The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-22 published June 10th, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Ta NEA volume 16-22
Οι Ευρωπαίοι συμφωνούν σε εμπάργκο των «26» κατά της Ρωσίας
Έπειτα από αρκετές εβδομάδες παρατεταμένων διαπραγματεύσεων, οι οποίες είχαν ως επί το πλείστων καθυστερήσει από την Ουγγαρία, οι ηγέτες της ΕΕ κατέληξαν τη Δευτέρα 30 Μαΐου σε έναν πολιτικό συμβιβασμό για την απαγόρευση των θαλάσσιων εισαγωγών ρωσικού πετρελαίου έως το τέλος του έτους, αλλά δεν κατέληξαν σε πλήρες εμπάργκο.
Σύμφωνα με το συμβιβασμό που συμφωνήθηκε από τους ηγέτες της ΕΕ, το μερικό εμπάργκο θα περιλαμβάνει πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου, αλλά θα επιτρέψει, καθοριστικά, μια προσωρινή εξαίρεση για το αργό που παραδίδεται μέσω αγωγών.
«Αυτό καλύπτει άμεσα περισσότερα από τα 2/3 των εισαγωγών πετρελαίου από τη Ρωσία, κόβοντας μια τεράστια πηγή χρηματοδότησης της πολεμικής της μηχανής. Μέγιστη πίεση στη Ρωσία για να τερματίσει τον πόλεμο», δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ.
Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δήλωσε ότι η κίνηση αυτή «θα μειώσει ουσιαστικά περίπου το 90% των εισαγωγών πετρελαίου από τη Ρωσία στην ΕΕ μέχρι το τέλος του έτους», καθώς η Γερμανία και η Πολωνία είχαν δεσμευτεί να παραιτηθούν από τις παραδόσεις μέσω αγωγού στο έδαφός τους.
Από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, η ΕΕ έχει στείλει συνολικά 56,5 δισεκατομμύρια ευρώ στη Ρωσία σε αντάλλαγμα για προμήθειες ορυκτών καυσίμων, με τις πληρωμές για πετρέλαιο να φτάνουν σχεδόν τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ, χρήματα που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση της εισβολής της Μόσχας.
Παρ’ όλα αυτά, η συμφωνία υπολείπεται της αρχικής πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία προέβλεπε την απαγόρευση όλων των εισαγωγών πετρελαίου. Αυτό δε συμφωνήθηκε, λόγω της σφοδρής αντίδρασης πολλών χωρών της ΕΕ, οι οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις προμήθειες ρωσικού πετρελαίου μέσω αγωγών.
Η διατήρηση των αγωγών, εκτός από οποιουδήποτε εμπάργκο ρωσικού πετρελαίου ήταν βασικό αίτημα της Ουγγαρίας, η οποία φοβόταν ότι μια απαγόρευση θα έθετε σε κίνδυνο την οικονομία της, δεδομένης της εξάρτησής της από το πετρέλαιο που παραδίδεται μέσω του αγωγού Druzhba από τη Ρωσία.
Η περίκλειστη Ουγγαρία, η οποία εισάγει το 65% του πετρελαίου της από τη Ρωσία μέσω του αγωγού Druzhba, συνέχισε να αντιτίθεται στις κυρώσεις μέχρι και τη Δευτέρα 30/5 και, μαζί με τη Σλοβακία και την Τσεχική Δημοκρατία, ζήτησαν εξαίρεση από την απαγόρευση εισαγωγών. Το βέτο της Ουγγαρίας προκάλεσε πολλές επικρίσεις από άλλες χώρες της ΕΕ, ιδίως την Πολωνία, τις Σκανδιναβικές χώρες και τις χώρες της Βαλτικής.
Οι ηγέτες της ΕΕ δε συμφώνησαν για το πόσο θα διαρκέσει η όποια εξαίρεση για το πετρέλαιο που παραδίδεται μέσω αγωγού, με το τελικό ανακοινωθέν της συνόδου κορυφής να αναφέρει ότι «θα επανέλθουν στο θέμα της προσωρινής εξαίρεσης για το αργό πετρέλαιο που παραδίδεται μέσω αγωγού το συντομότερο δυνατό».
Αναμένεται τώρα να αναθέσουν στους διπλωμάτες και τους υπουργούς της ΕΕ την εξεύρεση μιας λύσης, που θα εξασφαλίζει επίσης δίκαιο ανταγωνισμό, μεταξύ εκείνων που εξακολουθούν να προμηθεύονται ρωσικό πετρέλαιο και εκείνων που θα αποκοπούν.
Εξάλλου, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν, είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους προσερχόμενος στη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, ότι θα ζητήσει επίσης εγγυήσεις ότι θα μπορούσε να αγοράζει πετρέλαιο από τη θάλασσα, εάν οι ρωσικές αποστολές πετρελαίου σταματήσουν να έρχονται μέσω του αγωγού Druzhba, της κύριας πηγής εισαγωγών αργού της χώρας.
«Σε περίπτωση ξαφνικών διακοπών του εφοδιασμού, θα θεσπιστούν μέτρα έκτακτης ανάγκης για να διασφαλιστεί η ασφάλεια του εφοδιασμού», δήλωσαν οι ηγέτες της ΕΕ, σε μια συγκαλυμμένη χειρονομία προς τις ανησυχίες της Βουδαπέστης.
Η Γερμανία και η Πολωνία, οι οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την εξαίρεση του αγωγού, έχουν δεσμευτεί να κλείσουν de facto το βόρειο αγωγό Druzhba μέχρι το τέλος του έτους, δήλωσαν διπλωμάτες της ΕΕ στους δημοσιογράφους.
Ένας αξιωματούχος της ΕΕ δήλωσε, ότι η Τσεχική Δημοκρατία εξασφάλισε εξαίρεση από την απαγόρευση για 18 μήνες, η οποία θα καλύπτει τη μεταπώληση πετρελαιοειδών.
Άλλα μέτρα που προτείνονται στο πλαίσιο της έκτης δέσμης κυρώσεων περιλαμβάνουν τον αποκλεισμό της μεγαλύτερης ρωσικής τράπεζας, της Sberbank, από το διεθνές σύστημα πληρωμών SWIFT, την απαγόρευση τριών ακόμη ρωσικών κρατικών ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών και την καταγραφή προσώπων που έχουν διαπράξει εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία.
Η τελική συμφωνία για το έκτο πακέτο κυρώσεων θα πρέπει να συμφωνηθεί και από τα 27 κράτη – μέλη.
Λίγο πριν από την ανακοίνωση, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε χαρακτηρίσει την ΕΕ πολύ ήπια απέναντι στη Μόσχα, όταν φάνηκε ότι οι ηγέτες δε θα καταλήξουν σε συμφωνία για την απαγόρευση του πετρελαίου.
«Γιατί εξαρτάστε από τη Ρωσία, από την πίεσή της, και όχι το αντίστροφο; Η Ρωσία πρέπει να εξαρτάται από εσάς. Γιατί μπορεί η Ρωσία να κερδίζει ακόμα σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ευρώ την ημέρα πουλώντας ενέργεια;». ρώτησε ο Ζελένσκι τους ηγέτες της ΕΕ κατά τη διάρκεια της εικονικής ομιλίας του. «Γιατί οι τρομοκρατικές τράπεζες εξακολουθούν να συνεργάζονται με την Ευρώπη και το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα; Είναι σοβαρά ερωτήματα», πρόσθεσε.
Αρκετοί διπλωμάτες της ΕΕ άφησαν να εννοηθεί, ότι το έβδομο πακέτο κυρώσεων της ΕΕ θα μπορούσε να περιλαμβάνει τα επόμενα βήματα προς την πλήρη απαγόρευση του πετρελαίου και να περιλαμβάνει το ρωσικό πετρέλαιο που μεταφέρεται με αγωγούς.
ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟΣ ΜΕ ΟΡΜΠΑΝ
Οι Ευρωπαίοι εταίροι πάντως, εκφράζουν έντονο εκνευρισμό για τη στάση του Ούγγρου Πρωθυπουργού, Βίκτορ Όρμπαν, ισχυριζόμενοι ότι πλέον το παιχνίδι του είναι ξεκάθαρο.
«Οι εταίροι της ΕΕ είναι πλέον πεπεισμένοι ότι τα τεχνικά ζητήματα που σχετίζονται με το ρωσικό πετρέλαιο που έθεσε η Βουδαπέστη δεν είναι τεχνικά αλλά καθαρά πολιτικά […] είναι σαφές σε όλους ότι η Ουγγαρία παίζει το παιχνίδι του Πούτιν, δεν παίζουν δίκαια οι Ούγγροι, τώρα ο Όρμπαν είναι πολιτικά απομονωμένος», είπε στη EURACTIV Ευρωπαίος διπλωμάτης διατηρώντας την ανωνυμία του.
«Με αυτή τη συμφωνία και το απροσδιόριστο διάστημα για το οποίο θα ισχύσει η εξαίρεση της Ουγγαρίας, ουσιαστικά και σταδιακά θα μας οδηγήσει de facto σε ένα εμπάργκο των 26», πρόσθεσε.
© Euractiv.com
Alexandra Brzozowski & Kira Taylor
Μετάφραση: Σπύρος Σιδέρης
Αναλυτής: Γιατί δε στέλνει απευθείας τα όπλα στην Ουκρανία η Γερμανία;
«Γιατί να μην παραδώσει απευθείας στην Ουκρανία; Επειδή η παράδοση στην Ελλάδα θεωρείται λιγότερο επιζήμια για τις σχέσεις της με τη Ρωσία, στην οποία εξακολουθεί να στηρίζεται;» διερωτήθηκε ο αναλυτής Ούλριχ Σπεκ στο Twitter μετά την ανακοίνωση του Γερμανού Καγκελάριου για τη συμφωνία ανταλλαγής με την Ελλάδα.
Ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς ανακοίνωσε μια συμφωνία ανταλλαγής με την Ελλάδα, προκειμένου να παραδώσει όπλα στην Ουκρανία, όμως το Βερολίνο φέρεται να μην έχει εκπληρώσει αντίστοιχες συμφωνίες που είχε συνάψει προηγουμένως.
Ο Σολτς είχε διμερείς συνομιλίες με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο περιθώριο της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου την Τρίτη 31 Μαΐου στις Βρυξέλλες.
«[Η Ελλάδα] θα προμηθεύσει την Ουκρανία και εμείς θα την προμηθεύσουμε με γερμανικά τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού», δήλωσε ο Σολτς σε συνέντευξη Τύπου.
«Οι τελικές λεπτομέρειες θα πρέπει τώρα να διευθετηθούν μεταξύ των υπουργών Άμυνας των δύο χωρών πριν από την «ταχεία» εφαρμογή τους», πρόσθεσε.
Η υποστήριξη της Ουκρανίας με όπλα περιλαμβάνει «να δοθεί η δυνατότητα σε χώρες με όπλα από την εποχή του Συμφώνου της Βαρσοβίας» να παραδώσουν τα δικά τους στην Ουκρανία, όπως η συμφωνία αλυσίδας ανταλλαγών με την Τσεχία, εξήγησε ο Σολτς.
«Τώρα έχω συμφωνήσει με τον Έλληνα πρωθυπουργό να κάνουμε το ίδιο και με την Ελλάδα».
Το ελληνικό υπουργείο Άμυνας σημείωσε, ότι η Αθήνα θα παράσχει τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού BMP-1 που αναπτύχθηκαν και κατασκευάστηκαν από τη Σοβιετική Ένωση τη δεκαετία του 1960.
Η Γερμανία είχε αρχικά πουλήσει 500 από αυτά στην Ελλάδα το 1994. Τότε, οι Έλληνες πλήρωσαν περίπου 50.000 γερμανικά μάρκα (περίπου 25.000 ευρώ) το κομμάτι. Τώρα, έχουν απομείνει λιγότερα από 200, καθώς τα υπόλοιπα έχουν πωληθεί ή καταστραφεί.
Το εντυπωσιακό είναι, ότι τα άρματα που θα λάβει η Ελλάδα ως αντάλλαγμα φέρονται να είναι άρματα μάχης τύπου «Marder», για τα οποία η κατασκευάστρια εταιρεία όπλων Rheinmetall είχε ζητήσει ανεπιτυχώς άδεια να τα πουλήσει στην Ουκρανία πριν από εβδομάδες, σύμφωνα με το Business Insider.
ΠΟΛΩΝΙΑ: Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΑΘΕΤΗΣΕ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ
Επιπλέον, αυτές οι αλυσίδες ανταλλαγών που ευνοούνται από τη γερμανική κυβέρνηση έχουν μέχρι τώρα βυθισθεί σε διαμάχες.
Την Τρίτη 24 Μαΐου, ο Πολωνός Πρόεδρος Αντρέι Ντούντα είχε κατηγορήσει τη Γερμανία ότι αθέτησε τις υποσχέσεις της να παραδώσει άρματα μάχης στη χώρα σε αντάλλαγμα για τις αποστολές όπλων από τη Βαρσοβία στην Ουκρανία.
«Δεν τήρησαν αυτή την υπόσχεση. Και ειλικρινά: είμαστε πολύ απογοητευμένοι γι’ αυτό», δήλωσε ο Ντούντα στη γερμανική εφημερίδα Welt.
Ο Σολτς δήλωσε ότι μίλησε επίσης με τον Πολωνό ομόλογό του, τον πρωθυπουργό Ματέους Μοραβιέτσκι, για το πώς θα διασφαλιστεί ότι η ανταλλαγή αλυσίδων με την Πολωνία θα προχωρήσει ομαλά. «Και οι δύο θέλουμε να το πετύχουμε αυτό με την καλύτερη, καλή, συνεργασία», πρόσθεσε.
Στην περίπτωση παρόμοιας συμφωνίας που συνήφθη με την Τσεχία το Μάιο, επίσης, δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί ημερομηνία παράδοσης των υποσχόμενων όπλων. Αυτές οι αλυσίδες ανταλλαγών θεωρείται γενικά ότι ωφελούν την Ουκρανία, καθώς είναι πιο εξοικειωμένη με τον εξοπλισμό της σοβιετικής εποχής.
Το BMP θα μπορούσε να είναι ένα είδος «τεθωρακισμένου οχήματος μεταφοράς προσωπικού για να πάει» για τις ουκρανικές δυνάμεις, σχολίασε στρατιωτικός εμπειρογνώμονας. Ωστόσο, ο Ουκρανός πρέσβης στο Βερολίνο, Αντρίι Μέλνικ, τόνισε ότι «κανείς δεν είχε την ιδέα να ρωτήσει τους Ουκρανούς αν χρειαζόμαστε καθόλου το παλιό υλικό».
Και οι ανησυχίες σχετικά με τη Γερμανία που παρακάμπτει τις ευθύνες της παραμένουν. «Πρώτα απ’ όλα, είναι η ίδια η Γερμανία που πρέπει να βοηθήσει την Ουκρανία», σημείωσε ο Ντούντα.
-Niko Kurmayer | EURACTIV.de
-Sarantis Michalopoulos | Euractiv Greece
-Μετάφραση: Σπύρος Σιδέρης
Περισσότερα τα όπλα από τους πολίτες!
Οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα στον κόσμο, όπου τα όπλα των πολιτών ξεπερνούν τους ανθρώπους, σύμφωνα με την έρευνα του Small Arms Survey (SAS) με έδρα την Ελβετία. Είναι επίσης η μόνη χώρα, όπου συμβαίνει τουλάχιστον ένας μαζικός πυροβολισμός κάθε χρόνο, ανέφερε το CNN επικαλούμενο την έρευνα.
Υπάρχουν 120,5 όπλα για κάθε 100 Αμερικανούς, ανέφερε η έκθεση, στοιχεία τα οποία είναι σοκαριστικά, υπό τη σκιά της μαζικής επίθεσης στο Δημοτικό Σχολείο Ρομπ στο Τέξας την Τρίτη 24/5, που στοίχισε τη ζωή σε 21 ανθρώπους, 19 εκ των οποίων παιδιά.
Οι νήσοι Φώκλαντ έρχονται μετά τις ΗΠΑ, με εκτιμώμενα 62 όπλα ανά 100 άτομα και η διαλυμένη από τον πόλεμο Υεμένη, έχει το τρίτο υψηλότερο ποσοστό κατοχής όπλων, με 53 όπλα ανά 100 άτομα. Αντίθετα, σε ορισμένες χώρες, όπως η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία, το ποσοστό αυτό κυμάνθηκε γύρω στο 0,2 – σχεδόν μηδενικό.
Η έρευνα της SAS εκτιμά, ότι οι Αμερικανοί κατέχουν 393 εκατομμύρια από τα 857 εκατομμύρια πολιτικά όπλα που είναι διαθέσιμα και αυτό το ποσοστό αντιστοιχεί στο 46% της παγκόσμιας ιδιοκτησίας πολιτικών όπλων.
«ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ»
Η έρευνα εφιστά επίσης την προσοχή στο θέμα, ότι οι τακτικοί μαζικοί πυροβολισμοί (mass shootings) είναι «ένα μοναδικά αμερικανικό φαινόμενο». Ο μαζικός πυροβολισμός αναφέρεται σε γεγονότα στα οποία σκοτώθηκαν τουλάχιστον τέσσερα άτομα, εξαιρουμένου του δράστη και ο ορισμός δεν περιλαμβάνει εγκληματική δραστηριότητα που βασίζεται στο κέρδος, ενδοοικογενειακές δολοφονίες και βία που επιχορηγείται από το κράτος.
Η έκθεση του CNN σημείωσε, ότι τέσσερις στους 100.000 ανθρώπους στις ΗΠΑ ήταν θύματα ένοπλης βίας το 2019, που είναι 18 φορές το μέσο ποσοστό σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Ενώ ο πληθυσμός των ΗΠΑ αντιστοιχούσε στο 4% του παγκόσμιου πληθυσμού, οι αυτοκτονίες με πυροβόλα όπλα στις ΗΠΑ ανέρχονται στο 44% των παγκόσμιων αυτοκτονιών με πυροβόλο όπλο το 2019, ανέφερε ακόμα.
Τουλάχιστον ένας μαζικός πυροβολισμός έλαβε χώρα στις μισές ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου, μεταξύ 1998 και 2009, αλλά δε συνέβησαν περισσότερα από οκτώ περιστατικά σε καμία ανεπτυγμένη χώρα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Μέσα σε αυτά τα 22 χρόνια (στοιχεία για 1998-2020), περισσότεροι από 100 μαζικοί πυροβολισμοί σημειώθηκαν στις ΗΠΑ και πάνω από 2.000 άνθρωποι έπεσαν θύματα αυτών των πυροβολισμών.
ΠΕΡΙΠΟΥ ΤΟ 44% ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ
ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΖΕΙ ΣΕ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ ΜΕ ΟΠΛΟ
Η έκθεση ανέφερε, επικαλούμενη έρευνα που διεξήχθη τον Οκτώβριο του 2020, ότι περίπου το 44% των ενηλίκων των ΗΠΑ ζει σε ένα σπίτι με όπλο και περίπου το ένα τρίτο κατέχει ένα όπλο. Οι ΗΠΑ είναι μία από τις τρεις χώρες, όπου οι πολίτες τους έχουν συνταγματικό δικαίωμα να φέρουν ή να έχουν όπλο, ενώ στο Μεξικό και τη Γουατεμάλα (οι άλλες δύο χώρες) το ποσοστό κατοχής όπλων είναι σχεδόν το ένα δέκατο του αντίστοιχου των ΗΠΑ.
© Newsbreak.gr
Το Νομοσχέδιο 96 του Κεμπέκ «βρωμάει» από το λαϊκισμό του Πρωθυπουργού Φρανσουά Λεγκώ
Πείτε ό,τι θέλετε για το νομοσχέδιο 96 της κυβέρνησης του CAQ (Συνασπισμός για το Μέλλον του Κεμπέκ): Εάν είστε μεταξύ των σχεδόν 6,25 εκατομμυρίων ανθρώπων σε αυτή την επαρχία που είναι γαλλόφωνοι, τότε πιθανότατα σας αρέσει. Αλλά αν είστε ένα από τα 20 τοις εκατό των κατοίκων του Κεμπέκ που μιλούν αγγλικά ή κάποια άλλη γλώσσα, οι πιθανότητες είναι ότι βλέπετε το Bill 96 ως δυσοίωνη απειλή.
Έτσι, εάν το νομοσχέδιο 96 και η γραφειοκρατία που αναπόφευκτα θα δημιουργήσει, έχει γίνει η καλύτερη δικαιολογία, ωστόσο ορισμένοι άνθρωποι έχουν αποφασίσει να εγκαταλείψουν το Κεμπέκ για τον αγγλόφωνο Καναδά ή τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Απλά, σκεφτείτε τα εξής: Θα προτιμούσατε να ζείτε στις Η.Π.Α. όπου η βία με όπλα έχει φτάσει σε ένα επίπεδο τόσο σοβαρό που τα παιδιά δεν είναι πλέον ασφαλή στο σχολείο; Ή θα προτιμούσατε να ρισκάρετε με την ανανεωμένη γλωσσική αστυνομία του Κεμπέκ, η οποία μπορεί σύντομα να χτυπήσει την πόρτα της επιχείρησής σας για να κατασχέσει υπολογιστές ή το περιεχόμενό τους – όπως απαιτείται από το νομοσχέδιο 96 – επειδή δε «συμμορφώνονται» με τη νέα γλωσσική νομοθεσία;
Μερικά χρήσιμα στατιστικά στοιχεία: Από το 2011, τα αγγλικά ήταν η μητρική γλώσσα σχεδόν 650.000 Κεμπεκιωτών (8 τοις εκατό του πληθυσμού), αποτελώντας τη δεύτερη μεγαλύτερη γλωσσική ομάδα στην επαρχία.
Αν και το μεγαλύτερο μέρος της μη γαλλικής μειονότητας αποτελείται από αλλόφωνα άτομα που μιλούν μια σειρά διεθνών γλωσσών, η αυξανόμενη παρουσία τους στο Κεμπέκ – σε συνδυασμό με το μειωμένο αριθμό ιστορικά ριζωμένων γαλλόφωνων Québécois – είναι από μόνη της ο σημαντικότερος λόγος που η κυβέρνηση CAQ θέσπισε το νομοσχέδιο 96 – ως απεγνωσμένο μέτρο για την τεχνητή ενίσχυση της άμυνας της πλειονότητας, ενάντια σε έναν εξωτερικό «εισβολέα».
Αλλά επιτρέψτε μας για μια στιγμή να δώσουμε στον ηγέτη της κυβέρνησης CAQ, πρωθυπουργό François Legault, τα εύσημα που οφείλονται σε αυτόν. Ενώ οι κυβερνήσεις σε αυτή την επαρχία στο παρελθόν, έχουν «πέσει» συχνά, όταν προσπαθούν να αντιμετωπίσουν με σύνεση το ζήτημα της γλώσσας, ο Legault έχει τετραγωνίσει τον κύκλο.
Έχει καταφέρει να περάσει ένα τεράστιο νομοσχέδιο που ασχολείται με κάτι τόσο ευαίσθητο στο Κεμπέκ όσο η γλώσσα, ενώ συμβιβάζεται – μέσω της έξυπνης και επιδέξιας εφαρμογής του λαϊκισμού – αρκετή υποστήριξη για να ευχαριστήσει τη συντριπτική πλειονότητα των γαλλόφωνων πολιτών του Κεμπέκ.
Και το έκανε αυτό χωρίς να χρειάζεται να επικαλεστεί, όπως έκαναν τόσο συχνά το Parti Québécois όταν ήταν στην εξουσία, την απειλή της κυριαρχίας του Κεμπέκ ή του αυτονομισμού. Το CAQ είναι, εξάλλου, ένα κόμμα που ο Πρωθυπουργός Legault κατασκεύασε από την αρχή με τις δικές του προδιαγραφές, καθιστώντας τον ουσιαστικά την ενσάρκωση της εξουσίας σε αυτή την επαρχία.
Αλλά σε όλα αυτά, και σύμφωνα με την ελαττωματική λαϊκίστικη προσέγγιση του Legault στην πολιτική, οι αγγλόφωνες και αλλόφωνες μειονότητες έχουν παραλειφθεί εντελώς. Ως εκ τούτου, μένει να δούμε αν η μαγική φόρμουλα του Πρωθυπουργού μπορεί να διατηρηθεί από το CAQ, όταν κάποτε στο μέλλον ο Legault αναπόφευκτα πρέπει να παραιτηθεί από την ηγετική της θέση.
Εν τω μεταξύ, ριζοσπάστες και από τις δύο πλευρές του γλωσσικού χάσματος διαμαρτύρονται ότι το νομοσχέδιο 96 είτε δεν έχει προχωρήσει αρκετά, είτε δε θα αντέξει τον έλεγχο του Ανώτατου Δικαστηρίου του Καναδά, επειδή παραβιάζει το Καναδικό Σύνταγμα.
Μέχρι να φτάσει το νομοσχέδιο Bill 96 στο Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά, όπου τα βασικά τμήματα του νομοσχεδίου πιθανότατα θα καταρριφθούν, ο Legault μπορεί να αλλάξει τη μελωδία του και να επιβεβαιώσει σε όσους υποπτεύθηκαν από καιρό, ότι ήταν πράγματι από την αρχή αυτονομιστής και απλά περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να αποκαλύψει την αλήθεια, όταν θα εξυπηρετήσει περισσότερο τους πολιτικούς του σκοπούς.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι στην ψηφοφορία για την τελική έγκριση του Νομοσχεδίου 96 στην Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ στις 24 Μαΐου, ο ανεξάρτητος βουλευτής του Chomedey, Guy Ouellette, ήταν μεταξύ των 29 εκλεγμένων μελών που καταψήφισαν το νομοσχέδιο.
Ο δικηγόρος του Μόντρεαλ Julius Grey θα ηγηθεί της νομικής ομάδας που αμφισβητεί το Νομοσχέδιο 96
Από τη στιγμή που το νομοσχέδιο 96 της κυβέρνησης CAQ του «Συνασπισμού Μέλλον του Κεμπέκ» ψηφίστηκε σε νόμο την Τρίτη 24 Μαΐου, ο δικηγόρος συνταγματικών δικαιωμάτων του Μόντρεαλ, Julius Grey (φωτ.), γνωστός για τις πολλαπλές νίκες του σε υποθέσεις καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του Συντάγματος, ανακοίνωσε τη δημιουργία νομικής ομάδας για να αμφισβητήσει τη νομοθεσία που επικυρώνει το 45χρονο γλωσσικό νόμο bill 101 της επαρχίας.
ΕΥΡΕΙΑΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ ΜΕΤΡΑ
Τα σαρωτικά μέτρα που περιέχονται στο νομοσχέδιο 96 πρόκειται να επηρεάσουν τα πάντα που υπάγονται στην επαρχιακή δικαιοδοσία, συμπεριλαμβανομένης της μετανάστευσης, της εκπαίδευσης, της υγειονομικής περίθαλψης, των επιχειρήσεων, των δήμων και του νομικού συστήματος. Ίσως το πιο αμφιλεγόμενο στο νομοσχέδιο, είναι ότι η νομοθεσία παρέχει στο Γραφείο Québécois de la langue française (OQLF) εξουσίες έρευνας και κατάσχεσης, χωρίς την ανάγκη εντάλματος για τη διασφάλιση και συμμόρφωσης των μέτρων.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥΣ
Σε συνεντεύξεις που παρεχώρησε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης από την πρώτη ημέρα που ανακοίνωσε ότι θα ηγηθεί της ομάδας δικηγόρων, ο Grey δήλωσε ότι αναμένει μακρά και «τραβηγμένη» μάχη για τη συνταγματικότητα του Νομοσχεδίου 96, η οποία ενδέχεται να υπερβαίνει το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά και να καταλήξει σε διεθνή δικαστήρια. Δύο ημέρες μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου στην Εθνοσυνέλευση, το Αγγλικό Σχολικό Συμβούλιο του Μόντρεαλ ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει ένα δικό του νομικό αγώνα, ενώ το Δίκτυο Κοινοτικών Ομάδων του Κεμπέκ (QCGN) το οποίο εκπροσωπεί δεκάδες αγγλόφωνες ομάδες σε ολόκληρο το Κεμπέκ, συμμετέχει επίσης στη μάχη.
Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ QCGN
«Θα στηρίξουμε επίσης τις επερχόμενες νομικές προκλήσεις στο νόμο, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι οι φαύλες επιπτώσεις του στους πολίτες του Κεμπέκ θα γνωστοποιηθούν στο κοινό και θα συζητηθούν στην επερχόμενη προεκλογική εκστρατεία», ανέφερε η οργάνωση, υπό την ηγεσία της Μαρλίν Τζένινγκς σε δήλωσή της.
Αν και η ακριβής φύση των νομικών προκλήσεων για το Νομοσχέδιο 96 δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί, την περασμένη εβδομάδα ο Τζούλιους Γκρέι τόνισε αρκετούς σημαντικούς τομείς του Νομοσχεδίου 96 στους οποίους πιθανότατα θα επικεντρωθεί η νομική του ομάδα. Εδώ είναι δύο από αυτά:
ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ 96 ΘΑ ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥΣ
Σύμφωνα με τον Γκρέι, το βασικό δικαίωμα στη δικαιοσύνη στον Καναδά δεν μπορεί να απορριφθεί από τη ρήτρα παρέκκλισης, στην οποία βασίζεται η κυβέρνηση του Λεγκώ για να υπερασπιστεί προληπτικά το νομοσχέδιο 96 ενάντια στις συνταγματικές προκλήσεις. Ως εκ τούτου, πιστεύει ότι ο εξαναγκασμός των ανθρώπων να πληρώσουν για να μεταφράσουν ορισμένα έγγραφα που υποβάλλονται σε δικαστήρια στο Κεμπέκ, δε θα περάσει από το δικαστήριο.
ΤΟ OQLF ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΨΑΞΕΙ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΩΝ
Από την ίδρυση του, το OQLF που είναι το ειδικό γραφείο – υπηρεσία για τη συντήρηση της Γαλλικής γλώσσας στο Κεμπέκ, παρακολουθεί τη χρήση των γαλλικών στο Κεμπέκ σε χώρους εργασίας και σε δημόσιους χώρους, όπως τις επιγραφές των επιχειρήσεων. Αρκεί ένα παράπονο από κάποιο άτομο για παράβαση του γλωσσικού νόμου, για να επισκεφτούν την επιχείρηση οι «στρατονόμοι» του γραφείου. Ως τώρα, το φόβητρο είχαν επιχειρήσεις με 50 άτομα προσωπικό και άνω. Με το νομοσχέδιο 96, το «χτυποκάρδι» θα έχουν τώρα και επιχειρήσεις με 25 υπαλλήλους και άνω.
Αν και οι εξουσίες του γίνονται μεγαλύτερες στο νομοσχέδιο 96, συμπεριλαμβανομένης της αναζήτησης επιχειρηματικών υπολογιστών για υλικά που παραβιάζουν το γλωσσικό δίκαιο, ο Γκρέι πιστεύει ότι ορισμένα πράγματα στο έργο των δικηγόρων και των συμβολαιογράφων πρέπει να παραμείνουν ανέγγιχτα – συμπεριλαμβανομένων των φακέλων συμβολαιογράφων ή δικηγόρων – και η κατάργηση αυτού δε θα αντέξει μια νομική πρόκληση.
ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ασκούν τις δραστηριότητες τους στα γαλλικά, καθώς όλες οι γραπτές και ηλεκτρονικές επικοινωνίες πρέπει να είναι στα γαλλικά. Θα πρέπει να έχετε αξιολογήσει αν χρειάζεται άλλη γλώσσα στις επικοινωνίες και είναι ανεπαρκείς η γαλλική για την εκτέλεση των εν λόγω καθηκόντων. Τέλος, είναι δικαίωμα των καταναλωτών να ενημερώνονται και να εξυπηρετούνται στα γαλλικά.
Κίνδυνος για τα σχολεία μας το École ensemble
Σε πρόσφατο άρθρο μας, όσον αφορά για τις προτάσεις του École ensemble, είχαμε μιλήσει με το γενικό διευθυντή του σχολείου Σωκράτης – Δημοσθένης, Χρίστο Αδαμόπουλο, ο οποίος αρχικά είχε εκφράσει τη σύμφωνη γνώμη του για τις προτάσεις αυτού του κινήματος, μέσα στις οποίες συμπεριλαμβανόταν επιδότηση 100% των Ελληνικών σχολείων.
Την περασμένη όμως εβδομάδα, τα πράγματα άλλαξαν. Σε μία συνάντηση της Ομοσπονδίας ιδιωτικών σχολείων του Κεμπέκ (La Fédération des établissements d’enseignement privés) με το École ensemble, διαπιστώθηκε πλήρης αντίθεση στις προτάσεις τους:
-Για λόγους δικαιοσύνης, το École ensemble ελπίζει ότι, με εξαίρεση τα μη επιδοτούμενα ιδιωτικά σχολεία, δε θα υπάρχει πλέον επιλογή για μαθητές και γονείς. Η ιδέα είναι ότι όσο το δυνατόν περισσότεροι μαθητές, με εξαίρεση τους πολύ πλούσιους, να μπορούν να φοιτούν σε ένα γενικό σχολείο για χάρη των ίσων ευκαιριών, υποθέτοντας ότι μια τέτοια προσέγγιση θα ωφελούσε μαθητές από μειονεκτικά υπόβαθρα, χωρίς να βλάψει τους άλλους.
-Κάθε παιδί θα πρέπει να φοιτά στο σχολείο στο οποίο θα του ανατεθεί με λογισμικό που σχεδιάζει σχολικούς χάρτες στοχεύοντας σε μια ισορροπία σύμφωνα με κοινωνικό-δημογραφικές μεταβλητές, όπως το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων. Θα είναι ο ταχυδρομικός τομέας, που θα καθόριζε το σχολείο στο οποίο πρέπει να πάει κάθε παιδί, και όχι ο γονέας.
-Όλα τα εξωσχολικά προγράμματα να είναι δωρεάν και μη επιλεκτικά, άρα θα καταργηθούν τα συγκεκριμένα προγράμματα, το Διεθνές Πρόγραμμα και όλα τα άλλα προγράμματα που συνεπάγονται πρόσθετο κόστος (Αθλητισμός-σπουδές, Τέχνες-σπουδές).
-Οι νέοι που θα ήθελαν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό υψηλού επιπέδου θα πρέπει να το κάνουν εκτός σχολικών ωρών. Δε θα υπήρχαν άλλα αθλήματα που να συνδέονται με αθλητικές ομοσπονδίες στα σχολεία.
-Τα σχολεία θα μπορούσαν να προσφέρουν επιλογές για λίγες ώρες την εβδομάδα, χωρίς επιπλέον κόστος και χωρίς επιλογή. Οι μαθητές θα επέλεγαν δύο ή τρεις δραστηριότητες ανά έτος, για να δοκιμάσουν μια ποικιλία δραστηριοτήτων και να εξασφαλίσουν δίκαιη πρόσβαση.
-Τα ιδιωτικά σχολεία που επιθυμούν να συνεχίσουν να επιδοτούνται μπορούν να διατηρήσουν τον ανεξάρτητο τρόπο λειτουργίας τους, σύμφωνα με τους κανόνες που αναφέρονται παραπάνω. Θα καλωσόριζαν τους μαθητές που τους είχαν ανατεθεί. Θα μπορούσαν να βρουν ένα «χρώμα», για παράδειγμα, θα μπορούσαν να επιλέξουν να επικεντρώσουν το εκπαιδευτικό τους έργο στο δάσος, εάν υπάρχει δάσος κοντά.
-Τα θρησκευτικά ή πολιτιστικά σχολεία (όπως τα Ελληνικά ή τα Αρμενικά σχολεία) δε θα μπορούσαν πλέον να επιδοτούνται.
-Τα ιδιωτικά σχολεία που ειδικεύονται στην ειδική αγωγή για άτομα με ειδικές ανάγκες θα διατηρηθούν ως έχουν.
Σύμφωνα με την Ομοσπονδία ιδιωτικών σχολείων του Κεμπέκ, οι συζητήσεις για το οικονομικό μοντέλο που παρουσίασε η Σχολή αποκάλυψαν από κοινού σημαντικές ελλείψεις. Μεταξύ άλλων, δε λαμβάνει υπόψη τις δαπάνες που πραγματοποιούν τα επιδοτούμενα ιδιωτικά σχολεία για την πληρωμή των μισθών ορισμένου προσωπικού και τα έξοδα που σχετίζονται με κτίρια ή χρέη. Επιπλέον, η εκτίμηση του αριθμού των γονέων που θα επέλεγαν μη επιδοτούμενα ιδιωτικά σχολεία έγινε χωρίς να ληφθούν υπόψη οι διάφορες μελέτες του Κεμπέκ για την ελαστικότητα των τιμών και ο αριθμός αυτός είναι σαφώς υπερεκτιμημένος.
Επίσης, το FEEP πιστεύει ότι η επιλογή σχολείου και προγράμματος από οικογένειες και νέους αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα, επιπλέον κατοχυρωμένο από το νόμο και το Χάρτη, και ότι αυτό συμβάλλει στην ποιότητα της εκπαίδευσης, στα κίνητρα, στην επιμονή και στην επιτυχία του μαθητή. Είναι της γνώμης ότι η γενίκευση του συνηθισμένου σχολικού μοντέλου δεν είναι καλός τρόπος για μεγαλύτερη ισότητα και επιτυχία στην εκπαίδευση. Είναι πεπεισμένη, ότι το ίδιο σχολείο για όλους μπορεί να μην είναι το κατάλληλο σχολείο για τους περισσότερους. Η FEEP συναντήθηκε επίσης με το γραφείο του Υπουργού Παιδείας και ξεκίνησε την περιοδεία της στα πολιτικά κόμματα, για να μοιραστεί μαζί τους τη γνώμη της για την πρόταση αυτή. Το École ensemble μια εκστρατεία υπογραφών για την υποστήριξη του κινήματος, που έχει φτάσει όμως μόνο τις 1600.
Ο Χρίστος Αδαμόπουλος επίσης εξέφρασε την πλήρη αντίθεσή του στις προτάσεις του κινήματος École ensemble αποκαλώντας αυτές «την αρχή του τέλους της ιδιωτικής εκπαίδευσης στο Κεμπέκ» προσθέτοντας την ελπίδα του να μην επηρεαστεί η κυβέρνηση από το κίνημα αυτό.
Οι διεφθαρμένοι πολεμιστές της διαφθοράς
Ακούγεται οξύμωρο αλλά δεν παύει να είναι αληθινό. Χρόνια διαρροών απορρήτων στα ΜΜΕ από την αστυνομική ομάδα καταπολέμησης της διαφθοράς του Κεμπέκ προήλθαν από το διευθυντή της, συμπεραίνει η υπηρεσία ελέγχου της αστυνομίας του Κεμπέκ. Το έκανε, πιστεύουν, για να προωθήσει τη δική του καριέρα ως επικεφαλής της αστυνομικής ομάδας υψηλού προφίλ κατά της διαφθοράς της επαρχίας, που ονομάζεται UPAC.
«Η θεωρία είναι ότι ο Robert Lafrenière ενορχήστρωσε ένα σύστημα ελεγχόμενων διαρροών σχετικά με τις συνεχιζόμενες έρευνες στη UPAC με στόχο την ανανέωση της πρόσληψής του ως επίτροπος της UPAC και τη δημιουργία της UPAC ως εξειδικευμένης αστυνομικής δύναμης», ανέφερε μια δικαστική απόφαση που αποκαλύφθηκε τη Δευτέρα 30 Μαΐου 2022, περιγράφοντας μαρτυρία από το BEI, το πρακτορείο που ερευνά τις παραβάσεις της αστυνομίας στο Κεμπέκ. Το συμπέρασμα του BEI συμμερίστηκαν και άλλοι, συμπεριλαμβανομένου του γραφείου του εισαγγελέα του Στέμματος, έγραψε ο δικαστής Andre Perreault στην απόφασή του.
Η θεωρία έχει επίσης δημοσιοποιηθεί στο παρελθόν, αλλά ποτέ δε διατυπώθηκε με τόση λεπτομέρεια ή από μια τόσο αξιόπιστη πηγή, όπως ο ντετέκτιβ της BEI, Michel Doyon, ο οποίος είχε επιφορτιστεί να ερευνήσει τη μακρά ιστορία των διαρροών. Σε κατάθεση ενόρκως, είπε ότι η ομάδα του μπόρεσε να εντοπίσει ορισμένες διαρροές σε συγκεκριμένα άτομα που πίστευε ότι ενεργούσαν σε συνεννόηση με τον προϊστάμενό τους, Lafrenière – ο οποίος συμπέρανε ότι η BEI ήταν προσωπικά συνδεδεμένη με έξι διαρροές.
Ένας από τους αναπληρωτές του Lafrenière στο UPAC ήταν συνδεδεμένος με οκτώ, ένας άλλος με τρεις διαρροές και ένα τρίτο άτομο με δύο. Ο Doyon κατέθεσε επίσης, ότι οι διαρροές φαινόταν να συγχρονίζονται με μεγάλες πολιτικές στιγμές στην πόλη του Κεμπέκ, όταν επανήλθαν στο χρονοδιάγραμμά τους.
«Ο Doyon δήλωσε ότι η έρευνά του αποκαλύπτει ότι ορισμένες διαρροές ή ερευνητικές στρατηγικές του UPAC συγχρονίζονται με κομβικές ημερομηνίες στην πολιτική ατζέντα της Εθνοσυνέλευσης», ανέφερε η απόφαση. Ο Lafrenière είπε στα ΜΜΕ ότι βρίσκει τους ισχυρισμούς «παράλογους» και ότι «αμαυρώνουν τη φήμη του», υποστηρίζοντας ότι οι διαρροές έπληξαν ορισμένες από τις βασικές υποθέσεις του.
Το UPAC είναι η αστυνομική ομάδα που ερεύνησε τον Jean Charest καθώς και ορισμένους άλλους φιλελεύθερους πολιτικούς υψηλού προφίλ, συμπεριλαμβανομένης της πρώην αναπληρώτριας πρωθυπουργού Nathalie Normandeau, η οποία αντιμετώπισε σοβαρές κατηγορίες για ένα υποτιθέμενο σχέδιο δημοσίων έργων βόρεια του Μόντρεαλ, σε μια μονάδα επεξεργασίας νερού στο Boisbriand.
Η Normandeau συνελήφθη για πρώτη φορά το 2016, αλλά μέχρι το φθινόπωρο του 2020, όλες οι κατηγορίες της είχαν αποσυρθεί ή πάγωσαν – οι υπόλοιπες παρέμειναν απλώς και μόνο επειδή η διαδικασία είχε πάρει τόσο πολύ χρόνο, που περιπλέκεται από τις διαρροές των μέσων ενημέρωσης γύρω από την υπόθεση.
Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, ένας συνασπισμός μέσων ενημέρωσης του Κεμπέκ, συμπεριλαμβανομένης της Bell Media, παρενέβη, σε μια προσπάθεια να δημοσιοποιήσει πλήρως την απόφαση του δικαστηρίου, ένα αίτημα που τελικά έγινε δεκτό. Οι διαρροές κατέληξαν να αλλάξουν την πορεία της δίκης της Normandeau, αλλά υπήρξαν και άλλες διαρροές που αφορούσαν άλλες έρευνες, συμπεριλαμβανομένης αυτής για το Charest.
Ο Lafrenière είπε στη La Presse ότι οι διαρροές έπληξαν σημαντικά την έρευνα του Charest. Κάποτε αξιωματικός της Sureté du Quèbec, ο Lafrenière πέρασε δύο χρόνια στο υπουργείο δημόσιας ασφάλειας του Κεμπέκ, προτού διοριστεί επικεφαλής του ολοκαίνουργιου UPAC το 2011, μία μη μόνιμη μονάδα.
Το 2016 – περίπου τέσσερα χρόνια μέσα στη δίνη των συνεχιζόμενων διαρροών σχετικά με το έργο της μονάδας – διορίστηκε για δεύτερη πενταετή θητεία. Αλλά αφού υπηρέτησε μόνο το μισό, παραιτήθηκε ξαφνικά το 2018 και έκτοτε διατηρεί χαμηλό προφίλ. Διαμαρτυρήθηκε στη La Presse ότι ποτέ δεν του ζήτησαν από το BEI να υπερασπιστεί τη δική του θέση ή να εξηγήσει γιατί θα εξασκούσε τις δικές του έρευνες με τον τρόπο που ισχυρίστηκαν στο δικαστήριο.
«Η οικογένειά μου υποφέρει, οι φίλοι μου υποφέρουν. Είχα μεγάλη φήμη και τώρα, επειδή έκανα τη δουλειά μου, με περιθωριοποιούν», είπε στα ΜΜΕ. Στην απόφαση που κυκλοφόρησε πρόσφατα, ο δικαστής Perreault αφιερώνει ιδιαίτερη προσοχή στην ανίχνευση των διαφόρων ερευνών που προσπάθησαν να φτάσουν σε βάθος για το ποιος έκανε τις διαρροές, γράφοντας ότι ορισμένες από αυτές φαινόταν να είναι καταδικασμένες από την αρχή.
Για παράδειγμα, η UPAC διεξήγαγε τη δική της εσωτερική έρευνα για τις διαρροές, αλλά «ξεκίνησε ενώ ο κ. Lafreniere γνώριζε ότι ήταν η διοίκηση της UPAC που ήταν υπεύθυνη γι αυτό», κατέθεσε η BEI.
Ο Perreault έκρινε ότι οι διαρροές κατέστησαν αναγκαία την αναστολή της διαδικασίας κατά της Normandeau και ότι, ενώ δεν ήταν δουλειά του να καθορίσει πέρα από εύλογη αμφιβολία ποιος ήταν ακριβώς ο υπεύθυνος, οποιοσδήποτε αστυνομικός θα έπρεπε να γνωρίζει καλύτερα.
Ειδικότερα, επεσήμανε το παράλογο της ιδέας ότι μια ψευδής εσωτερική έρευνα θα διενεργηθεί από την UPAC, για διαρροές από την UPAC και θα υπονομευόταν από άτομα που βρίσκονταν επικεφαλής της UPAC – γνωρίζοντας πολύ καλά ότι μια άλλη, ανεξάρτητη έρευνα θα έπρεπε αργότερα να διεξαγόταν, καθυστερώντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Θα έπρεπε να ήταν προφανές ότι αυτού του είδους η καθυστέρηση θα έθετε σε κίνδυνο την ίδια τη δίκη, έγραψε ο δικαστής.
Έρμαιο των παραγοντίσκων;
Μία σχεδόν εβδομάδα πριν τις κοινοτικές εκλογές και οι υπό εξέλιξη αντιπαραθέσεις μεταξύ των υποψηφίων ομάδων προεξοφλούν, ότι η πορεία σε καμία περίπτωση δεν προβλέπεται να είναι ομαλή… Ενόψει λοιπόν της κλιμακούμενης έντασης, βρήκαν την ευκαιρία ορισμένοι που θέλουν να το παίζουν παραγοντίσκοι, να ξαναβγούν στο μεϊντάνι και να διεκδικήσουν εκ νέου ρόλο. Κυκλοφορούν λοιπόν διάφορα μηνύματα στο διαδίκτυο που προκαλούν το γέλωτα, όπως: «ευρισκόμεθα προ των πυλών της εξουσίας…», η οποία εξουσία μπορεί να είναι κάποιοι αθεράπευτοι εξουσιομανείς… Ακολουθούν: «εκπροσωπώ τους τάδε…», χωρίς ωστόσο οι τάδε να έχουν ιδέα πως χρησιμοποιούν το όνομά τους. Και από τα πιο αστεία: «αποφασίζω και διατάσσω…». Πρόκειται κυρίως για αποκομμένους, που κατηγορούν δεξιά και αριστερά τον τάδε ή τον δείνα, για να επιτύχουν τον οποιονδήποτε σκοπό. Επιμένουν δε να πλασάρουν εαυτούς ως «ρυθμιστές» και πιστεύουν ότι απέκτησαν πρωταγωνιστικό ρόλο, επειδή κάνουν προεκλογικό θόρυβο!
Είναι οι κατά φαντασία «ηγήτορες», που έχουν όλες τις λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ήμερα ο ταλαίπωρος οργανισμός και προσπαθούν να περάσουν τα «σωτήρια» μηνύματα μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα των μετρημένων στα δάκτυλα «φίλων»… Βέβαια, δε λείπουν και οι πιστοί «ιπποκόμοι». Πρόκειται για τους «ακόλουθους», που δίχως δεύτερη ματιά, δε χάνουν ούτε δευτερόλεπτο να κάνουν like στην κάθε ανούσια ανάρτηση…
Διαπιστώνουμε λοιπόν, ότι και σε αυτές τις εκλογές, δεν απουσιάζουν οι γνωστοί -και μη εξαιρετέοι- τύποι που το παίζουν παραγοντίσκοι και ρυθμιστές των εκάστοτε εκλογικών διαδικασιών. Τους παρακολουθούμε με «ιδιαίτερο ενδιαφέρον» όλο αυτό το διάστημα, σε χρόνο που θέλουμε να… σκοτώσουμε και όντως έχει αρκετή πλάκα. Τόσο τα γελοία επιχειρήματά τους όσο και αυτά που σκαρφίζονται, τους αφήνουν ανεπανόρθωτα εκτεθειμένους στα μάτια της τοπικής κοινωνίας, χωρίς μάλλον οι ίδιοι να το έχουν αντιληφθεί.
Τώρα θα μου πείτε, εκλογές χωρίς αυτούς δεν υπάρχουν. Συμφωνώ και το θεωρώ ως η χιουμοριστική πτυχή της προεκλογικής περιόδου. Από την άλλη όμως, έχουμε υποχρέωση να τα επισημαίνουμε, γιατί κάνουν ζημιά στον οργανισμό αλλά και στους επίδοξους υποψηφίους. Η κοινότητά μας, στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, περισσότερο από άλλοτε, χρειάζεται σύμπνοια και συνεργασία, ώστε να αποφύγει το επερχόμενο «τσουνάμι» της ηθικής και οικονομικής αβεβαιότητας.
Στις επικείμενες εκλογές της 12ης Ιουνίου 2022, αρκετοί πρόθυμοι συμπάροικοι επέλεξαν οικειοθελώς να διαθέσουν τον πολύτιμο χρόνο τους, για να υπηρετήσουν εθελοντικά τον πολύπαθο οργανισμό της παροικίας μας.
Νέοι, ως επί τω πλείστων, αξιόλογοι, καταξιωμένοι επαγγελματίες και επιχειρηματίες από όλα τα κοινωνικά στρώματα, καθώς και παλαίμαχοι που αφιέρωσαν τη ζωή τους για την προάσπιση της γλώσσας και την προστασία της πολιτιστικής και θρησκευτικής μας κληρονομιάς.
Η κοινότητά μας διέρχεται κρίση ταυτότητας και περισσότερο από ποτέ άλλοτε χρειάζεται σωστή υποδομή, προγραμματισμό και προπαντός διαφάνεια, ώστε να επανακτηθεί η χαμένη αξιοπιστία και εμπιστοσύνη. Οι… φεϊσμπουκικές υστερίες δεν επιτυγχάνουν τίποτε άλλο, από τον πλήρη ευτελισμό των αυτοδιορισμένων παραγοντίσκων…
Η επανεκκίνηση των κοσμο-εξουσιαστών
Ένας Κράτος πάσχει από πολύ-οργανική ανεπάρκεια όταν κυβερνάται από διεφθαρμένους χαρακτήρες, βεβαίως τούτο προκύπτει αιτιωδώς εκ του αποτελέσματος της διακυβέρνησης του εκάστοτε κόμματος, διότι θα ήτο κατάφωρα άδικο και μεροληπτικά εν προκειμένω να μην συμπεριλάβω άπαντα τα υφιστάμενα κοινοβουλευτικά κόμματα, στρεφόμενος απλώς κατά της παρούσης θνησιγενούς θητείας της κυβερνήσεως.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς
[Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω]
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ
Η θεσμική κοινοβουλευτική ελίτ, υπό την επίφαση του ετερόκλητου ιδεολογικού χρωματισμού, ανήκουσα εις την ίδια καθολικώς κηδεμονευόμενη και πλήρως ελεγχόμενη υπερεθνική ελίτ, συνιστά εκ των ων ουκ άνευ οργανικό συστατικό στοιχείο της εγκαθιδρυθησόμενης παγκοσμιοποιήσεως.
Η ελίτ, δηλαδή, καθίσταται πλήρως ελεγχόμενη, εξ ου και οι πολιτικοί άρχοντες δρουν υποτελώς, ως εντολοδόχοι και έμμισθα μίσθαρνα όργανα των ιθυνόντων νόων, υπό των οποίων εντέλλονται αναφορικώς προς την διοίκηση της Πατρίδας μας.
Η εν Ελλάδι διαφθορά καθίσταται μείζονα αλλά ιδίως επί των ημερών μας, τα δοτά ανθελληνικά κόμματα μετά των Ελληνόφωνων πολιτικών υποζυγίων τους, επιδιώκουν παντί τρόπω να επιβάλλουν δια πυρός και σιδήρου και πάση δυνάμει, τον κοινωνιολογικό και πολιτισμικό εκμαυλισμό της Ελλαδικής κοινωνίας.
Δηλονότι την αποστολή αυτή την εκ πληρούν, αντί τριάκοντα αργυρίων, τα εξωνημένα μέσα μαζικής εξαπατήσεως, τα οποία ενεργούν αποκλειστικά και ανεπαίσχυντα ως όργανα αισχρής και χυδαίας προπαγάνδας, προς την υδαρή κακοποιημένη Ελλαδική κοινωνία πολιτών, η οποία αποδέχεται αδιαμαρτύρητα τον εμπαιγμό και την λοιδορία εκ της κυβερνήσεως, καίτοι η στάση αυτή της πολιτικής ηγεσίας, υποτιμά, απαξιώνει και καταφρονεί δεόντως τους Έλληνας πολίτας παντί τρόπω.
Ο αγεληδόν τρόπος σκέψεως της διανοητικά λοβοτομημένης Ελλαδικής μάζας, η οποία αποδέχεται άκριτα και άκρατα την ποδηγέτηση του υπό των συστημικών μέσων μαζικής εξαπατήσεως, καθίσταται μνημειώδης, για το λόγο ότι θα έπρεπε ο Έλληνας πολίτης να τελούσε εν εγρηγόρσει, δοθέντος ότι έχει υποστεί αλλεπάλληλα πλήγματα εις το φρόνημά του με τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, εκ των τότε «μνημονιακών» κυβερνήσεων, οι οποίες ήγαγαν την Ελλάδα χαιρέκακα εις το στενό εναγκαλισμό των Δανειστών, ουχ ήττον όμως, ενδημεί αφιονισμένος και εμπιστεύεται τους βιαστές τής συνειδήσεως του επί μακρόν.
Τούτο κατεδείχθη και εκ της παγίας πλέον πανδημίας, όπου η κυβέρνηση μέσω των προσφιλών διαύλων της προπαγάνδας διέσπειρε δια της προσφιλούς πρακτικής του «το διαίρειν και βασίλευε», ήτοι τον Εθνικό διχασμό, εκπυρσοκροτώντας μία εμφυλιακή πολεμική, διαχωρίζοντας ακολούθως τους πολίτες, ασφαλώς κατά κατάφωρη παράβαση της Συνταγματικής νομιμότητας, εις νομιμόφρονες – υπάκουους εμβολιασμένους και εις αντιφρονούντες – ανυπάκουους – μη εμβολιασμένους.
Η στρατηγική αυτή του κοινωνικού «Απαρτχάιντ» επιδρούσε εις το συλλογικό ψυχολογικό υποσυνείδητο, επικουρώντας τον εξαναγκαστικό κρατικό πατερναλισμό προς τον στανικό – υποχρεωτικό εμβολιασμό, ούτως ώστε μία μερίδα πολιτών, υπό την δαμόκλειο σπάθη των απειλών, των υποτιμητικών ύβρεων αλλά και εν γένει των περιοριστικών μέτρων, μονομερώς επιστρατευομένων εις βάρος των μη εμβολιασμένων, να ωθηθούν αμελλητί εξαναγκασθέντες προς την συγκατάθεση του εμβολιασμού, προς τυχόν αποφυγή της κοινωνικής κατακραυγής.
Η προπαγάνδα, αποτελεί δηλαδή το κυρίαρχο εργαλείο άσκησης πειθούς και φορτικότητας προς την ετεροκατευθυνόμενη μάζα, η οποία ευθυγραμμίζεται άνευ αντιλογίας, φειδούς και κριτικής σκέψεως προς την κατά συρροή διασπορά ψευδών ειδήσεων των μέσων μαζικής ενημερώσεως, παρακινούμενα υπό την ηθική αυτουργία της πολιτικής ορθότητας της εκάστοτε κυβερνήσεως.
Άρα η ίδια η καθόλα αντιδημοκρατική πολιτεία μεριμνά εξ αρχής να φαλκιδεύσει τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών ελέγχοντας βέβαια και τη Δικαιοσύνη, η οποία ιδίως δια ζητήματα τα οποία άπτονται της δημόσιας σφαίρας δρα, εκ των ων ουκ άνευ, ως παράρτημα της (σας υπομιμνήσκω ενώ η Εισαγγελία παρενέβαινε δια ζητήματα δήθεν υγείας, για το ασύλληπτο σκάνδαλο, συγκεντρώσεως των Πακιστανών εν τω κέντρω της Αθήνας παραμονής Πρωτοχρονιάς, ποιήθηκε την νήσσαν), άρα μιλάμε δια μία επιδημιολογική κρίση προς τους θεσμούς αλλά και δια μία υπερεκχειλίζουσα διαφθορά, εγκάθετων έμμισθων πολιτικών με πολιτικό ανάστημα νάνου, ολίγιστους και υποδεέστερους των περιστάσεων.
Επιπροσθέτως, μία επιπλέον πτυχή διαφθοράς, ασφαλές τεκμήριο δηλαδή περί της έλλειψης Δημοκρατίας, παρά τις όποιες εξ αντιθέτους εκπεφρασμένες αντιλήψεις, συνιστά η παθογόνος νόσος της πολυνομίας, η οποία δεν αρύεται εκ της αειρόου πηγής δικαίου, αλλά όλως τουναντίον προέρχεται από τη βούληση των πολιτικών δήθεν δια των αλλεπάλληλων θεσπίσεων νόμων, να εξυπηρετήσουν ιδιοτελείς σκοπιμότητες και βλέψεις μεταξύ των ημετέρων, παρελκύοντας την κοινή γνώμη περί της λυσιτέλειάς τους.
Σήμερον, όπου κατισχύει η διαφθορά, η συλλογική κατάθλιψη, η πτωχοποίηση και η πλήρης υποτέλεια προς τη σήψη και τον εκμαυλισμό, η Ελλαδική κοινωνία, ούσα πλήρως αλλοτριωμένη και ανήμπορη να αντισταθεί, πλήττεται από την επιβολή νοσηρών προτύπων αμαύρωσης του ανθρώπινου προσώπου, βασιζόμενες εις την, κατά το σύστημα, επιβεβλημένη «αυθεντία» του πολιτισμικού Μαρξισμού, με αποτέλεσμα να συγχίζεται έτι περαιτέρω, άνευ δυνατότητας της παραμικράς αντιστάσεως.
Η μεγάλη επανεκκίνηση των παγκοσμιοποιητών θέτει εις την ατζέντα του πέραν της νοθεύσεως των εθνών δια του εποικισμού τους με μετανάστες, ούτως ώστε να καταλυθεί αυτόχρημα η εθνική κυριαρχία, υποστηρίζει, την ήδη υπάρχουσα, εν Ελλάδι, χρόνια πτωχοποίηση, καθώς και την ύπαρξη πλήρους συγχύσεως προς την υπόσταση των πολιτών, μία δηλαδή πρακτική η οποία ήδη δρομολογείται, με την επελαύνουσα «ρευστότητας του φύλου» της ιδιότυπης ταύτης δικτατορίας.
Η αναδυόμενη παγκόσμια διακυβέρνηση κείται εγγύς, πλην όμως, προς την επικυριαρχία και πρωτοκαθεδρία της, επιβάλλει την κατάλυση των εθνών και των λαών και τη διάλυση της ανθρώπινης διανοίας και ψυχής με την επιβολή κατασκευασμένων και παρά φύση θεωριών, οι οποίες υπό το μανδύα του προοδευτισμού, θα ανάγουν νομοτελειακά την κοινωνία σε παροξυσμό και παράκρουση.
Εν κατακλείδι, το μείζον ζητούμενο καθίσταται η ελευθερία, καθότι, έστιν ότε, ο καθημαγμένος Έλλην, δέον όπως ανανήψει και ανακτήσει την αξιοπρέπεια του, την οποία εκών άκων έχει απεμπολήσει ή άλλως έχει εκχωρήσει εις τους σύγχρονους προβατόσχημους λυκοποιμένες.
