The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-42 published November 18th, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)


Η απασχόληση στον Καναδά αυξήθηκε κατά 108.000 άτομα (+0,6%) τον Οκτώβριο, ανακτώντας τις απώλειες που παρατηρήθηκαν από το Μάιο έως το Σεπτέμβριο. Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε σταθερό στο 5,2% τον Οκτώβριο, όσο ήταν και το Σεπτέμβριο.
Η απασχόληση αυξήθηκε σε αρκετούς κλάδους, με επικεφαλής τη μεταποίηση, τις κατασκευές και τις υπηρεσίες διαμονής και τροφίμων. Παράλληλα, υποχώρησε στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, καθώς και στους φυσικούς πόρους.
Ο αριθμός των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα αυξήθηκε για πρώτη φορά από το Μάρτιο του 2022. Η απασχόληση παρουσίασε ελάχιστη μεταβολή μεταξύ των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα και των αυτοαπασχολούμενων. Η απασχόληση αυξήθηκε τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες στις βασικές ηλικίες εργασίας 25 έως 54 ετών τον Οκτώβριο. Ελάχιστα άλλαξε μεταξύ ανδρών και γυναικών ηλικίας 15 έως 24 ετών και σε άτομα ηλικίας 55 ετών και άνω.
Η απασχόληση αυξήθηκε σε έξι επαρχίες, με τα κέρδη να επικεντρώνονται στο Οντάριο και το Κεμπέκ. Η ετήσια αύξηση των μέσων ωριαίων μισθών των εργαζομένων παρέμεινε πάνω από το 5% για πέμπτο συνεχόμενο μήνα τον Οκτώβριο, σημειώνοντας άνοδο 5,6% (+1,68$ σε 31,94$) σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2021 (μη εποχικά προσαρμοσμένη).
Μετά από μείωση 0,6% το Σεπτέμβριο, οι συνολικές ώρες εργασίας αυξήθηκαν κατά 0,7% τον Οκτώβριο. Σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2021, οι συνολικές ώρες εργασίας αυξήθηκαν κατά 2,2%. Τον Οκτώβριο, σχεδόν τα δύο τρίτα (64,3%) των εργαζομένων με μισθούς άνω των 40.00$ ανά ώρα είχαν λάβει αύξηση το προηγούμενο έτος, σε σύγκριση με το ήμισυ (50,1%) από αυτούς με μισθούς 20.00$ ή λιγότερο την ώρα (πληθυσμός ηλικίας 15 έως 69, μη εποχικά προσαρμοσμένο).
Περισσότεροι από ένας στους τρεις (35,3%) Καναδοί ηλικίας 15 ετών και άνω ζούσαν σε νοικοκυριά που αναφέρουν δυσκολία κάλυψης οικονομικών αναγκών τον Οκτώβριο, από έναν στους πέντε τον Οκτώβριο του 2020 (μη εποχικά προσαρμοσμένη).
Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΓΙΑ
ΤΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΒΑΣΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
Η πλειονότητα της αύξησης της απασχόλησης τον Οκτώβριο σημειώθηκε στις βασικές ηλικίες εργασίας 25 έως 54 ετών. Με βάση την αύξηση κατά 42.000 (+0,3%) το Σεπτέμβριο, η απασχόληση γι’ αυτήν την ηλικιακή ομάδα αυξήθηκε κατά 69.000 (+0,5%) τον Οκτώβριο, λόγω των κερδών πλήρους απασχόλησης. Αυξήσεις παρατηρήθηκαν τόσο στους άνδρες (+45.000, +0,7%) όσο και στις γυναίκες (+24.000, +0,4%) σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα. Σε σύγκριση με 12 μήνες νωρίτερα, η απασχόληση αυξήθηκε κατά παρόμοιο ποσοστό για τους άνδρες βασικής ηλικίας (+197.000, +3%) και τις γυναίκες (+194.000, +3,2%).
Οι νέοι άνδρες και οι νέες γυναίκες ηλικίας 15 έως 24 ετών είδαν μικρή καθαρή αλλαγή στην απασχόληση τον Οκτώβριο. Η απασχόληση των νέων έχει μια ελαφρά πτωτική τάση, μειούμενη κατά 43.000 (-1,6%) από το Μάιο του 2022, με κέρδη στους νέους άνδρες (+15.000, +1,1%) περισσότερα από αυτά που αντισταθμίζονται από τις απώλειες των νέων γυναικών (-58.000, -4,4%).
Η απασχόληση τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες ηλικίας 55 ετών και άνω παρουσίασε μικρή αλλαγή για τρίτο συνεχόμενο μήνα τον Οκτώβριο. Σε ετήσια βάση, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 98.000 (+5,4%) μεταξύ των ηλικιωμένων γυναικών τον Οκτώβριο και ελάχιστα άλλαξε μεταξύ των ηλικιωμένων ανδρών.
ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ
ΤΗΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ, ΑΥΞΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες ηλικίας 25 έως 54 ετών μειώθηκε κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,2% τον Οκτώβριο. Η πτώση του Οκτωβρίου αντιστάθμισε εν μέρει την αύξηση κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες τον Αύγουστο και μείωσε το ποσοστό ανεργίας για αυτήν την ομάδα στο επίπεδο του Μαΐου 2022, λίγο πάνω από το χαμηλό ρεκόρ του 4% που παρατηρήθηκε τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2022. Μεταξύ των γυναικών με βασική ηλικία, το ποσοστό ανεργίας παρουσίασε μικρή μεταβολή στο 4,2% τον Οκτώβριο.
Μεταξύ των νέων γυναικών ηλικίας 15 έως 24 ετών, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 1,7 ποσοστιαίες μονάδες στο 10,5% τον Οκτώβριο. Ενώ το ποσοστό ανεργίας μεταξύ των νέων γυναικών είχε φτάσει σε ιστορικό χαμηλό 7,1% τον Ιούνιο, παρουσίασε ανοδική τάση τους τελευταίους μήνες και ήταν πάνω από το προ-πανδημικό επίπεδο του Φεβρουαρίου 2020 τον Οκτώβριο. Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε αμετάβλητο στο 10,8% στους νέους άνδρες τον Οκτώβριο. Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε επίσης αμετάβλητο τόσο στους άνδρες (4,6%) όσο και στις γυναίκες (4,7%) ηλικίας 55 ετών και άνω τον Οκτώβριο.
ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
ΣΕ ΕΞΙ ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ
Η απασχόληση αυξήθηκε στο Οντάριο, το Κεμπέκ, το νησί του Πρίγκηπα Εδουάρδου, τη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ, το Σασκάτσουαν και τη Μανιτόμπα τον Οκτώβριο. Υπήρχε μικρή μηνιαία αλλαγή στις υπόλοιπες επαρχίες.
Μετά από μια πτώση το Σεπτέμβριο, η απασχόληση στο Οντάριο αυξήθηκε κατά 43.000 (+0,6%) τον Οκτώβριο, κυρίως στη μερική απασχόληση. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία άλλαξε ελάχιστα στο 5,9%. Τα κέρδη της απασχόλησης προήλθαν από τις υπηρεσίες διαμονής και διατροφής και τις επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες. Στη μητροπολιτική περιοχή της απογραφής (CMA) του Τορόντο, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 31.000 (+0,9%) τον Οκτώβριο, ενώ το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε αμετάβλητο στο 6,3%. Μεταξύ των άλλων CMA του Οντάριο, το ποσοστό ανεργίας κυμαινόταν από 4,2% στο τμήμα Οντάριο της Οτάβα – Γκατινό έως 8,5% στο Γουίνδσορ (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών).
Στο Κεμπέκ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 28.000 (+0,6%) τον Οκτώβριο, η δεύτερη αύξηση σε τρεις μήνες. Το ποσοστό ανεργίας της επαρχίας μειώθηκε κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,1%. Τα κέρδη από την εργασία πλήρους απασχόλησης υπέρ-αντιστάθμισαν τη μείωση της μερικής απασχόλησης. Τα μεγαλύτερα κέρδη στην απασχόληση σημειώθηκαν στις κατασκευές και τις κατηγορίες χρηματοδότησης, ασφάλισης, ακίνητης περιουσίας, ενοικίασης και χρηματοδοτικής μίσθωσης.
Σύμφωνα με τα τελευταία αποτελέσματα από την Έρευνα για κενές θέσεις εργασίας και μισθούς, το ποσοστό κενών θέσεων εργασίας στο Κεμπέκ συνέχισε να είναι από τα υψηλότερα σε όλες τις επαρχίες από τον Αύγουστο (χωρίς εποχική προσαρμογή). Στη CMA του Μόντρεαλ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 23.000 (+1%) τον Οκτώβριο και το ποσοστό ανεργίας ήταν 4,2%.
Στο νησί του Πρίγκηπα Εδουάρδου, μια από τις επαρχίες που επλήγησαν από την τροπική καταιγίδα Φιόνα το Σεπτέμβριο, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 4.300 (+5,3%) τον Οκτώβριο, κάτι περισσότερο από αντιστάθμιση της πτώσης του Σεπτεμβρίου. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες στο 5,4%.
Η απασχόληση αυξήθηκε επίσης στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ (+3.300, +1,4%) τον Οκτώβριο. Παρά τα περισσότερα άτομα που εργάζονται, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες στο 10,3%, καθώς περισσότεροι άνθρωποι στην επαρχία συμμετείχαν στην αγορά εργασίας.
Η απασχόληση στο Σασκάτσουαν αυξήθηκε κατά 6.100 (+1,1%) τον Οκτώβριο, μετά από έξι διαδοχικούς μήνες μικρής αλλαγής. Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,6% τον Οκτώβριο.
Η απασχόληση στη Μανιτόμπα αυξήθηκε (+4.600, +0,7%) για δεύτερο συνεχόμενο μήνα τον Οκτώβριο, με κέρδη στην πλήρη απασχόληση. Το ποσοστό ανεργίας και το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό της Μανιτόμπα παρέμειναν στο ίδιο επίπεδο με το Σεπτέμβριο.
Τα ποσοστά ανεργίας στις 10 Επαρχίες
τον Οκτώβριο (σε παρένθεση ο Σεπτέμβριος):
Newfoundland & Labrador 10,3% (9,5%)
Prince Edward Island 5,4% (8,3%)
Nova Scotia 6,7% (6,2)
New Brunswick 6,7% (6,7%)
Quebec 4,1% (4,4%)
Ontario 5,9% (5,8%)
Manitoba 4,6% (4,5%)
Saskatchewan 4,6% (4,1%)
Alberta 5,2% (5,5%)
British Columbia 4,2% (4,3%)
© ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΝΑΔΑ

Απέναντι από την Κύπρο, δίπλα από την πόλη της Μερσίνας, στο δρόμο για την Αλεξανδρέττα και τα Άδανα, βρίσκεται ο όρμος του Ακουγιού. Η περιοχή διαθέτει το δικό της λιμάνι. Εκεί, σε αυτήν την παραλιακή κωμόπολη και σε μία έκταση 10 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων, δηλαδή 10.000 στρεμμάτων, κατασκευάζεται ο πυρηνικός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Τουρκίας.
Η ιδιοκτήτρια εταιρεία είναι πλέον αμιγώς ρωσική, εφόσον οι Ρώσοι επενδυτές διαθέτουν πλέον το 100% του μετοχικού κεφαλαίου. Στο πρώιμο στάδιο και κατά την έναρξη του έργου, η εταιρεία αυτή ανήκε κατά 51% στους Ρώσους και κατά 49% στο τουρκικό κράτος. Η Άγκυρα δεν έκανε ποτέ χρήση του πακέτου της και δεν κατέβαλε ποτέ το ποσό απόκτησης του μεριδίου της. Χωρίς πολλά – πολλά το 49% του μετοχικού κεφαλαίου «παραχωρήθηκε» τελικά στη Μόσχα. Ήταν μία προσωπική απόφαση του Ταγίπ Ερντογάν.
Το σύνολο των χρημάτων που πρέπει να καλύψουν την επένδυση, δηλαδή τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια, τα καταβάλει στο σύνολο τους η ρωσική πλευρά.
Ο σταθμός του Ακουγιού προβλέπεται να καλύπτει για 60 χρόνια το 10% των αναγκών σε ηλεκτρικό ρεύμα της Τουρκίας. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, είναι σαν ο σταθμός του Ακουγιού να καλύπτει σχεδόν το 100% των αναγκών μίας χώρας του μεγέθους της Ελλάδας.
Ακριβώς δίπλα από τις πυρηνικές εγκαταστάσεις υπάρχει ένα λιμάνι. Αυτή η λιμενική εγκατάσταση ήταν προορισμένη να καλύπτει τις ανάγκες του πυρηνικού σταθμού. Μεταφορά υλικών, αποκομιδή πυρηνικών αποβλήτων, εφοδιασμός του σταθμού με μηχανολογικό εξοπλισμό κλπ.
Αιφνιδίως το 2019 και με προεδρικό διάταγμα, δηλαδή με την υπογραφή του Ταγίπ Ερντογάν, επεκτάθηκε η παραχώρηση διευκολύνσεων από το λιμένα του Ακουγιού και για την υποδοχή, τροφοδοσία και τεχνική υποστήριξη ρωσικών πολεμικών και εμπορικών σκαφών. Αθόρυβα και σταδιακά δηλαδή, το λιμάνι των πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ακουγιού παραχωρείται με πλήρη κάλυψη, από την ανώτατη πολιτική ηγεσία της Τουρκίας για χρήση από ρωσικά πολεμικά πλοία. Πρωτάκουστο για χώρα μέλος του ΝΑΤΟ υπό τις παρούσες μάλιστα διεθνείς συνθήκες.
ΤΟ «ΡΑΝΤΑΡ», Ο «ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΛΕΙΔΙ»
ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
Πριν από πάρα πολλά χρόνια, όταν ακόμα ο Ταγίπ Ερντογάν ήταν άγνωστος στο δυτικό κόσμο, ο Cuneyt Zapsu, ιδρυτικό μέλος του ΑΚP, του σημερινού κυβερνώντος κόμματος δηλαδή, με διασυνδέσεις σε όλες τις δυτικές πρωτεύουσες, ανέλαβε δράση. Πήρε τον Ερντογάν από το χέρι και του άνοιξε τις πόρτες των σαλονιών της Ευρώπης. Έκανε και κάτι ακόμη. Παρουσίασε τον Ερντογάν στην Ουάσιγκτον έχοντας προηγουμένως καλλιεργήσει το έδαφος μιλώντας για το περίφημο Πολιτικό Ισλάμ. Ο Cuneyt Zapsu είναι δηλαδή ο «άνθρωπος κλειδί», η απαραίτητη πολιτική ψηφίδα, που τότε, στα πρώτα βήματα του σημερινού προέδρου της Τουρκίας, πρωταγωνίστησε στην οικοδόμηση των σχέσεων του τουρκικού πολιτικού ισλαμισμού με τη Δύση. Μεγάλη υπόθεση.
Όταν στήθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο της ιδιοκτήτριας εταιρείας του Ακουγιού, έπρεπε να υπάρχει και ένας εκπρόσωπος από την τουρκική πλευρά. Μόνο ένας. Λοιπόν, αυτό το μοναδικό πρόσωπο ανάμεσα στους Ρώσους θα ήταν εφεξής ο Cunayt Zapsu.
Πολλοί θα σκέφτηκαν πώς αυτό το άτομο που διατηρούσε άριστες διασυνδέσεις με το δυτικό παράγοντα θα ήταν άνθρωπος των Αμερικανών. Πιθανότατα. Εντούτοις και προς ώρας, αυτή η διάσταση είναι δευτερευούσης σημασίας.
Πριν από λίγο καιρό η διοίκηση του Ακουγιού, δηλαδή το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, έλαβε τη μία απόφαση που καθαρογράφτηκε, υπεγράφη κανονικά από όλα τα μέλη και εστάλη για υπογραφή από το μοναδικό μέλος από την τουρκική πλευρά, τον Cunayt Zapsu. Αυτός όταν διάβασε την απόφαση έγραψε στο εξώφυλλο του φακέλου ιδιοχείρως το σκεπτικό της διαφωνίας του με αυτή, αρνούμενος να συναινέσει και έσπευσε στο γραφείο του Εισαγγελέα στην Άγκυρα, όπου και κατέθεσε μήνυση κατά της ρωσικής διοίκησης του Ακουγιού. Ο άνθρωπος εμπιστοσύνης του Ερντογάν εξήγησε στον άφωνο Εισαγγελέα πως ανέκυπτε σοβαρό ζήτημα εθνικής ασφαλείας.
Δείτε το ντοκουμέντο με την ιδιόχειρη καταγραφή της διαφωνίας του Cuneyt Zapsu στο εξώφυλλο του φακέλου, καθώς και το δεύτερο ντοκουμέντο με απόσπασμα από τη μήνυση που κατατέθηκε στον Εισαγγελέα της Άγκυρας.
ΤΟ ΡΑΝΤΑΡ
Η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ιδιοκτήτριας εταιρείας του πυρηνικού σταθμού του Ακουγιού αποφάσισε πως θα κατασκευαστεί εντός των εγκαταστάσεων Ραντάρ προειδοποίησης. Τα μέτρο αυτό κρίθηκε αναγκαίο για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων. Στο κείμενο που εμφάνισε ο συνεργάτης του Ταγίπ Ερντογάν εξηγείται, πώς η εταιρεία θα λάβει οποιοδήποτε αναγκαίο μέτρο για να διασφαλίσει τις εγκαταστάσεις.
Πέρασαν οι ημέρες και όπως διαπιστώθηκε, ούτε ο καθ’ ύλη αρμόδιος Υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, λαλίστατος συνήθως, ούτε ο συνάδελφός του Υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ούτε και ο Υπουργός Ενέργειας, δεν παρενέβησαν για να ζητήσουν εξηγήσεις από τη ρωσική εταιρεία στο Ακουγιού. Ούτε η Εισαγγελία της Άγκυρας, ούτε τα ΜΜΕ ούτε βεβαίως και η προεδρία της τουρκικής δημοκρατίας τοποθετήθηκαν επί του ζητήματος.
Η υπόθεση δημοσιοποιήθηκε από τον εξόριστο τούρκο δημοσιογράφο που ζει τώρα στη Γερμανία Cehveri Guven.
Η αποκάλυψη αυτή προσλαμβάνει ιδιαίτερη σημασία, από τη στιγμή που η κατασκευή αυτού του ρωσικού στρατιωτικού ραντάρ σε εγκαταστάσεις πυρηνικού σταθμού σε έδαφος της Τουρκίας, χώρας μέλους του ΝΑΤΟ, πραγματοποιείται κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη των Αμερικανών και των Νατοϊκών αξιωματούχων, αφού σε απόσταση λίγων εκατοντάδων χιλιομέτρων και στην περιοχή της Μαλάτιας, στη θέση Kurecik, λειτουργεί ο σημαντικότατος για την άμυνα της Ατλαντικής Συμμαχίας σταθμός ραντάρ. Πρόκειται για προκεχωρημένο σταθμό προειδοποίησης.
ΤΑ 28 ΔΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΜΑΤΑ
ΤΑΜΕΙΑ ΤΟΥ ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
Καλά πληροφορημένοι διπλωματικοί κύκλοι στην Άγκυρα αλλά και σε πρωτεύουσες της Κεντρικής Ευρώπης, σημειώνουν, ότι την τελευταία περίοδο έχει γίνει γνωστό πως η αμερικανική διπλωματία μέσω του Συμβούλου Ασφαλείας του Λευκού Οίκου Σάλιβαν αλλά και του μεγάλου αφεντικού του State Department, Άντονι Μπλίνκεν, έχει αναλάβει δράση, προκειμένου να αντιμετωπίσει την οφθαλμοφανή ρωσική παρουσία στο Ακουγιού. Συγκεκριμένα, οι Αμερικανοί επιχειρούν να πουλήσουν στην Άγκυρα υψηλή τεχνολογία και πυρηνικούς σταθμούς «τσέπης». Όπως πάντα, η τουρκική πλευρά συζητά. Στην πραγματικότητα ωστόσο διασφαλίζει με καθημερινά νέα βήματα τη θωράκιση της συνεργασίας της Τουρκίας με τη Μόσχα.
Δείγμα αυτής της «βαθιάς σχέσης» μεταξύ Ταγίπ Ερντογάν και Κρεμλίνου είναι η εμφάνιση από το πουθενά και από τις αρχές του 2022, 28 δισεκατομμυρίων δολαρίων αγνώστου προελεύσεως, που αιφνιδίως βρέθηκαν στα κρατικά ταμεία στην Άγκυρα. Αυτά τα 28 δις διασφάλισαν τη στήριξη της τουρκικής λίρας όλο αυτό το διάστημα, όταν τα επίσημα συναλλαγματικά αποθέματα της Τουρκίας είχαν πια κυριολεκτικά εξαερωθεί.
Σε αυτά τα δισεκατομμύρια θα πρέπει να προστεθούν και τα 8+6 δις δολάρια που χρωστά η Τουρκία στην Gazprom για αγορές ρωσικού φυσικού αερίου. Ο Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε προσωπικά από τον Βλαδίμηρο Πούτιν να υπάρξει μία «αναβολή πληρωμής» και να διευθετηθεί το ζήτημα εν ευθέτω χρόνω.
Με λίγα λόγια. Είναι ξεκάθαρο πώς κάτω από τη μύτη της Συμμαχίας και του αμερικανικού παράγοντα, ο Ταγίπ Ερντογάν κάνει μπίζνες δισεκατομμυρίων με τη Μόσχα και διασφαλίζει την παραχώρηση στρατιωτικών εγκαταστάσεων στη Ρωσία, δίπλα ακριβώς από εκείνες του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο. Πρακτικά και στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, η Ρωσία θα διαθέτει στην Ανατολική Μεσόγειο μία ναυτική βάση στην Ταρτούς της Συρίας, μία αεροπορική βάση στη Λατάκια και μία ναυτική βάση στο Ακουγιού της Τουρκίας. Καθόλου άσχημα για την ολική επαναφορά της Ρωσίας, στη στρατηγικού ενδιαφέροντος περιοχή μεταξύ Σουέζ, Συρίας, Ισραήλ, Μάλτας – Λιβύης, Κύπρου – Κρήτης και εξόδου από τα Δαρδανέλια έως την Κεντρική Μεσόγειο.
© zougla.gr
Το να πούμε ότι σχεδόν δεν είχαμε γνωρίσει την Dominique Anglade μέχρι τη στιγμή που η ηγέτης του Φιλελεύθερου Κόμματος του Κεμπέκ ανακοίνωσε την παραίτησή της τη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου, δεν είναι καθόλου υποτιμητικό.
Του Martin C. Barry
Η Anglade ανακοίνωσε εδώ και λίγες μέρες την απόφασή της σε συνέντευξη Τύπου στο Μόντρεαλ. Η αποχώρησή της έρχεται λίγο περισσότερο από ένα μήνα μετά τις εκλογές στην επαρχία του Κεμπέκ.
Η τελευταία δεκαετία σηματοδότησε ένα αρκετά μακρύ και κυκλικό ταξίδι για την Anglade. Μπορούμε να θυμηθούμε ότι το 2012, ήταν μια από τους λίγους υποψηφίους του Συνασπισμού Avenir Québec (CAQ) που συμμετείχε σε μια συνέντευξη Τύπου πριν από τις επαρχιακές εκλογές εκείνης της χρονιάς.
Αν και έχασε στην περιοχή του Λαβάλ Fabre από τους Gilles Ouimet των Φιλελεύθερων του Κεμπέκ, η Anglade ξεχώριζε εκείνη την εποχή μεταξύ των άλλων κυρίως ήπιων υποψηφίων του CAQ.
Ενώ απαντούσαν σε ερωτήσεις με τυπικές κοινοτοπίες, η Anglade εκφράστηκε με κάποιες πρωτότυπες σκέψεις και ιδέες, διακρίνοντας τον εαυτό της ως κάποια που φαινόταν να έχει περισσότερες δυνατότητες να αναλάβει κάποια ενδεχόμενη μορφή ανώτερης ηγεσίας.
Έτσι, η ειρωνεία είναι ότι μετά την απόφασή της να ενταχθεί στο Φιλελεύθερο Κόμμα του Κεμπέκ το 2015, ακολουθούμενη από τη σχεδόν αδιαμφισβήτητη προσπάθειά της να γίνει ηγέτης του PLQ το Μάιο του 2020, όποια υπόσχεση και αν είχε η Anglade ως η πρώτη γυναίκα που ηγήθηκε του κόμματος (και η πρώτη έγχρωμη που ηγήθηκε ενός επαρχιακού κόμματος στο Κεμπέκ, αποδείχθηκε (στη σκληρή και αδυσώπητη πραγματικότητα των ζωντανών πυρών) ότι ήταν στην πραγματικότητα αποτυχημένη.
Αν και η Anglade κατάφερε να εξασφαλίσει για το PLQ το κλονισμένο καθεστώς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στην Εθνοσυνέλευση μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου, δεν μπορεί να παρακάμψει το γεγονός ότι υπό την ηγεσία της, οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν λίγο λιγότερο από το 15 τοις εκατό των λαϊκών ψήφων. Το χαμηλότερο ποσοστό στην ιστορία του κόμματος.
Η αθώα απόδοσή της κατά τη διάρκεια των εκλογών πρόδιδε μια φαινομενική έλλειψη προσωπικής εμπιστοσύνης, τη στιγμή που ο νυν πρωθυπουργός του CAQ, Φρανσουά Λεγκό, έλαμπε σαν σουπερνόβα και οι δημοσκοπήσεις προέβλεπαν πολύ πριν την ημέρα των εκλογών ότι θα κέρδιζε εύκολα μια δεύτερη θητεία.
Αν και οι Φιλελεύθεροι κράτησαν τις περισσότερες από τις έδρες προπύργιο τους στο νησί του Μόντρεαλ, αλλά αντίθετα τους απόφυγε η μεγάλη πλειοψηφία των γαλλόφωνων ψηφοφόρων, το κόμμα κατέληξε να κερδίσει μόλις 21 έδρες.
Σε ένα άλλο παράδειγμα από την Anglade, οι 21 έδρες μειώθηκαν σε 20 μετά την αποβολή από την Anglade, της βουλευτού στην περιοχή Vaudreuil, Marie-Claude Nichols, συμβάλλοντας περαιτέρω σε εικασίες σχετικά με το ταπεραμέντο της Anglade και το μέλλον της ως ηγέτης του κόμματος.
«Το κόμμα μας βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλές προκλήσεις», είπε η Anglade τη Δευτέρα7 Νοεμβρίου. Παραδέχτηκε ότι αποχωρεί και ταυτόχρονα παραδέχτηκε ότι η αξιωματική αντιπολίτευση θα ήταν σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση εάν παρέμενε και επέτρεπε το προφανές ρήγμα να συνεχίσει.
Οι εκλογές του 2018 συχνά ερμηνεύονται ως ένα σημείο καμπής στην πολιτική του Κεμπέκ, σηματοδοτώντας το τέλος της παραδοσιακής συζήτησης για το φεντεραλισμό και την κυριαρχία στην επαρχία. Πολλοί ειδικοί έχουν πει ότι οι Φιλελεύθεροι, υπό την Anglade, δεν κατάφεραν να επανατοποθετηθούν σε αυτή τη νέα πολιτική πραγματικότητα.
Τον τελευταίο ενάμιση αιώνα από την ύπαρξη του Φιλελεύθερου Κόμματος του Κεμπέκ, το PLQ είδε την προτίμηση των ψήφων να ανεβαίνουν και να πέφτουν, με μεγάλες περιόδους εκτός εξουσίας, όταν το Union National του Maurice Duplessis κυβερνούσε για αρκετές αδιάκοπες δεκαετίες.
Αργότερα, το Parti Québécois φαινόταν να κυβερνά ατελείωτα μέχρι που τελικά διακόπηκε, από την επιστροφή των επαρχιακών Φιλελεύθερων.
Ωστόσο, οι Φιλελεύθεροι διατηρούσαν πάντα πιστά τη βασική τους πεποίθηση ότι ήταν σε θέση να παράσχουν μια λογική και σταθερή μέση λύση πολιτικά, όταν οι πολώσεις στο πολιτικό φάσμα ρίχνουν άλλα κόμματα σε κάθε άκρο με ασυμβίβαστες διαφορές.
Ίσως, υπό αυτή την έννοια, οι Φιλελεύθεροι, υπό ένα νέο ηγέτη και ένα ανανεωμένο όραμα, θα μπορέσουν και πάλι να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να διαδραματίσουν χρήσιμο ρόλο ως συμφιλιωτές και μεσολαβητές στην πολιτική του Κεμπέκ.

Είναι σχεδόν αδύνατο για μια μέση οικογένεια να βρει ένα σπίτι με το κλειδί στο χέρι σε προσιτή τιμή, στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ. Μια κατάσταση που είναι ωστόσο διαφορετική στο Κεμπέκ και στις περιφέρειες.
Λόγω της αύξησης των επιτοκίων και της αύξησης των τιμών των κατοικιών που παρακολουθούμε από την πανδημία, τα τοπικά ΜΜΕ ήθελαν να μάθουν που βρίσκονται τα ακίνητα που μπορεί να αντέξει οικονομικά μια μέση οικογένεια, σε κάθε μια από τις περιοχές του Κεμπέκ.
Η παρατήρηση είναι εντυπωσιακή: ενώ πρέπει να αρκεστεί σε μια μικροσκοπική κατοικία σε κακή κατάσταση και απαιτεί τεράστιες ανακαινίσεις στο Μόντρεαλ, μια μεσοαστική οικογένεια μπορεί να αντέξει οικονομικά ένα επιβλητικό ακίνητο με τεράστιο κήπο και ακόμη και θέα στο ποτάμι αν εγκατασταθεί στο Gaspé.
Γι’ αυτή την έρευνα, η Journal de Montréal βασίστηκε σε μια οικογένεια δύο ενηλίκων και δύο παιδιών με μέσο εισόδημα. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, μια τέτοια οικογένεια μπορεί επί του παρόντος να αντέξει οικονομικά ένα ακίνητο του οποίου η τιμή αγοράς δεν ξεπερνά τα 315.804 δολάρια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ειδικών. Για τους σκοπούς αυτής της αναφοράς, τα ακίνητα πρέπει να πληρούν τα ακόλουθα κριτήρια: να έχουν τρία υπνοδωμάτια, να έχουν αυλή, να βρίσκονται σε μια μέση πόλη και γειτονιά, κοντά σε υπηρεσίες όπως σχολεία και, φυσικά, η τιμή πώλησης να μην υπερβαίνει το καθορισμένο μέγιστο. Ενώ ήταν σχετικά εύκολο να βρεθούν ακίνητα που να ταιριάζουν με αυτά τα κριτήρια και τον προϋπολογισμό στις περισσότερες περιοχές, αυτό αποδείχθηκε σχεδόν αδύνατο στο Μόντρεαλ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ
ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ
Στη μητρόπολη, μόνο δύο ακίνητα πληρούσαν όλα τα κριτήρια της έρευνας και απείχαν πολύ από το να είναι έτοιμα με το κλειδί στο χέρι. Το πρώτο από αυτά τα σπίτια, που βρίσκεται στο Rivière-des-Prairies και διατίθεται στην τιμή των 299.000$, είναι ένα «μονώροφο σπίτι που προσφέρει πολλές δυνατότητες για έναν επιχειρηματία ή έναν τεχνίτη» που χρονολογείται από το 1954.
Το δεύτερο, που ήταν στην τιμή των 189.000 δολαρίων και βρίσκεται στο δήμο Saint-Laurent, είναι ένα… τροχόσπιτο που χτίστηκε το 1976.
Ακόμη και η εύρεση ενός διαμερίσματος που πλησιάζει τα ίδια κριτήρια αποδεικνύεται όλο και πιο δύσκολη, λένε οι ειδικοί, οι οποίοι προσθέτουν ότι οι υποψήφιοι αγοραστές έχουν περισσότερες επιλογές σε διαμερίσματα παρά σε σπίτια, αλλά ακόμη και εκεί, οι τιμές έχουν αυξηθεί τόσο πολύ, που δεν έχουμε πλέον εύκολη πρόσβαση σε αυτό το εύρος τιμών.
ΣΤΑ ΠΡΟΑΣΤΕΙΑ;
Στα προάστια του Μόντρεαλ, η ιστορία είναι η ίδια. Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να βρείτε μια κατοικία με το κλειδί στο χέρι, που να πληροί τα κριτήρια της έρευνας στις μέσες γειτονιές, τόσο στη Νότια Ακτή όσο και στη Βόρεια Ακτή.
Στο Laval, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα σε αυτές τις τιμές, όταν κοιτάς, για παράδειγμα, στο Fabreville, στην τυπική γειτονιά με μέτρια οικογενειακά σπίτια και με υπηρεσίες, ενώ στο South Shore, οι μεσίτες προσθέτουν ότι τα περισσότερα ακίνητα προς πώληση στα 315.000$ συχνά χρειάζονται ανακαινίσεις και δε βρίσκονται στις πιο ενδιαφέρουσες γειτονιές.
Οικογένειες της μεσαίας τάξης που δεν μπορούν να βρουν ένα προσβάσιμο σπίτι στη μητροπολιτική περιοχή, πρέπει να κάνουν κάθε είδους παραχωρήσεις, ακόμη και να αλλάξουν περιοχή, για να βρουν ένα καλό σπίτι.
Αλλά αλλού στο Κεμπέκ, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Στο Capitale – Nationale, η προσφορά κατοικιών προς πώληση είναι πολύ πιο ελκυστική. Το ίδιο ισχύει και στο Bas-Saint-Laurent, στο Saguenay-Lac-Saint-Jean, ακόμη και στο Estrie, όπου βρέθηκαν δεκάδες ακίνητα που πληρούσαν τα κριτήρια της έρευνας χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ήταν ακόμη δυνατό να βρεθούν κατοικίες εκεί σε τιμή έως και 100.000$ χαμηλότερη από το μέγιστο προϋπολογισμό που καθορίστηκε για τη μέση οικογένεια του Κεμπέκ.
Η σημερινή κατάσταση χρήζει ιδιαίτερης έρευνας αναφορικώς προς τα διεθνή θέματα και τον εν γένει ρόλο της Ελλάδας ως προς την έκρηξη του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας όχι καθ’ όσον αφορά μόνο τις οικονομικές συνέπειες αλλά και εν γένει το διπλωματικό ρόλο της Ελλάδας.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ
Είναι σαφές πέραν από άσκοπες περιστροφές, ότι η Ελλάς είναι ιδίως μετά το πέρας του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και επέκεινα, άρρηκτα συνδεδεμένη εις το άρμα των Η.Π.Α. ακριβώς για το λόγο αυτό, οι ενέργειες της ως προς τη διεθνή σκακιέρα αλλά ενίοτε και ως προς τις εκ των ενόντων πράξεις ή παραλείψεις της (εννοείται εντός της Ελλάδας) δρα στείρα και καθ’ υπόδειξη των ξένων πολλές φορές συμφερόντων, γεγονός το οποίο δημιουργεί αρκετές φορές τριγμούς εις τον πυρήνα ορισμένων θεσμών.
Τηρουμένων των αναλογιών, εις το διεθνές αυτό παίγνιο συμβάλλει προσηκόντως και η εργαλειοποίηση της Εκκλησίας, της εκάστοτε ανά τον κόσμο, όπου είθισται να ταυτίζεται ή άλλως να καθίσταται δούρειος ίππος πολιτικών συμφερόντων, με αποτέλεσμα εις τοιαύτες περιπτώσεις, ο πνευματικός χαρακτήρας των Εκκλησιών να τίθεται εις δεύτερη μοίρα και να προτάσσεται δεόντως ο πολιτικός – επεκτατικός ρόλος της, ο οποίος πραγματοποιείται εμμέσως πλην σαφώς, μέσω των δημιουργούμενων, κατά περίπτωση, διοικητικών τετελεσμένων, επί των εδαφών που δρουν θεσμικά ως Εκκλησίες.
Είναι πρόδηλο ότι ο εκάστοτε πνευματικός χαρακτήρας των χωρών βάσει Θρησκείας, δεν παίζει ενωτικό πάντοτε ρόλο ένεκεν ορισμένων πολιτικών, ιστορικών ή εδαφικών διαφορών, τα οποία υπερτερούν, ούτως ώστε πλειστάκις να εγείρονται καίρια ζητήματα Εκκλησιαστικής έριδας εισέτι και μεταξύ των Ομόδοξων, χάριν της πρωτοκαθεδρίας των πολιτικών συμφερόντων.
Η ίδια η ιστορία έχει αποδείξει την ύπαρξη του σχίσματος, η οποία ασφαλώς πέραν από πνευματικές έχει εν μέρει και προεκτάσεις συμφερόντων, επεκτατισμού αλλά και οικονομικές διεκδικήσεις.
Άρτι προσφάτως βιώσαμε το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ουκρανίας, γεγονός το οποίο προκάλεσε τη μήνη της Ορθόδοξης Ρωσίας, ο οποίος εξαπέλυσε δριμεία επίθεση και πνευματικές κυρώσεις, ούτως ώστε να επέλθει μεταξύ της ζώσης Ορθοδόξου παραδόσεως της Ορθόδοξης Εκκλησίας ένα νεοπαγής ρήγμα.
Η ως άνω διχοστασία μεταξύ των Ορθοδόξων, ασφαλώς υποδαυλίζεται υπό διάφορης φύσεως ετερόκλητα συμφέροντα, τα οποία κείνται εκ της παγκόσμιας σφαίρας διεθνών σχέσεων και θέτουν ως άξονα την ανακατανομή ισχύος, τον ανταγωνισμό συμφερόντων, καθώς και το ρόλο της Εκκλησίας εν γένει ως διοικητικού εν προκειμένω θεσμού, ο οποίος αναγορεύεται ως πολιορκητικός κριός και ως μία πρόσθετη επίδειξη ισχύος, της εκάστοτε χώρας έναντι της άλλης.
Η συμπλοκή των Εκκλησιών εις τα συμφέροντα ισχύος και εξουσίας των Μεγάλων Χωρών, συνιστά μια διαχρονική πραγματικότητα, όπου η Εκκλησία χρησιμοποιείται ως θεσμικό νομιμοφανές εργαλείο να απειλήσει ή να μετουσιώσει μέσω αυτής παίγνια εξουσίας, διακινώντας υπόρρητα μηνύματα εξουσίας.
Οι Εκκλησίες ως οργανισμοί προσαρτώνται εις τη διεθνή γεωπολιτική και γεωστρατηγική σκακιέρα, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των «Μεγάλων Δυνάμεων», με αποτέλεσμα να προτιμούν τη διχοστασία μεταξύ ομόδοξων, αντί να εναντιωθούν κατά των Δυνάμεων οι οποίες τις εμπλέκουν θέτοντας εν τοις πράγμασι, σε δεύτερη μοίρα, το μείζον και ακανθώδες ζήτημα της πνευματικής διάστασης και της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών, πράγμα το οποίο, εις τη διαιώνια σύγκρουση εξουσιών, λογίζεται ως ιδεαλισμός και ουτοπία.
Υπό όλες τις ως άνω συνθήκες, η Ελλάδα καλείται να λάβει την κατάλληλη θέση με αποκλειστικό γνώμονα τα συμφέροντα της και όχι να υπηρετεί τυφλά τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων, ενώ έχει την ευκαιρία να αξιοποιήσει υπέρ αυτής και το συμφέρον της Πατρίδας της, εξ αφορμής του πολέμου της Ουκρανίας μέγιστα οφέλη.
Εν κατακλείδι, φρονώ ότι τόσο η Ελλαδική ή Κυπριακή Κυβέρνηση αλλά εν προκειμένω εκάτερες εκ των αυτοκέφαλων Εκκλησιών, δέον όπως συντείνουν, δεδομένου ότι αμείλικτα ρεαλιστικά συνιστούν το ασθενές μέρος γεωπολιτικά εν σχέσει με τις άλλες χώρες του Ν.Α.Τ.Ο. αλλά και της Ευρωπαϊκής ενώσεως και εν γένει της «τιτανομαχίας» ανάμεσα αφενός του Κινεζικο-Ρωσικού άξονα και εξ ετέρου του συνασπισμού των Η.Π.Α. – Ευρώπης, προς παντί τρόπο τη διασφάλιση των γεωπολιτικών τους συμφερόντων, ως Ελληνισμός, ούτως ώστε κατά αυτήν την πρακτική να ενδυναμωθεί ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία, εντός του πλαισίου του συνασπισμού εις τον οποίο ανήκουμε, καθότι ημείς εν προκειμένω, έχουμε τον κοινό ατίθασο εχθρό ο οποίος παραβιάζει ευθαρσώς το Διεθνές Δίκαιο και είναι η Τουρκία.
Συνελόντι ειπείν, καθίσταται πρόδηλο ότι καθίσταται αναγκαίο η Ελλάς να έχει τεταμένα αντανακλαστικά, επί τω τέλει ίνα εξαχθεί εκ του άκαμπτου και παρωχημένου δόγματος, η Ελλάς ανήκει εις την Δύση ή εις την Ανατολή, αλλά να υιοθετήσει η Ελλάδα ανήκει εις τους Έλληνες.

Η καναδική οικονομία γνώρισε μία από τις ταχύτερες ανακάμψεις από τον COVID-19 μεταξύ των προηγμένων οικονομιών, αλλά τώρα αντιμετωπίζει κρίσιμες ελλείψεις στην αγορά εργασίας, που προκαλούν αβεβαιότητα στις καναδικές επιχειρήσεις και εργάτες.
Την 1η Νοεμβρίου 2022 στο Τορόντο, ο Sean Fraser (φωτ.), Υπουργός Μετανάστευσης, Προσφύγων και Ιθαγένειας, δημοσίευσε το Σχέδιο Επιπέδων Μετανάστευσης 2023–2025 του Καναδά. Το σχέδιο περιλαμβάνει τη μετανάστευση ως στρατηγική για να βοηθήσει τις επιχειρήσεις να βρουν εργαζόμενους και να προσελκύσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται σε βασικούς τομείς – συμπεριλαμβανομένης της υγειονομικής περίθαλψης, των ειδικευμένων επαγγελμάτων, της κατασκευής και της τεχνολογίας – για τη διαχείριση των κοινωνικών και οικονομικών προκλήσεων που θα αντιμετωπίσει ο Καναδάς τις επόμενες δεκαετίες.
Πέρυσι ο Καναδάς υποδέχτηκε πάνω από 405.000 μετανάστες – τους περισσότερους που έχει υποδεχθεί ποτέ σε ένα χρόνο. Η κυβέρνηση συνεχίζει αυτή τη φιλοδοξία, θέτοντας στόχους στο σχέδιο νέων επιπέδων 465.000 μόνιμων κατοίκων το 2023, 485.000 το 2024 και 500.000 το 2025. Το σχέδιο εστιάζει επίσης στην προσέλκυση νεοφερμένων σε διάφορες περιοχές της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των μικρών πόλεων και αγροτικές κοινότητες.
ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ
ΕΠΙΠΕΔΩΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
• Mακροπρόθεσμη εστίαση στην οικονομική ανάπτυξη, με μόλις πάνω από το 60% των εισακτέων στην οικονομική τάξη έως το 2025.
• Xρήση νέων χαρακτηριστικών στο σύστημα Express Entry για να εισάγει μετανάστες με τις απαιτούμενες δεξιότητες και προσόντα σε τομείς που αντιμετωπίζουν οξείες ελλείψεις εργατικού δυναμικού, όπως η υγειονομική περίθαλψη, η μεταποίηση, οι οικοδομικές εργασίες και το STEM (Science, Technology, Engineering and Math).
• Aυξήσεις σε περιφερειακά προγράμματα για την αντιμετώπιση στοχευμένων αναγκών της τοπικής αγοράς εργασίας, μέσω του Προγράμματος Υποψηφίων Επαρχιών, του Προγράμματος Μετανάστευσης Ατλαντικού και του Πιλοτικού προγράμματος βόρειας αγροτικής μετανάστευσης.
• Tαχύτερη επανένωση περισσότερων οικογενειών.
• Διασφάλιση ότι τουλάχιστον το 4,4% των νέων μόνιμων κατοίκων εκτός Κεμπέκ είναι Γαλλόφωνοι.
• Υποστήριξη για παγκόσμιες κρίσεις παρέχοντας ένα ασφαλές καταφύγιο σε όσους αντιμετωπίζουν διώξεις, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης του πιλοτικού προγράμματος Economic Mobility Pathways.
Με εστίαση στην περιφερειακή μετανάστευση, αυτό το σχέδιο βασίζεται σε συνεχείς εργασίες για την ενίσχυση του μεταναστευτικού μας συστήματος και τη διάδοση των πλεονεκτημάτων του μετανάστευσης σε κοινότητες σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης της ζωτικότητας των γαλλόφωνων κοινοτήτων εκτός του Κεμπέκ.
«Πέρυσι, καλωσορίσαμε τους περισσότερους μετανάστες μέσα σε ένα χρόνο στην ιστορία μας. Το φετινό σχέδιο για τα επίπεδα μετανάστευσης θα βοηθήσει τις επιχειρήσεις να βρουν τους εργαζόμενους που χρειάζονται, να θέσει τον Καναδά σε μια πορεία που θα συμβάλει στη μακροπρόθεσμη επιτυχία μας και θα επιτρέψει να εκπληρώσουμε τις βασικές δεσμεύσεις μας απέναντι σε ευάλωτους ανθρώπους που ξεφεύγουν από τη βία, τον πόλεμο και τις διώξεις» είπε ο Sean Fraser, Υπουργός Μετανάστευσης, Προσφύγων και Ιθαγένειας.
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Το καινούργιο σχέδιο είναι μια προβολή του πόσοι μόνιμοι κάτοικοι θα γίνουν δεκτοί στον Καναδά σε ένα δεδομένο έτος και θέτει στόχους για τις συνολικές εισαγωγές ανά κατηγορία μετανάστευσης. Η μετανάστευση αντιπροσωπεύει σχεδόν το 100% της αύξησης του εργατικού δυναμικού του Καναδά και, έως το 2032, προβλέπεται ότι θα αντιπροσωπεύει το 100% της αύξησης του πληθυσμού του Καναδά. Η γήρανση του πληθυσμού του Καναδά σημαίνει, ότι η αναλογία εργαζόμενων προς συνταξιούχους αναμένεται να μετατοπιστεί από 7 προς 1 πριν από 50 χρόνια, σε 2 προς 1 έως το 2035.
Κατά την Απογραφή του 2021, σχεδόν 1 στα 4 άτομα που καταμετρήθηκαν ήταν μετανάστες, το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών της G7. Λίγο περισσότεροι από 1,3 εκατομμύρια νέοι μετανάστες εγκαταστάθηκαν μόνιμα στον Καναδά από το 2016 έως το 2021, ο υψηλότερος αριθμός πρόσφατων μεταναστών που καταγράφηκε ποτέ σε καναδική απογραφή.
ΚΕΜΠΕΚ ΚΑΙ ΓΑΛΛΟΦΩΝΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Στο Σχέδιο Δράσης για τις Επίσημες Γλώσσες (2018-2023), η κυβέρνηση παρείχε σχεδόν 500 εκατομμύρια δολάρια σε διάστημα πέντε ετών για την υποστήριξη των επίσημων γλωσσών, συμπεριλαμβανομένων 40,8 εκατομμυρίων δολαρίων για πρωτοβουλίες γαλλόφωνης μετανάστευσης. Σύμφωνα με τη Συμφωνία Καναδά – Κεμπέκ, το Κεμπέκ καθορίζει τα δικά του επίπεδα μετανάστευσης.
ΠΗΓΗ: Immigration, Refugees and Citizenship Canada

Από ότι φαίνεται, η κρίση μετά την πανδημία συνεχίζεται στην αγορά εργασίας, καθώς περισσότερες από 1.600 θέσεις εργασίας, συμπεριλαμβανομένων σχεδόν 450 θέσεων διδασκαλίας μερικής απασχόλησης, είναι ακόμα κενές στα σχολεία του Κεμπέκ, δύο μήνες μετά την έναρξη του σχολείου έτος.
Αυτός ο αριθμός θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερος στην πραγματικότητα, καθώς προέρχεται από συλλογή στοιχείων του Υπουργείου Παιδείας, στην οποία μόνο 51 από τα 72 σχολικά κέντρα εξυπηρέτησης. Αυτό το σύνολο περιλαμβάνει θέσεις διδασκαλίας πλήρους και μερικής απασχόλησης, αλλά και θέσεις επαγγελματικού και βοηθητικού προσωπικού. Μέχρι τις 12 Οκτωβρίου, 446 θέσεις μερικής απασχόλησης δεν είχαν καλυφθεί στο σχολικό δίκτυο, σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας.
Από την αρχή της σχολικής χρονιάς, το Κεμπέκ είχε αρνηθεί να δημοσιοποιήσει αυτά τα δεδομένα, περιοριζόμενο στη δημοσιοποίηση στοιχείων σχετικά με τον αριθμό των ακάλυπτων θέσεων πλήρους απασχόλησης, που ανερχόταν σε 96 στις 19 Οκτωβρίου.
Οι φορείς της εκπαίδευσης είχαν καταγγείλει αυτή την έλλειψη διαφάνειας από την πλευρά του υπουργείου, το οποίο επικρίθηκε ότι ήθελε να κρύψει ένα σημαντικό μέρος της πραγματικότητας.
«Αυτό που είναι ανησυχητικό, είναι ότι σε σύγκριση με άλλες χρονιές, ο αριθμός των κενών θέσεων δε μειώνεται πραγματικά από τη μια εβδομάδα στην άλλη. Δεν έχουμε πλέον κανέναν για να καλύψουμε αυτές τις θέσεις», λέει ο Nicolas Prévost, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Διευθυντών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων του Κεμπέκ (FQDE). Ο αριθμός των θέσεων πλήρους απασχόλησης που θα καλυφθούν έχει επίσης αυξηθεί πρόσφατα, από 66 σε 96 μεταξύ 12 και 19 Οκτωβρίου.
ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ
Η κατάσταση είναι ακόμη πιο δραματική όσον αφορά τους αντικαταστάτες, προσθέτει η FQDE. «Από τη στιγμή που έχουμε αίτημα για αντικατάσταση, δεν μπορούμε να το κάνουμε άλλο», λέει ο Nicolas Prévost. Οι άλλοι υπάλληλοι του σχολείου στη συνέχεια καλούνται να κάνουν αυτό που ονομάζεται «αντιμετώπιση προβλημάτων». Στη συνέχεια, μια ομάδα μαθητών, μπορεί να δει έως και πέντε διαφορετικούς ενήλικες να παρελαύνουν μπροστά από την τάξη κατά τη διάρκεια της ίδιας ημέρας. Στην Ομοσπονδία Σωματείων Διδασκόντων (FSE-CSQ) λέγεται επίσης ότι η κατάσταση είναι «τραυματική».
«Μια τέτοια έλλειψη, δεν την είχαμε ξαναδεί», λέει η πρόεδρος της, Ζοζέ Σκαλαμπρίνι. Καθώς ξεκινά ένας νέος γύρος διαπραγματεύσεων με το Κεμπέκ για την ανανέωση των συλλογικών συμβάσεων, η κ. Σκαλαμπρίνι απευθύνει έκκληση στο νέο υπουργό Παιδείας, Μπερνάρντ Ντρέινβιλ.
«Μία από τις σημαντικές λύσεις για την έλλειψη είναι η βελτίωση των συνθηκών εργασίας των εκπαιδευτικών», λέει η πρόεδρος του (FSE-CSQ). «Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να αναθεωρήσουμε τη σύνθεση της τάξης, να ελαφρύνουμε το έργο των δασκάλων και να προσαρμόσουμε το μέγεθος των μαθητών, σύμφωνα με την ομοσπονδία των σωματείων που δημοσιοποίησε τα αιτήματά της, τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2022.
ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΚΕΝΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ
ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Δε λείπουν μόνο οι δάσκαλοι από το σχολικό δίκτυο, το οποίο αναζητά επίσης περισσότερους από 200 ψυχολόγους και λογοθεραπευτές πλήρους απασχόλησης. Συνολικά, περίπου 500 επαγγελματικές θέσεις παραμένουν κενές, σύμφωνα με τη συνδικαλιστική ομοσπονδία που τις εκπροσωπεί.
Στα μέσα Οκτωβρίου, υπήρχαν 119 κενές θέσεις για ψυχολόγους και 97 θέσεις λογοθεραπευτών στα σχολεία του Κεμπέκ, σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας, χωρίς να υπολογίζονται αυτές οι θέσεις μερικής απασχόλησης.
Ωστόσο, η έλλειψη ψυχολόγων υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια στο σχολικό δίκτυο, όπου ο αριθμός τους βρίσκεται σε διαρκή μείωση. Το 2010 ήταν 1039 και το 2022 ήταν 881, σύμφωνα με στοιχεία του Τάγματος Ψυχολόγων του Κεμπέκ, ενώ την ίδια περίοδο ο αριθμός των μαθητών έχει μάλλον αυξηθεί.
«Η κατάσταση έχει σίγουρα επιδεινωθεί και είναι ανησυχητική», λέει η πρόεδρός του, Κριστίν Γκρου.
«Διάφοροι λόγοι μπορούν να εξηγήσουν την κατάσταση», προσθέτει. Οι σχολικοί ψυχολόγοι μερικές φορές πρέπει να ταξιδέψουν σε πολλά διαφορετικά σχολεία, δεν έχουν πάντα πρόσβαση σε χώρους κατάλληλους για την εργασία τους και συχνά έχουν την αίσθηση ότι «σβήνουν φωτιές», εξηγεί η κ. Γκρου.
Η ιστορία είναι η ίδια από την πλευρά του Τάγματος των Παθολόγων Λόγου και Ακουολόγων του Κεμπέκ. Ο πρόεδρός του, Paul-André Gallant, σημειώνει «δυσφορία» μεταξύ των μελών του που εργάζονται στο σχολικό δίκτυο, όπου οι ανάγκες είναι τεράστιες.
«Ακόμα κι αν αύριο το πρωί καταφέρναμε να καλύψουμε τις εκατό κενές θέσεις, πιθανότατα θα υπήρχαν ακόμα λογοθεραπευτές που θα έπρεπε να εξυπηρετήσουν τέσσερα ή πέντε σχολεία και που δε θα έβλεπαν τα παιδιά πέρα από το δεύτερο έτος», λέει.
Στην Ομοσπονδία Επαγγελματιών Εκπαίδευσης του Κεμπέκ, εκτιμάται ότι το σχολικό δίκτυο έχει πλησιάσει σε οριακό σημείο. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Διαμεσολαβητή του Κεμπέκ, το 42% των γονέων μαθητών με ειδικές ανάγκες κλήθηκαν να απευθυνθούν στον ιδιωτικό τομέα για να λάβουν υπηρεσίες για το παιδί τους, επειδή το σχολείο δεν ήταν σε θέση να τις παράσχει.
«Ποιο είναι το μοντέλο δημόσιων υπηρεσιών μας που θέλουμε στο Κεμπέκ; Υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα να τεθούν. Νομίζω ότι έχουμε φτάσει σε ένα σταυροδρόμι», λέει ο κ. Landry, για τον οποίο η λύση βρίσκεται στη βελτίωση των μισθών και των συνθηκών εργασίας των επαγγελματιών του σχολικού δικτύου.
ΚΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ
96 θέσεις πλήρους απασχόλησης
446 θέσεις μερικής απασχόλησης
ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ
119 θέσεις πλήρους απασχόλησης
45 θέσεις μερικής απασχόλησης
ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ
97 θέσεις πλήρους απασχόλησης
42 θέσεις μερικής απασχόλησης
ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΙ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ
25 θέσεις πλήρους απασχόλησης
528 θέσεις μερικής απασχόλησης
ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ
89 θέσεις πλήρους απασχόλησης
136 θέσεις μερικής απασχόλησης
Σύνολο: 1.623 θέσεις
Πηγές: Υπουργείο Παιδείας Κεμπέκ, Journal de Montréal

«Δε θα σταματήσει η εντατική προσπάθεια για να ισχυροποιηθούν ακόμα περισσότερο οι Ένοπλες Δυνάμεις με μέσα. Σήμερα, στην εορτή της Πολεμικής Αεροπορίας, πέταξαν δύο καινούργια «Rafale» που ανήκουν στη δεύτερη εξάδα που παραδίδεται αυτό το διάστημα στην Πολεμική Αεροπορία». Αυτό τόνισε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, στον επίσημο εορτασμό του Προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 8 Νοεμβρίου, στη Σχολή Ικάρων, στη Δεκέλεια.
Μιλώντας σε στρατιωτικούς συντάκτες, ο Ν. Παναγιωτόπουλος ευχήθηκε «σε κάθε γιορτή της Πολεμικής Αεροπορίας να έχουμε ένα ή περισσότερα καινούργια μέσα να εμφανίζονται στους ελληνικούς ουρανούς. Τα επόμενα τέσσερα Rafale από τη δεύτερη εξάδα θα παραδοθούν στο προσεχές διάστημα, με ρυθμό περίπου ένα ανά μήνα. Κι έπεται συνέχεια» επισήμανε.
«Το μέλλον της Πολεμικής Αεροπορίας» πρόσθεσε, «προδιαγράφεται λαμπρό αφού ήδη εντάσσονται τα Rafale, προχωρά με ταχείς ρυθμούς ο εκσυγχρονισμός των 83 F-16 στην εκδοχή Viper, την πιο προηγμένη εκδοχή στον κόσμο σήμερα».
Σημείωσε, δε, ότι «έχει παρθεί η απόφαση για τον εκσυγχρονισμό και των F-16 Block 50. Η Ελλάδα έχει μπει στο πρόγραμμα F-35, σε μερικούς μήνες περιμένουμε την απάντηση στο LOR που έχουμε στείλει, προκειμένου να εξελιχθεί κι αυτή η διαδικασία και έπεται συνέχεια».
«Περισσότερη διακλαδικότητα, περισσότερη δικτυοκεντρικότητα, αφού στη σύγχρονη, την ψηφιακή εποχή, η ταχύτητα μετάδοσης πληροφορίας στο χειριστή και από το χειριστή σε άλλα μέσα και άλλων Κλάδων, είναι χρήσιμης σημασίας, που τον βοηθούν να εκτελεί καλύτερα την αποστολή του. Και σε αυτή την εποχή μπαίνει λοιπόν και η Πολεμική Αεροπορία» υπογράμμισε ο Ν. Παναγιωτόπουλος.
Για την τελετή καθέλκυσης της πρώτης φρεγάτας Belharra του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, που έγινε τη Δευτέρα 7/11 παρουσία του Ν. Παναγιωτόπουλου στη Γαλλία, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας τόνισε ότι «ήταν μια μεγάλη μέρα για τις γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις, για το γαλλικό Ναυτικό, όμως με σημασία και για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αφού ακολουθεί το δεύτερο καράβι που θα είναι για λογαριασμό του Πολεμικού Ναυτικού». Η δεύτερη φρεγάτα, όπως είπε, «ναυπηγείται ήδη στα Ναυπηγεία της Group Naval, με ταχείς ρυθμούς. Το πρόγραμμα είναι μπροστά, όσον αφορά στο χρονοδιάγραμμα παράδοσης. Τα δύο καράβια θα παραδοθούν στο Πολεμικό Ναυτικό, αρχές και τέλος του 2025».
«Άρα», συμπλήρωσε, «είμαστε μέσα στο πρόγραμμα, με ταχύτατους ρυθμούς κι είχα την ευκαιρία να δω από κοντά τις εργασίες ναυπήγησης, τις δυνατότητες αυτού του πολύ μεγάλου πλοίου, τις ψηφιακές ιδίως δυνατότητες που έχει, αφού στην ουσία κι αυτό μετατρέπεται σε ένα ψηφιακό κέντρο μετάδοσης και επεξεργασίας κάθε πληροφορίας, που όπως είναι κατανοητό, δημιουργεί νέες δυνατότητες στο τακτικό περιβάλλον, το ναυτικό και όχι μόνο, καθώς και τις μεγάλες δυνατότητες που έχει σε επίπεδο εξοπλισμού».
Ανέφερε, επίσης, ότι αντάλλαξε απόψεις «με το Κλιμάκιο του Πολεμικού Ναυτικού, δηλαδή τα στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού που βρίσκονται ήδη εδώ κι αρκετό καιρό στη Λοριάν της Γαλλίας και παρακολουθούν από κοντά όλη τη διαδικασία, διασυνδέουν την κατασκευάστρια εταιρεία με εταιρείες της ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας».
«Ήδη», συνέχισε, «έχουν υπογραφεί συμβόλαια για να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα αυτό που λαμβάνει χώρα στη Γαλλία, αλλά εμπλέκει και ελληνικές εταιρείες. Η στρατηγική σχέση με τη Γαλλία εξελίσσεται. Αποδεικνύεται μέσα σε αυτά τα προγράμματα που τρέχουν γρήγορα και νομίζω ότι το μεγάλο όφελος είναι ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις ενισχύονται με τα τελειότερα μέσα, τα πιο σύγχρονα μέσα, σε αέρα και θάλασσα και μάλιστα με ταχείς ρυθμούς» εξήγησε ο Ν. Παναγιωτόπουλος.
Για το ζήτημα των κορβετών, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας επισήμανε ότι «είναι μία απόφαση που θα μας απασχολήσει στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα». Όπως ξεκαθάρισε, περιμένουμε «αυτή τη στιγμή τις τελικές προτάσεις των Γάλλων και των Ιταλών, οι οποίοι θα είναι στην τελική φάση επιλογής. Αυτές οι προτάσεις έχουν να κάνουν και με το χρηματοδοτικό, το πρόγραμμα αποπληρωμής δηλαδή, το οποίο θα θέλαμε να είναι το ευνοϊκότερο δυνατό, ώστε να μπορούμε να το καλύψουμε στον οικονομικό σχεδιασμό μας. Έχουν να κάνουν με τα χρονοδιαγράμματα παραλαβής και βέβαια με το ζήτημα της ναυπήγησης σε ελληνικό ή ελληνικά Ναυπηγεία» διευκρίνισε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.
«Εφόσον δοθούν επαρκείς, ικανοποιητικές απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα», συνέχισε, «θα αξιολογηθούν βέβαια από το Πολεμικό Ναυτικό. Νομίζω είμαστε κοντά στη λήψη απόφασης, ασφαλώς πριν από το τέλος του έτους και γι’ αυτό το ζήτημα» ανέφερε.
Για τη στρατηγική σχέση Ελλάδας και Γαλλίας, ο Ν. Παναγιωτόπουλος τόνισε ότι με το Γάλλο ομόλογό του Σεμπαστιέν Λεκορνού επιβεβαίωσαν «την κοινή βούληση» για συνεργασία, «έτσι ώστε να υπερισχύσουν αυτοί που επιθυμούν ειρήνη, ασφάλεια και σταθερότητα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη».
«Κατανοούν όλοι τις διαφορές που έχουμε, την ένταση που υπάρχει, τις προκλήσεις, αλλά και τις προσβολές» εξήγησε και συμπλήρωσε: «Έκανα λόγο και για προσβολές σε καθημερινή σχεδόν βάση από τους γείτονες. Θα θέλαμε όλοι να φτάσουμε σε ένα καλύτερο επίπεδο κατανόησης, αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει να αλλάξει η ρητορική και να πέσουν οι τόνοι». Υπογράμμισε ότι «οι σύμμαχοί μας είναι κοντά μας», ενώ για τη γαλλική πλευρά ξεκαθάρισε ότι «διαχρονικά, κατανοούσαν τα επιχειρήματά μας και ήταν δίπλα μας και σε επίπεδο πολιτικής, αλλά και σε επίπεδο πράξεων».
«Όλα αυτά τα εξοπλιστικά που κάνουμε με τη Γαλλία, η συμφωνία που έχουμε υπογράψει, η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής που υπάρχει σ’ αυτή τη συμφωνία κι έχουν διατυπώσει την άποψή τους να εφαρμοστεί, εάν απαιτηθεί, νομίζω αποδεικνύουν καλύτερα απ’ όλα την ποιότητα και το βάθος αυτής της συμμαχικής σχέσης» κατέληξε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Όπως ανακοινώθηκε, παρόντες στην εκδήλωση ήταν ο αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Χαράλαμπος Λαλούσης, ο αρχηγός ΓΕΝ αντιναύαρχος Στυλιανός Πετράκης και ο αρχηγός ΓΕΑ αντιπτέραρχος Θεμιστοκλής Μπουρολιάς.
Επίσης, έδωσαν το «παρών» βουλευτές, Ακόλουθοι Άμυνας ξένων χωρών, απόστρατοι αρχηγοί και αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας. / © ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ενώ οι Καναδοί ζουν μ’ ένα «αρρωστημένο» σύστημα υγείας, προπαντός οι κάτοικοι του Κεμπέκ, ψάχνοντας γιατρό σαν… χαμένο θησαυρό, οι διαπραγματεύσεις που γινόντουσαν στο Βανκούβερ, μεταξύ των επαρχιών και της καναδικής κυβέρνησης, για την αύξηση μεταφοράς χρημάτων από την Οτάβα προς τις επαρχίες, έληξαν την Τρίτη 8 Νοεμβρίου.
Αν και ο υπουργός Υγείας του Καναδά, Jean Yves Duclos, είχε ανακοινώσει ότι ήταν ανοιχτός στην αύξηση των μεταφορών προς τις επαρχίες, η συμφωνία δεν έγινε.
ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ
Πριν ολοκληρωθούν οι συναντήσεις, οι πρωθυπουργοί των επαρχιών δημοσίευσαν μια δήλωση στα μέσα ενημέρωσης, λέγοντας ότι «καμία πρόοδος» δεν είχε σημειωθεί με τον υπουργό Duclos και επομένως επίκειται συνάντηση με τον πρωθυπουργό Justin Trudeau. «Οι Καναδοί θα πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας τώρα και για το μέλλον. Οι επαρχίες με μια φωνή καλούν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να αυξήσει το μερίδιό της στο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης από 22 τοις εκατό σε 35 τοις εκατό».
Μιλώντας σε δημοσιογράφους μετά τις συναντήσεις της Τρίτης, ο υπουργός Υγείας της British Columbia, Adrian Dix, είπε ότι οι υπουργοί είχαν προγραμματίσει μια κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Duclos, αλλά ο Duclos υπαναχώρησε μετά τη δήλωση του πρωθυπουργού.
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΤΑΒΑΣ
Στην προσφορά της προς τις επαρχίες υπήρχε μόνο ένας γνωστός όρος: η ομοσπονδιακή κυβέρνηση τους ζήτησε να παράσχουν δεδομένα και δείκτες υγείας. Ο ομοσπονδιακός υπουργός Duclos εξέφρασε τη λύπη του ότι, «παρά τη χειρονομία διαφάνειας που κάναμε την Τρίτη, οι επαρχιακοί συνάδελφοι της υγείας έλαβαν εντολή από τους πρωθυπουργούς τους να μη σημειώσουν περαιτέρω πρόοδο».
«Οι πρωθυπουργοί αναγκάζουν τους συναδέλφους μου να μιλούν για το ίδιο πράγμα: τα χρήματα. Ζητώντας απλώς μια αύξηση 22% έως 35% στην άνευ όρων ομοσπονδιακή χρηματοδότηση, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Αυτό γενόταν παλιά αλλά δε θα συνεχιστεί», τόνισε.
Ο πρωθυπουργός Justin Trudeau επιβεβαίωσε, ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα αυξήσει τα ποσά για την Υγεία στις επαρχίες.
Σε μια έκτακτη συνέντευξη Τύπου νωρίτερα την Τρίτη, ο Trudeau πρότεινε ότι οι επαρχίες άργησαν να βελτιώσουν τις υπηρεσίες υγείας. «Εάν οι επαρχίες συνεχίσουν να μη βελτιώνουν τις υπηρεσίες παροχής υγειονομικής περίθαλψης, δεν αποτελεί έκπληξη που οι Καναδοί απογοητεύονται όλο και περισσότερο», είπε.
«Δεν πρόκειται μόνο για χρήματα. Είναι για τη δημιουργία ενός ισχυρότερου, πιο ισχυρού συστήματος υγειονομικής περίθαλψης σε ολόκληρη τη χώρα», τόνισε.
Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΕΜΠΕΚ
«Δεν μπορέσαμε να μάθουμε ούτε τα ποσά ούτε τις συνθήκες. Είπαμε ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε περισσότερο», δήλωσε ο υπουργός Υγείας του Κεμπέκ, Christian Dubé, στους δημοσιογράφους.
Ενώ το ζήτημα της χρηματοδότησης ήταν κύριο στις συναντήσεις, οι υπουργοί υγείας συζήτησαν άλλα θέματα – όπως η υποστήριξη για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, η μακροχρόνια περίθαλψη και η φροντίδα στο σπίτι, η ψυχική υγεία και ο εθισμός, καθώς και δεδομένα υγείας και εικονική φροντίδα.
Ο δε πρωθυπουργός του Κεμπέκ, François Légault, κατηγόρησε τον Trudeau ότι δεν κατανοεί τις μεγάλες ανάγκες των επαρχιών όσον αφορά την υγεία και ότι επιμένει να μη θέλει να αυξήσει τις ομοσπονδιακές μεταφορές.
Το Κεμπέκ ζητά επιπλέον 6 δισεκατομμύρια δολάρια για να πληρώσει για το συνεχώς αυξανόμενο κόστος υγειονομικής περίθαλψης. Η αύξηση του κόστους πλήττει και τις άλλες επαρχίες που πληρώνουν το 78% των δαπανών για την υγεία.
«Η αύξηση των μεταφορών υγείας είναι ομόφωνο αίτημα από την πλευρά όλων των επαρχιών. Οπότε δεν είναι καβγάς μεταξύ Οτάβας και Κεμπέκ», είπε, επισημαίνοντας ότι οι επαρχίες βρίσκονται ήδη σε δύσκολες οικονομικές καταστάσεις. «Έχουμε ήδη αρχίσει να ξοδεύουμε τα χρήματα», ανέφερε ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ, François Légault.
«Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρηματοδοτεί μόνο το 22% των επαρχιακών δαπανών για την υγεία και ωστόσο λαμβάνει το 40% των φόρων. Πρέπει λοιπόν να κάνει αυτό που του αναλογεί», τόνισε.