Home Blog Page 353

Μεσαίωνα είχαν οι Δυτικοί όχι οι Έλληνες. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Ta NEA
-
0
Μεσαίωνα είχαν οι Δυτικοί όχι οι Έλληνες. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Μεσαίωνα είχαν οι Δυτικοί όχι οι Έλληνες ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Εάν κοιτάξει κανείς τη λίστα imdb με τις καλύτερες ταινίες που αναφέρονται στο Μεσαίωνα, θα συναντήσει 72 έργα που καταπιάνονται με υποθέσεις Δύσης, Σκανδιναβίας, Ανατολικής Ευρώπης, μέχρι και Ρωσίας. Πουθενά δε θα δούμε κάτι για το Βυζάντιο. Παραδόξως, αυτό θα έπρεπε να χαροποιεί τους Έλληνες. Δίχως οι κινηματογραφιστές και κυρίως το κοινό να το ξέρουν, το Βυζάντιο δε γνώρισε ποτέ Μεσαίωνα! Αυτό αναδεικνύει και αποδεικνύει -κόντρα στο ρεύμα- ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες διανοούμενους.

Βαγγέλης Γεωργίου*

Καθώς το 2021 έχει συμβολικό χαρακτήρα, μίλησα με τον άνθρωπο που έχει ψάξει και αναλύσει το Βυζάντιο σπιθαμή προς σπιθαμή. Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Γιώργος Κοντογιώργης, πρόσφατα ολοκλήρωσε δύο επιπλέον τόμους του εντυπωσιακού έργου «Ελληνικό Κοσμοσύστημα» (εκδόσεις Σιδέρη) οι οποίοι καταπιάνονται με τη Βυζαντινή περίοδο (γ’ και δ’ τόμος). Στην κουβέντα που είχα μαζί του, μου χαρακτήρισε μάλιστα «προσαρματικούς» τους διανοούμενους που διατυμπανίζουν ότι οι Βυζαντινοί ήταν Ρωμαίοι και ότι έγιναν Έλληνες κατά την τουρκοκρατία.

Επειδή το έθνος είναι νεότερο δημιούργημα για τους λαούς που εξήλθαν της φεουδαρχίας, μου λέει ο Κοντογιώργης, κάποιοι Έλληνες διανοούμενοι και ακαδημαϊκοί επιλέγουν τη γενίκευση, προκειμένου να εγγράψουν και τον ελληνισμό στη νεότερη εθνογενετική διαδικασία και μάλιστα ως παρακολούθημα της δυτικής εθνογένεσης. «Δυστυχώς γι’ αυτούς υπάρχουν οι πηγές που βοούν και τους διαψεύδουν. Έχω αποδείξει πόσο ιδεολογικά φορτισμένος είναι ο ισχυρισμός αυτός, πλην όμως ανυπόστατος. Το έθνος είναι φαινόμενο που απαντάται στις ανθρωποκεντρικές κοινωνίες, δεν είναι επινόηση κανενός κράτους» αναφέρει.

«Στο μέτρο που ο ελληνισμός στη διαχρονία του υποστασιοποιείται ανθρωποκεντρικά συγκροτεί έθνος, δηλαδή πολιτισμική συνείδηση κοινωνίας με πολιτικό πρόταγμα ελευθερίας, το οποίο εξελίσσεται σε συνάφεια με τις φάσεις που διέρχεται. Στον ελληνικό κόσμο οι πόλεις επιβεβαιώνουν την αδιάπτωτη ύπαρξή τους καθ’ όλο το Βυζάντιο και καθ’ όλη την τουρκοκρατία, έως ότου τις κατέλυσε η Βαυαρική απολυταρχία μαζί με τη δημοκρατία. Στην παρειά της Δυτικής Ρώμης όντως επήλθε το τέλος των πόλεων τον 5ο αιώνα, καθώς οι κοινωνίες περιήλθαν στη φεουδαρχία».

ΟΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΝ
ΟΜΗΡΟ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟΥΣ ΔΥΤΙΚΟΥΣ

Και επειδή αμφισβητούν την ύπαρξη του έθνους και της συνέχειάς του στον ελληνικό κόσμο, αυτή επιβεβαιώνεται από δύο παραμέτρους, κατά τον καθηγητή. Πρώτον, από την ανθρωποκεντρική συνέχεια του ελληνισμού. Εάν ο ελληνικός κόσμος είχε περιέλθει στη φεουδαρχία θα είχε εκλείψει ως έθνος, ως πολιτισμική συνείδηση κοινωνίας, με πολιτικό πρόσημο την ελευθερία. Όπως συνέβη με τους Ρωμαίους.

Δεύτερον, στο επίπεδο της ελληνικής αναγωγής της ταυτότητάς του. Ο καθηγητής κατέδειξε άλλωστε στους πέντε τόμους του «Ελληνικού κοσμοσυστήματος», εκ των οποίων τρεις για το Βυζάντιο, ότι η ελληνική αναγωγή της ελληνικής ταυτότητας είναι αδιάπτωτη.

Γι΄ αυτό και το Βυζάντιο αντιπροσωπεύει το πιο ολοκληρωμένο ανθρωποκεντρικά στάδιο ως κοσμόπολη και το πιο ελληνικό ως προς την ταυτότητά του. «Αποτελεί ομοθετική προέκταση του ελληνισμού της κρατοκεντρικής, της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής εποχής. Θα ήταν παράδοξο να διατηρήσει την ελληνικότητά του ο ελληνισμός στη Ρώμη και να γίνει Ρωμαίος, όταν οικειοποιήθηκε το ρωμαϊκό ιμπέριουμ».

Σε αντίθεση με αυτό που θέλουν να πιστεύουν κάποιοι δυτικόπληκτοι Έλληνες διανομούμενοι, οι Βυζαντινοί απ’ αρχής μέχρι τέλους δεν έπαψαν να αυτοπροσδιορίζονται αναλόγως ως Έλληνες, ως γραικοί, ως Ρωμαίοι, με την επισήμανση ότι οι προγονοί τους ήταν οι Έλληνες και όχι οι Λατίνοι/Ιταλοί Ρωμαίοι. Εξ ου, όπως μου λέει ο Κοντογιώργης, και άλλαξαν το όνομα τους και από ρωμαϊκό κράτος αυτό-αποκαλούσαν το κράτος τους Βυζάντιο.

«Το επωνύμιο Βυζάντιο είναι βυζαντινό όχι νεότερο πρόσκτημα. Οι βυζαντινοί Έλληνες γνώριζαν για τους αρχαίους απευθείας και ενέγραφαν εαυτούς ως κληρονόμους τους. Στα σχολεία τους διδάσκονταν τον Όμηρο. Ήταν μια εγγράμματη κοινωνία. Οι δυτικοί πληροφορήθηκαν για τους αρχαίους, για την Ευρώπη, για τη νομισματική οικονομία, για τις πόλεις/κοινά κ.λπ. μέσω των βυζαντινών πολύ αργά, όταν οι Έλληνες του Βυζαντίου τους επανάφεραν στη ζωή».

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ

Τόσο στο εξωτερικό, όσο και στην Ελλάδα, κατάφερε να «περάσει» ότι τη συνέχεια μεταξύ αρχαιότητας και νεοτερικότητας τη διασφαλίζει ο δυτικός Μεσαίωνας και όχι το Βυζάντιο. Έτσι, οι Δυτικοί επιδόθηκαν σε μια εργώδη προσπάθεια να αποδείξουν ότι αυτοί ενσαρκώνουν τη συνέχεια μεταξύ αρχαιότητας και νεοτερικότητας. Ωστόσο, κατά τον Κοντογιώργη, από τον ισχυρισμό αυτό απουσιάζει ένας κρίσιμος κρίκος.

«Η Δύση εγγράφεται στη φεουδαρχία επομένως δεν μπορεί να τοποθετηθεί ως σύνδεσμος μεταξύ των δύο ανθρωποκεντρικών περιοχών, της αρχαιότητας και της νεοτερικότητας του 20ού αιώνα. Η Δύση εξήλθε της ιστορίας τον 5ο αιώνα και αγνοούσε επί μακρόν την ύπαρξη της. Την επανάφερε σε ανθρωποκεντρική τροχιά το Βυζάντιο. Το ρόλο τής συνέχειας τον καλύπτει ομοθετικά το Βυζάντιο».

Γι’ αυτόν το λόγο, όπως δείχνει ο καθηγητής, το Βυζάντιο ταξινομήθηκε ως «ξένος πολιτισμός» και μάλιστα στο Μεσαίωνα.

«Έτσι, μόνο η Δύση ηδύνατο να νομιμοποιηθεί στην ηγεσία της νεοτερικότητας και να νομιμοποιήσει το σύστημά της ως δημοκρατικό και την εποχή της ως πρότυπο αναφοράς και ανωτερότητας έναντι κάθε άλλου παραδείγματος της κοσμοϊστορίας. Απέκρυψε με τον τρόπο αυτόν ότι αντιπροσώπευε μια απλώς πρώιμη ανθρωποκεντρική φάση και όχι την ανθρωποκεντρική ολοκλήρωση που αποδίδει η δημοκρατία».

Για τον Κοντογιώργη όμως, αυτό δεν είναι τίποτα άλλο, παρά υφαρπαγή της Ιστορίας και το διακύβευμά της «στοιχειοθετεί τη μεγαλύτερη γνωσιολογική απάτη που επιχειρήθηκε ποτέ μέχρι σήμερα!».

Έτσι ανακήρυξε τη μοναρχία ως ανώτερη της δημοκρατίας, τη φεουδαρχική απολυταρχία ως ανώτερη της κοσμόπολης, τον κρατοκεντρισμό ως τελικό στάδιο με την εξαφάνιση της οικουμένης. Κατέληξε έτσι να πείσει την εποχή της, ότι η εξέλιξη του κόσμου σταματάει στο πρότυπό της, και ότι οποιαδήποτε αμφισβήτηση του σήμερα μόνο οπισθοδρόμηση μπορεί να επιφέρει. Δεν είναι τυχαίο ότι στη διανόηση της νεοτερικότητας η εξέλιξη του κόσμου τελείωσε, δεν υπάρχει επόμενο στάδιο στην κοινωνική βιολογία του σήμερα.

Ο ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ ΚΑΙ
Ο «ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ» ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ

Στην ιστορία, συνήθως γίνονται απλοποιήσεις είτε για λόγους κατανόησης είτε για άλλους «σκοπούς». Άραγε είναι σωστό να ρωτήσουμε αν ο Μεσαίωνας που βίωσε ο Γάλλος ή ο Τσέχος, αν διαφέρει από αυτόν του Βυζαντινού Έλληνα; Ο Κοντογιώργης το θεωρεί παραπλανητικό κάτι τέτοιο. «Μη σας παραπλανά η έννοια του Μεσαίωνα. Δεν πρόκειται για κάποιους μέσους χρόνους αλλά για την περιέλευση της Δύσης/δυτικής Ρώμης στη δεσποτεία/φεουδαρχία, που σηματοδότησε την έξοδό της από την ιστορία. Οι λαοί του «Μεσαίωνα» λοιπόν ανήκαν στην κατηγορία των δουλοπαροίκων».

Ο καθηγητής είναι ξεκάθαρος: «Το Βυζάντιο δεν ανήκει στο «Μεσαίωνα! Δεν περιήλθε στη φεουδαρχία, αλλά συνέχισε να βιώνει το ελληνικό κοσμοσύστημα μικρής κλίμακας», γι’ αυτό «όποιος ταξινομεί το Βυζάντιο στο Μεσαίωνα ή αγνοεί τα θεμελιώδη της κοσμοϊστορίας ή είναι ιδεολογικά διατεταγμένος». Η περιοδολόγηση – αρχαιότητα, μεσαίωνας, νεοτερικότητα, είναι παραπλανητική θεωρεί ο καθηγητής.

«Μια ορθή περιοδολόγηση της ανθρωπότητας περιλαμβάνει, αφενός το δεσποτικό κόσμο και αφετέρου τον ανθρωποκεντρικό κόσμο. Ο τελευταίος ενσαρκώνει το ανθρωποκεντρικό κοσμοσύστημα στις δύο μείζονες φάσεις του, την κρατοκεντρική και την οικουμενική, που στη συνέχεια θα μεταλλαχθεί ως προς την κλίμακα για να φτάσουμε στο κράτος – έθνος. Με λίγα λόγια, ο βυζαντινός άνθρωπος ζει σε καθεστώς ατομικής και ευρέως κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας στις αγροτικές και στις αστικές πόλεις/κοινά και στο σύνολο της κοσμόπολης» σημειώνει.

ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΥΠΗΡΧΑΝ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ

Τόσο σε ταινίες, όσο και σε βιβλία, θα δει κανείς ότι για τη δυτική δημοκρατία θεωρείται πολύ σημαντικό έγγραφο η Μάγκνα Κάρτα, καθώς έτσι ξεκίνησε ο έλεγχος των βασιλέων που εξελίχθηκε αργότερα ως θεσμός. Στο Βυζάντιο αντίστοιχο υπήρχε, υποτίθεται θεοκρατία και απόλυτη μοναρχία. Ωστόσο, δεν απέχει τίποτα περισσότερο από την αλήθεια από αυτόν το μύθο.

«Η Μάγκνα Κάρτα δεν έχει καμία σχέση με τη δημοκρατία» λέει ορθά – κοφτά ο Κοντογιώργης, για τον απλούστατο λόγο, ότι η Μάγκνα Κάρτα «είναι ένα αποκλειστικά ενδοφεουδαλικό έγγραφο που ρυθμίζει τις σχέσεις αφενός μεταξύ πάπα και αγγλικής φεουδαρχίας και αφετέρου μεταξύ των φεουδαρχών και το απολυταρχικού μονάρχη».

Για του λόγου το αληθές, ο Έλληνας διανοούμενος, με μετέφερε χρονικά έξι αιώνες μετά τη Μάγκνα Κάρτα, στη Μεγάλη Βρετανία του 1830, όπου μόλις το 7% των άρρενος πληθυσμού της Βρετανίας διέθετε δικαίωμα ψήφου, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού ζούσε σε καθεστώς δουλοπαροικίας!

«Η εξαπάτηση αυτή του κοινού λαού εξακολουθεί και σήμερα να κρατεί καλά. Η αυστηρά ολιγαρχική μοναρχία που επικρατεί καθολικά στις ημέρες μας αποκαλείται δημοκρατία. Ο μονάρχης στο σημερινό σύστημα κατέχει το σύνολο του πολιτικού συστήματος και άρα του κράτους, η δε εξουσία του ασκείται ευθέως επί ενός εκάστου των υπηκόων του. Συγχρόνως ο ίδιος, το σύνολο του πολιτικού προσωπικού, είναι εκτός κράτους δικαίου, υπεράνω του νόμου, ανέκκλητος, και χωρίς να υπόκειται στον παραμικρό έλεγχο για τα πεπραγμένα του».

Ενώ λοιπόν στη Δυτική Ευρώπη συνέτασαν τέτοια ενδοφεδουαλικά έγγραφα, στο Βυζάντιο, όπως μου εξήγησε ο Κοντογιώργης, ο βασιλέας – και όχι αυτοκράτορας – εκλέγεται από το δήμο της Κωνσταντινούπολης και τη σύγκλητο, υπόκειται στον έλεγχό τους, είναι ανακλητός και, σε αντίθεση με το σημερινό μονάρχη/πρωθυπουργό που είναι πολιτικά κυρίαρχος, ασκεί απλώς εξουσία εννόμου επιστασίας. Ο Βυζαντινός μονάρχης δεν ασκεί επομένως άμεση εξουσία επί του πολίτη, ο οποίος υπόκειται στη δημοκρατική πολιτεία της πόλης/κοινού. Θεμέλιο της κεντρικής πολιτείας είναι ο δήμος και η σύγκλητος βουλή, όχι ο βασιλέας, ο οποίος εκλέγεται, ελέγχεται και ανακαλείται, ενώ η εξουσία του σταματάει στα τείχη των πόλεων, δε συναντιέται ευθέως με τον πολίτη που στεγάζεται στην πόλη.

ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΗΡΞΕ ΣΤΗ ΔΥΣΗ,
ΟΧΙ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Αν και στον τέταρτο τόμο του εντυπωσιακού έργου του «Το ελληνικό κοσμοσύστημα» μπορεί κανείς να δει συγκεκριμένα πως δούλευε το «σύστημα» στο Βυζάντιο, ο Κοντογιώργης μου έδωσε μια γεύση, το γεγονός ότι στο Βυζάντιο λοιπόν, είχανε μονάρχη σε αντιπροσωπευτική ως προς το κεντρικό πολιτικό σύστημα κοσμοπολιτεία, όχι σε μοναρχευομένη ολιγαρχία.

«Στη μια περίπτωση λειτουργεί ο δήμος, στην άλλη ο σκέτος μονάρχης. Το γεγονός ότι η θητεία του βυζαντινού βασιλέα ενός είναι ισόβια – πλην όμως ελευθέρως ανακλητή – ενώ του σημερινού μονάρχη είναι με χρονικό προσδιορισμό πλην όμως μη ανακλητή – δεν αλλάζει το πράγμα, αφού ακόμη και η μη ισοβιότητα καταστρατηγείται μέσω της κομματικής χειραγώγησης».

Παρόλα αυτά, πολλοί Έλληνες διανοούμενοι και φυσικά Δυτικοί φρόντισαν να περάσουν στον κόσμο, ότι το Βυζάντιο ήταν μια απολυταρχική αυτοκρατορία ακόμα και θεοκρατία. Η πραγματικότητα είναι όμως πολύ διαφορετική. «Η απολυταρχία, η θεοκρατία και η αυτοκρατορία ανάγονται στην κρατική δεσποτεία, προϋποθέτει φεουδαλική κοινωνία και ιδιοκτησιακή αντίληψη του κράτους από το δεσπότη. Η συνοχή στο κράτος αυτό συντελείται στο πρόσωπο του, όχι στην πολιτισμική συνάντηση της κοινωνίας. Το Βυζάντιο είναι οικουμενική κοσμόπολη με δημοκρατικές πολιτείας στις πόλεις και ένα αντιπροσωπευτικό σύστημα στο Κέντρο».

Γι΄αυτό και το Βυζάντιο δεν ήταν απολυταρχία, ούτε θεοκρατία, ούτε αυτοκρατορία. Αυτό που επίσης παρατηρεί ο Έλληνας διανοούμενος, είναι πως αγνοείται ότι στο Βυζάντιο δεν υπήρχε δουλεία, κυριαρχούσε η εταιρική οικονομία και συντελούνταν η καθολική μετάβαση στην πολιτειοτική κοινωνία. Η εκκλησία στο Βυζάντιο λειτουργεί ως εκκλησία του δήμου των πιστών, ο κλήρος υπάγεται στη δημοκρατική πολιτεία της πόλης και όπως μαρτυρούν οι πηγές, υπήρξε ένας εκ των θεματοφυλάκων του νομικού πολιτισμού της ελληνικής οικουμένης. Ουδέποτε περιήλθε στη δεσποτεία, όπως η καθολική εκκλησία.

*O Βαγγέλης Γεωργίου είναι ερευνητής δημοσιογράφος. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία, Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές. Έχει εργαστεί στο Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών (ΙΣΤΑΜΕ), αργότερα στην τηλεοπτική εκπομπή «Πρωταγωνιστές» και στο protagon.gr. Υπήρξε ιδρυτής του ιστότοπου δημόσιας διανόησης greeklish.info. Έρευνές του έχουν δημοσιευτεί στα Foreign Affairs, Hot Doc, Huffington Post, ThePressProject, Infowar, Εικονογραφημένη Ιστορία, Ιστορικά Θέματα, Στρατιωτική Ιστορία, Lifo και άλλα. Συμμετείχε στην έρευνα του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Επικοινωνίας (Ε.C.I.) και του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα για την ξένη επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα (2019). Από το 2017 ανήκει στη συντακτική ομάδα του SLpress.gr.

Γιατί «αποτυγχάνουν» τα lockdown;

Ta NEA
-
0
Γιατί «αποτυγχάνουν» τα lockdown;
Και στην Ελλάδα – αλλά και διεθνώς – διαπιστώνεται ότι τα μέτρα τύπου lockdown δε δείχνουν να έχουν την αναμενόμενη απόδοση | Σε αυτό συντελούν διάφοροι παράγοντες

Εάν κανείς παρατηρήσει τη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα, θα μπορέσει να εντοπίσει δύο προβλέψεις που δεν επαληθεύτηκαν. Η πρώτη αφορούσε ότι τα ρεβεγιόν των Χριστουγέννων με τις αυξημένες κοινωνικές συναναστροφές θα πυροδοτούσαν μια έκρηξη κρουσμάτων, που δεν υπήρξε, και η δεύτερη, ότι τα αυστηρότερα μέτρα από το Φεβρουάριο και μετά θα περιόριζαν το τρίτο κύμα, που μέχρι τώρα δεν έχει συμβεί.

Παναγιώτης Σωτήρης

Οι διαπιστώσεις αυτές έρχονται να υπογραμμίσουν ότι οι πανδημίες και δη αυτές ιογενών λοιμώξεων του αναπνευστικού, είναι φαινόμενα ιδιαίτερα σύνθετα και κυρίως πιο σύνθετα από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα μέτρα που λαμβάνουμε εναντίον τους.

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
ΤΩΝ LOCKDOWN

Η στρατηγική των lockdown όπως και αυτή των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης, στηριζόταν όντως σε ορισμένες διαπιστώσεις που γνωρίζουμε για τη συμπεριφορά τέτοιων ιών, που διασπείρονται μέσα από τις πρακτικές της ανθρώπινης κοινωνικότητας.

Σύμφωνα με αυτό το σχήμα, εάν περιορίσουμε ριζικά τις στιγμές στις οποίες οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με άλλους ανθρώπους περιορίζουμε τη μετάδοση του ιού και πιθανώς εάν το κάνουμε με πολύ μεγάλη συνέπεια και προσθέσουμε και τη χρήση μάσκας εκτός οικίας, τότε μπορούμε οριακά να διακόψουμε τις περισσότερες «αλυσίδες μετάδοσης» και δυνητικά ακόμη και να περιορίσουμε σε μεγάλο βαθμό την πανδημία, με τα εμβόλια και το όποιο ποσοστό ανοσίας από νόσηση να συμπληρώνουν τα κενά.

Η στρατηγική αυτή υποστηρίχτηκε αρχικά και διάφορα σενάρια «αποκαλυπτικών προβλέψεων» που σήμερα αμφισβητούνται ως ένα βαθμό, τουλάχιστον ως προς ορισμένες αρχικές παραδοχές τους.

Ωστόσο, η στρατηγική αυτή είχε ένα όριο εξαρχής. Ο βαθμός στον οποίο μπορείς να περιορίσει την ανθρώπινη κινητικότητα και αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους είναι πεπερασμένος. Ή για να το πούμε απλά: δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να «μείνουν σπίτι».

Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο εύρος αναγκαίων εργασιών και υπηρεσιών που δεν μπορούν να διακοπούν, στην υγεία, τον κρατικό μηχανισμό, την ενέργεια, τις τηλεπικοινωνίες, τις εφοδιαστικές αλυσίδες. Επιπλέον, υπάρχουν όρια στο σε ποια κλίμακα οι άνθρωποι μπορούν να περιορίσουν πλήρως τις αλληλεπιδράσεις τους με άλλους ανθρώπους και δη διά ζώσης ακόμη και εάν τις περιορίσουν σε ένα στενό κύκλο. Ακόμη και η λογική ότι περιοριζόμαστε σε μια «φούσκα» κοινωνικών επαφών ο καθένας, στην πραγματικότητα εξακολουθεί να διαμορφώνει μια συνθήκη όπου θα υπάρχουν τελικά πλήθος πιθανών αλυσίδων μετάδοσης. Για να το πούμε διαφορετικά, υπάρχουν όρια αντικειμενικά, στο πόσο θα κρατηθεί ο ιός «έξω από τα σπίτια μας».

Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ

Την περασμένη άνοιξη κυριάρχησε ο φόβος σε πάρα πολλούς ανθρώπους και αυτό ήταν λογικό. Αυτό αποτυπώθηκε παγκοσμίως σε έναν πολύ μεγάλο περιορισμό της κινητικότητας την άνοιξη του 2020. Αυτό αφορούσε και τις ατομικές στάσεις και συμπεριφορές αλλά και τις επιλογές που πήραν εταιρείες αλλά και κράτη.

Αρκεί να αναλογιστούμε, ότι παρότι υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό εργαζομένων που κάνουν τηλεργασία, εντούτοις αρκετοί πηγαίνουν στην εργασία τους, εκτός όλων των άλλων και επειδή θεωρούν ότι ορισμένα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν «από το σπίτι».

Τώρα πια, παρότι υπάρχει αρκετή ανησυχία, δεν υπάρχει ο ίδιος φόβος για έναν άγνωστο εχθρό. Οι άνθρωποι προσαρμόζονται στη νέα συνθήκη και προσπαθούν να συνεχίζουν κατά το δυνατό τη ζωή τους. Θα βάλουν μάσκα και θα βγουν από το σπίτι ή θα πάνε στη δουλειά τους. Επίσης, ανεξαρτήτως επισήμων προτροπών περί του αντιθέτου η διαπίστωση ότι η σοβαρή νόσηση και ο θάνατος εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ηλικία ή από την ύπαρξη σοβαρών υποκείμενων νοσημάτων σημαίνει ότι αρκετοί άνθρωποι, νεότερης ηλικίας, κινούνται με το δεδομένο ενός μικρότερου ρίσκου, τουλάχιστον για τους ίδιους (παρότι υπάρχει το ρίσκο μετάδοσης εν συνέχεια και σε πιο ευάλωτους και ευπαθείς ανθρώπους).

Όλα αυτά συνεπάγονται αναγκαστικά ένα υψηλότερο ποσοστό και κινητικότητας και αλληλεπιδράσεων με άλλους ανθρώπους, σε σχέση με πέρσι. Και αυτό προφανώς αποτυπώνεται τελικά, στη διατήρηση ενός ποσοστού συνεχιζόμενων μεταδόσεων.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΙ ΤΕΛΙΚΑ;

Στη δημόσια συζήτηση συχνά κυριαρχεί η λογική ότι για όλα φταίει ότι δεν πειθαρχούμε όσο πρέπει στα μέτρα. Μάλιστα, συχνά αυτό συνοδεύεται και από επιλεκτική στοχοποίηση που μπορεί να υποκρύπτει από ηθικολογία («φταίνε αυτοί που μαζεύονται στις πλατείες») έως πολιτική προκατάληψη («φταίνε οι διαδηλώσεις»).

Ωστόσο, εάν κανείς ρίξει μια ματιά στα στοιχεία για την κινητικότητα στη χώρα μας που επεξεργάζεται η Google, τότε η εικόνα γίνεται διαφορετικά. Για παράδειγμα, στις 5 Μαρτίου, που είναι η τελευταία ημερομηνία για την οποία υπάρχουν στοιχεία, η κινητικότητα προς χώρους λιανικού εμπορίου και ψυχαγωγίας ήταν κατά μειωμένη 58% σε όλη την Ελλάδα (-61% στην Αττική) σε σχέση με το σημείο αναφοράς (που είναι η αρχή του 2020), η χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών εμφανίζεται κατά 50% μειωμένη (-51% στην Αττική), κίνηση προς τους χώρους εργασίας μειωμένη κατά 36% (-37% στην Αττική).

Όλα αυτά στην πραγματικότητα δείχνουν σημαντικές αλλαγές στον τρόπο ζωής και σημαντικό βαθμό εφαρμογής των μέτρων. Προφανώς και η υποχώρηση της κινητικότητας δεν είναι καθολική, αλλά είναι σαφές ότι σε ένα σημαντικό βαθμό τα περιοριστικά μέτρα έχουν αλλάξει τον τρόπο που ζούμε και μάλλον δεν ισχύει ότι είμαστε «απείθαρχοι» και δεν εφαρμόζουμε τα μέτρα.

ΕΛΛΑΔΑ: ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΨΗΛΑ

ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

Μια ερευνητική ομάδα συγκεντρώνει από την αρχή της πανδημίας για τα μέτρα που έχουν λάβει οι χώρες και διαμορφώνει τον παγκόσμιο δείκτη αυστηρότητας κυβερνητικών μέτρων για την πανδημία (OXFORD COVID-19 Government Response Stringency index).

Αν κανείς ανατρέξει σε αυτόν, θα διαπιστώσει ότι η χώρα μας είναι μία από τις χώρες με τα αυστηρότερα μέτρα, με το σχετικό δείκτη να αγγίζει το 88,89 (όταν η απόλυτη αυστηρότητα είναι το 100) και βρίσκεται πιο ψηλά από αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Άρα, μάλλον το πρόβλημα δεν είναι η χαλαρότητα των μέτρων.

Άλλωστε, δεν είναι βέβαιο ότι η αυστηρότητα των μέτρων εξασφαλίζει και μειωμένη θνητότητα από την πανδημία. Εάν κανείς ανατρέξει στο δείκτη των θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού, θα διαπιστώσει ότι αρκετές χώρες που είναι ψηλά στο δείκτη αυστηρότητας των μέτρων είναι ταυτόχρονα και χώρες με υψηλά ποσοστά θνητότητας. Μάλιστα, στατιστικές αναλύσεις έχουν δείξει ότι δεν είναι τόσο άμεση η συνάρτηση ανάμεσα στο βαθμό που οι άνθρωποι «μένουν σπίτι» και τη θνησιμότητα.

Ο αντίλογος σε όλα αυτά είναι συνήθως, ότι χωρίς αυτά τα μέτρα, απλώς θα είχαμε πολύ περισσότερα θύματα, θέση που ασπάζονται και οι περισσότερες ομάδες ειδικών που συνεργάζονται με τις αντίστοιχες κυβερνήσεις.

ΟΙ ΠΑΝΔΗΜΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΘΕΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Όλα αυτά δείχνουν ότι οι πανδημίες είναι ιδιαίτερα σύνθετα φαινόμενα. Ακόμη και εάν τα μέτρα δείχνουν να πατούν πάνω στην πραγματική γνώση που έχουμε για το πώς μεταδίδονται τέτοιες ιώσεις, εντούτοις η πραγματική «οικολογία» (και με έναν τρόπο «κοινωνιολογία») της διασποράς του ιού, είναι πολύ πιο σύνθετη και ο ιός βρίσκει τρόπο να παρακάμψει τα μέτρα, ιδίως όταν μιλάμε για βάθος χρόνου.

Αυτό προφανώς δε συνεπάγεται κάποιου είδους «μοιρολατρία», αλλά την ανάγκη και για μια άλλη κρίσιμη διάσταση που συχνά την προσπερνούμε: την προστασία των ευπαθών και των ευάλωτων, τόσο σε επίπεδο οργάνωσης της ζωής όσο πλέον και με την επιτάχυνση των προγραμμάτων εμβολιασμού.

Σημαίνει όμως και μια άλλη διάσταση, που επίσης ήρθε στο προσκήνιο μέσα από τον τρόπο που φάνηκαν οι κοινωνικές διαστάσεις της ευαλωτότητας στην πανδημία και η συσχέτιση με παραμέτρους, όπως η κοινωνική ανισότητα, ο ρατσισμός, οι συνθήκες διαβίωσης, ο βαθμός πρόσβασης ή μη σε υπηρεσίες υγείας.

Και αυτό έχει μια μεγάλη σημασία, γιατί ακόμη και εάν δεχτούμε ότι υπάρχουν αντικειμενικά όρια στο να ανακόψουμε πλήρως μια πανδημία, εντούτοις υπάρχουν πάρα πολλά να κάνουμε, ώστε να έχουμε κοινωνίες πιο ανθεκτικές και τελικά πιο υγιείς: επενδύοντας στην κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη, στην κοινωνική προστασία, στη διεύρυνση του «κράτους πρόνοιας», συμπεριλαμβανομένης της πρωτοβάθμιας περίθαλψης και της αναβάθμισης του δημόσιου συστήματος υγείας.

Φεβρουάριος 2021: Μείωση της ανεργίας και αύξηση της απασχόλησης

Ta NEA
-
0
Φεβρουάριος 2021: Μείωση της ανεργίας και αύξηση της απασχόλησης
Το χαμηλότερο ποσοστό στο Κεμπέκ (6,4%) | Στο Newfoundland & Labrador το υψηλότερο (15,3%)

Κατά 259.000 (ποσοστό +1,4%) αυξήθηκαν οι θέσεις εργασίας στον Καναδά το Φεβρουάριο, σε σχέση με τη μείωση 266.000 θέσεων τους δύο προηγούμενους μήνες. Μάλιστα, τόσο στην πλήρη απασχόληση (+88.000, +0,6%), όσο ειδικότερα στη μερική απασχόληση (+171.000, +5,4%) είχαμε αύξηση στις θέσεις εργασίας.

Έτσι, το ποσοστό ανεργίας το Φεβρουάριο μειώθηκε κατά 1,2 ποσοστιαίες μονάδες, στο 8,2%, που είναι το χαμηλότερο ποσοστό από το Μάρτιο του 2020, όταν άρχισε η πανδημία του Covid-19.

Άλλα στατιστικά στοιχεία που ενδιαφέρουν:

-Μεταξύ εκείνων που εργάζονταν με μερική απασχόληση (λιγότερο από 30 ώρες την εβδομάδα) το Φεβρουάριο, σχεδόν το ένα τέταρτο (23,8%) επιθυμούσε εργασία πλήρους απασχόλησης, από λιγότερο από το ένα πέμπτο (18,5%) 12 μήνες νωρίτερα.

-Ο αριθμός των αυτοαπασχολούμενων παρέμεινε αμετάβλητος για δεύτερο συνεχόμενο μήνα και μειώθηκε κατά 7,4% (-213.000) σε σύγκριση με 12 μήνες νωρίτερα.

-Τα κέρδη περιλάμβαναν αύξηση 226.000 (+1,9%) μεταξύ των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα.

-Μεταξύ των εργαζομένων που εργάστηκαν, τουλάχιστον τις μισές συνήθεις ώρες τους το Φεβρουάριο, ο αριθμός των εργαζομένων σε τοποθεσίες εκτός του σπιτιού αυξήθηκε κατά 600.000 καθώς τα σχολεία και άλλοι χώροι εργασίας άνοιξαν ξανά σε αρκετές επαρχίες.

-Σε σύγκριση με 12 μήνες νωρίτερα, υπήρχαν 599.000 (-3,1%) λιγότερα άτομα που απασχολούνταν και 406.000 (+50%) περισσότεροι άνθρωποι εργάζονταν λιγότερο από τις μισές από τις συνήθεις ώρες τους.

-Το Φεβρουάριο, οι συνολικές ώρες εργασίας αυξήθηκαν κατά 1,4%, κυρίως λόγω των κερδών στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο.

ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΣΤΟ ΚΕΜΠΕΚ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΤΑΡΙΟ

Η απασχόληση αυξήθηκε και στο Κεμπέκ (+113.000 / +2,7%) και το Οντάριο (+100.000 / +1,4%), που συμπίπτουν με τη χαλάρωση των περιορισμών δημόσιας υγείας στις περισσότερες περιοχές και των δύο επαρχιών. Η απασχόληση αυξήθηκε επίσης στη Βρετανική Κολομβία, την Αλμπέρτα και τη Μανιτόμπα, ενώ μειώθηκε στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ. Συνολικά, σε 6 επαρχίες η ανεργία μειώθηκε (πράσινο) και σε 4 επαρχίες αυξήθηκε (κόκκινο). Τα ποσοστά ανεργίας (Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2021) έχουν ως εξής:

ΕΠΑΡΧΙΑ              ΙΑΝ. ’21  ΦΕΒ. ’21

NFL                       12,8%     15,3%

PEI                        7,9%       9,2%

NS                        8,3%       8,1%

NB                        8,8%       8,9%

QC                        8,8%       6,4%

ON                       10,2%     9,2%

MAN                    8%          6,8%

SASK                     7,2%       7,3%

ALB                       10,7%     9,9%

BC                        8%          6,9%

Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΝΑΚΤΑ

ΤΙΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΜΗΝΩΝ

Η απασχόληση μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών αυξήθηκε κατά 100.000 (+4,5%) το Φεβρουάριο, με αυξήσεις τόσο σε πλήρη απασχόληση (+36.000, +2,9%) όσο και μερική απασχόληση (+64.000, +6,5%).

Το ποσοστό ανεργίας των νέων μειώθηκε κατά 2,6 ποσοστιαίες μονάδες στο 17,1% το Φεβρουάριο, υψηλότερο από τον ίδιο μήνα ένα χρόνο νωρίτερα (10,4%).

Εξάλλου, οι απώλειες απασχόλησης (από έτος σε έτος) μεταξύ των νέων γυναικών (-181.000 / -14,1%) ήταν σχεδόν διπλάσιες από τις απώλειες που παρατηρήθηκαν μεταξύ των νέων ανδρών (-96.000 / -7,3%).

Η απασχόληση αυξήθηκε κατά 134.000 (+1,1%) μεταξύ των ατόμων ηλικίας 25 έως 54 ετών το Φεβρουάριο, αποκαθιστώντας μεγάλο μέρος των απωλειών θέσεων εργασίας που σημειώθηκαν τον Ιανουάριο, ιδίως μεταξύ των γυναικών που εργάζονται με μερική απασχόληση.

Το ποσοστό ανεργίας για τις γυναίκες της βασικής ηλικίας μειώθηκε 1,3 ποσοστιαίες μονάδες το Φεβρουάριο στο 6,5%, επιστρέφοντας στο χαμηλό που παρατηρήθηκε το Δεκέμβριο. Το ποσοστό ανεργίας για τους άνδρες της βασικής ηλικίας μειώθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες στο 6,9%, το χαμηλότερο ποσοστό από το Μάρτιο του 2020.

Τέλος, η απασχόληση μεταξύ ατόμων ηλικίας 55 ετών και άνω αυξήθηκε κατά 25.000 (+0,6%) το Φεβρουάριο, μετά από τέσσερις μήνες με μικρή ανάπτυξη.

© Statistics Canada

Αυτή τη φορά… δε θα μπορούν να τολμήσουν να πουν… ΟΧΙ

Ta NEA
-
0
Αυτή τη φορά… δε θα μπορούν να τολμήσουν να πουν… ΟΧΙ
Αυτή τη φορά… δε θα μπορούν να τολμήσουν να πουν… ΟΧΙ

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 200 χρόνια από την Εθνική παλιγγενεσία του 1821. Ενώ όμως οι επετειακοί εορτασμοί θα είναι στο απόγειο τους, είναι ήδη εμφανές ότι θα βρίσκεται σε εξέλιξη μία συντονισμένη προσπάθεια για να πειστούμε, ότι η ελευθερία για την οποία θα γίνεται λόγος, για την απόκτηση της οποίας έγιναν τόσες θυσίες, δεν είναι ρεαλιστική και εφικτή πλέον για τους Έλληνες της Κύπρου.

Ξένες και εγχώριες δυνάμεις, προσπαθούν να μας… «συνετίσουν». Να μην έχουμε «υπερβολικές απαιτήσεις» και να μη στοχεύουμε στο υπέρτατο αγαθό της «ατόφιας ελευθερίας», που απολαμβάνουν οι πολίτες και της τελευταίας υποανάπτυκτης χώρας του κόσμου. Πρέπει, κατ’ αυτούς, να αρκεστούμε με την ανελεύθερη «λύση» συνεταιρικού «κράτους» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα. Να ζήσουμε ως ανδράποδα, με «μειωμένα ανθρώπινα δικαιώματα», στην ουσία με… «κουτσουρεμένη» την ελευθερία μας. Σα να ξέχασαν κάποιοι ότι, όταν ερωτηθήκαμε, μέσω του δημοψηφίσματος το 2004, απορρίψαμε τη συγκεκριμένη μορφή «λύσης» με το συντριπτικό 76%. 

Δεν είναι αυτά που σκέφτεται ο κάθε λογικός άνθρωπος, ο οποίος έχει αντιληφθεί πού οδηγούμαστε, ακούγοντας τις θριαμβολογίες των κυβερνώντων για τη «δυναμική παρέμβαση» του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν; Πανηγυρίζουν (λέγοντας περίπου ότι είναι καρπός της δικής τους πολιτικής) γιατί δήλωσε ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής, ότι υποστηρίζει σθεναρά μια διευθέτηση που θα επανενώνει την Κύπρο ως μια Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Είναι ταπεινωτικό και εξοργιστικό ταυτόχρονα να σου υπενθυμίζουν κάθε βράδι στις ειδήσεις, ότι σε θεωρούν ως υποδεέστερο είδος ανθρώπου, που δεν μπορεί να απολαμβάνει τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες.

Στήνεται εις βάρος μας… ακόμα πιο έντεχνα αυτή τη φορά, μια παγίδα, από την οποία δύσκολα θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε.  Στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι θα ασκηθούν τέτοιες πιέσεις από το διεθνή παράγοντα (π.χ. αναβαθμισμένη Αμερικανική ανάμιξη) που οι Έλληνες της Κύπρου δε θα μπορούν να τολμήσουν να πουν… ΟΧΙ. Θα επενδύσουν στην έξαρση της Τουρκικής αδιαλλαξίας, στο πέρασμα του χρόνου (πέρασαν ήδη 47 χρόνια), στην κόπωση των πολιτών και θα εκβιάσουν και πάλι μιλώντας για τελευταίες ευκαιρίες και για… «λύση ή διχοτόμηση». Θα επενδύσουν σε επικοινωνιακά τεχνάσματα και την τεράστια ψυχολογική πίεση που θα ασκηθεί για να πειστούν οι πολίτες ότι… πρέπει να αποδεχθούμε το… αναπόφευκτο, γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Επενδύουν τέλος και στο ισοζύγιο δυνάμεων στο πολιτικό σκηνικό της Κύπρου. Εναποθέτουν πολλές ελπίδες στις ικανότητες των ηγεσιών των κομμάτων που υποστηρίζουν «λύση» Δ.Δ.Ο. Αυτό πρέπει να το έχουν πάντα στο μυαλό τους οι πολίτες αυτού του τόπου. 

Οδηγούμαστε, ξεκάθαρα, σε μια συνομοσπονδιακή «λύση» που θα ονομαστεί Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα, την οποία ευχαρίστως θα αποδεχόταν και η Τουρκία γιατί την εξυπηρετεί πλήρως, ασχέτως με το τι δηλώνουν οι ηγέτες της, που μιλούν πλέον για λύση δύο κρατών, ακριβώς για να πείσουν κι αυτοί με τη σειρά τους (όπως άλλωστε θέλουν τα πείσουν και δικοί μας ηγέτες) ότι η Δ.Δ.Ο. είναι η μόνη εφικτή λύση. 

Οι στόχοι των Τούρκων είναι γνωστοί: Μέσω της Δ.Δ.Ο. με πολιτική ισότητα, την εκ περιτροπής προεδρία και τα τουρκικά βέτο, επιδιώκουν να τινάξουν το «κράτος» που θα δημιουργηθεί στον αέρα. Μέσω της ανασφάλειας που θα επέλθει και μέσω της νομιμοποίησης των εποίκων, θα μας καταστήσουν μειονότητα στην ίδια μας την πατρίδα. Τότε είναι που και οι υπόλοιποι εναπομείναντες θα οδηγηθούν προς την έξοδο (στη φυγή).  Όλα θα είναι έτοιμα πλέον για να καταστεί η Κύπρος (ίσως με ένα νέο δημοψήφισμα) η νέα επαρχία της Τουρκίας. Αναρωτιόμαστε: Πώς είναι δυνατόν οι εγχώριοι θιασώτες της Διζωνικής, να μην αξιολογούν σωστά την κατάσταση; Τι είναι αυτό που κάνει τους κυβερνώντες να προσέρχονται τόσο… πρόθυμοι, στη νέα «άτυπη πενταμερή»;

Οι πολίτες πρέπει να αναλογιστούν τις δικές τους ευθύνες. Πρέπει να το φωνάξουμε όσο πιο δυνατά γίνεται για να ακουστεί και στο εξωτερικό: Ο βασιλιάς είναι γυμνός! Η «λύση» δηλαδή, συνεταιρικού «κράτους» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, δεν είναι λειτουργική και βιώσιμη λύση. Αντιθέτως, θα φέρει νέα δεινά, που θα καταλήξουν στον οριστικό αφανισμό του Κυπριακού Ελληνισμού. Είναι για όλους αυτούς τους λόγους, που επιβάλλεται στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, να δώσουν την ψήφο τους μόνο σε κόμματα που τάσσονται ξεκάθαρα κατά της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Μόνο έτσι θα δοθούν τα σωστά μηνύματα και στους ξένους, τους οποίους φαίνεται ότι πείσαμε ότι είμαστε έτοιμοι να… αυτοκτονήσουμε, αποδεχόμενοι αυτή τη «λύση». «Λύση» συνεταιρικού «κράτους» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, σημαίνει παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία. Σημαίνει… ένωση της Κύπρου με την Τουρκία. Όχι στα σχέδια των εχθρών του Ελληνισμού για «λύση» Δ.Δ.Ο. στην Κύπρο! Τέρμα πια, στο θέατρο του παραλόγου!

Πανίκος Ελευθερίου

Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος – Κύπρος (12.3.2021)

200 χρόνια Ελληνικής Ανεξαρτησίας μόνο στα λόγια;

George Guzmas
-
0
200 χρόνια Ελληνικής Ανεξαρτησίας μόνο στα λόγια;
Ελευθεροστομίες

Σχεδόν όλοι θα μάθατε τον ξυλοδαρμό νεαρού από αστυνομικούς στην Ελλάδα, στη Νέα Σμύρνη στις 7 Μαρτίου. Πριν από τον ξυλοδαρμό, οι αστυνομικοί έδωσαν πρόστιμα σε δύο ζευγάρια που καθόντουσαν για να ξαποστάσουν, όπως εξήγησαν, σε ξεχωριστά παγκάκια, με τις 8χρονες κόρες τους. Ο νεαρός που έφαγε ξύλο ήταν μαζί με παρέα που αντιμίλησαν στους αστυνομικούς για τα πρόστιμα που έδωσαν στις δύο οικογένειες, που καταπάτησαν τα περιοριστικά μέτρα. Οι σκληρές αυτές εικόνες έκαναν το γύρο όλου του κόσμου και παρουσιάστηκαν στις ειδήσεις αμέτρητων τηλεοπτικών καναλιών, ακόμα και στα ειδησεογραφικά όπως το CNN.

ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ

Ενώ λοιπόν απαγορεύονται οι περίπατοι, η ξεκούραση στα παγκάκια, οι συναντήσεις στις πλατείες και οι πιστοί δεν μπορούν να εκκλησιαστούν, οι αρχές κλείνουν κυριολεκτικά τα μάτια σε όλες τοις παράνομες συναθροίσεις, ακόμα και στα ομαδικά παιχνίδια κρίκετ, ποδοσφαίρου που κάνουν οι… μη Έλληνες, στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας – όπως η Πανεπιστημίου – και σε όλη την Ελληνική επικράτεια.

Οι Έλληνες είναι δεσμευμένοι να στέλνουν τα ανάλογα μηνύματα SMS για να μπορούν να κυκλοφορήσουν, αλλιώς θα φάνε πρόστιμο και μπορεί και κάνα… μπερντάκι ξύλο. Οι «άλλοι» ζουν πλήρες ελευθερίες και κάνουν ότι θέλουν.

Το αποκορύφωμα αυτής της κατάστασης, μου το ενημέρωσε ο πιστός αναγνώστης Αλέξανδρος Περαντωνάκης. Η είδηση που μου είπε και αργότερα διάβασα και εξακρίβωσα μου έφερε «αναγούλα».

Στη Λειβαδιά, ομάδα από τους «άλλους» παραβίασε εκκλησία, την οποία βεβήλωσε με όποιο τρόπο μπορείτε να φανταστείτε. Το περιστατικό αυτό συχνά επαναλαμβάνεται, χωρίς να κάνουν τίποτα οι αστυνομικές αρχές. Το περιστατικό μού θύμισε αυτά που μου διηγήθηκε ο πατέρας μου και που διάβασα αργότερα για τη βεβήλωση που υπέστησαν 117 ελληνικές εκκλησίες, καθώς και τα Ελληνικά νεκροταφεία στα ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ το 1955. Παρόμοιες αισχρές πράξεις έκαναν οι ορδές του Αττίλα τον Ιούλιο του 1974, στην εισβολή της Κύπρου και τελευταία στους Αρμενίους, ως νικητές του τελευταίου πολέμου στο Αρσάκη.

ΘΑΜΩΝΕΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Αναρωτιέμαι τα μυαλά που κουβαλούν οι Έλληνες πολιτικοί της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΩΝ 200 ΕΤΩΝ που θέλουν να συνάψουν «καλές σχέσεις» με/από αυτούς που ελευθερώθηκε η Ελλάδα μετά από 400 χρόνια σκλαβιά και που από τότε ως σήμερα επιβάλλονται να (ξανά) σκλαβώσουν την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Θα μου πείτε, εδώ έγιναν και κουμπαριές. Προς τι ακόμα, δεν το έχω καταλάβει. Σώνει και καλά θέλουμε να έχουμε και πιστεύουμε σε καλή γειτονία με αυτούς… Εδώ γελάμε…

Πάντως, ας μην ξεχάσουμε ότι τα τελευταία 20 χρόνια έχουμε κάνει πολλές υποχωρήσεις προς το γείτονα: Αλλοιώσαμε την ιστορία στα σχολικά βιβλία. Κατακεραυνώσαμε τον Ελληνικό λαό με αμέτρητα σήριαλ στην Τουρκική γλώσσα στα Ελληνικά κανάλια, με σκοπό να συνηθίσει το αυτί των Ελλήνων να… ακούει τουρκικά, σε περίπτωση που πάλι θα καταφέρουν να σκλαβώσουν την Ελλάδα μας.

ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΤΟΠΙΟ;

Ευτυχώς που η σημερινή κυβέρνηση κάνει γιγαντιαίες προσπάθειες (μέσω των εξοπλιστικών προγραμμάτων) να αναδιοργανώσει και να εξασφαλίσει όλα αυτά που είναι αναγκαία για να αποτραπεί κάτι τέτοιο στο μέλλον. Δεν ξέρω πόσο ειλικρίνεια κρύβει η Γαλλία, το Ισραήλ, και άλλες χώρες προς την Ελλάδα, αλλά σίγουρα όλες το κάνουν, διότι έχουν να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα, όπως πώληση όπλων, εγκατάσταση βάσεων και μεγαλύτερο μερίδιο στο θαλάσσιο και ορεινό ορυκτό πλούτο της Ελλάδας.

Ακόμα και ο νέος «φιλικός» ρόλος της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής προς την Ελλάδα έχει το σκοπό του. Βλέποντας ότι η Τουρκία συναναστρέφεται με μη ΝΑΤΟΙΚΕΣ χώρες, όπως η Ρωσία και το Ιράν, αγοράζοντας μάλιστα και οπλισμό όπως τους S-400, δείχνει να δίνει περισσότερο εύνοια στην Ελλάδα. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν μεγάλες δυνάμεις συμμαχούν και βοηθούν την Ελλάδα σε διάφορες αναμετρήσεις – μάχη του Ναβαρίνου και οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι – είναι για να πλήξουν έναν κοινό εχθρό.

ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Τελευταίως, η Ελληνική κυβέρνηση έχει δείξει επιτέλους έμπρακτη θέληση για να υπερασπίσει, αν χρειαστεί, την Ελλάδα από το «γείτονα» της. Έχει ξεχάσει όμως την προστασία του ίδιου του λαού της από ορισμένους αλλοδαπούς στο εσωτερικό της, που αγνοούν και αδιαφορούν για τους νόμους της χώρας.

Αντί λοιπόν οι αρχές να κυνηγούν οικογένειες και πολίτες για τα περιοριστικά μέτρα, επιβάλλεται να προστατεύουν τους Έλληνες φορολογούμενους, από κακά στοιχεία που κάνουν τη ζωή τους κόλαση.

Είναι απαράδεκτο σήμερα, να νιώθουν οι πολίτες σε πολλά μέρη της Ελλάδας φοβία, αν τους κλέψουν τα ζωντανά από το αγρόκτημα τους, αν θα εισβάλλουν ληστές μέσα στα σπίτια τους, αν βιαστούν οι γυναίκες τους και τα παιδιά τους και αν βεβηλωθούν οι εκκλησίες.

Το 2018 σφυγμομέτρηση της εφημερίδας «Καθημερινή» απέδειξε ότι 69% των Ελλήνων ζουν με το φόβο μήπως πέσουν θύμα εγκλήματος.

Η πλειονότητα ανησυχεί για τη διάρρηξη στο σπίτι, σε ποσοστό 41,8%, ενώ ακολουθεί η ληστεία ή επίθεση στο δρόμο (31,3%) και η ασφάλεια των παιδιών σε δημόσια μέρη, όπως στο πάρκο ή στη διαδρομή για το σχολείο (30,7%). Το 28% ανησυχεί για τη χρήση ή και τη διακίνηση ναρκωτικών, το 26,7% για «κλοπή του αυτοκινήτου τους» και το 26% μήπως πέσει «θύμα εγκληματικής ενέργειας όσο περιμένουν ή χρησιμοποιούν κάποιο μέσο μαζικής μεταφοράς». Οι δε γυναίκες φοβούνται περισσότερο, μήπως πέσουν θύματα σωματικής βίας (12,2%) και σεξουαλικής κακοποίησης (26,7%).

Γιορτάζοντας την ερχόμενη Πέμπτη 25η Μαρτίου, τα 200 χρόνια της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, πρέπει οι πολίτες να αισθάνονται ασφάλεια και προστασία και όχι «σκλάβοι» στην ίδια τους τη χώρα από κακοποιά στοιχεία, που τα περισσότερα ήρθαν «απ’ έξω».

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ελληνική Επανάσταση οργανώθηκε από μια χούφτα αποδήμων πατριωτών. Οι πράξεις όμως του Ελληνικού κράτους στα 200 χρόνια ανεξαρτησίας δείχνουν ότι τους χρειάζεται μόνο για τα «ωραία λεφτά τους» όταν την επισκέπτονται. Ευχόμαστε αυτό να αλλάξει με την ψήφο των αποδήμων που πρωτοπαρουσίασε το 1978 ο τότε υπουργός Ανδριανόπουλος, που πρέπει να γίνει με πλήρη δημοκρατικά κριτήρια και όχι καλυμμένους διορισμούς γνωστών και φίλων της εκάστοτε κυβέρνησης.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ.

Ανιστόρητη γενιά…

Michael Tellides
-
0
Ανιστόρητη γενιά…
Εσείς τι λέτε;

Εντελώς απαράδεκτο να μη γνωρίζουν οι Έλληνες την ιστορία τους. Όλοι θα πρέπει να έχουν γνώση για τους προγόνους και την καταγωγή τους, να αισθάνονται περήφανοι για το τυχόν καλό και φημισμένο παρελθόν της οικογενείας τους.

Κάθε έθνος άλλωστε επιβάλλεται να γνωρίζει την πραγματική ιστορία του. Όχι αυτή που συγγράφεται από σκοπιμότητες ή επιχειρεί να αλλάξει τα γεγονότα στοχεύοντας σε ιδιαίτερα συμφέροντα, όπως μεθοδικά γίνεται τα τελευταία χρόνια.

Είναι αληθές αυτό που μας παρουσιάζουν οι σύγχρονοι παραχαράκτες της ιστορίας; Εμείς θα πρέπει να κάνουμε τη διασταύρωση των πηγών ώστε να επαληθεύσουμε ή απορρίψουμε τα «σερβιρισμένα» γεγονότα…

Δυστυχώς οι νεοέλληνες στην τεράστια πλειοψηφία τους δεν γνωρίζουν ιστορία και δεν είναι τυχαία η αρνητική αυτή κατάσταση. Το Υπουργείο παιδείας δεν δείχνει το απαραίτητο ενδιαφέρον για τις ιστορικές και φιλοσοφικές σπουδές με αποτέλεσμα η διαστρέβλωση της ιστορίας να διδάσκεται και να αποτυπώνεται με τον πιο προκλητικό τρόπο στα σχολικά βιβλία – και το ειρωνικότερο – από έλληνες «ιστορικούς».  

Το εκπαιδευτικό σύστημα μέχρι πριν από 50 χρόνια ήταν αξιόλογο και πάρα πολύ σοβαρό. Για να έβγαζες μία τάξη έπρεπε να δουλέψεις πολύ σκληρά και ο δάσκαλος έπρεπε επίσης να δουλέψει εντατικά και εάν δεν απέδιδες έμενες στην ίδια τάξη και μία και δύο και τρείς φορές. Τώρα όλα τα παιδιά παίρνουν Α στο Δημοτικό, 20 στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Εάν δηλαδή γράφεις το όνομά σου και κάτι παραπάνω, οπωσδήποτε θα  περάσεις με «άριστα». Αυτό θεωρείται μία κατάκτηση του λεγομένου «νεοταξικού κινήματος», ανιστόρητων εθνομηδενιστών που θεωρούν τους εαυτούς τους Έλληνες…

Πολλοί σήμερα δεν αγαπούν το 1821 γιατί δεν το ξέρουν. Και δεν το ξέρουν γιατί ούτε διδάσκεται σε βάθος, ούτε παρουσιάζεται σωστά. Η Επανάσταση του ’21 ήταν κάτι το μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία. Ήταν ο ξεσηκωμός ενός μικρού έθνους απέναντι σε μια τεράστια αυτοκρατορία.

Το θέμα είναι αρκετά σοβαρό. Όταν δεν γνωρίζουμε την ιστορία μας δεν έχουμε την πείρα του παρελθόντος ούτε και την ικανότητα να προβλέψουμε το μέλλον. Έχει σοφά διατυπωθεί η ρήση: «Λαός που δεν γνωρίζει το παρελθόν του δεν μπορεί να οικοδομήσει το μέλλον του». Πως όμως θα φτάσουμε στην αλήθεια όταν το κράτος αντί να διευκολύνει, αντίθετα προβάλλει εμπόδια στη διδασκαλία των Ιστορικών Επιστημών;

Δυστυχώς τώρα, ενόψει αύξησης της Τουρκικής απειλής, η Ελλάδα μας μετράει την πνευματική της ανεπάρκεια. Αυτή είναι η πραγματικότητα. ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ οι νεοέλληνες την ιστορία τους. Είναι ανιστόρητοι σε τραγικό βαθμό… Ο κλάδος της ιστορίας που έπρεπε να ήταν στην κορυφή των προγραμμάτων των σχολείων, απλά με την ευθύνη του ελληνικού κράτους και την αδιαφορία του αρμόδιου υπουργείου στερεί από τη νεολαία το μεγαλείο της φυλής και το ένδοξο παραδειγματικό παρελθόν.

Το αποτέλεσμα το ζούμε καθημερινά. Δεν έχετε παρά να παρακολουθήσετε Ελληνική τηλεόραση και θα το διαπιστώσετε.

Ευτυχώς εμείς, οι Έλληνες ομογενείς, ακόμα αντιστεκόμαστε…

Αμβλύνονται τα μέτρα για την απαγόρευση κυκλοφορίας

Ta NEA
-
0
Αμβλύνονται τα μέτρα για την απαγόρευση κυκλοφορίας
Η κυβέρνηση Legault στο Κεμπέκ, κατά την τακτική ενημέρωση Τύπου την Τρίτη 16 Μαρτίου, ανακοίνωσε ότι ο χρόνος απαγόρευσης στις ερυθρές ζώνες θα παραταθεί από τις 8:00 μ.μ. στις 9:30 μ.μ.

Η κυβέρνηση Legault στο Κεμπέκ, κατά την τακτική ενημέρωση Τύπου την Τρίτη 16 Μαρτίου, ανακοίνωσε ότι ο χρόνος απαγόρευσης στις ερυθρές ζώνες θα παραταθεί από τις 8:00 μ.μ. στις 9:30 μ.μ. αρχής γενομένης, από την Τετάρτη 17 Μαρτίου 2021. Η νυχτερινή απαγόρευση ισχύει πλέον για πάνω από 2 μήνες.

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσης ότι θα επιτρέψει σε θέατρα και αίθουσες παραστάσεων να ανοίξουν τις πόρτες τους στις κόκκινες ζώνες από τις 26 Μαρτίου. Αυτό θα επιτρέψει στους ανθρώπους να παρακολουθήσουν θεατρικές παραγωγές, δεδομένου ότι τηρούνται τα μέτρα υγείας. Στα μέρη λατρείας θα παρατηρηθεί επίσης αύξηση του επιτρεπόμενου αριθμού ατόμων από 10 σε 25. Τα γυμναστήρια θα ανοίξουν επίσης στις 26 Μαρτίου.

Η ΜΑΧΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ

Η κυβέρνηση επανέλαβε τη σημασία της τήρησης εντολών δημόσιας υγείας και υπενθύμισε σε όλους το πρόστιμο 1.546$ (1.000$ + 546$ τέλη διαχείρισης) ισχύει για όλες τις παραβάσεις. Εξάλλου, τρεις περιοχές υποβαθμίστηκαν σε κίτρινες ζώνες, συγκεκριμένα οι Nord du Québec, Côte-Nord και Gaspésie – Îles-de-la-Madeleine, ενώ οι μαθητές 3ης, 4ης και 5ης Γυμνασίου σε πορτοκαλί ζώνες θα μπορούν να επιστέψουν πλήρως στις τάξεις τους.

ΑΡΚΕΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ

«Η κατάσταση παραμένει σταθερή στο Κεμπέκ», δήλωσε ο πρωθυπουργός François Legault, προσθέτοντας ότι «είναι ενθαρρυντικό, αλλά η μάχη δεν έχει τελειώσει και πρέπει να μείνουμε πολύ προσεκτικοί για μερικές ακόμη εβδομάδες». Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσης ότι αναμένουν να εμβολιαστούν όλα τα άτομα άνω των 65 ετών και εκείνα που κατοικούν σε στέγες ηλικιωμένων έως τα μέσα Απριλίου. Αυτό δείχνει ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού που κινδυνεύει, θα εμβολιαστεί. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσης ότι ανέμενε ότι όλοι οι Κεμπέκ που ήθελαν ένα εμβόλιο θα μπορούν να πάρουν την πρώτη τους δόση έως τις 24 Ιουνίου, εγκαίρως για τις διακοπές του Κεμπέκ στο Fete Nationale.

ΡΕΚΟΡ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ

Ο Υπουργός Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών, Christian Dubé, επαίνεσε τις προσπάθειες όλων αυτών που εργάζονται στην εκστρατεία μαζικού εμβολιασμού. Τους ευχαρίστησε που πέτυχαν νέο ρεκόρ εμβολιασμού το Σάββατο 13 Μαρτίου, όταν 34.000 άτομα εμβολιάστηκαν σε όλη την επαρχία σε μια μέρα.

Τα φαρμακεία στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ θα αρχίσουν επίσης να εμβολιάζουν άτομα που είναι επιλέξιμα από τις 5 Απριλίου. Αυτό θα αυξήσει το συνολικό αριθμό φαρμακείων που συμμετέχουν σε προσπάθειες εμβολιασμού σε περίπου 1.500 σε ολόκληρη την επαρχία. Η κυβέρνηση συνεργάζεται επί του παρόντος με ιδιωτικές εταιρείες για να ενισχύσει τον εμβολιασμό των εργαζομένων.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΗ

Εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών, μεταξύ πολλών, για την ασφάλεια του εμβολίου Astra-Zeneca, η επαρχιακή κυβέρνηση επανέλαβε ότι όλα τα εμβόλια COVID-19 ήταν «αποτελεσματικά και ασφαλή», δήλωσε ο Legault. Οι πολίτες δέχονταν σε μεγάλο βαθμό το εμβόλιο και τα ποσοστά άρνησης κυμαίνονταν μόνο μεταξύ 1% και 2%. Ο υπουργός Ντουμπέ είπε ότι οι πολίτες θα μπορούσαν να αρνηθούν το εμβόλιο εάν το επιθυμούν, αλλά θα πρέπει να ξαναπρογραμματίσουν ένα ραντεβού.

Η αυξανόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης έρχεται μετά από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ιρλανδίας, των Κάτω Χωρών, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Δανίας και της Ιταλίας, οι οποίες ανέστειλαν τη χρήση του εμβολίου Astra-Zeneca μετά από αναφορές θρόμβων αίματος σε ασθενείς. 

Ωστόσο, ο πρωθυπουργός Legault, ο υπουργός Ντουμπέ και ο Διευθυντής Εθνικής Δημόσιας Υγείας Δρ Horacio Arruda δήλωσαν ότι οφείλεται σε κακή παρτίδα και όχι στο ίδιο το εμβόλιο. Ο Arruda είπε ότι συνιστά το εμβόλιο και δε θα το έκανε εάν δεν αισθανόταν πλήρως άνετα να το πάρει ή να το δώσει στην οικογένειά του.

ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ

Η κυβέρνηση είπε ότι οι προσπάθειες είχαν σαφείς θετικές επιπτώσεις στην επιβράδυνση της εξάπλωσης του ιού, αλλά τόνισε επίσης ότι απαιτείται ακόμη προσοχή, λόγω των κινδύνων που ενέχει η πιο μεταδοτική μετάλλαξη B.1.1.7 COVID-19, γνωστή ως Βρετανική μετάλλαξη. Ο Υπουργός Ντουμπέ δήλωσε ότι το ποσοστό των μεταλλάξεων σε νέες περιπτώσεις παρέμεινε σταθερό από περίπου 18% έως 20%. Εάν οι μεταλλάξεις παραμείνουν σε αυτό το επίπεδο, ο Υπουργός ήταν πεπεισμένος ότι το Κεμπέκ θα μπορούσε να αποφύγει ένα τρίτο κύμα και μια πιθανότητα περαιτέρω lockdown.

Ωστόσο, ο Δρ Arruda τόνισε ότι αυτό εξαρτάται από το σεβασμό των διατάξεων δημόσιας υγείας από τον πληθυσμό. «Ζητώ από όλους στο Κεμπέκ να είναι προσεκτικοί, η γραμμή τερματισμού έρχεται, πλησιάζουμε το στόχο», δήλωσε ο Legault.

Να σημειωθεί τέλος, ότι το συνολικό ποσό των ατόμων που εμβολιάστηκαν στο Κεμπέκ, έχει φτάσει τα 804.806 άτομα.

Η «ακατάλληλη» έκθεση της ωμής αλήθειας

Ta NEA
-
0
Η «ακατάλληλη» έκθεση της ωμής αλήθειας

Ρεκόρ τηλεφωνημάτων δεχτήκαμε για τη σελίδα 2 της περασμένης εβδομάδας, με την έκθεση της Αγγλικής κυβέρνησης (φωτ.) για τα εμβόλια. Πολλοί δεν πίστευαν την έκθεση, εφόσον οι τηλεπαρουσιαστές των ειδήσεων στην Ελλάδα δεν έχουν αναφερθεί καθόλου. Άλλοι μας είπαν ότι φοβούνται να κάνουν το εμβόλιο μετά απ’ αυτά που διάβασαν, ενώ τα παιδιά τους μάς έκαναν παράπονα ότι τους… τρομοκρατούμε. Γνώμη τους. Εμείς πάντα παρουσιάζουμε επιβεβαιωμένες ειδήσεις και τίποτε άλλο. Και αυτοί που κρίνουν είναι φυσικά οι αναγνώστες…

Ta NEA volume 15-10

Costa Hovris
-
0
Ta NEA volume 15-10

The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 15-10 published March 19th 2021.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA March 19th, 2021
Greek Canadian News: Ta NEA March 19th, 2021. Volume 15 Number 10

Στην αλβανική εκπαίδευση η ένταξη της τουρκικής γλώσσας!

Ta NEA
-
0
Στην αλβανική εκπαίδευση η ένταξη της τουρκικής γλώσσας!
Στην αλβανική εκπαίδευση η ένταξη της τουρκικής γλώσσας!

Έπειτα από τη συμφωνία μεταξύ Ερντογάν και Ράμα, η διδασκαλία των τουρκικών στην αλβανική δημόσια εκπαίδευση θα διαρκέσει για πέντε χρόνια, με το δικαίωμα αναθεώρησης της συμφωνίας για τρία επιπλέον έτη. Όπως όλα δείχνουν, η Αλβανία φαίνεται πως δε στρέφεται πια προς τον εξευρωπαϊσμό της, ενώ ο εκτουρκισμός της ξεκίνησε από τη διπλωματία, προχώρησε στην υγεία, τα τελωνεία, την αστυνομία και τώρα βαίνει πρόσω ολοταχώς για την εκπαίδευση. Εκτός αυτού, η Αλβανία θα χορηγεί υποτροφίες προς τους υποψήφιους φοιτητές, ούτως ώστε να σπουδάζουν στην Τουρκία.
Η τουρκο – αλβανική εκπαιδευτική συμφωνία υπεγράφη από την Υπουργό Παιδείας Εβις Κούσι και τον Τούρκο ομόλογό της Ζιγιά Σελτσούκ, κατά την επίσκεψη του στο Μπαμπλόκ της Άγκυρας στις 6 Ιανουαρίου του 2021.

Ο Έντι Ράμα έχει θεσπίσει νόμο, κατά τον οποίο η τουρκική γλώσσα πρέπει να είναι η επίσημη ξένη γλώσσα στην Αλβανία, να χρησιμοποιείται σε ονόματα, ιδρύματα και δημόσιες υπηρεσίες.
Στις υπόλοιπες παραμέτρους της συμφωνίας, η τουρκική γλώσσα, ο πολιτισμός, οι παραδόσεις και η ιστορία θα γίνουν μέρος των προ – πανεπιστημιακών προγραμμάτων σπουδών σε ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα της Αλβανίας. Αυτό σημαίνει πως και τα αναλυτικά προγράμματα σπουδών της 9ετούς υποχρεωτικής εκπαίδευσης στην Αλβανία θα έχουν ενταγμένα τα τουρκικά και όλες τις αναφορές σχετικά με τον πολιτισμό ΚΑΙ των Τούρκων, ενώ το μάθημα θα διατίθεται ως επιλεγόμενο για τις παναλβανικές εξετάσεις του Λυκείου.

Στα ίδια πλαίσια κινείται επίσης και η τουρκο – αλβανική Επιτροπή, συντάσσοντας και σχεδιάζοντας τα τουρκικά προγράμματα διδασκαλίας για την πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Όσον αφορά τις νέες εγκαταστάσεις, η συμφωνία Ερντογάν – Ράμα παρέχει την άδεια για ίδρυση ιδιωτικών καθώς και δημόσιων τουρκο – αλβανικών σχολείων, με ομάδες Αλβανών παιδαγωγών να πηγαίνουν στην Τουρκία για τη σχετική τους επιμόρφωση.

1...352353354...428Page 353 of 428