οποίος με τη σειρά του αποφάσισε να τα δωρίσει στο Μουσείο της Ακρόπολης, σημειώνει.
Η Α. Μαρκολόγκο αναφέρει, επίσης, ότι στο Λούβρο εκτίθενται ακόμη μια μετόπη και ένα θραύσμα της ζωφόρου του Παρθενώνα, που έφερε πίσω στη Γαλλία ο κόμης Σουασέλ – Γκουφιέ, πρέσβης στην Οθωμανική Υψηλή Πύλη επί Ναπολεόντειας Αυτοκρατορίας.
Στη συνέχεια αναφέρεται στην ιστορία του Λόρδου Έλγιν και στο πώς απέσπασε τα μάρμαρα, τονίζοντας, ότι σε δεκαπέντε χρόνια ο Παρθενώνας, που είχε διανύσει 2.500 χρόνια ιστορίας, μαρτύρησε και διαλύθηκε όσο ποτέ άλλοτε.
Χαρακτηρίζοντας τρομερό το να περιμένεις και ακόμα χειρότερο το να πάψεις να περιμένεις, τονίζει ότι οι Έλληνες ελπίζουν στην αποκατάσταση των Μαρμάρων που άρπαξαν οι Άγγλοι από την ανεξαρτησία τους το 1821 και προσθέτει: «Αναρωτιέμαι, αν δεν πρόκειται για μια γεωγραφική κατάρα, η μοίρα όλου του Νότου να ταπεινώνεται από ένα Βορρά, όποιος κι αν είναι αυτός. Οι λόγοι για τους οποίους αντιτίθενται στην επιστροφή των Μαρμάρων στην Ελλάδα τους τελευταίους δύο αιώνες, είναι ακριβώς οι ίδιοι με αυτούς που διατυπώνονται σήμερα στη συζήτηση για την αποκατάσταση των αφρικανικών έργων τέχνης.
»Τους κάναμε μια χάρη, οι Έλληνες πρέπει να μας ευχαριστήσουν, τέτοια ήταν εδώ και καιρό η θέση της Αγγλίας και της Δύσης απέναντι στις μομφές τους, συνοδευόμενη από μια πατερναλιστική κατάπληξη γι’ αυτή την απουσία ευγνωμοσύνης. Ακόμη και σήμερα, η Αγγλία αρνείται να εξετάσει το ενδεχόμενο επιστροφής των αρχαιοτήτων της στην Ελλάδα».
«Τελικά, όλη η Ευρώπη, όλοι μας, κλέψαμε κάτι από την Ελλάδα: είτε ήταν οι ιδέες της, από τις οποίες σφυρηλατήσαμε τις δυτικές μας ρίζες, είτε τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, δεν έχει σημασία. Κάποτε θα πρέπει να μάθουμε να πληρώνουμε το χρέος μας στην Αθήνα», αναφέρει καταλήγοντας η Αντρέα Μαρκολόγκο.

Πηγή: www.inevros.gr