Πολλά έχουν λεχθεί, καταγραφεί και ειπωθεί, για την έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ την 1η Απριλίου 1955, ημέρα που σημάδεψε και έκρινε την πορεία της Κύπρου. Μια πορεία που πρέπει να προσεγγίζεται με πολύ προβληματισμό.
Την 1η Απριλίου 1955 οι ελληνοκύπριοι ξεσηκώθηκαν για να αποτινάξουν το βρετανικό ζυγό, με στόχο την «Ένωσιν» με τη μητέρα-πατρίδα Ελλάδα. Ο αγώνας τους έληξε με τις γνωστές «Συμφωνίες Λονδίνου-Ζυρίχης» (19 Φεβρουαρίου 1959), με τις οποίες η Κύπρος ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος.
Πρώτος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας εκλέχτηκε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος το 1960 και παρέμεινε στο αξίωμα αυτό μέχρι το θάνατό του το 1977.
Το αίτημα των Ελληνοκυπρίων για την αποτίναξη της βρετανικής κατοχής στη Μεγαλόνησο και την ένωση με την Ελλάδα, ήρθε δυναμικά στο προσκήνιο το 1950 με το δημοψήφισμα, όπου το 95% των ψηφισάντων τάχθηκε υπέρ της ένωσης και την εκλογή του Μακαρίου Γ’ ως Αρχιεπισκόπου Κύπρου.
Λίγα χρόνια αργότερα, ο απόστρατος συνταγματάρχης Γεώργιος «Διγενής» Γρίβας φθάνει στο νησί και συγκροτεί την Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) η οποία αναλαμβάνει δράση κατά των Βρετανών αποικιοκρατών, σηματοδοτώντας την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων.
Παρά το αίμα που χύθηκε και τους αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους (Καραολής, Δημητρίου, Παλληκαρίδης, Αυξεντίου, κ.ά.) ο στόχος της ένωσης δεν επιτεύχθηκε.
Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 εναντίον της νόμιμης κυβέρνησης, το οποίο οργάνωσε η τότε στρατιωτική χούντα των Αθηνών, έδωσε στην Τουρκία το πρόσχημα που επιζητούσε από πολύ καιρό για να εισβάλλει στο νησί. Ως αποτέλεσμα, γύρω στο 36,2% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας κατελήφθη και βρίσκεται ακόμα υπό το στρατιωτικό έλεγχο της Τουρκίας.
Γεγονός είναι ότι λόγω της στρατηγικής της θέσης και του φυσικού της πλούτου, η Κύπρος υπήρξε σ’ όλη τη διάρκεια της μακραίωνης και πολυτάραχης ιστορίας της στόχος κατακτητών. Φοίνικες, Ασσύριοι, Πέρσες, Αιγύπτιοι, Ρωμαίοι, Άραβες, η Φράγκικη δυναστεία των Λουζινιανών, Ενετοί, Οθωμανοί-Τούρκοι και Άγγλοι άφησαν τα ίχνη τους εκεί, καθιστώντας το νησί ένα μεγάλο υπαίθριο μουσείο.
Μέχρι την προδοσία του 1974 η Ελλάδα θεωρείτο το εθνικό κέντρο και οι αποφάσεις, οι οποίες αφορούσαν το Κυπριακό και τα της Κύπρου, αποφασίζονταν από αυτήν και η Κύπρος ήταν υποχρεωμένη να υπακούσει στο εθνικό κέντρο. Αυτό επέφερε εντάσεις και συγκρούσεις μεταξύ των δύο κυβερνήσεων με αποκορύφωμα το πραξικόπημα του Ιουλίου του 1974 και την τουρκική εισβολή που επακολούθησε. Αργότερα, με τη μεταπολίτευση, το «δόγμα» άλλαξε και μετατράπηκε στο δεύτερο, «Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάς συμπαρίσταται».
Σημαντικές ελπίδες για το μέλλον της Κύπρου προσέφερε η ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 με την κατοχύρωση της ασφάλειας, της ευημερίας και των δικαιωμάτων όλων των πολιτών της. Πιστεύεται ευρέως ωστόσο, πως μέχρι την επίλυση του, το Κυπριακό θα εξακολουθήσει να αποτελεί μία οδυνηρή ανοικτή πληγή για ολόκληρο το ελληνικό έθνος…
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 18-12 published March 29th, 2024. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Το έλλειμμα εκτοξεύεται και
η ελληνική οικονομία αποδομείται
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος για το 2023, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών μειώθηκε κατά 7,1 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2022 και διαμορφώθηκε σε 14,1 δισ. ευρώ. Ως ποσοστό του ΑΕΠ αναμένεται να κινηθεί γύρω στο 6,3% (αναμένεται το ύψος του ΑΕΠ). Αξίζει να σημειωθεί, ότι το 2022 το έλλειμμα, ως ποσοστό του ΑΕΠ, ανήλθε στο 10,3%, το οποίο αποτελεί το υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων 13 ετών.
Βεβαίως η αρνητική αυτή εξέλιξη δεν αποτέλεσε ούτε κατ’ ελάχιστον σημείο προβληματισμού στη δημόσια συζήτηση. Προφανώς για να μη χαλάσει η εικόνα του οικονομικού θαύματος που κτίζεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα! Επίσης, το έλλειμμα του εξωτερικού ισοζυγίου της Ελλάδας, μετά τη μεγάλη διεύρυνση που σημείωσε την 3ετία 2020-2022, βελτιώθηκε το 2023, εντούτοις παρέμεινε σε πολύ υψηλότερα επίπεδα σε σύγκριση με την προ πανδημίας περίοδο.
Το έλλειμμα του ισοζυγίου αγαθών (-32,413 δισ. ευρώ) περιορίστηκε, καθώς η μείωση των εισαγωγών υπερέβη αυτή των εξαγωγών. Σε τρέχουσες τιμές, οι εξαγωγές (49,439 δισ. ευρώ) μειώθηκαν κατά 8% (4,1% σε σταθερές τιμές) και οι εισαγωγές (81,853 δισ. ευρώ) κατά 12,3% (4,6% σε σταθερές τιμές).
Ειδικότερα τώρα, σε τρέχουσες τιμές, οι εξαγωγές αγαθών χωρίς καύσιμα (34,964 δις ευρώ) παρουσίασαν μείωση κατά 2,7%, ενώ οι αντίστοιχες εισαγωγές (60,394 δις ευρώ) μειώθηκαν κατά 2,8% (6,5% και 4% σε σταθερές τιμές, αντίστοιχα). Συνεπώς, η μείωση του ελλείμματος του ισοζυγίου αγαθών οφείλεται κατά 90%, στη μείωση του ελλείμματος του ισοζυγίου καυσίμων (μειώθηκε κατά 6,36 δις ευρώ, δεδομένου ότι οι εξαγωγές ανέρχονται σε 14,267 και οι εισαγωγές σε 21,155 δις ευρώ). Επίσης θα πρέπει να υπογραμμισθεί με έμφαση, ότι οι εξαγωγές καυσίμων αποτελούν το 28,8% των συνολικών ελληνικών εξαγωγών!
ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΙΣΟΖΥΓΙΟΥ
Το πλεόνασμα του ισοζυγίου υπηρεσιών διευρύνθηκε, πρωτίστως λόγω της βελτίωσης του ταξιδιωτικού ισοζυγίου και δευτερευόντως του ισοζυγίου λοιπών υπηρεσιών, η οποία αντισταθμίστηκε μερικώς από την επιδείνωση του ισοζυγίου μεταφορών. Σε σχέση με το 2022, οι αφίξεις μη κατοίκων ταξιδιωτών αυξήθηκαν κατά 17,6% και οι σχετικές εισπράξεις κατά 15,7%, γεγονός που δείχνει ότι παρά τις πληθωριστικές πιέσεις που ίσχυσαν το 2023, ο ρυθμός της μέσης δαπάνης αυξήθηκε σε μικρότερο ρυθμό από τις αφίξεις.
Το έλλειμμα του ισοζυγίου πρωτογενών εισοδημάτων επιδεινώθηκε σημαντικά, κατά 4 δισ. ευρώ περίπου έναντι του 2022, λόγω της αύξησης των καθαρών πληρωμών για τόκους, μερίσματα και κέρδη περίπου κατά 4,2 δις ευρώ. Οι πληρωμές αυτής της κατηγορίας αυξήθηκαν κατά 6,3 δισ. ευρώ! (2022: 6,5 – 2023: 12,8 δισ. ευρώ). Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι παράλληλα με την αύξηση των επιτοκίων από τις Κεντρικές Τράπεζες, η αύξηση των μερισμάτων και των κερδών δηλώνει την αύξηση της κερδοφορίας των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα.
Το ισοζύγιο δευτερογενών εισοδημάτων παρουσίασε πλεόνασμα, έναντι ελλείμματος το 2022, κυρίως λόγω της καταγραφής καθαρών εισπράξεων, έναντι καθαρών πληρωμών, στον τομέα της γενικής κυβέρνησης και, σε μικρότερο βαθμό, λόγω της αύξησης των καθαρών εισπράξεων στους λοιπούς, εκτός της γενικής κυβέρνησης, τομείς της οικονομίας.
Το πλεόνασμα του ισοζυγίου κεφαλαίων μειώθηκε σε σχέση με το 2022 και διαμορφώθηκε σε 2,7 δισ. ευρώ, λόγω της καταγραφής καθαρών πληρωμών, έναντι καθαρών εισπράξεων, στους λοιπούς, εκτός γενικής κυβέρνησης (αντανακλώντας την άνοδο των καθαρών εισπράξεων κυρίως λόγω των εισροών κεφαλαίων από τον RRF) τομείς της οικονομίας.
ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΑΝΑΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ
Το έλλειμμα του συνολικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και κεφαλαίων (το οποίο αντιστοιχεί στις ανάγκες της οικονομίας για χρηματοδότηση από το εξωτερικό) μειώθηκε σημαντικά σε σχέση με το 2022 (κατά 6,7 δισ. ευρώ) και διαμορφώθηκε σε 11,5 δισ. ευρώ. Παρά την πολυδιαφημισμένη αύξηση των εξαγωγών και την αύξηση του πλεονάσματος του ισοζυγίου υπηρεσιών (έσοδα από τουρισμό κ.τ.λ.) η Ελλάδα το 2023 χρειάζεται χρηματοδότηση από το εξωτερικό ύψους 11,5 δισ. ευρώ για να καλύψει τα ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών και κεφαλαίων.
Ακόμη θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ισοδύναμα, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών δείχνει τη διαφορά ανάμεσα στην εθνική αποταμίευση και τη συνολική επένδυση (πάγια + μεταβολή αποθεμάτων). Όταν είναι ελλειμματικό, το σύνολο των εισπράξεων υπολείπεται των αντίστοιχων πληρωμών και η εθνική αποταμίευση είναι μικρότερη από τις επενδύσεις, με αποτέλεσμα η οικονομία να αντλεί κεφάλαια από την αλλοδαπή (π.χ. δανεισμός, ξένες άμεσες επενδύσεις κ.α.) για να καλύψει το κενό (μείωση των καθαρών ξένων περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν σε εγχώριους φορείς).
Αντιθέτως, όταν είναι πλεονασματικό, το σύνολο των εισπράξεων υπερβαίνει τις αντίστοιχες πληρωμές και η εθνική αποταμίευση είναι μεγαλύτερη από τις επενδύσεις, με αποτέλεσμα η οικονομία να διοχετεύει κεφάλαια προς την αλλοδαπή (αύξηση των καθαρών ξένων περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν σε εγχώριους φορείς).
Η ελληνική οικονομία το 2022 είχε το χαμηλότερο ποσοστό συνολικής αποταμίευσης ως προς το ΑΕΠ ανάμεσα στις χώρες της Ευρωζώνης.
Η χαμηλή αποταμίευση συναρτάται και με τα υψηλά ελλείμματα στο εξωτερικό ισοζύγιο που παρουσιάζει η ελληνική οικονομία.
Στην κατηγορία των άμεσων επενδύσεων, οι υποχρεώσεις των κατοίκων έναντι του εξωτερικού, που αντιστοιχούν σε άμεσες επενδύσεις μη κατοίκων στην Ελλάδα, καταγράφηκαν ροές ύψους 4,5 δισ. ευρώ, μειωμένες σε σχέση με το 2022 (7,5 δισ. ευρώ). Στις επενδύσεις χαρτοφυλακίου, η αύξηση των υποχρεώσεών τους αντανακλά κυρίως την άνοδο κατά 4,1 δισ. ευρώ των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε ελληνικά ομόλογα και έντοκα γραμμάτια και δευτερευόντως την αύξηση κατά 1,5 δισ. ευρώ των τοποθετήσεών τους σε ελληνικές μετοχές. Ενώ στις λοιπές επενδύσεις οι υποχρεώσεις αυξήθηκαν κατά 3,654 δις ευρώ εκ των οποίων τα 3,501 δισ. ευρώ αφορούν σε δάνεια της Γενικής Κυβέρνησης.
Στις επερχόμενες ευρωεκλογές οι κατάλογοι των ευρωπαίων ψηφοφόρων αναμένεται να διευρυνθούν, αφού σε πολλές χώρες το όριο ηλικίας των νέων με δικαίωμα ψήφου έχει κατέβει, με στόχο να αυξηθεί το εκλογικό σώμα. Μάλιστα, η Γερμανία και η Μάλτα κατέβασαν το όριο ηλικίας στα 16 έτη, ενώ η Ελλάδα στα 17. Ωστόσο, εγείρεται το ερώτημα αν οι νέοι ευρωπαίοι πολίτες θα συμμετέχουν τελικά σε μια ψηφοφορία που τους αφορά περισσότερο από κάθε άλλη προηγούμενη.
Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Ευρωβαρόμετρου τον περασμένο Αύγουστο, η ηλικιακή ομάδα 15-29 αντιπροσωπεύει μεταξύ 14-20% στα κράτη μέλη της ΕΕ με μικρές διακυμάνσεις. Ο ευρωπαϊκός Μ.Ο. της ηλικιακής ομάδας αυτής διαμορφώνεται στο 16,3%, ενώ στην Ελλάδα η εν λόγω ομάδα αντιπροσωπεύει μόλις το 15,25% του εκλογικού σώματος.
Σύμφωνα με το ειδικό Ευρωβαρόμετρο για τις εκλογές του 2019, η συμμετοχή στις ευρωεκλογές αυξήθηκε σε όλες τις ηλικιακές ομάδες σε σύγκριση με την προηγούμενη, αλλά η νεότερη γενιά σημείωσε τη σημαντικότερη αύξηση. Στα άτομα ηλικίας κάτω των 25 ετών η προσέλευση αυξήθηκε κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες (42% συμμετοχή) και στα άτομα 25 έως 39 ετών +12 ποσοστιαίες μονάδες (47% συμμετοχή).
Ωστόσο, μελέτη του 2022 που επικαλείται το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Πανεπιστημίου Μακεδονίας, αποκαλύπτει μια ανησυχητική τάση χαμηλής προσέλευσης των νέων ψηφοφόρων στις εκλογές και ιδίως σε επίπεδο ΕΕ. Περίπου το 60% των νέων 16/18-24 ετών δε συμμετέχουν στις εθνικές εκλογές, ενώ παρατηρείται εξαιρετικά χαμηλή προσέλευση και στις εκλογές της ΕΕ, με πάνω από το 70% στην ηλικιακή ομάδα 16/18-24 ετών να απέχει τελικά από την ψηφοφορία.
Σύμφωνα με στοιχεία του Statista, το ποσοστό αποχής των πολιτών της ΕΕ από τις ευρωεκλογές αυξήθηκε κατά 13 μονάδες σε διάστημα 40 ετών, ενώ των Γάλλων κατά περισσότερο από 10 μονάδες. Το 2019, οι μισοί Γάλλοι πολίτες που ήταν εγγεγραμμένοι για να ψηφίσουν δεν προσήλθαν στις κάλπες, με το ποσοστό αυτό να φθάνει στο 60% μεταξύ των Γάλλων πολιτών κάτω των 35 ετών.
Η ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στην Ελλάδα, η εμπειρία των εθνικών και αυτοδιοικητικών εκλογών του 2023 είναι κάθε άλλο παρά καθησυχαστική. Στις εκλογές του Ιουνίου, η αποχή του δεύτερου γύρου σημείωσε ρεκόρ φτάνοντας στο 47,17%. Στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών επίσης, σημειώθηκε μια αποχή της τάξεως του 48% σε όλη την επικράτεια, ενώ στο δεύτερο, η αποχή άγγιξε το 64,84% στις περιφερειακές εκλογές και το 59,29% στις δημοτικές. Όσον αφορά τις εθνικές εκλογές του 2019 η συμμετοχή των νέων ηλικίας 17 έως 24 ετών διαμορφώθηκε μόλις γύρω από το 25%.
Συνεπώς, παρατηρείται μια κόπωση στο ελληνικό εκλογικό σώμα και εύλογα προκύπτει το ερώτημα, αν οι Έλληνες νέοι θα προσέλθουν τελικά μαζικά στις κάλπες του Ιουνίου. Παρόλα αυτά, ένα ενθαρρυντικό βήμα προς την εύκολη και άμεση επαφή με την κάλπη του Ιουνίου του 2024 ανακοινώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα από την ελληνική κυβέρνηση, με την καθιέρωση της επιστολικής ψήφου, με στόχο να αμβλύνει το κενό της αποχής που παρατηρήθηκε στις προηγούμενες αναμετρήσεις.
ΖΩΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Το ποσοστό των νέων (15,25% στην Ελλάδα) μπορεί φαινομενικά να αντιπροσωπεύει μικρή μερίδα του εκλογικού σώματος, όμως καμία ομάδα του πληθυσμού δεν μπορεί να θεωρηθεί ασήμαντη σε μια εκλογική αναμέτρηση που ακολουθεί μια υγειονομική και ενεργειακή κρίση, με τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης και του πολέμου να έχουν ήδη σοβαρό αντίκτυπο στις ζωές των πολιτών.
Οι νέοι καλούνται τώρα να αποφασίσουν για το μέλλον τους και την ασφάλειά τους. Οι αποφάσεις της ΕΕ, στο πλαίσιο των εν εξελίξει πολέμων σε Ουκρανία και Ισραήλ, αφορούν όλους. Οι πολιτικές για το περιβάλλον και την ενέργεια έχουν μετατραπεί σε ζητήματα ζωτικής σημασίας λόγω κλιματικής κρίσης, καθώς ανά πάσα στιγμή μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή του κάθε νέου πολίτη. Για παράδειγμα, μια μεγάλης έκτασης πλημμύρα, όπως αυτή στη Θεσσαλία, μπορεί να προκαλέσει απώλεια στέγης, απώλεια εργασίας, ακόμα και ζωής. Επομένως, μένει να δούμε εάν τελικά οι νέοι συνειδητοποίησαν το ρόλο της ΕΕ μέσα από τις διαδοχικές κρίσεις που βίωσαν και θα βρουν το λόγο να προσέλθουν στις κάλπες.
Αυτή είναι η πορεία του Χριστιανισμού στον πλανήτη: Αύξηση ξανά – Λιγότεροι στην Ευρώπη
Η ανάπτυξη του Χριστιανισμού είναι ισχυρότερη στο νότιο ημισφαίριο
Μέχρι το 2050 θα υπάρχουν περίπου 3,3 δισεκατομμύρια Χριστιανοί, όπως αναφέρει έκθεση που δημοσιεύθηκε από το Κέντρο Μελέτης του Παγκόσμιου Χριστιανισμού στο Θεολογικό Σεμινάριο Gordon Conwell αλλά στην Ευρώπη μειώνονται οι αριθμοί, ενώ την ίδια στιγμή παγκοσμίως οι μουσουλμάνοι αυξάνονται.
Ο Χριστιανισμός αυξάνεται παγκοσμίως με ετήσιο ρυθμό 1,18%, δηλαδή κατά 30 εκατομμύρια πιστούς, ενώ καθημερινώς η χριστιανική κοινότητα αυξάνεται κατά περίπου 82.000 άτομα. Το 2023, ο αριθμός των χριστιανών παγκοσμίως ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 2,6 δισεκατομμύρια.
ΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ 1900
ΜΕ ΤΑΣΗ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ
Ο αριθμός των χριστιανών, ως ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού, μειώθηκε από 34,5% σε 32,3% από το 1900 έως το 2000, πριν αυξηθεί κατά 0,1% από το 2000 έως το 2022. Εάν οι εκτιμήσεις της έκθεσης αποδειχθούν ακριβείς, οι χριστιανοί θα αποτελέσουν το 34,4% του παγκόσμιου πληθυσμού το 2050, αναφέρει η έκθεση, δηλαδή λιγότεροι από τις αρχές του περασμένου αιώνα.
Ταυτόχρονα, ο διωγμός των Χριστιανών αυξάνεται παγκοσμίως. Ειδικά στον αραβικό κόσμο, αλλά και στην Ινδία και τη Βόρεια Κορέα, οι Χριστιανοί απειλούνται μαζικά λόγω της πίστης τους, μερικές φορές διώκονται βάναυσα και απειλούνται με θάνατο.
Οι Γερμανοί επίσκοποι μάλιστα στις 26 Δεκεμβρίου 2023 κάλεσαν σε προσευχή για τους διωκόμενους Χριστιανούς – ημέρα μνήμης του Αγίου Στεφάνου, ο οποίος θεωρείται ο πρώτος μάρτυρας του Χριστιανισμού. Ο Πάπας Φραγκίσκος φέρεται μάλιστα να είπε: «Δεν είναι απαραίτητο να πάτε στις κατακόμβες ή στο Κολοσσαίο για να βρείτε τους μάρτυρες: οι μάρτυρες ζουν τώρα, σε πολλές χώρες».
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ
ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ
Οι ισλαμικές θρησκευτικές ομάδες αναπτύσσονται επί του παρόντος ακόμη πιο γρήγορα (1,87%). Ο αριθμός των μουσουλμάνων ξεπέρασε τα 2 δισεκατομμύρια για πρώτη φορά στο τέλος του 2023. Η τρίτη μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα, οι Ινδουιστές (ρυθμός ανάπτυξης 1,2%), αριθμεί τώρα 1,09 δισεκατομμύρια άτομα. Ο αριθμός των Βουδιστών δεν αυξάνεται τόσο γρήγορα όσο οι χριστιανικές κοινότητες (0,77%), στα 535 εκατομμύρια. Οι Εβραίοι είναι μόνο 15 εκατομμύρια άτομα παρουσιάζοντας μία αύξηση μόνο κατά 0,7% – μια πιο αργή σε σχέση με τον παγκόσμιο πληθυσμό (αύξηση 1,18%). Ενώ οι χριστιανοί αποτελούν σήμερα το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού, το ποσοστό των Εβραίων είναι μόνο 0,2%.
ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΥΞΗΣΗ
Οι ρυθμοί αύξησης του χριστιανικού πληθυσμού από το 2000 έως σήμερα είναι οι υψηλότεροι στην Αφρική (2,76%), στην Ασία (1,62%), τη Λατινική Αμερική (1,03%), την Ωκεανία (0,92%), τη Βόρεια Αμερική (0,29%) και την Ευρώπη (0,04%). Συνολικά, ο χριστιανικός πληθυσμός του Παγκόσμιου Νότου αυξήθηκε κατά ετήσιο ποσοστό 1,8% κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, σε σύγκριση με ένα ποσοστό 0,12% για τον Παγκόσμιο Βορρά. Από το 2000 έως σήμερα, ο παγκόσμιος μουσουλμανικός πληθυσμός αυξήθηκε με τον υψηλότερο ετήσιο ρυθμό από όλες τις θρησκευτικές παραδόσεις στο 1,87%, αυξάνοντας κατά 697,8 εκατομμύρια οπαδούς σε 2.007.352.000 (προβολή στα μέσα του 2023).
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
Από το 2000 έως το 2022, ο παγκόσμιος χριστιανικός πληθυσμός αυξήθηκε κατά 1,18% ετησίως, με τους Πεντηκοστιανούς / Χαρισματικούς να έχουν τον υψηλότερο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης (1,88%), ακολουθούμενοι από τους Ευαγγελικούς (1,79%), τους ανεξάρτητους (1,65%), τους Προτεστάντες (1,58%), Ρωμαιοκαθολικοί (0,93%), μη συνδεδεμένοι χριστιανοί (0,82%) και Ορθόδοξοι χριστιανοί (0,53%).
Το 2050, οι Ρωμαιοκαθολικοί προβλέπεται να παραμείνουν η πολυπληθέστερη χριστιανική παράδοση (1,5 δισεκατομμύρια), ακολουθούμενοι από Πεντηκοστιανούς / Χαρισματικούς (1 δισεκατομμύριο), Προτεστάντες (881 εκατομμύρια), Ευαγγελικούς (620 εκατομμύρια), Ανεξάρτητους (616 εκατομμύρια), Ορθόδοξους (307 εκατομμύρια) και μη συνδεδεμένες Εκκλησίες (131 εκατομμύρια).
Η Καθολική Εκκλησία αναπτύσσεται σημαντικά πιο αργά (0,93%) από τις ελεύθερες εκκλησίες. Ιδιαίτερα οι Ευαγγελιστές καταγράφουν μεγάλη εισροή, με ετήσια αύξηση 1,79%.
Η ανάπτυξη του Χριστιανισμού είναι ισχυρότερη στο νότιο ημισφαίριο. Πριν από 100 χρόνια υπήρχαν διπλάσιοι χριστιανοί στην Ευρώπη από ό,τι στον υπόλοιπο κόσμο μαζί. Τώρα υπάρχουν περισσότεροι χριστιανοί που ζουν τόσο στη Λατινική Αμερική (611 εκατομμύρια) όσο και στην Αφρική (718 εκατομμύρια) από ό,τι στην Ευρώπη (566 εκατομμύρια). Στην Ασία υπάρχουν περισσότεροι από 400 εκατομμύρια Χριστιανοί για πρώτη φορά.
Πριν καλά-καλά μπούμε στην άνοιξη, όλα τα στοιχεία δείχνουν πρώιμο «καλοκαίρι» για τον τουρισμό και ενισχύουν την πεποίθηση ότι στο τέλος της διαδρομής το… κοντέρ μπορεί να «γράψει» ακόμα και 23 δισ. ευρώ. Ξεκινώντας από την αλήθεια των αριθμών, ο πρώτος μήνας του χρόνου «έκλεισε» με διακίνηση 2.406.801 επιβατών στα αεροδρόμια της χώρας, κι αυτό συνεπάγεται αύξηση 8,9% σε σύγκριση με πέρσι. Όσο για τον αριθμό των πτήσεων, η αύξηση είναι της τάξης του 2%. Δεν είναι, όμως, μόνο τα στοιχεία της ΥΠΑ που μαρτυρούν την ανοδική τάση. Σύμφωνα με τις μετρήσεις του Eurocontrol, η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στις χώρες που είδαν αύξηση στον αριθμό των πτήσεων κατά την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου. Πρόκειται για μια αύξηση 6% σε σχέση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2023. Ακόμα πιο εντυπωσιακά είναι, όμως, τα στοιχεία από το Airdata Tracker του ΙΝΣΕΤΕ, καθώς ο προγραμματισμός αεροπορικών θέσεων ως και το Μάρτιο είναι αυξημένος κατά 16,6% σε σχέση με πέρσι. Αν πάμε, μάλιστα, μήνα-μήνα, θα δούμε ότι μετά τη λογική κάμψη της κίνησης μετά τις γιορτές η τάση είναι ανοδική, δείγμα του ότι η αγορά «ζεσταίνεται» για τα καλά. Ήδη, ο προγραμματισμός για την 3η εβδομάδα του Μαρτίου δείχνει 242.584 θέσεις, δηλαδή περίπου 34.000 παραπάνω από την τρέχουσα εβδομάδα. Σύμφωνα με στοιχεία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τουρισμού, ο ευρωπαϊκός τουρισμός πλησίασε τα επίπεδα προ πανδημίας το τελευταίο τρίμηνο του 2023, παρά τις πιέσεις που δέχτηκε από την πληθωρική ένταση, κι αυτό αν μη τι άλλο δείχνει ότι, από τη στιγμή που οι τσέπες των καταναλωτών άντεξαν, οι φετινές επιδόσεις μπορούν να είναι καλλίτερες. Όπως επισημαίνει το Greek Hotelier, τα στοιχεία δείχνουν μια ανθεκτική ζήτηση για ταξίδια σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ευρώπη, μια τάση που αναμένεται να συνεχιστεί και το 2024. Σημειωτέων, ότι η ανάκαμψη τροφοδοτείται από ισχυρά εσωτερικά ταξίδια στην Ευρώπη, κυρίως από τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ολλανδία. Κι αυτό ακριβώς πιστοποιούν τα στοιχεία που αφορούν στην Ελλάδα. Από τα 9 δισ. ευρώ εισπράξεων που προήλθαν από Ευρωπαίους επισκέπτες το 2023, τα 3,6 δισ. ευρώ είχαν γερμανικό «χρώμα», με αύξηση 9,5% σε σχέση με το 2022, κι αυτό αν μη τι άλλο λέει πολλά.
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΕΚΤΙΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ Η εφημερίδα Münchner Merkur ανέφερε, μάλιστα, ότι οι Γερμανοί, που δαπάνησαν πέρσι για διακοπές περισσότερα από ποτέ, τα περισσότερα τα «άφησαν» στην Ελλάδα. Το 2022 οι Γερμανοί ξόδεψαν κατά μέσο όρο 1.538 ευρώ για τις διακοπές τους, καταγράφοντας ρεκόρ, σύμφωνα με το Ίδρυμα ΒΑΤ. Πρόκειται για σημαντική αύξηση σε σχέση με τα 1.357 ευρώ του 2022. Αυτό σημαίνει ότι μια τετραμελής οικογένεια πλήρωσε πάνω από 6.000 ευρώ για ένα ταξίδι το 2023. Οι Γερμανοί παραθεριστές δαπάνησαν τα περισσότερα χρήματα για διακοπές στην Ελλάδα, κατά μέσο όρο 1.755 ευρώ, με την Ισπανία να ακολουθεί στη δεύτερη θέση με 1.663 ευρώ. Ήδη, ο προγραμματισμός αεροπορικών θέσεων για τη φετινή σεζόν δείχνει αύξηση 31,7% από τη Γερμανία, ενώ οι κρατήσεις παρουσιάζονται αυξημένες κατά 3,6%. Δεν είναι, όμως, μόνο η Γερμανία που δείχνει το δρόμο. Από κοντά ακολουθούν και οι Βρετανοί, με αύξηση των αεροπορικών κρατήσεων κατά 38,1%, οι Ολλανδοί με αύξηση 9,1%, οι Ιταλοί με αύξηση 11,2%. Η δημοφιλής ιταλική ταξιδιωτική ιστοσελίδα My Greek Salad δημοσίευσε, μάλιστα, έναν κατάλογο με τα πέντε καλύτερα ελληνικά νησιά για πρόταση γάμου, σύμφωνα με τις προτιμήσεις των Ιταλών ταξιδιωτών. Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται η Σκόπελος, ακολουθούμενη από τη Σίφνο, τους Λειψούς, την Ίο και την Κάρπαθο. Καλά είναι τα νέα και από τις περιφερειακές αγορές. Σύμφωνα με το Greek Hotelier, η νέα χρονιά ξεκινά με καλές προοπτικές για τις αφίξεις από Ιρλανδία προς Ελλάδα, μετά την ισχυρή περσινή άνοδο (+33%), που σημείωσαν οι αεροπορικές αφίξεις από το Δουβλίνο. Η ανοδική αυτή τάση αναμένεται αυξημένη και φέτος, καθώς προγραμματίζονται νέα αεροπορικά δρομολόγια προς Ηράκλειο, Ρόδο και Ζάκυνθο. «Κλειδί» χαρακτηρίζεται και για τη φετινή σεζόν το «ρεύμα» από τις ΗΠΑ. Αν και οι Αμερικανοί αποφεύγουν συνήθως τις περιοχές που κατά αυτούς είναι υψηλής επικινδυνότητας, τα έως τώρα στοιχεία δείχνουν ότι η ένταση στη Μέση Ανατολή δεν έχει αποθαρρύνει τα ταξίδια προς τη χώρα μας. Είναι ενδεικτικό ότι ο προγραμματισμός αεροπορικών θέσεων εμφανίζεται αυξημένος κατά 10,2% σε σχέση με πέρσι, ενώ και οι κρατήσεις είναι 3,2% περισσότερες. Υπενθυμίζεται ότι το 2023 έφτασαν στην Ελλάδα περίπου 320 χιλιάδες περισσότεροι Αμερικανοί επισκέπτες και «άφησαν» 1,367 δισ. ευρώ.
Η ακρίβεια, η παιδεία, οι αγρότες, η κοινωνική οργή για τα Τέμπη, καθώς και το διαρκές «ΟΧΙ» της Εκκλησίας για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, προκαλούν φθορά στην κυβέρνηση
Ρεπορτάζ: Μιχάλης Κωτσάκος Πηγή: iapopsi.gr
Κάθε άλλο παρά κοιμούνται ήσυχοι στο Μαξίμου, μπαίνοντας στην προεκλογική περίοδο για τις Ευρωεκλογές του Ιουνίου. Κι αυτό διότι παραμένουν ανοιχτά ένα σωρό μέτωπα, τα οποία δε λένε να κλείσουν, παρά τις προσπάθειες που καταβάλλονται.
Η ακρίβεια που η κυβέρνηση προσπαθεί να τιθασεύσει με μέτρα τα οποία μετά από την πρώτη φούρια οι καταναλωτές τα χαρακτηρίζουν ως ασπιρίνες, αποτελεί ένα μόνιμο πια πονοκέφαλο που προκαλεί φθορά. Άλλωστε, εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, η κυβέρνηση δηλώνει πως δίνει μάχη κατά της ακρίβειας, αδυνατώντας όμως –όπως δείχνει η πραγματικότητα– να δαμάσει το «τέρας».
Η κυβέρνηση προσπαθεί να διαχειριστεί τη δυσαρέσκεια των πολιτών. Κάτι που έχει παραδεχθεί και ο πρωθυπουργός, σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί επικοινωνιακά τη δυσαρέσκεια των πολιτών: «Ξέρω ότι δεν έχουμε κερδίσει ακόμη τη μάχη με την ακρίβεια, ακούμε τον κόσμο, αλλά διαβεβαιώνω ότι δε θα καταθέσουμε τα όπλα, θα συνεχίσουμε τις παρεμβάσεις στη διαμόρφωση των τιμών και τους ελέγχους για να χτυπήσουμε την αισχροκέρδεια».
Στην κυβέρνηση ελπίζουν ότι με τα νέα μέτρα που ανακοινώθηκαν προ δεκαημέρου οι τιμές θα αποκλιμακωθούν, ενώ ποντάρει πολύ στη νέα αύξηση του κατώτατου μισθού, που αναμένεται να ισχύσει από την 1η Απριλίου, ώστε να αντιμετωπιστεί η ακρίβεια. Η οποία κακά τα ψέματα, αποτελεί το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα για το σύνολο των οικογενειών.
Η ΠΑΙΔΕΙΑ
Αλλά και το μέτωπο με την παιδεία παραμένει ανοιχτό, παρά το γεγονός ότι η ρύθμιση για τα μη κρατικά πανεπιστήμια είναι πλέον νόμος, μετά την ψήφιση στη Βουλή. Οι φοιτητές διαμηνύουν ότι θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους, κάτι που σημαίνει ότι οι καταλήψεις και οι διάφορες άλλες αντιδράσεις θα παραμείνουν ζωντανές κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Και αυτό είναι κάτι που ούτε θέλει να το σκέπτεται το Μαξίμου. Διότι για πρώτη φορά οι φοιτητικές κινητοποιήσεις δεν προκάλεσαν την οργή του απλού κόσμου, όπως έχει συμβεί πολλάκις στο παρελθόν. Ακόμη και σε κάποιες σχολές που χάθηκαν κάποια μαθήματα της εξεταστικής περιόδου πέρασε σχεδόν στο ντούκου, παρά το γεγονός ότι όσοι ήθελαν την ίδρυση των μη κρατικών πανεπιστημίων σήκωσαν ψηλά το εν λόγω θέμα.
Σε αυτό συνετέλεσε ότι και η πλειοψηφία των καθηγητών των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων κάθε άλλο παρά ήταν αρνητικοί στις κινητοποιήσεις των φοιτητών. Οπότε το επιχείρημα πως οι καταλήψεις είναι παράνομες δεν πέρασε στην κοινωνία. «Ο αγώνας μας για σύγχρονες, ποιοτικές αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν σπουδές συνεχίζεται. Το δίκιο θα νικήσει» ξεκαθαρίζουν οι φοιτητές, σημειώνοντας πως «το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στη Βουλή, όμως καταψηφίστηκε στα αμφιθέατρα. Γνωρίζουμε πως ο αγώνας που δίνουμε απαιτεί αντοχή και διάρκεια, έχει στόχο και προοπτική το Πανεπιστήμιο που συμβαδίζει με τις δυνατότητες της εποχής μας και τις κοινωνικές ανάγκες. Γι’ αυτό και ο αγώνας μας δεν ξεκίνησε χθες, ούτε θα τελειώσει αύριο».
Η κυβέρνηση βρέθηκε πολιτικά απομονωμένη και εντός βουλής, όπου σύσσωμη η αντιπολίτευση εξαπέλυσε πυρά κατά του νομοσχεδίου, τονίζοντας ότι κινείται εκτός συνταγματικής νομιμότητας εφόσον παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 16. Και αυτό είναι το άσχημο, καθώς στην κοινωνία δεν έχει περάσει η αναγκαιότητα και η σημασία της μεταρρύθμισης, όπως επιχειρηματολόγησαν κατά κόρον οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι.
ΑΝΘΡΑΚΑΣ Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ
Την ίδια ώρα, ναι μεν τα τρακτέρ αποσύρθηκαν από τους δρόμους αλλά το μέτωπο δεν έκλεισε, παρά τις δύο συναντήσεις του πρωθυπουργού με τους αγροτοσυνδικαλιστές. Η κυβέρνηση ποντάρει κυρίως στα μηνύματα συνέχισης του διαλόγου για τον πρωτογενή τομέα και συναίνεσης με την τοπική κοινωνία συνολικά για τα έργα ανάταξης της Θεσσαλίας. Ουσιαστικά, πέρα από την επαναλαμβανόμενη θέση ότι τα αιτήματα των αγροτών είναι δίκαια, η κυβέρνηση ξεκαθαρίζει εκ νέου ότι οι αντοχές της οικονομίας είναι δεδομένες, και ουσιαστικά δεν αναμένεται να δώσει κάτι χειροπιαστό στους αγρότες.
«Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι να λυθούν τα προβλήματα. Περιμένουμε από τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό να πάρουμε απαντήσεις και λύσεις», λένε οι αγρότες. Μάλιστα συνεχίζουν σε διάφορες πόλεις της περιφέρειας τις τοπικές κινητοποιήσεις. Επίσης υπάρχει τεράστια δυσπιστία για το κυβερνητικό σχέδιο της απάντλησης των υδάτων από τον κάμπο και το σχέδιο των Ολλανδών για να ολοκληρωθεί και να γίνουν τα χωράφια καλλιεργήσιμα. Κι αυτό επειδή δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο για το τι θα κάνουν όσοι αγρότες έχουν τα χωράφια τους πλημμυρισμένα. Ναι μεν θα τα βάλουν σε αγρανάπαυση, αλλά τα έσοδα θα είναι πολύ λιγότερα και δε θα επαρκούν για να καλυφθούν οι ανάγκες διαβίωσης.
Η ΠΙΕΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΜΠΗ
Μπορεί να ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Εξεταστικής, όμως η κυβέρνηση κατηγορείται για συγκάλυψη του «εγκλήματος των Τεμπών». Και αυτό που ανησυχεί πρωτίστως το Μαξίμου δεν είναι τόσο οι αντιδράσεις των κομμάτων τη αντιπολίτευσης, όσο η συλλογή των υπογραφών ως πίεση προς όλους. Και ήδη έχουν ξεπεράσει το 1.300.000 η υπογραφή των απλών πολιτών που ζητούν να κάτσει στο σκαμνί ο πρώην υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κώστας Καραμανλής.
Στο θέμα παρενέβη ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος στην τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε προ ημερών είπε, ότι «εάν ένα κόμμα καταθέσει ενδείξεις ενοχής και ζητήσει προανακριτική βεβαίως η Νέα Δημοκρατία θα συναινέσει». Βέβαια την ίδια ώρα απέφυγε να μιλήσει για το πόρισμα του ευρωπαίου εισαγγελέα, όπου ζητάει περαιτέρω διερεύνηση για τον Χρήστο Σπίρτζη και τον Κώστα Καραμανλή σχετικά με τη σύμβαση 717 και την τηλεδιοίκηση. Και για να υπενθυμίσουμε, το ΠΑΣΟΚ είχε ζητήσει προανακριτική με βάση το πόρισμα του ευρωπαίου εισαγγελέα, αλλά η κυβέρνηση προτίμησε να ψηφίσει την πρόταση του ΚΚΕ για εξεταστική ξεκινώντας τη διερεύνηση από το 1995, δίχως φυσικά να βγει κάποιο αποτέλεσμα.
Επίσης να σημειωθεί, ότι το ΠΑΣΟΚ επιμένει στη σύσταση προανακριτικής, πάντα με βάση το πόρισμα του ευρωπαίου εισαγγελέα σε συνδυασμό με τα όσα λένε οι ελληνικές δικαστικές αρχές, ότι εάν υπήρχε τηλεδιοίκηση θα γλιτώναμε το δυστύχημα. Επίσης ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ στα δικά τους πορίσματα ζητούν τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για τη συνέχιση της διερεύνησης της υπόθεσης, ενώ και ο ίδιος ο Χρήστος Σπίρτζης δήλωσε πως δέχεται να συσταθεί η προανακριτική επιτροπή και για τον ίδιο.
Στο πλαίσιο αυτό, ηχηρό είναι το καμπανάκι που χτυπά για την κυβέρνηση από τις δημοσκοπήσεις, με πιο πρόσφατη αυτή της Alco, σύμφωνα με την οποία σχεδόν 6 στους 10 πολίτες βλέπουν τις ευρωεκλογές σαν ευκαιρία για ψήφο διαμαρτυρίας. Ειδικότερα, το 63% όσων δηλώνουν αναποφάσιστοι είπαν πως οι ευρωεκλογές είναι ευκαιρία για ψήφο διαμαρτυρίας, ενώ το 28% απάντησε αρνητικά.
Με αφορμή την 8η Μαρτίου 2024 που τιμήθηκε η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, μια παγκόσμια ημέρα για την αναγνώριση των επιτευγμάτων των γυναικών και των κοριτσιών, και τον προβληματισμό σχετικά με την πρόοδο που σημειώθηκε προς την ισότητα των φύλων, αναγνωρίζοντας παράλληλα τις προκλήσεις και τα εμπόδια που εξακολουθούν να υπάρχουν, είναι ευκαιρία να δούμε ποια είναι η σχέση των γυναικών στον Καναδά με την αγορά εργασίας.
Το Φεβρουάριο 2024 λοιπόν, οι γυναίκες αντιπροσώπευαν το 47,3% του καναδικού εργατικού δυναμικού, με 9,7 εκατομμύρια γυναίκες να απασχολούνται. Το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών ηλικίας 25 έως 54 ετών ήταν 81,4% το Φεβρουάριο, κάτω από το υψηλό ρεκόρ του 82% που σημειώθηκε τον Ιανουάριο του 2023 και το Μάρτιο του 2023, αλλά πάνω από το μέσο όρο προ πανδημίας 79,3% που καταγράφηκε από το 2017 έως το 2019.
Το Φεβρουάριο του 2024, το ποσοστό απασχόλησης για τις γυναίκες βασικής ηλικίας ήταν το υψηλότερο στο Κεμπέκ (85%), 2,5 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το New Brunswick (82,5%) και τη Νέα Σκωτία (82,5%) και 3,6 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον εθνικό μέσο όρο του 81,4%. Το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών βασικής ηλικίας ήταν το χαμηλότερο στο Οντάριο με 79,8%.
Οι εμπειρίες των γυναικών στην αγορά εργασίας μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, μεταξύ των γυναικών βασικής ηλικίας το 2023, το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών των Φιλιππίνων (87,1%) ήταν σημαντικά υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο (81,6%). Εν τω μεταξύ, τα ποσοστά απασχόλησης ήταν χαμηλότερα για τις γυναίκες που προέρχονται από αραβικά κράτη (60,8%) και τις γυναίκες της Δυτικής Ασίας (66,3%).
Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ
Το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων στον Καναδά έχει μειωθεί με την πάροδο του χρόνου, αλλά παραμένει επίμονο. Το Φεβρουάριο του 2024, οι γυναίκες ηλικίας 25 έως 54 ετών κέρδισαν 0,87$ για κάθε δολάριο που κέρδιζαν άνδρες της ίδιας ηλικίας, ελάχιστα άλλαξαν από 12 μήνες νωρίτερα (0,86$) και στο ίδιο επίπεδο με το μέσο όρο πριν από την πανδημία από το 2017 έως το 2019 (0,87$).
Το μέγεθος του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των φύλων ποικίλλει ανάλογα με την επαγγελματική ομάδα. Ενώ οι γυναίκες κερδίζουν λιγότερα από τους άνδρες σε όλες τις μεγάλες επαγγελματικές ομάδες, το χάσμα είναι πιο έντονο στα ανδροκρατούμενα επαγγέλματα. Στον τομέα της μεταποίησης και των επιχειρήσεων κοινής ωφελείας, οι γυναίκες βασικής ηλικίας κέρδισαν 22,4% λιγότερα κατά μέσο όρο από τους άνδρες συναδέλφους τους το Φεβρουάριο, ενώ στους φυσικούς πόρους, τη γεωργία και τα συναφή επαγγέλματα παραγωγής, οι γυναίκες βασικής ηλικίας κέρδισαν 17,2% λιγότερα. Αντίθετα, στο επάγγελμα υγείας – όπου οι γυναίκες αποτελούσαν το 82,3% του εργατικού δυναμικού, οι γυναίκες ηλικίας μεταλλεύματος κέρδιζαν 1,6% λιγότερα κατά μέσο όρο από τους άνδρες.
Οι γυναίκες αντιπροσώπευαν το 35,3% του συνόλου των απασχολουμένων σε διευθυντικά επαγγέλματα το 2023, το ίδιο ποσοστό με το 2022, και ελάχιστα άλλαξε από το μέσο όρο από το 2017 έως το 2019 (34,9%). Επίσης να αναφερθεί, ότι κάτω από έναν στους τρεις (30,1%) από αυτούς που απασχολούνταν σε νομοθετικά και ανώτατα διοικητικά επαγγέλματα ήταν γυναίκες το 2023.
Τι δείχνει νέα έρευνα Αυστραλών επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ για τον κορωνοϊό μακράς διαρκείας ◘ Τα συμπτώματα που επιμένουν δε διαφέρουν από εκείνα της γρίπης
Σχεδόν ταυτόχρονα με την πανδημία του κορωνοϊού μπήκε στις ζωές μας και μια άλλη πάθηση. Ο κορωνοϊός μακράς διαρκείας (long COVID) είναι μια σύνθετη και εν πολλοίς άγνωστη πάθηση που ταλαιπωρεί ορισμένους ανθρώπους για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την ανάρρωσή τους από την COVID-19.
Ωστόσο, νέα έρευνα Αυστραλών επιστημόνων έρχεται να δείξει πως η long COVID, που έχει αποτελέσει «σπαζοκεφαλιά» για τους γιατρούς, πιθανότατα να μη διαφέρει σημαντικά από αντίστοιχα σύνδρομα που ακολουθούν συνηθισμένες ιώσεις. Συγκεκριμένα, οι συντάκτες της μελέτης από το Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ εξέτασαν τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της γρίπης και τις συνέκριναν με εκείνες του κορωνοϊού, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η διαφορά είναι μικρότερη από εκείνη που πιθανώς φανταζόμαστε.
Η έρευνα εξέτασε 5.112 ενηλίκους που παρατήρησαν συμπτώματα στο αναπνευστικό τους σύστημα και υποβλήθηκαν σε μοριακό τεστ κατά το Μάιο και τον Ιούνιο του 2022. Από αυτούς, οι 2.399 ήταν θετικοί στον κορωνοϊό, οι 995 θετικοί στη γρίπη και οι 1.718 αρνητικοί και στα δύο. Ένα χρόνο αργότερα, όλοι οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να απαντήσουν σε ένα ερωτηματολόγιο που εστάλη στα κινητά τους τηλέφωνα με μορφή sms. Το 16% δήλωσε πως εξακολουθεί να έχει κάποιο (οποιοδήποτε) σύμπτωμα, ενώ το 3,6% αντιμετώπιζε μέτρια έως βαριά αδυναμία στην καθημερινότητα.
Τα πλήρη αποτελέσματα της μελέτης θα παρουσιαστούν τον επόμενο μήνα (Απρίλιος 2024) στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κλινικής Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων στη Βαρκελώνη.
Ωστόσο, ο επικεφαλής δρ Τζον Τζέραρντ ξεκαθάρισε ότι δε βρέθηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν πως οι άνθρωποι που νόσησαν με COVID-19 είχαν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν σοβαρές μακροχρόνιες δυσλειτουργίες, σε σχέση με όσους νόσησαν από γρίπη. Συγκεκριμένα, το 3% των συμμετεχόντων στη μελέτη παρουσίασε συμπτώματα διάρκειας αρκετών εβδομάδων έως και μηνών μετά τη μόλυνση με COVID-19 και το 3,4% αντίστοιχα συμπτώματα μετά τη γρίπη.
Ο επικεφαλής της έρευνας δρ Τζον Τζέραρντ δήλωσε ότι «ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε όρους όπως “COVID μακράς διαρκείας”, διότι είναι σαν να υπονοούμε ότι υπάρχει κάτι μοναδικό σχετικά με τα μακροχρόνια συμπτώματα που συνδέονται με τον ιό. Η υπερένταση, η έλλειψη ύπνου και η αδυναμία συγκέντρωσης, είναι στην πραγματικότητα συνέπειες που προκαλούνται εξίσου συχνά και από τη γρίπη». Ο «κορωνοϊός διαρκείας» είναι πιθανό να έχει φτάσει να θεωρείται ξεχωριστή πάθηση περισσότερο λόγω του μεγάλου αριθμού μολύνσεων με COVID-19 σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα παρά λόγω της σοβαρότητάς του.
Βεβαίως, ο δρ Τζέραρντ ξεκαθαρίζει πως η long COVID είναι υπαρκτή κατάσταση και σε καμία περίπτωση δεν υποτιμάται η σημασία της. «Τα συμπτώματα που περιγράφουν οι ασθενείς είναι πραγματικά και φυσικά το πιστεύουμε. Αυτό που προσπαθούμε να πούμε είναι, ότι η συχνότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων αυτών δεν είναι μεγαλύτερη στους ασθενείς με κορωνοϊό από ό,τι σε εκείνους με άλλους ιούς που προσβάλλουν το αναπνευστικό σύστημα. Ο όρος “κορωνοϊός διαρκείας” είναι κατά τη γνώμη μου παραπλανητικός και επιβλαβής».
Μέχρι στιγμής, οι ορισμοί της long COVID ποικίλλουν αρκετά, όμως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει την post COVID ή long COVID ως την κατάσταση κατά την οποία ένας ασθενής εμφανίζει συμπτώματα που δεν μπορούν να εξηγηθούν με άλλο τρόπο τουλάχιστον τρεις μήνες μετά την επιβεβαιωμένη μόλυνσή του από κορωνοϊό.
Η ανάπτυξη αιολικής ενέργειας δε θα επιτρέπεται σε απόσταση 35 χιλιομέτρων από τα Βραχώδη Όρη ◘ Η Αλμπέρτα έστειλε ένα σχέδιο χάρτη στη βιομηχανία που δείχνει που θα επιτρέπονται και που δε θα επιτρέπονται έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
Μεγάλες εκτάσεις γης κοντά στα Βραχώδη Όρη και τους πρόποδες της Αλμπέρτα θα είναι εκτός ορίων για την ανάπτυξη αιολικής ενέργειας, σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς της επαρχίας για έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Η Αλμπέρτα έστειλε ένα σχέδιο χάρτη την Πέμπτη 14/3 στη βιομηχανία, που δείχνει πού θα επιτρέπονται και πού δε θα επιτρέπονται τα έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, το οποίο περιορίζει τις εξελίξεις στα εθνικά πάρκα και τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO και δημιουργεί μια ζώνη ασφαλείας κατά μήκος των ανατολικών πλαγιών των Βραχωδών Ορέων, όπου τα αιολικά έργα θα απαγορεύονται.
Παρέχει επίσης μεγαλύτερη σαφήνεια σχετικά με το όραμα της κυβέρνησης για τη διατήρηση των εξελίξεων μακριά από τα τοπία της Αλμπέρτα – μια περιοχή συζήτησης και σύγχυσης από τότε που η επαρχία ανακοίνωσε στα τέλη Φεβρουαρίου ότι θα δημιουργηθούν «ουδέτερες ζώνες» 35 χιλιομέτρων γύρω από προστατευόμενες περιοχές και τα λεγόμενα «παρθένα τοπία».
ΠΩΣ ΟΡΙΖΕΙ Η ΑΛΜΠΕΡΤΑ
ΤΑ ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΟΠΙΑ;
Ο ορισμός της κυβέρνησης για τα τοπία της επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στα Βραχώδη Όρη και τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς, δήλωσε ο υπουργός Οικονομικής Προσιτότητας και Κοινής Ωφέλειας, Nathan Neudorf (στη φωτ. με την πρωθυπουργό της Αλμπέρτα, Ντάνιελ Σμιθ), σε συνέντευξή του την Πέμπτη 14 Μαρτίου. «Σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν υπάρχει ενιαίος καθολικός ορισμός της παρθένας γης, επειδή διαφέρει σε κάθε δικαιοδοσία», δήλωσε ο Neudorf. «Όταν μιλάμε για τα παρθένα τοπία μας, νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι πηγαίνουν αμέσως στο Banff και τις μαγευτικές κορυφές και προσπαθήσαμε να προστατεύσουμε τις οροσειρές μας, τους πρόποδές μας, τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO».
Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς που περιγράφονται στο χάρτη, τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO και τα εθνικά πάρκα της Αλμπέρτα θα είναι απαγορευμένες ζώνες για όλες τις ανανεώσιμες αναπτύξεις, δήλωσε ο Neudorf. Στην άκρη των Βραχωδών Ορέων, η επαρχία εφαρμόζει μια ουδέτερη ζώνη 35 χιλιομέτρων, στην οποία δε θα επιτρέπονται αιολικά έργα, αν και θα επιτρέπονται ηλιακές αναπτύξεις.
Η Αλμπέρτα έχει επίσης δημιουργήσει ζώνες εκτίμησης οπτικών επιπτώσεων, οι περισσότερες από τις οποίες είναι απομονωμένες στη νότια Αλμπέρτα, όπου θα επανεξεταστούν όλα τα προτεινόμενα έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Καμία από αυτές τις ζώνες δεν αναμένεται να επηρεάσει τη συνεχιζόμενη δραστηριότητα πετρελαίου και φυσικού αερίου ή δασοκομίας. Η νότια Αλμπέρτα είναι γνωστή για τις θυελλώδεις και ηλιόλουστες συνθήκες της, καθιστώντας την ένα «καυτό» σημείο για την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Υπάρχουν επί του παρόντος αρκετές λειτουργικές αιολικές εξελίξεις εντός της νέας απαγορευμένης ζώνης της επαρχίας, συμπεριλαμβανομένου ενός αιολικού πάρκου Riverview 28 ανεμογεννητριών και του αιολικού έργου Castle Rock 76 MW λίγο έξω από το Pincher Creek. Η TransAlta διαθέτει επίσης πολλά αιολικά πάρκα στην ανεμοδαρμένη περιοχή Pincher Creek, συμπεριλαμβανομένου του έργου 60 ανεμογεννητριών Castle River.
